- To «ΚΑΛΟ» και το «ΚΑΚΟ» ... υπ-άρχουν ? - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
O μεγάλος Σούφι Shaykh, Al Ibn – ‘Arabi έγραψε και ο William Chittick μεταφράζει και σχολιάζει τις διδασκαλίες Σούφι στο βιβλίο του «The Sufi Path of Knowledge». Τα ακόλουθα είναι αποσπάσματα και του Al- 'Arabi και των παρατηρήσεων του κ. Chitticks, και δεν πρόκειται να φορτώσω το κείμενο διαφοροποιώντας τα. (Η μετάφραση από τα αγγλικά είναι δική μου, ελπίζω να είναι κατανοητή):
«Είναι ίσοι,» ρωτά το Koran, «εκείνοι που ξέρουν και εκείνοι που δεν ξέρουν;» (39:9)
«Η γνώση είναι μια θεία ιδιότητα του όλου- συμπεριλαμβανομένου, έτσι είναι η άριστη γενναιοδωρία του Θεού. ... Για το άτομο, τον αναζητητή της γνώσης, η απόκτηση της γνώσης είναι ατελείωτη, δεδομένου ότι τα αντικείμενα της γνώσης είναι ατελείωτα. Αυτό είναι το μυστικό της ανθρώπινης ευτυχίας. Η γνώση, το μέγιστο αγαθό, είναι επίσης η μέγιστη χαρά και η μέγιστη ευχαρίστηση. Η ατέρμονη τροχιά της ανθρώπινης ζωής στον επόμενο κόσμο πρέπει να εξηγηθεί από την άποψη της σταθερής αύξησής της γνώσης.
Για τους «ευτυχείς», αυτή η γνώση είναι συνολικά σύμφωνη και αρμονική με τις ψυχές τους, οι οποίες έχουν διαμορφωθεί σε αυτόν τον κόσμο μέσω της πίστης και της άσκησης, και ως εκ τούτου κάθε αύξηση της γνώσης είναι μια αύξηση της ευτυχίας. Για τους δυστυχείς, η γνώση των πραγμάτων όπως είναι πραγματικά είναι καυτά βασανιστήρια, δεδομένου ότι έρχονται σε αντίθεση με τις πεποιθήσεις και τις πρακτικές τους σε αυτόν τον κόσμο. Κάθε νέα γνώση - κάθε νέα αυτοανακάλυψη, που αναγνωρίζεται για αυτό που είναι - είναι μια νέα δυστυχία.
Η αφαίρεση των πέπλων δίνει τη γνώση της πραγματικής κατάστασης.
Και τι βλέπουμε?
«Βλέπουμε ότι ο Θεός φανερώνεται πραγματικά στις μορφές που περιλαμβάνουν το περιεχόμενο του κόσμου και των μυαλών μας. Ο Θεός "φαντάζεται" τον Εαυτό του παντού. Οπουδήποτε κοιτάξουμε, αντιλαμβανόμαστε "το όνειρό του." Ως εκ τούτου, αγαπάμε το Θεό σε όλα που αγαπάμε. Ο Θεός αποκαλύπτεται σε κάθε μορφή, καθιστώντας κατά συνέπεια απαραίτητο ότι τον αγαπάμε σε ΟΤΙ μορφή και ν’ αγαπάμε. Ως εκ τούτου, όλος ο κόσμος είναι ευγενής όσον αφορά την ουσία του. Δεν υπάρχει καμία ταξινόμηση τελειότητας σε αυτό. Μια προνύμφη και η Πρώτη διάνοια είναι το ίδιο πράγμα στην τελειότητα της ουσίας. Η ταξινόμηση στην τελειότητα γίνεται προφανής μόνο μέσα στις μορφές, οι οποίες είναι ιδιοκτησία των επιπέδων.
Το Barzakh ή «η Αναπνοή του όλου» είναι μια οντότητα που ούτε Είναι ούτε «Δεν είναι». Είναι η φαντασία: είναι Αυτός /όχι Αυτός. Σε αυτήν την ενδιάμεση σφαίρα, κάθε ιδιότητα επιστρέφει απαραιτήτως στο Θεό, ο οποίος είναι η πηγή κάθε πραγματικότητας, ακόμα και η πραγματικότητα "της μη ύπαρξης.".
Το Όλο υποβάλλεται στη διακύμανση των καταστάσεων για να καταστήσει προφανείς τις οντότητές μας, δεδομένου ότι ο αριθμός "ένα" υποβάλλεται στη διακύμανση των επιπέδων των αριθμών για να καταστήσει προφανείς τις οντότητές τους.»
Τι υποτίθεται πως πρέπει να είναι η απάντησή μας σε αυτήν την ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ;
«Η δικαιοσύνη τα βάζει όλα στην κατάλληλη θέση τους, ενώ η φρόνηση ενεργεί όπως είναι κατάλληλο σε κάθε κατάσταση. Η κατάλληλη δραστηριότητα είναι αδύνατη χωρίς τη διάκριση των σωστών σχέσεων. Ο "σοφός" ή "ο κάτοχος της φρόνησης" είναι αυτός που κάνει αυτό που είναι κατάλληλο για αυτά που είναι κατάλληλα όπως είναι κατάλληλος.»
Ο προφήτης είπε, "Δώσε σ’ αυτόν που έχει ένα δικαίωμα το δικαίωμά του." εδώ ο όρος μπορεί επίσης να μεταφραστεί ως "νόμιμος οφειλόμενος." Το δικαίωμα ενός προσώπου ή ενός πράγματος είναι αυτό που αξίζει βάσει της φύσης του και σύμφωνα με το νόμο.
«Το πρόσωπο που δίνει σε κάθε πράγμα την οφειλόμενη του άξια είναι όχι μόνο σοφό, αλλά και ευγενικό.
Η θεία ρίζα της ευγένειας είναι ότι ο Θεός δημιουργεί τον κόσμο προκειμένου να φανερωθούν οι ιδιότητες των ονομάτων Του, και κάθε όνομα απαιτεί συγκεκριμένες καταστάσεις. Μεταξύ αυτών των ονομάτων είναι οι "δευτεροβάθμιες αιτίες," ή τα "δημιουργημένα πράγματα" του κόσμου. Ο Θεός έχει καθιερώσει τις δευτεροβάθμιες αιτίες για έναν σκοπό, και το ευγενές άτομο δίνει στο καθένα την οφειλόμενη του άξια. Αυτό σημαίνει να αφήνεις την κάθε πραγματικότητα να πράξει την κατάλληλη λειτουργία του. Το πρόσωπο που επιθυμεί "να καταργήσει" τις δευτεροβάθμιες αιτίες εμφανίζει αγένεια προς τον Θεό.
Το θείο άτομο της ευγένειας είναι αυτός που βεβαιώνει ό,τι ο Θεός έχει βεβαιώσει στη θέση όπου ο Θεός το έχει βεβαιώσει και με τον τρόπο με τον οποίο το έχει βεβαιώσει.
Ο Θεός δεν καθιέρωσε τις δευτεροβάθμιες αιτίες ασκόπως. Θέλησε να τις υπερασπίσουμε και να στηριχθούμε επάνω τους με θεία εμπιστοσύνη. Η Θεία Φρόνηση καθιστά αυτό γνωστό... Έτσι ο θείος και ευγενικής σοφός είναι αυτός που τοποθετεί τις δευτεροβάθμιες αιτίες όπου ο Θεός τις έχει τοποθετήσει. Κανένας δεν καταργεί τις δευτεροβάθμιες αιτίες εκτός από αυτόν που είναι ανίδεος ότι ο Θεός τις έχει βάλει εκεί. Κανένας δεν βεβαιώνει τις δευτεροβάθμιες αιτίες εκτός από έναν μεγάλο παιδευμένο , ένα άτομο της ευγένειας στη γνώση του Θεού.»
Πώς μπορεί όμως κάποιος να ξέρει τι ΕΙΝΑΙ κάτι πραγματικά στη ρίζα του, και τι είναι η οφειλόμενη του άξια;
«Έρχεται για να ξέρει τη μορφή της κατάστασης μέσω της βεβαίωσης της ύπαρξής του.»
Τι σημαίνει αυτό στην πραγματικότητα; Σημαίνει ότι σε κάθε γεγονός και σχέση της ζωής μας, ανεξάρτητα από την υποκειμενική μας συμπάθεια ή αντιπάθεια, πρέπει να μάθουμε να κάνουμε αυτό που είναι "ευτυχές," ή αντικειμενικό, και να αποφεύγουμε αυτό που είναι "απαγορευμένο," ή υποκειμενικό.
Το μυαλό μας, που είναι θολωμένο από τα "πέπλα των δευτεροβάθμιων αιτιών," ή της "υλικής πραγματικότητας," συχνά δεν ξέρει τη ρίζα κάποιου πράγματος. Αντίθετα, ο λόγος μας, μας λέει συχνά ότι το πράγμα είναι ίδιο με την ουσία του. Εάν αντιμετωπίζουμε κάτι που είναι όμορφο και ευχάριστο στις αισθήσεις, μπορούμε να σκεφτούμε εσφαλμένα ότι είναι όμορφο και ευχάριστο στη ρίζα του.
Και πάλι, χρειάζεται να ρωτήσουμε: Τι σημαίνει αυτό "να δώσεις σε κάθε πράγμα αυτό που του οφείλεται;"
«Οπού και να γυρίζεις, υπάρχει το πρόσωπο του Θεού.
Όταν βλέπεις το σκοτάδι, την φρίκη της πραγματικότητας στην οποία ζούμε, βλέπεις ένα πρόσωπο του Θεού.
Στα Αραβικά, το "πρόσωπο" δηλώνει την ουσία ή την πραγματικότητά κάπου πράγματος. Όταν πει κανείς, ότι ο Θεός γυρίζει το πρόσωπό του προς κάποιον, σημαίνει ότι φανερώνει την πραγματικότητά του σε εκείνον μέσω της αυτό-κοινοποίησης του.
Εάν το μόνο πρόσωπο του Θεού που ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ να δούμε, είναι "το καλό του και το πρόσωπο της αγάπης" – τότε το άλλο θα φανερωθεί στη ζωή μας με άλλους τρόπους. Είναι λίγο σαν να είσαι "ερωτευμένος" με κάποιον που έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που αποφασίζεις να δοκιμάσεις να τα αλλάξεις, ή να τα "ανεχθείς" (συχνά με την μερική αλλαγή δικών σου χαρακτηριστικών). ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ. Και το ίδιο ισχύει και στην "αγάπη στον Θεό μας." Πώς μπορούμε ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ, εάν αρνούμαστε πλήρως τη ΜΙΣΗ από την ύπαρξή του; Εάν θέτουμε εμάς ως δικαστές και κριτές προς το ποιο μέρος του κόσμου, ποιο μέρος της ύπαρξης, ποιο μέρος του ΘΕΟΥ, είναι αποδεκτό και "εντάξει"?
«Ο Θεός είναι η ρίζα όλων των "ευγενών γνωρισμάτων του χαρακτήρα" Είναι επίσης η ρίζα των “ βασικών γνωρισμάτων του χαρακτήρα.”
Έχοντας δημιουργηθεί με θεία μορφή, το άτομο αγκαλιάζει όλα τα θεία ονόματα και εμπεριέχει μέσα του τα γνωρίσματα του χαρακτήρα όλου του Θεού. Η στοιχειώδης εργασία του πνευματικού ταξιδιώτη είναι να φέρει τα ονόματα και τα γνωρίσματα του χαρακτήρα από τη λανθάνουσα κατάσταση στην επικαιρότητα στην τέλεια ισορροπία και αρμονία. Όλα τα γνωρίσματα του χαρακτήρα, και τα ευγενή και τα βασικά, που γίνονται προφανή στο άτομο βρίσκονται στην έμφυτη διάθεσή του. Ανήκουν σε εκείνον πραγματικά, όχι μεταφορικά ή ως δανεισμός. Με τον ίδιο τρόπο, ο Θεός κατέχει κάθε όνομα με το οποίο έχει ονομαστεί - συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας, που δίνει τη ζωή, και που την σκοτώνει, που παρακρατά και απονέμει, που χρησιμοποιεί, εξαπάτηση, δόλο, διακωμώδηση, απόφαση, διάταγμα, γέλιο, που χαίρεται, κατάπληξη, που λαμβάνει χαρωπά, συγχώρεση, φιλευσπλαχνία, οργή, κλπ... κλπ....»
Το να ζήσουμε σε μια κατάσταση, στη οποία αρνούμαστε το δικαίωμα των αποκαλούμενων " βασικών γνωρισμάτων του χαρακτήρα " να υπάρξουν, να τα θεωρούμε "σφάλμα" ή "σατανική αυταπάτη," είναι σαν να αρνούμαστε πλήρως τη μισή ύπαρξη, το μισό του Θεού - σαν να τον απορρίπτουμε, σαν να μην τον αγαπάμε. Αν αγαπήσουμε μόνο εκείνα τα στοιχεία του, που το περιορισμένο ανθρώπινο μυαλό μας θεωρεί "αποδεκτά" και αν "μισήσουμε" εκείνα τα στοιχεία του που δεν είναι "ευχάριστα" και επιθυμητά στη υλική μας βολή – τότε πρόκειται να αγαπήσουμε υποκειμενικά μόνο εκείνο το κομμάτι του εαυτού που είναι "αποδεκτό." Και αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ τον εαυτό, με ΟΛΑ του τα στοιχεία. Αυτό ΔΕΝ σημαίνει να "επιδεικνύουμε" κάθε αρνητικό γνώρισμα του χαρακτήρα, σημαίνει ότι το αποδεχόμαστε, το αγαπάμε, και προσπαθούμε πάντα να επιλέγουμε να φανερώνουμε τα ευγενή γνωρίσματα και να διοχετεύουμε τα βασικά γνωρίσματα παραγωγικά. Για να αγαπήσουμε αντικειμενικά, όλα αυτά που ΕΙΝΑΙ, άνευ όρων, και το φως και το σκοτάδι, και να μην παρεμβαίνουμε ΠΟΤΕ στη Ελεύθερη Βούληση του άλλου να επιλέγει, να κάνει ή να είναι όπως εκείνος βλέπει ότι πρέπει, είναι ένα από τα κλειδιά, μια από τις «απλές κατανοήσεις».
Φυσικά, συγχρόνως, πρέπει να αρνηθούμε την παραβίαση της δικιάς μιας Ελεύθερης Βούλησης . Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι απαραίτητο να δρούμε "ενάντια" σε κάτι, αλλά να ενεργήσουμε μόνο "για το πεπρωμένο μας". Και εδώ, έχουμε μια άλλη ωραία παραβολή από το «Ευαγγέλιο του Sri Ramakrishna» (Η μετάφραση από τα αγγλικά είναι και πάλι δική μου, δηλαδή ερασιτεχνική)
Ο δάσκαλος λέει στους μαθητές του: Αφήστε με να σας πω μια ιστορία. Σε ένα δάσος ζούσε ένας άγιος άνθρωπος που είχε πολλούς μαθητές. Μια ημέρα τους δίδαξε πως να βλέπουν τον Θεό σε όλα τα όντα και επομένως να υποκλίνονται σε όλα.
Ένας μαθητής πήγε στο δάσος να συλλέξει ξύλο για τη θυσιαστική φωτιά. Ξαφνικά άκουσε μια κραυγή: "Φύγετε από τον δρόμο! Ένας τρελός ελέφαντας έρχεται".
Όλοι εκτός από τον μαθητή του αγίου ανθρώπου έτρεξαν να σωθούν. Σκέφτηκε ότι και ο ελέφαντας ήταν ο Θεός σε άλλη μορφή. Έτσι γιατί θα έπρεπε να τρέξει μακριά από αυτόν; Στάθηκε ακίνητος, υποκλίθηκε στο ζώο, και άρχισε να τραγουδά τους ύμνους του.
Ο mahut (χειριστής) του ελέφαντα φώναξε: "Τρέξτε μακριά! Τρέξτε μακριά!" Αλλά ο μαθητής δεν κινήθηκε.
Το ζώο τον άρπαξε με την προβοσκίδα του, τον πέταξε σε μια πλευρά, και συνέχισε τον δρόμο του. Χτυπημένος και μωλωπισμένος, ο μαθητής βρέθηκε ασυναίσθητος στο έδαφος. Ακούγοντας τι είχε συμβεί, ο δάσκαλός του και οι αδελφοί μαθητές του πήγαν και τον έφεραν στο ερημητήριο. Με τη βοήθεια κάποιων φαρμάκων επανέκτησε σύντομα. Κάποιος τον ρώτησε, "αφού ήξερες ότι ο ελέφαντας ερχόταν γιατί δεν άφησες την θέση σου;" "Μα," είπε εκείνος, "ο δάσκαλός μας, μας είπε ότι ο Θεός ο ίδιος έχει πάρει όλες αυτές τις μορφές, των ζώων καθώς επίσης και των ανθρώπων. Επομένως, σκεπτόμενος ότι ήταν μόνο ο Θεός/ελέφαντας που ερχόταν, εγώ δεν έτρεξε μακριά.".
Σε αυτό ο δάσκαλος είπε: "Ναι, παιδί μου, είναι αλήθεια ότι ο Θεός/ελέφαντας ερχόταν, αλλά ο Θεός/mahut σου απαγόρευσε να μείνεις εκεί. Δεδομένου ότι όλα είναι εκδηλώσεις του Θεού, γιατί δεν άκουσες τον Θεό στον mahut;"
Ο Θεός δημιουργεί το αγαθό και το κακό, το άσχημο και το όμορφο, το ευθύ και το στριμμένο, το ήθος και τον ανήθικο.
Τώρα, ΠΩΣ να παραδεχτούμε το ΟΛΟ? Πώς να ΑΓΑΠΑΜΕ τον ΘΕΟ με όλα του τα πολλά στοιχεία? Πώς να δίνουμε σε κάθε πράγμα αυτό που του οφείλεται?
Βιώνουμε ΟΛΑ ΑΥΤΑ? Η απάντηση είναι "και ναι και όχι."
Είναι εύκολο να γίνει η ακόλουθη λάθος σκέψη "Δεδομένου ότι υπάρχει μόνο Ένα Όν που διαπερνά όλα τα πράγματα, ο Θεός είναι παρών σε όλα, στο αγαθό και στο κακό το ίδιο. Επομένως, δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ καλού και του κακού και όλα επιτρέπονται."
Πρέπει να δούμε ότι το κακό είναι πραγματικό στο επίπεδό του και υπάρχει ακριβώς έτσι ώστε ο άνθρωπος να αντιμετωπίζει τη δυσάρεστη κατάσταση τόσο πραγματική όπως ο ίδιος - για να αναγκαστεί από τη φύση του να επιλέξει μεταξύ του ευθύ μονοπατιού που οδηγεί στην ισορροπία, την αρμονία, και την ευτυχία και τα στριμμένα μονοπάτια που οδηγούν στη δυσαναλογία, την ανισορροπία και την εξαθλίωση.
Από την άποψη του Θεού, όλα τα μονοπάτια είναι «ευθεία», αλλά αυτή είναι η άποψη του Θεού που κατανοεί όλα τα ονόματα και όλες τις δυνατότητες. Δεν είναι το άποψη του Θεού οδηγού, ο οποίος επιθυμεί την τελειότητα και την ευτυχία της ανθρωπότητας.
«Από την άποψη του Αμιγούς Είναι, δεν υπάρχει παρά το αγαθό. Αλλά μόλις λαμβάνεται η ύπαρξη υπόψη, το αγαθό αναμιγνύεται εξ ορισμού με το κακό. Τα ανθρώπινα όντα δεν είναι αμιγής, και βρίσκονται αντιμέτωπα με τις επιλογές του καλού και κακού. Τα ανθρώπινα όντα τοποθετούνται μέσα στον κόσμο σε ένα πλαίσιο άλλων υπαρχόντων πραγμάτων και αναγκάζονται να επιλέξουν το αγαθό, καλύτερο, το κακό και το χειρότερο. Αν και τα αγαθά και τα κακά όλα φανερώνουν τον Θεό ως πλήρως αγαθό. Τα κριτήρια που ιδρύονται στη σχέση από τη φύση των πραγμάτων και από τον Θεό μπορούν να θεωρηθούν ισοδύναμα όσο αφορά τα ανθρώπινα όντα. Ως εκ τούτου δεν μπορούμε να δραπετεύσουμε την πραγματικότητα του καλού και του κακού στην τωρινή μας κατάστασή.
Τα ανθρώπινα όντα αναγκάζονται να διακρίνουν μεταξύ καλού και κακού σε κάθε στάδιο της ύπαρξής τους σε αυτόν τον κόσμο. Οι δευτεροβάθμιες αιτίες υποθέτουν τις ιδιότητες των ονομάτων του, και ο κόσμος είναι γεμάτος με γέννες και σκοτωμούς, συγχώρεσης και εκδίκησης, εξύψωσης και ταπεινώσεις, καθοδήγησης και παραπλανήσεις σε όλα τα είδη των επιπέδων. Σε κάθε περίπτωση όπου περιλαμβάνονται ανθρώπινα ενδιαφέροντα , το άτομο πρέπει να δει τις δευτεροβάθμιες αιτίες ως καλές ή κακές. Ως εκ τούτου, τα ανθρώπινα όντα πρέπει ΠΑΝΤΑ να χωρίσουν την άποψη του Θεού από την δική τους άποψή.»
Πολλοί με την σκέψη αυτήν μόνο, τρελαίνονται.
«Δεδομένου ότι δεν υπάρχει τίποτα εκτός του αγαθού στην ύπαρξη και όλα τα μονοπάτια οδηγούν στο Θεό, έτσι επίσης όλα τα γνωρίσματα χαρακτήρα είναι ευγενή και κανένα δεν είναι βάση. Αλλά όλα τα γνωρίσματα του χαρακτήρα είναι ευγενή μόνο στην σχέση με τις οντολογικές τους ΡΙΖΕΣ. Μόλις τα τέσσερα επίπεδα καλού και κακού λαμβάνονται υπόψη, μερικά είναι ευγενή και κάποια βάση.
Προκειμένου να κατανοηθεί η διαφορά μεταξύ ευγενούς και βάσης σε αυτό που έχει σχέση την απόλυτη ευτυχία, τα ανθρώπινα όντα έχουν ανάγκη την οξυδέρκεια.
Η οξυδέρκεια είναι ένα θείο φως που ο Θεός δίνει στο άτομο που έχει πίστη στο «μάτι της διορατικότητάς του», ακριβώς όπως το φως που ανήκει στο μάτι της όρασης. Όταν ένα άτομο έχει αυτήν την οξυδέρκεια, το σημάδι του είναι σαν το φως του ήλιου μέσω του οποίου τα αντικείμενα εμφανίζονται στην όραση. Όταν το φως του ήλιου παρουσιάζεται, η όραση διαφοροποιεί τα αντίκειμαι. Διακρίνει το μεγάλο από μικρό, τον όμορφο από τον άσχημο, το λευκό από μαύρο, το κόκκινο, το κίτρινος, την κίνηση από την ακινησία, το μακρινό από το κοντινό, και το ψιλό σημείο από το χαμηλό. Με τον ίδιο τρόπο, το φως της οξυδέρκειας μέσω της πίστης διακρίνει τον αξιέπαινο από τον αξιοκατάκριτο.
Μερικοί από τους κατόχους της οξυδέρκειας έχουν φθάσει σε ένα σημείο όπου, στη θέα του ίχνους ενός προσώπου στο έδαφος - αν και το πρόσωπο το ίδιο δεν είναι παρόν - είναι σε θέση να πουν ότι είναι ευτυχές πρόσωπο ή δυστυχές πρόσωπο.
Αυτό είναι παρόμοιο με αυτό που γίνεται από έναν ιχνηλάτη που ακολουθεί τα ίχνη. Το φως της οξυδέρκειας προέρχεται άμεσα από τον Θεό, από την πηγή, σα να λέμε. Γι’ αυτό είναι σε θέση να δει όχι μόνο τον αξιέπαινο αλλά επίσης και τον αξιοκατάκριτο. Με άλλα λόγια, το φως της οξυδέρκειας ΕΙΝΑΙ η δυνατότητα ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ.
Νομίζω ότι ταιριάζει απόλυτα η σκηνή στο έργο του Tennessee William «Ξαφνικά το περασμένο καλοκαίρι» όπου η κα Venable λέει:
Είδαμε τα Encantadas, αλλά στα Encantadas είδαμε κάτι που ο Melville δεν είχε περιγράψει. Είδαμε τις μεγάλες θαλάσσιες-χελώνες να βγαίνουν από τη θάλασσα για να γεννήσουν τα αυγά τους... Μία φορά το χρόνο το θηλυκό της θαλάσσιας-χελώνας βγαίνει από την θάλασσα πάνω στην καυτή άμμο ενός ηφαιστειακού νησιού για να σκάψει έναν λάκκο στην άμμο και να καταθέσει τα αυγά της εκεί. Είναι ένα χρονοβόρο και φοβερό πράγμα, η κατάθεση των αυγών στους λάκκους, και όταν το τελειώσει η εξαντλημένη θηλυκή χελώνα σέρνεται πίσω στη θάλασσα μισό-πεθαμένη. Δεν βλέπει ποτέ τους απόγονούς της, αλλά εμείς τους είδαμε. Ο Sebastian ήξερε ακριβώς πότε τα αυγά θαλασσινών-χελωνών θα εκκολάπτονταν και επιστρέψαμε εγκαίρως...
Nellieble. Encantadas, εκείνοι οι σωροί των σβησμένων ηφαιστείων, εγκαίρως για να παρακολουθήσει την εκκόλαψη των θαλασσινών -χελωνών και της απελπισμένης φυγής τους στη θάλασσα! Η στενή παραλία είχε το χρώμα του χαβιάρι, ήταν όλη σε κίνηση! Αλλά και ο ουρανός ήταν σε κίνηση... Γεμάτος με σαρκοφάγα πουλιά και τον θόρυβο των πουλιών, φρικτές άγριες κραυγές - σαρκοφάγα πουλιά... Πέρα από την στενή μαύρη αμμουδιά του Encantadas τα μόλις γεννημένα χελωνάκια σκαρφαλώνουν έξω από τους λάκκους και αρχίσουν την φυγή τους προς την θάλασσα... για να δραπετεύσουν από τα σαρκοφάγα πουλιά που κατέστησαν τον ουρανό σχεδόν τόσο μαύρο όσο η παραλία!
Και η άμμος ήταν ζωντανή, ολοζώντανη, καθώς τα νεογέννητα χελωνάκια έκαναν την εξόρμησή τους για τη θάλασσα, ενώ τα πουλιά αιωρούνταν και ορμούσαν για να επιτεθούν και αιωρούνταν και ορμούσαν για να επιτεθούν! Βουτούσαν κάτω στα νεογέννητα χελωνάκια, τις γύριζαν για να εκθέσουν το μαλακό κάτω μέρος του κελύφους τους, το ξεσκίζανε λυσσασμένα και ξερίζωναν και έτρωγαν τη σάρκα τους. Ο Sebastian υπέθεσε ότι ενδεχομένως μόνο ένα εκατοστό του ενός τοις εκατό του αριθμού τους θα δραπέτευε στη θάλασσα...
Ο γιος μου έψαχνε το Θεό, θέλω να πω, για μια σαφή εικόνα του. Ξόδεψε όλη εκείνη την καυτή Ισημερινή μέρα στη σκούνα παρατηρώντας αυτό το πράγμα στην παραλία, μέχρις ότου ήταν πολύ σκοτεινά για να δει, και όταν κατέβηκε από τα ξάρτια είπε "καλά, τώρα τον είδα," και εννοούσε τον Θεό. Και για αρκετές εβδομάδες μετά από αυτό είχε πυρετό, ήταν ξέφρενος.»
Η σκυτάλη περνά τώρα σε εσάς …
«ΚΑΛΟ» και «ΚΑΚΟ» … (Υπ)άρχουν?
Πίστευε και μη, … ερεύνα !
Με αφορμή το κείμενο σου θα αντιγράψω ένα απόσπασμα απο τον Σαλλούστιο
«Αρμόζει στην Πρώτη Αιτία να είναι Μία -διότι η μονάδα προηγείται κάθε πλήθους - και να ξεπερνά τα πάντα σε δύναμη και αγαθότητα. Επομένως τα πάντα μετέχουν αυτής. Διότι λόγω της δύναμής της, τίποτα δεν γίνεται να την παρακωλύσει και λόγω της αγαθότητάς της είναι αδύνατον να παραγκωνισθεί.Αν η Πρώτη Αιτία ήταν Ψυχή, τα πάντα θα ήσαν Έμψυχα. Αν ήταν Νους, τα πάντα θα είχαν Νόηση. Αν ήταν Ύπαρξη, τα πάντα θα αποτελούνταν από την Ύπαρξη. Και βλέποντας αυτή την ιδιότητα στα πάντα, μερικοί άνθρωποι νόμισαν ότι ήταν η Πρώτη Αιτία η Ύπαρξη. Αν τα πράγματα απλώς υπήρχαν, χωρίς να είναι αγαθά, αυτό το επιχείρημα θα ήταν ορθό, αν όμως τα πράγματα που υπάρχουν, υπάρχουν λόγω της αγαθότητάς τους και μετέχουν του Αγαθού, η Πρώτη Αιτία πρέπει απαραιτήτως να είναι πέρα από την Ύπαρξη και από το Αγαθό».
Νομίζω ότι μπορώ να εκφράσω παρόμοια με των "μυστικιστών" συμπεράσματα ,σκεπτόμενος όμως ορθολογικά (ή Ελληνικά αν μου επιτρέπεται ). Εν περιλήψει λοιπόν ....
Η έννοια της Ύπαρξης ή Πραγματικότητας στο Σύμπαν θεμελειώνεται από σταθερές οι οποίες διαμορφώνουν τάξη στο αδιαμόρφωτο άτακτο Χάος .
Αυτό συμβαίνει αυτόματα λόγω της γενεσιουργού αιτίας (θεμελιώδους Δυαδικού Αξιώματος) που ασφαλώς οφείλει να είναι Μία(όπως ανέφερε ο Πλωτίνος)
Τέτοιες σταθερές είναι κάποιοι άρρητοι αριθμοί γνωστοί για τις θαυμαστές ιδιότητές τους .
Αυτοί σε πρώτη φάση χωροθετούν ένα σύστημα αναφοράς τετραδιάστατο με την τέταρτη διάσταση ,τον χρόνο, να είναι υπεύθυνη για την εμφάνιση συνείδησης από την πλευρά του παρατηρητή .
Με άλλα λόγια η Πραγματικότητα διαμορφώνεται από την καλούμενη (και καταταλαιπωρημένη τελευταίως) Αρμονία .
Η έννοια της Ηθικής είναι μια χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο η Συνείδηση αποκτά "συντεταγμένες " , με τιμές εκατέρωθεν άξονος με πλευρές το καλό και το κακό .
Είναι λοιπόν το καλό και το κακό μια κλίμακα ,ένα πεδίο ορισμού από το οποίο προκύπτουν τιμές υποκειμενικής αξίας πάντοτε , αναλόγως του
παρατηρητή .Και βέβαια η υποκειμενίκότητα αυτή προκύπτει και από το γεγονός ότι αναφέρεται σε δυνάμει και όχι έργω αξία ,κατά τον ίδιο τρόπο που ορίζεται η έννοια του δυναμικού στη φυσική .
Υ.Γ.
Binational χάρηκα που σε ξανασυναντώ .Κάπου αλλού τα έχουμε ξαναπεί .
Πολύ σημαντικά τα όσα μας παρέθεσες καλή μου φίλη, άλλωστε "ΕΞ ΑΝΑΤΟΛΩΝ ΤΟ ΦΩΣ"...
'Ενα σχόλιο έχω να κάνω με αφορμή το τίτλο του άρθρου σου...
Λές λοιπόν ότι "το καλό και το κακό.... υπ-άρχουν"
Υπ-άρχουν, ΝΑΙ, κάτω απο ΠΟΙΑ ΑΡΧΗ;;;;
Η Αρχή αυτή (ο ΕΝΑΣ και μοναδικός Θεός με τα ΠΟΛΛΑ ονόματα και τις ΠΟΛΛΕΣ εκδηλώσεις, υποστάσεις κλπ), ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ και τις δύο αυτές ιδιότητές του;;;
Είναι ΕΝΤΟΣ Του ή είναι ΥΠΕΡ Του (πάνω και πέρα απο εκείνον);;;
Και όταν ένας απο τα προεκβαλόμενα νήματά του, παιδιά του (ΕΜΕΙΣ οι ΑΝΘΡΩΠΟ-ΠΝΕΥΜΑΤΟ-ΨΥΧΕΣ), εμπίπτει ή στο ένα ΑΚΡΟ Του (στο καλό) ή στο άλλο ΑΚΡΟ Του (το κακό), με ποιό "δικαίωμα" τον κρίνουμε και ΑΝ είναι καλός τον βραβεύουμε ενώ ΑΝ είναι κακός τον τιμωρούμε, ΑΦΟΥ είτε έτσι είτε αλλιώς ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΑΝΗΚΕΙ;;;
Αυτά, έτσι για "αρχή" και για να κάνουμε συζήτηση....
Ααααα, παρατήρησα από το κείμενο, ότι υπάρχει αυτή η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ και ΕΝΤΟΝΗ διαμάχη μεταξύ του ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ και του ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ, σαν "κατάσταση" πάντα εννοώ....
Η ΓΝΩΣΗ (κατά τη ταπεινή μου γνώμη), έχει να κάνει με το ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, όταν είναι ΕΠΙΚΤΗΤΗ και με το ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ, όταν είναι ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ.....
Ας την ΒΙΩΣΟΥΜΕ λοιπόν....
Σας ευχαριστώ που με ανεχθήκατε,
Κέλσος
Ανδρα μοι εννεπε ,Μουσα,πολυτροπον =2432[2]= Ανδρα μοι εννεπε , Μ’[η] ουσα, πολυτροπον.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ.- Ανδρα πες – μιλησε μου, για την «θεικη τραγουδιστρια», την αορατη , αυτην με τους απειρους τροπους δημιουργιας ζωης.
Φυσικα η «αορατη θεικη τραγουδιστρια» δεν είναι άλλη από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΠΛΗ ΒΙΟ-ΝΑΝΟΕΛΙΚΑ,το γνωστο σε ολους μας [D.N.A].Η δημιουργος κάθε ειδους ζωης στο γνωστο συμπαν,γι’αυτό και ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ.
Μεσα από την ΟΔΥΣΣΕΙΑ, ο πραγματικος συγγραφεας της [ΜΕΝΤΗΣ_ΑΘΗΝΑ],μας ενημερωνει πως ο γενετικος μας κωδικας είναι ο «θεος» που ολοι εναγωνιως ψαχνουμε να βρουμε.Η Ελληνικη διπλη βιο-νανοελικα είναι αθανατη,είναι παντογνωστης,είναι αυτή που θα οδηγησει την ανθρωποτητα στην αθανασια και στο ταξιδι της στα «Ηλυσια Πεδια» του γαλαξια ΑΡΓΟΥ.Εαν της το επιτρεψουμε φυσικα,διοτι κανουμε ότι είναι δυνατον,μεχρι στιγμης,ώστε ν’αποτυχει.
Χαριζετο =600+1+100+10+7+5+300+70 = 1093[4]
Βλαπτουσι=2+30+1+80+300+70+400+200+10=1093[4]
Χαριζετο = 1093[4] = βλαπτουσι
ΕΡΜΗΝΕΙΑ.- το να χαριζεις βλαπτει,[κανει κακο]
Ο ΜΕΝΤΗΣ-ΑΘΗΝΑ, μας ενημερωνει, πως στο γαλαξια τιποτα απολυτως δεν χαριζεται,το ιδιο συμβαινει και στην περιπτωση του πλανητη μας.Μονοι μας πρεπει να φθασουμε στην αθανασια,μονοι μας πρεπει να βρουμε τον τροπο να ταξιδεψουμε στον ΑΡΓΟ και να συναντησουμε τους γειτονες μας.Οι βοηθειες που μας δινει ο ΜΕΝΤΗΣ-ΑΘΗΝΑ είναι παρα πολλες,το ιδιο όμως και τα εμποδια που εχουν τοποθετηθει στο ανθρωπινο γονιδιωμα,προκειται για τα [ΠΑΛΙΝΤΙΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΔΙΑ] δηλαδη τα ανταποδοτικα εργα της Ελληνικης βιο-νανοελικας.
Στην Ελληνικη διπλη βιο-νανοελικα,η μοριακη βιολογος ΚΑΛΥΨΩ,με τις οδηγιες της ΑΘΗΝΑΣ,τοποθετησε [20.000] γονιδια.Οπως αποκαλυπτουν,κάθε μερα που περνα,οι δικοι μας μοριακοι βιολογοι και θα συνεχισουν να ανακαλυπτουν στο μελλον,τα γονιδια αυτά είναι υπευθυνα για καθε καλο και για καθε κακο που συμβαινει στον καθενα μας.Αυτα είναι υπευθυνα για κάθε «θαυμα» μικρο η μεγαλο που συμβαινει καθημερινα,καθως και για την προοδο ολων των επιστημων παγκοσμιως.
Οι επιστημες του μελλοντος,δεν είναι άλλες από την ΜΟΡΙΑΚΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ και την ΝΑΝΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ.Οι αυριανοι επιστημονες που κατεχουν τα μυστικα της Ελληνικης διπλης βιο-νανοελικας,θα είναι «θεοι».Θα είναι σε θεση να δημιουργησουν ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ζωης στα εργαστηρια τους.Η αθανασια θα είναι κεκτημενο ολων των κατοικων του πλανητη ΓΗ.Θα ειμαστε σε θεση να δημιουργησουμε κάθε ειδους ζωη κατω από οποιες συνθηκες.Επιστημονες μας θα συμμετεχουν στο σχεδιο εποικισμου, της ΑΘΗΝΑΣ,για τον γαλαξια ΑΡΓΟ.
Γαια δη ορυξαι = νηυσι = αθανατος αλαδ’ = γαια δη ποταμοιο = επ’ΑΡΓΟΥ δε = 668[2]
Γαια δη ορυξαι =3+1+10+1+4+8+70+100+400+60+1+10 =668[2]
Νηυσι = 50+8+400+200+10=668[2]
Αθανατος αλαδ’=1+9+1+50+1+300+70+200+1+30+1+4=668[2]
Γαια δη ποταμοιο =3+1+10+1+4+8+80+70+300+1+40+70+10+70= 668[2]
Επ’ΑΡΓΟΥ δε=5+80+1+100+3+70+400 +4+5=668[2]
ΕΡΜΗΝΕΙΑ .-βγαλε από το εδαφος,τ’αστροπλοια,και αθανατος ταξιδεψε στο γαλαξια ΑΡΓΟ ,δια μεσου του ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ της ΓΗΣ.
Στην ΟΔΥΣΣΕΙΑ, και για [12110] στιχους η ΑΘΗΝΑ επαναλαμβανει με διαφορετικο τροπο κάθε φορα,τρια βασικα πραγματα,περιγραφει την Ελληνικη Ελικα στον πυρηνα των εγκεφαλικων μας κυτταρων,τον τροπο που λειτουργουν τα τρια[3] κυριαρχα μυαλα μας σε συνδυασμο με την Ελληνικη Ελικα,[αριστερο και δεξι εγκεφαλικα ημισφαιρια μαζι με το Μεσολοβιο η Τυλωδες σωμα] και τριτο,βημα –βημα μας βοηθα να κατανοησουμε με ποιον τροπο ,διαλογιζομενοι, θα επικοινωνησουμε με ΑΥΤΟ που βρισκεται στα κυτταρα του δεξιου μας εγκεφαλου και είναι «θεος», για την αντληση πληροφοριων αιχμης για κάθε επιστημη,ειδικα δε, πληροφοριες για το σταματημα της εντροπιας του ανθρωπινου σωματος που θα μας οδηγησει στην αθανασια και πληροφοριες σχετικες με το ταξιδι μας στο γαλαξια ΑΡΓΟ.
Χρειαστηκαν [700]χρονια, στην ιατρικη ομαδα της Καλυψως,για την αλλαγη του πρωτογονου ανθρωπου της ΓΗΣ,στον πρωτο συγχρονο ανδρα,τον ΜΥΚΗΝΑΙΟ.
Μεγαλωσε το κρανιο του πρωτογονου ιθαγενη, για να χωρεσουν το αριστερο και δεξι εγκεφαλικα ημισφαιρια μαζι με το Μεσολοβιο,προστεθηκαν καινουργια ματια και φυσικα η νεα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΠΛΗ ΒΙΟ-ΝΑΝΟΕΛΙΚΑ με τα [20.000] ανταποδωτικα γονιδια.
Ο λογος που οι ανθρωπολογοι σημερα αδυνατουν να βρουν τον χαμενο κρικο μεταξυ του HOMO SAPIENS και του συγχρονου ανδρα,είναι γιατι η τελευταια αλλαγη εγινε στο εργαστηριο της ΚΑΛΥΨΩΣ στη ΦΑΙΣΤΟ της ΚΡΗΤΗΣ.
Οι λογοι που οι ΜΥΚΗΝΑΙΟΙ απετυχαν στις προσδοκιες της ιατρικης ομαδας της Καλυψως δεν αποκαλυπτονται με λεπτομερειες στην [α] ραψωδια,ισως τους μαθουμε στις επομενες ραψωδιες.Εκεινο που είναι σαφες είναι πως για καποιο λογο απετυχαν και επρεπε να εξαφανιστουν από το προσκηνιο και να δωσουν την θεση τους στους ΔΩΡΙΕΙΣ.Ολα εγιναν τα πρωτα [1080] χρονια της εποχης του ΚΡΙΟΥ,της παρουσιας δηλαδη της ΑΘΗΝΑΣ στη ΓΗ.
Ο τροπος που λειτουργουν οι εγκεφαλοι μας,όπως τον περιγραφει η ΑΘΗΝΑ,εχει ως εξης.Ειμαστε διπλες προσωπικότητες ο αριστερός εγκέφαλος μας είναι ο καθημερινός εαυτός μας,με όλα τα καλά του και τα κακά του,το ζώο μέσα μας.Απο μονος του δεν μπορεί να μας οδηγήσει πουθενα.Ο δεξιος εγκεφαλος μας είναι κατι άλλο,είναι το φως,το πνευμα,η ψυχη,η «καρδια» του ανθρωπου,ο ΑΠΟΛΛΩΝ μεσα μας.Οι δυο εγκέφαλοι μας είναι άγνωστοι μεταξύ τους,η επικοινωνία τους γίνεται μέσω του Μεσολοβιου,γι’αυτό και ο ρόλος του είναι εξαιρετικά σημαντικος.Αυτο είναι το «εμπόδιο» της ελεύθερης επικοινωνίας των δυο εγκεφαλων και συγχρόνως η «πύλη» ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ τους.Στο διαλογισμο είναι το σημαντικότερο εμπόδιο που πρέπει να υπερνικήσει ο υποψήφιος άνδρας-ήρωας για να «δει» την Ελληνική διπλή βίο-νανοελικα.
Αυτό που συμβαίνει με τους ανθρώπους σε καθημερινή βάση είναι το εξης,ζουν το σήμερα βάση των αποφάσεων που πάρθηκαν από τα μυαλά τους στο παρελθον,και εξηγουμαι.Οι [7] αισθήσεις μας διοχετεύουν καθημερινά στο μυαλό μας εκατομμύρια πληροφοριων,αυτές συγκεντρώνονται στο Μεσολοβιο.Κατα την διάρκεια του υπνου,το Μεσολόβιο μοιράζει τις πληροφορίες αυτές κατά προτεραιότητα στα δυο μυαλά για όλα όσα πρόκειται να συμβούν την επομένη ημέρα και το κοντινό μελλον.Ετσι αυτό που ζούμε σήμερα το έχουμε αποφασισει,σε όλα τα επιπεδα,χθες.
Το καλλίτερο παράδειγμα της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ για ότι σας περιέγραψα είναι αυτό με την ΠΗΝΕΛΟΠΗ* και το υφαντό της.Ολη μέρα ύφαινε στον αργαλειό και το βράδυ το χαλούσε για να ξανακάνει την επομένη ημέρα το ίδιο.
ΠΗΝΕΛΟΠΗ* = αλληγορικη ερμηνεια = Μεσολοβιο
Το Μεσολοβιο ολη ημερα συγκεντρωνει ολες τις πληροφοριες στην Ελληνικη διπλη βιο-νανοελικα των κυτταρων του,και το βραδυ απαλλάσσεται από αυτές μοιραζοντας στα δυο μυαλα τα δεδομενα για να ενεργησουν καταλληλα την επομενη.Αυτος είναι ο λογος που η [06-00] πρωινη είναι η καλλιτερη ωρα για διαλογισμο,το Μεσολοβιο είναι «αδειο» και ετσι ευκολοτερα γινεται η «επαφη».
Αποσυμβολισμος της «πυλης των λεοντων».
Οι δυο [2] λεαινες,συμβολιζουν τα δυο ανθρωπινα μυαλα το αριστερο και το δεξι.Τα λιονταρια είναι θηλυκα διοτι , «γεννουν», «δημιουργουν».
Στη μεση τα χωριζει ενας λευκος κιονας,το εμποδιο που τα απαγορευει να επικοινωνουν,συμβολιζει το Μεσολοβιο.
Αποσυμβολισμος των μυστηριωδων συμβολων, στη αποκαλουμενη «αιθουσα του θρονου» στην ΚΝΩΣΣΟ της ΚΡΗΤΗΣ.
Τα συμβολα,είναι σε φωτογραφια η Ελληνικη διπλη βιο-νανοελικα και δυο χρωμοσωματα,όπως φαινονται στον πυρηνα του κυτταρου με ηλεκτρονικο μικροσκοπιο.
Αυτό που βλεπουμε είναι ένα [3 Ε] δεξια και το ιδιο αριστερα.Εχουμε δηλαδη [3-3] και [Ε-Ε],δηλαδη τα [6] δις γραμματα της Ελικας και τα αρχικα των λεξεων [Ελληνικη Ελικα].
Το [3 Ε] μας δειχνει πως η διπλη ελικα είναι αμφιδρομη,αν διχοτομησουμε τα 
που διακρινονται στη μεσαια γραμμη των [Ε] ,θα εχουμε δεξια τον σχηματισμο [3] και αριστερα τον σχηματισμο [Ε].
Εάν «κυλισουμε» τα [Ε] αριστερα και τα [3] δεξια θα σχηματισθει ένα [Θ].Το κυτταρο με το ανθρωπινο γονιδιωμα μεσα του.Πρωτο γραμμα της λεξης «θεος».
Τα δυο χρωμοσωματα σχηματιζονται από τα «σωματα» των [3Ε],χωρις τις μεσαιες γραμμες.
Μια φωτογραφια [1.000] λεξεις.
Όπως προκυπτει από την ΟΔΥΣΣΕΙΑ, η ΚΡΗΤΗ ηταν η εδρα των αποστολων των Ελληνων Αθανατων στη ΓΗ.
Καλη και δημιουργικη εποχη του ΥΔΡΟΧΟΟΥ.
Ευφάνταστες ιστορίες γεννούν ακόμα πιο ευφάνταστες ερμηνείες....τόσο ευφάνταστες όμως ερμηνείες με τρομάζουν λιγάκι...
Φίλε Αμόθεν, τα Ομηρικά Έπη είναι οπωσδήποτε έργα βαθιάς αλληγορικής αξίας όμως οι δικές σου ερμηνείες είναι εντελώς τραβηγμένες από τα μαλλιά, στα όρια του εξωφρενικού.
Μιας και δαπανάς όμως τόσο χρόνο στο να μοιραστείς μαζί μας τις θεωρίες σου θα ήθελα να μου πεις τη γνώμη σου πάνω στα εξής:
α) Σύμφωνα με τον Όμηρο, η νύμφη Καλυψώ προσέφερε στον Οδυσσέα αιώνια νεότητα και αθανασία αρκεί να έμενε για πάντα μαζί της, όμως εκείνος αρνήθηκε λέγοντας «προτιμώ να δω έστω και από μακρυά καπνό από την Ιθάκη παρά να μείνω για πάντα εδώ, έστω και αθάνατος»!
Τι ερμηνεία δίνεις στην παραπάνω περιγραφή? Και πώς το συνδέεις με τη θεωρία σου περί «ιατρικού εργαστηρίου στο νησί της μοριακής βιολόγου Καλυψούς»?
β) Ο Τηλέμαχος ("αυτός που μάχεται από μακρυά"?) τι συμβολίζει?
γ) Οι σύντροφοι του Οδυσσέα που "χάθηκαν όλοι από δικό τους κρίμα" τι συμβολίζουν?
δ) Οι μνηστήρες της Πηνελόπης?
ε) Πώς εξηγείς επίσης ότι οι θεοί της Ιλιάδας ήταν μοιρασμένοι στις προτιμήσεις τους, κάποιοι με τους Αχαιούς, άλλοι με τους Τρώες. Ο δε Ζευς, που τον αναφέρεις κάπου αλλού νομίζω ως «φιλικά προσκείμενο στους Αχαιούς», περιγράφεται ουδέτερος, αν και φαίνεται να είχε συμπάθεια για την ιερή πόλη της Τροίας. Γι’αυτό και δυσανασχετεί έντονα με την Ήρα η οποία επιθυμεί σφόδρα να καταστρέψει τους Τρώες και την πόλη τους!
quote:
α) Σύμφωνα με τον Όμηρο, η νύμφη Καλυψώ προσέφερε στον Οδυσσέα αιώνια νεότητα και αθανασία αρκεί να έμενε για πάντα μαζί της, όμως εκείνος αρνήθηκε λέγοντας «προτιμώ να δω έστω και από μακρυά καπνό από την Ιθάκη παρά να μείνω για πάντα εδώ, έστω και αθάνατος»!
Τι ερμηνεία δίνεις στην παραπάνω περιγραφή? Και πώς το συνδέεις με τη θεωρία σου περί «ιατρικού εργαστηρίου στο νησί της μοριακής βιολόγου Καλυψούς»?
Οτι η αγαπη και ο νοστος για την πατριδα και την οικογενεια ηταν πανω απο ολα,σε αντιθεση με σημερα.
quote:
β) Ο Τηλέμαχος ("αυτός που μάχεται από μακρυά"?) τι συμβολίζει?
Τιποτα.Ειναι σαν να μου λες οτι οσες γυναικες εχουν σημερα το ονομα δη-μητα,συμβολιζουν τη μητερα γη.
quote:
) Οι σύντροφοι του Οδυσσέα που "χάθηκαν όλοι από δικό τους κρίμα" τι συμβολίζουν?
Οτι οπως τωρα ετσι και τοτε,οι μαλακιες πληρωνονται καμμια φορα και με την ιδια μας τη ζωη.
quote:
) Πώς εξηγείς επίσης ότι οι θεοί της Ιλιάδας ήταν μοιρασμένοι στις προτιμήσεις τους, κάποιοι με τους Αχαιούς, άλλοι με τους Τρώες. Ο δε Ζευς, που τον αναφέρεις κάπου αλλού νομίζω ως «φιλικά προσκείμενο στους Αχαιούς», περιγράφεται ουδέτερος, αν και φαίνεται να είχε συμπάθεια για την ιερή πόλη της Τροίας. Γι’αυτό και δυσανασχετεί έντονα με την Ήρα η οποία επιθυμεί σφόδρα να καταστρέψει τους Τρώες και την πόλη τους!
Εγω θα κανω μια ερωτηση και θελω να μου απαντησεις με το χερι στη καρδια.Ο πολεμος αυτος τραγουδηθηκε απο τον απλο λαο,και αυτες τις παραδοσεις μαζεψε ο ομηρος και δημιουργησε τα σπουδαιοτερα εργα που γραφτηκαν ποτε στην ανθρωπινη ιστορια.Ειναι ποτε δυνατον,ο λαος που τα εξιστορουσε να θεωρουσε τους τρωες αλλοεθνεις και να εβαζε τους θεους του να ειναι μοιρασμενοι στα αντιπαλα στρατοπεδα;Ειναι σαν να μου λες οτι ο λαος θα αφηνε απο τον πολεμο του σαραντα παραδοσεις οπου η παναγια, η ,οι αγιοι του χριστιανισμου,βοηθησαν και τους ιταλους,παρολο που ειχαμε την ιδια θρησκεια...Ειναι ποτε αυτο δυνατον;
"πολλοί γαρ κατά άστυ μέγα Πριάμου επίκουροι, άλλη δ' άλλων γλώσσα πολυσπερέων ανθρώπων τοίσιν, έκαστος ανήρ σημαινέτω οίσι" (Ιλιάδα Β 802)
(στη μεγάλη πόλη του Πριάμου υπάρχουν πολλοί σύμμαχοι αλλά όλοι αυτοί οι ξένοι μιλουνε διαφορετικές γλώσσες)
Ως Τρώων αλαλητός ανά στρατόν ευρύν ορώρειν ου γαρ πάντων ήεν ομός θρόος ούδ' ία γήρυς, αλλά γλώσσ' εμέμικτο, πολύκλητοι δ' εσαν άνδρες" (Ιλιάδα, Δ 437-439)
(ξεκίνησε ο θρήνος των Τρώων στο ευρύ στρατόπεδον, γιατί δεν ήταν ίδια η κραυγή όλων ούτε η ομιλία, αλλά ανακατεμένη ήταν η γλώσσα, και οι άνδρες καλούσαν σε βοήθεια από μακριά τους άλλους γνωστούς τους).
Ἕκτορ σοὶ δὲ μάλιστ᾽ ἐπιτέλλομαι, ὧδε δὲ ῥέξαι·
πολλοὶ γὰρ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμου ἐπίκουροι,
ἄλλη δ᾽ ἄλλων γλῶσσα[2] πολυσπερέων ἀνθρώπων·
τοῖσιν ἕκαστος ἀνὴρ σημαινέτω οἷσί περ ἄρχει, 805
τῶν δ᾽ ἐξηγείσθω κοσμησάμενος πολιήτας
Ω Έκτωρ, εσύ μάλιστα τον λόγον μου ν’ ακούσης.
Ως είναι οι βοηθοί πολλοί στην πόλιν του Πριάμου
και γλώσσαν άλλην χωριστήν το κάθε γένος έχει,
να διοική κάθε αρχηγός τους ιδικούς του κάμε
και να οδηγή στον πόλεμον με τάξιν τους πολίτες».
Έθεσα τα παραπάνω ερωτήματα στον Άμοθεν για να δω την δική του οπτική πάνω στο συμβολισμών κάποιων ηρώων και περιγραφών της Οδύσσειας.
Από εκεί και πέρα φυσικά και ο "Νόστος" του Ήρωα, όπως λες, είναι μία από τις κύριες και προφανέστερες διδαχές της Οδύσσειας.
Οι ύβρεις και η τελική νέμεσις των μνηστήρων και των συντρόφων έχουν επίσης προφανές νόημα, εξάλλου η Οδύσσεια είναι περισσότερο ηθικολογική σε σχέση με την Ιλιάδα. Στην Οδύσσεια ο ρόλος των "καλών" και των "κακών" είναι πιο ξεκάθαρος σε σχέση με την Ιλιάδα όπου οι ρόλοι είναι πιο συγκεχυμένοι...
Γνωστό επίσης ότι Αχαιοί και Τρώες μιλούσαν την ίδια γλώσσα, ενώ οι Τρώες με τους επίκουρους είχαν πρόβλημα συνεννόησης.
Ο Όμηρος όμως λέει ξακάθαρα ότι οι θεοί του Ολύμπου είχαν διαφορετικές προτιμήσεις για την έκβαση του Τρωικού Πολέμου. Εξαλλου αρκετοί από τους ήρωες της Τροίας ήταν υιοί θεών, πχ. ο Τρώας Αινείας ήταν υιός της Αφροδίτης και ο Σαρπηδόνας, βασιλιάς της Λυκίας και επίκουρος των Τρώων, ήταν υιός του Δία.
Άρα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αμφισβητείς τα λεγόμενα του Ομήρου που περιγράφει ξεκάθαρα όχι μόνο τις διαφορετικές προτιμήσεις των θεών αλλά και την περίφημη "Θεομαχία", όταν δηλαδή οι θεοί, κατόπιν εντολής του Δία, κατέβηκαν στην Τροία να βοηθήσουν όποιον από τους δύο στρατούς ήθελαν, καταλήγοντας μάλιστα να πολεμήσουν και μεταξύ τους!! (Άρης εναντίον Αθηνάς, Ήρα εναντίον Αρτέμιδος κτλ).
Το ομηρικό σύμπαν είναι πολυθεϊστικό. Ναι μεν υπάρχει μία ύπατη Αρχή, ο Ζευς, που επιβλέπει τον Πόλεμο και φροντίζει για την εκπλήρωση του υπέρτατου νόμου της Ειμαρμένης, όμως από εκεί και πέρα οι υπόλοιποι θεοί συχνά αυθαιρετούν κατά ελεύθερη βούληση. Επίσης κάθε πόλη προστατευόταν από διαφορετικό θεό (πχ. το Άργος από την Ήρα) ενώ κάθε μεγάλος ήρωας είχε τουλάχιστον μία θεότητα για αρωγό (πχ. ο Αχιλλέας και ο Οδυσσέας την Αθηνά, ο Έκτορας τον Απόλλωνα, ο Αινείας την Αφροδίτη).
Λυπάμαι που δεν θα μπορέσω ν’απαντησω στις ερωτήσεις σου, όμως έχω κάνει αρχή να μην απαντώ σε ανώνυμα μέλη του φόρουμ, είτε η κριτική τους είναι θετική, είτε αρνητική, είτε ουδέτερη.
Αν οι αρχες σου δεν σου επιτρέπουν να χρησιμοποιείς ονοματεπώνυμο σε φόρουμ, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου σε προσωπικό επίπεδο για να πάρεις τις απαντήσεις σου.
Σε κάθε περίπτωση έχε υπ’οψιν σου πως σαν πηγή μου επικαλούμαι την αποκωδικοποίηση της [Α] ραψωδίας της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ και όχι τα υπόλοιπα [23] βιβλία η την ΙΛΙΑΔΑ.
Καλή και δημιουργική εποχή του ΥΔΡΟΧΟΟΥ.
Φίλε Άμοθεν καταρχάς δεν βλέπω πουθενά το ονοματεπώνυμό σου οπότε μου φαίνεται αντιφατικό να λες ότι "δεν απαντάω σε ανώνυμη κριτική" από τη στιγμή που και εσύ γράφεις ανώνυμα.
Ο λόγος που "τρομάζω" λιγάκι με τέτοιες θεωρίες είναι σκεπτόμενος την ακλόνητη βεβαιότητα κάποιων ανθρώπων ότι έχουν ανακαλύψει την Αλήθεια δίνοντας μία εντελώς υποκειμενική ερμηνεία σε αρχαία ιερά κείμενα.
Δεν με παραξενεύει δηλαδή το περιεχόμενο καθαυτό, εξάλλου τέτοιες θεωρίες είναι και λίγο της μόδας εδώ και 15 περίπου χρόνια με αυτοαποκαλούμενους "θεόπνευστους" ερμηνευτές αρχαίων κειμένων (βλέπε Κεραμμυδάς, Καλογεράκης, Φουράκης) των οποίων οι απατηλές εικασίες όχι μόνο δεν πείθουν τον κριτικό νου αλλά και προβάλλουν ξεκάθαρα μία εθνικιστικής απόχρωσης υπερβολή του φαντασιακού...
Άλλο όμως η φαντασία της σκέψης που μπορεί να πλέξει κάθε είδους μυστικά νοήματα και "τέρατα" και άλλο η Φαντασία του Ομήρου, του μέγιστου Ποιητικού Νου και Μυσταγωγού της αρχαιότηας. Άλλο ο Μύθος και άλλο τα παραμύθια, που λέει και το τραγούδι...
Το μόνο λοιπόν στο οποίο συμφωνώ απόλυτα μαζί σου είναι ότι τα Ομηρικά Έπη είναι οπωσδήποτε έργα αλληγορικά και "κωδικοποιημένα"! Πιστεύω δε ότι ακόμα και αρκετοί από τους δεινότερους αρχαίους αλληγορικούς εξηγητές του Ομήρου δεν διανοούνταν το μέγεθος των κρυμμένων νοημάτων και μυστικών αλληγοριών των Ομηρικών Επών!
Σε καναδυό μήνες σκοπεύω να κατεβάσω ένα πολύ μακρύ σεντόνι στο Εsoterica γύρω από μία έρευνα που έχω κάνει με θέμα την αλληγορική αξία και τον αποσυμβολισμό του Ομήρου, οπότε εκεί, μιας και θα παραθέσω και το ονοματεπώνυμό μου, θα μπορούμε ίσως να έχουμε και μία δημιουργική συζήτηση!
Εν τω μεταξύ σου επιτρέπω να επισκεφτείς το «προφίλ» μου και να δεις ποιος είμαι και που ζω.
Καλή και δημιουργική εποχή του Υδροχόου.
quote:
αμοθεν -Λυπάμαι που δεν θα μπορέσω ν’απαντησω στις ερωτήσεις σου, όμως έχω κάνει αρχή να μην απαντώ σε ανώνυμα μέλη του φόρουμ, είτε η κριτική τους είναι θετική, είτε αρνητική, είτε ουδέτερη.
Αμοθεν τα φόρουμ δεν είναι μόνο για να γράφουμε τις προσωπικές απόψεις ή “αποκωδικοποιήσεις” όπως έχεις κάνει εσύ πάνω σε αρχαία κείμενα και από εκεί και πέρα να μην υπάρχει κάποιος διάλογος μεταξύ των μελών, αλλά το να γίνεται μια δημιουργική ανάπτυξη ενός θέματος μέσω του διάλογου που μπορεί να ωφελήσει όσους το διαβάζουν, ανεξάρτητα το αν συμφωνούμε ή όχι με αυτά που διαβάζουμε.
Τώρα το να γράφεις πως δεν απαντάς σε ερωτήσεις που σου κάνει κάποιο μέλος γι΄ αυτά που γράφεις, μου θυμίζει κάτι από αλάνθαστους δάσκαλους που μόνο αυτοί γνωρίζουν και από αλάνθαστες διδασκαλίες που τα φτωχά και απροετοίμαστα μυαλά μας (όπως γράφεις…) δεν μπορούν να κατανοήσουν το νόημα τις κάθε διδασκαλίας…
Ακόμα πρέπει να καταλάβεις πως δεν υποχρεώνεται κανένα μέλος να δίνει ονοματεπώνυμο για να μπορεί να συνομιλεί στα φόρουμ, το ότι εσύ ήθελες οικειοθελώς να το γράψεις στο προφίλ σου δεν λέει τίποτα από πλευρά πως αυτά που γράφεις δίνουν μεγαλύτερη ή μικρότερη αξιοπιστία σε κάποιον που τα διαβάζει…
Και για να αστειευτώ λιγάκι με τον Kost, θα του πρότεινα άμα είναι να γράψει ονοματεπώνυμο στο προφίλ, να βγάλει και μια φωτοτυπία της ταυτότητας του επικυρωμένη από τα ΚΕΠ και να την αναρτήσει μέσα στα φόρουμ, για να ξέρουμε πως αληθεύουν τα στοιχεία του…
quote:
Εν τω μεταξύ σου επιτρέπω να επισκεφτείς το «προφίλ» μου και να δεις ποιος είμαι και που ζω
Η ευγένειά σου με σκλαβώνει φίλε άμοθεν!
Ε όχι και στο ΚΕΠ βρε elo, πού να τρέχω τώρα μεσημεριάτικα
Την ταυτότητα μας την καταθέτουμε σε ένα φόρουμ διαλόγου για να δείξουμε τις καλές μας προθεσεις,αλλοιως η ανωνυμία οδηγεί ,σχεδόν πάντα, σε «εκτροπή».
Έπειτα , ο/η kost, δέχτηκε τους όποιους «όρους» του/της προταθηκαν σημάδι πως γνωρίζει καλύτερα εξ αιτιας και της μεγαλύτερης εμπειρίας που εχει στο χώρο.
Σε κάθε περίπτωση, ποτέ δεν αρνήθηκα ένα σωστό και ειλικρινή διάλογο σε κανέναν.
Καλή και δημιουργική εποχή του ΥΔΡΟΧΟΟΥ.
quote:
αμοθεν-Στις [7/1/2011] ήταν η κατάλληλη χρονική στιγμή να μιλήσεις για δεοντολογία ,φίλε elo, σήμερα είναι κάπως αργα,δεν νομίζεις;;;
Δηλαδή… 
Γίνε λίγο πιο σαφής αγαπητέ αμοθεν .
quote:
Την ταυτότητα μας την καταθέτουμε σε ένα φόρουμ διαλόγου για να δείξουμε τις καλές μας προθεσεις,αλλοιως η ανωνυμία οδηγεί ,σχεδόν πάντα, σε «εκτροπή».
Χμμμμμ…!!!
Κάτι μου λέει πως τα μόνα θέματα που διαβάζεις είναι αυτά που ανοίγεις εσύ.
quote:
Έπειτα , ο/η kost, δέχτηκε τους όποιους «όρους» του/της προταθηκαν σημάδι πως γνωρίζει καλύτερα εξ αιτιας και της μεγαλύτερης εμπειρίας που εχει στο χώρο.
Σε κάθε περίπτωση, ποτέ δεν αρνήθηκα ένα σωστό και ειλικρινή διάλογο σε κανέναν.
Γιατί εδώ διακρίνω μια αντίφαση σε αυτά που γράφεις.
Πως γίνεται να υπάρχει ένας ειλικρινής και σωστός διάλογος και από την άλλη να μιλάς για όρους που έθεσες..
1].-Στις [7/1/11] ήταν η πρώτη μου παρουσία στο φόρουμ δέχτηκα «επίθεση» από [4] «άτομα» ,δεν είδα πουθενά κανέναν να επεμβαίνει για να βάλει τα πράγματα στη πρέπουσα θέση τους.Αυτη είναι η υποδοχή που επιφυλάσσεται στα νέα μέλη σας;;;
2] .- Αρχή μου είναι « να μην κάνω στον άλλο αυτό που δεν επιθυμώ να κάνει ο άλλος σε μένα». Αν αυτό παραβιάζει κάποιους από τους δομικούς κανόνες του φόρουμ σε παρακαλώ να με ενημερώσεις.
3].-Καμιά αντίφαση δεν υπάρχει στο δικό μου μυαλό.
Καλή και δημιουργική εποχή του ΥΔΡΟΧΟΟΥ.
quote:
madalena:
καποτε ειχα κανει μια συζητηση με καποιον ο οποιος μου ειπε οτι οι θεοι του ολυμπου ηταν απλα εξωγιηνοι με τρομερες γνωσεις και δυναμεις οι οποιοι για καποιο λογο μεταναστευσαν στην γη για καποιο διαστημα.πως η αργκο ηταν διαστημοπλοιο οπως και η κιβωτος του Νωε και πως το οτι ο Νωε ηταν επισεις βιολογος και τα ζωα που συγκεντρωσε δεν ηταν ζωντανα απλα ειχε συγκεντρωσει ειτε το dna των ζωων ειτε γεννητικο υλικο.
Και ο παππούς μου ήξερε να λέει ωραία παραμύθια...
Venizelos The Greek MIA MEΡΑ ΘΑ ΤΟ ΓΡΑΨΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ
Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα. (Ηράκλειτος)
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ
"Κυνηγήστε ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ & τα πιόνια τους. Αυτοί οι Γκάνγκστερ καίνε την Ελλάδα & τα παιδιά μας"