- ΥΠΝΩΣΗ - ΑΥΤΟΫΠΝΩΣΗ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:Εμπρός στον αγώνα Νικόμαχε! Ήταν πεπρωμένο τελικά η αξιοπιστία του φόρουμ να σωθεί απο σένα
Λάθος φίλτατε.
Δεν ειρωνευόμαστε.
Προσπαθούμε να διασώσουμε την αξιοπιστία του φόρουμ,στο οποίο είμαστε κι εμείς μέλη!!
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 29/01/2012 21:30:49
quote:
Λάθος φίλτατε.
Δεν ειρωνευόμαστε.
Προσπαθούμε να διασώσουμε την αξιοπιστία του φόρουμ,στο οποίο είμαστε κι εμείς μέλη!!
χαχαχα...ΝΙΚΟΜΑΧΕ,το πιστεύεις αλήθεια αυτό που λές? Ελα τώρα,σε παρακαλώ.
quote:
Έλα τώρα βρε Άλεξ, ψιλά γράμματα είνα αυτά, τι σημασία έχει ποιον κοροϊδεύεις άμα περνάς καλά; Δεν βλέπεις πόσο καλά περνάμε με τον Νικόμαχο και τον Γιάννη; Θα θελες να σταματήσουμε; Βρε οοουστ
Συγνώμη doctor δεν ήθελα να σας χαλάσω την διασκέδαση, προς θεού, συνεχίστε
.
δε μου εξηγείς τι εννοεί παραπάνω
(μιας κι εσυ τον καταλαβαίνεις)
όταν τον ρωτάω:
quote:
Γιατί ολόκληρη αμμουδιά , για να τελεστεί αυτό το θαύμα στον έναν και μόνο κόκκο άμμου ?
και μου απαντάει:
quote:
εσύ άρχισες την αυτογνωσία,
όταν αρχίζουμε την αυτογνωσία τότε γίνεται
"η πνευματική διάσπαση" του ατόμου μας,
έτσι απελευθερώνεται η ενέργεια
και ξεπερνάμε την βαρύτητα της φύσης μας
και διαγράφουμε πνευματική τροχιά.
ξέρεις ,
λίγο κρασί λίγο θάλασσα (λιγο φυσική λιγο χημεία) και το αγόρι μου ....
δε βγάζει πάντα σε συμπερασματικό διάλογο
(λέω εγώ ... ο είρων)
quote:Τώρα μιλάς σωστά. Χαίρομαι που έβαλες μυαλό επιτέλους. Η αποδοχή της μηδανομινότητάς σου ενώπιον των μεγάλων σωτήρων του φόρουμ είναι ένα σοβαρό βήμα ταπείνωσης (δικαιολογημένης βεβαίως) και σύνεσης από τη μεριά σου.
Συγνώμη doctor δεν ήθελα να σας χαλάσω την διασκέδαση, προς θεού, συνεχίστε
Σου εύχομαι κάποτε να μας φτάσεις, αν και είναι ακόμα μακρύς ο δρόμος για σένα.
Να ξέρεις όμως ότι ακόμα και το ασήμαντο σκουλίκι της λάσπης (εσύ) έχει δικαίωμα στη γνώση. Έστω και αν ακόμα δεν έχει μεταμορφωθεί σε μια υπέροχη αλογόμυγα. Κάποτε θα ακούσεις και εσύ το κάλεσμα της κοπριάς.
Adios Amigos
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 29/01/2012 21:36:06
quote:Ψιλά γράμματα! Πολύ ψιλά! Ο Καθένας όπως θέλει τη βρίσκει φίλτατε, άλλος με κρασί, άλλος με σαμπάνια, άλλος με το αγόρι του, όλα παίζουν. Σε κάθε περίπτωση, εμάς απλώς ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ! Με εξαίρεση τον εαυτό μου.
ξέρεις ,
λίγο κρασί λίγο θάλασσα (λιγο φυσική λιγο χημεία) και το αγόρι μου ....
δε βγάζει πάντα σε συμπερασματικό διάλογο
(λέω εγώ ... ο είρων)
Μέρος 1ο
Πηγή: Scientific American, Μάρτιος 2005
1o, 2ο, 3ο
Η διαστολή του σύμπαντος μπορεί να είναι το σημαντικότερο γεγονός που έχουμε ανακαλύψει ποτέ σχετικά με την προέλευσή μας. Δεν θα διαβάζατε αυτό το άρθρο εάν το σύμπαν δεν είχε επεκταθεί. Τα ανθρώπινα όντα δεν θα υπήρχαν. Διάφορες μορφές της ζωής και πλανήτες δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν παρά μόνο αν το σύμπαν, που ξεκίνησε από μία Υπέρθερμη Μεγάλη Έκρηξη, έχει υποστεί διαστολή και ψύξη. Ο σχηματισμός όλων των δομών στον κόσμο, από τους γαλαξίες και τα αστέρια έως τους πλανήτες οφείλεται στην διαστολή του Σύμπαντος
Το μπαλόνι που μεγαλύνει είναι ένα καλό παράδειγμα για να καταλάβουμε την διαστολή του σύμπαντος. Οι γαλαξίες στην επιφάνεια του μπαλονιού είναι ουσιαστικά σε ηρεμία, αλλά καθώς το σύμπαν διαστέλλεται η απόσταση μεταξύ δύο γαλαξιών αυξάνεται. Δεν αυξάνεται το μέγεθος των ίδιων των γαλαξιών.
Πριν σαράντα χρόνια,οι επιστήμονες ανήγγειλαν την ανακάλυψη των οριστικών αποδείξεων για την διαστολή του σύμπαντος από μία θερμότερη, πυκνότερη, αρχέγονη κατάσταση. Είχαν βρει τα ψυχρά κατάλοιπα της λάμψης της Μεγάλης Έκρηξης: την Μικροκυματική Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου. Μετά από αυτή την ανακάλυψη, η διαστολή και η ψύξη του σύμπαντος αποτελεί το θεμέλιο της κοσμολογίας, όπως η Δαρβίνεια εξέλιξη είναι το θεμέλιο της βιολογίας. Όπως η Δαρβίνεια εξέλιξη έτσι και η κοσμική διαστολή δίνει το πλαίσιο μέσα στο οποίο σχηματίζονται απλές δομές και αναπτύσσονται σε σύνθετες δομές, όσο περνάει ο χρόνος . Χωρίς την εξέλιξη και διαστολή, η σύγχρονη βιολογία και κοσμολογία θα είχαν μικρή σημασία.
Η διαστολή του σύμπαντος είναι όπως η Δαρβίνεια εξέλιξη: οι περισσότεροι επιστήμονες νομίζουν ότι την καταλαβαίνουν, αλλά λίγοι συμφωνούν σχετικά με το πραγματικό της νόημα. Ενάμισι αιώνα μετά από την "Προέλευση των ειδών", βιολόγοι συζητούν ακόμα τους μηχανισμούς και τις επιπτώσεις της, ενώ ένα μεγάλο μέρος του κοινού βρίσκεται ακόμα μπερδεμένο με τις προ-Δαρβίνου δοξασίες. Ομοίως, 75 χρόνια μετά από την αρχική ανακάλυψή της, η διαστολή του σύμπαντος είναι ακόμα παρεξηγημένη από μεγάλο μέρος του κοινού. Ένας διάσημος κοσμολόγος, που έδωσε την ερμηνεία του Μικροκυματικού Κοσμικού Υποβάθρου, ο James Peebles του πανεπιστημίου Princeton, έγραψε το 1993: "Η πλήρης έκταση και ο πλούτος αυτής της εικόνας [ το μοντέλο δηλαδή της θερμής Μεγάλης Έκρηξης ] δεν γίνονται κατανοητές όσο θα έπρεπε... ακόμη και μεταξύ εκείνων που έχουν μερικές από τις πιο μεγάλες συνεισφορές στην παραγωγή των ιδεών."
Διάσημοι φυσικοί, συντάκτες εγχειριδίων αστρονομίας και φημισμένοι βραβευθέντες επιστήμονες έχουν κάνει ανακριβείς, παραπλανητικές ή εύκολα παρερμηνευμένες δηλώσεις για την διαστολή του σύμπαντος. Επειδή η διαστολή είναι η βάση του μοντέλου της Μεγάλης Έκρηξης, αυτές οι παρανοήσεις είναι θεμελιώδεις. Η διαστολή είναι μια γοητευτικά απλή ιδέα, αλλά τι ακριβώς σημαίνει ότι το σύμπαν επεκτείνεται; Μέσα σε τι επεκτείνεται; Η Γη επεκτείνεται, επίσης; Και για να προσθέσουμε κάτι ακόμα που προκαλεί σύγχυση, η διαστολή του σύμπαντος φαίνεται τώρα ότι επιταχύνεται, μια διαδικασία με άγνωστες συνέπειες.
Τι είναι εν πάση περιπτώσει η διαστολή;
Όταν κάποιο γνωστό αντικείμενο επεκτείνεται, όπως τα θραύσματα μιας βόμβας, αυτό καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερη έκταση μέσα στον χώρο γύρω από αυτό. Οι βόμβες έχουν κέντρο και περιφέρεια. Έξω από την περιφέρεια, υπάρχει χώρος για να επεκταθούν τα θραύσματα. Το σύμπαν όμως δεν φαίνεται να έχει άκρα ή ένα κέντρο ή ένα εξωτερικό χώρο. Έτσι λοιπόν, πώς και μέσα σε τί μπορεί να επεκταθεί;
Μια καλή αναλογία είναι να φανταστούμε ότι είστε ένα μυρμήγκι που ζείτε στην επιφάνεια ενός μπαλονιού που διογκώνεται. Ο κόσμος σας είναι δισδιάστατος. Οι μόνες κατευθύνσεις για να κινηθείτε, είναι προς τα εμπρός και προς τα πίσω. Δεν έχετε καμία ιδέα ότι κάτι υπάρχει "επάνω" και "κάτω". Μια ημέρα συνειδητοποιείτε ότι η επίσκεψη σας σε ένα μέρος γύρω σας κρατάει λίγο περισσότερο από ότι συνηθίζετε: πέντε λεπτά τη μια ημέρα, έξι λεπτά την επόμενη ημέρα, επτά λεπτά την επόμενη. Ο χρόνος που θέλετε για να περπατήσετε και σε άλλες γνωστές θέσεις αυξάνει επίσης. Είστε δε βέβαιοι ότι δεν περπατάτε πιο αργά.
Αυτό είναι το σημαντικό σημείο: οι αποστάσεις αυξάνονται ακόμα κι αν πηγαίνετε στο ίδιο μέρος. Παρατηρώντας αυτό το γεγονός, καταλήγετε στο συμπέρασμα ότι το έδαφος κάτω από τα πόδια σας διαστέλλεται, επεκτείνεται. Αυτό σας φαίνεται πολύ παράξενο επειδή έχετε περπατήσει σε όλο τον 'κόσμο' σας και δεν έχετε βρει πουθενά άκρη ή κάποιο "εξωτερικό" μέρος για να επεκταθείτε σε αυτό.
Η διαστολή του σύμπαντός μας είναι σαν το φούσκωμα ενός μπαλονιού. Οι αποστάσεις στους μακρινούς γαλαξίες αυξάνονται. Οι αστρονόμοι λένε ότι οι απόμακροι γαλαξίες "υποχωρούν" ή "απομακρύνονται" από μας, αλλά οι γαλαξίες δεν ταξιδεύουν μέσω του διαστήματος μακριά από μας. Δεν είναι κομμάτια μιας βόμβας μετά από έκρηξη. Αντίθετα, το διάστημα μεταξύ των γαλαξιών και της Γης είναι αυτό που επεκτείνεται. Οι μεμονωμένοι γαλαξίες κινούνται πράγματι με δικές τους κινήσεις με τυχαίο τρόπο μέσα στα σμήνη που ανήκουν, αλλά τα σμήνη των γαλαξιών είναι ουσιαστικά σε ηρεμία. Ο όρος "ηρεμία" μπορεί να καθοριστεί αυστηρά. Η μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου γεμίζει το σύμπαν και ορίζει ένα καθολικό πλαίσιο αναφοράς, ανάλογο με το λάστιχο του μπαλονιού, ως προς το οποίο μπορεί να μετρηθεί η κίνηση.
Στο μπαλόνι όμως η διαστολή του κυρτού δισδιάστατου λάστιχου είναι δυνατή μόνο επειδή ενσωματώνεται στο τρισδιάστατο διάστημα. Μέσα στην τρίτη διάσταση, το μπαλόνι έχει ένα κέντρο, και η επιφάνειά του επεκτείνεται στον περιβάλλοντα αέρα καθώς διογκώνεται. Κάποιος μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η διαστολή του τρισδιάστατου διαστήματός μας απαιτεί την παρουσία μιας τέταρτης διάστασης. Αλλά στη γενική θεωρία της σχετικότητας του Einstein, το θεμέλιο της σύγχρονης κοσμολογίας, το διάστημα είναι δυναμικό. Μπορεί να επεκταθεί, να στενέψει και να καμφθεί χωρίς να ενσωματώνεται σε ένα άλλο χώρο πολλών διαστάσεων.
Η ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Η Μεγάλη έκρηξη ήταν σαν μια βόμβα που εξερράγη μέσα σ' έναν άδειο χώρο. Η πίεση ήταν μεγάλη στο κέντρο της έκρηξης και μικρή στον γύρω χώρο. Αυτή η διαφορά της πίεσης ώθησε την ύλη προς τα έξω.
Η ΣΩΣΤΗ ΑΠΟΨΗ: Επρόκειτο για μια έκρηξη του ίδιου του χώρου. Δεν υπήρχε κέντρο της έκρηξης, συνέβη συγχρόνως παντού. Η πυκνότητα και η πίεση ήταν παντού η ίδια.
Από αυτή την άποψη, το σύμπαν περιέχει τον εαυτό του. Δεν χρειάζεται ούτε ένα κέντρο για να επεκτείνεται μακριά από αυτό, ούτε κενό διάστημα στο εξωτερικό του (οπουδήποτε κι αν είναι αυτό) για να επεκτείνεται μέσα σε αυτό. Όταν επεκτείνεται, δεν απαιτεί έναν άδειο χώρο γύρω του για να τον καταλάβει. Μερικές νεώτερες θεωρίες όπως η θεωρία χορδών θέτουν ως αίτημα την ύπαρξη πρόσθετων διαστάσεων, αλλά ακόμα και μέσα στα πλαίσια της γενικής σχετικότητας, καθώς το τρισδιάστατο σύμπαν μας επεκτείνεται, δεν χρειάζεται αυτές τις πρόσθετες διαστάσεις για να διαδίδεται μέσα τους.
Στο σύμπαν μας, όπως στην επιφάνεια του μπαλονιού, όλα απομακρύνονται από όλα τα άλλα. Κατά συνέπεια, η Μεγάλη Έκρηξη δεν ήταν μια έκρηξη στο διάστημα. Ήταν περισσότερο σαν μια έκρηξη του διαστήματος. Δεν μετακινήθηκε μακριά σε μια άλλη ιδιαίτερη τοποθεσία και δεν διαδόθηκε από εκεί σε κάποιο άλλο υποθετικό προϋπάρχον κενό. Η μεγάλη έκρηξη εμφανίστηκε σε όλα τα σημεία παντού και συγχρόνως.
Εάν κάποιος φανταστεί το ρολόι να τρέχει προς τα πίσω στο χρόνο, οποιαδήποτε δεδομένη περιοχή του σύμπαντος θα συρρικνώνεται και όλοι οι γαλαξίες μέσα σε αυτή την περιοχή έρχονται ολοένα και πιο κοντά έως ότου συνθλιβούν μαζί σε ένα κοσμικό κυκλοφοριακό μποτιλιάρισμα. Παντού θα υπάρχουν τότε αντικείμενα πολύ κοντά μεταξύ τους. Συνεχίζοντας την παρομοίωσή μας του Big Bang με ένα γιγαντιαίο μποτιλιάρισμα, είναι σα να έχει ολόκληρη η Γη και οι δρόμοι της συρρικνωθεί, ενώ τα αυτοκίνητα διατηρούν το αρχικό τους μέγεθος. Τα αυτοκίνητα συνωστίζονται σε όλους τους δρόμους της Γης συγχρόνως.
Ομοίως, η Μεγάλη Έκρηξη συνέβη παντού -- στο δωμάτιο στο οποίο διαβάζετε αυτό το άρθρο, σε ένα σημείο στο Άλφα του Κενταύρου, οπουδήποτε. Δεν ήταν μια βόμβα που τα κομμάτια της φεύγουν μακριά από ένα ιδιαίτερο σημείο, το οποίο μπορούμε να προσδιορίσουμε ως κέντρο της έκρηξης. Επιπλέον, κατά αναλογία με το μπαλόνι, δεν υπάρχει καμία ειδική θέση στην επιφάνεια του μπαλονιού που να είναι το κέντρο της διαστολής.
Αυτή η πανταχού παρουσία της Μεγάλης Έκρηξης δεν εξαρτάται από το πόσο μεγάλο είναι το σύμπαν ή ακόμα εάν είναι πεπερασμένο ή αν είναι άπειρο στο μέγεθος. Οι κοσμολόγοι μερικές φορές δηλώνουν ότι το σύμπαν ήταν στο μέγεθος ενός γκρέιπφρουτ, αλλά αυτό που εννοούν είναι ότι το μέρος του σύμπαντος που μπορούμε τώρα να δούμε -- το αισθητό σύμπαν μας -- είχε το μέγεθος ενός γκρέιπφρουτ.
Οι παρατηρητές που ζουν στο γαλαξία της Ανδρομέδας και ακόμα πιο μακριά, έχουν το δικό τους παρατηρήσιμο σύμπαν, που είναι διαφορετικό το καθένα αλλά επικαλύπτεται με το δικό μας. Οι κάτοικοι της Ανδρομέδας μπορούν να δουν γαλαξίες που εμείς δεν μπορούμε, απλά λόγω της γειτονίας τους, και αντίστροφα. Το αισθητό σύμπαν τους ήταν επίσης στο μέγεθος ενός γκρέιπφρουτ. Κατά συνέπεια, μπορούμε να συλλάβουμε το αρχικό σύμπαν ως ένα σωρό επικαλυπτόμενων γκρέιπφρουτ που διαστέλλονται απείρως σε όλες τις κατευθύνσεις. Αντίστοιχα, η ιδέα ότι η Μεγάλη Έκρηξη ήταν "μικρή" είναι παραπλανητική. Το σύνολο του διαστήματος θα μπορούσε να είναι άπειρο. Αν συρρικνώσουμε άπειρο χώρο κατά οποιοδήποτε ποσοστό, πάλι άπειρο σε έκταση θα είναι.
1o, 2ο, 3οΑπομάκρυνση με ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός
Ένα άλλο σύνολο παρερμηνειών περιλαμβάνει την ποσοτική περιγραφή της διαστολής. Ο ρυθμός με τον οποίο αυξάνει η απόσταση μεταξύ των γαλαξιών ακολουθεί ένα ξεχωριστό τύπο που ανακαλύφθηκε από τον αμερικανό αστρονόμο Edwin Hubble το 1929: η ταχύτητα απομάκρυνσης (v) ενός γαλαξία από εμάς είναι κατευθείαν ανάλογη προς την απόστασή του από μας (d), ή v =Hd. Η σταθερά αναλογίας H είναι γνωστή ως σταθερά Hubble και δείχνει πόσο γρήγορα επεκτείνεται το διάστημα - όχι μόνο από εμάς, αλλά γύρω από οποιονδήποτε παρατηρητή στο σύμπαν
Η ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Φυσικά και δεν μπορούν. Κάτι τέτοιο απαγορεύεται από την ειδική σχετικότητα του Einstein. θεωρείστε μια περιοχή του χώρου, η οποία περιέχει μερικούς γαλαξίες. Οι γαλαξίες κινούνται απομακρυνόμενοι από εμάς. Όσο πιο μακριά βρίσκεται ένας γαλαξίας τόσο μεγαλύτερη είναι η ταχύτητά του (κίτρινα βέλη). Αν δεν υπάρχει ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του φωτός, τότε η ταχύτητα των γαλαξιών πρέπει να τείνει αυτό το όριο, όπως δείχνει το γράφημα.
Η ΣΩΣΤΗ ΑΠΟΨΗ: Φυσικά και μπορούν. Η ειδική σχετικότητα δεν αναφέρεται στην ταχύτητα των γαλαξιών λόγω διαστολής του σύμπαντος. Κατά την διαστολή του σύμπαντος, η ταχύτητα απομάκρυνσης των γαλαξιών συνεχίζει να αυξάνει με την απόσταση. Πέρα από κάποια συγκεκριμένη απόσταση, που είναι γνωστή ως απόσταση Hubble, η ταχύτητα απομάκρυνσης ξεπερνάει την ταχύτητα του φωτός. Δεν έχουμε παραβίαση της σχετικότητας γιατί η απομάκρυνση των γαλαξιών δεν οφείλεται σε κίνηση μέσα στο χώρο, αλλά σε επέκταση του ίδιου του χώρου.
Μερικοί άνθρωποι παθαίνουν σύγχυση από το γεγονός ότι μερικοί γαλαξίες δεν υπακούνε στο νόμο του Hubble. Η Ανδρομέδα, ο κοντινότερος γαλαξιακός γείτονάς μας, κινείται στην πραγματικότητα προς εμάς, δεν απομακρύνεται. Τέτοιες εξαιρέσεις προκύπτουν επειδή ο νόμος Hubble περιγράφει μόνο τη μέση συμπεριφορά των γαλαξιών. Οι γαλαξίες μπορούν επίσης να έχουν μέτριες τοπικές κινήσεις καθώς αυτοί τριγυρίζουν και έλκονται βαρυτικά ο ένας από τον άλλο -- όπως κάνει ο Γαλαξίας μας και η Ανδρομέδα. Οι απόμακροι γαλαξίες έχουν επίσης μικρές τοπικές ταχύτητες, αλλά επειδή για μας έχουν μεγάλες τιμές του d, οι ταχύτητες απομάκρυνσης (v) είναι μεγάλες. Κατά συνέπεια, για εκείνους τους γαλαξίες, ο νόμος του Hubble έχει καλή ακρίβεια.
Παρατηρήστε ότι, σύμφωνα με το νόμο του Hubble, το σύμπαν δεν επεκτείνεται με μια ενιαία ταχύτητα. Μερικοί γαλαξίες απομακρύνονται από μας κατά 1.000 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, άλλοι (με διπλάσια απόσταση) με 2.000 km/s, κ.λ.π.. Στην πραγματικότητα, ο νόμος του Hubble προβλέπει ότι οι γαλαξίες πέρα από μια ορισμένη απόσταση, γνωστή ως απόσταση Hubble, απομακρύνονται γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός. Για την υπολογισμένη τιμή της σταθεράς του Hubble, αυτή η απόσταση είναι περίπου 14 δισεκατομμύρια έτη φωτός.
Αυτή η πρόβλεψη για ταχύτητες απομάκρυνσης των γαλαξιών μεγαλύτερες από την ταχύτητα του φωτός σημαίνει ότι ο νόμος του Hubble κάνει λάθος; Η ειδική θεωρία της σχετικότητας δεν λέει ότι κανένα σώμα δεν μπορεί να έχει ταχύτητα που να υπερβαίνει αυτή του φωτός; Αυτή η ερώτηση έχει προκαλέσει σύγχυση σε γενιές σπουδαστών. Η απάντηση είναι ότι η ειδική σχετικότητα ισχύει μόνο για τις "κανονικές" ταχύτητες -- για κινήσεις δηλαδή μέσω του διαστήματος. Η ταχύτητα στο νόμο Hubble είναι μια ταχύτητα απομάκρυνσης που προκαλείται από την διαστολή του χώρου, όχι μια κίνηση μέσω του χώρου. Είναι ένα γενικό σχετικιστικό φαινόμενο και δεν δεσμεύεται από το όριο της ειδικής σχετικότητας. Το να υπάρχει μια ταχύτητα απομάκρυνσης μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός δεν παραβιάζει την ειδική σχετικότητα.
Διαστολή και ψύξη
Η αρχική παρατήρηση ότι το σύμπαν επεκτείνεται προέκυψε μεταξύ του 1910 και 1930. Άτομα εκπέμπουν και απορροφούν το φως συγκεκριμένων μηκών κύματος, όπως μετριέται στα εργαστηριακά πειράματα. Τις ίδιες φασματικές γραμμές περιέχει και το φως από τους απόμακρους γαλαξίες, εκτός από το ότι οι γραμμές έχουν μετατοπιστεί στα πιο μεγάλα μήκη κύματος. Οι αστρονόμοι λένε ότι το γαλαξιακό φως είναι μετατοπισμένο προς το ερυθρό (ερυθρή μετατόπιση ή redshift). Η εξήγηση είναι απλή: Επειδή το διάστημα επεκτείνεται, το μήκος κύματος του φωτός αυξάνεται. Εάν το σύμπαν διπλασιαστεί σε μέγεθος κατά τη διάρκεια του ταξιδιού των κυμάτων, θα διπλασιαστεί το μήκος κύματός τους και η ενέργειά τους μειώνεται στο μισό.
Αυτή η διαδικασία μπορεί να περιγραφεί θερμοκρασιακά. Τα φωτόνια που εκπέμπονται από ένα σώμα έχουν όλα τους μια θερμοκρασία. Αυτό σημαίνει σύμφωνα με το νόμο ακτινοβολίας του θερμού μαύρου σώματος, ότι έχουν μια ορισμένη κατανομή της ενέργειας στα διάφορα μήκη κύματος, που δείχνει πόσο θερμό είναι το σώμα. Καθώς τα φωτόνια ταξιδεύουν μέσω του διαστελλόμενου διαστήματος, χάνουν ενέργεια αφού αυξάνεται το μήκος κύματός τους, και μειώνεται η θερμοκρασία τους. Κατ' αυτό τον τρόπο, το σύμπαν ψύχεται καθώς επεκτείνεται, όπως το συμπιεσμένο αέριο ψύχεται όταν απελευθερώνεται από έναν αναπτήρα. Παραδείγματος χάριν, η μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου έχει αυτήν την περίοδο μια θερμοκρασία περίπου τριών Κelvin, ενώ όταν δημιουργήθηκε είχε μια θερμοκρασία περίπου 3.000 Κelvin. Από το χρόνο της εκπομπής αυτής της ακτινοβολίας, το σύμπαν έχει αυξηθεί σε μέγεθος κατά έναν παράγοντα 1.000, έτσι η θερμοκρασία των φωτονίων έχει μειωθεί κατά τον ίδιο παράγοντα. Παρατηρώντας το αέριο στους απόμακρους γαλαξίες, οι αστρονόμοι έχουν μετρήσει άμεσα τη θερμοκρασία της ακτινοβολίας στο απόμακρο παρελθόν. Αυτές οι μετρήσεις επιβεβαιώνουν ότι το σύμπαν έχει ψυχθεί με το χρόνο.
Μερικοί πιστεύουν ότι η διαστολή του σύμπαντος είναι μια αυταπάτη. Λένε ότι η μετατόπιση προς το ερυθρό των γαλαξιακών φασμάτων προέρχεται από μια βαθμιαία απώλεια ενέργειας των φωτονίων κατά το ταξίδι τους. Κάπως σα να "κουράζονται" κατά το ταξίδι τους και χάνουν την ενέργειά τους, οπότε μειώνεται η συχνότητά τους και αυξάνεται το μήκος κύματος.
Κάποιοι επιστήμονες έκαναν αυτή την υπόθεση πριν από 75 χρόνια περίπου και οι προβλέψεις της υπόθεσης αυτής μπορούν να ελεγχθούν. Για παράδειγμα, όταν ένα άστρο εκρήγνυται με τη μορφή σούπερ νόβα, η λαμπρότητά του πρώτα αυξάνει και μετά μειώνεται. Η διαδικασία αυτή διαρκεί περίπου 2 εβδομάδες για τον τύπο σούπερ νόβα που οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν ως σημάδι για να χαρτογραφήσουν το σύμπαν. Κατά τη διάρκεια αυτών των 2 εβδομάδων, ο σούπερ νόβα εκπέμπει μια ακολουθία φωτονίων. Η υπόθεση του κουρασμένου φωτός προβλέπει ότι τα φωτόνια χάνουν ενέργεια καθώς ταξιδεύουν αλλά ο παρατηρητής στη γη θα έπρεπε να βλέπει την ακολουθία αυτών των φωτονίων να διαρκεί επίσης 2 εβδομάδες.
Σ' ένα διαστελλόμενο σύμπαν όμως, όχι μόνον τα επιμέρους φωτόνια αυξάνουν το μήκος κύματός τους (και χάνουν συνεπώς ενέργεια), αλλά και η ίδια η ακολουθία των φωτονίων αυξάνει το μήκος της. έτσι χρειάζονται περισσότερες από 2 εβδομάδες για να καταγραφούν στη Γη όλα τα φωτόνια που εκπέμφθηκαν. Πρόσφατες παρατηρήσεις πιστοποιούν αυτό το γεγονός. Μια έκρηξη σούπερ νόβα σε ένα γαλαξία με ερυθρή μετατόπιση ίση με 0,5 εμφανίζεται να διαρκεί 3 εβδομάδες, ενώ αν συμβεί σε ένα γαλαξία με ερυθρή μετατόπιση ίση με 1, διαρκεί 4 εβδομάδες.
Η υπόθεση του "κουρασμένου" φωτός αντιφάσκει επίσης με τις παρατηρήσεις του φάσματος της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου και με την επιφανειακή λαμπρότητα απομακρυσμένων γαλαξιών.
Οι παρανοήσεις για τη σχέση μεταξύ ερυθρής μετατόπισης και της ταχύτητας είναι πολλές. Η ερυθρή μετατόπιση που προκαλείται από την διαστολή συχνά μπερδεύεται με την πιο γνωστή ερυθρή μετατόπιση, που δημιουργείται από το φαινόμενο Doppler. Το κανονικό φαινόμενο Doppler αναγκάζει τα ηχητικά κύματα να αποκτήσουν μεγαλύτερα μήκη κύματος εάν η πηγή του ήχου απομακρύνεται -- παραδείγματος χάριν, μια απομακρυσμένη σειρήνα ασθενοφόρου. Η ίδια αρχή ισχύει επίσης και στα φωτεινά κύματα, των οποίων τα μήκη κύματος αυξάνουν εάν η πηγή του φωτός απομακρύνεται από μας.
Αυτό είναι παρόμοιο, αλλά όχι το ίδιο, με αυτό που συμβαίνει στο φως από τους απόμακρους γαλαξίες. Η κοσμολογική ερυθρή μετατόπιση δεν είναι μια κανονική μετατόπιση Doppler. Οι αστρονόμοι αναφέρονται συχνά σε αυτή με αυτό τον όρο, και με αυτό τον τρόπο έχουν μπερδέψει τους σπουδαστές τους. Η ερυθρή μετατόπιση λόγω Doppler και η κοσμολογική ερυθρή μετατόπιση περιγράφονται από δύο ξεχωριστούς τύπους. Ο πρώτος προέρχεται από την ειδική σχετικότητα, η οποία δεν λαμβάνει υπόψη την διαστολή του διαστήματος, και ο δεύτερος προέρχεται από τη γενική σχετικότητα. Οι δύο τύποι είναι σχεδόν οι ίδιοι για τους κοντινούς γαλαξίες αλλά εμφανίζουν διαφορές όταν πρόκειται για απόμακρους γαλαξίες.
Η ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Διότι οι απομακρυνόμενοι γαλαξίες μέσα στο διάστημα, έμφανίζουν μια μετάθεση Doppler των φασματικών γραμμών. Στο φαινόμενο Doppler η κίνηση απομάκρυνσης ενός γαλαξία από τον παρατηρητή, μεγαλώνει τα μήκη κύματος, πηγαίνοντάς τα προς το ερυθρό (κορυφή.) Στη συνέχεια, το μήκος κύματος παραμένει το ίδιο στο υπόλοιπο ταξίδι του (μέσον). Ο παρατηρητής ανιχνεύει το φως, μετρά τη μετατόπιση Doppler και υπολογίζει την ταχύτητα του γαλαξία (κάτω).
Η ΣΩΣΤΗ ΑΠΟΨΗ: Διότι ο επεκτεινόμενος χώρος επιμηκύνει όλα τα κύματα φωτός καθώς ταξιδεύουν. Οι γαλαξίες εκτελούν μικρές μόνο κινήσεις μέσα στο χώρο, κι έτσι εκπέμπουν σχεδόν τα ίδια μήκη κύματος προς όλες τις κατευθύνσεις γύρω τους (επάνω). Το μήκος κύματος μεγαλώνει κατά το ταξίδι γιατί επεκτείνεται ο χώρος. Έτσι το φως βαθμιαία κοκκινίζει όλο και πιο πολύ (μέσον και κάτω). Το ποσό της ερυθρής μετατόπισης διαφέρει από την μετατόπιση Doppler.
Σύμφωνα με το συνηθισμένο τύπο του Doppler, αντικείμενα των οποίων η ταχύτητα προσεγγίζει την ταχύτητα του φωτός έχουν ερυθρή μετατόπιση που πλησιάζει το άπειρο. Τα μήκη κύματός τους γίνονται πάρα πολύ μεγάλα για να τα παρατηρήσουμε. Εάν αυτό ίσχυε για τους γαλαξίες, τα πιο απόμακρα ορατά αντικείμενα στον ουρανό θα απομακρύνονταν με ταχύτητες που θα υπολείπονταν λίγο της ταχύτητας του φωτός. Αλλά ο τύπος για την κοσμολογική ερυθρή μετατόπιση οδηγεί σε ένα διαφορετικό συμπέρασμα. Στο καθιερωμένο μοντέλο της κοσμολογίας, οι γαλαξίες με ερυθρή μετατόπιση περίπου 1,5 -- δηλαδή το φως των οποίων έχει ένα μήκος κύματος 150 τοις εκατό πιο μεγάλο από την εργαστηριακή τιμή -- απομακρύνονται με την ταχύτητα του φωτός. Οι αστρονόμοι έχουν παρατηρήσει περίπου 1.000 γαλαξίες με ερυθρή μετατόπιση μεγαλύτερη από 1,5. Δηλαδή έχουν παρατηρήσει περίπου 1.000 αντικείμενα να κινούνται από μας γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός. Ή ισοδύναμα, εμείς απομακρυνόμαστε από εκείνους τους γαλαξίες γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός. Η μικροκυματική ακτινοβολία του κοσμικού υποβάθρου έχει ταξιδέψει ακόμα πιο μακριά και έχει ένα redshift περίπου 1.000. Όταν το καυτό πλάσμα του αρχικού σύμπαντος εξέπεμψε αυτή την ακτινοβολία που βλέπουμε τώρα, απομακρυνόταν από τη θέση μας με περίπου 50 φορές την ταχύτητα του φωτός
Τρέχουμε, κι όμως μένουμε ακίνητοι
Η ιδέα ότι βλέπουμε γαλαξίες με ταχύτητα μεγαλύτερης του φωτός μπορεί να ακούγεται μυστικιστική, αλλά δημιουργείται από τις μεταβολές στο ρυθμό διαστολής. Φανταστείτε μια ακτίνα φωτός που είναι πιο μακριά από την απόσταση Hubble (14 δισεκατομμύρια έτη φωτός) και που προσπαθεί να ταξιδέψει προς την κατεύθυνσή μας. Κινείται προς εμάς με την ταχύτητα του φωτός όσον αφορά το τοπικό διάστημά της, αλλά το τοπικό διάστημά της υποχωρεί από μας γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός. Αν και η ακτίνα του φωτός ταξιδεύει προς εμάς με τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα, δεν μπορεί να μας πλησιάσει εξαιτίας της επέκτασης του διαστήματος.
Η ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Φυσικά και δεν μπορούμε. Το φως από ένα τέτοιο γαλαξία δεν θα μας φτάσει ποτέ. Ένας γαλαξίας πιο μακριά από την απόσταση Hubble, απομακρύνεται από εμάς πιο γρήγορα από το φως. Εκπέμπει ένα φωτόνιο(με κίτρινο χρώμα). Καθώς ο χώρος επεκτείνεται, το φωτόνιο μεταφέρεται σαν κάποιον που προσπαθεί να κολυμπήσει κόντρα στο ρεύμα. Το φωτόνιο λοιπόν δεν μας φτάνει ποτέ.
Η ΣΩΣΤΗ ΑΠΟΨΗ: Και βέβαια μπορούμε γιατί ο ρυθμός διαστολής του χώρου αλλάζει με τον χρόνο. Το φωτόνιο αρχικά δεν μπορεί να μας φτάσει. Αλλά η απόσταση Hubble δεν είναι σταθερή. Αυξάνεται και μπορεί να μεγαλώσει τόσο ώστε να συμπεριλάβει το φωτόνιο. Όταν συμβεί αυτό, το φωτόνιο μας πλησιάζει και βαθμιαία μας φτάνει.
Κάποιος μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το φως πέρα από την απόσταση Hubble δεν θα έφθανε ποτέ σε μας και ότι η πηγή της θα ήταν για πάντα κρυμμένη ή μη ανιχνεύσιμη. Αλλά η απόσταση Hubble δεν είναι σταθερή, επειδή η σταθερά Hubble, από την οποία εξαρτάται, αλλάζει με το χρόνο. Ειδικότερα, η σταθερά είναι ανάλογη προς το ρυθμό αύξησης της απόστασης μεταξύ δύο γαλαξιών, διαιρεμένη με αυτή την απόσταση. (Οποιοιδήποτε δύο γαλαξίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αυτόν τον υπολογισμό.) Στα μοντέλα του σύμπαντος που ταιριάζουν με τα παρατηρησιακά στοιχεία, ο παρονομαστής αυξάνεται γρηγορότερα από τον αριθμητή, έτσι η σταθερά Hubble μειώνεται. Κατ' αυτό τον τρόπο, η απόσταση Hubble γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Αλλά έτσι, το φως που ήταν αρχικά μόλις έξω από την απόσταση Hubble μπορεί να έρθει μέσα στην απόσταση Hubble. Τα φωτόνια βρίσκονται έπειτα σε μια περιοχή του διαστήματος που υποχωρεί πιο αργά από την ταχύτητα του φωτός. Γι αυτό μπορούν να μας πλησιάσουν.
Ο γαλαξίας από τον οποίο προήλθε το φως, εν τούτοις, μπορεί να συνεχίσει να υποχωρεί με ταχύτητα μεγαλύτερη από του φωτός. Κατά συνέπεια, μπορούμε να παρατηρήσουμε το φως από τους γαλαξίες που είχαν πάντα ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός, και θα απομακρύνονται πάντα γρηγορότερα από το φως. Ένας άλλος τρόπος για να το κατανοήσουμε είναι ότι η απόσταση Hubble δεν καθορίζεται και δεν χαρακτηρίζει την άκρη του αισθητού σύμπαντος.
Τι χαρακτηρίζει την άκρη του αισθητού διαστήματος; Εδώ πάλι υπάρχει σύγχυση. Εάν το διάστημα δεν επεκτεινόταν, το πιo απόμακρο αντικείμενο που θα μπορούσαμε να δούμε θα ήταν τώρα περίπου 14 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από μας, την απόσταση που το φως θα μπορούσε να έχει ταξιδέψει στα 14 δισεκατομμύρια χρόνια που πέρασαν από τη Μεγάλη Έκρηξη. Αλλά επειδή το σύμπαν επεκτείνεται, το διάστημα που διασχίζεται από ένα φωτόνιο επεκτείνεται και αυτό κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του. Συνεπώς, η σημερινή απόσταση στο πιο απόμακρο αντικείμενο που μπορούμε να δούμε είναι, περίπου, τρεις φορές μακρύτερα, ή 46 δισεκατομμύρια έτη φωτός.
Η ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Το σύμπαν έχει ηλικία 14 δισ. ετών φωτός, έτσι η ακτίνα του παρατηρήσιμου σύμπαντος είναι 14 δισ. έτη φωτός. Θεωρείστε τον πιο απόμακρο γαλαξία που μπορεί να παρατηρηθεί. Κάποιον του οποίου τα φωτόνια εκπέμφθηκαν λίγο μετά την μεγάλη έκρηξη και τώρα μόλις φτάνουν στη Γη. Ένα έτος φωτός είναι η απόσταση που ταξιδεύουν τα φωτόνια σε ένα έτος. Έτσι ένα φωτόνιο από αυτόν τον γαλαξία έχει ταξιδέψει απόσταση ίση με 14 δισ. έτη φωτός.
Η ΣΩΣΤΗ ΑΠΟΨΗ: Επειδή το διάστημα επεκτείνεται, το παρατηρήσιμο μέρος του σύμπαντος έχει ακτίνα μεγαλύτερη των 14 δισ. ετών φωτός. Καθώς ένα φωτόνιο ταξιδεύει, ο χώρος που διασχίζει διαστέλλεται. Κατά τη στιγμή που φτάνει σ' εμάς, η ολική απόσταση μέχρι τον γαλαξία προέλευσής του είναι μεγαλύτερη από το γινόμενο της ταχύτητάς του επί τον χρόνο ταξιδιού του. Είναι μάλιστα περίπου 3 φορές μεγαλύτερη.
Η πρόσφατη ανακάλυψη ότι ο ρυθμός της κοσμικής διαστολής επιταχύνεται, καθιστά τα πράγματα ακόμα πιό ενδιαφέροντα. Προηγουμένως, οι κοσμολόγοι θεωρούσαν ότι ζήσαμε σε ένα σύμπαν που επιβραδυνόταν η διαστολή του και ότι θα μπορούσαμε να δούμε όλο και περισσότερους γαλαξίες. Σε ένα επιταχυνόμενο σύμπαν, εντούτοις, περιβαλλόμαστε από ένα όριο πέρα από το οποίο, τα γεγονότα που έχουν συμβεί δεν θα τα δούμε ποτέ -- ένας κοσμικός ορίζοντας γεγονότων. Για να μας φθάσει το φως από τους γαλαξίες που απομακρύνονται γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός, πρέπει η απόσταση Hubble να αυξάνεται χρονικά, αλλά σε έναν επιταχυνόμενο Κόσμο, αυτή κάποτε σταματά να αυξάνεται. Τα απόμακρα γεγονότα μπορούν να στείλουν ακτίνες φωτός που στοχεύουν στην κατεύθυνσή μας, αλλά αυτό το φως παγιδεύεται πέρα από την απόσταση Hubble λόγω της επιτάχυνσης της διαστολής.
Ένα επιταχυνόμενο σύμπαν, μοιάζει με μια μαύρη τρύπα δεδομένου ότι έχει έναν ορίζοντα γεγονότων, μια άκρη πέρα από την οποία δεν μπορούμε να δούμε. Η τρέχουσα απόσταση από τον κοσμικό ορίζοντα γεγονότων μας είναι 16 δισεκατομμύρια έτη φωτός, σύμφωνα με την παρατηρούμενη περιοχή μας. Το φως που εκπέμπεται από τους γαλαξίες που είναι τώρα πέρα από τον ορίζοντα γεγονότων δεν θα είναι σε θέση ποτέ να φθάσει σε μας. Η απόσταση που αντιστοιχεί αυτήν την περίοδο σε 16 δισεκατομμύρια έτη φωτός θα επεκταθεί πάρα πολύ γρήγορα. Θα είμαστε ακόμα σε θέση να δούμε γεγονότα που πραγματοποιήθηκαν σε εκείνους τους γαλαξίες προτού να διασχίσουν τον ορίζοντα, αλλά τα επόμενα γεγονότα θα είναι για πάντα πέρα από την αντίληψη μας.
Διαστέλλεται μια συνοικία;
Μήπως διαστέλλονται οι πόλεις; Όχι, δεν διαστέλλονται. Οι άνθρωποι συχνά υποθέτουν ότι καθώς το διάστημα επεκτείνεται, όλα τα αντικείμενα μέσα σ' αυτό θα επεκτείνονται, επίσης. Αλλά αυτό δεν ισχύει. Η διαστολή από μόνη της -- δηλαδή μια διαστολή η οποία ούτε επιταχύνεται ούτε επιβραδύνεται -- δεν παράγει καμία δύναμη. Τα μήκη κύματος των φωτονίων διαστέλλονται με το σύμπαν, επειδή, αντίθετα από τα άτομα και τις πόλεις, τα φωτόνια δεν είναι αντικείμενα το μέγεθος των οποίων προκύπτει από τον ανταγωνισμό και την ισορροπία μεταξύ διαφόρων δυνάμεων. Ένας μεταβαλλόμενος ρυθμός διαστολής προσθέτει βέβαια μια νέα δύναμη στο σενάριο, αλλά ούτε αυτή η νέα δύναμη δεν κάνει τα αντικείμενα να διαστέλλονται ή να μικρύνουν.
Παραδείγματος χάριν, εάν η βαρύτητα γίνει ισχυρότερη, ο νωτιαίος σας μυελός θα συμπιεζόταν έως ότου τα ηλεκτρόνια στους σπονδύλους σας έφθαναν σε μια νέα ισορροπία ελαφρώς πιο κοντά μεταξύ τους. Θα είχατε μικρότερο πρόσωπο, αλλά δεν θα συνεχίζατε να συρρικνώνεστε. Με τον ίδιο τρόπο, εάν ζούσαμε σε έναν κόσμο που εξουσιάστηκε από την ελκτική δύναμη της βαρύτητας, όπως οι περισσότεροι κοσμολόγοι νόμιζαν μέχρι μερικά χρόνια πριν, η διαστολή θα επιβραδυνόταν, προκαλώντας μια συμπίεση στα αντικείμενα στον κόσμο, φθάνοντας σε ένα μικρότερο μέγεθος ισορροπίας. Μετά από αυτό όμως δεν θα συνεχιζόταν η συρρίκνωση.
Στην πραγματικότητα, στο σύμπαν μας η διαστολή επιταχύνεται, και αυτό ασκεί μια ήπια δύναμη κατευθυνόμενη ακτινικά προς τα έξω στα διάφορα σώματα. Συνεπώς, τα σώματα που αποτελούνται από δέσμιες καταστάσεις άλλων σωματιδίων θα είναι ελαφρώς μεγαλύτερα από ό,τι θα ήταν σε ένα μη επιταχυνόμενο σύμπαν, επειδή η ισορροπία μεταξύ των δυνάμεων επιτυγχάνεται σε ένα ελαφρώς μεγαλύτερο μέγεθος. Στη γήινη επιφάνεια, η αντίστοιχη επιτάχυνση της διαστολής που έχει φορά απομακρυνόμενη από το κέντρο του πλανήτη είναι ίση με ένα μικροσκοπικό μέρος (10-30) της κανονικής εσωτερικής βαρυτικής επιτάχυνσης. Εάν αυτή η επιτάχυνση είναι σταθερή, δεν προκαλεί τη διαστολή της Γης. Μάλλον ο πλανήτης απλά κατασταλάζει σε μια στατική ισορροπία ελαφρώς μεγαλύτερη από το μέγεθος που θα είχε επιτύχει χωρίς αυτήν.
Αυτός ο συλλογισμός αλλάζει εάν η επιτάχυνση δεν είναι σταθερή, όπως δέχονται μερικοί κοσμολόγοι. Εάν η ίδια η επιτάχυνση αυξάνεται, θα μπορούσε τελικά να γίνει αρκετά ισχυρή ώστε να 'διαλύσει' όλες τις δομές, οδηγώντας σε ένα Μεγάλο Σχίσμα". Αλλά αυτό το σχίσμα θα εμφανιζόταν όχι λόγω της διαστολής ή της επιτάχυνσης αυτής καθ' εαυτής αλλά λόγω μιας αυξανόμενης επιτάχυνσης.
Το μοντέλο της Μεγάλης Έκρηξης είναι βασισμένο στις παρατηρήσεις της διαστολής, του Κοσμικού Υποβάθρου Μικροκυμάτων, της χημικής σύνθεσης του σύμπαντος και της συγκέντρωσης της ύλης. Όπως όλες οι επιστημονικές ιδέες, το μοντέλο μπορεί μια ημέρα να αλλάξει. Αλλά αυτό ταιριάζει με τα τρέχοντα στοιχεία καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο μοντέλο που έχουμε. Οι νέες ακριβείς μετρήσεις επιτρέπουν στους κοσμολόγους να καταλάβουν την διαστολή και την επιτάχυνση καλύτερα, έτσι μπορούν να ρωτήσουν ακόμη πιο θεμελιώδη ζητήματα για το τι συνέβη στις αρχές του χρόνου και τις μεγαλύτερες κλίμακες του σύμπαντος.
Από που προκαλείται η διαστολή; Πολλοί κοσμολόγοι την αποδίδουν σε μια διαδικασία γνωστή ως πληθωρισμό.
Πρόκειται για ένα τύπο επιταχυνόμενης διαστολής. Αλλά αυτή μπορεί να είναι μόνο μια μερική απάντηση, επειδή φαίνεται ότι για να αρχίσει ο πληθωρισμός, το σύμπαν έπρεπε ήδη να διαστελλόταν. Και τι γίνεται με τις μεγαλύτερες κλίμακες, πέρα από αυτό που μπορούμε να δούμε; Μήπως τα διαφορετικά μέρη του σύμπαντος επεκτείνονται με διαφορετικούς ρυθμούς, έτσι ώστε το σύμπαν μας να είναι μια ενιαία πληθωριστική φυσαλίδα ενός πολύ μεγαλύτερου πολυσύμπαντος; Κανένας δεν ξέρει. Αν και παραμένουν πολλές ερωτήσεις, οι όλο και περισσότερο ακριβείς παρατηρήσεις δείχνουν ότι το σύμπαν θα επεκτείνεται για πάντα. Ελπίζουμε, εν τούτοις, η σύγχυση για την διαστολή θα ελαττωθεί.
Η ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΨΗ: Ναι, η διαστολή κάνει τόσο το σύμπαν, όσο και τα αντικείμενα μέσα σ' αυτό να διαστέλλονται. Θεωρείστε τους γαλαξίες ενός σμήνους. Καθώς το Σύμπαν γίνεται όλο και πιο μεγάλο, το ίδιο συμβαίνει και με τους γαλαξίες και με το συνολικό σμήνος. Τα όρια του σμήνους (κίτρινο περίγραμμα) κινούνται προς τα έξω.
ΣΩΣΤΗ ΑΠΟΨΗ: Όχι, το σύμπαν επεκτείνεται αλλά τα αντικείμενα μέσα σ' αυτό δεν μεγαλώνουν. Οι γειτονικοί γαλαξίες απομακρύνονται, αλλά η αμοιβαία τους βαρυτική έλξη εξισορροπεί την διαστολή. Σχηματίζεται ένα σμήνος, το οποίο αποκαθίσταται σε κάποιο μέγεθος όπου η βαρύτητα και η διαστολή ισορροπούν.
Ολοένα και συχνότερα αναφέρονται (γνωστοί όπως hrismig Skorpina κ.α.) στην περίφημη «επιστολή του Publius Lentulus».
Ας μάθουνε λοιπόν ότι πρόκειται για την πιό «σικέ» προσπάθεια του ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ στο να......δημιουργήσουνε απο το πουθενά ΕΝΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ!!!!
Υποτίθεται λοιπόν (σύμφωνα με τους πλαστογράφους και θερμόαιμους μοναχούς) ότι ο συγκεκριμένος Διοικητής συνέταξε αυτή την επιστολή και την απέστειλε στην Σύγκλητο, και επιπλέον......περιέγραφε και τα σωματικά χαρακτηριστικά του λεγόμενου Χριστού!!!!!!!!!!!!!
Είναι τρομερό το τι σκαρφίζονται οι απεγνωσμένοι ιουδαιοχριστιανοί όταν διαπιστώνουνε ότι ο μύθος τους ΜΠΑΖΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ!
Βέβαια, περιττό να πούμε ότι ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΟ ΠΙΛΑΤΟ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ! Και αυτό το βεβαιώνουνε ΤΑ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΑ ιστορικά στοιχεία που έχουνε στα χέρια τους οι Ιταλοί ιστορικοί ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ!
Μία «απόδειξη» που κατάφερε να βγάλει «έξω από τα ρούχα της» ακόμα και την Καθολική Εκκλησία κάποια στιγμή! Έτσι, και το σχετικό «κράξιμο» στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια http://www.newadvent.org/cathen/09154a.htm:
«Ο Πούμπλιος Λέντουλος είναι ένα φανταστικό πρόσωπο, που λέγεται ότι υπήρξε κυβερνήτης της Ιουδαίας πριν από τον Πόντιο, και ότι είχε απευθύνει την ακόλουθη επιστολή στην ρωμαϊκή Σύγκλητο...»
Ας σοβαρευτούνε λοιπόν διότι με αυτά τα παλαιομοδίτικα κόλπα δέν κρατάνε κανέναν πλέον στους κόλπους τους. Αλλού είναι το πρόβλημα τους.....
Τώρα η καθολική εκκλησία δεν φτιάχνει και δεν πουλά εικόνες. Ε δεν την ενδιαφέρει ούτε το γνήσιο της επιστολής. Το αντίθετο μάλιστα, βλέπε οικονομικός ανταγωνισμός με την ορθόδοξη εκκλησία.
Όλα για το χρήμα. Όλα.
Ελεύθερος
quote:
Αλλού είναι το πρόβλημα τους.....
Που είναι άραγε...?
Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο... Στην νέα αποχή θα κληθούμε να επαναπροσδιορίσουμε τις σχέσεις μας τόσο με τον εαυτό μας όσο και με την φύση, την θρησκεία αλλά και γενικότερα αυτό που έχουμε ορίσει ως θεό ή θεούς. Το ερώτημα είναι το στείρο πισωγύρισμα είναι η λύση? Οι σημερινές ανάγκες έχουν σχέση με τις ανάγκες που είχε η ανθρωπότητα 1000 χρόνια πριν? Εκτός και εάν αποδεχθούμε ότι οι θρησκείες δεν μεταβάλλονται ανάλογα με την κοινωνία που τις γέννησε. Αυτό για έναν σοβαρό μελετητή είναι τουλάχιστον αφελές….
Η γνώση της ιστορίας που δεν μας έμαθαν(!!!), σαφώς και είναι πολύ πολύ σημαντική, αλλά η εμμονή αποτελεί τροχοπέδη στην εξέλιξη και δημιουργεί φανατισμούς….
Η πρόταση σου Schwabe για το μέλλον και το ξεπέρασμα της κατηφόρας…???
«Σε κάθε μπουμπούκι που προβάλλει στο κλαδί του δέντρου,
υπάρχουν τα σπέρματα των αλλαγών που θα ακολουθήσουν στην
εξέλιξή του. Το μπουμπούκι θα ανθίσει, θα μεγαλώσει και θα μαραθεί,
ακολουθώντας τη σταθερή ροή της μεταμόρφωσης και της
αλλαγής».
Τσουάνγκ Τσε
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
θα έλεγα ότι ακόμη και το γεγονός ότι συζητάμε, προβληματιζόμαστε και αμφισβητούμε την μία (ελληνικότητα) ή την άλλη ιδεολογία (ιουδαιοχριστιανισμός) αποτελεί μία ξεκάθαρη ΚΡΙΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ.
Και αυτό ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΑΣ.
Αυτή η κρίση ταυτότητας του Έλληνα των καιρών μας, θέτει και οριστικά πλέον στο χρονοντούλαπο της ιστορίας την έννοια του αυτονόητου στην ζωή του. Αυτονόητος ΔΕΝ είναι πλέον ο ιουδαιοχριστιανισμός για τον Έλληνα, αλλά, και αυτό μας προβληματίζει ιδιαίτερα, αυτονόητη δεν θεωρείται ΕΠΙΣΗΣ και η Ελληνικότητα του!
Με το να εξελληνίζουμε και να καθαγιάζουμε μέσα από μία μισαλλόδοξη και δογματική ιδεολογία ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΑΘΑΝΕ, προφανώς δεν λειτούργησε ευεργετικά για τον φωτοδότη Ελληνικό πολιτισμό. Τα ιστορικά παραδείγματα πολλά και λίγο πολύ σε όλους γνωστά.
Σίγουρα δεν θα πρέπει να πέσουμε σε ΝΕΕΣ ΠΑΓΙΔΕΣ μίας άλλης αποστειρωμένης θεώρησης, και σε αυτό το σημείο θα χρειαστεί πολλή δουλειά.
Ίσως θα πρέπει να αρχίσουμε από την αναδόμηση των εννοιών στο μυαλό του Έλληνα. Και, κατά την ταπεινή μου γνώμη, τα «διδακτικά ερεθίσματα» αποκαθήλωσης των μύθων του ιερατείου αποσκοπούνε προς αυτή τη κατεύθυνση. Βλέπεις, το να σκεφτόμαστε βαθύτερα μας κουράζει ως συνήθως και εύκολα το απορρίπτουμε. Αυτή η άρνηση του νου, μας «χρέωσε» πάρα πολλά δεινά.
Η αναδόμηση π.χ. της έννοιας της θρησκείας μπορεί να συμβάλει στο σταμάτημα του κατήφορου. Η θρησκεία δεν πρέπει να είναι απλά ΜΟΝΟ ένα άθλιο σύνολο από ακραίες «θρησκευτικές εμπειρίες». Μπορούμε, με το κατάλληλο υπόστρωμα, να διευρύνουμε τα όρια της συνείδησης μας πέρα από τον στενό περιχαρακωμένο μαντρότοιχο των γνωστών Αβρααμικών δογμάτων.
Μπορούμε να αντιληφθούμε την αρχή και το τέλος του κόσμου, την κυκλική φύση της δημιουργίας και της διάλυσης, μέσα από ένα διαφορετικό επίπεδο συνείδησης το οποίο θα είναι αποτέλεσμα μίας Ελληνικής θεώρησης. Διότι, όπως και σε πολλούς άλλους πολιτισμούς, Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ.
Νομίζω ότι «η πρόταση για το μέλλον», σίγουρα έχει εμπειρότερους εκφραστές από εμένα, αλλά αυτή τη κατεύθυνση αισθάνομαι ως σωστή.
Η επικρατούσα θρησκεία λοιπόν θα κλονιστεί, αλλά για να προκύψει το νέο θα πρέπει να βασιστούμε κάπου. Λόγω των σημερινών αναγκών έχουμε αφενός την ανάπτυξη του μυστικισμού, και αφετέρου του ατομισμού. Ο λόγος που Η αρχαία Ελληνική θρησκεία είναι πρόσφορη για κάποιους είναι διότι συνδέεται με μία εποχή που η Ελλάδα μεγαλούργησε σε αντίθεση με την σημερινή Ελλάδα. .. Η θρησκεία ως θεσμός αποτελεί μαζί με την πολιτική εξουσία αναγκαίο και καθοριστικό στοιχείο που συνθέτει την εθνική ταυτότητα και παράδοση ενός λαού, καθώς καλείται να καλύψει συγκεκριμένες ανάγκες. Και το ερώτημα που γεννάται είναι Εάν οι σύγχρονες ανάγκες είναι οι ίδιες με 1000 πριν….(!!!)
Το όραμα για τους σκεπτόμενους ανθρώπους και ο προβληματισμός
υπάρχει, χωρίς να σημαίνει ότι είναι κοινός ο στόχος ή οι ανάγκες για όλους. Θέλω να πω με αυτή την παρέμβαση μου ότι το να πυροβολείς συνεχώς κάποιους μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα από το προσδοκώμενο αποφέρει. Ο φανατισμός αποτελεί τροχοπέδη για την αντικειμενικότητα. Σε κάθε περίπτωση ο νικητής γράφει την ιστορία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όποιος θέλει δεν βρίσκει..
Οι άνθρωποι με ανοιχτό μυαλό όταν τους παρουσιάζονται αξιόλογα στοιχεία επαναπροσδιορίζουν τις θέσεις τους...
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Ξέρουμε όλοι απο τις αφηγήσεις του κατεστημένου ότι, ο Ιησούς σταυρώθηκε με βάση τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν ΩΣ ΣΤΑΣΙΑΣΤΗ.
Κατηγορήθηκε ότι παρίστανε τον Βασιλιά, ότι προέρεπε τον λαό σε εξέγερση, ότι άσκησε παράνομη φορολογία. Με λίγα λόγια μιλάμε για πολιτικά εγκλήματα κατα της Ρώμης και όχι του κοινού ποινικού δικαίου όπως π.χ. ληστείες.
ΟΜΩΣ Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΣΤΑΣΙΑΣΤΗ ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΟΙΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ!
Και αυτό διότι, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΡΩΜΑΪΚΟ ΝΟΜΟ, οι στασιαστές ΣΤΑΥΡΩΝΟΝΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ, ΚΑΙ ΑΡΑΓΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΑ "ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ" ΜΑΣ ΛΕΝΕ (πάλι!) ΨΕΜΜΑΤΑ!!
Τιμωρήθηκε ως στασιαστής, ναί ή όχι? Καταδικάστηκε και τιμωρήθηκε για πολιτικά εγκλήματα, ναί ή όχι? Εάν ΝΑΙ, τότε (εφόσον "παίχτηκε" το έργο..) ΚΡΕΜΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ.
Και σταυρώσεις με κρέμασμα απο το ενα ή τα δύο πόδια και με το κεφάλι προς τα κάτω, έχουμε πάρα πολλές. Υπήρξανε βλέπετε και άλλοι πράκτορες του μεσσιανικού κινήματος (μην το συγχέεται απαραίτητα με αυτό που βλέπετε σήμερα), το οποίο η Ρώμη θεωρούσε ως μια καθαρά πολιτική κίνηση ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ.
Σχετικές πληροφορίες, εκτός απο τα Ρωμαϊκά αρχεία, δίνουνε και Σένεκας καθώς και ο Ευσέβιος της Καισάρειας.
Όμως, ποιά άραγε μπορεί να είναι η σκοπιμότητα αυτού του ψέματος των "ευαγγελιστών"?
Μήπως για να αποφευχθεί μια πρόσθετη επιδείνωση της υπόληψης του Ιησού της περιγραφής, δεδομένου ότι ΠΕΘΑΝΕ με τον ατιμωτικότερο τρόπο της εποχής του?
Εάν πάλι σταυρώθηκε όντως με το κεφάλι προς τα πάνω, όπως και οι δύο οι ληστές, τότε δέν καταδικάστηκε ως στασιαστής ΑΛΛΑ ΩΣ ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ.
Αλλά, με το κεφάλι προς τα κάτω.....δύσκολα θα "έδενε" η εικόνα της περιγραφής και σίγουρα δέν θα "κόλλαγε" στην εικόνα ενός...Θεανθρώπου!
Η συμβαίνει κάτι άλλο, οπότε και χειρότερο??
το αποκρουστικο θεαμα θα λειτουργουσε και ως "παραδειγμα" σε αυτους που δεν υπακουαν τον ρωμαιο κατακτητη...
Η οποιαδηποτε αποκαθηλωση θα ηταν παραβαση στο λόγο του αυτοκρατωρα με την γνωστη τιμωρία...
"λετε να ρισκαρε την ζωη του ο εκαστοτε υπευθηνος εκετελεσεων?"
(Οι πληροφορίες ειναι απο ντοκυμαντερ του discovery channel με την παρουσια των ρωμαικών εγγραφων που "αποσπαστηκαν" απο το βατικανό)
Και πόσα αλλα θα ξερει το βατικανο....
Να ήτανε άραγε ΤΟΣΟ ΑΣΧΕΤΟΙ ωστε να αγνοούσανε την ξεκάθαρη ΚΑΤΑΔΙΚΗ της επίμαχης "επιστολής" τόσο απο ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ όσο και απο ΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ?
Η να πίστευαν ότι απευθύνονταν, κατα τον προσφιλή τους τρόπο, σε ανιστόρητο και αποχαυνωμένο "ποίμνιο" που ΔΙΨΑΕΙ ΓΙΑ ΤΑ..."ΣΤΟΙΧΕΙΑ" ΤΟΥΣ?
Ότι και να συμβαίνει απο τα δύο, η ΜΟΥΓΚΑΜΑΡΑ τους λέει πολλά, αγαπητοί ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ!
Προσωπικά την χρησιμοποίησα (αναφέροντας – όχι στο forum - ότι η αυθεντικότητα της αμφισβητείται έντονα) για να καταλήξω σε κάποια συμπεράσματα που Έχουν σχέση με την "αίρεση" των Ναζωραίων. Ακόμη και από χαλκευμένες πηγές μπορούν να βγουν συμπεράσματα ξέρεις…
Επίσης, οι "καταδίκες" είναι πιο ενδιαφέρουσες απο τις επικροτήσεις...
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Νομίζω ότι σε γενικές γραμμές συμφωνούμε φίλτατε.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΞΕΝΗ, ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ....
Δεν ξερω που αναφερεσαι συγκεκριμενα,αλλα προς αποφυγην παρεξηγησεων,η Skorpina ανεφερε :
"Σύμφωνα με διάφορες μαρτυρίες αρχαίων πατέρων, ο Πόντιος Πιλάτος έγραψε επιστολή στον αυτοκράτορα Τιβέριο για τον Ιησού Χριστό, η οποία φαίνεται να έχει χαθεί σήμερα. Ο άγιος μάρτυρας Ιουστίνος αναφέρει δυο φορές με σιγουριά τα γραπτά του Πιλάτου περί Χριστού(Α' Απολογία 35 και 48), καθώς και ο Τερτυλλιανός(Apologeticum 5 και 21,24). Οι μαρτυρίες δυο πατέρων που έζησαν τόσο κοντά στα γεγονότα αυτά και που τα έγραφαν αυτά σε περίοδο διωγμών, απευθυνόμενοι προς ειδωλολάτρες, έχουν σπουδαίο βάρος. Μάλιστα, φαίνεται πως κάποια στιγμή τα γραπτά του Πιλάτου πλαστογραφήθηκαν με αποτέλεσμα να είναι βλάσφημα, αν πιστέψουμε τον Ευσέβιο(Εκκλησιαστική Ιστορία 9.5.1). Τέλος, τα γραπτά του Πιλάτου αναφέρονται και από τον άγιο Επιφάνιο(Αιρέσεις 50.1).
Γνωρίζουμε πως οι έπαρχοι περιοχών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας έγραφαν συχνά στον αυτοκράτορα για τα ζητήματα που απασχολούσαν τις περιοχές τους. Το ίδιο έκανε και ο Πλίνιος ο Νεώτερος, έπαρχος της Βιθυνίας, προς το Τραϊανό. Εξάλλου, είναι τυχαίο που ούτε ο Πιλάτος ούτε ο Τιβέριος εδίωξαν τους Χριστιανούς; Μήπως έπαιξαν κάποιο ρόλο τα όσα είδε ο Πιλάτος που τα έγραψε στο Τιβέριο; "
" Πλίνιος.
Αναντίρρητα σπουδαιότατη είναι μία επιστολή, που συνέγραψε προς τον Τραϊανό, ο Πλίνιος ο νεότερος, διοικητής της Βηθανίας και σύγχρονος του Τάκιτου και του Σουετώνιου [25]. Από αυτήν πληροφορούμαστε για την πρόοδο και τις κατακτήσεις τις οποίες είχε σημειώσει η νέα πίστη στην Βηθανία, 70 περίπου χρόνια από τον θάνατο του Ιησού. Στην προσπάθειά του να περισυλλέξει ακριβείς πληροφορίες για τους Χριστιανούς, ο Πλίνιος προέβη σε επίμονες έρευνες και ανακρίσεις , τα αποτελέσματα των οποίων υπέβαλε εγγράφως στον αυτοκράτορα Τραϊανό μέσω επιστολής. Με την επιστολή αυτή ο αυτοκράτορας πληροφορείται ότι τίποτε το αξιόποινο δεν βρέθηκε στους οπαδούς της νεοφανείσας θρησκείας. Απλά μαζεύονταν κατά ορισμένη ημέρα, πριν από την ανατολή του ήλιου, και ανέπεμπαν ύμνους προς τον Χριστό σαν Θεό. Κανείς όμως δεν θα μπορούσε να τους κατηγορήσει για έγκλημα, ή για κάποια άλλη αισχρή πράξη ή απάτη ή αθέτηση υποσχέσεως και παραβίαση κάποιας ανειλημμένης υποχρεώσεως. Αυτό που κυρίως παρακίνησε τον Ρωμαίο έπαρχο να εξετάσει το πράγμα, ήταν ο πολύ μεγάλος αριθμός των οπαδών της δεισιδαιμονίας αυτής. "Δεν απέμεινε, λέει, πόλη ή κόμη ή και αγρός ακόμη, στον οποίο να μη εισέδυσε το μόλυσμα αυτής. Οι ναοί των θεών μας ερημώθηκαν και από μακρό ήδη χρόνο δεν προσφέρονται θυσίες σε αυτούς".
"Πόντιος Πιλάτος.
Ο Ιουστίνος [26] και ο Τερτυλλιανός [27] βεβαιώνουν, ότι υπήρχαν στα αρχεία της Ρώμης δύο επίσημες εκθέσεις του Ποντίου Πιλάτου στις οποίες αναφερόταν στα της καταδίκης και σταυρώσεως του Ιησού Χριστού. Δεν φαίνεται πιθανό οι δύο αυτοί απολογητές να είδαν ιδίοις όμμασι τα έγγραφα αυτά, αλλά ίσως άκουσαν να γίνεται λόγος περί αυτών ή και υπέθεσαν απλά ότι έπρεπε να υπάρχουν τέτοιες επίσημες αναφορές. Πάντως τα έγγραφα αυτά αν πράγματι υπήρχαν, πρέπει να διακριθούν από τα απόκρυφα με τίτλο "Acta Pilati" και "Επιστολή Πιλάτου προς αυτοκράτορα Κλαύδιο" τα οποία κυκλοφόρησαν αργότερα και αποτελούν ψευδεπίγραφες συγγραφές στις οποίες εκδηλώνεται απλά απόπειρα να ανασυντεθούν τα αρχικά έγγραφα [28]. "
Ο Φλάβιος Ιώσηπος(περ.37-94/100μ.Χ.), ή Ιωσήφ Μπεν Ματταθίας, ήταν ιουδαίος ιερέας, λόγιος και σημαντικός ιστορικός του 1ου αιώνα μ.Χ., του οποίου τα πιο αξιόλογα έργα είναι το Περί του Ιουδαϊκού Πολέμου(75-79μ.Χ.), οι Ιουδαϊκές Αρχαιότητες(93μ.Χ.) και το Κατά Απίωνος.
Αναφέρει ΔΥΟ φορές το Χριστό στο διάσημο έργο Ιουδαϊκές Αρχαιότητες, το οποίο συνέγραψε γύρω στο 93μ.Χ..
Η πρώτη και μεγαλύτερη αναφορά, το λεγόμενο Testimonium Flavianum(δηλ. Μαρτυρία του Φλαβίου, TF για συντομία), είναι σημείο αμφιλεγόμενο. Θα προσπαθήσουμε, δίχως προκατάληψη, να δούμε γιατί τη θεωρούμε αξιόπιστη.
«Γίνεται δέ κατά τούτον τόν χρόνον Ιησούς, σοφός ανήρ [εί γε άνδρα αυτόν λέγειν χρή. ήν γαρ παραδόξων έργων ποιητής, διδάσκαλος ανθρώπων τών ηδονή ταληθή δεχομένων]. καί πολλούς μέν τών Ιουδαίων, πολλούς δέ καί από τού Ελληνικού επηγάγετο. [ο Χριστός ούτος ήν,] και αυτόν, ενδείξει τών πρώτων ανδρών παρ΄ημίν σταυρώ επιτετμηκότος Πιλάτου, ουκ επαύσατο οι τό πρώτον αυτόν αγαπήσαντες. [εφάνη γάρ αυτοίς τρίτην έχων ημέραν πάλιν ζών, τών θείων προφητών ταυτά τε καί άλλα μύρια θαυμάσια περί αυτού ειρηκότων.] εις έτι τε νύν τών Χριστιανών από τούδε ωνομασμένων ουκ επέλιπε το φύλον»(Ιουδαϊκές Αρχαιότητες 18.3.3).
Ας δούμε και την μικρότερη αναφορά:
«πέμπει δέ Καίσαρ Αλβίνον εις τήν Ιουδαίαν έπαρχον, Φήστου τήν τελευτήν πυθόμενος. ο δέ νεώτερος ʼνανος, όν τήν αρχιερωσύνην είπαμεν παρειληφέναι, θρασύς ήν τόν τρόπον καί τολμητής διαφερόντως , αίρεσιν δέ μετήει τήν Σαδδουκαίων, οίπερ εισί περί τάς κρίσεις ωμοί παρά πάντας τούς Ιουδαίους, καθώς ήδη δεδηλώκαμεν. άτε δή ούν τοιούτος ήν ο ʼνανος, νομίσας έχειν καιρόν επιτήδειον διά τό τεθνάναι μέν Φήστον, Αλβίνον δ΄έτι κατά τήν οδόν υπάρχειν, καθίζει συνέδριον κριτών, και παραγαγών εις αυτό τόν αδελφόν Ιησού, τού Χριστού λεγομένου, Ιάκωβος όνομα αυτώ, καί τινας ετέρους, ως παρανομησάντων κατηγορίαν ποιησάμενος, παρέδωκεν λευσθησομένους. όσοι δέ εδόκουν επιεικέστατοι τών κατά τήν πόλιν είναι καί τά περί τούς νόμους ακριβείς, βαρέως ήνεγκαν επί τούτω, καί πέμπουσι πρός τόν βασιλέα κρύφα, παρακαλούντες αυτόν επιστείλαι τώ Ανάνω μηκέτι τοιαύτα πράσσειν΄ μηδέ γάρ τό πρώτον ορθώς αυτόν πεποιηκέναι. τινές δ΄αυτών καί τόν Αλβίνον υπαντιάζουσιν από τής Αλεξανδρείας οδοιπορούντα, καί διδάσκουσιν ως ουκ εξόν ήν Ανάνω χωρίς αυτού γνώμης καθίσαι συνέδριον. Αλβίνος δέ πεισθείς τοίς λεγομένοις, γράφει μετ΄οργής τώ Ανάνω, λήψεσθαι παρ΄αυτού δίκας απειλών, καί ο βασιλεύς Αγρίππας διά τούτο τήν αρχιερωσύνην αφελόμενος αυτού άρξαντος μήνας τρείς, Ιησούν τόν τού Δαμμαίου κατέστησεν.»(Ιουδαϊκές Αρχαιότητες 20.9.1.)
Η αυθεντικότητα του αποσπάσματος αυτού είναι γενικώς αποδεκτή.
Ας παρατηρήσουμε κάποια στοιχεία όσον αφορά το θέμα της αυθεντικότητας της ανωτέρω αναφοράς:
α)Η αναφορά αυτή του Ιώσηπου βρίσκεται σε ΚΑΘΕ χερόγραφο των Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων που διασώζεται σήμερα. Επίσης, το περιεχόμενο, το λεξιλόγιο, το ύφος του αποσπάσματος είναι ανάλογα του Ιώσηπου.
β)Δεν χρησιμοποιείται κανένα χριστιανικό επίθετο του Ιακώβου, όπως το "Δίκαιος", που χρησιμοποιήθηκε ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ συχνά γι’αυτόν στη χριστιανική γραμματεία(Ηγήσιππος, Κλήμης Αλεξανδρεύς, Ωριγένης, Ευσέβιος, άγιος Ιερώνυμος κ.ά.).
γ)Ο συγγραφέας δεν δίνει στο απόσπασμα αυτό καμμιά έμφαση ούτε στο Χριστό ούτε στον Ιάκωβο, αλλά στον αρχιερέα ʼνανο. Ένας χριστιανός δεν θα έκανε κάτι τέτοιο.
δ)Εάν ο Ιάκωβος που αναφέρει ο Ιώσηπος δεν ήταν ο Ιάκωβος ο αδελφός του Χριστού, θα ήταν παράξενο που ο συγγραφέας δεν δίνει άλλες πληροφορίες για το τί είχε ο ʼνανος εναντίον του Ιακώβου. Η αιτία της έχθρας του αρχιερέα για τον αδελφό ενός (όπως πίστευε) ψευδομεσσία, καταλαβαίνεται εύκολα από τον αναγνώστη.
ε)Ο Ιώσηπος στο έργο του αναφέρει πάνω από μια ντουζίνα ανθρώπους με το όνομα Ιησούς. Έτσι, ο Ιώσηπος αναγκάζεται να δίνει πληροφορίες για το κάθε Ιησού. Αυτό κάνει και στη περίπτωση αυτή("του λεγομένου Χριστού"). Υπάρχει ένας ακόμη Ιησούς και στο τέλος της παραγράφου.
στ)Το πιο σημαντικό: Ο μεγάλος συγγραφέας Ωριγένης(περ.185-253μ.Χ.) κάνει τρεις(!) αναφορές στην αναφορά του Ιώσηπου στον Ιάκωβο(Εις τον Ματθαίον 10.17., Κατά Κέλσου 1.47 και 2.13.). ʼρα το απόσπασμα σίγουρα υπήρχε πριν από το 3ο αιώνα. Και να μην ξεχνάμε πως όταν ζούσε ο Ωριγένης συνέβαιναν απανωτοί διωγμοί κατά των Χριστιανών, οι οποίοι ήταν μια κυνηγημένη μειονότητα, που δεν είχε δυνατότητα να μεταποιεί ελληνικές, ρωμαϊκές, και ιουδαϊκές πηγές. Επίσης, ο Ευσέβιος(Εκκλησιαστική Ιστορία 2.23.)αναφέρει το απόσπασμα του Ιώσηπου καθώς και ο άγιος Ιερώνυμος(De Viris Illustribus 2).
Αυτα απο την Skorpina προς αποφυγην παρεξηγησεων οπως ειπα!
Καλες γιορτες σε ολους!
Η χειρογραφη αυθεντικη επιστολη του Publius Lentulus φυλασσοταν μεχρι και τον Β'Παγκοσμιο Πολεμο στην ιδιωτικη βιβλιοθηκη της οικογενειας Cezarini στην Ρωμη.Η βιβλιοθηκη αυτη και η επιστολη φυλασσονται σημερα στα Κρατικα Αρχεια της Ιταλιας στη Ρωμη.
Λατινικα αντιγραφα της επιστολης διασωζονται στην Εθνικη Βιβλιοθηκη των Παρισιων,της Βιεννης,του Βατικανου κ.α.
Κατα τον 15ο αιωνα η επιστολη μεταφραστηκε και αντιγραφηκε σε ελληνικα χειρογραφα τα οποια φυλασσονται στις Μονες του Αγιου Ορους.
Την επιστολη αποδεχθηκε ως γνησια ο Αγιος Νικοδημος ο Αγιορειτης και την περιελαβε στο εργο του Αορατος Πολεμος.
Μαρτυρια σχετικα με το προσωπο του Publius Lentulus "απαντησαντων δε σφισι Πουπλιου τε Λεντουλου και Λικινιου Ουαρου ηλπισαν αυτους δια το πληθος το σφετερον και ανευ μαχης καταπληξειν" Ζωναρας,Επιτομη Ιστοριων.Επισης αλλη μια μαρτυρια ειναι το Chronicon paschale το οποιο συνεταχθη τον 7ο αιωνα και αποτελει μια χρονογραφια βασισμενη σε μαρτυριες διαφορων ιστορικων,οπως ο Φιλων Αλεξανδρινος,ο Ιωσηπος,ο Κλημης ο Αλεξανδρινος,ο Απολλιναριος κ.α.
Στο Chronicon paschale,κεφ.Εκ του Μ.Βασιλειου,σε αποσπασμα συμφωνα με την μαρτυρια του ιστορικου Ιωσηπου,ο Publius Lentulus αναγραφεται ως υπατος του αυτοκρατορα Τιβεριου στην Ιερουσαλημ μαζι με τον Αγριππα,κατα το τεταρτο ετος της 200ης Ολυμπιαδας (28 μ.Χ.).
Με αυτη την ιδιοτητα του,εγραψε την επιστολη στον αυτοκρατορα Τιβεριο για να αναφερει την μορφη και τα εργα του Ιησου.
εάν είχες το θάρρος αλλά και την ειλικρίνεια να παραδεχτείς την στημένη ΑΠΑΤΗ του ιερατείου, πίστεψε με θα πρόσφερες πολύ καλύτερες υπηρεσίες στο δόγμα σου, παρα με την μισαλλόδοξη σου στάση.
Δέν υπάρχει ούτε ενας σοβαρός αναλυτής, εκτός απο τους αρτηριοσκληρωτικούς που μάλλον προσεταιρίζεσαι, ο οποίος να δέχεται την ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ αυτή δήθεν "επιστολή" που ξανα και ξανα περιφέρεις σαν ντελάλης στα διάφορα forum.
Το χειρότερο: χρησιμοποιείς ΕΙΣ ΓΝΩΣΙΝ ΣΟΥ ασύστολα ψεύδη, παρουσιάζοντας ονόματα και δήθεν ιστορικά στοιχεία τα οποία έχουνε ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ ΔΙΑΨΕΥΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ, που την φήμη του χάριν εντυπώσεων εκμεταλλεύεσαι!
Για μία ακόμη φορά: πρόσωπο με το όνομα Publius Lentulus ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΣΤΑ ΡΩΜΑΪΚΑ ΑΡΧΕΙΑ! (και αυτό δέν είναι μόνο μία θέση του Βατικανού, αλλά πρωτίστως των επίσημων ιστορικών αρχείων της Ρώμης)ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΟΝΟΜΑ ΩΣ "ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ"! Και φυσικά, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ Η ΔΗΘΕΝ "ΕΠΙΣΤΟΛΗ" ΠΟΥ ΕΚΣΤΑΣΙΑΖΕΣΑΙ!
Εάν έχεις ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΣΗΜΑ, σάν αυτά που έχω επισυνάψει, ΤΟΤΕ ΝΑ ΤΑ ΔΟΥΜΕ. Γιατί δέν μας δίνεις ΜΙΑ επίσημη πηγή, ας πούμε του Βατικανού, που να επικυρώνει τις φαντασίες σου? Δηλαδή, λές οι υπεύθυνοι του Βατικανού να είχανε τέτοια ευκαιρία και να....περιμένανε απο του λόγου σου να υποστηρίξει την αφεντιά Του?
Αϊντε, αϊντε.....
Οι ετσιθελικές σου (και συνάμα γραφικές!) "εξηγήσεις" του τύπου "..ήτανε εκεί ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μετα την έφαγε...ο κακός ο λύκος", απλά κουράζουνε αλλά και αναδεινκύουνε τον πανικό σου θα έλεγα.
Σοβαρέψου λοιπόν και ασε τα ιαματικά ψεύδη, διότι δέν απευθύνεσαι σε κανένα ποίμνιο του Απολογητή.
Όσο για τα υπόλοιπα, τα άλλα γνωστά σας δήθεν
στοιχεία, σου επισυνάπτω παλαιότερη μου απάντηση μιάς και οι προσπάθειες σας παραμένουνε οι ίδιες.
Η αέναη προσπάθεια που καταβάλουνε οι ιουδαιοχριστιανοί για την «εύρεση» (κατασκευή δηλαδή..) ιστορικών στοιχείων περί της «επίγειας ύπαρξης» του Jeshouah, τους έχει επιφέρει έως τώρα περισσότερα δεινά παρά τα όποια επιθυμητά αποτελέσματα.
Μία τέτοια προσπάθεια τους προσπάθησαν να την περάσουνε στα γραπτά του Εβραίου ιστορικού Φλάβιου Ιώσηπου. Δεδομένου ότι από το 325 και μετά ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΑΝ ΩΣ ΚΟΣΜΙΚΗ ΕΠΙΒΟΛΗ, είχανε στην διάθεση τους πλέον όλο τον χρόνο αλλά και τα μέσα τόσο για την εξαφάνιση των ανεπιθύμητων «Ευαγγελίων» όσο και για την προσθαφαίρεση διαφόρων κειμένων που ταίριαζαν στο προφίλ που κατασκεύασαν.
Τα κυριότερα έργα του Ιώσηπου είναι «ο Πόλεμος Των Ιουδαίων» και οι «Ιουδαϊκές Αρχαιότητες». Στο πρώτο ο Ιώσηπος εκθέτει λεπτομερειακά τα αίτια του πολέμου καθώς και το διάστημα ως την πτώση της Ιερουσαλήμ (έλαβε και ο ίδιος μέρος στον πόλεμο κατά των Ρωμαίων).
Στο δεύτερο σύγγραμμα του περιγράφει την ιστορία του Εβραϊκού έθνους από την σύσταση του ως τις ημέρες του.
Ο Ιώσηπος παρέμεινε όλη του τη ζωή πιστός στη Θρησκεία των προγόνων του, πράγμα όμως που δεν τον «δυσκόλεψε» ΚΑΘΟΛΟΥ να υπηρετήσει με νομιμοφροσύνη τους ίδιους Ρωμαίους που κατέστρεψαν την πατρίδα του (και ύστερα ψάχνετε να βρείτε την ρίζα του «…είναι ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ η Πόλη να τουρκέψει»!).
Οι «σοφοί» της από τον Κωνσταντίνο ιδρυθείσας Εκκλησίας, που είδανε ότι ΑΠΟΥΣΙΑΖΕ Ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΥΠΑΙΝΙΓΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ JESHOUAH στον Ιώσηπο (πράγμα που…δυσφήμιζε τον Ευαγγελικό μύθο!) δεν δίστασαν να διαπράξουν μία ΧΟΝΔΡΟΕΙΔΕΣΤΑΤΗ ΑΠΑΤΗ. Πλαστογράφησαν το χειρόγραφο του των «Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων» (XVIII, 3, 3) και εμφάνισαν τον Ιώσηπο να μιλάει δήθεν για τον Jeshouah, ότι αναστήθηκε, ότι οι προφήτες είχανε προφητέψει για αυτόν και άλλα τέτοια ευφάνταστα!
Σε αυτό το σημείο αξίζει όμως να δούμε για λίγο το «ήθος» αυτού του καλοπερασάκια Εβραίου καθώς και τον τρόπο που έβλεπε τα διάφορα πρόσωπα της εποχής του.
Αν πιστέψουμε λοιπόν ΤΑ ΟΣΑ ΛΕΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ, μας γράφει ότι όταν πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Ρωμαίους δήλωσε στον Βεσπασιανό (τον μελλοντικό αυτοκράτορα δηλαδή) ο οποίος ήτανε στρατηγός των ρωμαϊκών λεγεώνων, πως ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ ΜΕΣΣΙΑ ΑΦΟΡΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΒΕΣΠΑΣΙΑΝΟ!!!!
Επομένως, αν πάρουμε υπόψη μας την αφοσίωση του Ιώσηπου στην Εβραϊκή Θρησκεία αλλά και το γεγονός ότι «έχρισε» ήδη Μεσσία τον Βεσπασιανό, δεν μπορούμε με κανέναν τρόπο να δεχθούμε πως ονόμασε Μεσσία κάποιον υποτιθέμενο ηγετίσκο μιας ιουδαϊκής αίρεσης! Λίγο μυαλό θέλει…
Η προσθήκη αυτή των πλαστογράφων μοναχών έλαβε χώρα την εποχή μεταξύ Ωριγένη και Ευσέβιου («τέρατα» ήθους και…πολιτικής διπλωματίας!). Όμως επειδή ΤΟ ΨΕΜΑ ΕΧΕΙ ΚΟΝΤΑ ΠΟΔΙΑ ας εξηγήσουμε τους φίλους ιουδαιοχριστιανούς ένα σημείο της ΠΑΤΑΤΑΣ τους:
Ο Ωριγένης, όταν έγραφε κατά του Κέλσου για την κριτική που αυτός ασκούσε στον χριστιανισμό, ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΕΥΘΕΩΣ ΤΟΝ ΙΩΣΗΠΟ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΟΤΑΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΓΙΑ ΜΕΣΣΙΑ!! Εάν την εποχή του Ωριγένη υπήρχε στο αρχικό κείμενο του Ιώσηπου η μετέπειτα προσθήκη των μοναχών, φυσικά και δεν θα στρέφονταν κατά του Ιώσηπου. Είναι ΗΛΙΟΥ ΦΑΕΙΝΟΤΕΡΟ!
Όοοοοοομως λίγο αργότερα κατά τον 4ο αιώνα (αφού είχε επικρατήσει ως ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΠΛΕΟΝ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ….) συναντάμε στην «Εκκλησιαστική Ιστορία» του πολιτικού διπλωμάτη Ευσέβιου την παραπάνω προσθήκη στο κείμενο του Ιώσηπου πλέον. Αυτό μας κάνει να πιστεύουμε πως η παρεμβολή αυτή θα έγινε γύρω στο τέλος του 3ου αιώνα και στις αρχές του 4ου. Πρόκειται για μία τόσο χονδροειδή παρεμβολή που πολλοί σοβαροί θεολόγοι δεν τολμούν να αρνηθούν πια (κάποιοι ξέφυγαν από το μαντρί..).
Επίσης περί χονδροειδέστατης πλαστογράφησης πρόκειται και για το υποτιθέμενο σημείο των «Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων» όπου γίνεται τάχα αναφορά για την καταδίκη του «Ιάκωβου αδερφού του Ιησού» (ΧΧ, 9).
Κατά τα άλλα…..άκρα του τάφου σιωπή για τους υποτιθέμενους «χριστιανούς» και τον «ενσαρκωμένο Υιό και Θεό μαζί»!
Τα γνωστά δηλαδή φίλτατοι ερευνητές…
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ.