- ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΕΕΝΟΣ...ΚΕΡΔΙΣΑ ΤΟ ΛΑΧΕΙΟ! - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
όταν νιώθουμε δυστυχισμένοι, έχετε παρατηρήσει ότι δε μας περνάει καθόλου από το μυαλό ότι μπορεί αυτο να είναι της στιγμής παροδικό και μετά από λίγο, ώρες, μέρες, δε ξέρω, να είμαστε πάλι μιά χαρά?
κάτι τέτοιες ώρες δε σκεφτόμαστε, τι μαύρη είναι η ζωή μας, πόσο μάταια είναι όλα, κλπ κλπ?
όταν νιώθουμε ευτυχισμένοι, δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι πριν σκεφτόμασταν τόοοσο αρνητικά πράγματα -κατά την περίοδο της δυστυχίας μας. προσπαθούμε να βρούμε αιτίες που μας έκαναν να τα δούμε όλα μαύρα...
βέβαια, κάπου-κάπου, στη άκρη του μυαλού μας σκεφτόμαστε ότι μπορεί κάποια στιγμή να μην είμαστε τόσο χαρούμενοι, και αυτό κάπως μας αγχώνει...
η ευτυχία και η δυστυχία, είναι δύο συναισθηματικές καταστάσεις που βιώνουμε που καθορίζουν την υπαρξιακή μας θεώρηση.
ποιός είναι ο τρόπος που εσείς βιώνετε την ευτυχία ή τη δυστυχία? τι σκέφτεστε την ώρα της δυστυχίας, τι κάνετε, πως το καταπολεμάτε?
λιλιθ -η πρωτη γυνέκα
click ^
Τώρα διένυσα/διανύω (δεν ειμαι σίγουρη ποιο απο το δύο) μια μάυρη περίοδο...
Στην αρχή νόμιζα ότι ήμουν απλώς κουρασμένη, είχα του κόσμου τα διαβάσματα που δεν προλάβαινα να τα βγάλω αλλιώς, οπότε έμενα ώς τα χαράματα να διαβάζω, κοιμώμουν ίσα 3-4 ώρες την ημέρα... Τελικά πριν λίγο καιρό κατάλαβα ότι το ατελείωτο διάβασμα ήταν "παυσίπονο" για να μην νοιώθω αυτά που με έκαιγαν και με πονούσαν μέσα μου... και όσο έπαιρνα παυσίπονο χειροτέρευε η κατάσταση...
Την τελευταία εβδομάδα έχω γράψει στα παλιά μου τα παπούτσια όλα τα πρέπει και παω και κάθομαι στα δασάκι, ή στο λιμανάκι ή απλώς στο γρασίδι κοντά στα σπίτι μου εξοπλισμένη με ένα τετράδιο και μολύβι. Εκεί με τους ήχους της φύσης γύρω μου απλώς γράφω... ότι μου έρχεται στο μυαλό... στην αρχή είναι πάντα μια απλή περιγραφή αυτών που συμβαίνουν γύρω μου (π.χ. σημερα αφιέρωσα ολόκληρη σελίδα σε ένα σκιουράκι που ήρθε και έκατσε δίπλα μου...) αλλά άμεσα ή έμεσα με αυτόν τον τρόπο άρχισα να παραδέχομαι στον εαυτό μου τους λόγους που όλα μου φαινόνται μαύρα... και ξέρεις κάτι; Μόλις το κάνω μου φαίνονται τόσο μα τόσο μικροί... δεν ήταν ιμαλάια τελικά αλλά κάμποσα λοφάκια...
"For the strength of the wolf is the pack
and the strength of the pack is the wolf"
- Αποτελουμαστε απο δυο "προσωπα", ενα μικρο παιδακι και εναν λογικο(;) ενηλικα. Υποκυπτοντας στις επιθυμιες του παιδιου, παραμελουμε τις ευθυνες του ενηλικα, αμελουμε τις υποχρεωσεις μας, αφηνουμε να χρονιζουν τα προβλημματα, με αποτελεσμα, να μας βασανιζουν οι τυψεις αλλα και ο φοβος της κριτικης που ενδεχομενα θα αντιμετωπισουμε, αν δεν εχουμε περατωσει τις υποχρεωσεις μας.
- Απο την αλλη, τα προβλημματα συσσωρευονται και τα βρισκουμε συνεχως μπροστα μας, με αποτελεσμα να μας γεμιζουν αγχος.
- Ομως και η αποκλειστικη ενασχολιση με την αναληψη ευθυνων και υποχρεωσεων, δεν δινει τον απαραιτητο χρονο στο παιδακι να παιξει και η σοβαροτητα που μας διδαξαν, στερει απο το παιδι μεσα μας να εκδηλωσει -περιπαιχτικα- τη σκανδαλιαρικη φυση του.
μετά από μεγάλη λύπη, έρχεται η χαρά, όπως μετά την κατεγίδα βγαίνει ο ήλιος.
το έχετε παρατηρήσει αυτό?
ότι μετά από μιά περίοδο που νιώθουμε χάλια, κάτι πολύ καλό έρχεται να μας αποζημιώσει?
ειδικότερα σε σένα Silverwolf αναφέρομαι, να το ξέρεις καλά αυτό, γιατί είναι νόμος και να μη στενοχωριέσαι τόσο πολύ...
λιλιθ -η πρωτη γυνέκα
click ^
Αν είμασταν πάντα ευτυχισμένοι θα ήταν τόσο γλυκιά η γεύση της ευτυχίας;
Χωρίς την πίκρα τι αξίζει η γλύκα της ζωής!
Ευχαριστώ για τα λόγια σου Λίλιθ.
"For the strength of the wolf is the pack
and the strength of the pack is the wolf"
Edited by - Silverwolf on 14/05/2003 01:23:30
Προς Πασχαλη:
"Σε αλλο topic ο "ψυλλιασμενος" φιλος Εχεμβροτος μας ειπε τη μαγικη συνταγη για να μη δυστυχουμε. ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ"
Φιλε μου Πασχαλη,θα διαφωνισω μαζι σου,αφου πιστευω ποως δεν υπαρχει ανθρωπος που να μην εχει γευτει την δυστυχια.
Αλλωστε αν καποιος δεν εχει νοιωσει δυστυχισμενος,πικραμενος,απογοητευμενος κλπ,δεν νομιζω οτι θα μπορει να νοιωσει και την ευτυχια.Κατα την ταπεινη μου γνωμη,η ευτυχια και η δυστυχια ειναι αντιθετα,αλλα αλληλενδετα.
Και νομιζω οτι αν καποιος βλεπει την δυστυχια με αδιαφορια,ο ιδιος ειναι πολυ δυστυχισμενος.
Προς λιλιθ: πολυ καλο και παντα επικαιρο το θεμα που ανοιξες,well done!
Φιλικα,
Τζο
quote:
πως το καταπολεμάτε?
Θα απαντήσω μόνο σε αυτό...
Αρχίζω να σκέφτομαι όλα τα πράγματα που έχω, τις ευκολίες έναντι των άλλων... Μετά φέρνω στο μυαλό μου την εικόνα της πραγματικά μικροσκοπικής γης σε σχέση με το σύμπαν, την μικρότητά μου σε σχέση με τη γη, την μικρότητα του προβλήματος σε σχέση με Εμένα και τον Ανώτερο Εαυτό μου, και τέλος την μικρότητα του προβλήματος σε σχέση με το σύμπαν. Και μόνο αυτό με κάνει να νοιώθω ηλίθειος που ασχολούμαι με μικροπράγματα... Ύστερα ξαναθυμάμαι τα ευχάριστα και θετικά πράγματα που έχω υλοποιήσει και προσπαθώ να αναπτύξω το συναίσθημα της απέραντης ευγνωμοσύνης προς τα πάντα... Όταν φτάσω σε αυτό το επίπεδο μπορώ πλέον να προχωρήσω έξω στο δρόμο και όποιον βλέπω τον φαντάζομαι να γελάει... Σε λίγα δευτερόλεπτα χαμογελάω ήδη...
Δοκιμάστε το!!!
Μάτια...Παρατηρούν...Δεν μπορούν να δουν...
και μια ερωταπάντηση νοήματος:
Γιατί άραγε να υπάρχουν τα προβλήματα και να μας κάνουν δυστυχισμένους;
Μα για να τα λύνουμε και να βρίσκουμε έτσι ευκαιρία να νιώσουμε ευτυχισμένοι!
Amalia
αυτή...που τα κατάφερε!
Συμφωνώ με την εναλλαγή δυστυχίας-ευτυχίας που αναφέρετε, Αμαλία, Silverwolf, tzo.
Φίλε Cronos,
αυτό που περιγράφεις είναι μία πολύ καλή τεχνική, αλλά όταν είμαστε "δυστυχισμένοι", πρέπει πρώτα να βρούμε το κουράγιο να πιστέψουμε στην δύναμη να το κάνουμε. Εκεί γιά μένα είναι το πρόβλημα, ότι δηλαδή μέσα στη δυστυχία μας, κάποιες φορές χάνουμε την πίστη μας και τέτοιες σκέψεις μας φαίνοντα μάταιες και ανώφελες. Τουλάχιστον εγώ το νιώθω αυτό, και χωρίς να σήμαίνει ότι δεν προσπαθώ να το καταπολεμίσω και να σκεφτώ "συμπαντικά" ή ολιστικά, αυτό είναι λίγο δύσκολο...
Φίλε Πασχάλη,
ο φίλος Εχέμβροτος, καλά κάνει και μιλάει γιά ισορροπίες. Αλλά η κατάσταση της δυστυχίας -και της ευτυχίας- νομίζω ότι τις βιώνουμε σαν έλλειψη ισορροπίας. Οπότε, αν και μετά, ατενίζοντας το παρελθόν αποκαλύπτουμε την ισορροπία, κατά τη διάρκεια του βιώματος, δεν είμαστε σε θέση να το κάνουμε. Τουλάχιστον με εμένα, έτσι συμβαίνει.
Τώρα, αφού τα έγραψα όλ' αυτά, αναρωτιέμαι,
υπάρχει τελικά παρηγοριά στη δυστυχία?
Νομίζω ότι μόνο μέσα από πάρα πολύ βαθιά κατανόηση της εναλλαγής -δυστυχία - ευτυχία, και επιπλέον αν αυτό γίνει γιά εμάς πιστεύω, έτσι μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Αλλά πάλι, δεν αντιμετωπίζουμε το πως νιώθουμε εκεινες τις στιγμές...
Το να μην νιώθεις δυστυχία την ώρα που είσαι δυστυχισμένος, είναι μία αντίφαση. Το να μην υπάρχει δυστυχία στη ζωή σου είναι αδύνατο. Άρα, κάποιες στιγμές, είτε το θέλουμε είτε όχι, είμαστε δυστυχισμένοι...
Όπως είπε και ένας ψυχολόγος, ο Σκοτ Πεκ, αναφερόμενος στα λόγια ενός κινέζου φιλόσοφου, αν θυμάμαι καλά,
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ...
Αλλά, συμπληρώνω, συνοψίζοντας το νόημα του βιβλίου, αξίζει να τη ζήσουμε, γιά να φτάσουμε και να ξεπεράσουμε τα προσωπικά μας όρια, γιά να ξεφύγουμε από τη βιωματική και να προχωρίσουμε στην ολιστική συνειδητότητα!
λιλιθ -η πρωτη γυνέκα
click ^
Ομως οπως μερικοι λενε και πιστευουν,η αγνοια ειναι ευτυχια.
Αγνοια=λιγοτεροι προβληματισμοι=τα πραγματα στην απλουστερη μορφη τους.
Η θα εχουμε προβληματα και η λυση τους θα μας φερνει την ευτυχια,η δεν θα εχουμε προβληματα κ θα βρισκομαστε καπου αναμεσα στην ευτυχια και την δυστυχια.
Πιστευω πως η πηγη της δυστυχιας-οπως και της ευτυχιας επισης,ειναι ο ιδιος μας ο εαυτος.
Εμεις δημιουργουμε τα προβληματα,εμεις προκαλουμε την δυστυχια μας,εμεις βρισκουμε τροπους να την ξεπερναμε.
Φιλικα,
Τζο
Edited by - tzo on 15/05/2003 00:04:17
ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ ΜΕΧΡΙ 3 ΜΕΡΕΣ ΤΟ ΠΟΛΥ (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ..).
"Do you smell what The Rock is cooking?"
"Do you smell what The Rock is cooking?"
Και συνεχιζω να ξεθαβω εγω...
Λιλιθ πολυ ωραιο το θεμα αυτο και με πολυ καλο τιτλο(θα το ξερεις φανταζομαι αλλα ηθελα να το πω και εγω )
Τι κανω την περιοδο που τα πραγματα δεν πανε καλα για μενα?
Τιποτα απολυτως ,απλα τα καταχωνιαζω πισω πισω στην αποθηκουλα μεχρι να υπαρχει καποια λυση για αυτα οποτε τα βγαζω στην επιφανεια και τα αφηνω πισω μου .
Τις ωρες της μεγαλης ευτυχιας νιωθω υπεροχα .
Πως το ελεγε το τραγουδι η Βουγιουκλακη?
...Ειναι ολα γυρω μας και ομορφα και ημερα,
και ειναι τοσο φωτεινος ο ουρανος...
Καπως ετσι δεν το λεει? Αυτο αισθανομαι στις μεγαλες χαρες μου.
Καλη σας εβδομαδα
ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΕΤΑΠΤΩΣΕΩΝ ΜΑΣ,ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΤΟΤΕ,ΚΑΙ ΤΟ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΑΜΕ ΣΑΝ ΑΙΤΙΕΣ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΤΑΠΤΩΣΕΙΣ.ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ,ΑΝΑΤΡΕΧΟΝΤΑΣ
ΣΕ ΠΛΛΙΟΤΕΡΕΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ,ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΑΛΙΑ,ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΠΙΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΟΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟΥ,ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΝΝΑΛΑΚΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΧΕΙΡΙΣΤΟΥΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΔΕΞΙΑ.
θα παραθεσω κατι που ειχα γραψει καποτε σε ενα αλλο τοπικ και που ακομα συμφωνω μαζι του...
ειχα πει καποτε σε μια ψυχη...
ειμαστε οργανα καλη μου...
θελει η χαρα να εκφραστει και γω γελω...
θελει η μοναξια να εκφραστει...
και μενω μονος μου...
ενα ενδιαμεσο...
πριν το φως η τυφλωση...
κ
μετα φωτοβολιδες απο σκοταδι
να σκανε
μεσα κ εξω απο αυτο που δεν ειμαι...
οργανο...
αραγε αυτοφωτο???
θελει το απολυτο να εκφραστει
και
φως!!!
θελει η δυστηχια να μιλησει
και δυστηχω...
αν δεχομασταν την λυπη οπως τις εποχες
δεν θα πονουσαμε τοσο... κατι τετοιο λεει ο κιμπραν...
φως σας ευχομαι...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
ΩΡΑΙΟ ΘΕΜΑΤΑΚΙ ΛΙΛΙΘ!
ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΖΩΗ! ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΑΥΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΝΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΝΕ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ…
ΚΑΠΟΙΑ ΦΙΛΗ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ Ο ΗΛΙΟΣ! ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΠΩ ΟΤΙ ΑΝ ΚΑΘΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΘΗΚΑΜΕ Η ΛΥΠΗΘΗΚΑΜΕ Η ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΤΑΛΗΞΑΝΕ ΣΕ ΚΑΤΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ! ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΡΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ, ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ!! ΑΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΙΑ ΑΣΧΗΜΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΕΙ ΖΩΝΤΑΝΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ.
ΕΓΩ ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΔΥΣΚΟΛΗ.
ΤΕΛΙΚΑ ΒΓΗΚΕ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΗΤΑΝ ΛΑΜΠΕΡΟΣ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΜΕ ΓΕΜΙΣΕ ΖΩΝΤΑΝΙΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ!!
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΙΑ:
"ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ ΜΙΑ ΠΟΡΤΑ,ΑΝΟΙΓΕΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ!"
ΤΟ ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΩ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ?ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΑΣΧΗΜΑ ΕΙΜΑΙ.ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΛΑ ΠΕΡΝΩ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΜΑΙ ΩΡΕΣ ΟΔΗΓΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΕΡΜΑ,ΑΛΛΕΣ ΑΠΛΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΗΡΕΜΩ.
ΤΙΣ ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ?ΜΕ ΤΕΡΜΑ ΜΟΥΣΙΚΗ,ΚΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΤΡΕΛΑ!!!
ΦΙΛΙΚΑ 
Alma Libre....
ΛΕΩ<ΤΙ ΚΑΝΤΕΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΟΛΑ ΣΕ ΜΕΝΑ ΘΑ ΤΥΧΟΥΝ?>
ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΛΕΩ<ΕΝΤΑΞΗ ΠΟΣΟ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ? ΜΙΑ ΩΡΑ,ΔΥΟ ΩΡΕΣ?>