- ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
κατι ξεχασα (το αϊζενχαουερ που με βασανιζει): εγω διαβαζω ΟΛΟΚΛΗΡΟ το κειμενο πριν απαντησω σε καποιον, κατι που φαινεται και απο τα πολλα κουοτ στα ποστ μου
δευτερο κοαν (δυσκολο, γι αυτο δεν περιμενω απαντηση 
): ποσοι αραγε διαβαζουν ολοκληρα τα δικα μου κειμενα πριν μου απαντησουν?
Θεό ονομάζω την αρχή της δημιουργίας.
Περικλείει λοιπόν όλα όσα έγιναν και όλα όσα θα γίνουν.
Θρησκεία είναι η αντίληψη των ανθρώπων για αυτό που δεν μπορούν να εξηγήσουν
Και φέρει τα γνωρίσματα της κάθε φυλής, τοποθεσίας, ηθών, ιστορικής αναγκαιότητας. Η θρησκεία είναι τοπικό φαινόμενο.
Ο δημιουργός δεν έχει τόπο και δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός με θεωρίες που αρμόζουν στο φθαρτό, το πεπερασμένο.
Η υγιής πίστη είναι η συνείδηση που έδωσε η δημιουργός αρχή σε κάθε ον έτσι ώστε να αντιλαμβάνεται την ύπαρξή της.
Η λανθασμένη πίστη είναι η «περιορισμένη τοπική αντίλήψη περί θεού» η οποία αρχή και τέλος έχει στα όντα που τη δημιούργησαν.
Η αντίληψη ότι υπάρχουμε από ένα τίποτα, είμαστε τ ίποτα και στο τίποτα θα σβήσουμε κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να είναι ορθή, από το γεγονός ότι δεν θα υπήρχε κανένας απολύτος λόγοςνα έχουμε συναίσθηση της ύπαρξής μας αν αυτή δεν χρησίμευε σε κάτι, αν δεν υπήρχε κάποιος ουσιαστικός λόγος ώστε να έχουμε αυτή τη γνώση...
Το ότι αναζητώ την αλήθεια είναι μια απόδειξη ότι η αλήθεια υπάρχει και θέλει να γίνει γνωστή, και έχουν δημιουργηθεί τέτοιοι μηχανισμοί επάνω μας ώστε να θέλουμε να την ανακαλύψουμε.
Δεν υπήρχε κανένας λόγος να κάνει τόση σπατάλη η φύση να δημιουργήσει ένα νοήμων ον για το τίποτα.
Το να προσπαθούμε να εξηγήσουμε με «πεπερασμένους όρους» κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό σε ανθρώπινα επίπεδα γνώσης οδηγεί συνεχώς σε αδιέξοδα και κατά συνέπεια είναι φυσικό, πολλές φορές σε άρνηση.
Το να πιστεύουμε επίσης κάτι πάλι «με πεπερασμένους όρους» προσαρμόζοντάς το άπειρο στις ανθρώπινες εμπειρίες και αντιλήψεις μας είναι στείρο.
Για να αντιληφθώ τον θεό πρέπει να γίνω θεός.
Για να αντιληφθώ τον άνθρωπο πρέπει να γίνω άνθρωπος.
Οταν λοιπόν λειτουργώ σε ανθρώπινα όρια είναι αδύνατον να εξηγήσω το θεικό
Οταν έχω φθάσει να είμαι θεός αυτόματα δεν είμαι πλεον αντιληπτός από τον άνθρωπο.
Το μόνιμο πρόβλημα λοιπόν στον χώρο της εσωτερικής αναζήτησης είναι πως θα γίνει αντιληπτό στα ανθρώπινα όρια αυτό που δεν έχει όρια.
Οι «δάσκαλοι» εφόσον είναι άνθρωποι «εξηγούν» τα γεγονότα με τις δικές τους «ανθρώπινες αντιλήψεις»
Εφόσον είναι θεοί «δεν βρίσκονται ανάμεσά μας»
Δάσκαλος λοιπόν είναι ένας άνθρωπος «πιο φωτισμένος» από άλλους.
Η φώτιση όμως δεν είναι σωματικό ταλέντο ούτε έχει να κάνει με το αν κάποιος ανήκει σε κάποιο τάγμα , σχολή, εκκλησία ή ότι άλλο.
Φυσικά κάθε οπαδός μιας θρησκείας θα πει ότι ακριβώς αυτή είναι η φώτιση.
Γιατί κάθε θρησκεία έχει αναπτύξει μηχανισμούς τους οποίους όπως η ίδια ισχυρίζεται αν κάποιος ακολουθήσει θα δει το φως! Και οι μηχανισμοί της αυτοί έχουν «καθορισθεί» από τους προφήτες της οι οποίοι για κάποιο λόγο επιλέχθηκαν για να εξηγήσουν τα ανεξήγητα στους υπόλοιπους...
Αυτό αυτόματα σημαίνει ότι όλα «έχουν μοιρασθεί» «καθορισθεί» και δεν υπάρχουν περιθώρια για καινοτομίες και αλλαγές, ούτε για νέους εντελώς διαφορετικών αντιλήψεων προφήτες. Δηλαδή η θρησκεία, το τάγμα, η σχολή κατεβάζουν και αυτές με τη σειρά τους σε «καθορισμένες συντεταγμένες» το άπειρο.
Και τώρα μετά από αυτές τις , συγχωρήστε με, πολυλογίες μου, θέτω το ερώτημα κάποιος εκτός όλων αυτών των «καθορισμένων» μόνος, μακριά από κάθε βιβλίο, σχολή, ενημέρωση, κλπ μπορεί να βρει το δικό του «εσωτερικό» δρόμο?
Μπορεί να πλησιάσει το άπειρο ένας απλός καθημερινός άνθρωπος και να μην χρειαστεί κιόλας ούτε να το αναφέρει ούτε να το σχολιάσει ούτε να το θέσει υπό έλεγχο για την ορθότητά του? Απλά να γνωρίσει την αλήθεια και να ξέρει ότι αυτή είναι πέρα από όλους και όλα.
Η φώτιση τελικά είναι κάτι που έρχεται από άνωθεν και κατ’επιλογή συγκεκριμένων ανθρώπων ή είναι σε όλους μέσα και δεν υπάρχει καμμιά ανάγκη έξωθεν βοηθείας?
Μήπως τελικά , η εσωτερική αναζήτηση, για να μπει στη σωστή της διάσταση είναι όντως ένα «απόλυτα μοναχικό μονοπάτι» που για να το διαβεί κάποιος απλά πρέπει να αφουγκραστεί την γνώση που ήδη υπάρχει μέσα του, που από πάντα υπήρχε και που για πάντα θα υπάρξει?
Από όσα έγραψε ο φίλος jonniebegood θέλω να σταθώ σε αυτό γιατί μου θύμισε κάτι πολύ παλιό και γνώριμο...
quote:
ο πρωτος που εγω αναγνωρισα στην εφηβεια μου, ηταν ενας αστεγος που κοιμοταν κατω απο μια γεφυρα στην γειτονια μου και το καταλαβε αμεσως οτι τον καταλαβα
Κάποτε περιφερόμουν ασκόπως στα σοκάκια μιας πόλης και κάθισα να ξεκουραστώ σ’ένα παγκάκι. Δίπλα καθόταν ένας γέρος ντυμένος με ρούχα κουρελιάρικα και τάιζε μ’ένα κομμάτι ψωμί που είχε περιστέρια. Μόλις κάθησα δίπλα του μου λέει «καλώς την κι ας άργησε» Τον κοιτώ παράξενα και λέω σε μένα μιλάτε? « Σε σένα, γιατί βλέπω ότι τελικά μαζευτήκαμε όλοι πάλι εδώ κάτω σιγά σιγά» Σκέφτηκα πωπω έχει πιει πολύ ο γεροντάκος οπότε συνεχίζει « γιατί με κοιτάζεις παραξενεμένη βασιλική ?» Εκεί μένω κάγεκλο και ψιθυρίζω ένα ... μα πως? Και απαντά «πως το ξέρω? Δεν είναι δύσκολο είμαι σχεδόν μισότυφλος άρα μπορώ και βλέπω». «Κάνε κι εσύ το ίδιο να δεις τι όμορφα που είναι Βασιλική αν και είμαι βέβαιος ότι αργά ή γρήγορα θα το κάνεις»...
vasiliskos
Η υγιής πίστη είναι η συνείδηση που έδωσε η δημιουργός αρχή σε κάθε ον έτσι ώστε να αντιλαμβάνεται την ύπαρξή της.
Η λανθασμένη πίστη είναι η «περιορισμένη τοπική αντίλήψη περί θεού» η οποία αρχή και τέλος έχει στα όντα που τη δημιούργησαν.
Το να προσπαθούμε να εξηγήσουμε με «πεπερασμένους όρους» κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό σε ανθρώπινα επίπεδα γνώσης οδηγεί συνεχώς σε αδιέξοδα και κατά συνέπεια είναι φυσικό, πολλές φορές σε άρνηση.
Το να πιστεύουμε επίσης κάτι πάλι «με πεπερασμένους όρους» προσαρμόζοντάς το άπειρο στις ανθρώπινες εμπειρίες και αντιλήψεις μας είναι στείρο.
Το μόνιμο πρόβλημα λοιπόν στον χώρο της εσωτερικής αναζήτησης είναι πως θα γίνει αντιληπτό στα ανθρώπινα όρια αυτό που δεν έχει όρια.
εγραψες!!!
Η φώτιση όμως δεν είναι σωματικό ταλέντο ούτε έχει να κάνει με το αν κάποιος ανήκει σε κάποιο τάγμα, σχολή, εκκλησία ή ότι άλλο.
Και τώρα μετά από αυτές τις, συγχωρήστε με, πολυλογίες μου, θέτω το ερώτημα κάποιος εκτός όλων αυτών των «καθορισμένων» μόνος, μακριά από κάθε βιβλίο, σχολή, ενημέρωση, κλπ μπορεί να βρει το δικό του «εσωτερικό» δρόμο?
Μπορεί να πλησιάσει το άπειρο ένας απλός καθημερινός άνθρωπος και να μην χρειαστεί κιόλας ούτε να το αναφέρει ούτε να το σχολιάσει ούτε να το θέσει υπό έλεγχο για την ορθότητά του? Απλά να γνωρίσει την αλήθεια και να ξέρει ότι αυτή είναι πέρα από όλους και όλα.
εγω λεω ναι, εννοειται
Μήπως τελικά, η εσωτερική αναζήτηση, για να μπει στη σωστή της διάσταση είναι όντως ένα «απόλυτα μοναχικό μονοπάτι» που για να το διαβεί κάποιος απλά πρέπει να αφουγκραστεί την γνώση που ήδη υπάρχει μέσα του, που από πάντα υπήρχε και που για πάντα θα υπάρξει?
σορυ που το πετσοκοψα το κειμενο σου - απλα ηθελα να δωσω εμφαση σε ορισμενα σημεια του
Κάποτε περιφερόμουν ασκόπως στα σοκάκια μιας πόλης και κάθισα να ξεκουραστώ σ’ένα παγκάκι. Δίπλα καθόταν ένας γέρος ντυμένος με ρούχα κουρελιάρικα και τάιζε μ’ένα κομμάτι ψωμί που είχε περιστέρια. Μόλις κάθησα δίπλα του μου λέει «καλώς την κι ας άργησε» Τον κοιτώ παράξενα και λέω σε μένα μιλάτε? « Σε σένα, γιατί βλέπω ότι τελικά μαζευτήκαμε όλοι πάλι εδώ κάτω σιγά σιγά» Σκέφτηκα πωπω έχει πιει πολύ ο γεροντάκος οπότε συνεχίζει « γιατί με κοιτάζεις παραξενεμένη βασιλική ?» Εκεί μένω κάγεκλο και ψιθυρίζω ένα ... μα πως? Και απαντά «πως το ξέρω? Δεν είναι δύσκολο είμαι σχεδόν μισότυφλος άρα μπορώ και βλέπω». «Κάνε κι εσύ το ίδιο να δεις τι όμορφα που είναι Βασιλική αν και είμαι βέβαιος ότι αργά ή γρήγορα θα το κάνεις»...
εχω την εντυπωση οτι εχεις αρχισει να βλεπεις ηδη
Φίλε jonnie σ'ευχαριστώ
Τώρα όσο για το αν βλέπω... ανεβασμένη σ'ένα δέντρο κοιτάζω κάπου μακριά ..θολό το τοπίο αλλά όλο σκαρφαλώνω να βρω άκρη
Ο βασιλίσκος!
quote:
εγω ρωτησα ειναι προβλημα του εσωτερικου χωρου "το αν δεν υπαρχει συνάφεια μεταξύ της εσωτερικής φιλοσοφίας ενός πυροβολημενου ατόμου(σε κάθε επίπεδο)με την στάση ζωής και την καθημερινοτητά του"εμενα για παραδειγμα με προβληματιζει αν υπαρξει συναφεια...
Και εγω σου απαντησα οτι συνηθως στα "πυροβολημενα" ατομα υπαρχει αμεση συναφεια μεταξυ ιδεων και πραξεων.
Οι ποταπες ιδεολογιες ειναι ευκολο να ενταχτουν στον τροπο δρασης των ατομων ετσι οπως ειναι οργανωμενη η καθημερινοτητα και η ψυχοσυνθεση μας.
Εκτος βεβαια αν αναφερεσαι σε ακραιες περιπτωσεις "πυροβολημενων", οπως π.χ. ο τυπος που εριχνε βιτριολι στα ποδια των γυναικων που φορουσαν μινι. Μια τετοια νοσηρη ιδεολογια δεν μπορει να γινει πραξη για πολυ , γιατι θα το κανεις μια -δυο , μετα θα σου φορεσουν εκεινο το ωραιο το ασπρο το φορεματακι που δενουν πισω τα χερακια και θα σε πανε σε ενα μερος που θα γνωρισεις δυο-τρεις Ναπολεοντες και μερικους Χιτλερ. Αρα η "ιδεολογια" του ειναι αναγκασμενη να μεινει σε θεωρητικο επιπεδο.
quote:
απλα μεγαλες λεξεις θαλεγα...η Αληθεια της φιλοσοφιας βρισκεται στην απλοτητα, στην ασημαντοτητα, στην ροη με την Φυση
Το προβλημα δεν ειναι που βρισκεται η Αληθεια. Αλλωστε αυτο ειναι αοριστο και υποκειμενικο.
Το προβλημα ειναι πως ο,τι θεωρει ο καθενας "αρετη" (και αναφερομαι στα "υψηλα" και στα δυσκολα ιδανικα, τα ποταπα αναφερθηκα παραπανω), σπανιως μπαινει στην διαδικασια να το εφαρμοζει στην πραξη.
quote:
δεν υπαρχουν δασκαλοι, υπαρχουν ΜΟΝΟ μαθητεςο μαθητης που μεταδιδει επιτυχημενα το επιπεδο συνειδητοτητας του σε καποιον αλλον "διδασκοντας" τον, εμπεδωνει τις γνωσεις του και προχωραει παραπερα
Με τη δικη σου λογικη, κανεις δεν αξιζει τον χαρακτηρισμο "δασκαλος".
Η δασκαλα που ειχαμε στο δημοτικο δεν ηταν "δασκαλα", απλως μια "μαθητρια" με περισσοτερες γνωσεις απο μας (τοτε!). Ο καθηγητης μου ο Τασσιος δεν ειναι "δασκαλος", απλως ενας "μαθητης" με "λιγες" ( ε, δυο-τρια διδακτορικα εχει, 35 ετη εμπειρια στη διδασκαλια Θερμοδυναμικης, καμια εκατοστη δημοσιευσεις, σιγα τα ωα!
) περισσοτερες γνωσεις απο μενα!
Αλλα πως λεγεται αυτος που διδασκει αραγε;
Ενδιαφερουσα η αποψη σου για την χρηση της λεξης "δασκαλος" αλλα αν θες να το δουμε και ετυμολογικα και γλωσσολογικα και ισια και αναποδα και... και...
Οπως και να εχει, οι ολοι μας εχουμε υιοθετησει τον ρολο του μαθητη για μεγαλες περιοδους της ζωης μας, με σκοπο να λαβουμε γνωση. Ετσι ειναι πολυ πιο ευκολο και οικειο να λαβουμε γνωση μια ακομα φορα, μεσω αυτης της ιδιοτητας.
quote:
και αυτοι οι "δασκαλοι" ειναι μοναχικοι τυποι, δεν βαζουν διαφημισεις, ουτε ανοιγουν αλυσιδα "σχολων" - απλα υπαρχουν και εξαρταται απο εμας τους μαθητες το αν θα τους αναγνωρισουμεκατα την γνωμη μου μπορεις να διδαχθεις απο ο,τιδηποτε, και οποιονδηποτε - εξαρταται απο το επιπεδο της αντιληπτικης προσληπτικοτητας σου
Στο πρωτο θα συμφωνησω.
Στο δευτερο θα διαφωνησω.
Δεν μπορεις να διδαχτεις τιποτα απο τους μισαλλοδοξους και αδιαλλακτους ανθρωπους, τους κατ'επιφαση φιλοσοφους ή επιστημονες, που αρκουνται στην κεκτημενη γνωση, δεν εχουν διαθεση να πειραματιστουν και αναθεματιζουν οτιδηποτε δεν συναδει με την στειρα κοσμοθεωρια τους.
Το μονο που ισως μπορεις να διδακτεις απο αυτους, ειναι να προσεχεις τις παρεες σου.
quote:
τα "ταγματα" προερχονται απο τις ασκητικες ομαδεςστις "σχολες" ή μοναστηρια (ανεξαρτητως θρησκειας) που οντως ασκουσαν διαλογισμο και προωθουσαν την εσωτερικη αναζητηση, η απομονωση ηταν σημαντικος παραγοντας
Οσο παλια ειναι η υπαρξη των ασκητικων ομαδων αλλο τοσο ειναι και των ταγματων. Ισως εχουν παρεμφερη δομη και οργανωση αλλα δεν ταυτιζονται.
Ομως ακομα και στις "ασκητικες ομαδες" ζουσαν ομαδικα οπως και εσυ ειπες.
Η απομονωση ηταν ενα μονο τμημα της ζωης τους, οχι ολοκληρη. Αρα ειναι προφανες οτι η ομαδικη ζωη προωθουσε τον στοχο τους, οπως τον στοχο τους προωθουσε και η απομονωση επισης.
Δεν ειναι τυχαιο οτι οι ερημητες ειναι μειοψηφια.
quote:
αν και ζουσαν ομαδικα, επεβαλαν τετοιους κανονες και πειθαρχια, ωστε ο καθε ασκητης να νιωθει ΜΟΝΟΣ (καποιοι επαιρναν και ορκο σιωπης) γιατι η επαφη με το Θειον ειναι ΑΤΟΜΙΚΗ υποθεση του καθενος
"Η επαφη με το θειο ειναι ΑΤΟΜΙΚΗ υποθεση", αλλα η πορεια μεχρι εκει για καποιους ειναι οφελιμο να ειναι ΟΜΑΔΙΚΗ υποθεση.
quote:
παραδειγματιζομενη απο αυτα τα "ταγματα" και εκμεταλευομενη την ταση του ανθρωπου για ομαδοποιηση, η Εξουσια δημιουργησε τα δικα της, διαφορων ειδων και τυπων, αναλογως των κοινωνικων συνθηκων καθε χρονικης περιοδουαυτην την στιγμη διαφημιζονται ενα σωρο νεα "ταγματα" στα "εσωτεριστικα" περιοδικα
Ολες μας οι αναγκες γινονται αντικειμενο εκμεταλλευσης απο επιτηδειους. (ναι...ναι...ολες...
)
Αυτο δεν σημαινει ομως οτι οσοι διατιθενται να ικανοποιησουν τις αναγκες μας ειναι επιτηδειοι.
Για αυτο ειναι σημαντικη η ικανοτητα κρισης.
quote:
κατα την γνωμη μου, η αναγκη να ανηκεις σε μια ομαδα δειχνει ανασφαλεια και δεν συναδει με την εσωτερικη αναζητησηαλλά αυτη ειναι μονο η γνωμη μου και μπορει να λεω και μαλακιες, ε?
Συ ειπας.
quote:
αν τον δεις στον δρομο, θα τον αναγνωρισεις σαν δασκαλο?ακομη κι αν εχει επιλεξει να μοιαζει με αστεγο για να περναει απαρατηρητος? (ποσοι κοιτανε τους αστεγους και τους ζητιανους στα ματια?)
Δεν νομιζω οτι χρειαζεται να εχεις καποιου ειδους 6ης αισθησης για να βρεις το "δασκαλο".
Οπως δεν μπορεις να ξερεις με μια ματια ποιος ανθρωπος ειναι αξιολογος και ποιος οχι, ετσι για να αναγνωρισεις τον πραγματικο "δασκαλο" πρεπει πρωτα να τον συναναστραφεις.
quote:
ειπαμε, ο μαθητης αναγνωριζει και επιλεγει τον δασκαλοο πρωτος που εγω αναγνωρισα στην εφηβεια μου, ηταν ενας αστεγος που κοιμοταν κατω απο μια γεφυρα στην γειτονια μου και το καταλαβε αμεσως οτι τον καταλαβα
Ο μαθητης αναγνωριζει το δασκαλο και ο δασκαλος αναγνωριζει τον μαθητη. Υπαρχει αμοιβαια ελξη αποψεων και ιδεων.
Δυστυχως ειμαστε προκατειλημμενοι και αναγνωριζουμε το δασκαλο εκει που περιμενουμε οτι θα ειναι. Ακομα και αν, βαυκαλιζομενοι, θεωρουμε οτι καναμε μια μοναδικη ανακαλυψη , ημασταν ασυνειδητα προσανατολισμενοι.
Ισως ομως ακομα και σε αυτο να υπαρχει κατι το μεταφυσικο.
quote:
δεν με διδαξε τιποτα προφορικο αλλά μου εδειξε οτι η Πραγματικοτητα δεν περιοριζεται στην πραγματικοτητα, κανοντας μερα μεσημερι σε κεντρικο δρομο αφυσικα πραγματα, οπως να πηδαει απο το ενα πεζοδρομιο στο αλλο ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ
Ειχα καποια σχολια , αλλα μαλλον ειναι πολυ υποκειμενικο και προσωπικο βιωμα για να σχολιαστει.
quote:
πες οτι στο εβαζε ο δασκαλος σου στο ζεν με το που μπηκες στο "ταγμα" του μοναστηριου και σου ελεγε "φυγε και ελα με απαντηση"
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ και θα ειχαμε και ΔΑΣΚΑΛΟ του ζεν? ΜΕΙΚΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ?
Ενδιαφερον ....
quote:
στα λεπτοφυη προβληματα του "εσωτερικου χωρου" εγω κατεταξα την ανεκτονωτη λιμπιντο και το μεγαλο Εγωγια τα χοντροκομενα μιλαμε ηδη
Εγω ανεφερθηκα στα προβληματα που εθεσε ο Diostas, οχι σε αυτα που αναφερθηκε ο Τζονυ.
quote:
ποσοι αραγε διαβαζουν ολοκληρα τα δικα μου κειμενα πριν μου απαντησουν?
Αυτο μαλλον πρεπει να μπει σε γκαλοπ.
"Dangers of a real & concrete nature"
Those who attend respectable spiritualist
Many can be easily intrigued by a promise
The obtaining of power
For the real secrets
Starts like a rather intriguing affair
The thin end of the wedge
Promised revelations of higher mysteries
Hypnotized and dominated
A few ones survive to achieve the rank
And used only for obscenities
They soon degenerate into physical
And moral wrecks
Many of them end up as suicides
And all those who are rescued
Always prove useless...
_________________________
Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:
"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ."
Κάποτε ίσως μάθω κι εγώ να πετάω...
Ενα λαθάκι ... www.anemos.tk
Οποιος κάνει κλίκ στη σελίδα δεν θα βγεί .. εχει μπεί μια τελίτσα...
Τα κειμενάκια στην αρχική σελίδα μου άρεσαν πολύ.Συνδυάζουν πρωτοτυπία,έμπνευση και ευαισθησία.Η λέξη ανεμόνειρα/ανεμώνειρα/ή ανεμόνηρα είναι καταπληκτική.Δεν μπορείς όμως να τη γράφεις με δύο διαφορετικούς τρόπους στο ίδιο κείμενο.Επίσης δεν μου αρέσει η αλλαγή του στυλ γραψίματος στη σελίδα "Συλλογή Εικόνων",δεν ταιριάζει με το ύφος της υπόλοιπης δουλειάς.
Καλή συνέχεια στην ωραία προσπάθεια.
Είναι πολύ όμορφο...
Κάποτε ίσως μάθω κι εγώ να πετάω...
Edited by - Mysteryad on 07/08/2004 21:09:14
και σπανίζει ο ουρανός
γύρω κοιμούνται δράκοι
σύνορα είναι ο θεός
Πολύ όμορφοι στίχοι!!
Και ας γράφεις τη λέξη Ανεμώνειρα όπως σου βγαίνει.
Συνέχισε!
Συμφωνώ με τη Valnta.
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
aum mani padme hum
μπραβο.
------------------------