- ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Για σοβαρή συζήτηση... Μετρηθήκατε, ζυγιστήκατε και βγήκατε λειψοί...
macedon
quote:
macedon:
Για καραγκιοζάκια είστε αμφότεροι καλοίΓια σοβαρή συζήτηση... Μετρηθήκατε, ζυγιστήκατε και βγήκατε λειψοί...
Tαδε έφη macedon!
"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
quote:
Διώχτηκε ως μαγγανεία, μην τα ξαναλέμε. Τον βάπτισαν μαγγανεία και τον κυνήγησαν.
Αυτό το βγάλατε απ' το λιβανισμένο καεφάλι σας ή υπάρχει ιστορική καταγραφή που αναφέρει ότι ο χριστιανισμός βαφτίστηκε... μαγγανεία και διώτηκε;;;
quote:
Από που ν' αρχίσω και που να τελειώσω? Από τον Γρηγόριο? Από τον Ξάνθο? Από τον Περραιβό? Από τον Ρήγα? τον Κατσαντώνη?....τα πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό χωρίς δεύτερη σκέψη.
Τι λες ρε θηρίο!!!
Σου έρχονται αυτοί, πρόχειρα, στο "μυαλό";;; Και μάλιστα, χωρίς τη βοήθεια του ινστρούχτορα;;;
Δηλαδή, με δεύτερη σκέψη, τι μπορείς να "σκεφθείς";;; 
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
http://www.mindfloga.blogspot.com/
Περί του νόμου "Lex Cornelia de sicariis et veneficis" τα έχουμε πει παραπάνω στη σελίδα 8. Αν θες όμως αναλυτικότερα, δες το πολύ καλό:
Pagan Rome and the Early Christians
By Stephen Benko (το link οδηγεί στα google books, κοίτα εκεί γύρω στην 114 σελίδα)
quote:
Περί του νόμου "Lex Cornelia de sicariis et veneficis" τα έχουμε πει παραπάνω στη σελίδα 8.
Όντως, όμως εξακολουθώ να μη βλέπω τη σχέση ενός νόμου που αφορούσε δολοφονίες και δηλητηριάσεις με μαγεία, με το θέμα μας...
quote:
Αν θες όμως αναλυτικότερα, δες το πολύ καλό:
Pagan Rome and the Early Christians
By Stephen Benko (το link οδηγεί στα google books, κοίτα εκεί γύρω στην 114 σελίδα)
Τα αγγλικά μου δεν είναι σαν του... Μπλέρ, οπότε δεν με φωτίζει και ιδιαίτερα το λινκ που παρέθεσες. Θα μπορούσαμε όμως να τα πούμε στα Ελληνικά μια χαρά...
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
http://www.mindfloga.blogspot.com/
quote:
Για καραγκιοζάκια είστε αμφότεροι καλοίΓια σοβαρή συζήτηση... Μετρηθήκατε, ζυγιστήκατε και βγήκατε λειψοί...
macedon
Σπουδαια επιχειρηματα............
quote:
Γειά σου Γιάπετ.
Περί του νόμου "Lex Cornelia de sicariis et veneficis" τα έχουμε πει παραπάνω στη σελίδα 8. Αν θες όμως αναλυτικότερα, δες το πολύ καλό:
Pagan Rome and the Early Christians
By Stephen Benko (το link οδηγεί στα google books, κοίτα εκεί γύρω στην 114 σελίδα)
Μα δεν ξερει αγγλικα σου λεει............
quote:
Robben
Σπουδαια επιχειρηματα
Δεν είναι επιχειρήματα βρε τραχανά. Διαπίστωση είναι!
macedon
Και καταφευγετε σε χαρακτηρισμους.
Οσο για τους χαρακτηρισμούς... Από πότε η διαπίστωση της πραγματικότητας αποτελεί "χαρακτηρισμό";
macedon
Η ζωή μας είναι δική μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μπορούμε να την αφαιρέσουμε. Είναι ένα δώρο από τον Θεό με μια ρητή εντολή: "ζήσε την όσο καλύτερα μπορείς". Ζήσε την όμως!
Έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε μέσα στην καλοσύνη, στην κακία, στην ευγένια, όπως θέλουμε. Έχουμε το δικαίωμα να ζούμε και να μην ζούμε μαζί, δηλαδή να μην απολαμβάνουμε την ζωή μας. Ναι, μπορούμε και να φύγουμε. Αλλά από εκεί και πέρα από που θα πάρουμε βοήθεια; Από τον Θεό; Μα αυτόν τον αρνηθήκαμε αφού απορρίψαμε το δώρο του από μόνοι μας. Τότε θα είμαστε πάλι μόνοι, με μια διαφορά όμως: δεν θα έχουμε να περιμένουμε βοήθεια από κανέναν. Και δεν θα έχουμε καμία δεύτερη ευκαιρία να ζήσουμε ξανά. Τώρα αν πιστεύετε στην μετενσάρκωση, τι να πω;
Ας σκεφτούμε πάντως: τόσα χρόνια υπάρχει ο άνθρωπος, τόσα χρόνια σκέφτεται, φιλοσοφεί αλλά και πάλι δεν μπορεί να πει τι γίνεται η ψυχή μας όταν πεθαίνουμε.
Κάποιος αυτοκτονεί γιατί είναι απογοητευμένος από την ζωή του. (Ποιος φταίει γι'αυτό όμως; Εγώ ή αυτός που την έζησε έτσι;;;) Που θα πάει; Πως ξέρει ότι θα πάει σε κάποιο καλύτερο μέρος; Κι αν πάει σε χειρότερο, τι θα πει; Μετάνιωσα;
Συνήθως αυτοί που αυτοκτονούν είναι απογοητευμένοι και νομίζουν πως δεν έχουν άλλη λύση. Υπάρχει όμως μια, ακόμα και όταν όλες οι άλλες έχουν εξαφανιστεί.
Η ζωή.
Φιλικά
Ευγένιος
Όλοι μας έχουμε μέσα μας ένα παιδί. Ας μην το σκοτώσουμε. Είναι το χειρότερο έγκλημα που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας.
Φιλικα
Όσο η γυναίκα θα έχει κατώτερη θέση από τον άνδρα στην κοινωνία,η ανθρωπότητα θα φωτίζεται απ'τον μισό της ήλιο.
quote:
βρες τις αιτιες που εισαι ετσι,παψε να μιξοκλαις και προσπαθα να νικησεις τη μαχη σου...
και να το λέμε και να το εννοούμε που και που....
Galadriel of Galadhrim
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
quote:quote:
βρες τις αιτιες που εισαι ετσι,παψε να μιξοκλαις και προσπαθα να νικησεις τη μαχη σου...
!!!!!!!!!!!!! και να το λέμε και να το εννοούμε που και που....
Galadriel of GaladhrimWARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Θεωρω πως το συγκεκριμενο ειναι "για καποιον χτυπα η καμπανα!!"
Προσπαθω πολυ!
Φιλικα
Η μοναξιά θεραπεύεται.Αυτα που σε έκαναν να μείνεις μόνος, δεν θεραπευονται.
η καμπάνα δεν θα ακουγόταν? 
ξεκίνα λοιπόν καλή μου να κάνεις πράξη αυτά που λες, κρατώντας μια υπογραφή για λίγο περισσότερο καιρό....
αν αλλάζουν οι σκέψεις σου και τα συναισθήματα σου όπως οι υπογραφές σου, θα αργήσεις να βρεις εκείνο το σταθερό σημείο στο σύμπαν της ύπαρξης σου, που θα σε βοηθάει σε δύσκολες και εύκολες στιγμές....
Galadriel of Galadhrim
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!
Η αυτοκτονία είναι μάλλον σαν να παίρνεις λάθος στροφή.
Σαν βρέθηκες εκεί απο κεκτημένη ταχύτητα.
Σαν λάθος αντανακλαστικά.
Λοιπόοοον:
Έχεις πιάσει πάτο. Δε σε νοιάζει τίποτα. Είναι το άπόλυτο κενό που νιώθεις να σου τρυπάει το στομάχι. Ο θάνατος θα μοιάζει ανακούφιση.
Εκείνη την ύστατη στιγμή, λίγο ακριβώς πριν αυτοκτονήσεις έχεις ήδη πεθάνει.
Και εκει σταματάς και σκέφτεσαι
Εφόσον πήρες αυτή την απόφαση, εφόσον αυτη τη στιγμή έχουν τα πάντα εκμηδενιστεί για σένα, οι φόβοι έχουν εξαφανιστεί, οι εξωτερικοί παράγοντες δε μπορούν πλέον να σε πληγώσουν. Αυτό σου δίνει μια αίσθηση απόλυτης ελευθερίας, μια ακλόνητη δύναμη. Έχεις ξεπεράσει το μεγαλύτερο φόβο σου, τον θάνατο. Δε μπορεί να σε σταματήσει τίποτα.
Οποιοδήποτε πρόβλημα είχες σου φαίνεται μηδαμινό, γιατί ένιωσες τον ύστατο πόνο. Εχεις νικήσει τον εαυτό σου. Είδες τον ύστατο καθρέφτη και ξέρεις ποιος είσαι.
Σου δίνεται μια τρομερή ευκαιρία τώρα: Να ξαναγεννηθείς. Ο θάνατος δεν είναι πλέον τιμωρία και φόβος, είναι φίλος και καλός συμβουλος.
Τώρα ξέρεις πως να ζήσεις...και αδερφέ μου τώρα πραγματικά θα ΖΗΣΕΙΣ!
Κι όταν κάποτε ξανασυναντηθείς με τον θάνατο, δε θα 'ναι πόνος και αγωνία, αλλά επανένωση δυο παλιών καλών φίλων.
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Της σκιάς εσύ σκοτεινός,
όσο το φως πιο δυνατό, αδελφός
μ’ ακολουθείς ω Θάνατε
σ’ ένα περιβόλι αγνό
μια λαχτάρα σε γέννησε απονήρευτη
και στα χείλη σου πάνω η γαλήνη,
πήε χαμένη,
Θάνατε στοχαστικέ.
Κι από κείνη τη στιγμή σ’ ακούω
στης ψυχής μου μέσα το ξεχείλισμα
να βαθαίνεις ολοένα τα διαστήματα
λαβωμένος ανταγωνιστής του Αιώνιου.
Ιοβόλε πατέρα των καιρών
στου χτύπου της καρδιάς τον φόβο
και της μοναξιάς,
Τιμωρημένη γελαστή ομορφια
που όλ’ ονείρατα γλιστράς
στης σάρκας μέσα το αποκάρωμα
Του μεγαλείου των ανθρώπων
αθλητή παντάυπνε,
Σαν η ώρα έρθει να με δαμάσεις, πε μου:
πάνω απ’ τη μελαγχολία των ζωντανών
πολύν καιρό θέλει φτεροκοπά η σκιά μου?
Giuseppe Ungaretti, Μελέτη Θανάτου, Άσμα Πρώτο
Ποιητικά... The She Mantis
quote:
βρες τις αιτιες που εισαι ετσι,παψε να μιξοκλαις και προσπαθα να νικησεις τη μαχη σου...
γιατί κρίνεις ρε semina...νομίζεις δε το έκανα? και άλλοι που φτάνουν σε τέτοια κατάσταση, δεν παραιτούνται τόσο εύκολα να είσαι σίγουρη γι'αυτό...απλά κάποτε βρίσκεις δε βρίσκεις διέξοδο...
φιλικά...
Πιστεύω πως υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων που ήδη έχεις αναφέρει.
Η πρώτη είναι αυτή που λέει «δεν πιστεύω στη μάχη (δεν θα μου δώσει τίποτα)». Αυτός που ανήκει σε αυτήν την κατηγορία το λέει από απελπισία - όχι από δειλία. Γνωρίζει ότι είναι αρκετά δυνατός για τη «μάχη» αλλά η μάχη δεν θα έχει κανένα αντίκρισμα. Σε αυτή την κατηγορία μπορεί να ανήκει ο καθένας. Όμως στο τέλος πάντα κερδίζει η αισιοδοξία της λογικής που λέει: «Εδώ δεν ξέρω τι θα φάω αύριο. Δεν ξέρω καν αν θα φάω. Πως είναι δυνατόν να καταδικάζω το μέλλον μου; Αύριο μπορεί να είμαι χειρότερα. Αλλά μπορεί και καλύτερα!»
Η άλλη κατηγορία είναι αυτή που λέει «Εγκαταλείπω τη μάχη» γιατί είμαι αδύναμος. Εδώ ανήκουν άτομα υπερβολικά αδύναμα και δειλά. Η αυτοκτονία είναι πράξη δειλίας (συγγνώμη που το λέω τόσο σκληρά) για τις δυσκολίες της ζωής. Γίνεται από άτομα που είναι η αδύναμα. Η αδυναμία τους είναι μεγαλύτερη από την δύναμη που χρειάζεται κανείς για να πάρει την απόφαση να αυτοκτονήσει.
Για να αυτοκτονήσει κάποιος δεν χρειάζεται θάρρος για να το κάνει. Το θάρρος το έχει χάσει από καιρό. Άρα ας αφήσουμε τον μην έγκυρο συλλογισμό ότι για να αυτοκτονήσει κανείς χρειάζεται θάρρος. Αν έχεις το θάρρος να αυτοκτονήσεις θα έχεις και το θάρρος να ζήσεις άρα δεν θα εγκαταλείψεις.
Φυσικά το θέμα είναι πολύ λεπτό.
Όποιος φτάνει στην απόφαση να αυτοκτονήσει ΔΕΝ είναι κατώτερος από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Όλοι είμαστε ίσοι. Η συναισθηματική του φόρτιση είναι που τον οδηγεί σε τέτοια απόφαση. Και αν η απόφαση του έχει παρθεί λόγω αδυναμίας και δειλίας δεν ευθύνεται αυτός. Κανείς, όσο αδύναμος και αν είναι, δεν παίρνει μόνος του τέτοια απόφαση. Ο υπαίτιος είναι η κοινωνία. Αυτή οδηγεί στους ανθρώπους στην καταστροφή.
Δεν έχω μπει ποτέ σε τέτοιο δίλημμα.
Όχι γιατί θεωρώ τον εαυτό μου ανώτερο.
(Ίσα ίσα έχω χάσει μεγάλο μέρος της πίστης μου στον εαυτό μου).
Αλλά επειδή είμαι εγωιστής και ξεροκέφαλος.
Δεν μπορώ ποτέ να δεχτώ την πτώση μου και πάντα σηκώνομαι όρθιος.
Πάντα σε κάθε πρόβλημα λέω «μακάρι αυτό να είναι το μεγαλύτερο στη ζωή μου».
Γιατί μπορεί να έχω περάσει μεγάλες δοκιμασίες, όμως όλες ήταν πολύ μικρότερες από αυτές που θα μπορούσα να περάσω.
Ταπεινή συμβουλή μου (ίσως και ανόητη): Όποιος μπαίνει σε ένα τέτοιο δίλημμα, πριν πάρει κάποια απόφαση δεν έχει παρά να περιμένει.
«Ο καλύτερος γιατρός είναι ο χρόνος». Και δεν είναι τυχαίο αυτό.
Γιατί τίποτα δεν είναι παντοτινό – ούτε καν ο πόνος…!
Υ.Γ. Καλοπροαίρετα, από μέρους μου, όλα τα παραπάνω. Χωρίς να θέλω να θίξω ούτε να μειώσω κανέναν. Η πραγματικότητα είναι σκληρή και θέλει σκληρά λόγια. Αρκεί να λέγονται όταν είναι αναγκαίο.
"Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος" Περικλής
Γυρίζουν το κλειδί στην πόρτα, παίρνουν
τα παλιά, φυλαγμένα γράμματα τους,
διαβάζουν ήσυχα, κι έπειτα σέρνουν
για τελευταία φορά τα βήματά τους.
Ηταν η ζωή τους, λένε, τραγωδία.
θεέ μου, το φριχτό γέλιο των ανθρώπων,
τα δάκρυα, ο ιδρώς, η νοσταλγία
των ουρανών, η ερημία των τόπων.
Στέκονται στο παράθυρο, κοιτάνε
τα δέντρα, τα παιδιά, πέρα τη φύση,
τους μαρμαράδες που σφυροκοπάνε,
τον ήλιο που για πάντα θέλει δύσει.
Ολα τελείωσαν. Το σημείωμα να το,
σύντομο, απλό, βαθύ, καθώς ταιριάζει,
αδιαφορία, συγχώρηση γεμάτο
για κείνον που θα κλαίει και θα διαβάζει.
Βλέπουν τον καθρέφτη, βλέπουν την ώρα,
ρωτούν αν είναι τρέλλα τάχα ή λάθος,
"όλα τελείωσαν" ψιθυρίζουν "τώρα",
πως θ' αναβάλλουν βέβαιοι κατά βάθος.
ΙΔΑΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΕΣ
Κ.Καρυωτάκης
από κάποιον που προσπαθώντας κάποτε να αυτοκτονήσει πέφτoντας στην θάλασσα διαπίστωσε πως ήξερε κολύμπι....
Galadriel of Galadhrim
WARNING !
I have an attitude and I know how to use it!