- Η Φιλοσοφία στην πράξη..... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
VA
ΝΩΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ...ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ...
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΕΚΟΛΛΗΣΩ ΑΛΛΗ ΜΙΑ...ΜΑΣΚΑ..
ΝΑΙ ΜΑΣΚΑ...
ΤΟ ΝΙΩΘΩ...ΚΟΛΛΑΝΕ ΑΠΑΝΩ ΜΟΥ..
ΤΟΣΟ ΦΥΣΙΚΑ...
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ...
ΣΚΟΥΠΙΖΩ ΤΟΝ ΚΑΘΟΠΡΕΠΙΣΜΟ ΜΟΥ..
ΤΑ ΘΕΛΩ...
ΤΑ ΠΑΘΗ...ΓΙΑ ΛΙΓΟ...
ΜΑ ΔΕΝ ΒΟΥΤΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ...
ΚΑΙ ΚΟΙΤΩ ΤΗΝ ΑΤΡΑΠΟ...
ΜΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩ...
ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ..
ΚΑΙ ΣΕΙΣ...
ΑΝ ΒΙΩΝΑΜΕ...ΕΜΑΣ...
ΔΕΝ ΘΑ ΓΡΑΦΑΜΕ ΕΔΩ...
ΝΟΜΙΖΩ...ΠΩΣ ΗΡΘΕ..Η ΩΡΑ
ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ..
ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ...
Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΡΑΞΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ Η ΘΕΩΡΙΑ ΜΟΥ...
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΕΙΜΟΥΝ ΕΓΩ
-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"
-------------------------
Όμως, αγαπητή Virginia, πιστεύω ότι κι άλλα ερωτήματα γεννιούνται μαζί το πολύ ενδιαφέρον που θέτεις εσύ :
Μπορούμε αυτά που πρεσβεύουμε να τα εφαρμόσουμε στην πράξη;
Πρέπει αυτά που πρεσβεύουμε να τα εφαρμόσουμε στην πράξη;
Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή αυτά που πρεσβεύουμε να τα εφαρμόσουμε στην πράξη;
Κατηγορούμε τους άλλους για ατομισμό ενώ εμείς έχουμε χαθεί απορροφημένοι στον εαυτό μας.
Κρίνουμε τους άλλους ως μονόπλευρους ενώ εμείς αρνούμαστε να δεχτούμε την πολυπλευρικότητα πολλών θεμάτων και τις γνώμες των άλλων.
Πόσο εύκολο είναι να πούμε αλλά καθ'όλα αδύνατο να κάνουμε....
VA
"Noone can possibly know what is about to happen..."
Μέχρι όμως να κατακτήσουμε πλήρως αυτή την ικανότητα (της διάκρισης) πρέπει να συνεχίζουμε να προσπαθούμε να......εφαρμόζουμε (έστω κατά το ελάχιστο) αυτά που πρεσβεύουμε (τα καλά και ιδανικά, φυσικά).
Με την προσπάθεια και τη δοκιμή θα μάθουμε οι ίδιοι ποια είναι η καταλληλότερη στιγμή.
Ο Αργεντινός δάσκαλο της φιλοσοφίας J.A.LIVRAGA έχει πει:"Τίποτα δεν είναι απόλυτο σε αυτό το επίπεδο συνείδησης και υπάρχουν στιγμές και ευκαιρίες για όλα. Η Σοφία είναι να ξέρει κανείς πότε είναι η στιγμή και πού ο τόπος για να κάνει το ένα ή το άλλο πράγμα και με ποιό τρόπο μπορεί να τα εναλλάσει."
VA
"Noone can possibly know what is about to happen..."
Όντως η διάκριση είναι ίσως η βασικότερη αρετή για τον φιλόσοφο.
Στην Ανατολή είχαν τον συμβολισμό του κύκνου HAMSA ο οποίος αντιπροσώπευε την διάκριση. Μπορούσε με το ράμφος του να ξεχωρίσει και να πιει μόνο το γάλα, από ένα μίγμα νερού και γάλακτος.
Αν όντως είναι τόσο δύσκολη η διάκριση ίσως γίνεται κατανοητό γιατί βρισκόμαστε ακόμα τόσο πίσω στην ΣΟΦΙΑ.
ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΤΡΟΠΟ ΣΚΕΠΤΕΣΘΑΙ...ΚΙ'ΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ,ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ,ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ "ΠΑΙΧΝΙΔΙ"ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΟΠΟΥ ΒΑΣΙΚΟ ΚΑΙ ΠΡΩΤΕΥΟΝ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΡΟΗ ΤΗΣ...
Μ'ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΒΙΩΝΕΙ,ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ(ΕΤΟΙΜΟ Ή ΑΝΕΤΟΙΜΟ...),ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ,ΚΑΙ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΟΓΗ ΤΗΣ ΒΑΣΗΣ ΠΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΕΧΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΓΙΑ ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΖΩΗΣ...
ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ,ΝΑ ΛΕΕΙ ΛΟΓΙΑ ΜΟΝΟ ΤΟΥ "ΑΕΡΑ"!!!
ΛΕΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΞΗ ΖΩΗΣ...
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 25/08/2003 18:38:04
Λέω ΔΥΣΤΥΧΩΣ, γιατί ΚΑΙ το θέμα που άνοιξες είναι ένα ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΘΕΜΑ, αλλά ΚΑΙ ο τρόπος που το προσεγγίζεις είναι ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ...
'Ολα αυτά απλά σημαίνουν ότι ΕΠΡΕΠΕ να συζητήσεις ΜΑΖΙ ΜΑΣ πολύ καιρό τώρα...
Αλλά "κάλιο ΑΡΓΑ, παρά ΠΟΤΕ", σωστά;;;
Πρίν δώσω μια ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ στην ερώτησή σου αγαπητή Βιργινία, θα ήθελα να παραθέσω το αγαπημένο σου απόφθεγμα σοφία που έχεις στο προφίλ σου και να προσεγγίσω ΕΤΣΙ τα περί "Φιλοσοφίας στη Πράξη"...
δευτερόλεπτα,
ώρες,
μέρες και
χρόνια,
δεν έχει σημασία πλέον, καθώς πρωταγωνιστικό ρόλο
παίζει η τελειότητα της στιγμής."
Ας θεωρήσουμε ως ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ την "Φιλοσοφία που ΕΜΕΙΣ πρεσβεύουμε"...
ΑΝ τη ΔΙΑΙΡΕΣΟΥΜΕ σε όλα αυτά τα "χρονικά διαστήματα" (που μας ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΥΝ τη ζωή), ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΜΕ σε αυτό που πολύ ορθά λές...
Στο να ΜΗΝ παίζει ρόλο (έχει άραγε κάποιον;) ο ΧΡΟΝΟΣ που ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ τα "πιστεύω μας", ΑΛΛΑ ρόλο έχει ΕΚΕΙΝΗ Η ΣΤΙΓΜΗ, η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ίσως ΣΤΙΓΜΗ που ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ να "ταυτιστούμε μαζί της" και να ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΜΕ ΕΣΤΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΦΟΡΑ (στιγμή), τη Φιλοσοφία μας στη πράξη...
Τι λές υπό αυτό το πρίσμα να ΕΞΑΙΤΑΣΟΥΜΕ τα όποια φιλοσοφικά μας πιστεύω;;;
Εάν το κάνουμε αυτό και τα δούμε υπο αυτό το πρίσμα, ΤΟΤΕ "ανακαλύπτουμε" κάτι ΘΑΥΜΑΣΤΟ (κατα τη ταπεινή μου γνώμη)...
Πώς ο ΧΡΟΝΟΣ δεν έχει ΑΞΙΑ, "καταργούντε" η έννοιες του ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ αλλά ΚΑΙ του ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ και έχουμε ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΑΙΩΝΙΟ ΤΩΡΑ, δηλαδή ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΣΤΙΓΜΗ...
Τη ΣΤΙΓΜΗ, τη Τέλεια Στιγμή που ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΜΕ για ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΦΟΡΑ τα πίστεύω μας!!!
Και ας συνδέσω τα παραπάνω με το πραγματικά ΧΡΗΣΙΜΟ απόσπασμα του Livraga που μας παρέθεσες...
quote:
"Τίποτα δεν είναι απόλυτο σε αυτό το επίπεδο συνείδησης και υπάρχουν στιγμές και ευκαιρίες για όλα. Η Σοφία είναι να ξέρει κανείς πότε είναι η στιγμή και πού ο τόπος για να κάνει το ένα ή το άλλο πράγμα και με ποιό τρόπο μπορεί να τα εναλλάσει."
- Ο ΧΡΟΝΟΣ λοιπόν ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ μιάς και ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟ...
- Και ΟΛΑ ΑΥΤΑ, γίνονται σε ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ...
- Που αυτό το επίπεδο συνείδησης έχει ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ για να κάνει τα ΠΑΝΤΑ...
- ΣΟΦΙΑ λοιπόν είναι, να ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ για τη ΜΗ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ και (κατ'επέκταση) του ΧΩΡΟΥ...
- Και ΤΟΤΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΕΚΑΣΤΟΤΕ "ΣΧΕΔΙΟΥ", μπορεί ΑΝΑ ΣΤΙΓΜΗ να ΕΝΑΛΛΑΣΕΙ τη ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ, κατα τον ΤΡΟΠΟ που το ΙΔΙΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ "ΕΠΙΤΑΣΕΙ"...
Κλείδι σε όλα αυτά, είναι το "ΕΝΑΛΛΑΣΕΙ" και το "ΓΙΑΤΙ" ίσως σε κάποιους ΦΑΙΝΕΤΑΙ η "αλλάγή" των Φιλοσοφικών ΜΑΣ Πιστεύω...
Κια μετά απο το "σύντομο" σχολιασμό του αγαπημένου σου αποφδέγματος σε ΣΧΕΣΗ με το θέμα μας αγαπητή Βιργινία, ας πώ και την "άποψή μου" μέσο ερωτήσεων...
- Πόσο άραγε παίζει ρόλο η ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΑΣ σε όλα αυτά;;;
- Πόσο παίζουν ρόλο οι νέες "γνώσεις" που έρχονται να ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΟΥΝ (και ΟΧΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΝ) τα "παλιά μας πιστεύω";;;
- Τελικά ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ, να "αλλάζουμε" (ΕΞΕΛΙΣΟΜΑΣΤΕ) ή να παραμένουμε "καρφωμενοι" σε "παλαιές φιλοσοφίες" ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΥΠΟΨΙΝ ΜΑΣ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ;;;
Φιλικά,
Κέλσος ο Φιλαλήθης
φυσικά και δεν ισχυρίστηκα ότι ο καθένας από εμάς λέει μόνο "λόγια του αέρα".
Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς λέμε παρά κάνουμε.
Το θέμα είναι με καθημερινή προσπάθεια να κάνουμε πράξη - αυτά που θα θέλαμε να εφαρμόζουμε - με μικρά αλλά σταθερά βήματα:
Είμαστε δυσαρεστημένοι από την αγενή συνήθως συμπεριφορά των κατοίκων της πόλης που ζούμε και μιλάμε για ενεργητική ανεκτικότητα και συμβίωση........αλλά εμείς πρώτοι δεν πρέπει καθημερινά να το βιώνουμε και να το εφαρμόζουμε αυτό ξεκινώντας με καλή προδιάθεση κάθε ημέρα που ξεκινά ? Και αυτό, πίστεψε με, για τους περισσότερους είναι πολύ δύσκολο όντας απορροφημένοι στα "προβλήματα" της προσωπικότητάς τους.
Ισχυριζόμαστε ότι θέλουμε να βοηθήσουμε τους άλλους, την ανθρωπότητα, ...κλπ, μεταφέροντας σοφά λόγια φιλοσόφων.......πόσοι από εμάς σε τακτική βάση - ή έστω σε όχι τόσο τακτική - αφιερώνουμε χρόνο σε μία αφανή εθελοντική οργάνωση ? (ας αφήσουμε τους Ολυμπιακούς εκτός προς το παρόν) Πόσοι από εμάς αφιερώσαμε χρόνο να περιμένουμε στην ουρά του ταχυδρομείου για να πληρώσουμε μία σύνδρομη σε μία οργάνωση για ανθρωπιστική βοήθεια ?
Η Φιλοσοφία στην πράξη ξεκινά από τα απλά και καθημερινά......που όμως είναι τόσο δύσκολα. :-)
VA
"Noone can possibly know what is about to happen..."
καλώς σας βρήκα..........αργά αλλά ελπίζω όχι πολύ αργά. ;-)
Συμφωνώ με όσα έγραψες και ως συμπλήρωμα παραθέτω κάτι ακόμα του Livraga:
"Η μόνη εξέλιξη που υπάρχει είναι η προσπάθειά μας για εσωτερική μετάλλαξη. Το θέμα δεν είναι να καθίσουμε στο περιθώριο του χρόνου και να περιμένουμε να λυθούν όλα. Είμαστε εμείς αυτοί που πρέπει να ξεριζώσουμε τις εσωτερικές μας σκιές. Με πυκνά σύννεφα στον ουρανό του νου δεν μπορούμε να δούμε τον ήλιο."
Καλή σου ημέρα.
VA
"Noone can possibly know what is about to happen..."
Ως "σχόλιο" σε αυτό που με ρωτάς: "...καλώς σας βρήκα..........αργά αλλά ελπίζω όχι πολύ αργά... ;-)"
Θα σου "υπενθυμίσω" τα όσα περιγράψαμε ΠΡΙΝ, και ιδιαιτερα στα περί ΣΤΙΓΜΗΣ και στη ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ που εγκλύεται ΜΕΣΑ σε αυτήν, ως πρός το ΠΟΤΕ "κάτι" εμφανίζεται και "γίνεται"...
'Ετσι ΠΟΤΕ δεν είναι ΑΡΓΑ για ΤΙΠΟΤΑ...
Και μέσα σε αυτό το ΤΙΠΟΤΑ, περικλείονται τα ΠΑΝΤΑ...
Σε όσον αφορά τώρα το θέμα που δημιούργησες περί τησ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ, κοίτα ΠΟΣΟ μας βοηθά να κατανοήσουμε αυτό που ρωτάς, το δεύτερο απόσπασμα του Livraga...
Παρατήρησε ότι μιλά για μιά ΕΞΕΛΙΞΗ που ίναι ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ μια Εσωτερική μετάλλαξη!!!
Πόσο λοιπόν μιά ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ που ακολουθούσαμε ΠΡΙΝ, μπορεί να μας ΒΟΗΘΑ στο μετεξελικτικό στάδιο που ΕΜΕΙΣ ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ;;;
Να ΙΣΩΣ γιατί να φαινόμαστε ότι είμαστε "επίορκοι" της Φιλοσοφίας που πρεσβεύαμε...
Σε όσα απάντησες στη φίλη Καποδήστρια, απλά να επισημάνω ότι η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ λόγια με κενό αέρα, αλλά ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ...
Φιλόσοφος, είναι εκείνος που ΒΙΩΝΕΙ εκείνα που πρεσβέυει και ΟΧΙ ΕΚΕΙΝΟΣ που χρησημοποιεί ΑΠΛΑ και ΜΟΝΟ τα λόγια όντων που ΕΖΗΣΑΝ ΣΥΦΜΦΩΝΑ ΜΕ ΟΣΑ ΕΛΕΓΑΝ, δηλαδή των ΟΝΤΩΣ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ...
Συμφωνώ λοιπόν μαζί σου, ότι εκείνος που απλά ΑΝΑΜΑΣΑ και ΜΥΡΙΚΑΖΕΙ τα λόγια εκείνων που ΕΖΗΣΑΝ και ΠΕΘΑΝΑΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΥΤΑ, δεν σημαίνει ότι ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΜΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ, αλλά απλά ότι είναι ΟΠΑΔΟΣ κάποιου φιλοσοφικού ρεύματος που ΙΣΩΣ να του ταιριάζει...
Ουσίαστικά, είναι ένας απο εκείνους που ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ, και που ΘΑΥΜΑΖΟΥΝ...
'Ενας απο τους ΠΟΛΛΟΥΣ...
Την καλημέρα μου σε ΟΛΟΥΣ...
Κέλσος ο Φιλαλήθης
δύσκολο?
ναι, μα όχι ακατόρθωτο, αν και κάθε καινούργια μέρα θα είναι μιά νέα δοκιμασία.
γιατί, όσο πιό βαθιά στο σάπιο δόντι πάει το νιστέρι, τόσο ο πόνος μεγαλώνει.
λες, φιλοσοφώ, μα στα δύσκολα γιατί πισογυρίζεις?
αγάπησες μιά φιλοσοφία, γιατί έτσι σε συνέφερε και τώρα που άλλαξες μυαλό και εξωτερικές συνθήκες, πού είναι τα πιστεύω σου?
ξεκινάς να εφαρμόσεις την φιλοσοφία στην πράξη, και οι δοκιμασίες πολλαπλασιάζονται...
αυτό είναι το νιστέρι!
δεν τολμώ να απαντήσω στο ερώτημα της Virginia, πως ναι, εφαρμόζω στην πράξη αυτά που πρεσβέυω.
αυτό όμως που υπερασπίζομαι μέχρι "θανάτου" είναι το δικαίωμά μου να κάνω λάθη και να μαθαίνω από τα λάθη μου, φτιάχνοντας έτσι τη δική μου "φιλο-σοφία".
επίσης προσπαθώ να κάνω τη φιλοσοφία μου πράξη. κάποιες φορές το καταφέρνω και αυτό μου δίνει δύναμη να προχωρώ στο δρόμο μου...
αυτό είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα.
καληνύχτα
Γκιβμιεκίς -η πρωτη γυνέκα
click ^
η φιλοσοφία στην πράξη είναι ακριβώς αυτό που εξέφρασες: να προσπαθείς να εφαρμόσεις αυτά που πρεσβεύεις (ή λόγια μεγάλων Φιλοσόφων που ενστερνίζεσαι) με όποια λάθη πιθανά να περικλείει αυτή η διαδικασία.
Αν δεν κάναμε λάθη ενόσω προσπαθούμε να κάνουμε πράξη τα λόγια μας, θα είμαστε μύστες πλέον και όχι κοινοί άνθρωποι (που είναι και πιο ενδιαφέρον άλλωστε).
Το θέμα είναι καθημερινά να προσπαθούμε, να παρατηρούμε, να εφαρμόζουμε και να .............μαθαίνουμε. Και, ναι, είναι αρκετά επώδυνο: Για κάποιους λιγότερο, για κάποιους περισσότερο, για κάποιους αδύνατο....
Αλλά: "Το θέμα δεν είναι να μην έχουμε φόβο, αλλά ν'αποφεύγουμε ο φόβος να μας κατέχει. Ο άνθρωπος πρέπει να είναι αφεντικό ακόμα και των αδυναμιών του."
Καλή σου ημέρα.
VA
"Noone can possibly know what is about to happen..."
quote:
....πόσα από αυτά που πρεσβεύουμε (ή νομίζουμε ότι πρεσβεύουμε) τα εφαρμόζουμε, έστω κατά το ελάχιστο, στην πράξη?
χμ...πόσα άραγε ?
ποιός μπορεί να πει με σιγουριά ότι μεστη δίνη της καθημερινότητας και των "πεζών" δυσκολιών δεν ξεχνά όλα αυτά έστω και για λίγες στιγμές ?
κατα τη γνώμη μου εφόσον είμαστε εδω και μιλαμε σημαίνει ότι είμαστε σε ένα καλό δρόμο και προσπαθουμε για το καλύτερο. Ομως παραμένουμε απλοί άνθρωποι... με τα προβλήματα , τις υποχρεωσεις , την οικογένεια , την δουλειά κλπ κλπ
όλα αυτα λοιπόν δεν νομίζω πως υπαρχει τρόπος πως παντα μπορουμε να τα αντιμετωπίζουμε με τον τρόπο που θα θέλαμε...
κάνουμε λαθη και μαλιστα αρκετά αλλα το θεμα μετα όπως είπατε είναι να μαθουμε απο αυτα και να προσπαθήσουμε να διορθωθούμε κατα το καλύτερο δυνατόν .
πάντως πιστεύω πως έστω και σε ένα βαθμό εφαρμόζουμε αυτα που πρεσβεύουμε εδω γιατί αλιως τί νόημα θα είχαν ...
είναι εύκολο να μιλαμε και να θεωρητικολογούμε αλλα το δύσκολο είναι όταν αυτα τα οποία εκφράζουμε καλουομαστε να τα εφαρμόσουμε στην πραξη . εκεί , χωρίς καθημερινή εξασκηση θα τα κανουμε μαντάρα ...
το κλειδί είναι αυτό που είπε η λιλιθ
quote:
ναι, μα όχι ακατόρθωτο, αν και κάθε καινούργια μέρα θα είναι μιά νέα δοκιμασία.
να αντιμετωπίζουμε καθε μερα σαν μία ευκαιρία εξασκησης και ανέλιξης .
αν είμαστε έτοιμοι για αυτό το βήμα παρόλο τον πόνο που θα μας προκαλέσει τότε είναι σίγουρο ότι θα φτασουμε σε ένα καλό σημείο .
και μόνο που τα συλλογιζόμαστε αυτα είμαστε ήδη στην αρχή...
quote:
Αλλά: "Το θέμα δεν είναι να μην έχουμε φόβο, αλλά ν'αποφεύγουμε ο φόβος να μας κατέχει. Ο άνθρωπος πρέπει να είναι αφεντικό ακόμα και των αδυναμιών του."
ΝΑΙ,ΝΑΙ ΒΙΡΓΙΝΙΑ,
ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ...Ο ΦΟΒΟΣ ΜΑΣ ΚΑΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΘΕΜΑΤΑ.ΟΜΩΣ ΜΗΠΩΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑ,ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΣ;
ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΩ ΕΞΗΓΟΥΜΕ:ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΜΑΣ,ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ,ΜΑΣ"ΠΟΤΙΖΟΥΝ" ΠΡΩΤΑ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ,ΜΑΣ "ΠΟΤΙΖΟΥΝ" ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΦΟΒΙΕΣ..ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ,ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΑΛΛΟ ΘΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΕΙΣ,ΚΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ "ΜΗ"...
ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΕΠΙΔΡΑ ΣΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΜΑΣ ΑΝΑΛΟΓΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΤΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ ΤΩΝ ΦΟΒΩΝ....
ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΜΙΩΝ ΤΟΥ,ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΓΝΩΣΗΣ..ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΤΟ "ΓΝΩΘΙ Σ'ΕΑΥΤΟΝ" ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΥΨΙΣΤΟ ΣΚΑΛΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ....ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ,ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ Η ΑΝΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ....
ΑΚΟΜΗ ΕΙΜΑΣΤΕ,ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΓΩ,ΣΕ ΝΗΠΙΑΚΟ ΣΤΑΔΙΟ...ΑΝ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ,ΠΡΟΛΑΒΩ ΝΑ ΦΘΑΣΩ ΣΤΑ ΕΠΙΘΥΜΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΣΟ ΖΩ,ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΖΩΗΣ....
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 28/08/2003 23:19:04
quote:
ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ...Ο ΦΟΒΟΣ ΜΑΣ ΚΑΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΘΕΜΑΤΑ
αγαπητή kapodistria
και φυσικά όλοι, όσοι ενδιαφέρονται...
αν θέλετε, διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα από τον Αλχημιστή του Κοέλο.
"η καρδιά μου με προδίδει", είπε ο Σαντιάγο στον Αλχημιστή κάποια στιγμή που σταμάτησαν γιά να ξεκουράσουν τ' άλογα. "δε θέλει να συνεχίσω".
"αυτό είναι λογικό", του απάντησε ο Αλχημιστής. "είναι φυσικό η καρδιά σου να φοβάται ότι, ακολουθώντας το όνειρό σου, μπορεί να χάσεις όλα όσα έχεις κερδίσει".
"τότε λοιπόν γιατί ν' ακούω την καρδιά μου?"
"επειδή δε θα μπορέσεις ποτέ πιά να την κάνεις να σωπάσει. ακόμα κι αν κάνεις πως δεν άκουσες αυτά που σου λέει, εκείνη θα είναι πάντα εκεί, μέσα σου, και θα σου επαναλαμβάνει αυτά που σκέφτεσαι γιά τη ζωή και τον κόσμο."
"θες να πεις ότι πρέπει να την ακούω ακόμα κι όταν με προδίδει?"
"η προδοσία είναι ένα χτύπημα που σού 'ρχεται αναπάντεχα. αν γνωρίζεις κάλά την καρδιά σου, δε θα μπορέσει ποτέ να σ' το κάνει αυτό. θα ξέρεις τα όνειρα και τις επιθυμίες της και θα ξέρεις πώς να τα αντιμετωπίσεις. δεν θα μπορέσεις ποτέ να ξεφύγεις απ' την καρδιά σου. επομένως είναι καλύτερα ν' ακούς αυτά που έχει να σου πει. έτσι δε θάχεις ποτέ να φοβηθείς ένα αναπάντεχο χτύπημα."
...
"Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ ΜΗΠΩΣ ΠΟΝΕΣΕΙ" είπε ο Σαντιάγο στον Αλχημιστή μιά νύχτα, καθώς κοίταζαν το σκοτεινό ουρανό. δεν είχε πιά φεγγάρι.
"ΠΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΟΤΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΜΗΠΩΣ ΠΟΝΕΣΕΙ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΝΟ. ΚΙ ΟΤΙ ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΔΕΝ ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΤΕ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙ Ν ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΗΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ"...
πραγματικά πιστεύω στα τελευταία, και τονισμένα λόγια...
μεγαλύτερος είναι συχνά ο φόβος γιά τον πόνο, παρά ο ίδιος ο πόνος.
Γκιβμιεκίς -η πρωτη γυνέκα
click ^
Μιλάτε για τον ΠΟΝΟ...
Αλήθεια, πόσο καλά αντιλαβάνεστε και πόσο αποδέχεστε ότι ο ΠΟΝΟΣ είναι ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΝΤΩΣ...
Πόσο λοιπόν ΑΦΕΛΕΣ είναι το να προσπαθεί κάποιος να τον ΑΠΟΦΥΓΕΙ, αλλά ταυτόχρονα να θέλει να ΓΝΩΡΙΣΕΙ και να ΜΑΘΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ;;;
Κέλσος ο Φιλαλήθης
Όμως μόλις ο πόνος περάσει και αφήσει τα σημάδια του, έρχεται και η αγαλίαση του νικητή που μπρος στη νίκη του δεν λογαριάζει πια τις πληγές του.
Καλιά να σε παίζει ένα χωριό, παρά να σε παίζει ο νους σου.
quote:
Καλησπέρα σε όλους...Μιλάτε για τον ΠΟΝΟ...
Αλήθεια, πόσο καλά αντιλαβάνεστε και πόσο αποδέχεστε ότι ο ΠΟΝΟΣ είναι ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΝΤΩΣ...Πόσο λοιπόν ΑΦΕΛΕΣ είναι το να προσπαθεί κάποιος να τον ΑΠΟΦΥΓΕΙ, αλλά ταυτόχρονα να θέλει να ΓΝΩΡΙΣΕΙ και να ΜΑΘΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ;;;
Κέλσος ο Φιλαλήθης
Καλημέρα σας
Αυτό που είπε ο φίλος Κέλσος είναι μια μεγάλη αλήθεια για την δική μου φιλοσοφία .
Ας προσπαθήσω να κάνω και κάποιο αποσυμβολισμό .
Για να καταφέρει κάποιος να κυβίσει την φιλοσοφική λίθο πρέπει να τη λαξεύσει , έτσι δεν είναι φίλε Κέλσο ;
Η λάξευση αυτή επιφέρει μεγάλα χτυπήματα στα αρχικά στάδια και αποκόλληση μεγάλων κομματιών , όταν η ακανόνιστη λίθος πάρει την κυβική μορφή τότε αρχίζει η λείανση για να γίνει ο επιθυμητός τέλειος κύβος .
Έτσι ο πόνος είναι μεγάλος στα αρχικά στάδια μέχρι να αποκολληθούμε από τα πάθη μας ή τις δεισιδαιμονίες μας π.χ. ενώ ελαττώνεται όταν έχουμε κατανοήσει και έχουμε αποδεχτεί .
Ο κακός λύκος
Edited by - Ramoglou on 30/08/2003 10:06:27