- ΠΟΙΟ ΜΕΛΟΣ ΑΓΑΠΑΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ................. - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

quote:

---

ΧΜ.. κακία θα πώ ολο και ολο ενα μήνυμα εχει στείλει μόνο

---

* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~

quote:

---

Δεν πειράζει allzzaro, τα λάθη για τους ανθρώπους είναι...
αφού όμως είσαι από τόσο παλιά εδώ μέσα, θα έπρεπε να ξέρεις ότι o moebius είναι από τους ''παλιούς''...από τον Απρίλιο του 2003...

---

Φιλε moebius 55
Σαν moebius 55 με 3 μηνύματα και εγγραφή τον Γενάρη του 2005 υπάρχουν δύο εγγραφές. Μία επιτυχής και μία μάλλον ανεπιτυχής.
Ως moebius 1 υπάρχει μία και αλλη μία ως moebius.
Ποιός απο ολους είσαι ?? Ετσι για να ξέρουμε και τι μας γίνεται??

Δεν έχω να κρύψω τίποτα από κανέναν, δεν μ' ενδιαφέρουν οι ίντριγκες και οι διαμάχες που συμβαίνουν κατά καιρούς εδώ μέσα, ήμουν πάντα ο moebius και κανένας άλλος και το μόνο που με συνδέει με αυτό το site είναι η φίλη μου η Oneiric...

και δεν γράφω ποτέ ''κακίες''...

quote:

---

μμμμ..φιλε allzarro αρκει η προθεση το παρακατω μετραει!
αληθεια πως σου ηρθε σαν σκεψη το ψευδωνυμο?

---

Να απαντήσω.
Οπως τα ονόματα Αλ Τζαζίρα, Αλ Ακτσά, Αλ Ζαρκάουι, Αλ Χαλίλι, Αλ Ζουάχρι ετσι είναι και ο Al Jerau.Ελληνιστί allzaro. Σουμέριος Μάγος. Εζησε πολύ πρίν τον Ζωροάστρη την εποχή του Σαργών.

quote:

---

και δεν γράφω ποτέ ''κακίες''...

---

Εμένα θα μου επιτρέψεις να αμφιβάλω, τόσο για την αγάπη , οσο και για την φιλία. Θα την ονόμαζα ``συμφέρον``. Προσωπική μου άποψη φυσικά.Ενα σημάδι στον καρπό μου, κάτι μου θυμίζει..

quote:

---

oneiric 1
αν η ομορφια σου συμβαδιζει με τα λογια και τις πραξεις σου
εε τοτε εισαι ενα ονειρο πραγματικο !

να σαι παντα καλα
η αγαπη ειναι παντοτινη
gh

---

* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~

Ευχαριστώ oneiric1.

Αλλά πρόσεχε τις ίντριγκες εδώ μέσα και λάβε τα μέτρα σου, μη βρεθείς

• στο casting για το B-Movie "Την Κατάρα μου νάχεις ΙΙ" (ανιαρό το πρώτο μέρος, το sequel συνήθως είναι ακόμα πιο χάλια)
• δηλητηριασμένη ή πισώπλατα μαχαιρωμένη, γιατί μετά το σάλο που δημιούργησε ο "Κωδικός Da Vinci" έγιναν πάλι της μόδας οι μεσαιωνικές αντιλήψεις και πρακτικές

Φιλικά,

ο κακός Βρίλ

quote:

---

Αλλά πρόσεχε τις ίντριγκες εδώ μέσα και λάβε τα μέτρα σου, μη βρεθείς

---

Φίλε vril
Απο οτι θα εχεις παρατηρήσει, οι ίντριγκες διαδραματίζονται σε εναν ορισμένο κύκλο. Ο κύκλος αυτός έχει διευρυνθεί πλέον απο νέα μέλη τα οποία εχουν μεγάλη πείρα στις ίντριγκες αυτές καθώς και στα πισώπλατα μαχαιρώματα.
Εγώ εχω να προσθέσω οτι δεν ξέρουμε πλέον ποιός είναι ποιός.

ομολογώ οτι η υπόγεια άποψή σου με βρίσκει απολύτως σύμφωνο...

quote:

---

ομολογώ οτι η υπόγεια άποψή σου με βρίσκει απολύτως σύμφωνο...

---

gh

Οι άνθρωποι που συνέχισαν να παραμένουν σε σπήλαια, σε νομαδική ή μοναστική ζωή κτλ χλευάζονται ως "απολίτιστοι", με την έννοια του διανοητικά κατώτερου, του άξεστου και του απάνθρωπου. Το ίδιο και εκείνοι επίσης που αποσύρονται από την πόλη.

Όμως εκείνοι που νιώθουν περήφανοι για την πρόοδο, τα επιτεύγματα και τα ήθη τους, αγνοούν την υποκρισία εν την ενώσι. Γιατί κάθε σύλλογος ατόμων που δημιουργήθηκε από την αυγή της ιστορίας, αποσκοπεί στο προσωπικό συμφέρον. Ο άνθρωπος στην μάχη για επιβίωση απέναντι στα άγρια καιρικά φαινόμενα και στην απειλή των ζώων ενώθηκε σε ομάδες με άλλους εχθρούς. Αλλά αυτές οι ομάδες χτίστηκαν πάνω στα κοινά συμφέροντα απέναντι σε έναν ισχυρότερο εχθρό και όχι στην αγάπη.

Οι ομάδες έγιναν σταδιακά κοινωνίες, χωριά, πολιτείες, πολιτισμοί.
Από εκεί και πέρα μέσα σε μια πολιτεία αναπτύχθηκαν ένα σωρό άλλες διαφορετικές ομάδες με αντιφατικά εξουσιαστικά συμφέροντα.

Η τάξη και η ισορροπία σε αυτήν την πολύμορφη υποκριτική κοινωνία των εχθρών, κρατιέται από τον νόμο του δυνατώτερου, που επονομάζεται ως η "δικαιοσύνη". Διότι κάθε πολιτεία είναι ένα θέατρο, όπου ο καθένας παίζει το ρόλο του, στην καθημερινή μάχη για επιβίωση. Τίποτα δεν εγγυάται πως αυτό το οικοδόμημα δεν μπορεί να καταρρεύσει από στιγμή σε στιγμή.

Επομένως, παραμένει μυστήριο το πως ο άνθρωπος της πρωτεύουσας χλευάζει εκείνους που έχουν μείνει ακόμη "πίσω" και αποσύρονται από την φασαρία της πόλης, ως άτομα υποανάπτυκτα, αντικοινωνικά που δεν έχουν τρόπους.

Γιατί ο "πολιτισμένος" άνθρωπος δεν είναι τίποτε άλλο από ένα θηρίο που ζει με άλλα θηρία και παίζει τον ρόλο του αδελφού για να επιβιώσει.

Γιατί λοιπόν να είναι περήφανος, αφού δεν είναι πράγματι πολιτισμένος με την εσωτερική έννοια;

quote:

---

Ο άνθρωπος από τότε που άρχισε να πολλαπλασιάζεται οργανώθηκε σε κοινωνίες και σε πολιτείες.

Οι άνθρωποι που συνέχισαν να παραμένουν σε σπήλαια, σε νομαδική ή μοναστική ζωή κτλ χλευάζονται ως "απολίτιστοι", με την έννοια του διανοητικά κατώτερου, του άξεστου και του απάνθρωπου. Το ίδιο και εκείνοι επίσης που αποσύρονται από την πόλη....

---

Κι αυτή ακόμη η σαφήνεια επιδιώκεται μονάχα ως μέσον προς την επίτευξη αυτού του σκοπού , κι όχι ως αυτοσκοπός .

Για μένα , αντίθετα , η σαφήνεια και η διαφάνεια έχουν από μόνες τους αξία .

quote:

---

killuminati
Οι άνθρωποι που συνέχισαν να παραμένουν σε σπήλαια, σε νομαδική ή μοναστική ζωή κτλ χλευάζονται ως "απολίτιστοι", με την έννοια του διανοητικά κατώτερου, του άξεστου και του απάνθρωπου. Το ίδιο και εκείνοι επίσης που αποσύρονται από την πόλη.

Όμως εκείνοι που νιώθουν περήφανοι για την πρόοδο, τα επιτεύγματα και τα ήθη τους, αγνοούν την υποκρισία εν την ενώσι. Γιατί κάθε σύλλογος ατόμων που δημιουργήθηκε από την αυγή της ιστορίας, αποσκοπεί στο προσωπικό συμφέρον. Ο άνθρωπος στην μάχη για επιβίωση απέναντι στα άγρια καιρικά φαινόμενα και στην απειλή των ζώων ενώθηκε σε ομάδες με άλλους εχθρούς. Αλλά αυτές οι ομάδες χτίστηκαν πάνω στα κοινά συμφέροντα απέναντι σε έναν ισχυρότερο εχθρό και όχι στην αγάπη.

---

Χμμ..εγώ νομίζω ότι τελικά όλοι οι άνθρωποι και οι ομάδες/κοινωνίες ανθρώπων γενικότερα, αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Αυτό δεν είναι κατ' ανάγκη κακό ή κατακριτέο και κάθε περίπτωση πρέπει να αξιολογείται ξεχωριστά, στη σωστή της διάσταση. Ακόμα και στην περίπτωση του νομάδα ή του μοναχού, πάλι μπορεί να κρύβεται κάποιο προσωπικό συμφέρον. Π.χ. οι νομαδικές κοινωνίες έχουν επιλέξει αυτό τον τρόπο ζωής διότι αναζητούν βοσκή για τα κοπάδια τους που με τη σειρά τους τούς εξασφαλίζει προϊόντα προς κατανάλωση, έσοδα και διάφορα ακόμα οφέλη.

Το ίδιο μπορεί να ισχύει και για έναν μοναχό ο οποίος αποσύρεται σε μοναστήρι ακολουθώντας έναν έντονα θρησκευτικό και "ενάρετο" βίο. Πιθανόν το κάνει διότι αισθάνεται ότι έτσι θα εξασφαλίσει την εύνοια του θεού στον οποίο πιστεύει που με τη σειρά του σημαίνει "εισιτήριο" για τον παράδεισο, άρα και πάλι καταλήγουμε σε εξυπηρέτηση προσωπικού συμφέροντος.

Επίσης λες ότι οι κοινωνίες οργανώθηκαν από συμφέρον λόγω π.χ. της αντιμετώπισης των ισχυρότερων φυσικών εχθρών και όχι λόγω της αγάπης. Αφήνεις να εννοηθεί (κρίνοντας κι από τον τίτλο του θέματος) ότι η αγάπη είναι ουσιαστικά η ορθή κι αποδεκτή οδός μέσω της οποίας δικαιούται κάποιος να καυχιέται για τον πολιτισμό του και για τα ήθη του. Αυτή η άποψη παραβλέπει την ζωική φύση του ανθρώπου ο οποίος άλλωστε προήλθε από άλλα ζώα και δεν αποτελεί κάτι πολύ διαφορετικό ώστε να τον χωρίζουμε εντελώς από την φύση.

Η επιβίωση αποτελούσε λοιπόν βασική προϋπόθεση για να μπορέσει να εκδηλώσει τις αρετές του, μαζί και την αγάπη. Η αγάπη έπεται της επιβίωσης (δεν αναφέρομαι στην αυθόρμητη αγάπη που νιώθει π.χ. μια μάνα για το νεογέννητό της αλλά σε μια ευρύτερη έννοια). Επίσης ακόμα και η πολυπλοκότερη κοινωνική δομή που ανέπτυξε δεν στέρησε από τον άνθρωπο τα αισθήματα αγάπης.

quote:

---

killuminati

Γιατί ο "πολιτισμένος" άνθρωπος δεν είναι τίποτε άλλο από ένα θηρίο που ζει με άλλα θηρία και παίζει τον ρόλο του αδελφού για να επιβιώσει.

---

Οι "ρόλοι" αυτοί προκύπτουν από ανάγκες. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης πραγματικότητας και δεν εξαλείφουν την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. Γιατί λοιπόν να αναζητούμε ψεγάδια στις πιο πολύπλοκες αστικές κοινωνίες?

quote:

---

killuminati

Γιατί λοιπόν να είναι περήφανος, αφού δεν είναι πράγματι πολιτισμένος με την εσωτερική έννοια;

---

Και πώς ορίζεται αυτή η εσωτερική έννοια? Από πού προκύπτει η όποια αψεγάδιαστη δομή της? Μήπως απλά δεν υπάρχει? Μήπως αποτελεί ευσεβή πόθο?

Lost in Necropolis

La ville de la mort

Δεν ισχυριστήκαμε πως δεν μπορεί να υπάρξει συμφέρον σε άτομα νομαδικής ζωής. Το θέμα ήταν πως οι άνθρωποι στις μεγαλουπόλεις δεν θα πρέπει να υποτιμούν εκείνους που ζουν ως νομάδες ή μοναχοί, με την δικαιολογία ότι είναι τάχα ακοινώνητα και απολίτιστα θηρία, διότι και οι μεγαλουπόλεις είναι ζούγκλες θηρίων.

Η "αγάπη" η οποία υπάρχει στους πολιτισμένους είναι μια ψεύτικη αλληλεγγύη μεταξύ ατόμων, που αν δεν είχαν κάποιο κοινό συμφέρον θα σφάζονταν μεταξύ τους. Όπως και κάνουν όταν τα συμφέροντά τους αντικρούονται. Δεν είναι αληθινή αγάπη γιατί προκύπτει από συμφέρον.

Επίσης, ο μοναχός που πάει στο μοναστήρι για να τα έχει καλά με τον θεό και να πάρει ανταμοιβή, είναι υποκριτής, άρα δεν πιστεύει στην αγάπη.

Για την αληθινή αγάπη μίλησε ο Χριστός, από την οποία προκύπτει η αυτοθυσία. Οι πρώτοι Χριστιανοί που ήταν αληθινοί Χριστιανοί ζούσαν με κοινοκτημοσύνη. Δεν ήταν ενωμένοι από ιδιοτελή συμφέροντα.

Από τις σύγχρονες ομάδες αξίζει να αναφερθεί εκείνη των χίπιδων, οι οποίοι αν και δεν ήταν θρησκευόμενα άτομα, ήταν πραγματικά επαναστάτες ενάντια στην βρωμιά του καπιταλιστικού συστήματος, και όχι υποκριτές κάποιου κομμουνιστικού κόμματος. Γι' αυτό και το σύστημα τους δυσφήμισε και τους πολέμησε αβυσσαλέα.

quote:

---

Και πώς ορίζεται αυτή η εσωτερική έννοια? Από πού προκύπτει η όποια αψεγάδιαστη δομή της? Μήπως απλά δεν υπάρχει?

---

Υπάρχει Agnostic.
Αρετή λέμε την ιδιότητα αυτή.
Αλλοι θα την έλεγαν παιδεία.
Ενάρετοι και πεπαιδευμένοι είναι οι πολιτισμένοι "εσωτερικώς".

Edited by - Αίολος on 08/03/2014 10:44:54

Το ότι τα συναισθήματα ΣΥΝΟΔΕΥΟΝΤΑΙ από χημικές αντιδράσεις, δεν σημαίνει πως παράγονται από αυτές, αντιθέτως οι αντιδράσεις παράγονται από τα συναισθήματα.

Αν πάλι υπάρξει χρήση ουσιών από το άτομο ή κάποιο πρόβλημα στο σώμα(κυρίως νευρικό σύστημα), τότε είναι φυσικό να επηρεαστεί η ψυχή δυσμενώς έτσι ώστε υπό την πίεση να δράσει συνήθως με μίσος, οργή, νευρικότητα.

Αλλά το μίσος και η οργή μπορεί να παραχθούν και από κάποια ενέργεια άλλου, οπότε γίνεται κατανοητό πως η αγάπη και το μίσος είναι ψυχικές ιδιότητες.

Δεν είναι προϊόντα χημικών αντιδράσεων και ουσιών, απλώς κάποιες ουσίες μπορεί να επηρεάσουν δυσμενώς το άτομο έτσι ώστε συνήθως να πάει ενάντια στην θέλησή του, γιατί το σώμα του έχει ανάγκη.

Οι άθεοι υλιστές δεν έχουν καταλάβει ακόμη πως ψάχνουν στην ύλη για κάτι που είναι ξένο με ότι ξέρουμε γι' αυτή ως τώρα.

quote:

---

Το να αγαπήσει ή να μισήσει κάποιος είναι μια επιλογή του. Δεν καθορίζεται μηχανικά από χημικές ουσίες.

---

Χεχε...
Αλλα λέει εδώ.
Ο εγκέφαλος δίνει την εντολή να εκκριθούν διάφορα που μας προξενούν τα συναισθήματα.
"O πόθος ξεκινάει από τον εγκέφαλο και συγκεκριμένα από τον υποθάλαμο, που διεγείρει τις χημικές ουσίες (οι οποίες είναι υπεύθυνες για τα συναισθήματα) και κινητοποιεί το σώμα να στείλει σημάδια έλξης. Oι εκλυτικές ορμόνες που παράγει πηγαίνουν στην υπόφυση (στο εκτελεστικό όργανο του εγκεφάλου) και διεγείρουν την παραγωγή υποφυσικών ορμονών, οι οποίες με τη σειρά τους κατευθύνονται στην περιφέρεια (εκτός εγκεφάλου), στα όργανα-στόχους, που είναι οι ενδοκρινείς αδένες. Αυτό το μείγμα χημικών ουσιών (κοκτέιλ) που εκκρίνει ο εγκέφαλος δρα παρόμοια με τις αμφεταμίνες, διεγείροντας το κέντρο ευχαρίστησης του εγκεφάλου. Έτσι, όταν είναι κανείς ερωτευμένος, νιώθει ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση διαρκούς ευφορίας."

Ο κόσμος των συναισθημάτων ευρίσκεται αποκλειστικά στον υλικό κόσμο μας, διότι προκαλούνται από τις 5 αισθήσεις μας.
Δηλαδή, κάποιο ον χωρίς τις 5 αισθήσεις με τα αντίστοιχα όργανα και εγκέφαλο να επεξεργάζεται τα ερεθίσματα των αισθήσεων, είναι αδύνατον να αισθανθεί αγάπες κλπ.

quote:

---

Αλλά το μίσος και η οργή μπορεί να παραχθούν και από κάποια ενέργεια άλλου, οπότε γίνεται κατανοητό πως η αγάπη και το μίσος είναι ψυχικές ιδιότητες.

---

Τα συναισθήματα δεν παράγονται από την αντίληψη μιας ενέργειας, αλλά επειδή ο υποθάλαμος του εγκεφάλου έδωσε την εντολή να εκκριθούν διάφορα ωστε να αισθανθούμε αντίστοιχα.
Άλλα πράγματα όμως διεγείρουν τον εγκέφαλο ενός Αθηναίου και άλλα ενός ιθαγενή του Αμαζονίου.
Αν ήταν αντίστροφα και η πηγή των συναισθημάτων είναι η ψυχή, τότε δεν θα υπήρχε η εύλογη και ευνόητη διαφορά υποκειμένων διέγερσης του εγκεφάλου.