- ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΝ ΜΕ ΜΑΣ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Ektos_oriwn, πάνω στην άποψη που διατύπωσες θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι. Πιστεύεις δηλαδή ότι η δική σου ψυχή, αφού πεθάνεις, θα σταματήσει να υπάρχει(ως αυτό που ήσουν μέχρι εκείνη την στιγμή)? Δηλαδή θα μετενσαρκωθείς σε κάτι άλλο και αυτό που ήσουν θα "τερματίσει" την ύπαρξή του την στιγμή του θανάτου σου?Σ'ευχαριστώ πολύ για την απάντηση εκ των προτέρων.
* Irene *
~ Love is the only truth ~
Θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω με ένα παραδειγμα τι εννοώ ελπίζω να το πετυχώ 
Ας υποθέσουμε ότι είμαι στην δραματική σχολή με στόχο μου να τελειωσω και να γίνω
ηθο-ποιός.
Για να το πετύχω αυτό πρέπει να υποδυθώ κάποιους ρόλους ώστε να πάρω τη γνώση που μου χρειάζεται.Κάθε ρόλος είναι μοναδικός και μου διδάσκει κάτι διαφορετικό.Κατα τη διάρκεια των παραστάσεων και για όσο υποδύομαι τον κάθε χαρακτήρα "πρέπει" ξεχάσω τις ιστορίες όλων των προηγούμενων χαρακτήρων που έχω "παίξει". Ο σκοπός μου και το μόνο ζητούμενο είναι να τα πάω καλά σ αυτόν που είμαι τώρα.
Πέφτοντας η αυλαία σε κάθε παράσταση δεν παύω να υπάρχω εγώ..
Δεν ξέρω αν μπόρεσα να το δώσω ικανοποιητικά.
Με τον θάνατο μου η ψυχή μου συνεχίζει να υπάρχει.. συνεχίζει να αναζητά απαντήσεις συνεχίζει να αναζητά τροπους για να γίνει καλύτερη, τρόπους για να πλησιασει το Θείο και να ενοποιηθεί με Αυτό.
Το άτομο που είμαι σήμερα που ήμουν χτες και θα είμαι αυριο σ αυτή μου την ενσαρκωση θα πάψει να υπάρχει, η ψυχή θα κρατήσει το νέκταρ των εμπειριων μου καλό ή κακό και θα συνεχίσει το ταξίδι της αναζήτησης της.
Τι ειναι ψυχη και απο που ηρθε;
Πως ειναι η ψηχη "κολημενη" στην υλικη μας υποσταση;
Που ξερουμε τι συμβαινει μετα θανατον;
Που παει το "αυθαρτον" μερος του ανθρωπου μετα θανατον;
Θα απαντησω γενικα σε ολες τις ερωτησεις με βαση αυτα που εγω πιστευω.
Η μετα θανατον ζωη ειναι μια ελπιδα που θρεφουμε σαν ανθρωποι. Θελουμε να πιστευουμε, γιατι διαφορετικα θα πρεπει να παραδεχτουμε οτι ο θανατος ειναι το τελος.
Ο κοσμος μου αρχισε οταν το μυαλο μου αρχισε να γνωριζει αυτον τον κοσμο, και θα τελειωση με τον θανατο μου. Ακομα και αν εξακολουθησουμε να πιστευουμε στην μετα θανατον υπαρξη, μια νεα ερωτηση γεννιεται. Θα εχει αυτη η υπαρξη κατι κοινο με το "εγω" που πεθανε;
Νικος
Together we can do it
σημαινει το τελος του ανθρωπου.Απλως ειναι το τελος της προηγουμενης
ζωης σου.Δηλαδη η αρχη μιας νεας ζωης.Πιστευω λοιπον πως ξαναγενιομαστε χωρις να γνωριζουμε τιποτα για την προηγουμενη ζωη μας.
Η ψυχη μας θα ειναι σε ενα νεο σωμα θνητο και αφθαρτο και οχι
οτι θα ζησουμε στον παραδεισο η στην κολαση.Φυσικα το αν θα υποφερουμε
η θα ειμαστε ευτυχεις στην επομενη ζωη καθοριζεται απο
τις πραξεις μας στην προηγουμενη ζωη.Ετσι δεν πιστευω οτι
οι νεκροι μπορουν να επικοινωνησουν μαζι μας.
Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να συμφωνήσω με τον VIKING και συμφωνώ ότι όταν ξαναγεννηθούμε σίγουρα ορισμένα πράγματα που κάναμε στην προηγούμενη ζωή ή που πάθαμε θα τα κουβαλάμε..
Βέβαια σας μιλάω μετά από συζητήσεις που έχω κάνει με διάφορα άτομα που "ξέρουν κάτι παραπάνω" από μένα. Αν είναι λάθος τότε λάθος σας τα γράφω και εγώ. Πιστεύω ότι κάθε φορά που γεννιόμαστε σκοπός μας είναι να τελειώσουμε κάτι που ίσως έχει μείνει μισό στην προηγούμενη ζωή..
Τώρα θέλω να κάνω μια ερώτηση στους φίλους που λένε ότι οι νεκροί έρχονται στον ύπνο μας για να επικοινωνήσουν μαζί μας..
Εχετε σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να μην μας επισκέπτονται αυτοί αλλά εμείς να αυτούς σε κάποιο άλλο επίπεδο κατά την διάρκεια του ύπνου;
Θα περίμενα να ακούσω τις απόψεις σας..
Φιλικά
Ναταλι
Φίλη Νάταλι αυτό που λές, ναι και εγώ το έχω σκεφτεί! Φυσικά δεν έχω την απάντηση αλλά πιστεύω ότι μέσω των ονείρων μπορούμε να πάμε μόνο μέχρι τα "χαμηλά" αστρικά επίπεδα, όπου εκεί "ζουν/υπάρχουν" κάποιες ψυχές όπου έχουν πεθάνει βίαια, απότομα κλπ.
* Irene *
~ Love is the only truth ~
Φυσικα το αν θα υποφερουμε
η θα ειμαστε ευτυχεις στην επομενη ζωη καθοριζεται απο
τις πραξεις μας στην προηγουμενη ζωη..
Πρεπει αραγε να αναγνωρισουμε το eightfold path του Βουδισμου; Ο καθε ανθρωπος ξαναγενιεται οσπου να φθαση στην Νιρβανα, οποτε δεν ξαναγενιεται πια.
Νικος
Together we can do it
ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΕΚΤΗ ΕΣΘΗΣΗ ΜΕ ΕΚΙΝΟ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ. ΕΒΛΕΠΕ ΝΕΚΡΟΥΣ.!.!.!.!.!
η δηναμη της μαγειας ειναι μεγαλη
Καταρχάς να υποθέσω ότι ΔΕΝ έχετε διαβάσει ΟΛΑ τα post;;;;
Χμμμμμμ...
Μπορεί...
Γιατί το λέω αυτό;;;
Μα γιατί έχω θέσει και εγώ μαζί σας αυτή την ερώτηση....
quote:
Μήπως ΕΜΕΙΣ είμαστε που θέλουμε να επικοινωνήσουμε μαζί τους;;;
Οι απαντήσεις που δώθηκαν ήταν και είναι ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ...
Φίλε μου Νικολάκη, πραγματικά ΠΟΟΟΟΟΟΟΛΑ τα ερωτήματά σου...
"Τι ειναι ψυχη και απο που ηρθε;"
Η ψυχή είναι το ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΠΕΡΙΒΛΗΜΑ του Πνεύματος, το οποίο ΠΝΕΥΜΑ, είναι ένα ΑΠΟΣΠΑΣΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ (τρίμμα) ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ "ΘΕΟΥ"
"Πως ειναι η ψηχη "κολημενη" στην υλικη μας υποσταση;"
Είναι "κολημένη" γιατί η ΥΛΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ είναι το δικό της ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΠΕΡΙΒΛΗΜΑ και γιατί ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ το περίβλημα αυτό, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ.
"Που ξερουμε τι συμβαινει μετα θανατον;"
Δε το ξέρουμε, αλλά το ΕΡΕΥΝΟΥΜΕ με νόμους και κανόνες δανεισμένους απο τα μαθηματικά.
"Που παει το "αυθαρτον" μερος του ανθρωπου μετα θανατον;"
Ξαναγυρίζει εκεί απ'όπου έχει προέλθει, από τους ΑΦΘΑΡΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΟΨΥΧΙΚΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ.
Πολύ τηλεγραφικές απαντήσεις, που δίνουν όμως τροφή για ΣΚΕΨΗ!!!
Τώρα σε αυτό που αναφέρεις για το ΝΙΡΒΑΝΑ...
Χμμμμ δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι ΤΟΤΕ μόνο φτάνεις σε αυτή τη κατάσταση...
Δηλαδή ΜΕΤΑ απο το ΝΙΡΒΑΝΑ, ο άνθρωπος ΔΕΝ ΞΑΝΑΣΑΡΚΩΝΕΤΑΙ;;;;
Κέλσος ο Φιλαλήθης
quote:
Τώρα σε αυτό που αναφέρεις για το ΝΙΡΒΑΝΑ...
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΙΡΒΑΝΑ?
ΤΟ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΕ...
ΕΧΕΙ ΒΓΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΓΩΤΟ.
η δηναμη της μαγειας ειναι μεγαλη
Αγαπητέ φίλε Κέλσο ,διερωτάσαι εάν και το πνεύμα που ενσαρκώθηκε άφησε αγαπημένους εκεί που ήταν και αν τους σκέπτεται.
Πιστεύω , λοιπόν, πως ο χρόνος των ανθρώπων διαφέρει πολύ απ'τον χρόνο των πνευμάτων.Δηλαδή για μας τα εξήντα ή εβδομήντα χρόνια φαίνονται πολλά για τα πνεύματα όμως ΙΣΩΣ να είναι,απλά,ένα ταξίδι Αθήνα-Θεσσαλονίκη με επιστροφή.Άρα δεν νοιώθουν την έλλειψη των αγαπημένων τους προσώπων.
Μετά είναι και η νυχτερινή αστρική μας έξοδος κατά την οποία μπορεί να ερχόμαστε σ'επαφή μαζί τους.
Όσον αφορά δε το ποιός έχει ανάγκη να έλθει σ'επαφή εκ των δύο,πιστεύω ότι εμείς έχουμε ανάγκη,ενώ τα πνεύματα απλώς μας προειδοποιούν.
Βέβαια θα ρωτήσει ,ίσως ,κανείς : γιατί αυτό που θέλουν δεν μας το λένε "στα ίσια" αλλά μέσα παραβολικού ονείρου? Είμαι της γνώμης πως επειδή οι δονήσεις και οι κώδικες δεν είναι ίδιοι και προκειμένου να μας δώσουν κάποια μηνύματα ,τα κωδικοποιούν κατά τρόπο που δεν θα φοβίσει το μυαλό μας ώστε να "κλειδώσει" και να μην τα λάβει.
Αυτά για την ώρα.
ΑΝΑΛΥΩΝ
+
Θελω μεσα απ αυτο το topic ,να μοιραστω ενα ονειρο μαζι σας."Ειδα την μητερα μου ,που εχει φυγει εδω και 2 χρονια ,να μ επισκεπτεται ,και να συζηταμε για τον πατερα μου ,ο οποιος ειναι πολυ στεναχωρημενος για την απουσια της.Η μητερα μου μου λέει"παμε να τον δουμε λοιπον"."πως θα παμε?" αναρωτιεμαι...."ακολουθησε με" μου λεει.Πραγματι μετα απο λιγο,βλεπουμε τον πατερα μου να καθεται σε μια καρεκλα πολυ στεναχωρημενο.Εμεις τον βλεπαμε,αυτος οχι."Κοιτα τον",λεω."Κοιτα "μου ειπε,"θελω να πας να του μεταφερεις" κατι.Αν ειναι στεναχωρημενος για μενα,πες του οτι ειμαι πολυ καλα""αν ειναι στεναχωρημενος για τον ευατο του,αυτα που περναει δεν ειναι παρα πολυ προσκαιρα,συντομα θα καταλαβει οτι δεν ειναι μονο αυτα τα ασχημα συναισθηματα που περναει,τα πιο σημαντικα".
Η φωνη της,ο αερας της,η "ψυχροτητα" μπροστα στον θλιψη και τη στεναχωρια,η καπως "αδιαφορη"θεση της,μου προξενησαν ταραχη και μεσα στον υπνο αλλα και οταν ξυπνησα.Η αισθηση που απεκομισα (και λεω αισθηση και οχι γνωση) ηταν πολυ δυνατη και ειχe το αρωμα της σιγουριας.Η νεκρη μητερα μου,δεν βιωνει τα γηινα συναισθηματα στην ενταση ,στον βαθμο ,και με τον τροπο που τα βιωνε οντας εδω στη γη.Ηταν ενα σκαλι παραπανω.Εβλεπε,αλλα δε συμμετειχε ,καταλαβαινε αλλα δε συμμεριζοταν τα πραγματα με τον τροπο που το εκανε εν ζωη.
Ξαναλεω.Ηταν ενα ονειρο.Απ αυτα τα ονειρα που μυριζουν γνωση,αλλα δε θα βαζες την υπογραφη σου σ ενα "επισημο" γηινο χαρτι για κατι τετοιο...
nNoe
με εχεις αφησει αναυδο...τρομερη ερμηνεια...
τι να πω ακομα ετσι και να μην ειναι εγω ετσι θα το θυμαμαι οπως το εξηγησες...
σε ευχαριστω πολυ φιλε μου...
για τον κοπο...να ασχοληθεις με αυτο...
ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!!!
ΠΛΑΤΩΝΑ...
1.Απογοήτευση…
2.Βρήκες πάτο…(Κάτω από τη λάσπη τι υπάρχει?)
ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΙΣΩΣ....
1.ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ...
2.ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΣΠΗ...ΧΜΜΜ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΒΛΕΠΩ ΠΑΛΙ ΟΥΡΑΝΟ...
ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ!!!
ΕΣΥ ΚΑΙ ΤΟ
ΕΣΩΤΕΡΟ ΣΟΥ...
ειμαι το πτωμα του χθεσινου μου εαυτου...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε
Oρίστε ο Πλάτωνας... Nα το έκανες αυτό σε κάθε όνειρο, τι καλά που θα ήταν...
quote:H αγάπη μου για τη Mantis μεγαλώνει...
Τα όνειρα είναι ο τρόπος που έχουν τα έμβια όντα για να ταξιδεύουν, να λυτρώνονται, να επεξεργάζονται, να εμπνέονται και να κατανοούν. Ψυγματα θεϊκής ουσίας όπως και τα πλάσματα που τα απολαμβάνουν...
Thothoula η Bιετναμέζα
Mοναδική
απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
Βιαζόμουν και πατούσα το γκάζι με μανία. Είχα πάρει το δρόμο για το Φανάρι και έβλεπα πια ολόκληρο τον ορίζοντα. Ο ήλιος έδυε και έβαφε το θαλασσινό τοπίο με ροδόχρυσους τόνους. Όλα έμοιαζαν πιο έντονα από ποτέ τα χρώματα, τα αρώματα, οι ήχοι, οι αναμνήσεις...
Ένιωθα μια αβάσταχτη προσμονή για κάτι άγνωστο...
Τα χέρια μου είχαν υδρώσει, στο στομάχι μου πετάριζαν πεταλουδίτσες το στόμα είχε στεγνώσει και το κεφάλι μου ήταν έτοιμο να εκραγεί.
Έφτασα στην τελευταία στροφή και είδα το Φάρο.
Πρίν ακόμη σταματήσει το αυτοκίνητο πετάχτηκα έξω και με αστραπιαία ταχύτητα έτρεξα στην άκρη του γκρεμού.
Αγνάντεψα το πέλαγο και η προσμονή μου έγινε αγωνία. Δεν ήταν εκεί! Είχα μείνει πίσω!
Η Θάλάσσα ήταν ήρεμη, σχεδόν ακίνητη. Έκανα μια βουτιά στο κενό με ανοιχτά τα χέρια και ένιωσα τον αέρα στο πρόσωπο μου. Τα χέρια μου έγιναν φτερά και πέταξα γύρω από το νησί ψάχνοντας για κάποιο θεϊκό σημάδι, μα τίποτα δεν βρίκα.
Το σώμα μου γέμισε λέπια, δεν είχα πια φτερά, δεν είχα πόδια, αλλά ουρά, έπεσα στο νερό και βούτιξα στα βάθυ του, στα μήκη και στα πλάτη του. Απελπίστηκα, η καρδία μου βούλιαξε, η αγωνία μου έγινε φόβος...
Τι είχε συμβεί; Που ήταν; Γιατί χάθηκε;
Νύχτωσε πια και κάθησα σε ένα βράχο να ξαποστάσω. Σήκωσα το βλέμμα μου στον ουράνιο αστροκέντητο θόλο και τότε κατάλαβα... Από τα μάτια μου έτρεχαν δάκρυα.
Ύψωσα τα χέρια μου και προσευχήθηκα σε αυτούς που πέρασαν, γι' αυτόν που χάθηκε.
Κύματα ρυτίδωσαν την αιώνια υδάτινη μάνα, κεραυνοί έσκισαν το βελούδινο ρούχο της νύχτας και ένιωσα το σώμα μου να αλλάζει.
Το δέρμα μου έγινε φωτεινό, υψώθηκα σιγά σιγά και έγινα ένα ακόμη κεντήδι στον μανδύα του σκοτεινού ουρανού.
Edited by - Valnta on 16/10/2003 17:41:04
τέτοια τέλεια περιγραφή Ονείρου….ούτε συγγραφέας να ήσουν!
Thothoula η Bιετναμέζα
Mοναδική
απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
Γράφω ιστοριούλες από παιδί και κάποια στιγμή θα βρώ κάποιον το ίδιο τρέλο με εμένα και θα εκδωθώ.
Όταν λοιπόν θα είμαι διάσημη θα λέτε σε όλα τα νέα μέλη του Forum πως έχουν την τιμή να είναι στο ίδιο διαδυκτιακό χώρο με την υπέροχη Mantis (αυτό μοιάζει με όνομα μάγου).
Το αγαπημένο μου ρητό είναι:
Η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους και εγώ δεν είμαι!
Όνειρα γλυκά και απονήρευτα...
….ώστε να σε διαβάσω σύντομα γλυκεία μούσα…Απόλαυση είναι το βιβλίο…που έχει αρμονία, σύνεση, βάθος…μα και θηλυκότητα *( Μήλο)
Bestseller…. σου εύχομαι!
quote:
Ελπίζω να μην αργήσεις να εκ>δωθείςΑπόλαυση είναι το βιβλίο…που έχει αρμονία, σύνεση, βάθος…μα και θηλυκότητα *( Μήλο)
Bestseller…. σου εύχομαι!
Και εγώ που νόμιζα πως μόνο το sex, το sex, το sex, το αίμα και η δράση πουλάνε στην εποχή μας... 