- Ο Θεός είναι μόνο Αγάπη - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Η κσεφτίλα τους δεν έχει όρια
...αλλά θα μου περάσει...
quote:
Aίολος:
Δώσε μου ρε ξεφτίλα ευρωπέε παραπομπές και από τα άλλα αποσπάσματα που παρέθεσες και θα σου δείξω που να τα βάλεις!
Είσαι κουτούλης τελικά.....δεν πειράζει όμως και αυτοί έχουν δικαίωμα.....
quote:
Aίολος:
Κλύθί μευ, αιγιοχοιο Διός τέκος, Ατρυτώνη
νύν δή πέρ μευ άκουσον, επεί πάρος ού ποτ' άκουσας
ραιομένου, ότε μ' έρραιε κλυτός εννοσίγαιος,
δός μ' ες Φαίηκας φίλον ελθείν ηδ' ελεεινόν.
ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ!!!
Ούτε για φτύσιμο δεν αξίζετε.
Πόσο μάλλον να σας μιλάει κανείς...
Λεχρίτες...
Να με συμπαθάτε συντονιστές, αλλά το αξίζουν.
Βρε ανόητε! λες το κείμενο αυτό της Οδύσσειας που έφερα, του οποίου ο ποιητής Όμηρος εικάζεται ότι έζησε τον 8ο αιώνα π.Χ., να ήταν το αρχαίο κείμενο?
Τη μετάφραση έφερα!
Τη μετάφραση από την αρχαία ελληνική γλώσσα! Και εκεί δεν έγραψαν για φιλία αλλά για αγάπη! Γκε γκε?
Αυτό μεταφράζουν οι γλωσσολόγοι! Λες να ξέρουν λιγότερα από σένα?
Στο πέρασμα των αιώνων οι λέξεις είτε αντικαθίστανται, είτε αλλάζουν σημασία, είτε εμπλουτίζονται και με άλλα νοήματα.
Αλλά αφού είσαι τόσο μάγκας φέρε μας το αρχαίο κείμενο στα παρακάτω:
«.... ἀλλ’ ἐὰν εὕρωμεν οἷόν ἐστι δικαιοσύνη, ἆρα καὶ ἄνδρα τὸν δίκαιον ἀξιώσομεν μηδὲν δεῖν αὐτῆς ἐκείνης διαφέρειν, ἀλλὰ πανταχῇ τοιοῦτον εἶναι οἷον δικαιοσύνη ἐστίν; ἢ ἀγαπήσομεν ἐὰν ὅτι ἐγγύτατα αὐτῆς ᾖ καὶ πλεῖστα τῶν ἄλλων ἐκείνης μετέχῃ;
Οὕτως, ἔφη· ἀγαπήσομεν.» -Πλάτων (Πολιτεία,472b,-c,)
Μετάφραση
Αλλά αν θα βρούμε τι είναι η δικαιοσύνη και άρα βρούμε ποιος άντρας είναι δίκαιος τότε θα αξιώσουμε ότι δεν πρέπει αυτός σε τίποτα να μην διαφέρει από την δικαιοσύνη, αλλά παντού να ταυτίζεται με αυτήν.
Και θα αγαπήσουμε αυτόν τον άντρα εάν βρίσκεται τόσο πολύ κοντά στην δικαιοσύνη και μετέχει σ’ αυτήν περισσότερο από τους υπόλοιπους ανθρώπους.
« ..αλλ' αγαπάν σοι προσήκον. »
..αλλά σου ταιριάζει να αγαπάς.
— Αριστείδης (Περί του παραφθέγματος,388,6)
«Δύο γαρ έστιν α μάλιστα ποιεί κήδεσθαι τους ανθρώπους και φιλείν, το τε ίδιον και το αγαπητόν.»
— Αριστοτέλης (Πολιτικά, 1262b, 22-23)
μείζον γε και τελειότερον το της πόλεως φαίνεται και λαβείν και σώζειν. Αγαπητόν μεν γαρ και ενί μόνω κάλλιον δε και θειότερον έθνει και πόλεσιν»
— Αριστοτέλης (Ηθικά Νικομάχεια 1094b, 8-10)
«..αλλά και πάσα ανάγκη τον ερωτικώς του φύσει έχοντα παν το ξυγγενές τε και οικείον των παιδικών αγαπάν»
Αλλά είναι και ανάγκη επιτακτική όποιον από την φύση έχει μέσα του τον έρωτα σε οτιδήποτε έχει σχέση με την συγγένεια και την οικειότητα την παιδική να τον αγαπάμε.
— Πλάτων (Πολιτεία, 485c,6-8)
Αχ! βρε Αίολε!! με απογοήτευσες!!!........ Βλέπεις Αίολε ότι η γη γυρίζει?
"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
Edited by - europaios2 on 03/12/2009 02:15:47
Φτιάχνουν κάθε λογής φανταστικές εικόνες για τον εαυτό τους , για τις ιδιοτητές τους και την ταυτοτητά τους.
Συχνά απαντούν στο προηγούμενο ερώτημα , λέγοντας :
-Είμαι δάσκαλος
-Είμαι εργάτης
-Είμαι γιατρός ..κλπ!
Αλλα αυτή η πληροφορία για την εργασία τους , δεν μας δίνει τίποτα για τα ίδια τα πρόσωπα και δεν μας δείνει ενδείξεις , που θα μας βοηθούσαν , να απαντήσουμε στο ερώτημα :
-Ποιός είναι αυτός???
-Ποιός ςίμαι 'γώ???
Ο άνθρωπος παρακινείται απο δυο είδη συγκινήσεων και ορμών .
Το ενα είδος έχει βιολογική προέλευση και ειναι βασικά το ίδιο σε όλους τους ανθρώπους.
Περιλαμβάνει όλα όσα μπαίνουν στην κατηγορία των απαιτήσεων για την επιβίωση ... η ανάγκη για την ικανοποίηση της πείνας και της δίψας , η ανάγκη για προστασία , η ανάγκη για κάποια μορφή κοινωνικής δομής και τάξης και σε πολύ μικρότερο βαθμό , η ανάγκη για σεξουαλική εκπλήρωση.
Οι συγκινήσεις και τάσεις του δεύτερου είδους δεν ειναι ριζωμένες στην βιολογία και ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Τα συναισθήματα αυτά όπως ειναι η αγάπη , η χαρά , η αλληλεγγύη , ο φθόνος , το μίσος , ο ανταγωνισμός , η απληστία κλπ...γεννιούνται απο διάφορες κοινωνικές δομές.
Όσο για το μίσος , θα πρέπει να το διακρίνουμε σε δυο μορφές..
-Το αντιδραστικό
και
- Στο ενδογενές.
Το αντιδραστικό μίσος , είναι μια αντίδραση του υποκειμένου σε κάθε μορφή επίθεσης ή στην απειλή εναντιά του ή στην ομάδα του και συνήθως σβήνει όταν ο κίνδυνος εξαφανίζεται.
ΤΟ ΕΝΔΟΓΕΝΕΣ ΜΙΣΟΣ , ειναι ενα χαρακτηρολογικό στοιχείο.
Και ο άνθρωπος που είναι γεμάτος μ'αυτο το είδος μίσους , αναζητά πάντα νεους τρόπους ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΕΙ.
Αντίθετα με τις βιολογικά ριζωμένες συγκινήσεις , οι συγκινήσεις με κοινωνική προέλευση ...ειναι παράγωγα κοινωνικών δομών.
Αν λοιπόν αναλογισθούμε , ποιός και τι συγκροτούν τις κοινωνικές δομές , τότε θα έχουμε και την απάντηση για το ποιά είναι η αλήθεια για την κατάσταση που βρίσκεται ο σημερινός άνθρωπος...θα καταλάβουμε σε μεγάλο βαθμό ποιός ειναι ο υπευθυνος για την ψυχολογική του κατάσταση και το πιο σημαντικό ..
Πόση σοφία και ευεργετική δυναμική , προσφέρουν τα στοιχεία που συγκροτούν αυτές τις κοινωνικές δομές!
Απαξιώνονται εκ των αποτελεσμάτων τους και εκ του λόγου τους ...Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΠΟΦΕΡΕΙ!!!
soul
quote:Ούτε για φτύσιμο δεν αξίζετε.
Αν έχει μείνει σάλιο...φτύσε κι αυτά.
φρόνησιν ἀγάπα.
“Diogenis Laertii vitae philosophorum, 2 vols.”, Ed. Long, H.S.
Oxford: Clarendon Press, 1964, Repr. 1966.
Book 1, section 88, line 1
καὶ
εὖ ποιοῦσιν ὅταν ὁ ἐρώμενος τὸν ἐραστὴν ἀγαπᾷ
“Platonis opera, vol. 2”, Ed. Burnet, J.
Oxford: Clarendon Press, 1901, Repr. 1967.
Stephanus page 180, section b, line 2
καὶ οὗτος ἀγαπητός, Σωκράτης ὁ Σωφρονίσκου καὶ
Φαιναρέτης.
Plato Phil., Alcibiades i [Sp.]
Stephanus page 131, section e, line 3
Βέβαια δεν είναι μόνο αυτά υπάρχουν και άλλα.
Αν θέλεις να τα φτύσεις γράψε να τα παρουσιάσουμε.
την αντέχει και την κάνει γαργάρα, αλλά οι λεονταρισμοί, πάντα στην έρημο......
Ποτέ στη μάχη, ή στο πεδίο των μαχών..Πάντα, στπ περιθώριο...Έτσι, για να φαίνεται η ξεφτιλα που λέει...Καλά ρε Αίολε,κρατιέσαι ακόμη;
Και δεν μας σάρωσες; Γιατί; Συγκρατήσου,άλογο εσύ!!!!!!
quote:
trexagireve:
Καλά ρε Αίολε,κρατιέσαι ακόμη;
Και δεν μας σάρωσες; Γιατί; Συγκρατήσου, άλογο εσύ!!!!!!
Με αφορμή το άλογο του trexagireve, εξαιρετικά αφιερωμένο στο φίλο μας τον Αίολο......
Ηταν ένας γάιδαρος με μεγάλα αυτιά
το φαΐ δε τ' άρεσε ήθελε αρχοντιά.
Ήθελε η μούρη του να φορέσει σέλα
και να καμαρώνεται με το σύρε κι έλα.
Μα κακώς κατάντησε μέσα σ ένα μύλο,
που ‘χε για αρχόντισσα την κυρά Κοντύλω.
Το λιθάρι έσερνε βράδυ και πουρνό,
πρώτα έτρωγε ένα χέρι ξύλο
κι ύστερα σανό.
Κι έλεγε ο δυστυχής με μισή φωνίτσα:
"Τι 'θελα και γύρευα ευγενής να γίνω!
Γάιδαρος γεννήθηκα
και γάιδαρος θα μείνω!"
"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
Edited by - europaios2 on 03/12/2009 19:25:45
soul
quote:
Aγαπητέ Δημήτρη καλώς ήρθες στην παρέα μας.
Εμένα δεν με καλωσόρισες στην παρέα σας οταν πρωτομπήκα.
Ο Δημήτρης είναι πιο μάγκας απο εμένα..
Λέει ο Αγιος Ισαάκ ο Σύρος:
" Παράδεισος είναι η αγάπη του Θεού. Μέσα σ’ αυτήν υπάρχει η τρυφή όλων των μακαρισμών. Σ’ αυτόν τον παράδεισο ο μακάριος Παύλος τράφηκε με υπερφυσική τροφή. Και αφού γεύθηκε εκεί το ξύλο της ζωής, έκραξε λέγοντας: «αυτά που μάτι δεν τα είδε, ούτε αυτί τα άκουσε, κι ούτε που τα’ βαλε ο λογισμός του ανθρώπου, όσα ετοίμασε ο Θεός για κείνους που τον αγαπούν» (1 Κορ. 2, 9). Από αυτό το ξύλο της ζωής εμποδίστηκαν ο Αδάμ με τη συμβουλή του διαβόλου.
Το ξύλο της ζωής είναι η αγάπη του Θεού, από την οποία εξέπεσε ο Αδάμ και δεν μπόρεσε πια να χαρεί, παρά δούλευε και έχυνε τον ιδρώτα του στη γη των αγκαθιών. Όσοι στερήθηκαν την αγάπη του Θεού, δηλ. τον παράδεισο, τρώνε με την εργασία τους, μέσα στ’ αγκάθια, το ψωμί του ιδρώτα, και αν ακόμη βαδίζουν στον ίσιο δρόμο των αρετών. Είναι το ψωμί που επέτρεψε ο Θεός στον πρωτόπλαστο να φάει μετά την έκπτωσή του. Μέχρι να βρούμε λοιπόν την αγάπη, η εργασία μας είναι στη γη των αγκαθιών και μέσα σ’ αυτά σπέρνουμε και θερίζουμε, κι ας είναι ο σπόρος μας σπόρος δικαιοσύνης. Συνέχεια, λοιπόν, μας κεντάνε τα αγκάθια και, όσο και να δικαιωθούμε, ζούμε μέσα σ’ αυτά με τον ιδρώτα του προσώπου μας.
Όταν όμως μέσα στον έμπονο και δίκαιο αγώνα μας, βρούμε την αγάπη του Θεού, τρεφόμαστε με ουράνιο άρτο και δυναμώνουμε, χωρίς να εργαζόμαστε με αγωνία και χωρίς να κουραζόμαστε, όπως οι χωρίς αγάπη άνθρωποι. Ο ουράνιος άρτος είναι ο Χριστός, που ήρθε κάτω σε μας από τον ουρανό και δίνει στον κόσμο την αιώνια ζωή. Και αυτή η ζωή είναι η τροφή των αγγέλων.
Όποιος βρήκε την αγάπη, κάθε μέρα και ώρα τρώγει το Χριστό κι από αυτό γίνεται αθάνατος (Ιω. 6, 58). Διότι «ο τρώγων – λέει - από τον άρτο που εγώ θα του δώσω, ποτέ (“εις τον αιώνα”) δε θα πεθάνει». Μακάριος λοιπόν είναι εκείνος που τρώγει από τον άρτο της αγάπης, που είναι ο Ιησούς. Ότι βέβαια, αυτός που τρώγει από την αγάπη, τρώγει το Χριστό, το Θεό των πάντων, το μαρτυρεί ο απόστολος Ιωάννης, όταν λέει ότι «ο Θεός είναι αγάπη» (1 Ιω. 4, 8). Λοιπόν όποιος ζει στην αγάπη, λαμβάνει από το Θεό ως καρπό τη ζωή, και σ’ αυτό τον κόσμο οσφραίνεται από τώρα εκείνο τον αέρα της ανάστασης, στον οποίο εντρυφούν οι κοιμηθέντες δίκαιοι.
ΑΒΒΑ ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΥ"
Αγάπη του Θεού, προς τον άνθρωπο, είναι η αθανασία και ο παράδεισος της ομρφιάς που του έφτιαξε.....Ο άνθρωπος, πρέπει απλά να φτάσει εκεί..Πρέπει να βρει τον δρόμο, μέσα απο την αγάπη του Θεού....
quote:
europaiosquote:
Aγαπητέ Δημήτρη καλώς ήρθες στην παρέα μας.Εμένα δεν με καλωσόρισες στην παρέα σας οταν πρωτομπήκα.
Ο Δημήτρης είναι πιο μάγκας απο εμένα..
Καλησπέρα Allzzaro..
soul