- Βιβλική Έξοδος: μύθος ή πραγματικότητα; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
«στην πρωτοχριστιανικη περιοδο και στον ευαγγελικο λογο η αμαρτια ταυτιζεται με την αρχαιοελληνικη υβρη (και με την βουδιστικη παραβαση του νταρμα)...»
Και πόθεν παρακαλώ αντελείς τεκμήρια περί της πρωτοχριστιανικής περιόδου σε σχέση ειδικά με την έννοια και περιεχόμενο της αμαρτίας? Αναμένω.
Για να δούμε τον Ευαγγελικό Λόγο.
Η αμαρτία στον Ευαγγελικό Λόγο, ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ, έξ ου και η παραδοχή ότι ουδείς αναμάρτητος.
Ο Ιωάννης (Α' Ιω. 1:6-10) σημειώνει ξεκάθαρα ότι ο πιστός δεν δύναται να αξιώσει αναμαρτησία, καθώς ένας τέτοιος ισχυρισμός τον καθιστά ψεύτη και πλανεμένο (1:10).
Επιπλέον, βλέπουμε ότι ο Ιωάννης τονίζει και τη δυνατότητα θεραπείας της αμαρτίας που ο Θεός παρέχει στον πιστό, δηλαδή μέσω της απολυτρωτικής δύναμης του αίματος του Ιησού Χριστού.
Μήπως λοιπόν φίλτατε, μιας και δεν σε αγγίζουν όπως λες οι μετέπειτα υστερίες της εκκλησίας, μπορείς να μας υπενθυμίσεις τα σχετικά αρχαιοελληνικά κείμενα που να ταυτίζουνε τις απόψεις των ελλήνων με τις ιουδαιοχριστιανικές απόψεις περί αμαρτίας και αναμαρτησίας, περί απολύτρωσης της αμαρτίας δια του αίματος του Δία ας πούμε?
Ξέρεις, πέρα απο ευχολόγια, εάν δεν τεκμηριώνεις τα όσα γράφεις απλά θόρυβο δημιουργείς, ίσως και λίγες εντυπώσεις.....
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3:
«δεν εφευρεθηκε δηλαδη η εννοια απο τον Ιησου η τον Παυλο αλλα προυπηρχε και προυπηρχε επειδη οντως υπαρχουν επιζημιες συμπεριφορες..»
Αυτό είναι γενικόλογο, στερείται πρακτικής αξίας. Δεν συζητάμε το τι αποτελεί πανανθρώπινη αξία και πάει λέγοντας, αλλά ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΚΟΣΜΟΘΕΑΣΕΙΣ.
Λίγο πιο συγκεκριμένα συνεπώς.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3:
«βλεπεις λοιπον οτι αυτα που αποδιδεις ως εφευρεση του Χριστιανισμου ηταν στην πραξη κοινος τοπος για τους αρχαιους Ελληνες και ιδιαιτατα για τους Στωικους...»
Άλλο η υφαρπαγή συγκεκριμένων απόψεων ή και φιλοσοφικών κατηγορημάτων, και άλλο το τελικό «προϊόν». Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο χριστιανισμός είναι ένα μωσαϊκό δοξασιών και λατρευτικών πρακτικών και όχι κάποια «εξ αποκαλύψεως αλήθεια», ωστόσο η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά.....
1) ο Χριστιανισμος σαν πνευματικη διδασκαλια και ως εναλλακτικο κοινωνικο κινημα με Εκκλησιες-κοινοτητες-κομμουνες οπου μοιραζονται τα παντα και οπου δεν υπαρχουν ταξικες διακρισεις..
2) το ιδιο αυτο κινημα αναγκαζεται επειδη εμφανιζονται διαφορες παραλλλαγες του δεξια και αριστερα να διασαφηνισει τη θεση του απεναντι τους και καπου εκει αρχιζει και αναπτυσσεται η δογματικη που πριν δεν υπηρχε...το κινημα διαρκως θρησκειοποιειται, εμφανιζονται οι ερμηνευτες των νεων δογματων οι οποιοι αξιωνουν σεβασμο απο οσους τα εξηγουν..
3) ο Χριστιανισμος που τεινει να γινει πια θρησκεια προβιβαζεται αιφνης σε κρατικη θρησκεια, επισημη και με τη βουλα...γλυτωνουν οι Χριστιανοι το κυνηγητο και τους διωγμους, μπαινουν ομως σε μια πνευματικη φουρτουνα γιατι οι Χριστιανοι αυτοκρατορες εχουν αποψη για τη διαμορφωση των δογματων...γινεται ας πουμε απαιτητη η εμφανιση της αιωνιας κολασεως για εκφοβισμο του μαντριου...απο την αλλη εμφανιζεται ο μοναχισμος ως εκφραση της ενοχης για τις αμαρτιες του βιου, η αμαρτια αποκταει τρομερο βαρος και χρειαζεται πολεμικη εναντιον της...οτι δηλαδη κτυπουσε ο Ιησους στους Φαρισαιους, οτι τρομοκρατουσαν μεσω της θρησκειας τους απλους ανθρωπους το εφηρμοσαν καποιοι Νεοφαρισαιοι κατα απαιτησιν αυτοκρατορων...σε επομενες συνοδους προσπαθουν να περικοπουν βασικα σημεια της κοσμοθεασης των Πρωτοχριστιανων που διεσωζαν μυστικες ελληνικες διδασκαλιες, κοβεται για παραδειγμα ο Ωριγενης..
4) ο Χριστιανισμος κατανταει επιπεδου παλπ φικσιον και Αρλεκιν οταν τιθεται στην κυκλοφορια το Πηδαλιον και διαφορες τραγελαφικες πατριαρχικες η επισκοπικες οδηγιες προς χριστεπωνυμα ταλαιπωρα πληθη...
5) ο Χριστιανισμος κατανταει μπιζνα επι υστερης Τουρκοκρατιας και νεοελληνικου κρατους, δεν ειναι ολοι οι Πατριαρχες μπιζνεσμεν, μερικοι κρεμαστηκαν η τους εγδαραν ζωντανους για τις ιδεες τους αλλα αρκετοι εκπροσωπουν φαναριωτικες φατριες και πανε μονο για την κονομα..
6) ο Χριστιανισμος αλωνεται απο ψευδοχριστιανους Πατριαρχες και Επισκοπους που αλλοι ειναι αθεοι, αλλοι νιου ειτζερς ψευδοοικουμενιστες, αλλοι μασωνοι, αλλοι κομματοσκυλα συγκεκριμενων κομματων και φατριων, αλλοι πρακτορες μυστικων υπηρεσιων (μην σας ακουγεται υπερβολη, τα παραδειγματα πλειστα και στην Αμερικη και στο Αγιο Ορος και στην Τουρκια και στα Ιεροσολυμα και στον ελλαδικο χωρο)...γενικοτερα η κατασταση εχει ξεφυγει και κανονικα θα επρεπε να υπαρξει μια επανασταση απο τη βαση...
«και για να συνενοηθουμε ας δειξω με το κατωθι διαγραμμα πως μια εμπνευσμενη αρχικα πνευματικη διδασκαλια μπορει μεσω της θρησκειοποιησης να διαστρεβλωθει...»
Μπορεί το Α, μπορεί το Β, μπορεί το οτιδήποτε!
Μπορεί όμως και να συμβαίνει εντελώς το αντίθετο φίλτατε: να αλλάξει μια άχαρη και ανεδαφική «πνευματική διδασκαλία» ώστε να παρουσιαστεί ως....εμπνευσμένη!
Και γιατί παρακαλώ συμβαίνει το πρώτο και όχι το δεύτερο?
Τα αποτελέσματα μάλλον το δεύτερο δείχνουνε....
quote:
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3:
«στην πρωτοχριστιανικη περιοδο και στον ευαγγελικο λογο η αμαρτια ταυτιζεται με την αρχαιοελληνικη υβρη (και με την βουδιστικη παραβαση του νταρμα)...»Και πόθεν παρακαλώ αντελείς τεκμήρια περί της πρωτοχριστιανικής περιόδου σε σχέση ειδικά με την έννοια και περιεχόμενο της αμαρτίας? Αναμένω.
Για να δούμε τον Ευαγγελικό Λόγο.
Η αμαρτία στον Ευαγγελικό Λόγο, ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ, έξ ου και η παραδοχή ότι ουδείς αναμάρτητος.
Ο Ιωάννης (Α' Ιω. 1:6-10) σημειώνει ξεκάθαρα ότι ο πιστός δεν δύναται να αξιώσει αναμαρτησία, καθώς ένας τέτοιος ισχυρισμός τον καθιστά ψεύτη και πλανεμένο (1:10).
Επιπλέον, βλέπουμε ότι ο Ιωάννης τονίζει και τη δυνατότητα θεραπείας της αμαρτίας που ο Θεός παρέχει στον πιστό, δηλαδή μέσω της απολυτρωτικής δύναμης του αίματος του Ιησού Χριστού.
Μήπως λοιπόν φίλτατε, μιας και δεν σε αγγίζουν όπως λες οι μετέπειτα υστερίες της εκκλησίας, μπορείς να μας υπενθυμίσεις τα σχετικά αρχαιοελληνικά κείμενα που να ταυτίζουνε τις απόψεις των ελλήνων με τις ιουδαιοχριστιανικές απόψεις περί αμαρτίας και αναμαρτησίας, περί απολύτρωσης της αμαρτίας δια του αίματος του Δία ας πούμε?
Ξέρεις, πέρα απο ευχολόγια, εάν δεν τεκμηριώνεις τα όσα γράφεις απλά θόρυβο δημιουργείς, ίσως και λίγες εντυπώσεις.....
"ύβρις: ετυμ. εκ του υπέρ (υπέρβασις ορίου)' υπέρ-- ύπρις-- ύβρις. Η ύβρις τιμωρείται αυστηρότατα υπό των θεών.
Η Νέμεσις παραγγέλει "μηδέν υπέρ το μέτρον" και επεμβαίνει όπου διαπράττεται ύβρις, δια να αποκαταστήσει τη διαταραχθείσαν ισορροπίαν. Η ύβρις παράγεται από την πρόθεση υπέρ, διότι υπερβαίνει το μέτρον: "ύβρις παρά την υπέρ πρόθεσιν γέγονεν, ύπερις, και κατά συγκοπίν ύπρις, και τροπή του π εις β". ("Ο εν τη λέξει Λόγος",Α.Τζιροπούλου-Ευσταθίου")
αφου δεν σε καλυπτει ο ταυτισμος αμαρτιας και υβρης θα σου αναφερω περιπτωσεις στην αρχαιοελληνικη θρησκεια που η "κοσμοθεαση" (δεν μπορουμε στα πνευματικα ζητηματα να μιλαμε μονο για κοσμο-θεαση) συγγενευει στενα με τη χριστιανικη περι αμαρτιας εστω και αν δεν χρησιμοποιειται η εννοια της υβρης...
για παραδειγμα στον Ορφισμο...
"Ο Ορφισμός πιστεύει στη διττή φύση του ανθρώπου. Παρόλο που η ψυχή του έχει μια θεία προέλευση, κλείστηκε εντούτοις μέσα στο σώμα λόγω του πρωταρχικού εκείνου παραπτώματος των Τιτάνων, το οποίο επέχει σχεδόν θέση προπατορικού αμαρτήματος, αν και θεωρείται περισσότερο σα μίασμα της ψυχής παρά σαν αμάρτημά της, κατά την Χριστιανική έννοια. Ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει ο άνθρωπος για να εξαγνιστεί από αυτό το παράπτωμα είναι να προσπαθήσει μέσα από την άσκηση και την αποχή να ελευθερωθεί από τα δεσμά του σώματος, του τιτανικού δηλαδή στοιχείου μέσα του, και να εξαγνιστεί με ψυχικους καθαρμούς από την πρωταρχική εκείνη ενοχή. Ο εξαγνισμός αυτος επιτυγχάνεται με το να ακολουθήσει τις εντολές και διατάξεις της Ορφικής Θρησκείας και να προσπαθήσει να ενωθεί με το θεό σε έκσταση."
παμε να δουμε και πιο ακραιες περιπτωσεις οπως στην οργιαστικη λατρεια του Διονυσου-Σαβαζιου..
κι εκει τα ιδια...
«Άλλ' επεί των Κορυβάντων φρουρητική πώς έστιν η δύναμις και επιτελεστική, του Σαβαζίου δε εις βακχείας και αποκαθάρσειςί των ψυχών και λύσεις παλαιών μηνυμάτων οικειότητα παρεσκεύασται, δια ταύτα δη και επίπνοιαι αυτών τω παντί διεστήκασι»
και μας αναφερει ο Κουρτιδης..."Οι ιερείς και οι αγύρται του Σαβαζίου εβεβαίωνον, ότι τα μυστήρια των και οι καθαρμοί των είχον την ιδιαιτέραν ιδιότητα να καθαιρούν τας ψυχάς και να αποτρέπουν τας ουρανίους ποινάς δια τας παλαιάς αμαρτίας."
αλλα μηπως στα Ελευσινια για να υπαρξει υποψηφιος καποιος η για να προσελθει στα Ασκληπιεια δεν χρειαζοντουσαν νηστειες, λουτρα και ψυχικοι καθαρμοι;
..........................................................
παραλληλα με την εννοια της υβρεως αρκετοι αρχαιοι φιλοσοφοι αντιλαμβανοντουσαν την αμαρτια μεσω της λεξης παθος...
για το τι λεγαν οι Στωικοι ειπα και παραπανω απλα δυο συντομες ατακες απο τον Ζηνωνα....
"Πάθος είναι η μη λογική και ενάντια στη φύση ψυχική κίνηση δηλαδή είναι το ορμέμφυτο που πλεονάζει."
"Τα ανώτατα πάθη είναι η λύπη , ο φόβος , η επιθυμία και η ηδονή."
........................................................
ο Πλατωνας υποστηριζε πως ο νους, το λογιστικο μερος της ψυχης, πρεπει να επιβαλλεται των παθων που προερχονται απο το επιθυμητικο μερος της ψυχης οταν λειτουργει χωρις σωφροσυνη..
"Η σωφροσύνη βοηθά να χαλιναγωγούμε τις επιθυμίες μας, να μην γινόμαστε δούλοι καμίας ηδονής και να ζούμε με κοσμιότητα."
"Ακολασία είναι να κυβερνάται κάποιος από τις ηδονές."
"Η νίκη επί των παθών μας συνιστά την πρώτη και ουσιαστικότερη νίκη μας."
............................................................
μερικες ακομη ατακες...ο λογος στο Θουκυδιδη...
«Όλοι έχουμε τάση προς την αμαρτία, είτε σαν άτομα, είτε σαν ομάδες, και δεν υπάρχει νόμος ικανός να μας εμποδίσει, αφού οι άνθρωποι δοκίμασαν όλα τα είδη των τιμωριών, χωρίς αποτέλεσμα, κι έφτασαν ακόμα σε υπερβολική αυστηρότητα, με την ελπίδα να προλάβουν τα εγκλήματα των κακούργων.»
στον Ηροδοτο...
"Στις μεγάλες αμαρτίες, οι Θεοί επιβάλλουν και μεγάλες τιμωρίες."
και στο Σοφοκλη...
"Το να αμαρτάνουν είναι κοινό σ’ όλους τους ανθρώπους"
............................................................
αρα και την υβρη γνωριζε η αρχαια παραδοση που επιφερει τη δικη σταλμενη απο τη νεμεση και τους ψυχικους καθαρμους και το παθος που πρεπει να θεραπευθει απο το νου και την αμαρτια "που ειναι κοινη σε ολους τους ανθρωπους" στους μεταγενεστερους χρονους...
και οσον αφορα το καθ' ημας προπατορικο αμαρτημα δεν ειναι αλλο απο την καταβροχθιση του Διονυσου απο τους Τιτανες των οποιων φερομεν μερος στην ψυχη μας (αρα η ψυχη ειναι μειξη διονυσιακης και τιτανικης ουσιας και οι καθαρμοι ειχαν σαν νοημα την αποβολη των τιτανικων λογισμων)..
βεβαιως η ορθη προσεγγιση αμαρτιας-υβρεως-παθους σε πρωιμο Χριστιανισμο και αρχαια φιλοσοφια-θρησκεια απο εναν παρατηρητη...
νομιζω οτι πρεπει να ειναι η εξης πολυ απλη...ανθρωπος εισαι, αμαρτανεις, αλλα αυτο ειναι μεσα στη φυση σου και δεν τιθεται μειζον ζητημα εφοσον εχεις συνειδηση του λαθους, αυτο που δεν πρεπει ομως να επιτρεψεις ειναι το παθος να κυριαρχησει ολοκληρωτικα στη ζωη σου ωστε να καταστρεψει την οικογενεια σου και τον τοπο σου και τον εαυτο σου, αν αυτο γινει πρεπει να μετανοησεις η να καθαρθεις (one and the same)...
τα περισσοτερα ειναι στειρες ηθικολογιες ειτε αν προερχονται απο Στωικους που εχουν πορωση για ρεκορ αρετης ειτε αν προερχονται απο Χριστιανους μοναχους...
.
Edited by - ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3 on 18/07/2010 21:11:34
«αφου δεν σε καλυπτει ο ταυτισμος αμαρτιας και υβρης θα σου αναφερω περιπτωσεις στην αρχαιοελληνικη θρησκεια που η "κοσμοθεαση συγγενευει στενα με τη χριστιανικη περι αμαρτιας..»
Προφανώς σου λείπουνε στοιχεία και δεν κατανοείς, αλλά ας προσπαθήσουμε και ελπίζω να καταλάβεις το λάθος σου.
Μερική συσχέτιση μπορούμε να εντοπίσουμε σχεδόν σε όλες τις γνωστές θρησκείες του κόσμου. Ωστόσο η τελική έννοια και χρήση στη λατρεία ή στον τρόπο ζωής των πιστών, διαφέρει όσο η μέρα και η νύχτα φίλτατε.
Μην κάνουμε τώρα το μυρμήγκι ελέφαντα ένεκα μια λέξης.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3:
«για παραδειγμα στον Ορφισμο...»
Το ότι με ευχαρίστηση αναφέρονται οι χριστιανοί στον Ορφισμό, είναι γνωστό όπως και λόγοι. Ωστόσο, πρόκειται για μερική συσχέτιση και όχι για ταύτιση.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3:
«παραλληλα με την εννοια της υβρεως αρκετοι αρχαιοι φιλοσοφοι αντιλαμβανοντουσαν την αμαρτια μεσω της λεξης παθος...»
Στην ελληνική πραγματικότητα, για να τα λέμε ολοκληρωμένα και όχι αποσπασματικά, η διαδικασία της αμαρτίας είχε ως εξής:
Σκέψη (Επιμηθέας), Ύβρις, Καταδίωξη (Τίσις-τύψη, Ερινύες), Πρόφαση, Λιταί, Ικεσία, Καθαρμός.
Έτσι, βλέπουμε ότι η «αμαρτία» πλαισιώνεται απο μια κυκλική διαδικασία η οποία οδηγεί στην κάθαρση, τον καθαρμό, όπου και ο πιστός ΑΠΟΒΑΛΛΕΙ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΤΥΨΕΙΣ ΕΙΧΕ, κάτι που είναι αδύνατο στην έννοια που αποδίδει ο χριστιανισμός στην λέξη αμαρτία, καθώς γεννιέσαι, ζεις και πεθαίνεις αμαρτωλός!
Αντιλαμβάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο και συγκρίνεις ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΑ με εσχατολογικές ρηχότητες εκπορευόμενες απο χαμηλότατο πνευματικό επίπεδο?
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3:
«παμε να δουμε και πιο ακραιες περιπτωσεις οπως στην οργιαστικη λατρεια του Διονυσου-Σαβαζιου..»
Η έννοια του καλού-κακού, η ευστοχία άν θέλεις και η α-στοχία-αμαρτία, είναι πανανθρώπινες ανησυχίες και βάσεις αναζήτησης. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δήθεν «ταυτίζεται» η έννοια και το περιεχόμενο που αποδίδει ο χριστιανισμός στην αμαρτία με την αναφορά στην αρχαία ελλάδα.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3:
«αλλα μηπως στα Ελευσινια για να υπαρξει υποψηφιος καποιος η για να προσελθει στα Ασκληπιεια δεν χρειαζοντουσαν νηστειες, λουτρα και ψυχικοι καθαρμοι;»
Σαφέστατα. Ο ψυχικός καθαρμός ήτο το ζητούμενο. Και λοιπόν?
την ποινη μπορει να την επισυρει ο Θεος η οι Θεοι η οι Ερινυες η ο μηχανισμος του καρμα, το θεμα ομως ειναι οτι ολες οι θρησκειες αντιλαμβανοντουσαν τον ανθρωπο και καθε ον ως εχοντα καποια μετρα που αρμοζαν στο κατα φυσιν ζειν (που στο βουδισμο λεγεται νταρμα) και που αν τα ξεπερνουσε η δεν τα υπολογιζε θα πατιοταν μια σκανδαλη και θα επεφτε κατα πανω του η ανταποδωση...
στην αρχαια Ελλαδα που υπηρχαν δυο θρησκειες, αυτη των ελιτ στα μυστηρια και η λαικη, στην μεν ελιτ θρησκεια το πιο θανασιμο αμαρτημα ηταν να κοινοποιησεις το περιεχομενο των μυστηριων οποτε αναλαμβανε η μυστικη αστυνομια του ιερατειου και την αλλη μερα βρισκοσουν σε χαντακι...
στη λαικη θρησκεια συνηθιζαν τους μαζικους ψυχικους καθαρμους τοσο σε συγκεκριμενες ετησιες ιεροτελεστειες οσο και αν τυχαινε καποια μαζικη συμφορα, πιχι παρατεταμενη ανομβρια, λοιμος κλπ...αυτο συνδυαζοταν και με μαζικες θυσιες στους Θεους οι οποιοι υποτιθεται οτι ειχαν προσβληθει κλπ..τη μετανοια του ο πιστος την εκδηλωνε μεσω των θυσιων, αυτο σε υστερικα θρησκους ανθρωπους (οπως ο Ιουλιανος ξερω γω) οδηγουσε σε κυριολεκτικη γενοκτονια των ζωων καθε περιοχης..
κατα τη γνωμη μου καθε θρησκεια εχει διπλο προσωπο, απο τη μια περιεχει μεσα της μια εξαισια πνευματικη παραδοση (δεν βλεπω που θα μπορουσα να κανω εξαιρεση, ακομη και το Ισλαμ σε επιπεδο μυστικων σχολων του-σουφιδων λεει ενδιαφεροντα πραγματα) απο την αλλη εχει δημιουργησει ενα συστημα χειραγωγησης των πιστων μεσω της διαστρεβλωσης καποιων σημειων της παραδοσεως...
για παραδειγμα στην εβραικη θρησκεια (που υπηρξε συγκριτισμος αιγυπτιακης και βαβυλωνιακης/περσικης παραδοσης και που με την καμια δεν ηταν θρησκεια φτιαγμενη απο καμηλιερηδες) υπηρχε διαστρεβλωση στην εννοια του εκλεκτου λαου, ο Ισραηλ αφορα πνευματικους ανθρωπους απο καθε φυλη και θρησκεια η παραδοση, δεν αφορα την φυλη των Εβραιων, αυτο λοιπον που δοθηκε συμβολικα απο καποιους ραββινους της αρχικης μωυσαικης γραμμης μεσω της διηγησης για την σκαλα του Ιακωβ στη συνεχεια ερμηνευθηκε κυριολεκτικα απο μεταγενεστερους με αποτελεσμα τον θρησκευτικο και φυλετικο ρατσισμο απο την πλευρα των Εβραιων...
στο Χριστιανισμο η κυριοτερη διαστρεβλωση ειναι η αντιληψη περι αιωνιας κολασεως η οποια εγινε μεινστρημ κατ'απαιτηση καποιων αυτοκρατορων και εν γνωσει καποιων Πατερων που γνωριζαν οτι δεν ισχυει αλλα εκαναν ομερτα νομιζοντας οτι δηθεν θα βοηθησει στην οικοδομη των πιστων και στην αποφυγη της αμαρτιας, ηταν ενα κοινωνικο πειραμα που απετυχε, ο φοβος και η ενοχη απεναντι στην αμαρτια την κατεστησε πιο ελκυστικη και την απολαυση της περισσοτερο διεστραμενη...λολ..
Δεν είναι κακός ο εξαγνισμός...
Παντού και σε όλες τις θρησκείες,υπήρχε τέτοιο τυπικό...
quote:
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3
ειδικα στο ανατολικο κομματι περα απο το καψιμο του Βασιλειου και τη σφαγη καποιων Βογομιλων δεν θυμαμαι καποια αλλη μαζικη θρησκευτικη σφαγη..macedon
Πού να θυμάσαι; 6,5 αιώνες κράτησαν μόνο...
Μέχρι και πρακτικές οδηγίες για το κάψιμο ναών είχαν δημοσιευτεί από χριστιανούς
Πράγματι ! Ο Μάρκος Διάκονος , δίνει λεπτομερείς οδηγίες στους καλούς χριστιανούς , για το πως θα μπορέσουν να κάψουν ένα ναό με επιτυχία . Ισχυρίζεται μάλιστα ότι αυτές τις εντολές δεν τις δίνει αυτός , αλλά μεταφέρει τις εντολές του Χριστού ο οποίος ομιλεί μέσω αυτού .
Καύσατε τον ναόν τον ένδον έως εδάφους. Τοιούτω δε τρόπω καύσατε αυτόν. Αγάγετε υγράν πίσσαν και θείον και στέαρ χοίριον και μίξατε τα τρία και χρίσατε τας χαλκάς θύρας και επ'αυτάς πύρ επιβάλετε, και ούτως ο ναός καίεται" …….Και μετά το καήναι, καθάραντες τον τόπον, εκεί κτίσατε αγίαν εκκλησίαν . Μαρτύρομαι υμάς ενώπιον του θεού, άλλως μη γέννηται• ούτε γαρ εγώ ειμί ο λαλών, αλλ' ο Χριστός ο εν εμοί λαλών"
Είδες συνταγή εμπρησμού ο Μάρκος Διάκονος φίλε ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΩΝ3 ? 
*
quote:
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3
Εγώ μένω στους θρησκευτικούς διωγμούς και σε προκαλώ να μας παρουσιάσεις τα στοιχεία σου που συνηγορούν σε κάτι τέτοιο. Ξέρεις τώρα, διατάγματα που κήρυσσαν θρησκευτικούς διωγμούς, διοικητικά, αστικά και ποινικά μέτρα κατά των αλλοθρήσκων, νομοθεσίες... τέτοια πράματα...
Τέτοια διατάγματα όσα θέλεις φίλε ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΩΝ3 ! Τα δύο αποσπάσματα που παραθέτω πιο πάνω , είναι από τα «ΒΑΣΙΛΙΚΑ» του αυτοκράτορα Λέοντος Σοφού . Αν από αυτά δεν πείθεσαι και θέλεις και άλλα μπορώ να σου στέλνω όλο τον Αύγουστο . Όρεξη να ‘χεις να διαβάζης .
*
"Εγώ μένω στους θρησκευτικούς διωγμούς και σε προκαλώ να μας παρουσιάσεις τα στοιχεία σου που συνηγορούν σε κάτι τέτοιο. Ξέρεις τώρα, διατάγματα που κήρυσσαν θρησκευτικούς διωγμούς, διοικητικά, αστικά και ποινικά μέτρα κατά των αλλοθρήσκων, νομοθεσίες... τέτοια πράματα..."
είναι δικό μου, όχι του "Αριστοτέλης ων3". Συγκεκριμένα ζήτησα τα διατάγματα που κηρύσσανε το διωγμό των "παγανιστών" Ρωμαίων κατά των "αλλοθρήσκων" καθώς και τα διάφορα μέτρα που πήρανε εναντίον τους, κατ'αναλογία της νομοθεσίας του Βυζαντίου. Αλλά ο εν λόγω έκανε το "quote" λάθος και φαίνεται να είναι δικό του σχόλιο... 
macedon