- Ιησούς ο "μη συγγραφέας" - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Vasiliscm , όπως προαναφέρθηκε κανένας μεγάλος δάσκαλος δεν άφησε γραπτά. Αυτό μας δείχνει οτι ο γραπτός λόγος δεν αλλάζει κάτι στις ζωές των ανθρώπων.
Συγγνώμη αγαπητέ μου αλλά δεν νομίζω να είπε κανείς κάτι τέτοιο. Κάποιοι μεγάλοι δάσκαλοι έγραψαν, άλλοι όχι. Και μην ξεχνάς ότι αν δεν υπήρχαν κάποιοι μαθητές να γράψουν γι αυτούς, το πιθανότερο, θα είχαν ξεχαστεί τελείως στο πέρασμα του χρόνου.
Τώρα βέβαια, έχω ένα άλλο ερώτημα. Τι είναι καλύτερο, να γράψει ο ίδιος ο δάσκαλος ή να αφήσει αυτή την εργασία για τους μαθητές του
(ή και τους μαθητές των μαθητών του);
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Τώρα βέβαια, έχω ένα άλλο ερώτημα. Τι είναι καλύτερο, να γράψει ο ίδιος ο δάσκαλος ή να αφήσει αυτή την εργασία για τους μαθητές του
(ή και τους μαθητές των μαθητών του);
Αν διαθέτει την ικανότητα, καλο θα ήταν να γραψει ο ίδιος για αυτά τα οποία πρώτος αυτός μιλησε και δίδαξε.
Πόσο μάλλον γνωρίζοντας ότι πολλά απο αυτά που είπε θα παραποιηθούν στη πορεία.
Ενας καθηγητής πανεπιστημίου απο την άλλη πλευρά, πρώτα αυτός εκδίδει συγγράματα και τα αποτελεσματα των οποιων ερευνών εχει κανει, και μετά οι μαθητές του.
Ο Ιησούς επέλεξε να μην γράψει κανένα βιβλίο διότι:
Το έργο της καταγραφής των απόψεών του ανέλαβαν κάποιες δεκάδες χριστιανοί 200 έως 300 χρόνια μετά την εποχή του. Εξ αυτών έγιναν δεκτά μαπό τις Οικουμενικές συνόδους μόνο 4 Ευαγγέλια, οι πράξεις των Αποστόλων και κάποια γράμματα. Όλα τα υπόλοιπα ευαγγέλια που περιγράφουν τον Ιησού και τις θέσεις του χαρακτηρίστηκαν απόκρυφα από τις Οικουμενικές συνόδους που ακολούθησαν. Εάν οι Οικουμενικές σύνοδοι αποφάσιζαν αλλιώς θα είχαμε άλλα ευαγγέλια σήμερα ! Προφανώς οι παπάδες που συμμετείχαν φωτίστηκαν από το άγιο πνεύμα ! (μιας εκ των τριών υποστάσεων του Θεού! Οι υπόλοιπες δύο απείχαν !)
Εάν υπήρχε Ιησούς ως Θεός, θα έγραφε σίγουρα ένα βιβλίο για όλους αυτούς που τον χρησιμοποίησαν για να εξαπατήσουν και να κυβερνήσουν τον κόσμο εξ ονόματός του.
Αμήν !
«Εάν υπήρχε Ιησούς ως Θεός, θα έγραφε σίγουρα ένα βιβλίο για όλους αυτούς που τον χρησιμοποίησαν για να εξαπατήσουν και να κυβερνήσουν τον κόσμο εξ ονόματός του.»
Και να σκεφτεί κανείς ότι (δεχόμενος κάποιος την ιδιότητα και ικανότητα του Παντογνώστη Θεανθρώπου που γνώριζε τα μελλούμενα) στην ουσία ο Ιησούς φέρεται να γνώριζε τόσο το μπάχαλο που θα προκληθεί με την απρονοησία του, αλλά όσο και το απίστευτο κακό και δυστυχία που θα προκαλούσε η παρουσία του διότι:
Γέμισε ο κόσμος με εκατοντάδες χριστιανικές αιρέσεις, που ανά τους αιώνες σφάχτηκαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες μεταξύ τους.
Η παρουσία του γέννησε τον «κακό Εβραίο» και τον Αντισημιτισμό, με τα γνωστά εκατομμύρια των θυμάτων.
Η παρουσία του διαίρεσε δισεκατομμύρια ανθρώπων ανά την οικουμένη αλλά και προκάλεσε αμέτρητα εκατομμύρια θυμάτων, καθώς οι τρεις Αβρααμικές θρησκείες έκτοτε σφάζονται για την «σωστή ερμηνεία».
Ο απίστευτα επιπόλαια γραμμένος «Θείος Λόγος» πυροδότησε το κυνήγι του αρχαίου κόσμου εις το «όνομα του Λόγου του Ιησού», όπως και τα μύρια άλλα κακά που βασάνισαν για αιώνες την ανθρωπότητα, λόγου χάρη ο μεσαίωνας και το κυνήγι μαγισσών.
Αναρωτιέμαι, ΠΩΣ γίνεται να γνώριζε κάποιος αυτοαποκαλούμενος Πατέρας του ανθρώπου όλα αυτά, ΠΩΣ γίνεται να είχε όντως μέσα στο μυαλό του όλες αυτές τις εικόνες αίματος και βίας, και να περνούσε την ώρα του μέσα σε λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα ιουδαϊκής γης μοιράζοντας αζύμωτο ψωμί και κρασί σε μια μικρή ομήγυρη ακολούθων…..
quote:
Αν ήταν όμως Υιός του Θεού αγαπητέ Tryfield, σημαίνει ότι γνώριζε από πριν την κατάληξη της προσπάθειάς του. Για ποιόν λόγο λοιπόν ήρθε και έγινε ό,τι έγινε;
Στην "υπόθεσή" μου, φυσικά και γνώριζε την κατάληξη. Γνωρίζει όμως όλη την κατάληξη. Από το Α ως το Ω! Όχι από το Α ως το Β...
Άρα αυτό που εμείς σήμερα θεωρούμε ως κατάληξη είναι απλά ένα ακόμα ενδιάμεσο στάδιο στην πνευματική μας εξέλιξη.
Ας περιμένουμε την ολοκλήρωση της "διαδικασίας" για να μπορέσουμε να κρίνουμε συνολικά.
Φίλε Schwabe,
Οι αρχαίοι μύστες προφανώς γνωρίζανε για την ενότητα, για την μία Θεική Αρχή. Το ερώτημα είναι λοιπόν, αφού οι ίδιοι γνωρίζανε γιατί στους λαούς επιτρέπανε τον πολυθεισμό;
Το επιτρέψανε ακριβώς για να μην υπάρξει ο φανατισμός του νου και η πόλωση στα ανθρώπινα πεδία.
Αυτήν η θέση όμως αφορά όντα που βρίσκονται σε ένα νηπιακό στάδιο πνευματικής εξέλιξης και χρειάζονται κάποιο είδος υπεύθυνης "προστασίας". Κάπως θα έπρεπε να συνεχίσουμε στο ταξίδι της πνευματικής ολοκλήρωσης, χωρίς από την άλλη να χαθεί η ελευθερία της θέλησης και της επιλογής. Κάπως θα έπρεπε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Ο φανατισμός, η πόλωση, και η βία ήταν το τίμημα που πληρώσαμε για κρατήσουμε την βαθύτερη πνευματική ελευθερία του ανθρώπου. Να περάσουμε από ένα σύστημα πνευματικής ισορροπίας σε ένα άλλο, δηλαδή να κινηθούμε. Αλλά μέσα στην κίνηση υπάρχει πάντοτε μεταβολή, υπάρχει η αβεβαιότητα, υπάρχει το χάος, το ρίσκο, ο μετασχηματισμός.
Και ακριβώς μέσα σε όλα αυτά βρίσκεται η αλήθεια της ελευθερίας σε όλα τα επίπεδα, και στα υλικά και στα πνευματικά. Κατά την άποψή μου δεν υπάρχουν ποτέ εξασφαλισμένες επιλογές ή κατευθύνσεις. Το μόνο που πραγματικά υπάρχει σε ένα ουσιαστικά ελεύθερο ον, είναι η δοκιμή και το λάθος. Όλα τα υπόλοιπα είναι περιχαρακωμένα ιδεολογήματα που το μόνο γόνιμο που προσφέρουν είναι δεξαμενές επιχειρημάτων για μια εκ του ασφαλούς κριτική.
Δεν μαθαίνεις χωρίς λάθη, και προφανώς στο δρόμο προς την "ενηλικίωση" κάναμε και θα κάνουμε πολλά λάθη ακόμη! 
«Οι αρχαίοι μύστες προφανώς γνωρίζανε για την ενότητα, για την μία Θεική Αρχή. Το ερώτημα είναι λοιπόν, αφού οι ίδιοι γνωρίζανε γιατί στους λαούς επιτρέπανε τον πολυθεισμό;»
Θεωρώ αγαπητέ Tryfield ότι μάλλον το «κλειδί» βρίσκεται στην ερμηνεία που απέδιδαν στο Έν.
Θεωρώ πως ο Ενοθεϊσμός ήταν η κυρίαρχη ιδέα, μέσα στην οποία βρίσκει χώρο και η έκφραση του Πολυθεϊσμού, και επομένως το τελικό σχήμα είναι αποδεκτό.
Το κακό εκκινεί όταν η επικίνδυνη για την ανθρωπότητα άποψη του Μονοθεϊσμού, η οποία επιτρέπει και αναγνωρίζει ΕΝΑΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΘΕΟ, με συγκεκριμένο όνομα και ιδιότητες, με συγκεκριμένες συμπάθειες και εκλεκτούς λαούς.
Άλλο λοιπόν το ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ (ελληνισμός) και άλλο το ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΝ (ιουδαϊσμός και παράγωγα του..).
quote:
Ας περιμένουμε την ολοκλήρωση της "διαδικασίας" για να μπορέσουμε να κρίνουμε συνολικά.
Η ολοκλήρωση της διαδικασίας δεν μπορεί να είναι παρά η συνήθης, αγαπητέ μου. Κάποια στιγμή η όποια θρησκεία χάνει έδαφος και αντικαθίσταται από κάποια άλλη, καινή ή παράγωγη της.
Ηδη, έχουμε τόσα χριστιανικά δόγματα και αιρέσεις, όσα και οι άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται 'Χριστιανοί', οπότε μόνο τυπικά μιλάμε για έναν Χριστιανισμό.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Ο Πυθαγόρας φυσικά δεν έγραψε και είχε θέσει και τιμωρίες σε όσους θα εξάγουν τη γνώση από τις μάνδρες του μοναστηριού του.
Δεν ήταν αλαζόνας δεν το έκανε από φιλαυτία. Γνώριζε απλά ότι η γνώση που κατείχε δεν θα ήταν σωτήριος αλλά καταστροφική για κάποιον που δεν είχε περάσει τα 5 στάδια μύησης.
Θα ήταν μάχαιρα για τον απλό πολίτη.
Ο Χριστός είπε " δεν ήλθα να φέρω ειρήνη αλλά μάχαιρα". Μάχαιρα όμως με ήπιο τρόπο και όχι όπως παραπάνω. Γιατί αν είχε γράψει έστω κι μιά πρόταση, όλη η οικουμένη θα είχε αφανιστεί με πολέμους για αυτή την πρόταση.
Είπε λοιπόν ότι οι προτάσεις του θα γράφονται από την εκάστοτε εκκλησία και θα τηρούνται από το πετραχήλι του ξομολόγου.
Ετσι όταν ο σημερινός άνθρωπος προσφεύγει στον ξομολόγο συντετριμμένος από τα προβλήματα της εποχής του, δεν τον παραπέμπει αυτός σε γεγραμμένα Ιησού ή αποστόλων αλλά έχει την ευχέρεια να δει το πρόβλημα σαν αμαρτωλός κι αυτός και να ενθαρρύνει τον πιστό σύμφωνα με τα δρώμενα της εποχής και όχι μιας πανάρχαιας εντολής που θα είχε γράψει ο Ιησούς ή οι απόστολοι.
quote:
Η ολοκλήρωση της διαδικασίας δεν μπορεί να είναι παρά η συνήθης, αγαπητέ μου. Κάποια στιγμή η όποια θρησκεία χάνει έδαφος και αντικαθίσταται από κάποια άλλη, καινή ή παράγωγη της.
Ηδη, έχουμε τόσα χριστιανικά δόγματα και αιρέσεις, όσα και οι άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται 'Χριστιανοί', οπότε μόνο τυπικά μιλάμε για έναν Χριστιανισμό.
Η Βασιλεία των Ουρανών δεν βρίσκεται στα δόγματα, στις αιρέσεις, στα ονόματα, στα επίθετα, στα κείμενα, στην παράδοση, στις θρησκείες, ούτε στις φιλοσοφίες.
Η Βασιλεία των Ουρανών βρίσκεται μέσα στον κάθε άνθρωπο. Και είναι δικαίωμά του και υποχρέωσή του να την ανακαλύψει μόνος, εάν θέλει, από το δρόμο που αυτός θέλει.
Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά τα σκηνικά και τα κουστούμια του θεάτρου στην παγκόσμια ανθρώπινη σκηνή. Τα κουστούμια και τα σκηνικά μπορούν να αλλάζουν σύμφωνα με τις μόδες (λογικής) της κάθε εποχής.
Η Αλήθεια οφείλει μέσα σε όλα αυτά να παραμένει πάντοτε σταθερή!
Σε προηγούμενο post μου, μίλησα στην "υπόθεσή μου" αναφορικά με τη στάση του Θεανθρώπου, πως ο σκοπός δεν ήταν ούτε να περιορίσει, ούτε ιδεολογικά να ευνουχίσει την ανθρώπινη νόηση. Ο σκοπός Του ήταν να ενσπείρει, να γονιμοποιήσει. Να κινητοποιήσει τέτοια γεγονότα ζωής μέσα στην παγκόσμια ανθρώπινη σκηνή, ώστε από τη μια να βιώσουμε τις λάθος και υποκριτικές μας στάσεις-αποφάσεις, και από την άλλη κερδίζοντας σε βιωματική εμπειρία να κατανοήσουμε επιτέλους -όχι την φαρισαική επιφάνεια, αλλά το Θείο βάθος των νοημάτων της ζωής.
Σε αντίθετη περίπτωση που εμφανιζόταν μόνο ως Θεός με γραπτά δικά Του και όλα τα λοιπά, ε, τότε ναι θα συμφωνούσα πως ιδεολογικά δεν θα υπήρχε τίποτα άλλο παρά μόνο ο ένας αδιάσπαστος αδιαίρετος καθολικός παγκόσμιος Χριστιανισμός.
Άρα, ή ήταν τελικά ένας Θεός που δίδαξε μεν, αλλά μας άφησε ελεύθερους δε, να λέμε και να κάνουμε τις μαλ...ιες μας! Ή ήταν ένας αγύρτης, σοφός, επαναστάτης όπως θέλετε πέστε τον που απλά έφτιαξε μια ακόμα θρησκεία.
Τουλάχιστον σε όλες τις περιπτώσεις έχουμε και κάτι να διαλέξουμε, ο καθένας για το δικό του προσωπικό βασίλειο!
quote:
Η ολοκλήρωση της διαδικασίας δεν μπορεί να είναι παρά η συνήθης, αγαπητέ μου. Κάποια στιγμή η όποια θρησκεία χάνει έδαφος και αντικαθίσταται από κάποια άλλη, καινή ή παράγωγη της.
Ηδη, έχουμε τόσα χριστιανικά δόγματα και αιρέσεις, όσα και οι άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται 'Χριστιανοί', οπότε μόνο τυπικά μιλάμε για έναν Χριστιανισμό.
Η Βασιλεία των Ουρανών δεν βρίσκεται στα δόγματα, στις αιρέσεις, στα ονόματα, στα επίθετα, στα κείμενα, στην παράδοση, στις θρησκείες, ούτε στις φιλοσοφίες.
Η Βασιλεία των Ουρανών βρίσκεται μέσα στον κάθε άνθρωπο. Και είναι δικαίωμά του και υποχρέωσή του να την ανακαλύψει μόνος, εάν θέλει, από το δρόμο που αυτός θέλει.
Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά τα σκηνικά και τα κουστούμια του θεάτρου στην παγκόσμια ανθρώπινη σκηνή. Τα κουστούμια και τα σκηνικά μπορούν να αλλάζουν σύμφωνα με τις μόδες (λογικής) της κάθε εποχής.
Η Αλήθεια οφείλει μέσα σε όλα αυτά να παραμένει πάντοτε σταθερή!
Σε προηγούμενο post μου, μίλησα στην "υπόθεσή μου" αναφορικά με τη στάση του Θεανθρώπου, πως ο σκοπός δεν ήταν ούτε να περιορίσει, ούτε ιδεολογικά να ευνουχίσει την ανθρώπινη νόηση. Ο σκοπός Του ήταν να ενσπείρει, να γονιμοποιήσει. Να κινητοποιήσει τέτοια γεγονότα ζωής μέσα στην παγκόσμια ανθρώπινη σκηνή, ώστε από τη μια να βιώσουμε τις λάθος και υποκριτικές μας στάσεις-αποφάσεις, και από την άλλη κερδίζοντας σε βιωματική εμπειρία να κατανοήσουμε επιτέλους -όχι την φαρισαική επιφάνεια, αλλά το Θείο βάθος των νοημάτων της ζωής.
Σε αντίθετη περίπτωση που εμφανιζόταν μόνο ως Θεός με γραπτά δικά Του και όλα τα λοιπά, ε, τότε ναι θα συμφωνούσα πως ιδεολογικά δεν θα υπήρχε τίποτα άλλο παρά μόνο ο ένας αδιάσπαστος αδιαίρετος καθολικός παγκόσμιος Χριστιανισμός.
Άρα, ή ήταν τελικά Θεάνθρωπος που δίδαξε μεν, αλλά μας άφησε ελεύθερους δε, να λέμε και να κάνουμε τις μαλ...ιες μας! Ή ήταν ένας αγύρτης, σοφός, επαναστάτης όπως θέλετε πέστε τον που απλά έφτιαξε μια ακόμα θρησκεία.
Τουλάχιστον σε όλες τις περιπτώσεις έχουμε και κάτι να διαλέξουμε, ο καθένας για το δικό του προσωπικό βασίλειο!
Το νετρόνιο όταν ελευθερωθεί από τον πυρήνα στις αλυσιδωτές αντιδράσεις δεν περιορίζεται στην κατεύθυνσή του, και αυτήν η ελευθερία κίνησης που απολαμβάνει είναι και η μεγάλη του δύναμη
λες:
quote:
Η Βασιλεία των Ουρανών δεν βρίσκεται στα δόγματα, στις αιρέσεις, στα ονόματα, στα επίθετα, στα κείμενα, στην παράδοση, στις θρησκείες, ούτε στις φιλοσοφίες.Η Βασιλεία των Ουρανών βρίσκεται μέσα στον κάθε άνθρωπο. Και είναι δικαίωμά του και υποχρέωσή του να την ανακαλύψει μόνος, εάν θέλει, από το δρόμο που αυτός θέλει.
Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά τα σκηνικά και τα κουστούμια του θεάτρου στην παγκόσμια ανθρώπινη σκηνή. Τα κουστούμια και τα σκηνικά μπορούν να αλλάζουν σύμφωνα με τις μόδες (λογικής) της κάθε εποχής.
Η Αλήθεια οφείλει μέσα σε όλα αυτά να παραμένει πάντοτε σταθερή!
Εσύ που τα ξέρεις αυτά;
Σου λέω λοιπόν με την ίδια ευκολία που μιλάς κι εσύ ότι :
Η Βασιλεία των ουρανών βρίσκεται σε ένα δόγμα κι όλα τ'άλλα είναι ψεύτικα.
Η Βασιλεία των ουρανών είναι έξω από κάθε άνθρωπο !
Δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από αυτό που υποστηρίζεις!
Ποιός θα σου πει αν είναι αλήθεια το ένα ή το άλλο ;
ΚΑΝΕΝΑΣ !
Ξέρεις γιατί;
Επειδή η Θρησκεία είναι η απάτη των εκάστοτε ιερατείων για να έχουν χρήμα και εξουσία.
Τα δήθεν ιερά βιβλία που γράφτηκαν πριν από δεκάδες αιώνες είναι η βάση τεκμηρίωσης της απάτης.
Βασίλης