- ΟΙ 12 ΘΕΟΙ + ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
trexagire: Αυτό που
λέω είναι ότι υπάρχει ο Χριστός και όλα τα άλλα κινούνται γύρω
Του ,
Ο Charles Francois Dupuis πολύ θα συμφωνούσε μαζί σου αλλά όχι ο Ευσέβιος.
Λουκάς
quote:
και δείτε λίγο τούς ΥΠΕΡΟΧΟΥΣ "ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥΣ" ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟΥ.....
Δεν αρκεί μόνη της η δήλωση. Κάνε και καμιά «τρίπλα».
Στήσε και κανένα τρίποδα να μυρίσει το φόρουμ μας θεό.
Αν μας διάβαζαν τίποτα Βέλγοι τι θα έλεγαν;
Λουκάς
Υ.Γ. με βίντεο δε γίνεται δουλειά! παρά μόνο ταινία! αν και δεν την είδα!
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
«..όλα παραλλάζουν την ζωή Του, όλα ασχολούνται με το τι εννοούσε, τι ήθελε, αν ήταν ο πρώτος ή όχι…»
Η κάθε εξαπάτηση, ενοχλεί. Και εδώ αγαπητέ, το ίδιο συμβαίνει.
Ο κόσμος γέμισε απο ψέματα. Απο χριστιανικά ψέματα, απο ψευτοδιδασκαλίες, απο ψεύτικα μηνύματα αγάπης, απο κάλπικους θεούς και κατ επίκληση σωτήρες της ανθρωπότητας.
Εάν ο Ιησούς της Κ.Δ. ήταν Θεός (κάτι που ούτε καν ο ίδιος ο Ιησούς ποτέ δεν απαίτησε..), τότε θα το είχανε αντιληφθεί όλοι, ανεξαρτήτως δόγματος και προέλευσης. Και όμως, ούτε καν τους ίδιους τους Ιουδαίους δεν μπόρεσε να πείσει.
Αντιλαμβάνεσαι ότι ο Ιησούς έγινε «θεός» μετά θάνατον απο μια ομάδα ατόμων με συγκεκριμένα συμφέροντα?
trexagireve:
«Όλος ο κόσμος μιλάει γι’ Αυτόν, είτε το θέλουμε είτε όχι…»
Εγώ λέω να σοβαρευτείς.
Οι θρησκείες της Ανατολής, είναι περίπου 3 δις άνθρωποι. Φυσικά, όλοι μη χριστιανοί.
Οι Αγνωστικιστές μόνο είναι σε παγκόσμιο επίπεδο διπλάσιοι απο ότι οι Ορθόδοξοι, δηλαδή περίπου 780 εκ. Άνθρωποι.
Οι Ισλαμιστές είναι πάνω απο 1 δις 550 εκ άνθρωποι, και η μισή Ευρώπη και πλέον σιγά σιγά ανακαλύπτει τον χριστιανισμό ως ένα παραμύθι.
Άραγε, ΠΟΙΟΣ «ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ» εννοείς ότι μιλάει για «Αυτόν»? ΠΟΥ ΖΕΙΣ?
trexagireve:
« Ο Χριστός ήταν ότι καλύτερο εμφανίστηκε σ’ αυτόν τον πλανήτη και ζούμε χάρη σ’ αυτή την θετική ενέργεια..»
Η απαρχή του μίσους στους λεγόμενους «Αγίους Τόπους», τότε και σήμερα, είναι η εμφάνιση του Ιησού. Εφόσον δεχθούμε την ιστορία της απαρχής.
Η απαρχή του μίσους μεταξύ δις ανθρώπων στον πλανήτη (Ισλάμ-Χριστιανοί), είναι ο Ιησούς. Ο λόγος που ο κόσμος υπέφερε απο τον μεσαίωνα και το κυνήγι μαγισσών, είναι ο Ιησούς. Ο λόγος που ο Ελληνισμός διώχθηκε απο τα μισαλλόδοξα καθάρματα της Ανατολικής Ρώμης, είναι ο Ιησούς και η «διδασκαλία της αγάπης».
Ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος, πολύ πιο σοφός και αδογμάτιστος δίχως αυτό το πνευματικό δηλητήριο, δίχως αυτή την λατρεία του θανάτου που διδάσκει ο Ιησούς. Θέλεις να δούμε μήπως λεπτομέρειες?
Αλήθεια, μήπως μπορείς να μας πεις πότε γέλασε ο Ιησούς? Και αφού μας το πεις, μήπως μπορείς να μας πεις πως αποκαλούμε έναν άνθρωπο που ποτέ του δεν γελά, δεν χαίρετε?
quote:
trexagireve: Μα τον Τουτάτη, φίλε ΕΡΙΩΠΙΣ;
Δεν θα ήταν καλύτερα να έλεγες φίλε Τρεχαγύρευε «μα τον Απόλλωνα» ή «μα τον «Χριστό» που είναι και το ίδιο πράγμα;
quote:
Schwabe: Η απαρχή του μίσους στους λεγόμενους «Αγίους Τόπους», τότε και σήμερα, είναι η εμφάνιση του Ιησού. Εφόσον δεχθούμε την ιστορία της απαρχής.
Μήπως γνωρίζεις αγαπητέ φίλε ποιόν θεωρούσε εχθρό Του ο Ιησούς και γιατί;
Ας μη ξεχνάμε, ότι πέρα από τα κηρύγματα αγάπης και αλληλεγγύης για τους ημέτερους, η διόπτρα Του σημάδευε σταθερά ένα πολύ συγκεκριμένο εχθρό. Ένα «θηρίο» με το οποίο η παράταξή Του είχε πολλούς παλιούς λογαριασμούς ανοικτούς.
Ο Ιησούς φίλε μου όχι μόνο δεν έβλαψε τον Ελληνισμό αλλά κυριολεκτικά τον λάτρεψε.
Πολύ φοβάμαι ότι αρνείσαι να παραδεχτείς αυτό που ήταν ο Ιησούς. Το συζητάμε αν θέλεις.
Λουκάς
Φίλε μου, λες κάποια πράγματα που δείχνουν λες και δεν τα
έχεις σκεφτεί καλά…
Γιατί έχεις τόσος υποκειμενική θεώρηση των πραγμάτων και δεν προσπαθείς να δεις αντικειμενικά και το τι σημαίνει για τον
άνθρωπο η θρησκεία του χριστιανισμού;
Φίλε μου, ο Ιησούς μισήθηκε και αυτό είναι ου εννοείς, αν κι
οι μουσουλμάνοι που αναφέρεις την Αγία Γραφή μετέφρασαν και
κάναν το κοράνι τους, οπότε, είναι μια η θρησκεία κι εμείς οι άνθρωποι προσπαθούμε να την παρουσιάσουμε σαν δική μας, αντί
να την πούμε του Θεού…
Το «μα τον Τουτάτη» πήγε στους Βέλγους που είπες κι ήτν αστείο
από τον Αστερίξ, φίλε μου ΕΡΙΩΠΙΣ, καταλαβαίνεις και δεν σε
πειράζει το χιούμορ, έτσι δεν είναι;
Δεν διαφωνώ ότι ο Απόλλωνας προσεταιρίσθηκε ιδιότητες του Χριστού, αλλά το θέμα είναι ότι προτιμότερο είναι το πρωτότυπο κι όχι το αντίγραφο…
Αναφέρεις:
quote:
Αγαπητέ μου D Incubus,αφού δέχτηκες την ιστορικότητα της
Παλαιάς Διαθήκης μέσα από τα συγκεκριμένα στοιχεία, θα σου
παραθέσω λίγα ακόμη συγκλονιστικά στοιχεία
Δεν δέχθηκα την ιστορικότητα της Παλαιάς Διαθήκης μέσα από τα συγκεκριμένα στοιχεία.
Παραδέχθηκα πως κάποια από τα στοιχεία της Παλαιάς Διαθήκης ίσως να είναι πραγματικά κι όχι μυθολογικά.
quote:
Ερχόμαστε τώρα στην Καινή Διαθήκη… Ξεκινώ με κάποια τρομερά
φυσικά αποδεικτικά στοιχεία και μετά θα μιλήσουμε και για αρχαιολογικού ύφους αποδείξεις, ώστε να γίνει υλιστικά η αποδεικτικότητα της ενανθρώπισης του Κυρίου ημών Ιησού
Χριστού…
Στη λίμνη Γεννησαρέτ,ζεί και τα ψάρι γουλιανός, όπου κατά
θαυμαστό τρόπο και μόνο εκεί έχει πάνω στο κεφάλι του και
κάτω από το δέρμα, αποτυπωμένη τη βάπτιση του Χριστού
στον Ιορδάνη ποταμό! Ακόμη στο όρος Θαβώρ στις 6 Αυγούστου
και στα Ιεροσόλυμα, εμφανίζεται η φωτεινή νεφέλη την νύχτα
και φωτίζει όλο το περιβάλλον. Και φυσικά με το τέλος της
εορτής χάνεται και η νεφέλη…
Βρε trexagireve, τα τρομερά αποδεικτικά στοιχεία είναι το ψάρι γουλιανός κι η φωτεινή νεφέλη στο Θαβώρ;! 
Λυπάμαι, αλλά εάν τα αποδεικτικά στοιχεία από την Ιστορία για την θεάνθρωπη δράση του Ιησού (θαύματα, αναστάσεις κλπ) που θα μου παραθέσεις είναι παρόμοιας φύσης με αυτά που μου ανέφερες, δε μπορώ να συνεχίσω αυτόν τον διάλογο σεβόμενος τη νοημοσύνη μου.
Εάν είναι έτσι να μιλήσουμε και για το λευκό κοράκι που έγινε μαύρο από τον Απόλλωνα και την Αθηνά (2 διαφορετικοί μύθοι), για τους πετρώδεις βράχους στην Ασία που λέγεται ότι είναι η τραγική Νιόβη κλπ κλπ τα οποία πιστοποιούν την αρχαία ελληνική μυθολογία.
quote:
Για να το προσγγίσουμε από μια άλλη πλευρά φίλε μου
D Incubus...Η ταινία " κώδικας Ντα βίντσι",που αναφέρεις, πές μου, θα υπήρχε αν δεν διέστρεφε την αληθινή ιστορία του Χριστού;
Αγαπητέ μου, δε μπορούμε να γνωρίζουμε την αληθινή ιστορία του Ιησού διότι δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που να πιστοποιούν την δράση του.
Επιπλέον, και μέσα από την Καινή Διαθήκη που είναι αφιερωμένη στην δράση του - αν και δεν είναι ιστορικό βιβλίο - διότι δεν έχουμε καμία πληροφορία για το πρόσωπο του από την ηλικία των 12 ετών έως την ηλικία των 30.
Εφόσον πέθανε στα 33 του χρόνια, αγνοούμε 18 από αυτά.
Οπότε οι πληροφορίες μας και πάλι είναι ελλιπείς.
quote:
Το θεμα ειναι ΟΙ 12 ΘΕΟΙ + ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ μα ολοι οι 12θεικοι-αθεοι-εθνικοι ασχολουνται μονο με τον χριστιανισμο.Μα τι λυσσα κακια ειναι αυτη?Αταραξ!!!πιειτε να ξεθυμανετε.Πειτε και τιποτα για τους 12 θεους μιας που πιστευετε σε αυτους.
Αγαπητέ MIXAH:32, θα ήθελες να μας πεις και κάτι ουσιώδες επί του θέματος;
In anticipation of my resurrection...
quote:
quote:trexagireve Απεστάλη: 09/05/2008, 11:53:53Ακόμη στο όρος ΘαβώρΓιατί το ονόμασαν θαβώρ φίλε μου;
Μήπως γνωρίζεις πώς το ονόμαζαν οι Έλληνες πολύ πριν την έλευση του Μούσα;
Λουκάς
Άντε για να μη σε κουράζω. Ιτταβύριον το έλεγαν οι Έλληνες, το οποίο είναι παραφθορά του Ιτταπύριον. Σου θυμίζει τίποτα;
Λουκάς
Όσο για το ψάρι γουλιανός και τη νεφέλη, φίλε, είτε θα δεχθείς το υπερφυσικό της νεφέλης τουλάχιστον και ας πάμε στα πειστήρια για την Καινή Διαθήκη. Έχουμε πλείστα θαύματα είτε το Άγιο Φως, είτε τα νερά του Ιορδάνου που γυρίζουν πίσω, είτε το αγίασμα που συντηρείται για εκατοντάδες χρόνια, αλλά και τόσα άλλα…
Όμως αν θέλεις, πάμε και σε ρεαλιστικά και ιστορικά στοιχεία…
2. Τάκιτος Annales XLIV. “[…]ergo abolendo rumori Nero subdidit reos et quaesitissimis poenis adfecit quos per flagitia invisos vulgus Christianos appellabat. auctor nominis eius Christus Tiberio imperitante per procuratorem Pontium Pilatum supplicio adfectus erat; repressaque in praesens exitiabilis superstitio rursum erumpebat, non modo per Iudaeam, originem eius mali, sed per urbem etiam quo cuncta undique atrocia aut pudenda confluunt celebranturque. igitur primum correpti qui fatebantur, deinde indicio eorum multitudo+ ingens haud proinde in crimine incendii quam odio humani generis convicti+ sunt+. et pereuntibus addita ludibria, ut ferarum tergis contecti laniatu canum interirent, aut crucibus adfixi aut flammandi, atque ubi defecisset dies in usum nocturni luminis urerentur. hortos suos ei spectaculo Nero obtulerat et circense ludicrum edebat, habitu aurigae permixtus plebi vel curriculo insistens. unde quamquam adversus sontis et novissima exempla meritos miseratio oriebatur, tamquam non utilitate publica sed in saevitiam unius absumerentur”
Δηλαδή: «Έτσι, λοιπόν, για να καταπνίξει τη φήμη[του εμπρησμού της Ρώμης από τον Νέρωνα, του οποίου η διήγηση αρχίζει από το εδάφιο 15.38], ο Νέρων κατηγόρησε και τιμώρησε με τον πιο σκληρό τρόπο μια τάξη ανθρώπων που ήσαν μισητοί για τα ελλατώματά τους, τους οποίους το πλήθος ονόμαζε Χριστιανούς. Ο Χριστός, από τον οποίον πήραν το όνομά τους, είχε εκτελεστεί με εντολή του επιτρόπου(procuratorem) Ποντίου Πιλάτου, όταν αυτοκρατόρευε ο Τιβέριος. Η ολέθρια αυτή δεισιδαιμονία στην αρχή ελεγχόταν, για να ξεσπάσει ολόφρεσκη, όχι στην Ιουδαία, αλλά στην ίδια τη Ρώμη, όπου όλα τα τρομερά κι αισχρά πράγματα μαζεύονται και βρίσκουν πατρίδα. Άρχισαν λοιπόν να συλλαμβάνουν εκείνους οι οποίοι δήλωναν ένοχοι, κι έπειτα με την υπόδειξη αυτών πλήθος υπερμεγέθες καταδικάστηκε, όχι τόσο με τη κατηγορία του εμπρησμού της πόλης, όσο με τη κατηγορία του μίσους κατά της ανθρωπότητας. Εμπαιγμοί κάθε λογής προστέθηκαν στους θανάτους τους. Καλυμμένοι με τομάρια ζώων, ξεσκίζονταν από σκυλιά και χάνονταν, ή καρφώνονταν σε σταυρούς, ή καταδικάζονταν ση πυρά και καίγονταν ως νυκτερινός φωτισμός σαν σωνόταν το φως της ημέρας. Ο Νέρων προσέφερε τους κήπους του για το θέαμα, και παρουσίαζε έναν αγώνα στον ιππόδρομο, ενώ ο ίδιος μπλεκόταν με το πλήθος ντυμένος σαν ηνίοχος, ή στεκόταν πάνω σε ένα άρμα. Έτσι, ακόμη και για εγκληματίες που άξιζαν μια ακραία και υποδειγματική τιμωρία, υπήρχε κάποια συμπόνια΄ καθώς φαινόταν πως δεν καταστρέφονταν εκείνοι για το δημόσιο καλό, αλλά για να χορτασθεί η κακία ενός ανθρώπου.»
Συγγραφέας & Έργο Χρονική Περίοδος που έζησε ο Συγγραφέας Χρονική Περίοδος των Γεγονότων Χρονολογία Συγγραφής Χρονολογία Παλαιότερου Σωζόμενου Χειρόγραφου Διάστημα μεταξύ Γεγονότος και Καταγραφής Διάστημα μεταξύ Γεγονότος και Χειρογράφου
Ματθαίος,
Ευαγγέλιο Περίπου
0-70 μΧ 4 - 30 μΧ 50 - 65/75 μΧ Περίπου
200 μΧ < 50 έτη < 200 έτη
Μάρκος,
Ευαγγέλιο Περίπου
15-90 μΧ 27 - 30 μΧ 65/70 μΧ Περίπου
225 μΧ < 50 έτη < 200 έτη
Λουκάς,
Ευαγγέλιο Περίπου
10-80 μΧ 5 - 30 μΧ 60/75 μΧ Περίπου
. 200 μΧ < 50 έτη < 200 έτη
Ιωάννης,
Ευαγγέλιο Περίπου
10-100 μΧ 27-30 μΧ 90-110 μΧ Περίπου
. 130 μΧ < 80 έτη < 100 έτη
Παύλος,
Επιστολές Περίπου
0-65 μΧ 30 μΧ 50-65 μΧ Περίπου
200 μΧ 20-30 έτη < 200 έτη
Ιώσηπος,
Πόλεμος Περίπου
37-100 μΧ 200 πΧ - 70 μΧ Περίπου
80 μΧ Περίπου
950 μΧ 10-300 έτη 900-1200 έτη
Ιώσηπος,
Αρχαιότητες Περίπου
37-100 μΧ 200 πΧ - 65 μΧ Περίπου
95 μΧ Περίπου
1050 μΧ 30-300 έτη 1000-1300 έτη
Τάκιτος,
Χρονικά Περίπου
56-120 μΧ 14 - 68 μΧ 100-120 μΧ Περίπου
850 μΧ 30-100 έτη 800-850 έτη
Σουετόνιος,
Βίοι Περίπου
69-130 μΧ 50 πχ -
95 μΧ Περίπου
120 μΧ Περίπου
850 μΧ 25-170 έτη 750-900 έτη
Πλίνιος,
Επιστολές Περίπου
60-115 μΧ 97-112 μΧ 110-112 μΧ Περίπου
850 μΧ 0-3 έτη 725-750 έτη
Πλούταρχος,
Βίοι Περίπου
50-120 μΧ 500 πΧ -
70 μΧ Περίπου
100 μΧ Περίπου
950 μΧ 30-600 έτη 850-1500 έτη
Ηρόδοτος,
Ιστορία Περίπου
485-425 πΧ 546-478 πΧ 430-425 πΧ Περίπου
900 μΧ 50-125 έτη 1400-1450 έτη
Θουκυδίδης,
Ιστορία Περίπου
460-400 πΧ 431-411πΧ 410-400 πΧ Περίπου
900 μΧ 0-30 έτη 1300-1350 έτη
Ξενοφών,
Ανάβασις Περίπου
430-355 πΧ 401-399 πΧ 385-375 πΧ Περίπου
1350 μΧ 15-25 έτη 1750 έτη
Πολύβιος,
Ιστορία Περίπου
200-120 πΧ 220-168 πΧ Περίπου 150 πΧ Περίπου
950 μΧ 20-70 έτη 1100-1150 έτη
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
C.Sanders, Introduction in Research in English Literacy (New York: MacMillan)
Merrill F. Unger, Famous Archaeological Discoveries (Grand Rapids: Zondervan)
R. Laird Harris, Can I Trust My Bible? (Chicago: Moody Press)
Merrill F. Unger, Unger's Bible Handbook (Chicago: Moody Press)
Sir Fredric Kenyon, The Bible and Archaeology (New York: Harper & Brothers)
Υπάρχουν πολλά φίλε μου, να συνεχίσω ή θα πούμε τίποτε άλλο πιο ουσιαστικό, γιατί το να αποδεικνύω ότι η γη κινείται, δεν μου λέει τίποτα. Το θεωρώ αυταπόδεικτο, όπως και την ζωή του /Χριστού επί γης, που για κανένας άλλο …υποψήφιο θεό, δεν έχουμε… Όσο για τη Νιόβη, ανέκδοτο σε σχέση με την παράσταση της βάπτισης, αλλά χρειάζονται και τα ανέκδοτα…
Όσο για τη ζωή του Ιησού από 12 έως 30, πως δεν έχουμε αποδείξεις; Ορίστε μερικές για να έχεις να μελετάς…:
Γνωρίζουμε ότι από 12 ετών, είχε επαρκέστατη γνώση ώστε να συνομιλεί επί ώρα με διδασκάλους της εποχής. Οι οποίοι μάλιστα παραξενεύονταν για την ορθότητα και τη σοφία με την οποία μιλούσε.
- Μετά το γεγονός αυτό αναφέρει πως πήγε μαζί με τους γονείς του στη Ναζαρέτ, όπου έμεινε μαζί τους, υπακούοντας σ’ αυτούς.
- Ο ίδιος δήλωνε πως τον απαξίωναν όσοι τον άκουγαν να διδάσκει λέγοντας πως «ο προφήτης δεν τιμάται στον τόπο του και στο σπίτι του» δηλώνοντας ευθέως το μέρος όπου διέμενε.
- Ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει καθαρά για τη Ναζαρέτ ότι ήταν το μέρος «ΟΥ ΗΝ ΤΕΘΡΑΜΜΕΝΟΣ». Εκεί δηλαδή που ανατράφηκε! Σαφέστατη διατύπωση.
- Επανειλημμένα αναφέρεται η έκπληξη των συντοπιτών του, οι οποίοι αναγνωρίζουν τον Χριστό ως:
• Ξυλουργό τον ίδιο
• Γιο του Ξυλουργού
• Γιο της Μαρίας
• Αδελφό του Ιακώβου, του Ιούδα κ.λπ.
• Και η έκπληξή τους συνοδεύεται και από την εξήγηση: «Πώς ούτος γράμματα οίδεν μη μεμαθηκώς;» Οι άνθρωποι της περιοχής του δηλαδή, δηλωνουν καθαρά πως ουδέποτε είχε μάθει γράμματα, και αυτό ΤΟ ΗΞΕΡΑΝ (και γι' αυτό απορούν κι όλας)
Άρα, τα χωρία που θα δούμε, σε καμιά περίπτωση δεν μας επιτρέπουν να σκεφτούμε ότι μπορεί να έφυγε από την περιοχή για οποιοδήποτε αιτία.
Χωρία που δείχνουν την παρουσία του Χριστού στη Ναζαρέτ
Τα χωρία είναι τα παρακάτω:
Λουκ. Κεφ. 2/β:
"46 και εγένετο μεθ’ ημέρας τρεις εύρον αυτόν εν τω ιερώ καθεζόμενον εν μέσω των διδασκάλων και ακούοντα αυτών και επερωτώντα αυτούς• 47 εξίσταντο δε πάντες οι ακούοντες αυτού επί τη συνέσει και ταις αποκρίσεσιν αυτού... 51 και κατέβη μετ’ αυτών και ήλθεν εις Ναζαρέτ, και ην υποτασσόμενος αυτοίς".
Λουκ. Κεφ. 4/δ:
"16 Και ήλθεν εις την Ναζαρέτ, ου ην τεθραμμένος, και εισήλθε κατά το ειωθός αυτώ εν τη ημέρα των σαββάτων εις την συναγωγήν, και ανέστη αναγνώναι... 22 και πάντες εμαρτύρουν αυτώ και εθαύμαζον επί τοις λόγοις της χάριτος τοις εκπορευομένοις εκ του στόματος αυτού και έλεγον• ουχ ούτός εστιν ο υιος Ιωσήφ;"
Μάρκ. Κεφ. 6/ς:
"2 και γενομένου σαββάτου ήρξατο εν τη συναγωγή διδάσκειν• και πολλοί ακούοντες εξεπλήσσοντο λέγοντες• πόθεν τούτω ταύτα; και τις η σοφία η δοθείσα αυτώ, και δυνάμεις τοιαύται δια των χειρών αυτού γίνονται; 3 ουχ ούτός εστιν ο τέκνων, ο υιος της Μαρίας, αδελφός δε Ιακώβου και Ιωσή και Ιούδα και Σίμωνος; και ουκ εισίν αι αδελφαί αυτού ώδε προς ημάς; και εσκανδαλίζοντο εν αυτώ. 4 έλεγε δε αυτοίς ο Ιησούς ότι ουκ έστι προφήτης άτιμος ει μη εν τη πατρίδι αυτού και εν τοις συγγενέσι και εν τη οικία αυτού"
Ματθ. Κεφ. 13/ιγ:
"54 και ελθών εις την πατρίδα αυτού εδίδασκεν αυτούς εν τη συναγωγή αυτών, ωστε εκπλήττεσθαι αυτούς και λέγειν: πόθεν τούτω η σοφία αύτη και αι δυνάμεις; 55 ουχ ούτός εστιν ο του τέκτονος υιος; ουχί η μήτηρ αυτού λέγεται Μαριάμ και οι αδελφοί αυτού Ιάκωβος και Ιωσής και Σίμων και Ιούδας; 56 και αι αδελφαί αυτού ουχί πάσαι προς ημάς εισι; πόθεν ουν τούτω ταύτα πάντα; 57 και εσκανδαλίζοντο εν αυτώ. Ο δε Ιησούς είπεν αυτοίς: ουκ έστι προφήτης άτιμος ει μη εν τη πατρίδι αυτού και εν τη οικία αυτού. 58 και ουκ εποίησεν εκεί δυνάμεις πολλάς δια την απιστίαν αυτών".
Ιωαν. Κεφ. 7/ζ:
"14 Ήδη δε της εορτής μεσούσης ανέβη ο Ιησούς εις το ιερόν και εδίδασκε. 15 και εθαύμαζον οι Ιουδαίοι λέγοντες: Πως ούτος γράμματα οίδε μη μεμαθηκώς;"
Όπως μπορεί να παρατηρήσει ο καθένας σε αυτά τα εδάφια, η Αγία Γραφή δεν αφήνει κενά για το πού έζησε, εργάσθηκε ως ξυλουργός, και ανατράφηκε ο Ιησούς Χριστός. Και οι φαντασιώδεις θεωρίες για δήθεν ταξίδια στο εξωτερικό σε αυτή την περίοδο, ανήκουν μόνο σε ανθρώπους με άγνοια της Αγίας Γραφής, που διαβάζουν απρόσεκτα.
Καλή ανάγνωση φίλε μου…
Αγαπητέ μου ΕΡΙΩΠΙΣ, θέλω τα μάλα να συμφωνήσω μαζί σου, αλλά βαριέμαι κάποιους τύπους στυλ Agnostic, που θα θέλουν να τους τεκμηριώσουμε πόσο ελληνικά είναι τα στοιχεία που παραθέτεις…
Τολμώ λοιπόν και συμφωνώ κι ας έρθει ο μπαμπούλας…
quote:
Schwabe:
Εάν ο Ιησούς της Κ.Δ. ήταν Θεός (κάτι που ούτε καν ο ίδιος ο Ιησούς ποτέ δεν απαίτησε..), τότε θα το είχανε αντιληφθεί όλοι, ανεξαρτήτως δόγματος και προέλευσης. Και όμως, ούτε καν τους ίδιους τους Ιουδαίους δεν μπόρεσε να πείσει.Αντιλαμβάνεσαι ότι ο Ιησούς έγινε «θεός» μετά θάνατον απο μια ομάδα ατόμων με συγκεκριμένα συμφέροντα?
Έπεισε τους εμάς τους Έλληνες που επίσης τον είχαμε προφητέψει! Απλά εάν είχε εμφανιστεί στην Ελλάδας και όχι στο Ισραήλ! εμείς θα τον είχαμε δεχτεί! πιθανών όμως όχι οι άλλοι! αφού το μαρτύριο της σταύρωσης δε θα είχε συμβεί.
Εμφανίστηκε στο Ισραήλ! οι Ιουδαίοι τον Σταύρωσαν και όχι μόνο εμείς αλλά απ' άκρη σ' άκρη τον δέχτηκαν!
quote:
Schwabe:
Η απαρχή του μίσους στους λεγόμενους «Αγίους Τόπους», τότε και σήμερα, είναι η εμφάνιση του Ιησού. Εφόσον δεχθούμε την ιστορία της απαρχής.Η απαρχή του μίσους μεταξύ δις ανθρώπων στον πλανήτη (Ισλάμ-Χριστιανοί), είναι ο Ιησούς. Ο λόγος που ο κόσμος υπέφερε απο τον μεσαίωνα και το κυνήγι μαγισσών, είναι ο Ιησούς. Ο λόγος που ο Ελληνισμός διώχθηκε απο τα μισαλλόδοξα καθάρματα της Ανατολικής Ρώμης, είναι ο Ιησούς και η «διδασκαλία της αγάπης».
Ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος, πολύ πιο σοφός και αδογμάτιστος δίχως αυτό το πνευματικό δηλητήριο, δίχως αυτή την λατρεία του θανάτου που διδάσκει ο Ιησούς. Θέλεις να δούμε μήπως λεπτομέρειες?
Αλήθεια, μήπως μπορείς να μας πεις πότε γέλασε ο Ιησούς? Και αφού μας το πεις, μήπως μπορείς να μας πεις πως αποκαλούμε έναν άνθρωπο που ποτέ του δεν γελά, δεν χαίρετε?
Τι γράφεις αγαπητέ μου φίλε? Τα κοράκια της καρέκλας! και ο Ιησούς να μην ήτανε θα είχανε βρει άλλον Ιησού για να θρονιαστούν.
Χρησιμοποιούσαν το όνομα του Ιησού στο προσκήνιο, αλλά τον Μαμωνά! είχανε στο μυαλό τους και πάνω σε αυτόν στο παρασκήνιο δουλεύανε.
Δε σου κάνει εντύπωση ότι οι πρώτοι αντίπαλοί του ήσαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι?
Εσύ ήσουν εκεί για να δεις εάν γέλαγε ή όχι? Θα μας κουφάνεις! 
Αγαπητέ Dying_Incubus! πιστεύω να πήρες την απάντησή σου!
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
«Αγαπητέ μου Scwabe ποια απάτη , ποιος προυπήρχε και ποιός αντέγραψε;»
Ο μύθος του Θεού που πεθαίνει και ανασταίνεται, είναι πολύ πιο παλαιός της ιστορίας που κατασκεύασαν οι χριστιανοί. Υπάρχουνε πάμπολλες τέτοιες αναφορές, ρίξε μια ματιά στο βίντεο που έχω επισυνάψει και θα δεις αρκετούς «θεούς» που γεννήθηκαν απο Παρθένο, στις 25 Δεκεμβρίου, πέθαναν και αναστήθηκαν.
http://video.google.com/videoplay?docid=-4539685261180437718&hl=en
trexagireve:
«Γιατί έχεις τόσος υποκειμενική θεώρηση των πραγμάτων και δεν προσπαθείς να δεις αντικειμενικά και το τι σημαίνει για τον άνθρωπο η θρησκεία του χριστιανισμού;»
Δεν σημαίνει φίλτατε τίποτα περισσότερο απο ότι μπορεί να σημαίνει είτε το Ισλάμ είτε ο Βουδισμός. Ο Χριστιανισμός διδάσκει την αγαποφοβία, την εξάρτηση, τον διχασμό ανάμεσα σε πιστούς και άπιστους, σε καλούς και κακούς, στον παράδεισο και την κόλαση.
Δίχως αυτά τα παραμύθια, δεν μπορεί καν να υπάρξει ο χριστιανισμός. Δίχως την εξάρτηση του Σατανά, δεν έχει τίποτε απολύτως να προσθέσει ή να «σώσει» ο Ιησούς.
Δυστυχώς για σένα και για τους υπολοίπους...
trexagireve:
«Δεν διαφωνώ ότι ο Απόλλωνας προσεταιρίσθηκε ιδιότητες του Χριστού, αλλά το θέμα είναι ότι προτιμότερο είναι το πρωτότυπο κι όχι το αντίγραφο…»
Γνωρίζουμε όλοι μας ότι η ιστορία, ως συνήθως, γράφεται από τον νικητή. Επίσης γνωρίζουμε ότι η παραχάραξη της ιστορίας, με όποια «υλικά» απαιτούνται, αποτέλεσε εργαλείο προσπορισμού των νικητών Χριστιανών. Και ιδιαίτερα από την έναρξη (Α’ Οικουμ.Σύνοδος) της νεοτέρας «Χριστολογίας».
Μία τέτοια περίπτωση «καραμπινάτης» παραχάραξης είναι και αυτή του μεγάλου Έλληνα σοφού Άπολλώνιου Τυανέα.
Γεννήθηκε το έτος 4π.χ. και πέθανε σε βαθιά γεράματα το 100μ.χ. περίπου. Υπήρξε ανθρωπιστής μέγας Διδάσκαλος και κατά την διάρκεια της ζωής του θαυμάζονταν σε τέτοιο βαθμό, ώστε παντού (Ρωμαϊκή επικράτεια) υπήρχαν εικόνες του, αγάλματα, Ναοί αφιερωμένοι στο όνομα του, αλλά και νομίσματα.
Κατά την διάρκεια της διδασκαλίας του Απολλώνιου Τυανέα συνέβησαν κάποια εκπληκτικά γεγονότα, τα οποία και γρήγορα διαδόθηκαν σε όλη τη επικράτεια. Ο Φιλόστρατος μας παραδίδει δύο τέτοια γεγονότα. Στην μία περίπτωση πρόκειται για ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΙΑΣ ΝΕΚΡΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ και στην δεύτερη για ΕΝΑΝ ΕΞΟΡΚΙΣΜΟ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Υπήρξανε και άλλα πολλά τέτοια όμως θαύματα.
Όταν πολύ αργότερα, περί τα τέλη του τρίτου αιώνα, η διαμάχη ανάμεσα στους εθνικούς και τους χριστιανούς είχε φουντώσει για τα καλά, πολλοί πολέμιοι της «φρέσκιας» Θρησκείας αντιπαρέβαλαν τον Απολλώνιο και την ιδιαίτερα διαδεδομένη διδασκαλία του «ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ».
Με λίγα λόγια: O Απολλώνιος Τυανέας ήτανε ένα απο τα σημεία της ιστορίας που αντέγραψαν και υιοθέτησαν οι Χριστιανοί για τον μύθο του δήθεν «θεναθρώπου».
Υπάρχουνε και πολλά άλλα, τα οποία και αποδεικνύουνε την πλαστογράφηση για την επίπλαστη επίκληση της «θεότητας» του Ιησού....
«Έπεισε τους εμάς τους Έλληνες που επίσης τον είχαμε προφητέψει!»
Ο Ιησούς δεν «έπεισε» κανέναν Έλληνα φίλτατε, διότι πολύ απλά το Ραβινικό του πόδι δεν του επέτρεπε να πατήσει γη απερίτμητων!! Γνωρίζεις θαρρώ ότι οι Ραβίνοι δεν πάταγαν σε γη απίστων έ?
Επίσης, το πόσο «έπεισε» η διδασκαλία του Ιησού φαίνεται ξεκάθαρα απο τις απόψεις που είχαν οι Έλληνες του Αρείου Πάγου (θεώρησαν φλυαρίες τα όσα έλεγε..) όταν τους επισκέφθηκε ο Παύλος και τους μίλησε για........νεκρούς που ανασταίνονται και για άλλα τραγελαφικά!
Κατα τα άλλα, και αφού για αιώνες έπεσε ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΤΣΕΚΟΥΡΙ στα κεφάλια των Ελλήνων, έ, καταλήξαμε να είμαστε ως προς την ταμπέλα «χριστιανοί». Με άλλα λόγια, το ίδιο που συνέβη και τους λαούς που έτυχε να έχουνε κυβερνήσεις Μουσουλμανικές!
Ρε συ, που τον «προφητεύσαμε» και δεν το πήρε χαμπάρι η επιστημονική κοινότητα?
europaios2:
«Απλά εάν είχε εμφανιστεί στην Ελλάδας και όχι στο Ισραήλ! εμείς θα τον είχαμε δεχτεί!»
Ναι, φυσικά, στην Ελλάδα είχαμε βλέπεις δημοκρατία και ο κάθε θίασος μπορούσε να δώσει παραστάσεις!! Το ίδιο έκανε βρε και ο Παύλος, αλλά δυστυχώς πήρε παπούτσι απο τον Άρειο Πάγο και έτρεξε να βρει τα εβραιόπουλα της διασποράς στην Κόρινθο!!!
europaios2:
«Εμφανίστηκε στο Ισραήλ! οι Ιουδαίοι τον Σταύρωσαν και όχι μόνο εμείς αλλά απ' άκρη σ' άκρη τον δέχτηκαν!»
Σε απλά Ελληνικά: τον θεώρησαν τόσο επικίνδυνο οι ίδιοι οι ομοεθνείς του, ώστε τον σταύρωσαν, αλλά φορτώθηκαν την «διδασκαλία της αγάπης» κατα σύμπτωση ΜΟΝΟ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΕΘΝΗ ΟΠΟΥ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΧΕ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΤΕΙ!!
Ρε συ, τόοοοοοοοοση αποτελεσματικότητα πια ετούτος ο Θεός, ώστε να χρειάζεται την αρωγή της πολιτικής εξουσίας ώστε να φαίνεται το «φως» του????
europaios2:
«Εσύ ήσουν εκεί για να δεις εάν γέλαγε ή όχι? Θα μας κουφάνεις!»
Υποτίθεται, ότι τα Ευαγγέλια περιγράφουνε την ζωή του. Και μάλιστα, μιλάνε ακόμα και για στιγμές όπου.....έφτυνε σάλιο για να το βάζει στα μάτια ανθρώπων που ασθενούσαν (?). Λες να γέλαγε, να διασκέδαζε, να χόρευε, και να μην είχαν χάσει ούτε μια αράδα για τον δάσκαλο Ραβίνο τους??
Ο Φιλόστρατος έδρασε ως σοφιστής στη Ρώμη, όπου και εντάχθηκε στον κύκλο της Ιουλίας Δόμνας, συζύγου του αυτοκράτορα Σεπτιμίου Σεβήρου. Ο Βίος του Απολλωνίου γράφτηκε κατά παρότρυνση της αυτοκράτειρας και απηχεί το ενδιαφέρον της για τη μορφή του Απολλωνίου. Το έργο περιγράφει το βίο και τις πράξεις ενός ιστορικού προσώπου έζησε τον (1ο αιώνα π.Χ.), του οποίου την πραγματική ζωή σχεδόν αγνοούμε, καθώς αυτή αρκετά νωρίς συνδέθηκε με τερατικές διηγήσεις.
Η αξιοπιστία του ίδιου του Φιλοστράτου και των πηγών του (κατονομάζεται κάποιος Δάμης, μαθητής του Απολλωνίου) θεωρείται από τους μελετητές αμφίβολη.
Φαίνεται μάλιστα πως η ευρύτερη διάδοση του Χριστιανισμού την εποχή αυτή πρόσφερε ένα επιπλέον ερέθισμα για τη συγγραφή του Βίου, αφού η προσπάθεια του συγγραφέα να δημιουργήσει ένα αντίβαρο στη μορφή του Χριστού είναι ευδιάκριτη.
Το πόσο σοβαρή είναι η ύπαρξη του Απολλωνίου και του μαθητή του φαίνεται ξεκάθαρα από την αφήγηση του ίδιου αλλά και του μαθητή του του Δάμη! όταν επισκέφτηκαν τις Ινδίες!
Απολλώνιος: <<Είδα>> λέει σε μια από τις ομιλίες του προς τους Αιγυπτίους, <<τους Ινδούς Βραχμάνες να κατοικούν πάνω στη γη, χωρίς να είναι επάνω της, να είναι περιτειχισμένοι χωρίς να έχουν τείχη και, χωρίς να έχουν τίποτα, να έχουν τα πάντα.>>
Ο μαθητής Δάμης τραβάει ποιο πολύ το σκοινί! λέει ότι: <<κοιμούνται κατάχαμα και ότι στρώνουν στο χώμα χορτάρια που μαζεύουν οι ίδιοι>> τους είδε μάλιστα να περπατούν στον αέρα!
quote:
Schwabe:
αντιλαμβάνεσαι ότι ο Ιησούς έγινε «θεός» μετά θάνατον απο μια ομάδα ατόμων με συγκεκριμένα συμφέροντα?
Για πες μας! τι συμφέρον είχαν? πέρα από το μαρτυρικό τους θάνατο!
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
«Η αξιοπιστία του ίδιου του Φιλοστράτου και των πηγών του (κατονομάζεται κάποιος Δάμης, μαθητής του Απολλωνίου) θεωρείται από τους μελετητές αμφίβολη.»
Εάν η αξιοπιστία του Φιλόστρατου είναι «αμφίβολη», που να δεις ποιά είναι η «αξιοπιστία» του Ιωάννη του Ευαγγελιστή (τον οποίο γνωρίζει μόνο η μάνα του!), να δεις ποιά είναι η «αξιοπιστία» του Λουκά ή του Ματθαίου για παράδειγμα, τους οποίους.......ούτε καν η μάνα τους δεν τους γνώρισε μάλλον!!
europaios2:
«Φαίνεται μάλιστα πως η ευρύτερη διάδοση του Χριστιανισμού την εποχή αυτή πρόσφερε ένα επιπλέον ερέθισμα για τη συγγραφή του Βίου, αφού η προσπάθεια του συγγραφέα να δημιουργήσει ένα αντίβαρο στη μορφή του Χριστού είναι ευδιάκριτη.»
Ποιά......«ευρύτερη διάδοση» βρε? Την εποχή που μιλάμε η αίρεση αυτή του Ιουδαϊσμού ούτε καν μετρήσιμη στην Ιουδαία δεν ήταν! (όχι ότι έγινε ποτέ μετρήσιμη στην Ιουδαία..)
Μας μιλάς για τον Χριστό που τάχα σταυρώθηκε για την πνευματική μας λύτρωση. Μας μιλάς με λίγα λόγια για το ότι πέθανε με ανθρώπινη μορφή, ήτανε γιος του Θεού, ήτανε συνάμα ο ίδιος του ο Θεός και άρα μίλαγε στον εαυτό του (!), εξακολουθεί να ζει στους ουρανούς και θα επανέλθει κάποτε για να ξανα-«σώσει» τον κόσμο.
Αυτά όσν αφορά την δραματική πλευρά της διήγησης…..
Αλήθεια, έχεις ποτέ σου σκεφτεί ΠΟΣΕΣ φορές έχει προϋπάρξει ο μύθος του θανάτου και της ανάστασης? Την σημειολογία του συνδυασμού?
Όταν οι Ευρωπαίοι κατακτητές ανακάλυψαν την Νότια Αμερική διαπίστωσαν κατάπληκτοι ότι οι ιθαγενείς, που δεν είχανε ιδέα τι εστί χριστιανισμός, λάτρευαν έναν Θεό που πεθαίνει και ανασταίνεται. Ο Θεός Κβετσαλκοάτλι σταυρώθηκε επάνω σε έναν ξύλινο σταυρό, εξαιτίας της αγνωμοσύνης των ανθρώπων που ήρθε να σώσει..
Στο «Αρχαίο Λεξικό» του Κίνγκςμπορουνγκ διαβάζουμε ότι οι αρχαίοι κάτοικοι της χερσονήσου του Γιουκατάν, λάτρευαν τον «Σωτήρα» Μακάμπ, γεννημένο από την ΑΜΜΩΜΟ ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΣΙΡΙΜΠΙΡΑ, μέλος κάποιας «αγίας τριάδας», που φόρεσε ΑΓΚΑΘΙΝΟ ΣΤΕΦΑΝΙ και σταυρώθηκε σε ΞΥΛΙΝΟ ΣΤΑΥΡΟ. Έμεινε πεθαμένος για ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ και έπειτα αναστήθηκε και αναλήφθηκε στον ουρανό….
Είναι γνωστό ότι ο Μαρντούκ ήταν ο Θεός της Βαβυλώνας. Ήταν ο Θεός του ανοιξιάτικου ήλιου που νίκησε τον δράκοντα του αρχικού χάους, τον Τιαμάτ. Οι λατρευτές του πίστευαν ότι πεθαίνει κάθε χειμώνα και ανασταίνεται την άνοιξη. Τιμούσαν τον θάνατο του με πολυήμερο πένθος και στην συνέχεια ακολουθούσε ένα χαρμόσυνο γλέντι για να γιορτάσουν ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ. Η λατρεία του Μαρντούκ ενσωματώθηκε τελικά στην εβραϊκή θρησκεία με το θρύλο της Εσθήρ και του μαρδοχαίου….
Τεράστια δημοτικότητα απολάμβανε κατά την αρχαιότητα και η λατρεία του Αδώνιδος, ο οποίος επίσης ΠΕΘΑΙΝΕ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΙΝΟΝΤΑΝ κάθε χρόνο. Μητέρα του ήταν η Μύρα που ταυτίστηκε με το δέντρο της σμύρνας. Κατά την ανάσταση του οι λατρευτές του Αδώνιδος χαιρετιόντουσαν στους δρόμους με την τυπική φράση «Άδωνις Ανέστη»….
(να σημειώσουμε πως η λέξη Άδωνις σημαίνει «Κύριος»….)
Βλέπουμε λοιπόν ότι 1200 χρόνια και πλέον ΠΡΙΝ από την εμφάνιση της αίρεσης του εβραιοχριστιανισμού, η λατρεία του «Θεού» που πεθαίνει και ανασταίνεται να είναι διαδεδομένη σε όλες τις παραλιακές χώρες της Μεσογείου. Φυσικά, συχνά αποτελούσε Συμβολισμό η αφήγηση και όχι τραγελαφική αξίωση.
Έ το ίδιο παραμύθι ΕΠΑΚΡΙΒΩΣ αντέγραψαν και οι δήθεν «μαθητές του Ιησού» (ανύπαρκτοι φυσικά στην πραγματικότητα), το ίδιο ακριβώς παραμύθι φυσικά με ελάχιστες αλλαγές ώστε να ακουστεί και κάτι καινούργιο. Δεν θέλει βλέπεις και πολύ μυαλό!
Παρόμοιοι θρύλοι θεών που πέθαιναν και ανασταίνονταν συναντώνται στους Θεούς Μίθρα, Ταμούζ, Διόνυσου, του Όσιρι και άλλων πολλών.
Φίλτατε Ευρωπαίε αντί να φορτώνεις τον «Θεό» με χίλια δυο πομπώδη επίθετα όπως Παντοδύναμος, Πανάγαθος, Πάνσοφος, δεν δοκιμάζεις και ένα ακόμη?
Α Ν Υ Π Α Ρ Κ Τ Ο Σ !!
europaios2:
«Για πες μας! τι συμφέρον είχαν? πέρα από το μαρτυρικό τους θάνατο!»
Κάθε μέρα σκοτώνονται άνθρωποι ανά τον πλανήτη για την πίστη τους, και μάλιστα όλο και περισσότεροι με μεγάλη ευχαρίστηση!
Συνεπώς, ο καθένας θέτοντας μια ΕΜΜΟΝΗ ΙΔΕΑ («πίστη») στο μυαλό του μπορεί να κάνει ή να υπομένει τα πάντα. Είπαμε, η ανθρώπινη βλακεία όρια δεν έχει!
Το συμφέρον ήταν και είναι μεγάλο: η δύναμη, το χρήμα και η πολιτική εξουσία που είχε το παπαδαριό απο την ίδρυση του.
Αυτό να δεις και εάν δεν είναι πίστη!
quote:
europaios2 -Ο μαθητής Δάμης τραβάει ποιο πολύ το σκοινί! λέει ότι: <<κοιμούνται κατάχαμα και ότι στρώνουν στο χώμα χορτάρια που μαζεύουν οι ίδιοι>> τους είδε μάλιστα να περπατούν στον αέρα
Είναι σαν να λέμε μια άλλη γνωστή μας ιστορία, που ο Ιησούς … περπατούσε στο νερό … 
O Κετζαλκοάτλ είναι ο θεός του ουρανού κι ο σοφός δημιουργός των νόμων. Συμμετείχε στη δημιουργία και την καταστροφή του κόσμου τις Τέσσερις πρώτες Εποχές, ενώ ήταν άρχοντας και δημιουργός της Πέμπτης Εποχής του κόσμου. Σύμφωνα με το μύθο, ο Κετζαλοκοάτλ πήγε στον κόσμο των Νεκρών και μάζεψε τα οστά των ανθρώπων από τις προηγούμενες εποχές του κόσμου. Χύνοντας το ίδιο του το αίμα πάνω από αυτά τα οστά, κατάφερε να δημιουργήσει τους ανθρώπους της νέας εποχής.
Θεωρείται γιος της θεάς Κοατλίκουε και δίδυμος αδερφός του Σολότλ. Ο Κετζαλκοάτλ έμαθε στους ανθρώπους τη γεωργία και τη χρήση του ημερολογίου, ενώ ταυτόχρονα είναι προστάτης των τεχνών. Είναι επίσης θεός του ανέμου, των υδάτων και της γονιμότητας.
Σύμφωνα με ένα μύθο, ο Κετζαλκοάτλ επέτρεψε στον εαυτό του να υποκύψει στις γητείες του Τεζκατλιπόκα, αλλά από τύψεις έπεσε σε μια μεγάλη πυρά. Μετά το θάνατό του, η καρδιά του έγινε ο Αυγερινός. Συχνά πάντως αναφέρεται στους μύθους είτε απεικονίζεται μαζί με τον Τεζκατλιπόκα, το θεό του σκότους, σαν αντίθετες θεότητες. Πάντοτε ο Τεζκατλιπόκα τον έστελνε μακριά, αλλά ο Κετζαλκοάτλ γύριζε κάποτε. Γι' αυτό το λόγο, ο βασιλιάς των Αζτέκων Μοντεζούμα Β΄ πείστηκε εύκολα από τον Ισπανό κατακτητή Χερνάν Κορτές ότι ήταν προσωποποίηση του θεού Κετζαλκοάτλ
Στη μυθολογία των Αζτέκων έχουμε τον κύριο κοσμογονικό μύθο του μεγάλου θηλυκού γήινου τέρατος, που σχίστηκε στη μέση από τους θεούς Κετζαλκοάτλ και Τεξκατλιπόκα. Το κάτω μισό του σώματός της εξυψώθηκε για να δημιουργήσει τον ουρανό και το άνω μισό δημιούργησε τη γη.
Μούφα!!!!!!!!!!!!! και εδώ!
Δεν ήταν ο Μακαμπ! ήταν οι Μακαμπ!
Για τους Μάγιας, τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα είχαν τον ιδιαίτερο θεό τους, που ήταν τέσσερα αδέλφια, οι Μακάμπ, που βάσταγαν τον ουρανό! Τώαρα εάν είχαν και κανά ξάδερφο στους
Στη βαβυλωνιακή μυθολογία της δημιουργίας (Enuma Elish - αντίγραφό του υπήρχε στην περίφημη βιβλιοθήκη της Νινευή, τον 7ο αιώνα π.Χ.)., η Μητέρα των θεών Τιαμάτ, η οποία παριστανόταν ως ένα τεράστιο φίδι, είναι η θεά του ωκεανού του αλμυρού νερού και των δυνάμεων του χάους. Η Τιαμάτ πολεμήθηκε από τον Μαρντούκ ο οποίος μετά τη νίκη του κατά της θηλυκής θεότητας κατέλαβε την κορυφή του βαβυλωνιακού πανθέου. Με τα κομμάτια του σώματος της Τιαμάτ, ο Μαρντούκ δημιούργησε τον ουράνιο και τον επίγειο κόσμο.
Στον βαβυλωνιακό μύθο ο Μαρντούκ σκοτώνει το θηλυκό ερπετό Τιαμάτ και από το διαμελισμένο σώμα του δημιουργεί τον ουρανό και τη γη.
Κάποιες από τις Σουμεριακές θεότητες αλλά και μύθοι μπορούν να παραλληλιστούν με αντίστοιχους της ελληνικής μυθολογίας, όπως η κάθοδος της Ινάννα στον κόσμο των νεκρών με την αρπαγή της Περσεφόνης στον Κάτω Κόσμο. Το που μοιάζουν με την ανάσταση του Ιησού δε βλέπω!
Ο Άδωνις μυθολογείται ότι ήταν ένας ωραίος νέος, αγαπημένος της Αφροδίτης. Η Αφροδίτη “τιμωρώντας” την Σμύρνα η Mύρρα -μετέπειτα μητέρα του Αδώνιδος- την έκανε να νιώσει μεγάλον έρωτα για τον Kινύρα, τον οποίο και παραπλάνησε, προκειμένου να ικανοποιήσει τον ερωτά της.
Καρπός αυτής της ενώσεως υπήρξε ο Άδωνις ο οποίος ήταν πολύ όμορφος από την νηπιακή του ακόμα ηλικία. Η θεά τον έκρυψε μέσα σε μία λάρνακα (κιβώτιο) (σημ. στην Κύπρο υπάρχει η πόλις Λάρναξ) που την έδωσε στην Περσεφόνη προς φύλαξι. Κάποια άλλη εκδοχή του μύθου, μας λέει ότι ο Kινύρας ήταν πατέρας της Σμύρνας.
Όταν ανακάλυψε ότι παραπλανήθηκε και έσμιξε με την κόρη του, γεμάτος οργή και αποτροπιασμό την κυνήγησε για να την σκοτώσει. Η Σμύρνα κατάφερε να ξεφύγει και έτρεξε προς τα βουνά. Εκείνος, την πρόλαβε, σήκωσε το σπαθί του και ήταν έτοιμος νά της πάρει το κεφάλι. Αλλά, η Αφροδίτη, παρεμβαίνοντας, πρόλαβε και μεταμόρφωσε την Σμύρνα στο ομώνυμο φυτό.
“Σμύρνα - Ο κομμιοειδής χυλός (δάκρυον) του δένδρου μύρτος η μυρσίνη, το οποίο μεταχειρίζοντο δια να βαλσαμώνουσι τα λείψανα, μοσχολίβανον.” (Λεξικόν Ανθίμου Γαζη) . Καθώς το σπαθί συνέχισε την πορεία του και έκοψε την ήδη μεταμορφωθεισα σε φυτό Σμύρνα, ξεπετάχτηκε από τον κορμό της ο Άδωνις.
Τον πήρε τότε η θεά και τον παρέδωσε στην Περσεφόνη μέσα σε μία λάρνακα, όπως είπαμε. Όταν η Περσεφόνη άνοιξε το κιβώτιο και αντίκρισε την ομορφιά του μωρού, αποφάσισε μυστικά να μην επιστρέψει ξανά τον Άδωνι. Έτσι, Όταν εκείνος μεγάλωσε, αρνήθηκε να τον παραδώσει στην Αφροδίτη. Η Αφροδίτη κατέβηκε στον κάτω κόσμο, όπου έμενε η Περσεφόνη μαζί με τον Άδη, για να λυτρώσει τον αγαπημένο της από την κυριαρχία του θανάτου.
Η θεϊκή “διαμάχη” που προέκυψε μεταξύ των δύο θεαινών, της θεάς του Έρωτα και της θεάς του Θανάτου, ρυθμίστηκε από τον Υπέρτατο Δία ως εξής: Ο Άδωνις να μένει το ένα τρίτο του χρόνου στον Κάτω Κόσμο με την Περσεφόνη, το άλλο τρίτο του χρόνου να μένει στον Επάνω Κόσμο με την Αφροδίτη, και το απομένον τρίτο, όπου διάλεγε εκείνος. Η Αφροδίτη χρησιμοποιώντας την μαγική της ζώνη, τον “ποικίλον κεστόν”, στον οποίον δεν μπορούσε κανείς να αντισταθεί, κατάφερε να της αφιερώσει την επιλογή του.
Η λατρεία του Άδωνη διαδόθηκε στην Ελλάδα μετά από τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Προς τιμή του ωραίου αυτού θνητού, που ήταν το σύμβολο της βλάστησης και της άνοιξης, τελούσαν γιορτές τα "Αδώνια".
Στην τελετή αυτή μαζεύονταν γυναίκες και θρηνούσαν μπροστά σε δυο κλίνες, όπου είχαν τοποθετηθεί ξύλινα ή κερένια αγάλματα, ομοιώματα του Άδωνη και της Αφροδίτης.
Tι σχέση έχουν όλα τα παραπάνω με τη ζωή τη διδασκαλία, το θάνατο και την ανάσταση του Ιησού!..........ένας Schwabe! γνωρίζει!
Υ.Γ......δεν έχει κλέισει ακόμη το θέμα!
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
«Ο Άδωνις μυθολογείται ότι ήταν ένας ωραίος νέος, αγαπημένος της Αφροδίτης. Η Αφροδίτη “τιμωρώντας” την Σμύρνα η Mύρρα -μετέπειτα μητέρα του Αδώνιδος- την έκανε να νιώσει μεγάλον έρωτα για τον Kινύρα, τον οποίο και παραπλάνησε, προκειμένου να ικανοποιήσει τον ερωτά της.
Καρπός αυτής της ενώσεως υπήρξε ο Άδωνις ο οποίος ήταν πολύ όμορφος από την νηπιακή του ακόμα ηλικία. Η θεά τον έκρυψε μέσα σε μία λάρνακα (κιβώτιο) (σημ. στην Κύπρο υπάρχει η πόλις Λάρναξ) που την έδωσε στην Περσεφόνη προς φύλαξι. Κάποια άλλη εκδοχή του μύθου, μας λέει ότι ο Kινύρας ήταν πατέρας της Σμύρνας.
Όταν ανακάλυψε ότι παραπλανήθηκε και έσμιξε με την κόρη του, γεμάτος οργή και αποτροπιασμό την κυνήγησε για να την σκοτώσει. Η Σμύρνα κατάφερε να ξεφύγει και έτρεξε προς τα βουνά. Εκείνος, την πρόλαβε, σήκωσε το σπαθί του και ήταν έτοιμος νά της πάρει το κεφάλι. Αλλά, η Αφροδίτη, παρεμβαίνοντας, πρόλαβε και μεταμόρφωσε την Σμύρνα στο ομώνυμο φυτό.»
Πηγή: Άδωνις – Βικιπαίδεια
Ένα ενδιαφέρων άρθρο για τον Αδωνις είναι και αυτό από τον καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας, Μιχάλης Α. Τιβέριος
Τα πάθη και η ανάσταση του Αδωνη
«Με το όνομα Κετζαλκοάτλ! που στη γλώσσα Ναχουάτλ σημαίνει "φίδι με φτερά"..»
Ρε συ, δεν σου είπα ότι στην Βικιπαίδεια ο καθένας μπορεί να γράψει ότι του κατέβει?? Δηλαδή πιστεύεις τέκνο μου ότι δεν μου ήταν πριν γνωστά τα όσα «ανακάλυψες» και αντέγραψες?
Μάθε λοιπόν, για μια ακόμα φορά άσχετε Ευρωπαίε, ότι οι μύθοι που υπάρχουνε για τον Κετζαλκοάτλ είναι πολλοί, όπως πολλοί είναι και οι μύθοι που υπάρχουνε για το παραμύθι με τον Ιησού (οι μύθοι αυτοί αποκαλούνται «Απόκρυφα Ευαγγέλια»..), άσχετα εάν εσύ πιστεύεις ότι η εκδοχή του παραμυθιού που εσύ γνωρίζεις ότι είναι η μεγάλη και τρομερή «αλήθεια»!
Έτσι, τα όσα έχω γράψει για αυτή την Θεότητα ισχύουνε απολύτως, πράγμα που προσωπικά συζήτησα σε ένα απο τα τελευταία μου ταξίδια στην πόλη του Μεξικό.
Ρε συ, για κοίτα απο την γωνία, έρχομαι??
europaios2:
«Ο Άδωνις μυθολογείται ότι ήταν ένας ωραίος νέος, αγαπημένος της Αφροδίτης.»
Ρε συ, μας κούρασες με τις παιδαριώδεις αντιγραφές σου, δώσε άνθρωπε μου την σελίδα όπου αντιγράφεις και ο καθένας μπορεί να διαβάσει ότι θέλει!!
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B4%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%82
Αλήθεια, ΕΣΥ γνωρίζεις άραγε να μας γράψεις κάτι ή απλά έχεις ως «γνώσεις» το search του google??
europaios2:
«Tι σχέση έχουν όλα τα παραπάνω με τη ζωή τη διδασκαλία, το θάνατο και την ανάσταση του Ιησού!..........ένας Schwabe! γνωρίζει!»
Τι έγινε τέκνον μου, για τα υπόλοιπα που έγραψα δεν βρήκε τίποτα η μηχανή αναζήτησης??
Και αναρωτιέσαι τι σχέση έχουνε όλα ετούτα έ?
Χμ, κοίτα να δεις, εάν σκεφτούμε ότι τάχα μου θεότητες (μύθοι δηλαδή) που πέθαιναν και ανασταίνονταν υπήρχαν, εάν σκεφτούμε ότι γέννηση απο Παρθένο υπήρχε, εάν σκεφτούμε ότι θυσίες και έργο «σωτήριο για τον άνθρωπο» κλήθηκαν και άλλες πολλές θεότητες να εκτελέσουνε, έ τότε εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι το παραμύθι του χριστιανισμού είναι απλά μια απο τα ίδια!!
Τώρα, όσον αφορά δε την τάχα «ζωή και διδασκαλία» του Ιησού αυτό και εάν δεν είναι μύθος, καθώς είναι τόσο χοντρό το ψέμα ώστε σιωπά η Καινή Διαθήκη για σχεδόν τρεις δεκαετίες απο την υποτιθέμενη ζωή του..........Θεού με σάρκα επί της γης!!!!!
Βλέπεις, ένα ψέμα για ένα-δυο χρόνια εύκολα το παζαρεύεις, όχι όμως και ένα ψέμα για ολάκερες δεκαετίες σε μια περιοχή όπως η Ιουδαία εκείνο τον καιρό!!
Αλλά κατα τα άλλα, εσύ πιστεύεις ότι............κατέβηκε ο θεός στη γη, ήρθε για να θυσιάσει τον ίδιο απο τον.....εαυτό του (!), ήταν ένας και έγινε τρεις αλλά.......τελικά παραμένει ένας («Αγία Τριάδα»), πέθανε αλλά τελικά.......αναστήθηκε μέσω επέμβασης του εαυτού του (?), υποσχέθηκε αγάπη αλλά ταυτόχρονα ετοίμασε την κόλαση για παν ενδεχόμενο, η πορεία του κατέληξε σε φιάσκο καθώς 2000 χρόνια μετά ούτε καν ο μισός πλανήτης δεν τον πιστεύει ως θεό (!), και φυσικά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της επίγειας παρουσίας του όχι υπηρετώντας τον άνθρωπο και τους διάφορους ανά τη γη λαούς αλλά.............φτιάχνοντας καρέκλες και τραπέζια!!!!!!!!!
Ρε συ, πόσο θέλεις για να μας τρελάνεις με τον «Θεό» ετούτο??