- Η 14η ΝΙΣΑΝ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
PanosTquote:
Γιατί, έχεις μήπως επιχειρήματα να αντιπαραθέσεις???Όταν θα παραθέσει τις ανοησίες περί προφητειών (είτε αφορούν τον Ιησού-Μανώλη είτε οποιονδήποτε άλλο ταλαίπωρο της Ιουδαϊκής-Ιουδαιοχριστιανικής μυθολογίας) θα δούμε τα επιχειρήματα του καθενός.
quote:
Θες να σου κάνω και εγώ μια ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ???Και δεν κάνεις; Να ξεφύγεις λίγο και από τα καραγκιοζιλίκια.
quote:
Τα καλύτερα είναι μπροστά macedon...Αυτό μας το λες εδώ και καναδυο μήνες αλλά δεν είδαμε τίποτε διαφορετικό. Μόνον προσωπικές επιθέσεις και γελοιοποίηση του φορουμ, με την ανοχή βεβαίως των υπευθύνων.
quote:
Y.Γ Τελικά macedon ψιχαλίζει ή σε φτύνουν? Για πες μας τι έχεις καταλάβει?Δεν βλέπω το λόγο να ασχολούμαι σοβαρά με τις ανοησίες του κάθε κομπλεξικού χριστιανού που ενώ δεν έχει να πει τίποτε, μιλάει συνεχώς.
Ερευνάτε τας Γραφάς
22/4/2012
22/4/2012
22/4/2012
δεν ξέρεις πως οποίος είναι συγγραφέας, χρειάζεται να ψάξει, να διαβάσει άλλους, να συγκρίνει και να γράψει κάτι (εννοείται δικό του) μα ουσιαστικα δικό του δεν είναι.
Έχεις την εντύπωση πως ο γάλλος που αναφέρει ο Πάνος μηπως ήταν παρόν στα γεγονότα?
Ο Πλατωνας (ο αρχαίος) δεν αγόραζε και ακριβό πλήρωνε καθε βιβλίο, και εκει επάνω και με τους διαλόγους διαφόρων δασκάλων, έγραψε τόσα βιβλία...
Ο αριστοτελης, γιατι έμεινε δίπλα στον πλατωνα 30 ολόκληρα χρόνια...
Όχι πως ο καθε συγγραφέας /φιλοσοφος, δεν εχει το δικό του (κόπο) μέσα, μα στο θρησκείας επικρατεί περισσότερο το τώρα θα δεις τι θα πάθεις...απο το συζητάμε και βρίσκουμε τα λάθη μας και τα σωστά μας.
Πάραυτα, ειρήνη παίδες, αν και δεν το πολυ βλέπω....
22/4/2012
quote:
Δευτερολογία για τις ανθρωποθυσίες στην Αρχαία Ελλάδα
Δεν υπηρχαν ανθρωποθυσιες στην αρχαια ελλαδα.
22/4/2012
Πώς θα πούμε στα αγγλικά σούργελο?
sourgelo ή surgelo?
Panos T,diego end mature,μπορείτε να μου μεταφράσετε αυτό?
Something is runing to Gypses !!! 
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
ΜΟΥΣΙΚΗ: Σ. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Σ. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ
Ο ουρανός φεύγει βαρύς
Πάνω από τη ζωή μου
Μα η θύμηση σου έμεινε
Να δένει τη ψυχή μου
Δεν έχω μάτια να σε δω
καρδιά να σου μιλήσω
Πέσαν τα χέρια μου νεκρά
Και πως να σε κρατήσω
Ο ουρανός φεύγει βαρύς
Τα όνειρα μου παίρνει
Και μες την τόση μου φωτιά
Κι άλλη φωτιά μου φέρνει
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
΄Αφησέ τους και προχώρα...
Mέσα στα μάτια τους,
λεπτές ρυτίδες σπάνε τα κομμάτια τους
ας λένε τις κακίες τα σημάδια τους
φωλιάζουν μες του νου το ριζικό.
Εγώ σε διάλεξα
σελήνη ωριμότητας που άραξα
στιγμάτισες το βλέμμα και σου άρεσα
λες κι ήμουν τρυφερό ιδανικό.
΄Εχω την αίσθηση
πολλοί τη λένε φλόγα και διαίσθηση
βαδίζουμε στην ίδια την κατεύθυνση
στο πόνο σου εγώ αιμοραγώ.
Χαμογέλα. Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
σε ένα γκρίζο κόσμο...
Γνωρίζω.
Πετώ.
Μόνα τους μαθαίνουν να πετούν τα πουλιά.
Ρίγος στην πλάτη του Αιγαίου
αντηχώ στο χρόνο εισέρχομαι
στο φιλί σου,
λέξη που έπεσα από το λεξικό.
Φως,
Ζωή,
Πειθώ,
Νέα αρχή...
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Η φωνή του δράκοντα...
Zυγοσταθμίζομαι
πυροδοτώ ειρμούς και κατευθύνομαι
στις έναστρες φωνές σου που αργοδίνομαι
σαν κύμα σε βραχώδη μοναξιά.
Τόσο αλληλένδετα
κορμιά και πάθη μοιάζουν ηλιογέννητα
τα χείλη μας στην τρέλλα τόσο εύπλαστα!!!
Εσύ κι εγώ σ΄εξύψωση ιδεατή...
Χάδι πλατύφυλλο
στου πόθου σου τη βάρδια ανίσχυρο
σε θέλω σ΄ένα χρόνο τόσο ανύποπτο
στις ρίμες σου κοιμάμαι, κι αγρυπνώ...
Α.Ρ.
ΦΩΣ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Εκφραστικά...
Το χρώμα της σκέψης σου,
σε όλα τα δέντρα της Πάρνηθας
ψηλαφίζω τη λύτρωση
στις θαλασσογραφίες
του χρόνου,
διάχυτος
στο φως και στο σκοτάδι,
ομοιότητες
κι όχι χάσματα,
βρίσκεσαι παντού,
στις ανηφορικές μέρες
του χρόνου στα φύλλα
της νερατζιάς
στην γεύση του καφέ
στην πηγή που ξαποσταίνουμε μαζί,
στην άυπνη νυχτερινή αγκαλιά
στις μακρόσυρτες αντιλιές των καιρών
στο αλάτι των δακρύων
της θαλάσσης,
σε χρειάζομαι
αφού βοηθάς
τον ήλιο
κάθε πρωί
να χαράξει.
Γιά μένα λες.
Σε πιστεύω.
Η αγκαλιά σου απέραντη.
Σαν όλων των γαλαξιών το πλάτος...
Κράτα με.
Α.Ρ. ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΜΟΥ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Βρέχει αγάπη μου...
Και ξέρω σε μελαγχολεί η βροχή.
Bρέχει γύρω μας
ποτάμια αγκαλιάζουν την αλμύρα μας
σκιές διαφεντεύουνε τη μοίρα μας
κι εμείς στου παραδείσου τον παλμό.
Βρέχει, κύττα με
απόψε θα σου πω όσαν δεν είπαμε
μας καίει η φωτιά που ανταμωθήκαμε
φιλί πάνω στο τζάμι το χλωμό...
Βρέχει, σκέπασε
το χάδι που στα ύψη σε ανέβασε,
το στόμα που αλήθειες μόνο κέρασε
στον πρώτο των ερώτων μας χρησμό...
Βρέχει αγάπη μου.
Α.Ρ.
ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑΣ.
ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΦΥΣΙΚΑ...
17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2005
Είμαι εδώ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...