- ΑΧΤΑΡΜΑΣ (φωτόνια, γνώση, γλώσσα κλπ) ΓΙΑ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΛΥΤΕΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

"...Ποιά είναι η ταχύτητα με την οποία επηρεάζεται η κατάσταση ενός φωτονίου όταν μεταβάλλεται με κάποιο τρόπο η κατάσταση του συσχετισμένου αδελφού του;
Μια ομάδα ελβετών επιστημόνων δερεύνησε το θέμα στο εργαστήριο του πανεπιστημίου της Γενεύης δημιουργώντας ένα συσχετισμένο ζεύγος και αποστέλλοντας τα δίδυμα φωτόνια στα δύο αντίθετα άκρα μια οπτικής ίνας μήκους 10,6 χλμ.
Επειδή το σημείο της οπτικής ίνας από το οποίο αποστέλλονται τα φωτόνια στα δύο άκρα της δε συμπίπτει ακριβώς με το μέσον της, το ένα φωτόνιο φτάνει πρώτο στο ένα άκρο και μεταβάλλει την κατάστασή του αμέσως μόλις ανιχνευθεί.
Αυτή η μεταβολή προκαλεί ανάλογη μεταβολή στο έτερον ήμισυ που θα ανιχνευθεί λίγο αργότερα στο άλλο άκρο της οπτικής ίνας.
Με τον τρόπο αυτό οι ερευνητές γνωρίζουν οτι η επικοινωνία στο κβαντικό κανάλι EPR συνέβη σε αυτό το ελάχιστο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της ανίχνευσης του πρώτου φωτονίου και του δίδυμου αδελφού του.
Αυτή η πληροφορία σε συνδυασμό με το μήκος της οπτικής ίνας μας δίνει την ταχύτητα με την οποία επικοινώνησαν τα συσχετισμένα φωτόνια και η οποία βρέθηκε να είναι 450.000.000 χλμ/δευτερόλεπτο,
ικανή να μας μεταφέρει στο πλησιέστερο άστρο Αλφα του Κενταύρου σε μία μόνο ημέρα.
Το φως θα χρειαζόταν 4,3 χρόνια..."

(από το βιβλίο των Δανέζη - Θεοδοσίου και την εκπομπή της ετ3 "το σύμπαν που αγάπησα")

Το παραπάνω πείραμα έδειξε οτι η ταχύτητα του φωτός δεν είναι η μέγιστη ταχύτητα που υπάρχει στο σύμπαν.
Πληροφορία, συνεπώς γιατί όχι και γνώση, μπορεί να μεταφερθεί με πολλαπλάσιες ταχύτητες.
Αυτό σε συνδυασμό με το οτι ουσιαστικά ύλη δεν υπάρχει, η μάζα είναι ιδιότητα η οποία αποκτάται από υποατομικά σωματίδια (κβάντα ενέργειας) μέσω των (υποθετικών) σωματιδίων - πεδίων Higgs, μας λέει οτι...

Β. ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Πολλά χρόνια πριν το προηγούμενο πείραμα, ένας άλλος, έλληνας αυτή τη φορά, έδειξε οτι η γνώση δεν είναι κάτι που αποκτάται, που μαθαίνεται αλλά προϋπάρχει στον κάθε άνθρωπο.
Ειδικώτερα, "...ο άνθρωπος τίποτε νέο δε μαθαίνει, παρά μόνο παίρνει συνείδηση των όσων ήδη γνωρίζει.
Η γνώση (μάθηση) είναι ανάμνηση (ενθύμιση), υπάρχει λοιπόν η ανάμνηση μέσα μας..."
και
"ο άνθρωπος δε μπορει να αναζητά αυτό που δε γνωρίζει γιατί τότε δεν ξέρει τί να αναζητήσει αλλά ούτε αυτό που γνωρίζει μπορεί να αναζητά γιατί το ξέρει ήδη".

Γ. ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Η πιό σύγχρονη άποψη για τη γλώσσα είναι οτι αυτή είναι έμφυτη στον κάθε άνθρωπο.
Το μοντέλο του νου του νεογέννητου ως άγραφου σκληρού δίσκου που σταδιακά εμπλουτίζεται με πληροφορίες και με την ικανότητα της επικοινωνίας (γλώσσα) παύει να ισχύει.

Δ. ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΣΚΕΨΗΣ (ΓΝΩΣΗΣ) - ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ

Πειράματα σε ζώα την περασμένη δεκαετία έδειξαν οτι είναι δυνατό με τη σκέψη να κινήσει κανείς μηχανές, με λίγα λόγια να έχει τον έλεγχο (επί) της ύλης.
Παρόμοια πειράματα έδειξαν οτι είναι δυνατή η μεταβίβαση γνώσης από άνθρωπο σε άνθρωπο αναξάρτητα από την απόσταση μεταξύ τους και χωρίς κανενός είδους σύνδεση, δλδ μέσω της σκέψης.

Εξέλιξη της σωκράτειας φιλοσοφίας ήταν ο Κόσμος των Αρχέτυπων/Ιδεών του Πλάτωνα, όπου η Ψυχή γνώριζε την Ουσία των Πραγμάτων, αλλά τα είχε ξεχάσει κατά την μετάπτωσή της στην ύλη.

Αυτό σημαίνει ότι η πληροφορία ενυπάρχει μέσα μας. Το περιβάλλον μας προωθεί στο να την ανακαλύψουμε γαιτί το ίδιο την περιβάλλει.

Η τηλεπάθεια, η τηλεκίνηση είναι στην πραγματικότητα μεταβολή της κατάστασης συσεχτισμού των δίδυμων φωτονίων μεταξύ τους. Άρα η ύλη (φωτόνιο) μπορεί αποκτήσει τον έλεγχο επί της ύλης (δίδυμο φωτόνιο) έστω και απομακρυσμένα.

Τί αποδεικνύει αυτό;

Πειραματικά η δυνατότητα του ανθρώπου να συνδέεται με κτήρια/ανθρώπους/πράγματα που συμβαίνουν από οποιαδήποτε απόσταση (παρατήρηση εξ αποστάσεως ή remote viewing) ερευνήθηκε από το ερευνητικό κέντρο του Stanford University, το SRI. Οι σχετικές έρευνες ξεκίνησαν ήδη από τη δεκαετία του '70 και συνεχίζονται από τον αμερικανικό στρατό ακόμη και σήμερα. Μολονότι το τι ακριβώς κάνει ο αμερικανικός στρατός καλύπτεται από πέπλο μυστηρίου, τα αποτελέσματα των αρχικών μελετών (μέχρι το 1990 περίπου) του SRI δημοσιεύονται με αρκετή λεπτομέρεια στο βιβλίο "The Field" της Lynne McTaggart, το οποίο απ' όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω θα κυκλοφορήσει σύντομα στα ελληνικά.

Εάν όμως πρόκειται για υπαρκτό, επιστημονικά παρατηρημένο φαινόμενο, πώς ακριβώς συντελείται; Πώς γίνεται ένα μέντιουμ στο πλαίσιο των πιο πάνω πειραμάτων να συγκεντρώνεται στον Δία και να "βλέπει" ότι υπάρχει δακτύλιος ΠΡΟΤΟΥ το επιβεβαιώσει η αποστολή Pioneer 10 της ΝΑΣΑ; Ή να βλέπει από βάθος 170 μέτρων στη θάλασσα τι κάνει κάποιος 800 χιλιόμετρα μακριά;

Ή πιο απλά, πώς γίνεται να το νιώθουμε όταν κάποιος μας κοιτά έντονα στο λεωφορείο; Πώς έρχεται στο μυαλό μας ο τάδε, ακριβώς πριν χτυπήσει το τηλέφωνο και είναι όντως αυτός; Ή πώς έχουμε προαίσθημα ότι κάτι συμβαίνει πχ σε κάποιον αγαπημένο μας που βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά;

Πώς εξηγούνται όλα αυτά αν όχι με την εύλογη υπόθεση ότι όλοι και όλα στο σύμπαν είμαστε (δυνητικά) ενωμένοι/διασυνδεδεμένοι κάθε στιγμή;

Θα πρέπει λοιπόν κανείς πιστεύω να ξεκινήσει από το Πεδίο Μηδενικού Σημείου (Zero Point Field) και στη συνέχεια να ασχοληθεί με το κβαντικό φαινόμενο της μη τοπικότητας (nonlocality) για να επιχειρήσει μια πιο σοβαρή προσέγγιση του θέματος.

Μάλλον θα περιμένουμε το 2007 και το μεγάλο πείραμα.
Αν επιζήσουμε απ' αυτό θα μάθουμε πολλά.

Ας το δούμε λοιπόν πιο απλά. Έχουμε μπροστά μας μία σφαίρα από γυαλί διαμέτρου 10cm, ανεξαρτήτως υλικού. Την έχω πάνω σε ένα τραπέζι. Λοιπόν αυτή η σφαίρα έχει τα στοιχεία της ύλης, της ενέργειας και της πληροφορίας. Ας πούμε ότι είναι από καθαρό χρυσό, άρα έχουμε την ύλη. Ενέργεια έχει: από την φορά και την κίνηση της γης και γενικά γαλαξία και σύμπαντος, από την θέση της (δυναμική ενέργεια) και φυσικά την ενέργεια που έχουν μέσα της τα άτομα του χρυσού, όπως και την ενέργεια που έχει η ίδια η σφαίρα (μην ξεχνάμε ότι χρειάστηκε ενέργεια για να μορφοποιηθεί). Οι πληροφορίες τώρα απότελούνται: από την θέση της πάνω στο τραπέζι και σε σχέση με τα στοιχεία (ύλη και ενέργεια) γύρω της, από την γη, τον γαλαξία και το σύμπαν, από τις πληροφορίες που μας δίνουν ουσιαστικά την ενέργεια και τις πληροφορίες του υλικού και του σώματος ως κάθε ατόμου ανεξάρτητα. Με λίγα λόγια, πως μπορώ να μετατρέψω κάποια από τα τρία στοιχεία της σφαίρας; Μπορώ να την ρίξω κάτω από το τραπέζι και έτσι: πρώτον της δίνω δυναμική ενέργεια και δεύτερον την παραμορφώνω. Είναι το πιο απλό...
Ας πάμε όμως λίγο πιο μακριά. Εάν της δώσω ενέργεια η σφαίρα θα αρχίσει να λειώνει και τελικά θα γίνει πλάσμα. Εάν της αφαιρέσω ενέργεια τίποτα σπουδαίω δεν θα γίνει, απλώς θα παγώσει. Εάν της αφαιρέσω ή προσθέσω υλικό πάλι τίποτα μακροκοσμικό δεν θα γίνει. Όμως με την πληροφορία; Τι θα γίνει εάν δώσω πληροφορία στην σφαίρα ότι δεν έχεις θερμοκρασία 50C αλλά 100C; Ή τι θα γίνει έαν της δώσω πληροφορία ότι δεν είσαι πάνω στο τραπέζι αλλά 10cm πάνω από αυτό; Είναι τρελό αυτό που προσπαθώ να σας δείξω αλλά.. Πρώτον στο θέμα της θερμοκρασίας η ίδια η σφαίρα θέλωντας να είναι εντάξει με την πληροφορία της θα αυξήσει την θερμοκρασίας της. Πως; Με ίδια στοιχεία. ΔΕΝ θα πάρει ενέργεια από τον περιβάλοντα χώρο αλλά πολύ απλά η θερμοκρασία της θα αυξηθεί. Όπως με το ηλεκτρόνιο που δεν πέφτει ποτέ πάνω στο πρωτόνιο... Θα πάρει ενέργεια από άλλο επίπεδο και δεν εννοώ διάσταση.. Για την θέση τα πράγματα είναι πιο απλά, απλώς θα αρχίσει να αιωρείται, δεδομένου ότι της έχουμε δώσει μία καινούρια θέση και της έχουμε ΑΦΑΙΡΕΣΗ την πληροφορία της βαρύτητας από μέσα της..

Πάλι σε εργαστηριακά πειράματα (Πανεπιστήμιο της Κλαμάρ στη Γαλλία) αποδείχθηκε ότι κάθε ουσία έχει τη δική της συχνότητα, η οποία μεταφέρει το σύνολο της πληροφορίας και μπορεί να αντικαταστήσει την ίδια την ουσία. Εάν μια καρδιά εκτεθεί στη συχνότητα της ισταμίνης (ουσιαστικά σε ηλεκτρομαγνητικά σήματα χαμηλής συχνότητας – κάτω των 20 kHz), η καρδιά θα συμπεριφερθεί σα να της είχε χορηγηθεί η ουσία.

Άλλα πειράματα απέδειξαν αυτό που πάντα πρέσβευε η ομοιοπαθητική. Εάν ξεκινήσει κανείς από ένα διάλυμα υψηλής περιεκτικότητας ισταμίνης (1 μέρος ισταμίνης προς 1 μέρος νερού) και αρχίσει να αραιώνει το διάλυμα, έτσι που σε κάποιο σημείο να έχει 1 μόνο μέρος ισταμίνης και 999 μέρη νερού, ο οργανισμός θα αντιδράσει στο πολύ αραιό αυτό διάλυμα με τον ίδιο τρόπο που θα αντιδρούσε στο αρχικό πυκνό διάλυμα. Μάλιστα αποδείχθηκε ότι ακόμη και αν αραιωθεί τόσο το διάλυμα ώστε να μην περιλαμβάνει ούτε ένα μόριο από την ισταμίνη, ο οργανισμός θα έχει όχι απλά την ίδια αντίδραση αλλά αυξημένη, σα να υπήρχε περισσότερη ουσία στο διάλυμα! Αυτό αν μη τι άλλο αποτελεί ένδειξη ότι κατά κάποιο τρόπο έμεινε η πληροφορία της ισταμίνης μέσα στο διάλυμα, ακόμη και όταν δεν υπήρχε πια καθόλου ισταμίνη μέσα σε αυτό (Γαλλικό Ινστιτούτο για την Υγεία και την Ιατρική Έρευνα, 1980).

Αλλά ας δούμε τι άλλο έχει να μας πει ο φίλος μας OANNHSEA.

1. Το φαινόμενο της ΚΒΑΝΤΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ σημαίνει ότι τα υποατομικά σωματίδια μπορούν να συνεργαστούν. Αυτά τα υποατομικά κύματα ή σωματίδια όχι μόνο γνωρίζουν το ένα για το άλλο, αλλά επίσης είναι συνδεδεμένα διαμέσου συχνοτήτων κοινών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων, ώστε μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους. Είναι σαν μια πληθώρα από διαπασών που συντονίζονται όλα μαζί. Και καθώς τα κύματα συντονίζονται, αρχίζουν να δρουν σαν ένα γιγάντιο κύμα ή γιγάντιο υποατομικό σωματίδιο και γίνεται δύσκολο να τα ξεχωρίσεις. Πολλά από τα παράξενα κβαντικά φαινόμενα που βλέπουμε σε ένα κύμα ισχύουν και για το σύνολο. Αν γίνει κάτι σε ένα από αυτά, επηρεάζει και τα υπόλοιπα.

2. Υπάρχει επίσης η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ Ή ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΑΣ, σύμφωνα με την οποία κάθε σωματίδιο ποτέ δεν είναι τελείως αδρανές αλλά βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση. Όλα τα στοιχειώδη σωματίδια αλληλεπιδρούν μεταξύ τους ανταλλάσσοντας ενέργεια μέσω άλλων κβαντικών σωματιδίων, τα οποία πιστεύεται πως εμφανίζονται από το πουθενά, συγχωνεύονται μεταξύ τους και εξαλείφουν το ένα το άλλο σε λιγότερο από μία στιγμή – σε 10-23 δευτερόλεπτα για να είμαι ακριβής – προκαλώντας τυχαίες διακυμάνσεις ενέργειας χωρίς προφανή αιτία. Τα σωματίδια που δημιουργούνται φευγαλέα κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης στιγμής αποκαλούνται “εικονικά σωματίδια”. Διαφέρουν από τα πραγματικά σωματίδια διότι υπάρχουν μόνο κατά τη διάρκεια αυτής της ανταλλαγής – του χρόνου της “αβεβαιότητας” που επιτρέπει η αρχή της αβεβαιότητας. Αυτό το υποατομικό ταγκό, όσο σύντομο και αν είναι, όταν προστεθεί καθ’ όλο το μήκος και το πλάτος του σύμπαντος, προκαλεί τη δημιουργία τεραστίων ποσών ενέργειας, περισσότερης από ότι περιέχεται σε όλη την ύλη όλου του κόσμου. Πρόκειται για ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΜΗΔΕΝΙΚΟΥ ΣΗΜΕΙΟΥ, που οι φυσικοί επίσης αποκαλούν “το απόλυτο κενό” (the vacuum) και που αποκλήθηκε “μηδενικό” επειδή οι διακυμάνσεις στο πεδίο εξακολουθούν και είναι ανιχνεύσιμες σε θερμοκρασία απόλυτου μηδενός, δηλ. στην κατώτερη δυνατή ενεργειακή κατάσταση, όπου όλη η ύλη έχει απαλειφθεί και υποθετικά δεν έχει απομείνει τίποτα για να προκαλέσει κίνηση. Ωστόσο εξαιτίας της αρχής της αβεβαιότητας πάντα υπάρχει κάποιο κατάλοιπο κίνησης εξαιτίας της ανταλλαγής εικονικών σωματιδίων και έτσι υπάρχει πάντα ενέργεια στο Πεδίο Μηδενικού Σημείου.

3. Το κβαντικό φαινόμενο της ΜΗ ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑΣ αφορά την ιδιότητα των συνδεδεμένων υποατομικών σωματιδίων να καταρρέουν ταυτόχρονα όταν παρατηρείται ένα από όλα τα σωματίδια, ασχέτως της απόστασης μεταξύ τους. Tο φαινόμενο αναφέρεται και ως "απόκοσμη δράση από απόσταση" (spooky action at a distance).

Σόρι για τα ταχύρρυθμα μαθήματα κβαντικής φυσικής, κι εγώ στο νηπιαγωγείο είμαι ακόμη.

ο καιρός γαρ εγγύς:

το 2007 λοιπόν, πιθανόν να έχουμε μερικές απαντήσεις σε ερωτήματα περί ύλης, αντιύλης, κοσμογένεσης, σκοτεινής ύλης κλπ, μερικά από τα οποία - αν όχι όλα - έχουν και φιλοσοφικές διαστάσεις.

Μπορεί σε λίγο η κβαντική θεωρία να μοιάζει πρωτόγονη.

Πιθανόν να μάθουμε γιατί και πώς υπερίσχυσε (όπως νομίζουμε μέχρι τώρα) η ύλη επί της αντιύλης, κάτι που δεν προβλέπεται από τη λεγόμενη "standard theory".

Ακόμη ίσως να επιβεβαιωθεί η πολλά υποσχόμενη θεωρία της "υπερσυμμετρίας", μπορεί και όχι.

Μπορεί να βρούμε τα (υποθετικά ως τώρα) σωματίδια Χιγκς, ίσως και μερικά ακόμα καινούργια μαζί με κάμποσες νέες διαστάσεις και να καταλάβουμε τί εστί βερύκ...ε...βαρύτητα.

Αν όλα πάνε καλά (*) μπορεί να πάρουμε μια ιδέα περί του τί είναι ζωή, ψυχή, πνεύμα, συνείδηση κλπ και πώς μπορεί να προκύψει μια καθαρά φιλοσοφική έννοια σαν αυτές από καθαρή "ύλη".

Επειδή πάντα η θεωρία (σκέψη) προηγείται (ή θα έπρεπε να προηγείται) της πράξης, λέμε και καμμιά μλκια εδώ να περάσει η ώρα, για την ακρίβεια οι μήνες μέχρι να ξεκινήσει το μεγάλο πείραμα.

Προφανώς είμαστε ανέτοιμοι για το πείραμα αυτό αλλά ποιός μπορεί να βάλει φρένο στη δίψα του ανθρώπου για εξερεύνηση.

Πόσο ανέτοιμοι είμαστε φαίνεται κι από το μέγεθος της πληροφορίας που θα προκύψει από το πείραμα, πληροφορία την οποία πρέπει να συλλάβουμε, αποθηκεύσουμε και μελετήσουμε.

Υπολογίζεται λοιπόν σε μερικές δεκάδες πεταμπάιτ (1 petabyte = 1024 terabytes) και αυτή η ποσότητα αφορά μόνο στο 1/1.000.000.000.000 των αποτελεσμάτων του πειράματος που μπορούμε να ελέγξουμε. Λένε οτι αν τα βάλουμε σε σιντιρόμ κι αυτά σε στήλη, το ύψος θα φτάσει τα 20 χιλιόμετρα.

Επίσης είναι μαθηματικά βέβαιο, πως ο,τι και να μάθουμε από το πείραμα αυτό, αμέσως θα μας δημιουργήσει νέα ερωτήματα σε εκθετικό βαθμό που θα χρειαστούν περαιτέρω έρευνα κλπ κλπ κλπ.

(*) Παραβλέπουμε την - αμυδρή έστω - πιθανότητα να δημιουργήσουμε κάμποσες μικρο-μαύρες τρύπες, που με τη σειρά τους θα γίνουν κανονική μαύρη τρύπα, που θα μας φάει το μαύρο σκοτάδι κλπ κλπ, βασιζόμενοι στις θεωρίες του Χόκινγκ (κι αν ο Στιβ κάνει λάθος;).

Η πληροφορία λοιπόν, κατ'επέκτασιν η σκέψη, κατ' άλλη μια επέκταση η γνώση είναι αυτή από την οποία ξεκίνησαν όλα και στην οποία θα τελειώσουν κάποτε;
Τί είναι αυτός ο "Λόγος" που ήταν στην αρχή (ή μήπως ΣΕ αρχή);
Τί γίνεται όλη αυτή η πλροφορία;
Μετατρέπεται, μεταμορφώνεται, κι αν ναι, σε τί;
Τί είχε κατά νού ο Σόκρατες όταν έλεγε ουσιαστικά οτι είμαστε πληροφορία, γνώση.
Τί έχουν κατά νου ο Τσόμσκι κι ο Πίνκερ όταν λένε οτι η γλώσσα είναι έμφυτη μέσα μας, οτι είναι κάτι σαν ένστικτο; τί είναι το ένστικτο;

tsonta 1
...Αν δεν έχετε σκεφτεί ποτέ το απώτατο μέλλον των υπολογιστών, μην ανησυχείτε, το έχουν σκεφτεί άλλοι για μας. Ο πρόεδρος της Motorola, μιάς από τις γιγάντιες εταιρείες ηλεκτρονικών, είχε πρώτος πει πριν από μερικά χρόνια, οτι είναι ορατή η εποχή που θα εμφυτεύεται ένα τσιπ στον εγκέφαλό μας, το οποίο θα μας παρέχει ασύρματη σύνδεση με οποιοδήποτε υπολογιστικό σύστημα στον κόσμο. Η σύνδεση θα είναι, λέει, δορυφορική κι έτσι θα είναι εφικτή από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, ενώ μέσω της σύνδεσης θα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και την υπολογιστική ισχύ των συνδεδεμένων δικτύων για οποιαδήποτε χρήση... "

"...Βεβαίως, το σύστημα θα ελέγχεται απλά από τις σκέψεις μας χωρίς καμμιά ορατή εξωτερική κίνηση. Ισως το σενάριο σας φαίνεται γκράν - γκινιόλ, ωστόσο, αν φανταστείτε το τσιπ όχι από πυρίτιο αλλά από οργανική ύλη, με βάση την αναπτυσσόμενη βιοηλεκτρονική, τότε ίσως σας φανεί πιό ανθρώπινο. Οι μέρες αυτές είναι μάλλον μακρυά προς το παρόν, ωστόσο το πρώτο δειλό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή, εκκολάπτεται στις μέρες μας στην Αμερική και θα κάνει τα πρώτα του μεγάλα βήματα στη χρονιά που αρχίζει..."

--------------------------------------------------------------------------------

Περιοδικό RAM, Ιανουάριος 1994 (!)
κάπου εδώ μέσα το βρήκα.

Αυτά το 1994. Πυρίτια και λοιπά φαιδρά στην πυρά. Μάλλον ξεπεράστηκαν. Δε θα χρειάζονται πια εμφυτεύσεις τσιπ, αφού ο δικός μας υπολογιστής (εγκέφαλος) θα μπορεί να συνεργαστεί μια χαρά με άλλους (οργανικούς) υπολογιστές.

η μοντερνα φυσικη εχει αρχισει εδω και δεκαετιες να φιλοσοφει και οπως ειπε ενας φυσικος στην απολαυστικη εκπομπή της ΕΤ3 "το συμπαν που αγαπησα", ηρθε η ωρα να περασουμε απο τον αιωνα της Λογικης στον αιωνα της Νοησης

lamogio και γ@μω τα τοπικ ανοιξες!!!

JOONYBEGOOD WELLCOME!!

Τώρα στο θέμα μας...
Για να μπορέσετε να καταλάβετε καλύτερα την γραμμικότητα, θα αναπτήξω ως εφαρμογή αυτό που την δεκαετία του 70 προτάθηκε σαν τεχνολογία ονείρου. Δόθηκε δε αυτό το όνομα όταν σε μία συνάντηση κάποιων από τους εκπροσώπους της γραμμικότητας, κάποιος ομιλητής ανέφερε ότι όσα πραγματεύονταν ήταν σαν όνειρο για τον απλό πολίτη.
Ας πάρουμε την θέληση κάποιου να ταξιδέψει, χωρίς να έχει σημασία το που. Πρέπει πρώτα να βρει τον δρόμο εάν έχει δικό του αυτοκίνητο ή σε περίπτωση που δεν μπορεί να μεταβεί σε αυτό λόγω δυσκολίας όπως ωκεανός ή μεγάλη απόσταση διαλέγει ένα μέσο για να υπερβεί την δυσκολία. Πάντα όμως το αντικείμενο είναι η μετάβαση από το σημείο Α στο σημείο Β. Μέχρι στιγμής λοιπόν για να κάνουμε αυτό το ταξίδι δίνουμε στην ύλη ενέργεια και πληροφορία. Στην ύλη που εμείς την έχουμε διαμορφώσει για να αξιοποιούμε καλύτερα τα περιορισμένα αποθέματα που μπορούμε να διαθέσουμε σε ενέργεια...
Η γραμμικότητα από την άλλη λέει ότι η ταχύτητα δεν έχει καμία σημασία στο σύμπαν γιατί ουσιαστικά είναι η απλή μετάθεση της πληροφορίας της θέσης ενός τμήματος της ύλης σε σχέση με άλλα τμήματα ύλης. Με λίγα λόγια... θυμάστε την ταινία Dune; ΤΑΞΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ. Απλός θα θέσεις σε ένα τμήμα ύλης την πληροφορία της θέσης και προς τα που βρίσκεται αυτή η θέση και η μεταφορά θα είναι πραγματικά ΑΜΕΣΗ. Τρελό ε; Για στάσου ρε μάγκα και τη θα γίνει εάν πέσει το κινητό πάνω σε ένα πλανήτη; Έχετε δει πως περνάει το φως μέσα από το γυαλί; Εάν λοιπόν ρίξω ένα αντικείμενο με ταχύτητα, πραγματικά κοντά στο άπειρο, πάνω σε ένα πλανήτη αυτός τι νομίζετε ότι θα πάθει; Δείτε το αλλιώς. Έχω ένα τοίχο από ατσάλι. Η γροθιά δεν τον διαπερνά, το ίδιο και το σπαθί, η σφαίρα. Όμως όσο αυξάνει η κινητική ενέργεια των βλημάτων τόσο είναι ικανά να το διαπερνούν. Κάποια στιγμή το διαπερνά και βγαίνει από την άλλη παρασύρωντας υλικό, όσο όμως η ταχύτητα αυξάνει τόσο ΛΙΓΟΤΕΡΟ υλικό παρασύρεται. Σε μία μεγάλη πραγματικά ταχύτητα το υλικό ΔΕΝ θα καταλάβει ότι κάτι πέρασε από μέσα του γιατί πολύ απλά ΔΕΝ θα υπάρχει η δυνατότητα να πληροφορηθεί η ύλη τι ακριβώς έγινε... Με λίγα λόγια εάν περάσω από το σημείο Β που είναι ανάμεσα στο Α και στο Γ με μία λογική ταχύτητα τότε το σημείο Β θα πάρει πληροφορίες από το κινητό. Όμως εάν μεταβώ απευθείας από το Α στο Γ χωρίς να δώσω πληροφορία στο Β αυτό δεν καταλαβαίνει τι έγινε ακόμα και εάν το κινητό περάσει από μέσα του!
Ταξίδι λοιπόν αστραπιαίο. Με τι μέσον;
Εφόσον ελέγχουμε την πληροφορία είναι άτοπο να κατασκευάσουμε ένα όχημα. Ότι θα κάνουμε είναι διαμέσου της πληροφορίας. Για παράδειγμα εάν θέλω να μεταβώ στο Α του Κενταύρου. Το σκάφος που θα φτιάξω θα είναι το λιγότερο απλό για να χρησιμοποιήσω τις λιγότερες πληροφορίες. Με λίγα λόγια το σκάφος μου θα είναι μία σφαίρα η οποία θα χωρά την προς μεταφορά ύλη και θα αποτελείται μόνο από κουάρκ, λεπτόνια ή το υλικό που αποτελούνται τα κουάρκ και τα λεπτόνια. Και η ύλη που θα είναι μέσα; Θα έχουμε δώσει την σχετική πληροφορία ότι τα κουαρκ θα είναι πάντα ακίνητα ως προς αυτή την ύλη και κινητά ως προς την θέση του σύμπαντος. Δείτε ένα αυτοκίνητο. Αυτό μπορεί να τρέχει με 200 Km την ώρα, ο οδηγός όμως μέσα με πόσα τρέχει; Σε σχέση με το αυτοκίνητο 0, σε σχέση με το περιβάλλον 200.
Τώρα εάν μπορεί κάποιος να κάνει αυτό το ταξίδι, τι τον εμποδίζει να φτάσει στα όρια; Το σώμα μας με δεδομένα σαν τα παραπάνω το χρειαζόμαστε; Μπορούμε να κάνουμε δικούς μας ήλιους και να αλλάξουμε θέση και υφή των γαλαξιών.
Και εν τέλει τι ακριβώς χρειαζόμαστε εάν έχουμε παρόμοια τεχνολογία στα χέρια μας;
Κάποιον άκουσα να φωνάζει «είμαστε θεοί, είμαστε θεοί». Πιστεύεται ότι δεν έχει δίκιο;

Εάν λοιπόν η θεωρία είναι σωστή τότε το γεγονός που γέννησε το BIG BANG δεν είναι το μοναδικό, απλώς δεν έχουμε την δυνατότητα να εντοπίσουμε προς το παρόν τα άλλα.

Ας έρθουμε όμως στο τώρα. Η θεωρία της γραμμικότητας μπορεί να δώσει μία καλή εξήγηση για τους τηλεπαθητικούς ή τηλεκινητικούς. Ο εγκέφαλος μας όντως δικτυωμένος με τον περίγυρώ του μπορεί να δει και να καταλάβει ασυνήδητα πράγματα που εμείς δεν μπορούμε. Ένα από τα πρώτα πράγματα που άκουσα και έψαξα να δω εάν ισχύει είναι η ρήση που λέει ότι ένα καινούργιο πράγμα στο σπίτι θα φέρει ατυχήματα ανάλογα του όγκου του. Όσο πιο μεγάλος είναι ο όγκος, και άρα η ύλη, τόσο πιο πολλές είναι οι πληροφορίες που πρέπει να επεξεργαστεί ο εγκέφαλος.
Τι κάνουν λοιπόν ασυνήδητα οι τηλεκινητικοί; Δίνουν πληροφορία στην ύλη του αντικειμένου. Συνήθως δεν είναι μία πληροφορία σε σχέση με το περιβάλλον αλλά μία απλή πληροφορία όπως κουνήσου, και το αντικείμενο παίρνει μόνο του τις πληροφορίες από το περιβάλλον. Η ύλη για να κινηθεί παίρνει ενέργεια από το συνολό της και η θερμοκρασία του αντικειμένου πέφτει κατά ελάχιστο! Τι γίνεται όμως σε περιπτώσης όπως αυτή του γίογκι που μπορούσε να παίξει τις χορδές από το ινδικό όργανο από μακριά; Εκεί δεν μετακινήθηκε η ύλη αλλά δόθηκε διαταγή σε ένα τμήμα της ύλης να μετακινηθεί. Τα υπόλοιπα μόρια όπως ήταν ενωμένα μεταξύ τους στην χορδή ακολούθησαν και όταν έπαψε ή μετάδοση της πληροφορίας λόγου του ότι είχαν αποκτήσει ενέργεια ελατηρίου ταλαντεύτηκαν.
Ο τηλεπαθητικός απλώς αναζητά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις πληροφορίες εκείνες που φεύγουν από τον εγκέφαλο του κάθε ανθρώπου. Δηλαδή με κάποιο τρόπο (ίσως με τα νετρίνα λένε κάποιοι) μεταδίδονται ή μένουν πάνω σε ένα αντικείμενο πληροφορίες. Με λίγα λόγια εάν πιάσω ένα τσεκούρι και δολοφονήσω ένα άνθρωπο τότε πληροφορίες από την πράξη θα μείνουν πάνω στο τσεκούρι μέχρι αυτό να γίνει σκουριά και άνθρακας. Το πως γίνεται αυτό είναι μία άλλη ιστορία...

καλως σας βρισκω φιλε OANNHSEA κι ευχαριστω για το καλωσορισμα!

δυο αποριες μου δημιουργηθηκαν: η πληροφορια δεν "δρα", οντως, αλλά προκαλει δραση - αυτη η δραση συνεπαγεται αντιδρασης?

και ναι μεν η πληροφορια ειναι πληροφορια, η μεταδωση της σε οτιδηποτε δεν απαιτει ενεργεια?

ΥΓ. ενα ευγε σε οσους συμμετεχουν στο τοπικ! - ηταν μια ευχαριστη εκπληξη μετα απο ενα μηνα εκτος φορουμ

quote:

---

Ας το δούμε λοιπόν πιο απλά. Έχουμε μπροστά μας μία σφαίρα από γυαλί διαμέτρου 10cm, ανεξαρτήτως υλικού. Την έχω πάνω σε ένα τραπέζι.

Λοιπόν αυτή η σφαίρα έχει τα στοιχεία της ύλης, της ενέργειας και της πληροφορίας. Ας πούμε ότι είναι από καθαρό χρυσό, άρα έχουμε την ύλη. Ενέργεια έχει: από την φορά και την κίνηση της γης και γενικά γαλαξία και σύμπαντος, από την θέση της (δυναμική ενέργεια) και φυσικά την ενέργεια που έχουν μέσα της τα άτομα του χρυσού, όπως και την ενέργεια που έχει η ίδια η σφαίρα (μην ξεχνάμε ότι χρειάστηκε ενέργεια για να μορφοποιηθεί).

Οι πληροφορίες τώρα απότελούνται: από την θέση της πάνω στο τραπέζι και σε σχέση με τα στοιχεία (ύλη και ενέργεια) γύρω της, από την γη, τον γαλαξία και το σύμπαν, από τις πληροφορίες που μας δίνουν ουσιαστικά την ενέργεια και τις πληροφορίες του υλικού και του σώματος ως κάθε ατόμου ανεξάρτητα.

Με λίγα λόγια, πως μπορώ να μετατρέψω κάποια από τα τρία στοιχεία της σφαίρας; Μπορώ να την ρίξω κάτω από το τραπέζι και έτσι: πρώτον της δίνω δυναμική ενέργεια και δεύτερον την παραμορφώνω. Είναι το πιο απλό...

Ας πάμε όμως λίγο πιο μακριά. Εάν της δώσω ενέργεια η σφαίρα θα αρχίσει να λειώνει και τελικά θα γίνει πλάσμα. Εάν της αφαιρέσω ενέργεια τίποτα σπουδαίω δεν θα γίνει, απλώς θα παγώσει. Εάν της αφαιρέσω ή προσθέσω υλικό πάλι τίποτα μακροκοσμικό δεν θα γίνει.

Όμως με την πληροφορία; Τι θα γίνει εάν δώσω πληροφορία στην σφαίρα ότι δεν έχεις θερμοκρασία 50C αλλά 100C; Ή τι θα γίνει έαν της δώσω πληροφορία ότι δεν είσαι πάνω στο τραπέζι αλλά 10cm πάνω από αυτό; Είναι τρελό αυτό που προσπαθώ να σας δείξω αλλά.. Πρώτον στο θέμα της θερμοκρασίας η ίδια η σφαίρα θέλωντας να είναι εντάξει με την πληροφορία της θα αυξήσει την θερμοκρασίας της. Πως; Με ίδια στοιχεία. ΔΕΝ θα πάρει ενέργεια από τον περιβάλοντα χώρο αλλά πολύ απλά η θερμοκρασία της θα αυξηθεί. Όπως με το ηλεκτρόνιο που δεν πέφτει ποτέ πάνω στο πρωτόνιο... Θα πάρει ενέργεια από άλλο επίπεδο και δεν εννοώ διάσταση.. Για την θέση τα πράγματα είναι πιο απλά, απλώς θα αρχίσει να αιωρείται, δεδομένου ότι της έχουμε δώσει μία καινούρια θέση και της έχουμε ΑΦΑΙΡΕΣΗ την πληροφορία της βαρύτητας από μέσα της..

Είναι τρελά αυτά που γράφω ε; Και δεν έχω γράψει ούτε το 1/6...
Γράψτε μου εάν θέλετε να συνεχίσω ή με θεωρείτε παρανοϊκό όπως και αυτούς που έθεσαν τις θεωρίες.....

---

Αν όμως το τρίτο στοιχείο, η "πληροφορία", δεν είναι αυτόνομο και αυθύπαρκτο? Αν το "περιεχόμενο" του εξαρτάται και καθορίζεται απο τα δύο προηγούμενα στοιχεία την "ύλη" και την "ενέργεια"?

Τότε αυτό δεν θα σήμαινε ότι θα ήταν αδύνατον να "μεταδώσεις" ή να αλλάξεις το περιεχόμενο της "πληροφορίας" ενός αντικειμένου.χωρίς καταρχήν να τροποποιήσεις ή μεταβάλεις ένα ή και τα δύο απο τα άλλα στοιχεία απο τα οποία αποτελείτε κάθε αντικείμενο? Την ύλη και την ενέργεια δηλαδή?

Τι είναι αυτό που αποδεικνύει ότι η "πληροφορία" είναι μη εξαρτώμενη απο την ύλη και την ενέργεια?

"The most beautiful thing we can experience is the mysterious.
It is the source of all true art and all science.

Μάλλον έτσι είναι jbg
Η ενέργεια που ζητάς πιθανόν να κρύβεται μέσα στη γνώση, δες παρακάτω.

Τελευταία, αναπτύσσεται ραγδαία η επιστήμη της «νευροφιλοσοφίας», η οποία επιχειρεί να ερμηνεύσει τον κόσμο μας εκ των έσω θα έλεγα.

Με βάση δλδ τα δεδομένα που έχουμε από τη νευροφυσιολογία και τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου, έχοντας σα στόχο να εξηγήσει πώς από υλικά (ή φυσικά) στοιχεία, από τα οποία αποτελείται ο εγκέφαλος, προκύπτουν τα νοητά (π.χ. συνείδηση, ψυχισμός κλπ).

Από τα υλικά λοιπόν, όπως ας πούμε τα σωματίδια (μεσόνια, λεπτόνια, παπαρόνια και διάφορα μπιχλιμπιδόνια) και με ηλεκτρική υποβοήθηση να το πούμε χοντρά (σήματα μέσω συνάψεων), προκύπτει το νοητό, η συνείδηση και τα συναφή.

Ετσι, κατά κάποιον τρόπο, η πληροφορία που φέρει το σωματίδιο είναι μέσα μας, άρα και η γνώση.

Σύμφωνα και με τη νευροφιλοσοφία λοιπόν αλλά και με τα ως τώρα γνωστά, η γνώση δεν είναι παρά ένα σύστημα επεξεργασίας και διαχείρισης πληροφορίας.
Ενας παραπλήσιος ορισμός λέει:
Knowledge refers to stored information or models used by a person or machine to interpret, predict and appropriately respond to the outside world" δλδ οτιδήποτε έξω απ τον εγκέφαλό μας.

Σύμφωνα με τη μαθηματική θεωρία της πληροφορίας:
log(1Πμ)= -logΠμ
όπου Πμ η η πιθανότητα του μηνύματος μ.
δλδ όσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα τόσο η ποσότητα της πληροφορίας.
οριακά, όταν Πμ=1 η ποσότητα της πληροφορίας είναι μηδέν, αλλά καλύτερα να μη μπλέξουμε με εξισώσεις.

Ακόμα ξέρουμε (ή υποθέτουμε) ότι:
«Σε κάθε δευτερόλεπτο, οι 5 αισθήσεις μας δέχονται πάνω από 11.000.000 "μονάδες" ας τις πούμε πληροφορίας. Εμείς μπορούμε να διαχειριστούμε μόνο 40 από αυτές συνειδητά. Τις περισσότερες άλλες τις χρησιμοποιούμε ασυνείδητα.»
(Timothy Wilson – Strangers to ourselves)
Οπως φαίνεται, είναι πολλά τα πεταμπάιτς που πρέπει να διαχειριστούμε.

To μανίκι είναι ότι ο εγκέφαλος και ό,τι συμβαίνει εντός του, είναι πράγματα υλικά, που υπακούνε στους νόμους της φυσικής αλλά η συνείδηση (αποτέλεσμα εγκεφαλικών διεργασιών) είναι πράγμα άυλο.

Παράδειγμα, η μουσική προκύπτει από τις κατάλληλες κινήσεις των μουσικών οργάνων ή των εξαρτημάτων τους αλλά η μουσική (το αποτέλεσμα) είναι άυλη.
Συμβαίνει κάτι αντίστοιχο με τα σωματίδια (ύλη), την πληροφορία και τη γνώση (αποτέλεσμα διαχείρισης της πληροφορίας);
--------------------------------------------------
Μπα, δε νομίζω οτι η πληροφορία είναι μη εξαρτώμενη mercury.
---------
oannhsea ιδέα σχεδόν δεν έχω από θεωρία γραμμικότητας, θενξ