ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Η τραγωδία της ΑΘΕΪΑΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Η τραγωδία της ΑΘΕΪΑΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Πάνος30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2
ΠάνοςΜέλος
24/11/2004, 05:08:17
quote:

Να ρωτήσω κι εγώ κάτι βρε παιδιά;

ΞΕΡΕΙκάποιος απο εσάς αν υπάρχει ή όχι θεός;ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

ΧΑΙΡΕΤΩ ΟΛΟΥΣ


Χμ....μάλλον όχι...

Το θέμα ύπαρξης Θεού (θρησκευτικής – δογματικής υπόστασης) η όχι, είναι ζήτημα πίστης η μη πίστης.

Θα περιγράψω τον αποκαλούμενο Θεό ως μια υπερ-κόσμια ευφυΐα μη κατανοητή αλλά αντιληπτή βιωματικά (είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα) από τον άνθρωπο. Είμαστε μέρος του όλου. Ο θεός για εμένα είναι το όλο και έτσι τον αποκαλώ, δίχως καμία ανάλυση και απόπειρα χαρτογράφησης του. (πώς να χαρτογραφήσεις το αόρατο; το όλο;)

Το αόρατο στα μάτια του ζωγράφου. Ένας κενός οπτικά πίνακας, γεμάτος όμως με τόσα χρώματα που ανθρώπινο μάτι δεν συλλαμβάνει. Το μόνο που μπορεί να κατορθώσει ο άνθρωπος είναι να μυρίσει της μπογιές. Ίσως;

Καλή ημέρα σε όλους.

Πρώην ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ
Εχέμβροτος επί..Κολονώ

IνδιάναΝέο Μέλος
24/11/2004, 13:42:27
Διαβάζοντας αυτό το θέμα μου ήρθε στο μυαλό μια φράση του Ντοστογιέφσκι (αν θυμάμαι καλά):
"Χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται"
Νομίζω πως το (λανθασμένο) κίνητρο που θα οδηγήσει κάποιον να αναφωνήσει "Δεν υπάρχει Θεός" είναι πως αρνούμενος την ύπαρξη ενός Όντος ανώτερου από αυτόν, έχει την ψευδαίσθηση ότι ορίζει αυτός τη ζωή του χωρίς να υπάρχει λόγος να δώσει αναφορά σε κανέναν "Ανώτερο". Με άλλα λόγια μπορεί να κάνει ό,τι θέλει σ'αυτή τη ζωή χωρίς να υπάρχουν συνέπειες, και αφού επαναπαύεται στο ότι δεν υπάρχει ζωή μετά θάνατον ενεργεί όπως τον οδηγούν τα ένστικτα και οι (εγωιστικές) επιθυμίες του.

Δεν είναι όμως ψευδαίσθηση να νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος αφού οι πράξεις σου δεν είναι συνέπεια του φόβου ότι θα τιμωρηθείς αν κάνεις κάτι "κακό"? Κατά πόσο νομίζει ένας άθεος ότι έχει τον έλεγχο της ζωής του στα χέρια του,όταν καλά καλά δεν ξέρει αν θα συνεχίσει να ζει και αύριο? Και εδώ να αναφέρω ότι η πίστη δεν είναι απόρροια φόβου. Είχα διαβάσει μια ιστορία για ένα πείραμα με ένα παιδάκι:από τη στιγμή που γεννήθηκε δεν του μίλησε κανένας για Θεό ούτε ανώτερες δυνάμεις ούτε πίστη, και το βρήκανε μια μέρα να κοιτάζει τον ουρανό και να απευθύνεται σε Κάποιον σε στάση προσευχής.
Δε θα σχολιάσω την ιστορία αυτή, θα επιμείνω όμως σε κάτι που λέχθηκε παραπάνω:
από τη στιγμή που η θρησκευτική τάση υπάρχει έμφυτη στον άνθρωπο, πρέπει να υπάρχει και αυτό το κάτι που θα την ικανοποιεί. Ακριβώς όπως υπάρχει η τροφή για να ικανοποιεί το αίσθημα της πείνας.
Θα μου πει κάποιος, ναι αλλά η πείνα είναι βιολογική ανάγκη,ενώ η θρησκευτικότητα ψυχική. Ok, θέλω να ρωτήσω τους αυτοαποκαλούμενους άθεους (δεν ειρωνεύομαι, θέλω μια απάντηση) αν ποτέ δεν ένοιωσαν τη συνείδησή τους να τους ελέγχει για κάτι που έκαναν και αν παραδέχονται την ύπαρξη της ψυχής. Αν όχι, αυτό σημαίνει ότι η ζωή γι'αυτούς ξεκινάει και σταματάει στον πλανήτη Γη? Πολύ κυνική άποψη αλλά σεβαστή. Και τι ρόλο παίζουν στη ζωή τους οι πνευματικές αναζητήσεις? Ή δεν έχουν τέτοιες? Αν ναι (δέχονται την ύπαρξη ψυχής και συνεπώς συνείδησης) τότε πώς γίνεται να μην πιστεύουν στη μεταθανάτια ζωή αφού η ψυχή δεν πεθαίνει μαζί με το σώμα?
Και κάτι τελευταίο.Πιστεύω (πόσες έννοιες μπορούν να αποδοθούν σ'αυτό το ρήμα,ε?) ότι οι πραγματικοί και συνειδητοποιημένοι άθεοι είναι όντως ψαγμένα άτομα που έχουν καταλήξει σ'αυτή τη στάση ζωής. Οι υπόλοιποι απλά καθησυχάζουν τη συνείδησή τους και λένε "δεν πιστεύω" με την έννοια της άρνησης, δηλαδή βαθιά μέσα τους μπορεί να αναγνωρίζουν την ύπαρξη του Θεού, αλλά τον έχουν βγάλει εντελώς από τη ζωή τους και άρα γι'αυτούς δεν υπάρχει.

-Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να προδώσει τη μοίρα του-

junk95Μέλος
24/11/2004, 15:35:02
quote:

Νομίζω πως το (λανθασμένο) κίνητρο που θα οδηγήσει κάποιον να αναφωνήσει "Δεν υπάρχει Θεός" είναι πως αρνούμενος την ύπαρξη ενός Όντος ανώτερου από αυτόν, έχει την ψευδαίσθηση ότι ορίζει αυτός τη ζωή του χωρίς να υπάρχει λόγος να δώσει αναφορά σε κανέναν "Ανώτερο". Με άλλα λόγια μπορεί να κάνει ό,τι θέλει σ'αυτή τη ζωή χωρίς να υπάρχουν συνέπειες, και αφού επαναπαύεται στο ότι δεν υπάρχει ζωή μετά θάνατον ενεργεί όπως τον οδηγούν τα ένστικτα και οι (εγωιστικές) επιθυμίες του.


Νομίζεις λάθος/b]. Από την άλλη έχω πολλά να πω για όλους αυτούς τους "πιστούς" που αισθάνονται την ανάγκη ενός υπερφυσικού μπαμπούλα για να μη συμπεριφέρονται σαν ζώα, αλλά θα περιοριστώ στο "μην κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια".

Τα πράγματα είναι πολύ απλά: δεν υπάρχει τίποτα μέχρι στιγμής που να με πείθει ότι υπάρχει Θεός. Γενικά μιλώντας. Γιατί ειδικά αυτά που λένε οι περισσότερες mainstream θρησκείες είναι πολύ χοντρές βλακείες και δεν ισχύουν [b]με τίποτα.

Με αυτό σαν δεδομένο, η αποδοχή της ύπαρξης του Θεού είναι θέμα πίστης που είπε και ο Πάνος. Ε λοιπόν εγώ ΔΕΝ πρόκειται να αποδεχθώ την ύπαρξη Θεού για να νοιώσω καλύτερα με τον εαυτό μου, για να μη φοβάμαι το θάνατο, για να είμαι καλό παιδί, για να τα ρίχνω κάπου για τα καλά και τα κακά αυτού του κόσμου, για να απαντήσω απορίες στις οποίες δεν ξέρω την απάντηση (π.χ. "πώς δημιουργήθηκε το σύμπαν") κλπ. Μόνο μία αντικειμενική απόδειξη θα μπορούσε να με πείσει ότι υπάρχει Θεός. Αν κάποιος προτιμά να πιστεύει αντί να πεισθεί, δικαίωμά του. Εγώ δεν πιστεύω τίποτα. Δεν είναι θέμα άρνησης της σούπερ αποδεδειγμένης ύπαρξης του Θεού. Είναι απλά θέμα μη αποδοχής της μη αποδεδειγμένης ύπαρξης. Και δεν αισθάνομαι καθόλου δυστυχισμένος, ούτε αισθάνομαι ότι μπορώ να κάνω ό,τι μου γουστάρει. Αισθάνομαι μια χαρούλα. Τελεία και παύλα.


24/11/2004, 15:50:51
[quote]
"Διαβάζοντας αυτό το θέμα μου ήρθε στο μυαλό μια φράση του Ντοστογιέφσκι (αν θυμάμαι καλά):
"Χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται"
Νομίζω πως το (λανθασμένο) κίνητρο που θα οδηγήσει κάποιον να αναφωνήσει "Δεν υπάρχει Θεός" είναι πως αρνούμενος την ύπαρξη ενός Όντος ανώτερου από αυτόν, έχει την ψευδαίσθηση ότι ορίζει αυτός τη ζωή του χωρίς να υπάρχει λόγος να δώσει αναφορά σε κανέναν "Ανώτερο". Με άλλα λόγια μπορεί να κάνει ό,τι θέλει σ'αυτή τη ζωή χωρίς να υπάρχουν συνέπειες, και αφού επαναπαύεται στο ότι δεν υπάρχει ζωή μετά θάνατον ενεργεί όπως τον οδηγούν τα ένστικτα και οι (εγωιστικές) επιθυμίες του."

Το "δεν υπάρχει θεός" αγαπητή Ινδιάνα, μπορεί να το πεί κάποιος που δεν δέχεται τις ανθρώπινες ιδιότητες που τού αποδίδονται από τις διάφορες (εγωϊστικές) θρησκείες.
Εάν δεχθούμε ότι είμαστε μέρη του όλου που άποκαλούμε Σύμπαν, το οποίο δεν επεμβαίνει ή παρεμβαίνει στην ζωή μας, τότε γιατί είναι λάθος να αντικαταστήσουμε την θρησκεία με την λογική; Η λογική δεν είναι ποτέ εγωϊστική, έτσι δεν είναι;
Το λάθος που κάνουμε είναι αντί να ανεβούμε για να κατανοήσουμε το σύμπαν (θεό), το κατεβάζουμε για να το προσαρμόσουμε στα μέτρα μας (θρησκείες, εγωϊσμός).
Δεν μπορεί το κύτταρο να είναι κατώτερο από τον άνθρωπο.
Είναι μέρος του και περιέχει όλα τα στοιχεία που τον αποτελούν.


"Δεν είναι όμως ψευδαίσθηση να νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος αφού οι πράξεις σου δεν είναι συνέπεια του φόβου ότι θα τιμωρηθείς αν κάνεις κάτι "κακό"? Κατά πόσο νομίζει ένας άθεος ότι έχει τον έλεγχο της ζωής του στα χέρια του,όταν καλά καλά δεν ξέρει αν θα συνεχίσει να ζει και αύριο?"

Η ελευθερία είναι μεγάλη έννοια και πολύ πιό περίπλοκη εάν την επεκτείνουμε σε όλους τούς τομείς.
Όλοι μιλάνε γι αυτήν, αλλά κανένας δεν την θέλει γιατί το αντίτιμο είναι η ΜΟΝΑΞΙΑ.
Όλοι θέλουν να πάνε στον παράδεισο, αλλά κανένας δεν θέλει να πεθάνει, ακόμα κι άν είναι σίγουρος ότι θα πάει...
Τον μόνο έλεγχο που ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ότι έχουμε, αφού δεν ξέρουμε πότε θα πεθάνουμε, είναι να κάνουμε τα πάντα σαν να είναι η τελευταία μας πράξη στην ζωή.


"Ok, θέλω να ρωτήσω τους αυτοαποκαλούμενους άθεους (δεν ειρωνεύομαι, θέλω μια απάντηση) αν ποτέ δεν ένοιωσαν τη συνείδησή τους να τους ελέγχει για κάτι που έκαναν και αν παραδέχονται την ύπαρξη της ψυχής. Αν όχι, αυτό σημαίνει ότι η ζωή γι'αυτούς ξεκινάει και σταματάει στον πλανήτη Γη? Πολύ κυνική άποψη αλλά σεβαστή. Και τι ρόλο παίζουν στη ζωή τους οι πνευματικές αναζητήσεις? Ή δεν έχουν τέτοιες? Αν ναι (δέχονται την ύπαρξη ψυχής και συνεπώς συνείδησης) τότε πώς γίνεται να μην πιστεύουν στη μεταθανάτια ζωή αφού η ψυχή δεν πεθαίνει μαζί με το σώμα?"

Αλλο η συνείδηση και άλλο ο θεός ή η θρησκεία.
Οι πνευματικές αναζητήσεις είναι για να πάρουμε κάτι μαζί μας και όχι να επιδεικνυόμαστε.
Ο θάνατος είναι μια αλλαγή κατάστασης.
Προτιμώ να ΓΝΩΡΙΖΩ παρά να ΠΙΣΤΕΎΩ.
Προτιμώ να ΓΝΩΡΙΖΩ ότι η Γη είναι στρογγυλή, αντί να ΠΙΣΤΕΥΩ ότι είναι επίπεδη.
Ο θεός γεννήθηκε στα κεφάλια των αμαθών και πέθανε στα κεφάλια των σοφών, είχε πεί κάποιος πρόγονός μας.


pegiannisΜέλος
24/11/2004, 17:24:32
Ολοι πιστεύουν σε...κάποιο θεό.

Το θέμα για μένα είναι να ξεκαθαρίσει ο καθένας τι είναι θεός γι΄αυτόν.
Αλλοι τον αποκαλούν "ανώτερη δύναμη" άλλοι "Γιαχβέ" άλλοι "Δημιουργό".
Αλλά για να πλησιάσει κάποιος την έννοια θα πρέπει πρώτα να γνωρίζει τι είναι άνθρωπος....

Υπάρχουν πράγματα που αν αποσαφηνιστούν δείχνουν καλύτερα το δρόμο που έχουν πίσω τους...

ΧΑΙΡΕΤΩ ΟΛΟΥΣ

24/11/2004, 19:02:03
quote:

Gigenis,

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη -- και νομίζω πως έτσι είναι -- αν υπάρχει Θεός, πρέπει να είναι το τέλειο ον. Η τελειότητα όμως πρέπει να έχει πραγματώσει τον σκοπό της και να μην εμπεριέχει την έννοια της κίνησης.

Το σύμπαν όμως, εμπεριέχοντας την έννοια της κίνησης, ακόμα και αν δεν είχε αρχή και τέλος όπως λες, δεν μπορεί να είναι τέλειο και άρα δεν μπορεί να αποτελεί τον Θεό, όπως λες.

Αντίθετα ο Θεός, αν υπάρχει, θα πρέπει να είναι ακίνητος, τέλειος και έξω από τον υλικό κόσμο. Η ουσία του πρέπει να είναι η σκέψις. Ο Θεός σύμφωνα με τον Αριστοτέλη "αιωνίως σκέπτεται"

Τι έχεις να πεις πάνω σε αυτές τις σκέψεις του Αριστοτέλους;



ΕΝΑ ΤΕΛΕΙΟ ΟΝ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΚΑΤΙ ΤΟ ΜΗ ΤΕΛΕΙΟ;(ΣΥΜΠΑΝ)ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΠΡΑΞΗ;
ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΛΕΙΟ ΟΝ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗ ΤΕΛΕΙΟ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟ ΟΝ;
ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΥΠΟΤΑ ΓΙΑΤΙ ΠΛΗΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
ΤΟ ΜΗ ΤΕΛΕΙΟ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΚΑΤΙ ΑΝΩΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ
Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΟΝ ΑΣΧΕΤΑ ΜΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ(ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟΥ Η ΟΧΙ)ΑΜΕΣΩΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΜΗ ΤΕΛΕΙΟ

Iνδιάνα
Ok, θέλω να ρωτήσω τους αυτοαποκαλούμενους άθεους (δεν ειρωνεύομαι, θέλω μια απάντηση) αν ποτέ δεν ένοιωσαν τη συνείδησή τους να τους ελέγχει για κάτι που έκαναν και αν παραδέχονται την ύπαρξη της ψυχής. Αν όχι, αυτό σημαίνει ότι η ζωή γι'αυτούς ξεκινάει και σταματάει στον πλανήτη Γη? Πολύ κυνική άποψη αλλά σεβαστή. Και τι ρόλο παίζουν στη ζωή τους οι πνευματικές αναζητήσεις? Ή δεν έχουν τέτοιες? Αν ναι (δέχονται την ύπαρξη ψυχής και συνεπώς συνείδησης) τότε πώς γίνεται να μην πιστεύουν στη μεταθανάτια ζωή αφού η ψυχή δεν πεθαίνει μαζί με το σώμα?


ΣΑΝ ΑΘΕΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΚΛΕΨΑ ΓΙΑΤΙ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΡΩ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΕΝΑ ΠΟΥ ΤΑ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΜΕ ΚΟΠΟ(ΛΙΓΟ Η ΠΟΛΥ)

ΣΑΝ ΑΘΕΟΣ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΑΤΟΜΟΥ

ΣΑΝ ΑΘΕΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΩΡΩ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙΑ ΟΤΙ ΣΤΡΑΒΟ ΜΟΥ ΣΥΜΒΕΙ

ΣΑΝ ΑΘΕΟΣ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΠΑΨΩ ΝΑ ΥΠΑΡΧΩ ΚΑΙ ΕΧΩ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

ΑΛΛΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΨΥΧΗ

ΙΝΔΙΑΝΑ ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΟΤΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ;
ΝΑ ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΓΕΡΑΣΕΙΣ;
ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΕΛΕΧΕΙΣ ΤΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΣΤΑ ΚΥΤΑΡΑ ΣΟΥ ΝΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ;
ΑΝ ΤΟ ΨΑΞΕΙΣ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΙΝΔΟΥΣ ΚΑΙ ΚΙΝΕΖΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΕΡΒΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ Η ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΜΑΣ
ΑΝ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΜΕ ΔΙΑΛΟΓΗΣΜΟ Η ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΤΟΤΕ ΘΑ ΔΕΙΣ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ

Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του

25/11/2004, 15:03:04
Είναι αξιοπρόσεκτο ότι σε σειρά ΛΟΓΙΚΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ δεν δίδει ΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος συγγραφέας. Αυτό ως μια παρατήρηση.

Ας προσεγγίσουμε κάπως διαφορετικά το όλο δίλλημα της καπηλείας αυτού που ευρύτερα ονομάζεται «θΕΟΣ».

Εκ πρώτης όψεως: Δεν ΥΠΑΡΧΕΙ ο θεός. ΕΙΝΑΙ ο Θεός.

Το ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ είναι αντίθετο του ΕΙΝΑΙ? Βεβαιότατα ΟΧΙ!

Ας το δούμε καλύτερα.

Το οτιδήποτε «ΕΙΝΑΙ» μπορεί να υπάρχει ή να μην υπάρχει, παραμένει όμως «ΕΙΝΑΙ». Ασήμαντο? Δεν θα το’λεγα!

Υπάρχει όμως το «μη είναι»? ΟΧΙ. Το μη είναι απαιτεί δυο ΕΙΝΑΙ που να μην είναι ταυτόσημα. Το Α δεν είναι Β, αλλά και το Α και το Β είναι κάτι.

Επομένως, στο ερώτημα: «Υπάρχει θεός ώστε να μην χαριεντίζομαι ο δυστυχής με την φαντασία μου?» πρώτα πρέπει να σκεφθούμε ότι ΕΙΝΑΙ ο Θεός, και να απαντήσουμε στο ενδιάμεσο ερώτημα: «ΤΙ είναι ο θεός». Αν ξέρουμε ΤΙ στα κομμάτια είναι ο Θεός, τότε μπορούμε να ξέρουμε αν ΥΠΑΡΧΕΙ αυτός.

Άρα, αν ορίσουμε τον θεό, θα καταλάβουμε ΤΙ είναι θεός, και έτσι θα υπάρχει θεός (και η αρχή Του θα είναι ο ορισμός).

Αν δεν ορίσουμε, δεν θα βρούμε την αρχή του, και συνεπώς δεν υπάρχει ο θεός. Η «χαμένη» αλήθεια δεν αναιρεί όμως το ΕΙΝΑΙ του θεού, αλλά μόνο την ύπαρξή του.

Αναζητώντας την αλήθεια για τον Θεό, ψάχνουμε την ύπαρξή του, αλλά δεχόμαστε το είναι του. Η μήπως δεν είναι έτσι?

Έτσι, ο αρχικός προβληματισμός και το ενδιάμεσο ερώτημα «Υπάρχει θεός?» μπορεί να παραμένει αναπάντητο όσο δεν γνωρίζουμε ΤΙ είναι Θεός. Μόλις γνωρίσουμε, τότε αναφωνούμε……..ΥΠΑΡΧΕΙ θεός!

Έτσι με μια δεύτερη ματιά καταλήγουμε στο ότι όποιος δεν έχει λόγο να απαντήσει σε όλα τα παραπάνω:

Σίγουρα για αυτόν δεν υπάρχει θεός.

Αν κάποιος γνωρίζει ΤΙ στα κομμάτια είναι Θεός, άρα ξέρει ότι υπάρχει και θα απαντούσε!! Πολλοί που απαντούν όμως είναι ακόμα στην αναζήτηση, άρα το «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ» θέλουν να το βγάλουν ψέμα.

Επομένως πρόκειται για βολική φαντασία, γνωρίζει ο συγγραφέας ΤΙ επακριβώς είναι ο Θεός ή μάχεται δίχως αποδείξεις κατά του «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ»?

Τα ΛΟΓΙΚΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ακόμα τα λησμονούμε, μιας και ετούτος που αποποιείται το ενδεχόμενο να είναι δημιούργημα της φαντασίας του ή της Μητέρας φύσης, «χρεώθηκε» και το βαρύτατο τίμημα της απόδειξης των όσων ελπίζει και δεν βλέπει……..


KrisnnaΜέλος
25/11/2004, 16:02:17
Ο Θεός έχει σχέση με το Εσωτερικό Υποσυνείδητο του Ανθρώπου ... το Συλλογικό Ασυνείδητο (σύμφωνα με τον Μεγάλο Ψυχολόγο ΓΙΟΥΓΚ), το οποίο είναι ΚΟΙΝΟ σε όλους & σε όλες!
Το Συλλογικό Ασυνείδητο είναι αδύνατο να το γνωρίσει ο συνηθισμένος Άνθρωπος όσο κι'άν ψάξει τον εαυτό του αλλά μπορεί να ελέγξει τον Συνειδητό Νού μέσω των ΤΥΨΕΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ!
Όποιος έχει τύψεις Συνείδησης είναι Αληθινά Θεοσεβούμενος
Κατα τα άλλα άν είναι εντελώς Άθεος, ή Υλιστής ή πιστεύει οτι τον παρακολουθεί κάποιος Αόρατος ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ τύπου Α ή Β, που πρέπει να κάνει κάθε στιγμή ότι εκείνος επιθυμεί δέν έχει καμία διαφορά. Άν οι Τύψεις Συνείδησης δέν λειτουργούν είναι ο SUPER ΑΘΕΟΣ!
Ίσα-ίσα η πίστη σε κάποιον προσωποποιημένο Θεό αποχαυνώνει και αδυνατίζει τις τύψεις γιατί έχει την ψευδαίσθηση οτι κάνοντας τάχα το χατίρι του Ανώτατου Δημιουργού το οποιοδήποτε έγκλημα είναι εκτός απο δικαιολογημένο, Άγιο και Ευλογημένο!


ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΧΩΡΙΣ ΑΓΚΑΘΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΕΛΗ

MercuryΜέλος
25/11/2004, 18:43:19

Το 1959 κατα τη διάρκεια μιας συνέντευξης του στο BBC o Carl Jung
ρωτήθηκε εάν πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού.

Και η απάντηση του ήταν "Γνωρίζω, δεν χρειάζεται να πιστεύω.ΓΝΩΡΙΖΩ.


http://www.thezodiac.com/jungsound.htm
(κάντε κλικ στη φωτογραφία)

Αισθανθήκατε και εσείς τη δύναμη της απόλυτης πεποίθησης πίσω απο αυτό το απλό "I know"?

Και το ερώτημα είναι: Πως ο Jung ήταν τόσο απόλυτα βέβαιος για την ύπαρξη του Θεού? Δεν ήξερε ότι δεν υπάρχουν "λογικά επιχειρήματα" για να την στοιχειοθετήσουν?

Ή μήπως είχε αντιληφθεί ότι η λογική και ο ορθολογισμός δεν είναι τα σωστά μέσα προσέγγισης για τη μεγάλη γνώση? Μήπως το όλο θέμα είναι ότι απλά δεν εχουμε πρόσβαση σε αυτά τα άλλα μέσα,που άνθρωποι σαν τον Jung κατείχαν? Μήπως έχουμε τυφλωθεί απο τον πολύ "επιστημονικό ορθολογισμό"?

25/11/2004, 19:19:10
Πραγματικά η πίστη είναι καθαρά προσωπικό δεδομένο .
Δεν επιδέχεται ομαδική κρίση η επίκριση.

Η λογική όμως ( είτε προσωπική , είτε ομαδική ) επιδέχεται κριτική.
Όπως ορθά εγράφη μέχρι αυτή την στιγμή , από τους φίλους τους άθεους , η ορθή λογική , πρέπει να στηρίζεται σε επιχειρήματα .
Άπαντα όμως τα επιχειρήματα , εξανεμίζονται ,όταν η ανθρώπινη λογική , προσπαθεί να προσεγγίσει το άπειρο και το αιώνιο , ακόμη δε και το τέλειο.

Πιστεύω ότι οι βασικές λογικές , που κυριαρχούνε στον κόσμο μας είναι δύο.

Η μία είναι η κοινωνική λογική .
Η άλλη είναι η λογική της δημιουργίας του κόσμου.

Την κοινωνική λογική την γνωρίζουν όλοι , όσοι ζούνε εντός αυτής.
Δημιουργήθηκε , για να εξασφαλίσει την ομαλή διαβίωση των ανθρώπων μεταξύ τους.
Πιστεύω ότι ένας άθεος που σέβεται τον εαυτό του ( π.χ Schwabe , ορθώς επιμένει , ότι για να υπάρχει ορθή λογική πίστη σε οποιονδήποτε θεό ,θα πρέπει να προσδιοριστεί με λογικά επιχειρήματα το θεϊκό ων και το αίτιο , που κρύβεται πίσω από αυτήν την ένια.
Όταν έχει αδύνατα και αδιευκρίνιστα σημεία μια τέτοια πίστη , όπως π.χ χριστιανισμός , τότε ορθώς κόπτονται μερικοί άθεοι, ότι δεν πρέπει να γενικοποιούμε μια τέτοια πίστη.
Η ουσία όμως , για την διδασκαλία του χριστού είναι , ότι είπε κάτι , που πολλοί από εμάς το προσπερνάμε εύκολα.
Είπε . Όποιος θέλει ας με ακολουθήσει.
Είναι μια καλοπροαίρετη προτροπή.
Η βία που προέκυψε από την καθιέρωση της πίστης αυτής , ως επίσημη θρησκεία στην χώρα μας , είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής αντίληψης της πλειοψηφίας που ζει στην χώρα μας.
Γενικά η κοινωνική λογική , δεν απεικονίζει την βούληση της πλειοψηφίας της.
Έχει πολλές αδυναμίες .
Η ουσιαστική είναι , ότι η κοινωνία είναι τσιφλίκι του κεφαλαίου.
Πίσω από το κεφάλαιο , κρύβονται συγκεκριμένα ονόματα.
Αν δεν λειτουργεί αρκετά λογικά η κοινωνία μας η ελληνική , αυτό οφείλεται στο κεφάλαιο και όχι στην διδασκαλία του χριστού.

Πιστεύω ότι σήμερα εν έτη 2004 , η κοινωνία ( τουλάχιστον η ελληνική ) , βρίσκεται σε αδιέξοδο.

Για να επιβίωση οποιοσδήποτε στην κοινωνία μας ,θα πρέπει να αποδεχτεί την λογική της λειτουργίας της.
Άλλος λίγο και άλλος περισσότερο , όλοι μας έχουμε αποδεχτεί την λογική της.

Η εναλλακτική λύση για την μη αποδοχή της λογικής αυτής είναι η άρνησή της .
Αυτός όμως οι αυτοί που θα την αρνηθούν , θα καταδικαστούνε , από το ίδιο το κοινωνικό σύστημα σε σωματικό θάνατο.

Η άλλη η λογική , της δημιουργίας του κόσμου , δεν μπορεί να διευκρινισθεί σε αρκετά κατανοητό βαθμό , από όλους μας.
Η ουσία όμως είναι ,ότι σύμφωνα με αυτήν , το σύμπαν , εκτός από τον πλανήτη γη , όπου κυβερνάει η κοινωνική λογική, υπάρχει και λειτουργεί κατά πολύ ορθότερα .
Βλέποντας τον ήλιο και την λειτουργία του , στο ηλιακό μας σύστημα , οι άνθρωποι κατασκεύασαν κάτι όμοιο . Τον ηλεκτρισμό.
Ακόμη ερευνούν το διάστημα και το σύμπαν για να νοήσουν , την λογική του.

Αυτή κατά την άποψη μου , δεν βρίσκεται έξω εκεί στο διάστημα , αλλά μέσα στο εσωτερικό κάθε ανθρώπινης ύπαρξης.

Προσωπικά προσπαθώ να ενισχύσω τον εσωτερικό άνθρωπο μέσα μου.
Ο εσωτερισμός , από όπου πήρε και το όνομα , το esoterica , είναι ο δρόμος για την ολοκλήρωση της πνευματικής μου φύσης.

Γνωρίζω όμως σήμερα ( μετά από αρκετή αναζήτηση ) , ότι η πνευματική μου φύση δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ , όσο ζω εδώ επάνω στον πλανήτη γη.
Αυτό είναι λογικό .
Υπάρχω εν σώματι και ψυχή και όσο υπάρχει το σώμα μου , θα την περιορίζει.

Ελπίζω ότι μετά τον θάνατο , θα μπορέσω να υπάρχω ακόμη , σε μια καθαρά πνευματική οντότητα .
Το πώς θα είναι αυτή δεν το γνωρίζω , αλλά πιστεύω ότι θα είναι κατά πολύ ανώτερη από την σημερινή μου μορφή ύπαρξης.

Προσπαθώ να ανταποκριθώ στο κάλεσμα του Ιησού χριστού.
Δεν έχω το δικαίωμα αυτό ;;;
Όπως λένε και οι σοφοί άθεοι , νιώθω αισθάνομαι και είμαι μια χαρά έτσι.
Δεν ενοχλώ κανέναν.
Αντίθετα πιστεύω , ότι προσφέρω κοινωνικά .
Προσφέρω αγάπη στον συνάνθρωπό μου , είτε αυτός είναι πιστός σε μια θρησκεία , είτε είναι άθεος.
Κακό είναι να εξασκείται κανείς στην αγάπη ;;;

Συμφωνώ όμως , όταν κάποιος άθεος , τα βάζει με κάποιον πιστό , που σώνει και καλά , προσπαθεί να του εμφυτεύσει την χριστιανική πίστη, ενώ ο ίδιος δηλώνει , ότι είναι μια χαρά με την αθεΐα του.

Δεν πρέπει να είμαστε φανατικοί , ούτε οι μεν ούτε οι δε.

Καλό βράδυ εις άπαντες.


paraliasΝέο Μέλος
25/11/2004, 20:33:30
Φιλε alfa-omega με προλαβες.
Αν και οι περισσοτεροι φαινεται οτι προτιμουν να γενικευουν, θα ηθελα να τονισω οτι

α) η Αθεια δεν ειναι τραγωδια. Η τουλαχιστον,χρησιμοποιωντας την ορολογια αυτη,ειναι τοσο τραγωδια οσο και η θρησκεία.

β)Οι άθεοι δεν ειναι νιχιλιστές,ζώα,ή εγκληματίες που επιδίδονται σε διονυσιακα οργια επειδη δεν "φοβουνται" καποια ανωτερη δυναμη. Αλλωστε,αν καποιος πραττει οπως πραττει φοβουμενος την τιμωρια η την κολαση μαλλον εχει προβλημα.

γ) Αφηστε ησυχους τους Αθεους,ελάχιστοι απο αυτους εχουν διαθεση να σας πεισουν για οτιδηποτε.Ακριβως οπως οχι ολοι οι "θρησκευομενοι" εχουν τη διαθεση να μας αλλαξουν τις αποψεις.

athakandrΜέλος
26/11/2004, 00:36:36
quote:

Είναι αξιοπρόσεκτο ότι σε σειρά ΛΟΓΙΚΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ δεν δίδει ΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος συγγραφέας. Αυτό ως μια παρατήρηση.

Αγαπητέ Schwabe,

Παραθέτω ξανά την ΛΟΓΙΚΗ απάντησή μου στο προηγούμενο μήνυμά σου μην τυχόν δεν την διάβασες..

-------

"Quod vitae setabor iter;" (Ποιο δρόμο να ακολουθήσω στη ζωή;)
Αυσώνιος (Λατίνος Ποιητής)

....

Λέει για παράδειγμα ο Schwabe "Η Άπειρη ουσία του Σύμπαντος (σε χώρο και σε χρόνο) είναι και η έννοια που δίνουμε στο «Θεό» ή στον «Δημιουργό» καθώς και στο «Θείον»."

Όμως που στηρίζονται όλα αυτά; Στην λογική; Μα η λογική αποκτά ουσία μόνο όταν στηρίζεται σε αξιώματα ορθά. Τι μπορεί να μας διαβεβαιώσει λοιπόν ότι στις περιπτώσεις που νομίζουμε ότι με τη λογική έχουμε ανακαλύψει την αλήθεια, δεν διαπράττουμε ένα μεγάλο σφάλμα;

Επομένως θα πρέπει να αμφιβάλουμε βασίμως για τις παραπάνω διαπιστώσεις του Schwabe γιατί βασίζονται σε αμφισβητήσιμες υποθέσεις και σαθρά θεμέλια. Περισσότερο τα συμπεράσματα του Schwabe βασίζονται στη θέληση, παρά στη αυστηρή λογική.

Άλλωστε αγαπητέ Schwabe όταν λες "Θεός είναι το χωροχρονικά Άπειρο σε σχέση με τον Κόσμο που είναι πεπερασμένος" το συμπέρασμα σου είναι ανεπαρκές. Την ουσία δεν πρέπει να την αναζητούμε στην έκταση αλλά στην έννοια της δύναμης. Αυτό που δίνει ουσία στον κόσμο είναι η δύναμη της ζωής.

Θα προσπαθήσω κι εγώ με τη σειρά μου να παραθέσω ένα απλό επιχείρημα για νας σας πείσω. Δεν θα πω τα τετριμμένα, αλλά κάτι άλλο.

Το μόνο βέβαιο στην φιλοσοφική σκέψη είναι η ύπαρξη του πνεύματος, της ψυχής και των ορμών, όπου και αν εδράζονται αυτά.

Η επιστήμη δέχεται ότι μια από τις έμφυτες ορμές του ατόμου είναι η θρησκευτική. Η ύπαρξη όμως ορμών δικαιολογείται από την επιστήμη μόνο από την ύπαρξη αντίστοιχης πραγματικότητας. Για να υπάρχει λοιπόν θρησκευτική πίστη ως έμφυτη ορμή, σημαίνει ότι υπάρχει αντίστοιχη πραγματικότητα που είναι ο Θεός.

ath.

26/11/2004, 01:57:24
athakandr:
«Επομένως θα πρέπει να αμφιβάλουμε βασίμως για τις παραπάνω διαπιστώσεις του Schwabe γιατί βασίζονται σε αμφισβητήσιμες υποθέσεις και σαθρά θεμέλια. Περισσότερο τα συμπεράσματα του Schwabe βασίζονται στη θέληση, παρά στη αυστηρή λογική.»

Βιάζεσαι αγαπητέ και κάνεις διαρκώς τα ίδια λάθη. Διαπιστώνω σημαίνει και επιβεβαιώνω. Εγώ ΔΕΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΩ τίποτα απολύτως παρά εκφράζω απόψεις που στηρίζονται στην χρήση και όχι την κατάργηση της λογικής και της αμφισβήτησης.

Άλλοι πλάθουνε Θεούς και Παραδείσους καθώς και αμαρτίες και επιβραβεύσεις εισιτηρίων για πνευματικές τσουλήθρες.

Αναρωτιέμαι τι στα κομμάτια καταπιάνεστε με την λογική όταν η υπόθεση που κυριαρχείστε, δηλαδή η ευρέως αποκαλούμενη και ως θρησκευτική πίστη, προϋποθέτει και συντηρεί την κατάργηση κάθε λογικής προσπάθειας. Εσείς θα το γνωρίζετε.

athakandr:
«Η επιστήμη δέχεται ότι μια από τις έμφυτες ορμές του ατόμου είναι η θρησκευτική. Η ύπαρξη όμως ορμών δικαιολογείται από την επιστήμη μόνο από την ύπαρξη αντίστοιχης πραγματικότητας. Για να υπάρχει λοιπόν θρησκευτική πίστη ως έμφυτη ορμή, σημαίνει ότι υπάρχει αντίστοιχη πραγματικότητα που είναι ο Θεός.»

Μήπως θα’θελες αγαπητέ να μας παρουσιάσεις την σχετική επιστημονική μελέτη? Η τέλος πάντων κάποια μελέτη. Θα είχε ενδιαφέρον, μιας και επικαλείσαι την μαρτυρία της πραγματικότητας του Θεού δια χειρός των…..επιστημόνων! Θα αναμένω λοιπόν.

Το «Νοείν» του Σύμπαντος αγαπητέ οι άνθρωποι, μαχόμενοι το αίσθημα μηδαμινότητας, το ονόμασαν «Θεό». Το «Νοείν» του ανθρώπου το ονόμασαν Ψυχή.

Η έλλογη φύση είναι ταυτόσημη με τον Θεό-αφού δεν μπορεί να υπάρξει τίποτα αποστασιοποιημένο και εκτός της Θείας ουσίας, που είναι «ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΝ ΠΑΣΙΝ». Για αυτό το λόγω και γεννήθηκαν οι άνθρωποι και οι Θεοί ομοούσιοι. «ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΘΝΗΤΟΙ ΟΜΟΘΕΝ ΓΕΓΑΣΙ».

Ο Θεός δεν αποτελεί οντότητα ανεξάρτητη από την φύση, ούτε ως πνεύμα, ούτε ως πρόσωπο, ούτε ως υπερβατική ετερότητα αλλά ούτε και ως μεταφυσική αρχή του κόσμου. Για σκέψου, υπάρχει τίποτα πιο υπερ-φυσικό από την ίδια την φύση?

Αυτό που ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ να αποκαλούμε «Θεό» είναι μια ενδοκοσμική ουσία. Τα πάντα εν πάσι. Κάθε άλλος προσδιορισμός του θεού αποτελεί νοητική, συναισθηματική, βουλητική, φαντασιακή, βιωματική και ενορατική προβολή του πολυμήχανου ανθρώπου. Ανθρωπομορφισμός με λίγα λόγια.

Αυτό που δεν μπορούνε είτε να εξηγήσουνε είτε να αποδείξουνε οι πιστοί της πνευματοκρατίας είναι ουσιαστικά αυτό και το οποίο…….τυφλά ασπάζονται! Ενδιαφέρον δεν είναι αγαπητέ athakandr?

Με δυο λόγια λοιπόν: ο θεός ως ουσία είναι αντίληψη. Και αυτή η ουσία έχει νόημα μέσα στο μυαλό μας και όχι έξω από αυτό. Το αίτιο όμως αυτής της αντίληψης είναι η μεταβλητότητα του κόσμου.Η μεταβλητότητα του κόσμου είναι η ιδιότητα που ο κόσμος αλλάζει. Αλλάζοντας ο κόσμος μαθαίνω, ανακαλύπτω αλλά και αποκαλύπτω. Έτσι αντιλαμβάνομαι ότι η δυνατότητα να μαθαίνω είναι μια άλλη όψη της ιδιότητας να αλλάζει ο κόσμος που μετέχω σε αυτόν.

Η αντίληψη αυτή είναι το θείο ή ο θεός, ΜΕΣΑ ΜΟΥ! Όπως και σε κάθε άνθρωπο εξάλλου καθώς και σε κάθε πολιτισμό αυτού του πλανήτη. Σαν πρώτη εντύπωση ο άνθρωπος είχε τις θαυμαστές μεταβολές, όπως την εναλλαγή μέρας και νύχτας, έτσι θεοποιούσε για παράδειγμα τον Ήλιο. Η θεοποίηση δεν σημαίνει ανάθεση σε κάτι, ή φτιάξιμο σε κάτι ώστε να είναι θεός. Είναι ΑΝΤΙΛΗΨΗ.

Ο κόσμος (οι αμόρφωτοι και απαίδευτοι άνθρωποι) που έβλεπε τα θαύματα του Χριστού που εξιστορεί η Καινή Διαθήκη, αντιλαμβανόταν με δέος τις μεταβολές που έφερναν αυτά τα θαύματα και ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΑΝΤΙΛΗΩΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ «ΘΕΟΥ».

Απλά, άλλοι αντιλαμβάνονται την μεταβλητότητα με τα άπειρα «πρόσωπα» και «ικανότητες» της ως Γιαχβέ ή Χριστό ή Αλλάχ ή Βούδα (αναλόγως και το που έτυχε να μας σπείρουνε), και άλλοι ως αυτό που απλά είναι.

Για σκεφτείτε, το υψηλότερο σημείο σε μια εκκλησιά δεν είναι ο σταυρός, αλλά το αλεξικέραυνο. Μια ειρωνεία της φυσικής στη μετα-φυσική………


junk95Μέλος
26/11/2004, 14:04:08
quote:

Η επιστήμη δέχεται ότι μια από τις έμφυτες ορμές του ατόμου είναι η θρησκευτική.


Σε ποια peer-reviewed δημοσίευση; Και γιατί δε ρωτήσανε 1.500.000.000 βουδιστές;

quote:

Η ύπαρξη όμως ορμών δικαιολογείται από την επιστήμη μόνο από την ύπαρξη αντίστοιχης πραγματικότητας.
Για να υπάρχει λοιπόν θρησκευτική πίστη ως έμφυτη ορμή, σημαίνει ότι υπάρχει αντίστοιχη πραγματικότητα που είναι ο Θεός.

Υπέροχη λογική (αν ίσχυε δηλαδή ότι η θρησκευτικότητα είναι έμφυτη). Για να την εφαρμόσουμε και κάπου αλλού: σύμφωνα με τις ορμές του βιαστή, όλες οι γυναίκες είναι π...νες. Άρα όλες οι γυναίκες είναι π...νες.


athakandrΜέλος
26/11/2004, 19:38:02
Δεν υπάρχει ορμή .. βιασμού. Ο βιασμός είναι αδίκημα που στρέφεται κατά της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Υπάρχει ερωτική ορμή και βέβαια υπάρχει η αντίστοιχη πραγματικότητα..

Δεν χρειάζονται papers για να αντιληφθεί κανείς το γιατί τόσα δις άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη πιστεύουν σε κάποιας μορφής θρησκεία.

Η ψυχολογία έχει πολλές αναφορές στην θρησκευτική ορμή του ανθρώπου, ψάξε λίγο και μόνος σου και μην το παίζεις τσάμπα μάγκας.

ath.

26/11/2004, 22:44:41
athakandr:
«Η επιστήμη δέχεται ότι μια από τις έμφυτες ορμές του ατόμου είναι η θρησκευτική. Η ύπαρξη όμως ορμών δικαιολογείται από την επιστήμη μόνο από την ύπαρξη αντίστοιχης πραγματικότητας. Για να υπάρχει λοιπόν θρησκευτική πίστη ως έμφυτη ορμή, σημαίνει ότι υπάρχει αντίστοιχη πραγματικότητα που είναι ο Θεός.»

athakandr:
«Δεν χρειάζονται papers για να αντιληφθεί κανείς το γιατί τόσα δις άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη πιστεύουν σε κάποιας μορφής θρησκεία.»

Αυτό λοιπόν και εάν δεν είναι στροφή 180 μοιρών! Από την μια επικαλούμαστε την επιστήμη για να ντύσουμε τις υποθέσεις και τους ευσεβείς πόθους με αληθοφάνεια, ουσιαστικά την καπελώνουμε στα μουλωχτά, και από την άλλη όταν ερωτηθούμε για τα σχετικά στοιχειά……παραπέμπουμε στα δις των ανθρώπων της γης!!

Όλα καλά λοιπόν......

Εάν βέβαια έβλεπε ο athakandr αδογμάτιστα και δίχως στερεότυπα το οντολογικό θέμα θα αναγνώριζε ότι τίποτα δεν είναι «έμφυτο» πλην της επιβίωσης. Το θέμα της θρησκευτικής πίστης βασίζεται στις αντιλήψεις και στις πεποιθήσεις που έχουμε καλλιεργήσει και σχηματίσει για τον Θεό και όχι σε…..«έμφυτες ορμές».

Όλα ξεκινάνε όμως από την αφετηρία. Στις «εξ αποκαλύψεως» θρησκείες π.χ. το πρόβλημα εκκινεί από το εάν υπάρχει κάποιος «προσωπικός Θεός» και όχι απλά και αυθαίρετα μια «ανώτερη δύναμη» απρόσωπη, αλλά συγκεκριμένη. Αυτό είναι το αρχικό γράμμα Α. Όλα τα άλλα είναι επακόλουθα αυτής της πρώτης θέσης για αυτό και οι πιστοί είναι έτοιμοι για εκπτώσεις και προσφορές σύμφωνα με τις εκάστοτε συνθήκες.

Από την στιγμή επομένως που οι πιστοί, όπως και ο athakandr εξάλλου, θεωρούνε ότι «Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου» και όχι «Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις», ότι δηλαδή προϋπόθεση για την λυτρωτική γνώση είναι η διακρίβωση του νοήματος της λέξης ώστε να την κατανοήσουμε ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΑΣΗΣΟΥΜΕ, είναι επόμενο να χαθούμε μέσα σε ένα πέλαγος από ασαφείς και αόριστες ιδέες που ακυρώνουν την λογική κρίση και προάγουν την φαντασιακή υπερβολή του καθενός αυτόκλητου.

Κατά τα άλλα, ορθότατη η παρατήρηση του junk95 αλλά για μια ακόμη φορά βλέπουμε μονάχα αφορισμούς και όχι γόνιμη αντιπαράθεση.

Γιατί άραγε??


athakandrΜέλος
27/11/2004, 04:23:18
Και επίσης:

http://www.blackwell-synergy.com/links/doi/10.1046/j.0953-816x.2001.01527.x/full/

http://www.salagram.net/GP-ReligiousConsciousness.html

http://www.faithnet.org.uk/Science/Science/evolutionarypsychology.htm

Υπάρχουν και άλλα ακόμα on line άρθρα που μιλούν για την έμφυτη θρησκευτική τάση των ατόμων.

ath.

27/11/2004, 11:49:38
Αναρωτιέμαι εάν τελικά έδωσε τα "επιστημονικά στοιχεία του Θεού" ο συγγραφέας ως σοβαρό αντίλογο ή ως αστείο.

Διότι ουσιαστικά για αυτό που γίνεται λόγος είναι η ΥΠΟΘΕΣΗ (δεν ομιλούνε για βεβαιότητα ούτε για τεκμηρίωση) ότι οι θρησκευτικοί παροξυσμοί που κάποιοι βλέπουν ως «έμφυτη ορμή» είναι τελικά παιχνίδι του εγκεφάλου ή, ακόμα χειρότερο, μια πάθηση.

Ας δούμε όμως τι λέει η επιστήμη για τον Ιησού που "είδε" για παράδειγμα η θρησκευόμενη G.Tighe καθώς και για την...."έδρα" αυτών των φαινομένων που εκκινούνε απο την παραδοχή ενός temporal lobe epilepsy. (μιας ασθένειας)

Τα συμπεράσματα προέρχονται απο τα αρχεία νευρολογίας και ιατρικής του σχετικού ερευνητικού περιοδικού που επισυνάπτω. (http://www.encephalos.gr/index.html)

"ΚΡΟΤΑΦΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ"

{Ο όρος σήμερα έχει αρχίσει να εγκαταλείπεται από πολλούς. Χρησιμοποιούν τους όρους κροταφομεταιχμιακή ή μεταιχμιακή επιληψία.

Παρακάτω αναφερόμαστε σε μια σειρά ψυχικών συμπτωμάτων που παρατηρούνται σε επιληψίες. Σε περιπτώσεις όπου η ψυχιατρική συμπτωματολογία συνοδεύεται από κάποιου είδους επιληπτικές κρίσεις η Δ.Δ. γίνεται σχετικά ευκολότερη. Η κατάσταση όμως δυσκολεύει όταν λείπουν σπασμωδικές κρίσεις. Έτσι παρακάτω θα δώσουμε μια σειρά ψυχικών συμπτωμάτων που μπορεί να παρατηρηθούν σε επιληψία.

1. Καταναγκαστική σκέψη

Ιδιαίτερο φαινόμενο που περιγράφηκε από τους Penfield και Jasper και χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση μιας ξένης παρασιτικής σκέψης που κάνει τον πάσχοντα να την ανακοινώσει ή και να την εκτελέσει. Πρόκειται για μια πράξη που καταναγκαστικά πρέπει να κάνει και απαρτιώνεται με μια σύνθετη συμπεριφορά.


2. Επιβαλλόμενες σκέψεις2 εμφανίζονται και σε κρίσεις του μετωπιαίου πόλου. Πρόκειται για ψυχρές κρίσεις, σε σύγκριση με αυτές του κροταφικού, οι οποίες είναι συναισθηματικά επενδεδυμένες. Μπορεί να συνυπάρχουν απώλεια επαφής με το περιβάλλον, πτώσεις ή συμπτώματα από το ΑΝΣ.

3. Εκστασιακές εμπειρίες και επιληψία

Φαίνεται ότι υπάρχει σχέση μεταξύ λειτουργίας κροταφικού λοβού και εκστατικών μυστικιστικών εμπειριών7. Κύρια στοιχεία της μυστικιστικής εμπειρίας είναι αισθήματα ενότητας, αισθήματα αντικειμενικότητας και πραγματικότητας, υπέρβασης τόπου και χρόνου, αίσθησης ιερότητας, θετικό συναίσθημα που βιώνεται βαθειά (χαρά, ευλογία, ειρήνη), παραδοξότητα (η μυστικιστική συνείδηση γίνεται αισθητή ως αληθινή, παρά το ότι παραβαίνει την αριστοτέλεια λογική), και το άφατο. Η γλώσσα δεν αρκεί για να εκφράσει τις εμπειρίες, υπάρχει παροδικότητα και θετική αλλαγή στη στάση ή συμπεριφορά.

Παρά τη σπανιότητά τους, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η πραγματικότητα των εκστατικών κρίσεων στα πλαίσια της κροταφικής επιληψίας. Για την αγία Θηρεσία είναι βέβαιη η επιληπτική φύση των βραχειών κρίσεών της26.}

Επίσης, εάν αντρέξουμε στις σελίδες του NOESI.gr θα βρούμε πολλά και ενδιαφέροντα για την επιληψία και τις διαταραχές που επιφέρει. Για παράδειγμα:

{Η επιληψία συνδέεται θετικώς με τη νοητική υστέρηση
Πρόσφατη έρευνα, συνιστά ότι τα άτομα που πάσχουν από κρίσεις επιληψίας στο αριστερό μέρος του εγκεφάλου τους, που δε βρίσκονται υπό έλεγχο, είναι περισσότερο πιθανό να εμφανίσουν νοητική υστέρηση, σε συνδυασμό με τα άτομα που υπόκεινται σε κρίσεις στο δεξιό μέλος του εγκαφάλου τους.
[Epilepsia, 25/10/04]


Η επιληψία είναι για μία νευρολογική διαταραχή που συνδέεται με επαναλαμβανόμενες κρίσεις. Το Κέντρο εκτιμά ότι περίπου 6 ανά 1000 νέους ανθρώπους έχουν επιληψία, από τους οποίους σχεδόν οι πέντε (80%) των οποίων πηγαίνουν σε κανονικά σχολεία.

Η έρευνα έγινε στο LSU Epilepsy Center of Excellence, όπου ενήλικοι ασθενείς με φυσιολογική νοημοσύνη με επιληψία στο δεξιό ή τον αριστερό ακουστικό πόρο (TLE, temporal lobe epilepsy), αξιολογήθηκαν σε ανάγνωση, γραπτό λόγο, και μαθηματικούς υπολογισμούς. Οι ερευνητές βρήκαν, ότι περίπου 75% των ασθενών με αριστερό TLE είχαν μία ή περισσότερες μαθησιακές δυσκολίες. Από την άλλη μεριά, μόνο το 10% των ατόμων με δεξιό TLE εμφάνισε ανάλογα συμπτώματα.

Επιπροσθέτως, τα άτομα με αριστερό TLE είχαν μεγαλύτερα προβλήματα στους τομείς τις εκπαίδευσης ή/και της επαγγελματικής σταδιοδρομίας, όπως ιστορικό ειδικής αγωγής (φοίτησης σε ειδικό σχολείο), επανάληψη τάξεων, ή διακεκομένη εκπαιδευτική διαδικασία.
Η μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό Epilepsia.}

Επομένως, δεν γνωρίζω εάν τελικά ο athakandr θέλησε να αναδείξει την ορθότητα των όσων ισχυρίζονται οι ορθολογιστές και να καταρρίψει τις ανεδαφικές προβολές και επιθυμίες της πνευματοκρατίας, αλλά οι σελίδες που παραθέτει είναι ΚΟΛΑΦΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ «ΟΡΜΕΣ» ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ! (και…βιώνει??)

Και αυτό διότι ουσιαστικά γίνεται λόγος για ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ και καταστάσεις ΨΥΧΙΚΗΣ ΑΣΤΑΘΕΙΑΣ, και μάλιστα σχολιάζεται από το άρθρο του ΒΒC ότι οι αποκαλούμενοι ως «χαρισματικοί ηγέτες» παλαιοτέρων εποχών, όπως π.χ. ο Μωυσής ή ο Παύλος, ενδεχομένως και να έπασχαν από τα ίδια συμπτώματα της νόσου!

Ενδιαφέρον θα έλεγα, πολύ ενδιαφέρον.


27/11/2004, 12:06:37
Τέλος, ας μην ξεχνούμε πως Άθεος και ασεβής προς το άγνωστο Θείο δέν είναι αυτός που βγάζει απο την μέση τους Θεούς και την εικόνα που πιστεύει ο πολύς ο κόσμος.

Άθεος και ασεβής προς το ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΙΟ είναι αυτός που αποδίδει στους Θεόυς τις δοξασίες των πολλών!

Η μήπως νομίζουνε ορισμένοι πως κρύβονται πραγματικά πίσω απο τα σχήματα και τα ευφάνταστα λόγια?