- Υπάρχει κάποιος συσχετισμός μεταξύ της λατρείας των αρχαίων Θεών με τους Χριστιανικούς Αγίους ? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Ο συγγραφέας τοποθετείται έτσι, ώστε μέσα από παραδείγματα αναλύει πώς ορισμένες "συνήθειες" και "έθιμα" που έχουμε σήμερα, έχουν αρχαιοελληνικές ρίζες.

Ποιός γνωρίζει κάτι παραπάνω σε αυτό και θέλει να τοποθετηθεί εδώ ?

Συγκεκριμένα, θα με ενδιέφερε, αν γνωρίζετε, με την επέλαση της νέας θρησκείας καθιερώθηκε η λατρεία κάποιοι Άγιου ή Αγίας στη θέση μιας αντιστοιχης ή ανάλογης αρχαιοελληνικής Θεότητας.
Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ακολουθία/διαδοχή?

Έγιναν δηλ όλοι οι Ναοί του προστάτη των ναυτικών από Ποσειδώνα σε Αγ. Νικόλαο (έχει και σχεδόν τα ίδια χαρακτηριστικά στην εμφάνιση) ή αυτό δεν ισχύει σε ευρύτερη κλίμακα ?

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρω για την συμμετοχή σας σε ένα ενδιαφέρον θέμα, αλλά θέλω εδώ να επισημάνω και το εξής:

ΠΡΟΣΟΧΗ.
Υπάρχουν αρκετά τόπικ που μπορείτε να φιλονικήσετε απεριόριστα με όποιους δεν συμφωνούν μαζί σας.

Επειδή προσωπικά πιστεύω οτι ανεξάρτητα ποιό δόγμα ασπαζόμαστε πρέπει να αντιμετωπίζουμε με κάποιον σεβασμό ανθρώπους με διαφορετικές απόψεις και πιστεύω από τα δικά μας. θα σας παρακαλούσα να σεβαστείτε το θέμα, που είναι ερευνητικό και όχι συνομοσιολογικό.

quote:

---

Έγιναν δηλ όλοι οι Ναοί του προστάτη των ναυτικών από Ποσειδώνα σε Αγ. Νικόλαο (έχει και σχεδόν τα ίδια χαρακτηριστικά στην εμφάνιση) ή αυτό δεν ισχύει σε ευρύτερη κλίμακα ?

---

Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line

ανασταση με τα Αδωνεια της πανσεληνου εαρινης ισημεριας
( ο Αδωνις ειναι ενας ανατολιτικης Θεος της βλαστησης και του σιτου
παρομοιος με αλλους 16 γνωστους "προχριστιανους χριστους" = δηλ. θνησκουσας και ανασταινουσας θεοτητας.
ακομα και επι Ανδριανου λαμπρος Ναος του Θεου υπηρχε στη Βηθλεεμ = "οικος του αρτου" προαιωνιο λατρευτικο κεντρο του Αδωνιδος
οπου η ιουδαικη βιβλος οριζει ως υποτιθεμενη γενετειρα του τζοσουα-ιησου)

χριστουγεννα και τριεσπερο. Το τριεσπερο ειναι εορτη απο τους ελληνιστικους χρονους προς τιμην των πυρφορων και ηλιακων θεοτητων Ηρακλεους και Ηλιου. Ξεκινα με το χειμερινο ηλιοστασιο νυκτα 21-22Δεκ, η μεγαλυτερη του ετους και κορυφωνεται με την αναγεννηση του φωτοδοτη Ηλιου (νυκτα 24-25) Αργοτερα επισκιαστηκε κατα μιμηση της γεννησως του περσικου Μιθρα (25 Δεκ) απο την επισημη Ρωμαικη εορτη του ανικητου Ηλιου (Sol Invıctus). Εμεις εορταζουμε το τριεσπερο παντως εκει που οι χριστιανοι γιορταζουν τα χριστουγεννα.

περι ναων .. ουδεν σχολιον. (θα κανω ενα τσιγαρο)

quote:

---

περι ναων .. ουδεν σχολιον. (θα κανω ενα τσιγαρο)

ΑΝΕΡΓΕ ΠΕΙΝΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

---

* * * Άλλο τι είναι και άλλο τι φαίνεται * * *

http://clubs.pathfinder.gr/vril Η υπόγεια άποψη

Από την αρχαιοελληνική Θρησκεία στην Ελληνική Ορθοδοξία

……Η αρχαιοελληνική θρησκεία διέγραψε μία θριαμβευτική πορεία 3000 ετών τουλάχιστον, δηλ. από το 2500 π.Χ. μέχρι το 500 π.Χ. και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργη και ανεξήγητη η παράδοση της σκυτάλης στον Ελληνικού τύπου Χριστιανισμό, στην Ορθοδοξία. Οι αρχαίοι θεοί είχαν κουραστεί. Όμως η Ελληνική Ορθοδοξία, προς διάκριση από τις άλλες ορθοδοξίες που δεν είναι καθόλου ίδιες, δεν επεκράτησε αστραπιαίως, αλλά πήρε τουλάχιστον 500 χρόνια για να ολοκληρωθεί η μετάβαση από την παλιά στη νέα θρησκεία. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, οι Πατέρες της εκκλησίας, ο Θεοδόσιος και ο Ιουστινιανός, μαζί με τις Συνόδους έσπρωξαν/υποχρέωσαν τους Έλληνες προς την Ορθοδοξία με επίμονες και συστηματικές προσπάθειες, οι οποίες, όπως θα δούμε, από πλευράς θρησκευτικής και τελετουργικής δεν κατάφεραν να εξοστρακίσουν τον αρχαιοελληνικό τελετουργικό και μυστηριακό τρόπο, αλλά τον υιοθέτησαν έστω και μεταμφιεσμένο.

Ο Σικελιανός έχει αφήσει ατέλειωτη μία τραγωδία, τον "Ασκληπιό", που εκτυλίσσεται στον 5ο μ.Χ. και εμφανίζει την παλαιά και τη νέα θρησκεία να συνυπάρχουν, ενώ σε μερικές περιοχές της Ελλάδος συνυπήρχαν μέχρι και τον 10ο μ.Χ. αιώνα. Στο Βυζαντινό Μουσείο των Αθηνών αναπαρίσταται η εξέλιξη της αρχιτεκτονικής του ορθοδόξου ναού από την παλαιοχριστιανική εποχή μέχρι των ημερών μας, από την οποία προκύπτει ότι ο ορθόδοξος Χριστιανικός ναός χτίστηκε ακριβώς πάνω στην δομική φιλοσοφία του αρχαίου ελληνικού ναού (πρόναος, κύριος ναός, ιερό με αγία τράπεζα ή βωμό). Ακόμη και η στέγη ήταν επί αιώνες η ίδια με αυτή του αρχαίου ναού, ενώ σε μερικούς απλούς και φτωχούς ορθοδόξους ναούς και ξωκκλήσια διατηρείται και σήμερα.

Ο τελετουργικός και μυστηριακός χαρακτήρας της ορθοδόξου χριστιανικής λειτουργίας, μαζί με το μέλος και την υμνωδία, την ιερατική αμφίεση, τα αφιερώματα και το εορτολόγιο αποτελούν την θρησκευτική ιστορική συνέχεια του αρχαίου τυπικού. Ακόμη και ο τόπος ανεγέρσεως των αρχαίων και των ορθοδόξων ναών είναι επιλεγμένος με τα ίδια φυσιολατρικά κριτήρια. Αμφότεροι έχουν κτιστεί και κτίζονται σε τοποθεσίες απαράμιλλου φυσικού κάλλους και τοπίου, που αυτόματα ωθούν το θρησκευτικό συναίσθημα προς τα ύψη της υπέρβασης.

Ως προς το δογματικό μέρος της ορθοδοξίας, παραθέτω την άποψη του σοφού Γιώργου Θεοτοκά, όπως διατυπώθηκε στο διαχρονικό του κείμενο "Το "Δαιμόνιο" του Έλληνα": "Θα έλεγε ίσως κανείς πως η Ελλάδα δεν αποκήρυξε ποτέ ολότελα τον προγονικό της παγανισμό, μα πως όταν δέχτηκε το χριστιανισμό, σαν προέκταση των αρχαίων μυστηρίων και του πλατωνισμού, προσάρμοσε απάνω της τα στοιχεία του εκείνα που μπορούσαν να συνυπάρξουν με τις παραδόσεις της.

Νομίζει κανείς, πως έγινε κάποιος υποσυνείδητος συμβιβασμός ανάμεσα στο λαό και στη νέα θρησκεία. Ο λαός πήρε από το χριστιανισμό ό,τι του φάνηκε ωραίο ή χρήσιμο. Η θρησκεία απέφυγε να έρθει σε αντίθεση με τις βάσεις της πνευματικότητας του λαού, τέτοιες που τις νοιώθουμε στα παλιά και στα νεώτερα γραφτά του έργα, ίσα-ίσα προσπαθώντας να ταιριάζει μαζί τους. Κι οι θεοί λάβανε μέρος σ' αυτήν τη συνεννόηση.

Έχασαν βέβαια τα ονόματά τους κι ένα σημαντικό ποσοστό από την εξουσία τους κι από το κύρος τους, κατόρθωσαν όμως να διατηρήσουν ως ένα σημείο την προσωπικότητά τους και τη μυθολογία τους. Δεν είναι αδύνατο να ξεχωρίσει κανείς τον Άρη κάτω από τη μορφή του αη-Γιώργη, θεού των ελληνικών στρατευμάτων, ή τον Ποσειδώνα πίσω από τον αη-Νικόλα, Θεό των ναυτών και των καραβιών. Ο Ιησούς της Ελλάδας έχει ορισμένες ομοιότητες με τον Απόλλωνα και τον Ορφέα. Ο Χάρων έγινε Χάρος".

Ο Ακαδημαϊκός και καθηγητής της Λαογραφίας Κ. Ρωμαίος σε εκτεταμένη του μελέτη έχει αποδείξει, ότι το χριστιανικό εορτολόγιο και οι θρησκευτικές μας παραδόσεις (πανηγύρια κλπ) κυριολεκτικώς περπατούν πάνω στα αντίστοιχα ανάλογα της αρχαιοελληνικής θρησκείας και λατρείας και στις πανάρχαιες παραδόσεις. Και δικαιώνεται ο διεισδυτικός Καβάφης όταν στο περίφημο ποίημά του "Ιωνικόν" γράφει ότι:
"Κι αν εσπάσαμε τα αγάλματά των
κι αν εδιώξαμεν τους Θεούς από τους ναούς των
διόλου δεν απέθαναν γι' αυτό οι θεοί".

Όμως θα επικεντρώσω την προσοχή μου επί ενός θέματος αμιγώς δογματικού χαρακτήρος, όπως τούτο έχει υποπέσει στην αντίληψή μου και όπως βιώνεται στην Ελληνική ύπαιθρο. Για παράδειγμα στη Σίφνο υπάρχουν 232 ναοί, ναΐδρια, ξωκκλήσια και μοναστήρια (Μικροί Παρθενώνες). Από αυτά περισσότερα από 80 είναι αφιερωμένα και τιμούν την Παναγία και μόλις 4 τον ίδιο τον Χριστό. Μάλιστα, δε, από τους 28 περισσότερο διακεκριμένους ναούς με δικέφαλο αετό στο δάπεδο, οι 14 εορτάζουν την Παναγία. Σε κάθε νομό, επαρχία και νησί της Ελλάδος, κατά προτίμηση την καλοκαιρινή περίοδο και πάντως σπανιότατα τον χειμώνα, εορτάζονται μεγάλης ακτινοβολίας τετιμημένοι ναοί στο όνομα της μητέρας του Χριστού: Παναγία της Τήνου, του Μάλεβη, της Τσακωνίας, της Εκατονταπυλιανής της Πάρου, της Χρυσοπηγής της Σίφνου, την Παναγία του Σουμελά, του Μεγάλου Σπηλαίου κλπ. Ακόμη και ο ναός της Παρθένου Αθηνάς επί της Ακροπόλεως των Αθηνών κατοικήθηκε από την Παρθένο Μαρία. Και απορώ και αναρωτιέμαι, πόσοι ναοί είναί αφιερωμένοι στο όνομα του ιδρυτή της Χριστιανικής Θρησκείας στον τόπο μας; Ελαχιστότατοι. Πηγαίνοντας και λίγο πιο πίσω, ο εθνικός ύμνος των Βυζαντινών αναφέρονταν στην Υπέρμαχο Στρατηγό την Παναγία. Και το ένδοξο ελληνικό έπος του 1940 ετέλη υπό την σκέπη της Παναγίας.

Η απάντηση στο ερώτημα είναι εύκολη για τους ορώμενους όχι τα αόρατα αλλά τα ορατά έξω από δογματικούς φανατισμούς. Ο θρησκευτικός προσανατολισμός των κατοίκων του τόπου τούτου από την παλαιολιθική, και οπωσδήποτε από την νεολιθική εποχή, ήταν συνυφασμένος με το θείο θαύμα της ελληνικής φύσεως και εκφρασμένος μέσα από την ανεξήγητη γονιμότητά της, που προσήγγιζε την έκφρασή της μέσα από την διαιώνια γυναικεία μορφή της αναπαραγωγής. Δεν γινότανε αλλιώς. Το Χριστιανικό δόγμα υποχρεώθηκε να αποδεχθεί, λίαν ευφυώς, την αξεπέραστη πραγματικότητα, να πάρει τον χαρακτήρα της Ελληνικής Ορθοδοξίας και να πιστέψουν οι Έλληνες στην άφθαρτη διαιώνια μητέρα, να την προσωποποιήσουν, να την εξιδανικεύσουν και εν τέλει να την θεοποιήσουν, προσδίδοντας το όνομα όχι της Αγίας Μαρίας των Λατίνων και της Μαίρης των Προτεσταντών, αλλά της Παν-αγίας μητρός του Θεού, της Θεοτόκου.

Οι Καθολικοί έχουν την γαλανομάτα Μαντόνα στις τρισδιάστατες εικόνες τους και τα ειδωλολατρικά αγάλματά της, οι δε Προτεστάντες την αγνοούν προκλητικά. Η Ελληνική Ορθόδοξη Παναγία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του χριστιανικού μας δόγματος, ως αναγκαία φυσική συνθήκη του θρησκευτικού συναισθήματος των Ελλήνων, που θέλει να την ταυτίσει με την Θεία Φυσική δημιουργία και την ανεξιχνίαστη αρχή της….

Η ΑΓΙΑ ΚΟΡΗ, (Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ)

……Παρόλα αυτά όμως η κληρονομιά της Αρχαίας Ελλάδας έχει μπολιαστεί με την Ορθοδοξία, και όπως αποδεικνύεται οι μνήμες του λαού έχουν επηρεάσει καταλυτικά τα μυστήρια της Ορθοδοξίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εκκλησία της «Αγίας Κόρης» που βρίσκεται στον Όλυμπο στο χωριό Βροντού της Πιερίας, όπου έχει ανακαλυφθεί το αρχαιότερο ιερό της θεάς Δήμητρας. Η εκκλησία, η ονομασία της, η τοποθεσία που είναι χτισμένη, ο μαρμάρινος διάκοσμος της, η πηγή που υπάρχει στην εκκλησία, το όνομα του χωριού κοντά στο οποίο βρίσκεται, μαρτυρούν μία ισχυρή - αν μη τι άλλο- αρχαιοελληνική επιρροή. Όλες οι ενδείξεις μαρτυρούν ότι υπάρχει άμεση σχέση, ανάμεσα στην «Αγία κόρη» και την θεά Περσεφόνη Κόρη της Δήμητρας, πρωταγωνίστριες στον μύθο των Ελευσίνιων μυστήριων. Η Αγία κόρη δεν αναγνωρίζεται επίσημα ως Αγία από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, και δεν υπάρχει ιστορικά κάποια περιγραφή του βίου της (ως Αγίας), παρόλα αυτά τελείται κανονικά η λειτουργία στην εκκλησία από τον ιερωμένο του χωριού Βροντού, και μάλιστα λέγεται ότι είναι θαυματουργή.
Ο θρύλος λέει ότι η Αγία κόρη ήταν ένα εκπληκτικής ομορφιάς κορίτσι που έζησε κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Ο Τούρκος Αγάς την ήθελε για γυναίκα του, και η ίδια για να το σωθεί κατέφυγε στον Όλυμπο Κάποια στιγμή καταδιωκόμενη από τους Τούρκους φτάνει σε ένα σημείο όπου υπήρχε ένας τεράστιος βράχος. Την στιγμή που οι στρατιώτες προσπαθούν να την συλλάβουν ως εκ θαύματος ανοίγει μια είσοδος στον βράχο, και φαίνεται μία σπηλιά, όπου και μπαίνει η κόρη, ενώ ο βράχος αυτόματα ξανασφραγίζει γλιτώνοντας την κόρη από τους διώκτες της. Από μόνος του ο θρύλος είναι σαφώς επηρεασμένος από τον μύθο της Περσεφόνης και την απαγωγή της από τον Πλούτωνα παρά την θέληση της στον κάτω κόσμο. Το εκκλησάκι είναι απομονωμένο από το χωρίο, κατά τον ίδιο τρόπο που ήταν και τα ιερά της Δήμητρας, καθώς επίσης στην εκκλησία υπάρχει μία πηγή που λέγεται ότι το νερό είναι ιερό και θαυματουργό, όπως συνέβαινε σε πολλά αρχαία ιερά κυρίως της Δήμητρας. Στο εσωτερικό της εκκλησίας υπάρχει ένα δένδρο το όποίο όταν η εκκλησία κατασκευαζόταν δεν πειράχτηκε ούτε καλύφθηκε, και όπως φαίνεται η εκκλησία χτίστηκε γύρω από το δένδρο με προσοχή. Τα δένδρα στην αρχαιότητα έπαιζαν σημαντικό ρόλο στα αρχαία ιερά , ας μη ξεχνάμε επίσης το «δένδρο της γνώσης» κοινό σε όλες τις μυθολογίες. Στα δέντρα που υπάρχουν γύρω από την εκκλησία υπάρχει το έθιμο οι πιστοί να κρεμάνε σαν τάματα ρούχα και παπούτσια, κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλες εκκλησίες. Όπως παραδέχεται και ο ιερωμένος που λειτουργεί στην εκκλησία, η συνήθεια αυτή δεν αποτελεί πρακτική της επίσημης εκκλησίας αλλά, είναι ένα τοπικό έθιμο. Η ημέρα εορτής της εκκλησίας είναι η πρώτη Μαΐου, η ημέρα της γιορτής της άνοιξης και των λουλουδιών. Για τους αρχαίους έλληνες η άνοιξη και η εφορία της φύσης συμβολιζόταν με τη επιστροφή της Περσεφόνης στην μητέρα της μετά την αναγκαστική παραμονή της του ενός τρίτου του έτους με τον σύζυγο της στον κάτω κόσμο. Υπάρχει και δεύτερη ημέρα εορτής την ημέρα του Αγίου πνεύματος, μία μέρα μετά το «ψυχοσάββατο». Σύμφωνα με τον Πλούταρχο οι νεκροί ονομάζονταν από τους Αθηναίους «Δημήτριοι». Σύμφωνα με την παράδοση το Πάσχα μαζί με την ανάσταση του Χριστού, έρχονται στην Γη και οι ψυχές των πεθαμένων, και κατόπιν με την Πεντηκοστή οι ψυχές , όπως ακριβώς συνέβαινε και με την Περσεφόνη πρέπει να γυρίσουν στον κάτω κόσμο. Σήμερα η Αγία Κόρη που βρίσκεται στις παρυφές του Ολύμπου, αποτελεί άμεσο συνδετικό κρίκο του παρελθόντος με το παρόν, και αποδεικνύει πέρα από όποιους θρησκευτικούς ή άλλους φανατισμούς την δυναμική της αρχαιοελληνικής παράδοσης….

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

quote:

---

διορθωσεις στον πιξελντρημ:

---

Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line

Καλά θα είναι να εξετάσεις και τον « Σωτήρα ,Λυτρωτή Διόνυσο».

----

Εγώ θα μπώ κατευθείαν στο «ψητό» δίδοντας ένα παράδειγμα σχετικά με την αντικατάσταση ενός Θεού από έναν Άγιο.

Σε ένα από τα δεκάδες εκκλησιαστικά βιβλία που έχει ο παππούς μου (κάτοικος Αραχώβης) και που πωλούνται άφθονα την ημέρα του πολιούχου του χωριού, έπεσε στα χέρια μου ένα εκκλησιαστικό πόνημα που ανέφερε τον λόγο για τον οποίο ανακηρύχθηκε ως πολιούχος ο συγκεκριμένος Άγιος αναφέρεται λοιπόν ο εξής μύθος : κάποτε στην περιοχή του Παρνασσού υπήρχε ένας δράκος ο οποίος κάθε χρόνο έφρασσε την πηγή που τροφοδοτούσε με νερό την περιοχή ( Δελφούς, Ανεμόλια – σημερινή Αράχωβα και Λυκόρεια) και για να το αφήνει να ρέει ελεύθερα ζητούσε κάθε χρόνο την θυσία μιας παρθένας.
Κάποτε ένα γενναίο παλικάρι επάνω σ’ ένα άσπρο άλογο ανέλαβε να απαλλάξει την περιοχή απ’ την δυσβάσταχτη αυτήν τιμωρία.
Σκότωσε τον δράκο και παρέδωσε την κοπέλα στην οικογένειά της.
Έτσι ανακηρύχθηκε ως προστάτης της περιοχής. Σήμερα εορτάζεται ως πολιούχος της Αράχωβας και των Δελφών ο Άγιος Γεώργιος, πάνω στο άσπρο του άλογο να σκοτώνει έναν δράκο.

Μήπως σας θυμίζει κάποια άλλη ιστορία αυτός ο μύθος;;

Στην Ελληνική μυθολογία έχουμε την όμορφη περιγραφή ενός άλλου περιστατικού : Από τον έρωτα του Δία και της Λητώς επρόκειτο να γεννηθούν δυο πανέμορφοι θεοί, Ο Απόλλωνας και η Άρτεμις.
Η Ήρα όμως από την ζήλια της για την ερωτική «ποικιλία» του Διός έστειλε ένα μεγάλο φίδι τον Πύθωνα για να βρει και να κατασπαράξει την Λητώ, πριν γεννήσει.
Ο Δίας όμως έκρυψε την Λητώ μεσα σε ένα σύννεφο και την έστειλε να γεννήσει επάνω σ’ ένα πλωτό νησί το οποίο περιφερόταν στο Αιγαίο.
Πρώτη γεννήθηκε η Άρτεμις και δεύτερος ο Απόλλωνας ο οποίος μεγάλωσε αμέσως για να βοηθήσει την μητέρα του να γλιτώσει από τον Πύθωνα.
Και έτσι έγινε. Ο Απόλλωνας κατεδίωξε τον Πύθωνα και κατάφερε τελικά να τον σκοτώσει σε ένα μέρος στον Παρνασσό.
Για τον άθλο του αυτόν οι άνθρωποι έχτισαν μεγάλο ιερό προς τιμήν του….τους Δελφούς, ακριβώς στο σημείο που σκότωσε τον Πύθωνα.
Ενώ η ιέρεια ονομάστηκε Πυθία.

Αυτή είναι μια φανερή αντικατάσταση ενός αρχαίου Θεού από έναν χριστιανό Άγιο. Όπως έχει συμβεί με τον Ποσειδώνα / Άγιος Νικόλαος αλλά και την αντικατάσταση όλων των ναών του ΦΩΤΟδότη Απόλλωνα – φώς/ ήλιος, με τον Άι’ Ηλιά – Ηλίας/ ήλιος;; σε όλες τις βουνοκορφές που υπήρχε ναός του Απόλλωνα.

Χωρίς βέβαια το παραπάνω να ισχύει κατά κανόνα σε όλες τις περιπτώσεις.

κλπ κλπ κλπ.

Να Δούμε πότε οι ΜΑΥΡΟΦΟΡΟΙ ΘΑ ΨΟΦΗΣΟΥΝ και θα Μπορέσει η Ελλάς να ανασάνει και παλι.

υπαρχουν ΚΑΙ τα βιβλια "15 εσταυρωμενΟΙ ΚΑΙ αναστηΜΕΝΟΙ σωτηρες
ΚΑΙ
"ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ"

ηταν πιο ευκολο για μια νεα θρησκεια να φερει εναν αγιο που θα τον λεγανε Δημητριο ο οποιος θα αντικαθιστουσε μια θεα Δημητρα,παρα εναν με εβραικο,παντελως ξενικο ονομα.

θα σας γελασω απο πιο κεφαλαιο ειναι.

προσφατα πηγαμε με το σχολειο εκδρομη στο Βυζαντινο μουσειο.μεσ' τον μαιανδρο η βυζαντινη ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ τεχνη.

quote:

---

Συγκεκριμένα, θα με ενδιέφερε, αν γνωρίζετε, με την επέλαση της νέας θρησκείας καθιερώθηκε η λατρεία κάποιοι Άγιου ή Αγίας στη θέση μιας αντιστοιχης ή ανάλογης αρχαιοελληνικής Θεότητας.
Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ακολουθία/διαδοχή?

Vril

---

Περίμενα πιό πολλά παραδείγματα.

Είχα την εντύπωση, οτι όσοι ασχολούνται ενεργά με το Δωδεκάθεο θα είχαν υπ όψη τους πιό πολλά στοιχεία, ότι αφορά την "αντιγραφή" της νέας θρησκείας από την πατρώα.

Όπως επίσεις είχα την εντύπωση, οτι όσοι ασχολούνται σε βάθος με τα έθιμα του Χριστιανισμού, θα γνώριζαν περισσότερα στοιχεία σχετικά με το "αυτόχθονο" των ζητημάτων της Λατρείας.

Κρίμα, φαίνεται οτι πέσαμε σε κενό ... γνώσεων.

Θα με ενδιάεφεραν και άλλες λεπτομέρεις και παραδείγματα.

Όσοι Πιστοί (άσχετα με το τί πιστεύετε ! ) ... προσέλθετε !

* * * Άλλο τι είναι και άλλο τι φαίνεται * * *

http://clubs.pathfinder.gr/vril Η υπόγεια άποψη

Φιλε Vril γεια σου.Θα σου αναφερω λιγα απο αυτα που εχω ακουσει σχετικα με το θεμα σου χωρις να ειμαι βεβαιος οτι ειναι αληθεια.

Δεν ξερω αν εχεις ακουσει ποτε απο κανεναν φιλε οτι η ΠΑΝΑΓΙΑ ειναι αναγραμματισμος της λεξης ΠΑΝ-ΓΑΙΑ.Προφανως συμβολιζει την Μητερα Γη και σημερα απο την Εκκλησια λατρευεται ως υπαρκτο προσωπο.Ειναι ετσι ομως;

Επισης εχω ακουσει οτι αρκετοι ναοι του Αγιου Δημητριου ειναι χτισμενοι πανω απο αρχαιους ναους της Θεας Δημητρας.Ενω πολλοι ναοι του προφητη Ηλια εχουν χτιστει πανω απο ναους του Απολλωνος-Ηλιου.

quote:

---

Ο συγγραφέας τοποθετείται έτσι, ώστε μέσα από παραδείγματα αναλύει πώς ορισμένες "συνήθειες" και "έθιμα" που έχουμε σήμερα, έχουν αρχαιοελληνικές ρίζες.

---