- ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ - ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ
Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ
quote:
Θα μπορούσα να πώ οτι οδηγούν στον Παράδεισο (με τις παρθένες και το ρύζι) , στην Ανασταση , στον Χριστό στην Φώτηση κλπ. … αλλα δέν πιστέυω σε αυτά .. και δεν μπορείς να “οδηγηθείς” κάπου απο την στιγμή που δεν πιστέυεις σε αυτό…
Το μόνο που μπορώ να πώ ειναι οτι οδηγούν σε αποτελέσματα …
“ Ο Πατήρ του παντός είναι το Τέλεσμα” - Ερμής Τρίσμέγιστος
Αλήθεια σε τι αποτελέσματα σε έχει οδηγήσει ο Χριστιανισμός εσένα..?
Αναρωτήθηκες ποτέ αν θα είχες οδηγηθείς σε αυτά .. έαν δεν πίστευες στον Χριστό..
βλέπεις οτι υπάρχει μιά σχέση της θέασης του Θείου με τα αποτελέσματα στην ζωή σου.…?
Γεια σου φίλε Γιώργο
Σαφώς και δεν σου ζήτησα να μου πεις κάτι που δεν πιστεύεις. Ούτε σε ρώτησα για να αποδείξω κάτι εκ’ των υστέρων.
Πως θα συζητήσουμε αν δεν είμαστε ειλικρινείς? Εκτός εάν θέλουμε μόνο να πλασάρουμε τις απόψεις μας. Αλλά τι νόημα θα είχε? Για μένα δεν έχει κανένα.
Στην ουσία λοιπόν. Η λέξη «τέλεσμα» που αναφέρεις από τον Ερμή δεν βρέθηκε στο λεξικό. Πιθανά να εννοείς ότι και με τη λέξη «τέλεση» δηλ. η «πραγματοποίηση».
«Ο πατέρας λοιπόν του παντός είναι η πραγματοποίηση». Ή η πραγμάτωση.
Η πραγμάτωση όμως τίνος πράγματος, ή ιδέας?
Πως συμβαδίζει η πραγμάτωση, με τη «συνεχής διαδικασία μιά ροή μία εξέληξη» που γράφεις?
Με ρωτάς σε τι αποτελέσματα με έχει οδηγήσει ο Χριστιανισμός. Κατ΄ αρχήν να σου πω ότι ο Χριστιανισμός σαν σύστημα δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα γιατί δεν με έχει ενσωματώσει.
Το σύστημα της Ορθοδοξίας είναι βαριά «ασκητικό» και «καθαρτικό». Πολλές φορές όμως «αιωρείται» ανάμεσα στα πλαίσια της ασκητικής-μυητικής αυστηρότητας και της Αγάπης.
Μόλις τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής μου όντας «άθεος» «γνώρισα» το Χριστό μέσα από μια ομάδα - άνθρωπο που σήμερα θεωρείται αιρετική.
Πως μπορώ να σου πω τι αποτελέσματα έχει αυτή η πορεία αν δεν ζήσω μια διαφορετική?
Η σχέση θέασης και αποτελεσμάτων στη ζωή με έχει πολλές φορές απασχολήσει. Πόσο σε αυτή τη σχέση επιδρούμε εμείς διά της θέλησης μας, πόσο οι γύρω μας (οικογένεια-στενό περιβάλλον), πόσο η ανθρωπότητα και πόσο ο Θεός?
Η γνώμη μου είναι 33% οι τρεις πρώτοι παράγοντες και 1% το θείο. Η δύναμη όμως του 1% μπορεί να καταργήσει (αν το θέλει) το υπόλοιπο 99%.
Θα ήθελα πολύ την άποψη σου πάνω σε αυτό.
***Για το Λόγο – Μαγεία θα σου πω στη συνέχεια. Να μη τα μπερδέψουμε....
Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ
«Διαβάστε τις ενθέσεις του Ampere και μετά τις απαντήσεις του troll.
ΕΜΠΑΘΕΙΑ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ.»
Είναι τόση η ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ που σε έχει εμποτίσει, ώστε ουσιαστικά έχεις τυφλωθεί φίλτατε.
ΑΝ και για πολλοστή φορά ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΕΣΕΝΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ, πράγμα που καταδεικνύει και την αστείρευτη σου ΛΥΣΣΑ για προσωπικές επιθέσεις, άσχετα εάν υποκρίνεσαι για το αντίθετο, ωστόσο πετάχτηκες ως τιμητής των πάντων.
Ας είναι, απλά φασαρία δημιουργείς και τίποτα άλλο.
Ωστόσο, και επειδή ΨΕΥΔΕΣΑΙ ΑΣΥΣΤΟΛΑ, θα εξηγήσω μέσα από αυτά που ΕΣΥ ΕΓΡΑΨΕΣ ότι ποτέ δεν σου επιτέθηκα προσωπικά, ποτέ δεν σε χαρακτήρισα προσωπικά, αλλά εσύ το έπραξες για σειρά μηνυμάτων προκαλώντας ουσιαστικά για να ακούσεις τα δέοντα!
Με λίγα λόγια, ο τρόπος που κινείσαι είναι ΕΜΠΑΘΗΣ και σκοπός σου η τεχνητή ένταση. Κανένας λόγος φυσικά δεν μπορεί να γίνει για δήθεν «προστασία» των θεμάτων που έχεις ανοίξει, καθώς ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΤΙΣ ΥΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ!
Πάμε να δούμε ΤΙ σου είπε ο συντονιστής και ΤΙ απάντησες εσύ, ώστε να αντιληφθούμε την αμετροέπεια που σε χαρακτηρίζει αλλά και το θράσος που έχεις:
Dying_Incubus:
{Αφού θέλεις να μιλήσουμε για εσένα, θεωρώ τουλάχιστον απρεπείς τους χαρακτηρισμούς που αποδίδεις στο μέλος Schwabe όπως "λαζογερμανικό troll" κτλ.}
ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
{Θεωρώ άδικο και απαράδεκτο εκ μέρους σου… να εστιάζεις στον δικό μου χαρακτηρισμό περί «Λαζογερμανικού troll» και να ξεχνάς τους απαξιωτικούς ειρωνικούς και υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς του μέλους Schwabe προς τον Ampere «κακομοίρη», «όπως έστρωσες θα κοιμηθείς» «κάτσε στα αυγά σου» κ.λ.π οι οποίοι ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΗΡΞΑΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ.}
Με άλλα λόγια, αυτό που ο ίδιος σου δηλώνεις, είναι ότι ΔΕΝ ΣΕ ΠΡΟΣΒΑΛΑ ΕΣΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, αλλά εσύ ειρωνεύτηκες εμένα με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ (!), καμία από τις λέξεις που απεύθυνα στον Ampere δεν αποτελεί ύβρη ή απαξιωτικό χαρακτηρισμό, αλλά εσένα σου ήταν αρκετός ο διάλογος τρίτων προσώπων (!) ώστε να επιτεθείς επί προσωπικού ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ!
Μετά από όλα αυτά, είναι σαφές θαρρώ ότι ΨΕΥΔΕΣΑΙ, αλλά και ότι τα κροκοδείλια κλάματα περί της «χαμένης σοβαρότητας του topic» ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ ΑΦΟΡΟΥΝΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ.
Τέλος, να σου επιστήσω την προσοχή ότι παύω να σε χαρακτηρίζω («εσχατολογικό φούμαρο»), κάτι που έκανα εξάλλου αφού για σειρά μηνυμάτων ανεχόμουν τις ειρωνείες σου, αλλά εάν ξαναδώ παρόμοιες γελοιότητες τότε θα πάψω να χαριτολογώ και θα σου απαντήσω κάπως διαφορετικά.
Να είσαι απολύτως σίγουρος ότι δεν στερούμαι «επιχειρημάτων»…..
Μη χάνεις τη ψυχραιμία σου.
Καλό δρόμο στο κατήφορο που έχεις πάρει.
Άντε γεια.
***Καλώ όλα τα μέλη που συμμετείχαν στο τοπικ να επανέλθουν και καλή συνέχεια.
Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ
«Όσο και να προκαλείς, να απειλείς και να ψεύδεσαι το τόπικ θα συνεχίσει να ζει με τον διάλογο με τα μέλη που γνωρίζουν να συζητούν και δεν είναι εδώ για να κλειδώνουν τοπικ και να προβοκάρουν.»
Το ότι έχεις θράσος, το έχω ήδη ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ μέσα από τα ψεύδη και τις δήθεν «προσβολές» που επικαλέστηκες για να δικαιολογήσεις την απρεπέστατη και μισαλλόδοξη συμπεριφορά σου.
Ποια απόδειξη θα μπορούσε να είναι καλύτερη από την σιωπή που επέλεξες, άπαξ και δημοσιοποίησα τις αντιφάσεις στις οποίες έχεις υποπέσει αλλά και τα ψεύδη που προσπάθησες να περάσεις ως «αλήθεια»?
Εάν είχες κάτι να πεις φίλτατε, ΘΑ ΤΟ ΕΛΕΓΕΣ. Επομένως, άσε τις εξυπνάδες και σοβαρέψου. Μάθε ΝΑ ΑΚΟΥΣ, διότι δεν επιλέγουνε όλοι τον «δρόμο» της αναδημοσίευσης και της αναπαραγωγής διάφορων παππούληδων για να πείσουνε για αυτό που οι ίδιοι σε τελική ανάλυση δεν έχουνε κατανοήσει!
Ακόμη και ως συκοφάντης, δεν τα κατάφερες…………
Εδώ θα είμαι φίλτατε.
quote:
Αυτο που θα πω τωρα, το εχω πει πολλες φορες. Το ξερω, ακουγεται αστειο, δυστυχως θα θεωρηθει ειρωνικο, αλλα θα ηθελα οι χριστιανολατρες, ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΟΝΟ, να σκεφτουν:Αν βρεθει το πτωμα του Χριστου, θα κανουμε Πασχα?
Γεια σου ρε φίλε. Πάλι τα ισχυρά σου επιχειρήματα κατέβασες?
Καλά λοιπόν. Βρέστο εσύ το πτώμα και θα αγοράσω χλαμύδα Νο38 να πάμε για σπονδές στο θεό ΗΛΙΟ.
Και εις ανώτερα......
Καλο!...
Αυτο που ηθελα να πω, ειναι πως ολα τα εθιμα, η θεολογια, η θαυμασια χριστιανικη τεχνη, ολα αυτα ειναι δυστυχως στηριγμενα σε ενα ψεμα. Φυσικα, η αυθυπαρκτη αξια τους δεν χανεται, αλλα ειναι πραγματικα παρανοικο το ποσα θαυμασια πραγματα φτιαχτηκαν, για να στηριξουν ενα ψεμα.
Ευτυχως, οι θετικοι ανθρωποι που πραγματικα ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ μεσα απο τον χριστιανισμο, ειχαν αρκετα ανοικτο πνευμα, ωστε η προσεγγιση τους στα διδαγματα του χριστιανισμου, να στηριζεται ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ, στην ΜΑΘΗΣΗ και στην ΣΟΦΙΑ, και οχι την "θαυματοποιεια" και στο "υπερβατικο" που ευαγγελιζεσαι.
_________________________
Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:
"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ."
quote:Στην ουσία λοιπόν. Η λέξη «τέλεσμα» που αναφέρεις από τον Ερμή δεν βρέθηκε στο λεξικό. Πιθανά να εννοείς ότι και με τη λέξη «τέλεση» δηλ. η «πραγματοποίηση».
«Ο πατέρας λοιπόν του παντός είναι η πραγματοποίηση». Ή η πραγμάτωση.
Η πραγμάτωση όμως τίνος πράγματος, ή ιδέας?Πως συμβαδίζει η πραγμάτωση, με τη «συνεχής διαδικασία μιά ροή μία εξέληξη» που γράφεις?
Με ρωτάς σε τι αποτελέσματα με έχει οδηγήσει ο Χριστιανισμός. Κατ΄ αρχήν να σου πω ότι ο Χριστιανισμός σαν σύστημα δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα γιατί δεν με έχει ενσωματώσει.
Το σύστημα της Ορθοδοξίας είναι βαριά «ασκητικό» και «καθαρτικό». Πολλές φορές όμως «αιωρείται» ανάμεσα στα πλαίσια της ασκητικής-μυητικής αυστηρότητας και της Αγάπης.
Μόλις τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής μου όντας «άθεος» «γνώρισα» το Χριστό μέσα από μια ομάδα - άνθρωπο που σήμερα θεωρείται αιρετική.
Πως μπορώ να σου πω τι αποτελέσματα έχει αυτή η πορεία αν δεν ζήσω μια διαφορετική?Η σχέση θέασης και αποτελεσμάτων στη ζωή με έχει πολλές φορές απασχολήσει. Πόσο σε αυτή τη σχέση επιδρούμε εμείς διά της θέλησης μας, πόσο οι γύρω μας (οικογένεια-στενό περιβάλλον), πόσο η ανθρωπότητα και πόσο ο Θεός?
Η γνώμη μου είναι 33% οι τρεις πρώτοι παράγοντες και 1% το θείο. Η δύναμη όμως του 1% μπορεί να καταργήσει (αν το θέλει) το υπόλοιπο 99%.
Η πραγμάτωση της οποιαδήποτε Ιδέας - Επιθυμίας - Πράγματος ( μέχρι και της Αγάπης του Θεού - βλεπε Χριστός )
Γιατί όμως να θεάσω / επιλέξω – Χριστό και να μήν επιλέξω κάτι άλλο οτιδήποτε Ιδέα και πράγμα .. ανάλογα βέβαια με την περίσταση και την χρονική στιγμή για να έχω τα αποτελέσματα - ενσαρκώσεις - πραγματώσεις που θέλω
Υπάρχουν πάντα διαφορετικές περιστάσεις και μιά συνεχής ροή σε όλοκληρο το Σύμπαν
Γιατι να μήν γίνω και έγω λοιπόν μια συνέχή ροή μία συνεχής διαδικασία οπου ισσοροπεί ανάμεσα στα αποτελέσματα (γιατί αυτά μετράνε σε τελική αναλυση - ο Πατηρ του παντος) και την εκάστοτε (ανάλογα με τις περιστάσεις) Θέαση του Θείου – Ιδέας
Ο θεός είναι ένα συνεχές γίγνεσθαι ….
....και ο Χριστός δεν θα μπορούσε να είναι μια πραγματωση – εκδηλωση – ενσάρκωση του.... σε μία τάδε χρονική στιγμή ?
Χμ.. Ενδιαφέρον 1% είπες ..
Αυτό δεν είναι ένα άμορφο πιστευω μία πεποίθηση (και λές μάλιστα “έαν το θέλει”) … δεν ξέρεις πως ακριβώς - αλλά μπορεί να γίνει ..
Μήπως τελικά αυτό το 1% που λές δεν είναι τίποτα αλλο απο την άμορφη πίστη ή πεποίθηση που μας λέει ο Ακινάτης οπου θα μπορέσει να λειτουργήσει Μαγικά *δυνατά για να καταργήσει τον προγραμματισμό του “πραγματικού” 99%
Σκέψου πως έαν εξακολουθούσες να είσουν άθεος όπως οτι δεν θα είχες αυτό το 1%
Γιώργος 
…Note to myself : δεν ειναι και τόσο “βολικό” τελικά να είσαι άθεος
quote:
Ο θεός είναι ένα συνεχές γίγνεσθαι ….
Και αν δεν ειναι?
Για να πεις τι είναι, θα πει πως γνωρίζεις. Η λέξη γνωρίζω, θα πει κατά μια άποψη, ΤΕΛΟΣ, ΤΕΛΕΙΩΝΩ.
Δεν ξέρω για σας, μα για εμένα θέλοντας να μην ξεφύγω *(ιδέες, πιστες, μαθηματικές προσεγγίσεις, μα και ότι άλλο), η προσωπική (πραγμάτωση), έχοντας στο μυαλό (επιστήμη, φιλοσοφία, θρησκεία), αν γινόταν σαν μια κίνηση, θα έλεγα
μια στιγμή Φώτος, αφήνει πίσω ίχνος φωτός,
φιλοσοφικά,
αν αυτή τη στιγμή είμαι ξύπνιος, προσεχτικός, σε εγρήγορση, είναι ευκολότερο να είμαι ξύπνιος προσεχτικός και σε εγρήγορση την επόμενη στιγμή,
Σε αυτό το (ιδιο μενού) θα έβαζα μια κατάσταση που αναρωτιόμαστε, που σκεφτόμαστε ενεργά, (οχι παθητική γνώση από τρίτους, μα επεξεργασία)
τελος αν το δούμε σαν χριστιανικη αλληγορια, (η Σβαμπο βασανιστική θρησκευτο/ερώτηση), θα έλεγα πως,
παράδεισος και κόλαση είναι εδώ, σαν μια άμεση πραγματικότητα, την οποία εσυ δημιουργείς, στιγμή με στιγμή.
Στη λεει ο ΣΒΑΜΠΕ η καποιος αλλος ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΕ?
ΓΙΑΤΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣ?
ΓΙΑΤΙ βρε, βρεστο...και τελειωσε! Διαφορετικα τα σκοταδια παντα (μεσα) θα υπαρχουν!
Καταλαβες γιατι ολα χρειαζονται? Αν κλεισθεις σε μοναστηρι ηρεμεις, μα οτι υπαρχει μεσα απλως...ηρεμει. Δεν ειναι ελευθερος ο Μοναχος, ο Ασκητης, η ο Αναχωρητης, απο το μισος η την επιθημια. Τα ειδα με τα ματια μου, για αυτο επηγα.
Αντιδρας γιατι εχεις ταυτισθει, εισαι δεμενος με (πιστη) στον Χριστο.
Και η Αγαπη?
Που ειναι η αγαπη σου για τον ΣΒΑΜΠΕ?
Ξερω τι θα πεις. Μην κανεις τον κοπο.
Τώρα όμως είσαι εσύ εδώ και διαμόρφωσες δική σου γνώμη. Κατά τη γνώμη σου λοιπόν, πώς θα χαρακτήριζες τη συμμετοχή του Schwabe στο θέμα αυτό; Γόνιμη και εποικοδομητική με σεβασμό στους συνομιλητές τους και σε ό,τι για αυτούς (καλώς ή κακώς) είναι ιερό και όσιο;
Διατυπώνει απλώς την διαφορετική του άποψή με διάθεση να συμβάλει θετικά στην ομαλή ροή του θέματος χωρίς να την διανθίζει με μειωτικά σχόλια για όσους δεν συμφωνούν μαζί του;
Καταθέτει τη βιβλιογραφία στην οποία στηρίζεται, τους συγγραφείς που τον εμπνέουν και τις πηγές που χρησιμοποιεί για τις γνώμες που παραθέτει ή απλώς επικαλείται την αυθεντία των πεποιθήσεων του και μάλιστα κατά κανόνα συνοδευόμενη με απαξιωτικά σχόλια για χίλια μύρια θέματα που δεν έχουν να κάνουν με την εξέλιξη της συζήτησης;
Δες για παράδειγμα πως αναπτύσσει το θέμα περί σχολαστικισμού (σελ.14 06/04/2006, 15:56:51) χωρίς να αναφερθώ σε ό,τι προηγήθηκε αφού ήδη το έχω σχολιάσει.
Πραγματικά θέλω τη γνώμη σου γιατί καταλαβαίνω ότι η ματιά μου μπορεί να μην είναι καθαρή και άλλωστε οι κλειστοί μου ορίζοντες όπως ο ίδιος μου επεσήμανε, χωρίς προς θεού, να θέλει να με υποτιμήσει, δεν μου επέτρεψαν να κατανοήσω το λαγαρό, τεκμηριωμένο, σαφή και με ευγένεια διατυπωμένο λόγο του.
Απάντησέ μου αν θες στα πιο κάτω:
1. Είναι ή όχι εμπρηστικό το όλο post ως σύνολο;
2. Εσύ κατάλαβες από αυτό τι είναι σχολαστικισμός;
3. Είδες να αναφέρονται κάποια στοιχεία για το από πού έχει αντλήσει στοιχεία που στηρίζουν την άποψή του;
4. Κατάλαβες ποια ακριβώς σχέση έχει ο Γνωστικισμός με τη ροή της κουβέντας;
5. Τελικά ο Ακινάτης είναι ορθόδοξος;
Δες σε παρακαλώ και τα πιο κάτω που αντιγράφω από το λεξικό του Μπαμπινιώτη έκδ. 1998
Σχολαστικισμός:
Ο θεολογικός φιλοσοφικός τρόπος σκέψεως που αναπτύχθηκε στα εκκλησιαστικά και μοναστηριακά κέντρα της Δ. Ευρώπης κατά τον Μεσαίωνα και σύμφωνα με τον οποίο τα δόγματα της πίστης έπρεπε –και μπορούσαν- να θεμελιωθούν λογικά και φιλοσοφικά ιδιαίτερα με τη βοήθεια της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, κυρίως του Πλάτωνος των Νεοπλατωνικών και του Αριστοτέλη.
Κατ’ επέκταση ο τρόπος σκέψεως και αντιμετωπίσεως των πραγμάτων που δίνει υπερβολική έμφαση στους τύπους και αγνοεί την ουσία.
Σχολαστικός:
Αυτός που σχετίζεται με τον θεολογικό-φιλοσοφικό τρόπο σκέψεως, ο οποίος αναπτύχθηκε στη Δύση τον Μεσαίωνα και επιζητούσε να θεμελιώσει τα χριστιανικά δόγματα στη φιλοσοφία και τη λογική κυρίως δε στον πλατωνισμό, τον νεοπλατωνισμό και τον αριστοτελισμό.
Ο μελετητής, ο θεολόγος ή ο φιλόσοφος που ακολουθεί τον σχολαστικισμό.
Θεωρείς ότι οι πιο πάνω ορισμοί είναι αρκετά σαφείς ώστε να μπορούμε να τους χρησιμοποιούμε στη συνέχεια της συζήτησης χωρίς κανείς να προσβάλλεται ή να θεωρεί ότι θέλουμε να τον παραπλανήσουμε;
Δεν σου κρύβω ότι με λύπη διαπιστώνω μια υπερβολική ανεκτικότητα από μέρους της διαχείρισης στη στάση του μέλους Schwabe. Καταλαβαίνοντας όμως ότι μπορεί να είμαι άδικος λόγω της εμπλοκής μου σε αυτή την συζήτηση, ειλικρινά περιμένω την γνώμη σου για τα πιο πάνω και την κατά το δυνατόν στενότερη επιτήρηση της ροής αυτού του topic.
Ευχαριστώ
quote:quote:
Ο θεός είναι ένα συνεχές γίγνεσθαι ….Και αν δεν ειναι?
Για να πεις τι είναι, θα πει πως γνωρίζεις. Η λέξη γνωρίζω, θα πει κατά μια άποψη, ΤΕΛΟΣ, ΤΕΛΕΙΩΝΩ.
Μα δεν έχει και τόσο σημασία αγαπητέ μου Πλάτωνα - τα αποτελέσματα μετράνε και πώς το βάζεις το “παράδειγμα” να δουλέψει για σένα …
Γιώργος
Clever signature goes here
Ας επιτραπεί η παρέμβαση και η κατάθεση της άποψης ενός μέλους, που έτυχε να παρακολουθήσει τις τελευταίες σελίδες του topic, λόγω της συμμετοχής ενός αγαπημένου φίλου (γειά σου Ampere!).
Μέχρι πριν λίγες ημέρες έβρισκα την αντιπαράθεση από ενδιαφέρουσα έως αποκαλυπτική...
αλλά το αισθητικό μου κριτήριο δέχθηκε επίθεση εχθές, όταν είδα ότι το μέλος ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ επέμενε να αποδίδει τους εν λόγω χαρακτηρισμούς στο μέλος Schwabe, διανθισμένους με αναφορές σε πρόσωπα της οικογενείας του και με ειρωνικά σχόλια.
Χαρακτηρισμοί οι οποίοι δεν ελέχθησαν μόνο σε μία στιγμή έντασης, αλλά κατ' εξακολούθηση.
Ο τρόπος έκφρασης και τα λεχθέντα του Schwabe, αντιθέτως, δεν άφηναν αυτήν την πικρή ‘γεύση’ τουλάχιστον όχι σε έναν εξωτερικό παρατηρητή.
Θα συμφωνήσω, ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΕ, με τον ΠΛΑΤΩΝΑ και θα επαναλάβω:
ΓΙΑΤΙ αυτή η αντίδραση;
(το αίτιο βρίσκεται μέσα μας, και όχι στη συμπεριφορά των άλλων, η οποία απλά το ενεργοποιεί)
Την Καλημέρα μου,
NADA
«Δες σε παρακαλώ και τα πιο κάτω που αντιγράφω από το λεξικό του Μπαμπινιώτη»
Εάν πήγαινες φίλτατε και λίγο πιο κάτω στις ερμηνείες που δίνει ο Μπαμπινιώτης, τότε θα έβλεπες και τα εξής:
«Αυτός που δείχνει ιδιαίτερη έμφαση και στις πιο μικρές λεπτομέρειες (σε κάτι), ο τυπολάτρης, ο δογματικός»
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ΕΦΟΣΟΝ οι αφηγήσεις της Βίβλου λαμβάνονται ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ και όχι Συμβολικά ή Αλληγορικά, εφόσον ως Ανάσταση αντιλαμβάνεσαι μια ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ της ύλης και όχι μια μύηση, εφόσον ως περπάτημα επάνω στο νερό αντιλαμβάνεσαι αυτό ακριβώς και όχι μια βαθιά αλληγορία, εφόσον με άλλα λόγια δεν βλέπουμε μια πράξη μυσταγωγίας προς την Ανάσταση ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, τότε έχεις μια ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΗ αντιμετώπιση των περιγραφών καθώς ΕΜΜΕΝΕΙΣ στις περιγραφόμενες λεπτομέρειες και σποραδικά επικαλείσαι μια Γνωστική/αλληγορική πλευρά των λεγομένων.
Με άλλα λόγια, άλλοτε πατάς στην Σχολαστική κατανόηση της Βίβλου και άλλοτε σε μια αλληγορία. Σε αντίθεση, η Γνωστική πλευρά του Ιουδαϊσμού/Χριστιανισμού απηχούσε Συμβολισμούς και όχι κυριολεκτικές περιγραφές και αδιέξοδες εμμονές «αποκλειστικότητας».
Αυτό είπα, αυτό καθορίζει και ο Σχολαστικισμός της ορθοδοξίας. Έτσι, όσο Σχολαστικοί είναι οι Δυτικοί άλλο τόσο είναι και οι Ανατολικοί.
_____________________________________________________________
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗ "ΓΕΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ"
_____________________________________________________________
. Η παρουσία σου έστω και ως εξωτερικού παρατηρητή εκτιμάται ιδιαίτερα. Πάντως κάποιες ενστάσεις για τη ..γεύση σου τις έχω αλλά θα αποφύγω να επεκταθώ αφού φοβάμαι ότι θα εκληφθεί ως απόρροια του… σχολαστικισμού μου. Αγαπητέ Dying_Incubus, θα ήταν τουλάχιστον αχαριστία από μέρους μου αν δεν αναγνώριζα τη θετική σημασία που είχε και εξακολουθεί να έχει το forum αυτό, τουλάχιστον για μένα.
Θεωρώντας μάλιστα και την δική σου συμβολή ως συντονιστή πολύ ικανοποιητική δεν βρίσκω πλέον το λόγο να μπεις στη διαδικασία να απαντήσεις στα ερωτήματα που σου απηύθυνα.
Όλα είναι τέλεια, όπως έλεγε και κάποιο άλλο μέλος, και αν κάτι έχει πάει στραβά σε αυτή τη κουβέντα, αναγνωρίζω ότι η δική μου ευθύνη γι αυτό είναι η μεγαλύτερη (και το εννοώ 
).
Σύμφωνα και με τον παπά Γιάννη τον Ρωμανίδη η δύναμη της Ορθοδοξίας είναι ο Ησυχασμός
Ο πυρήνας , η ψίχα του Χριστιανισμού, είναι η άμεση εμπειρία που «γνωρίζεται» μέσω της καρδιάς.
Φράση «κλειδί» είναι (και) το «πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεστε, εν παντί ευχαριστείτε».
Εάν δεν έχει «κατακτηθεί « τέτοιο βίωμα, όσο έξυπνος* και αν είναι κάποιος, όσο καλά και αν κατέχει τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τους άλλους κλασσικούς, όταν θα προσπαθήσει μόνο με αυτά τα εφόδια να θεολογήσει, να κατανοήσει ή να ερμηνεύσει τα των Γραφών, αναπόφευκτα θα βγει …οφ σάϊντ.
*( δεν ειπώθηκε «μακάριοι οι έξυπνοι» ούτε «μακάριοι οι μορφωμένοι».
Οι πτωχοί τω πνεύματι, οι καθαροί τη καρδία, οι πραείς και διάφοροι άλλοι …κακόμοιροι είναι αυτοί που μακαρίζονται).
Και αυτό είναι ακριβώς το σημείο που κάνει τη διαφορά. Αυτή είναι η ουσία που χάνεται με τον σχολαστικισμό.
Είναι άλλο το να χρησιμοποιείς τη γλώσσα της φιλοσοφίας για να περιγράψεις, να κοινωνήσεις την εμπειρία του φωτισμού της καρδιάς που οι πατέρες κέρδισαν (ή ίσως σωστότερα με την οποία χαριτώθηκαν) με την ασκητική τους και άλλο να βασίζεσαι στη φιλοσοφία για να στηρίξεις ή να απορρίψεις λόγια που δεν είναι γέννημα απλού (ή σύνθετου) διανοητικού στοχασμού.
.
.
Συνεχίζεται…
Να θεωρήσω λοιπόν οτι δεν επιθυμείς κάποια απάντηση εκ μέρους μου στα ερωτήματα που μου έθεσες?
Θα ήθελα να επισημάνω για ακόμα μια φορά, καλέ μου φίλε, οτι η παρέμβαση που έκανα δεν αφορούσε κάποιο συγκεκριμένο μέλος και μόνο.
Αν ανατρέξεις στο μήνυμα μου θα δείς οτι συμβούλευσα όλους τους συνομιλητές να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους και να προβούν σε ένα διάλογο χωρίς την ανταπόδοση προσβλητικών χαρακτηρισμών.
Σίγουρα λοιπόν για μια τεταμένη ατμόσφαιρα σε ένα θέμα δεν ευθύνεται μόνο ένα άτομο...
Ελπίζω, καλέ μου φίλε, να μην εννοούσες πραγματικά την παρακάτω σου δήλωση:
quote:
Δεν σου κρύβω ότι με λύπη διαπιστώνω μια υπερβολική ανεκτικότητα από μέρους της διαχείρισης στη στάση του μέλους Schwabe.
Κάτι τέτοιο σαφώς και δεν ισχύει καθώς κανένα μέλος δεν έχει την εύνοια της διαχείρισης εις βάρος των υπολοίπων συμμετεχόντων.
Κάτι τέτοιο άλλωστε θα ήταν εκ διαμέτρου αντίθετο με τις αρχές του Esoterica...
In anticipation of my resurrection...
Μάλιστα.......
Λοιπόν έχετε δίκιο. Μα ποιος δεν το ξέρει?
Όλα ξεκινούν από μέσα μας. Σκοτάδια.....
Είναι αλήθεια....... άλλοι έχουν σκοτάδια και παλεύουν με τα σκοτάδια τους. Και άλλοι βλέπουν σκοτάδια στους άλλους.......
«Όποιος είναι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια λέει». Είδατε τι σπουδαία πράγματα λέει ο λαός μας?
Τι διαφορά έχει το ξινόπικρο από το πικρόξινο? Αν είσαι μέσα στο χορό και χορεύεις, το κρασί είναι μπρούσκο, αν είσαι έξω από το χορό, γνωρίζεις μόνο τα χαρακτηριστικά του χορού και όχι τον ίδιο το χορό......
Εάν είσαι παρατηρητής είσαι δίκαιος μέσα στη «δικαιοσύνη» της υποκειμενικότητας........
«Μη κρίνεις ίνα μη κριθείς». Μα εσύ πρώτος έκρινες θα μου πεις.......Ναι, είχα λάθος,..........αλλά είχα λόγους,.........ο παρατηρητής τι λόγους έχει?
Να μετρήσει τη δική μου αγάπη? Ποιος έχει μετρητή αγάπης??
Και αυτός ο μετρητής τι γεύση έχει? Ξινόπικρη η πικρόξινη??
Όλα είναι αλήθεια και ψέμα. Μια αντανάκλαση της πραγματικότητας.
ΕΡΩΤΗΣΗ : ΠΩΣ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΦΩΤΙΖΟΥΜΕ??
Απαντήστε εάν έχετε φωτίσει κάποια από τα δικά σας σκοτάδια. Αλλιώς σιωπήστε. Όλοι με λένε αμαρτωλό αλλά δεν με νοιάζει.........γιατί το ξέρω. Αν σας το πω εγώ δεν το αντέχετε......
Όπως έστρωσες θα κοιμηθείς. Κάποιος ατενίζει τα μεταξωτά του σεντόνια και δεν βλέπει από κάτω τις αράχνες........
Έχω πολλά σκοτάδια μέσα μου για να διαβάζω ........σκοτάδια.
Άντε να δούμε.....
**Εάν στα μηνύματα σας αναφέρεται ξανά το μέλος που κατά τη γνώμη μου λειτουργεί εμπρηστικά για το θέμα, η συζήτηση θα λήξει αμέσως.....
Αλήθεια αυτό πως σας φαίνεται ξινόπικρο ή πικρόξινο? Που είναι η αγάπη σας για μένα.........αγαπημένοι μου?
Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ
Η αλήθεια πάντως είναι ότι το «…με λύπη διαπιστώνω μια υπερβολική ανεκτικότητα…» όταν το έγραφα το εννοούσα. Μετά όμως σκέφτηκα ότι και έτσι να ήταν χαλάλι του*, είναι άξιο παλικάρι, οπότε το «με λύπη» άλλαξε σε …«με χαρά»
Όσο για τα δικά μου ατοπήματα …όπως λέει και το ψαλτήρι «…την ανομίαν μου εγώ γινώσκω, και η αμαρτία μου ενώπιόν μου έστι δια παντός»
*(αφού αγαπητέ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ είναι αυτός που κατ’ εξοχήν μας βοηθά να βρούμε τα σκοτάδια μέσα μας, και ως γνωστόν το σκοτάδι δεν είναι τίποτε άλλο παρά έλλειψη φωτός, δηλαδή εν προκειμένω, αγάπης ).
…συνέχεια
Για την ορθόδοξη θεολογία μεταξύ Θεού και κτισμάτων ουδεμία ομοιότης υπάρχει. Και εφ’ όσον ουδεμία ομοιότης υπάρχη, σημαίνει ότι δεν υπάρχει αναλογία μεταξύ κτιστού και ακτίστου. … που σημαίνει ότι δεν μπορούμε μέσω των κτισμάτων να γνωρίζουμε το άκτιστο, δηλαδή τον Θεόν. Αυτόν ή την ενέργειά Του.
Στη φιλοσοφική και θεολογική παράδοση της Δύσεως (όμως) έχουν δεχθεί δύο αναλογίες, δηλαδή δύο διαφορετικές συσχετίσεις. Την αναλογία του όντος (analogia entis) και την αναλογία της πίστεως (analogia fidei)
Πρόκειται για τη λεγόμενη Σχολαστική θεολογική και φιλοσοφική παράδοση, –με τη διδασκαλία περί αρχετύπων του Πλάτωνος και των Νεοπλατωνικών να αποτελεί την γνωσιολογική της βάση- κατά την οποία πιστεύεται ότι υπάρχει μία αναλογία του όντος και μία αναλογία της πίστεως μεταξύ των κτιστών ουσιών και των ακτίστων αρχετύπων ειδών ή ιδεών ή λόγων, που υποτίθεται ότι υπάρχουν μέσα στον νουν του Θεού.
Η αναλογία του όντος λέει (όπως το έχω καταλάβει) ότι με τη λογική μέθοδο και το φιλοσοφικό στοχασμό μπορούμε να ανιχνεύσουμε κάποια γνώση περί Θεού. Ενώ η αναλογία της πίστης ότι ο Θεός αποκαλύπτει στον άνθρωπο τα περί του εαυτού Του μέσα στην Αγία Γραφή.
Στην Ορθόδοξη όμως παράδοση (ακόμη) και τα νοήματα της Αγίας Γραφής περί Θεού είναι καταργήσιμα νοήματα. Καταργούνται στην εμπειρία της θεώσεως. Πρίν είναι απλώς βοηθητικά…
Η Αγία Γραφή είναι οδηγός προς τον Θεόν, αλλά δεν έχει η περιγραφή του Θεού στην Αγία Γραφή καμία ομοιότητα με τον Θεόν. Μιλά για τον Θεόν, μιλά για την Αλήθεια αλλά δεν είναι η αλήθεια. Είναι οδηγός προς την αλήθεια και την Οδόν που είναι ο Χριστός. … Τα νοήματα που περιέχει είναι όλα ανθρώπινα και οδηγούν προς τον Θεόν, προς τον Χριστό και τίποτε άλλο…
Edited by - Ampere on 10/04/2006 16:51:45
Παρακουλουθώντας αυτό το topic, δεν μπόρεσα να μην παρατηρήσω το υψηλό επίπεδο της κατάρτισης που διακρίνει όσους συμμετέχουν σε αυτό. Παρά τις διαφωνίες, τις αντιλογίες, και τους διαξιφισμούς, η αναζήτηση της αλήθειας υπήρξε διαχρονικά, ακριβώς το μόνο σημείο της ανθρώπινης αμφιλογίας. Πεδίο "λαμπρών" συγκρούσεων και έντονης διαμάχης...
Αγαπητέ Αmpere σε χαιρετώ,
Διαβάζοντας σε σένα ¨...Για την ορθόδοξη θεολογία μεταξύ Θεού και κτισμάτων ουδεμία ομοιότης υπάρχει. Και εφ’ όσον ουδεμία ομοιότης υπάρχη, σημαίνει ότι δεν υπάρχει αναλογία μεταξύ κτιστού και ακτίστου. … που σημαίνει ότι δεν μπορούμε μέσω των κτισμάτων να γνωρίζουμε το άκτιστο, δηλαδή τον Θεόν. Αυτόν ή την ενέργειά Του.¨
Όπως επίσης και το ¨...Η Αγία Γραφή είναι οδηγός προς τον Θεόν, αλλά δεν έχει η περιγραφή του Θεού στην Αγία Γραφή καμία ομοιότητα με τον Θεόν. Μιλά για τον Θεόν, μιλά για την Αλήθεια αλλά δεν είναι η αλήθεια. Είναι οδηγός προς την αλήθεια και την Οδόν που είναι ο Χριστός. … Τα νοήματα που περιέχει είναι όλα ανθρώπινα και οδηγούν προς τον Θεόν, προς τον Χριστό και τίποτε άλλο…¨
Θα ήθελα να σε ρωτήσω αν τον άνθρωπο τον θεωρείς ένα από τα κτίσματα του Θεού. Αν τον θεωρείς κι αυτόν κτίσμα, γιατί αναφέρεις ότι στην ορθόδοξη θεολογία δεν υπάρχει καμία ομοιότης, καμία αναλογία κτιστού και Κτίστη; Το κατ΄ εικόνα και το καθ΄ ομοίωση του ανθρώπου στην γέννηση, δεν φανερώνει την ομοιότητα και την αναλογία; Αυτό δηλαδή η ορθοδοξία το απορρίπτει; Από που το συμπέρανες αυτό;
Αν δεν τον θεωρείς κτίσμα τότε τί τον θεωρείς;
Θα ήθελα επίσης να σε ρωτήσω πώς είναι δυνατόν να μιλάς για την αλήθεια, χωρίς να ομολογείς την αλήθεια; Μπορείς να περιγράψεις την αλήθεια χωρίς να είσαι ο ίδιος η αλήθεια;
Μπορούν τα ανθρώπινα να οδηγήσουν στο Θεό, ή θα οδηγήσουν ξανά πίσω στα ανθρώπινα;
Θα συμφωνούσα ότι¨...Η Αγία Γραφή είναι οδηγός προς τον Θεόν, αλλά δεν έχει η περιγραφή του Θεού στην Αγία Γραφή καμία ομοιότητα με τον Θεόν. Μιλά για τον Θεόν, μιλά για την Αλήθεια αλλά δεν είναι η αλήθεια. Είναι οδηγός προς την αλήθεια και την Οδόν που είναι ο Χριστός. … Τα νοήματα που περιέχει είναι όλα ανθρώπινα και οδηγούν προς τον Θεόν, προς τον Χριστό και τίποτε άλλο…",... με την εξής προυπόθεση:
Ότι ο Χριστός δεν είχε έρθει ακόμα, η υπόσχεση του Θεού δεν είχε πραγματοποιηθεί ακόμα, κι αφού εμείς δεν αντικρύσαμε την αλήθεια, μιλούμε μόνο προσεγγιστικά προς αυτήν. Από τη στιγμή όμως που Χριστός ήρθε και σαρκώθηκε, φανερώνοντας την αλήθεια του Θεού, αυτήν δεν είναι απρόσωπη κι απροσπέλαστη.
Ο Θεός ήταν και είναι ο Χριστός, και διαμέσου αυτού τα πάντα φανερώθηκαν στους ανθρώπους, οπότε και αυτήν η ίδια η αλήθεια.
"Στην αρχή υπήρξε ο Λόγος, και ο Λόγος ήτανε με το Θεό, κι ήταν Θεός ο Λόγος...". Αν αυτό δεν είναι ακριβής περιγραφή του Θεού μέσα στους ανθρώπινους περιορισμούς της θεόπνευστης Αγίας Γραφής, τότε δεν υπάρχει ελπίδα, καμιά σωτηρία.
Αλλά μέσα στο Λόγο υπάρχουν τα πάντα, και μέσου αυτού κινητοποιείς τα πάντα. Και προς το καλό και προς το κακό. Και αφού ο λόγος μας είναι ο θεός, μπορείς μέσα από την ποιότητά του να προσεγγίσεις το Θεό, όσο εσύ θελήσεις, όσο τον ενσαρκώνεις στο χριστό κομμάτι της ύπαρξής σου. Τόσο απλά, τόσο ταπεινά, τόσο οντολογικά, ούτε του όντος, ούτε της πίστης, ούτε του μη όντος. Κι αφού ανέφερες και για την πίστη, η πίστη είναι το στάγμα της όλης ποιότητας του λόγου που ενσάρκωσες στο χριστό κομμάτι της ύπαρξής σου. Απλό;
"...Ο Λόγος ήταν το αληθινό το φως που φωτίζει κάθε ερχόμενο άνθρωπο στον κόσμο τούτο, μα ο κόσμος δεν τον αναγνώρισε,.."
Απάντησε μου λοιπόν με το λόγο σου φίλε Ampere,
Να το πω εγώ ίσως: O……ΑΚΑΤΟΝΟΜΑΣΤΟΣ!!
Σε κάθε περίπτωση, και καθώς ο Πανδαμάτωρ χρόνος έχει έντονα αφήσει τα σημάδια του μετά από λίγες κιόλας μέρες, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι επ’ ουδενί δεν εξαιρεί ο υποφαινόμενος την αφεντιά του από τον «κατάλογο των λαθών».
Άλλωστε, ποιος χτυπά παλαμάκια με ένα χέρι θα μου πείτε……
Αγαπητέ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ...
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να χορεύει κανείς, και να 'γεύεται' επίσης.
Ένας παρατηρητής μπορεί να μην συμμετέχει άμεσα, μπορεί όμως να ενσυναισθάνεται.
Και τότε η "γεύση" του μπορεί να είναι πιο ακριβής και ορθή, καθώς προκύπτει από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.
Ένας παρατηρητής μπορεί και αυτός να έχει λόγους να παρέμβει. Και σίγουρα έχει δικαίωμα, όταν το γεγονός λαμβάνει χώρα σε μία ανοικτή αγορά.
"Πουθενά δεν είναι μακρυά", και τίποτα δεν συμβαίνει που να μην αφορά και να μην αγγίζει όλους, με κάποιον τρόπο...
Τα κίνητρα ενός παρατηρητή μπορεί να είναι από κακοήθη έως ευγενικά.
Για τα δικά μου κίνητρα μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι προσεγγίζουν τα δεύτερα. Δεν είναι εμφανές;
Η οποιαδήποτε κριτική δεν είναι απαραίτητα ένδειξη έλλειψης Αγάπης.
Και προσωπικά θεωρώ προτέρημα να μπορεί κάποιος να διαμορφώνει άποψη/Κρίση και να την εκφράζει.
«Μη κρίνεις ίνα μη κριθείς». Υπάρχει κανείς από εμάς που να μην κρίνεται; (ή που να μην "κριθεί", με την έννοια της Ορθοδοξίας;)
Άλλο η κρίση, άλλο η κακολογία. Και το δεύτερο κανείς δεν το επιδοκιμάζει.
---------
Για το ΣΚΟΤΑΔΙ εντός...
για κάποιο μέρος από αυτό.
Εμφανίζεται κάθε φορά που μάς πιέζουν οι εξωτερικές συνθήκες.
Αναδύεται ως αρνητική συμπεριφορά σε περιπτώσεις που οι επιθυμίες μας δεν ικανοποιούνται, που κάτι μπαίνει εμπόδιο στην πραγματοποίηση των στόχων μας.
Εμφανίζεται όταν οι άλλοι δεν αποδέχονται τα πιστεύω μας.
Όταν αντιμετωπίζουμε συμπεριφορές που δεν συμφωνούν με τα υποτιθέμενα αλάνθαστα ηθικά μας κριτήρια και τις "υψηλές" μας Αρχές.
Η αντιμετώπισή του συνοψίζεται -κατ΄εμέ- στις εξής φάσεις:
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ -προϋποθέτει Ταπεινότητα
ΑΠΟΔΟΧΗ - " Αγάπη
ΧΡΗΣΗ - " Τόλμη
ΕΛΕΓΧΟΣ - " Γνώση
ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ - " Δύναμη
ΑΠΟΡΡΙΨΗ - " Θέληση.
--------------
ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ όλα καλά. Αλλά την τελευταία σου απαγορευτική δήλωση για τον Schwabe την θεωρώ τουλάχιστον υπερβολική.
Tryfield Καλωσόρισες!
Σάς χαιρετώ λοιπόν.
NADA