ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Ας πλακωθούμε λιγάκι! Νο.1 (Χώρος επίλυσης ιδιαίτερων διαφωνιών) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Ας πλακωθούμε λιγάκι! Νο.1 (Χώρος επίλυσης ιδιαίτερων διαφωνιών) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

trexagireve30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
RobbenΜέλος
25/12/2009, 19:11:21
Αποσπασματα απο το βιβλιο του ΤΟΝΥ ΑΛΑΜΟ
‘’Ο ΜΕΣΣΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ’’

http://rs412.rapidshare.com/files/272657470/messias.pdf

«Εις τούτον πάντες οι προφήται μαρτυρούσιν» (Πράξεις 10:43).
«Εν τω τόμω του βιβλίου είναι γεγραμμένον περί εμού» (Ψαλμός 40:7, Προς Εβραίους 10:7).


Απο την εισαγωγη………….σελ 2

‘’……μόνο για έναν Άνθρωπο στην ιστορία του κόσμου είχαν δοθεί από πριν λεπτομέρειες ολοφάνερες για τη γέννησή Του, τη ζωή Του, το θάνατό Του και την ανάστασή Του. Αυτές οι λεπτομέρειες είναι σε γρα¬φές που δόθηκαν στον κόσμο αιώνες πριν Εκείνος παρουσιαστεί και κανένας δεν αποδοκιμάζει, ή μπορεί να αποδοκιμάσει, ότι αυτά τα ντοκουμέντα κυκλοφορούσαν ευρέως πολύ πριν τη γέννησή Του…..’’


Σελ 5

‘’ από την εποχή του Μωϋσή (1500 π.Χ.) ως την εποχή του Μαλαχία (400 π.Χ.) εμφανίστηκε μια σειρά από προφήτες, η Μεσσιανική προφητεία πήρε μορφή και όλοι αυτοί μαρτύρησαν για την έλευση του Μεσσία. Επίσης, ο Χριστός έδωσε τις προφητείες Του στον Αδάμ και στην Εύα στον κήπο της Εδέμ και μετέπειτα έδωσε πολλές άλλες προφητείες σε πολ¬λούς, μέχρι την εποχή του Μωϋσή………Η απόδειξη της μακράς περιόδου του χρόνου, που μεσολάβησε μεταξύ του τελευταίου βιβλίου της Π.Δ. και του πρώτου βιβλίου της Κ.Δ., είναι η παρουσία των ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ στον κόσμο, μιας μετάφρασης της Π.Δ. στα ελληνικά, γύρω στο 200 π.Χ. Αυτή η μετάφραση είχε αρχίσει στα χρόνια του Πτολεμαίου του Φιλαδελφέως, γύρω στο 280 π.Χ. και συμπληρώθηκε λίγο αργότερα. Με τη ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ολόκληρης της Π.Δ., όπως την ξέρουμε τώρα, να έχει γίνει πάνω από 200 χρόνια π.Χ., είναι φανερό ότι τα βιβλία της Π.Δ., από τα οποία έγινε η μετάφραση, είναι ακόμη πιο παλιά.

Σελ 9
‘’Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχει μια απόλυτη, διαυγής και συ¬νεχής διδασκαλία ότι «ο Μεσσίας θα έλθει». Δεκάδες φορές δια¬βάζουμε τέτοιες υποσχέσεις όπως «ιδού, ο βασιλεύς σου έρχεται προς σε» (Ζαχαρίας 9:9) «Κύριος ο Θεός θέλει έλθει» (Ησαΐας 40:10) «ο Κύριος, τον οποίον σεις ζητείτε, εξαίφνης θέλει έλθει εις τον ναόν Αυτού» (Μαλαχίας 3:1) «Προφήτην εκ μέσου σου θέλει αναστήσει εις σε Κύριος ο Θεός σου εκ των αδελφών σου» (Δευτερονόμιον 18:15). Ο Ησαΐας μίλησε για την «ράβδο εκ του κορμού του Ιεσσαί» (Ησαΐας 11:1) πάνω στην οποία ο Κύριος έθεσε την αμαρτία όλων μας (Ησαΐας 53:6). Προφήτες και μά¬ντεις από παλιά μίλησαν για τον καιρό που «ο εκλεκτός πάντων των εθνών» θα ερχόταν (Αγγαίος 2:7. Βλέπε επίσης: Γένεσις 3:15, 49:10, Αριθμοί 24:17, Ψαλμός 2:6, 118:26, Ησαΐας 35:4, 62:11, Ιερεμίας 23:5-6)’’


Edited by - Robben on 25/12/2009 19:42:45

RobbenΜέλος
25/12/2009, 19:14:46
Αποσπασματα απο το βιβλιο του ΤΟΝΥ ΑΛΑΜΟ
‘’Ο ΜΕΣΣΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΒΙΒΛΙΚΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ’’

http://rs412.rapidshare.com/files/272657470/messias.pdf

Σελ 10-12
ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ

‘’Ας κάνουμε μια σύντομη ανίχνευση μερικών από των εξαιρε¬τικών ομοιοτήτων στην αντιστοιχία της προφητείας της Παλαιάς Διαθήκης και της εκπλήρωσης στην Καινή. Το έργο της σωτηρίας επρόκειτο να επιτευχθεί από ένα πρόσωπο, την Κεντρική Μορφή και στις δύο Διαθήκες, τον υποσχεθέντα Μεσσία.

Ως «ο σπόρος της γυναικός» θα συνέτριβε την κεφαλή του Σατανά (Γένεσις 3:15 με Προς Γαλάτες 4:4).

Ως «ο σπόρος του Αβραάμ» (Γένεσις 22:18 με Προς Γαλάτες 3:16) και ως «ο σπόρος του Δαβίδ» (Ψαλμός 132:11, Ιερεμίας 23:5 με Πράξεις 13:23), ήταν να έρθει από τη φυλή του Ιούδα (Γένεσις 49:10 με Προς Εβραίους 7:14).

Πρέπει να έρθει σε έναν ορισμένο χρόνο (Γένεσις 49:10, Δανιήλ 9:24-25 με Προς Γαλάτες 4:4), να γεννηθεί από μια παρθένο (Ησαΐας 7:14 με Ματθαίο 1:18-23, επίσης, Λουκάς 1:27, 35), στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας (Μιχαΐας 5:2 με Ματθαίο 2:1, Λουκάς 2:4-6).

Σπουδαία πρόσωπα θα Τον επισκέπτονταν και θα Τον προσκυνούσαν (Ψαλμός 72:10 με Ματθαίο 2:1-2, 11). Από την μανία ενός ζηλιάρη βασιλέα, αθώα παιδιά θα σφαγιάζονταν (Ιερεμίας 31:15 με Ματθαίο 2:16-18)''.


''Προτού ο Ιησούς αρχίσει το δημόσιο κήρυγμά Του, ήταν να έρθει ένας πρόδρομος, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής (Ησαΐας 40:3, Μαλαχίας 3:1 με Ματθαίο 3:1-3 και Λουκά 1:17).

Επρόκειτο να είναι προφήτης σαν τον Μωϋσή (Δευτερονόμιο 18:18 με Πράξεις 3:20-22), να έχει ένα ειδικό χρίσμα από το Άγιο Πνεύμα (Ψαλμός 45:7, Ησαΐας 11:2-4, Ησαΐας 61:1-3 με Ιωάννη 3:34-36, Ματθαίος 3:16-17, Λουκάς 4:15-19, 43).

Ήταν να είναι ιερεύς κατά την τάξη Μελχισεδέκ (Ψαλμός 110:4 με Προς Εβραίους 5:5-10). Ως ο «Δούλος του Κυρίου» ήταν να είναι ένας πιστός και υπομονετικός Λυτρωτής, για τους μη-Ιουδαίους όπως και για τους Ιουδαίους (Γένεσις 17:5, Ησαΐας 42:1, 6 με Ματθαίο 12:18, 21).''

''Η διδασκαλία και το έργο Του θα άρχιζαν στη Γαλιλαία (Ησαΐας 9:1-2 με Ματθαίο 4:12-17, 23). Αργότερα θα εισερχόταν στα Ιεροσόλυμα (Ζαχαρίας 9:9 με Ματθαίο 21:1-10) για να φέρει τη σωτηρία. Ήταν να μπει στο Ναό (Αγγαίος 2:7, 9, Μαλαχίας 3:1-2 με Ματθαίο 21:12, Προς Κορινθίους Α΄ 3:16-17, 6:19, Προς Κορινθίους Β΄ 6:16-18, Προς Εφεσίους 2:18-22, Αποκάλυψις 3:20)''.


''Ο ζήλος Του για τον Κύριο αναφέρεται και στις δύο Διαθήκες (Ψαλμός 69:9 με Ιωάννης 2:15-17). O τρόπος της διδασκαλίας Του ήταν να γίνει με παραβολές (Ψαλμός 78:2 με Ματθαίο 13:34-35), και το έργο Του ήταν να χαρακτηρισθεί από θαύματα (Ησαΐας 35:5-6 με Ματθαίο 11:4-5, Ιωάννης 11:47).''

''Ήταν να απορριφθεί από τους δικούς Του (Ψαλμός 69:8, Ησαΐας 53:3 με Ιωάννη 1:11, 7:5) και να είναι «πέτρα προσκόμματος» και ο «βράχος πτώσεως» προς τους Ιουδαίους (Ησαΐας 8:14-15 με Προς Ρωμαίους 9:32-33, Πέτρου Α΄ 2:7-8).

Θα μισείτο χωρίς λόγο
(Ψαλμός 22:6-20, Ησαΐας 53, Ζαχαρίας 12:10, Ψαλμός 69:4, Ησαΐας 49:7 με Ιωάννη 15:18-25, Ματθαίος 2:13, 26:67-68, 27:28-44, Μάρκος 8:31, 4:28-29, Λουκάς 23:5, 10-11, Ιωάννης 8:37, 19), ήταν να απορριφθεί από τους κυβερνώντες (Ψαλμός 118:22 με Ματθαίο 21:42-46, Ιωάννης 7:48-53), θα προδινόταν από έναν φίλο (Ψαλμός 41:9 με Ιωάννη 13:18, 21) θα εγκαταλειπόταν από τους μαθητές Του (Ζαχαρίας 13:17 με Ματθαίο 26:31-56), θα πουλιόταν για τριάντα αργύρια (Ζαχαρίας 11:12 με Ματθαίο 26:15) και η τιμή Του θα δινόταν για τον αγρό του κεραμέως (Ζαχαρίας 11:13 με Ματθαίο 27:7). Ήταν να χτυπηθεί στο μάγουλο (Μιχαΐας 5:1 με Ματθαίο 27:30), να φτυστεί (Ησαΐας 50:6 με Ματθαίο 27:30), να λοιδορηθεί (Ψαλμός 22:7-8 με Ματθαίο 27:28-31, 39-44) και να ξυλοκοπηθεί (Ησαΐας 50:6 με Ματθαίο 26:67, 27:26, 30).4


Ο σταυρικός Του θάνατος δίνεται λεπτομερώς στον Ψαλμό 22, και η σημασία του θανάτου Του, ως αναπληρωτική εξιλέωση για τις αμαρτίες μας, αναφέρεται στο κεφάλαιο 53 του Ησαΐα. Τα χέρια και τα πόδια Του ήταν να διατρυπηθούν (Ψαλμός 22:16, Ζαχαρίας 12:10 με Ιωάννη 19:18, 20:25), αλλά, ούτε ένα Του κόκκαλο δεν ήταν να σπάσει (Έξοδος 12:46, Ψαλμός 34:20 με Ιωάννη 19:33-36). Ήταν να υποφέρει από δίψα (Ψαλμός 22:15 με Ιωάννη 19:28) και να Του δώσουν ξύδι να πιει (Ψαλμός 69:21 με Ματθαίο 27:34), και ήταν να λογαριαστεί ανάμεσα στους παραβάτες (Ησαΐας 53:12 με Ματθαίο 27:38).


Το σώμα Tου ήταν να ταφεί με τους πλούσιους στο θάνατό Του (Ησαΐας 53:9 με Ματθαίο 27:57-60), αλλά, δεν ήταν να φθα¬ρεί (Ψαλμός 16:10 με Πράξεις 2:31).


Ήταν να αναστηθεί από τους νεκρούς (Ψαλμός 16:10 και Ματθαίος 28, Μάρκος 16, Λουκάς 24, Ιωάννης 20 και Πράξεις 13:33) και να ανεβεί στο δεξί χέρι του Θεού (Ψαλμός 68:18 με Λουκά 24:51, Πράξεις 1:9, επίσης, Ψαλμός 110:1 με Προς Εβραίους 1:3).

Σελ 13
Περισσότεροι από σαράντα ψεύτικοι Μεσσίες έχουν παρουσιασθεί στην ιστορία του Ιουδαϊκού Έθνους και ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ δεν επαλήθευσε κάποια προφητεία, για να υποστηρίξει τις δι¬εκδικήσεις του. Υποστήριξαν μάλλον τις ψεύτικες διεκδικήσεις τους με υποσχέσεις εκδίκησης και με φιλοφρονήσεις που ικανοποίησαν την εθνική ματαιοδοξία και τώρα, εκτός από μερικούς μελετητές της ιστορίας, η θύμηση των ονομάτων τους έχει σβήσει στη γη, ενώ ο Ιησούς ο Ναζωραίος, ο αληθι¬νός Μεσσίας, που επαλήθευσε ΟΛΕΣ τις προφητείες, λατρεύεται από εκατοντάδες εκατομμυρίων’’.

Edited by - Robben on 25/12/2009 19:58:05

RobbenΜέλος
25/12/2009, 19:20:38
Αργοτερα η συνεχεια............

Χρονια πολλα σε ολους σας!!

Edited by - Robben on 25/12/2009 19:49:50

25/12/2009, 20:42:55
quote:
μαΨευτόν:
Λέει συγκεκριμένα ο Ματθαίος:
"τότε επληρώθη το ρηθέν δι' Ιερεμίου προφήτου λέγοντος και έλαβον τα τριάκοντα αργύρια ..." (Ματθ. 27:9-10)

Ο Ματθαίος όταν έγραφε το παραπάνω πρέπει να ήταν μάλλον πιωμένος και μπερδεύει τους προφήτες. Ο Ιερεμίας δεν είπε τίποτε σχετικό. Ο Ζαχαρίας είπε!
Αλλά τι λέει ο Ζαχαρίας;

"Και έστησεν το μισθόν μου τριάκοντα αργυρούς (...) και έλαβον τους τριάκοντα αργυρούς και ενέβαλον αυτούς εις τον οίκον κυρίου, εις το χωνευτήριον" (Ζαχαρ. 11:12-13)
"Xωνευτήριο" (χαϊβγιοτζέρ - הַיֹּוצֵ֔ר στο πρωτότυπο) εννοείται το θησαυροφυλάκιο.
Ο Ματθαίος παίρνει τις ιστορίες από την ΠΔ και διαμορφώνει τις δικές του ιστορίες έτσι ώστε να ταιριάζουν με την υποτιθέμενη προφητεία. Ετσι, ενώ κανείς από τους τρεις υπόλοιπους ευαγγελιστές δεν αναφέρει ποσό (ο Ιωάννης δεν αναφέρει καν χρήματα) ο Ματθαίος βάζει τριάντα ασημένα νομίσματα (σημερινή τιμή: 165 ευρώ) σαν αντίτιμο της προδοσίας, όσο δηλαδή κόστιζε περίπου ένας δούλος, χώρια που μπερδεύει και τους προφήτες. Ίσως ο δέκτης θεοπνευστίας του εκείνη την περίοδο ήθελε συντήρηση...

Αν ο Ιούδας ήθελε χρήματα θα έπαιρνε το ταμείο της συμμορίας που διαχειριζόταν και που είχε σαφώς περισσότερα χρήματα και θα εξαφανιζόταν.


Θα μας τρελάνεις τελείως?
Εσύ πριν λίγα μηνύματα δεν ήσουν που μας έλεγες ότι η Εβραϊκή προφορική παράδοση, είναι το ίδιο ισχυρή με την γραπτή?.... τώρα μετά από πολύ λίγα μηνύματα αναιρείς?....

Πρέπει να αποφασίσεις πρώτα τι ισχύει!... έχει αξία η προφορική παράδοση ή όχι?

Αν ο Ματθαίος δεν ήξερε τι έλεγε! τότε πολύ απλά δε θα το έγραφε! αφού το σύγγραμμά του δε θα ανταποκρινόταν στην αλήθεια!!
Για τόσους αιώνες κανείς δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη αυτής της προφητεία! γιατί πολύ απλά αυτή υπήρχε στην προφορική παράδοση....
Μετά όμως από πολλούς αιώνες έρχονται οι όψιμοι ποια Εβραίοι για να μας πουν ότι ο Ματθαίος ήταν μεθυσμένος......όσο για τις άλλες βλακείες ότι δεν το είπαν και οι άλλοι…τι να πω? Απαξιώ!!

O Ματθαίος είναι σαφής.
Δεν ασχολείται με την προφητεία του Ζαχαρία, αλλά με αυτή του Ιερεμία.

Τα τριάντα αργύρια, είναι ένα συμβολικό ποσό. Και αυτό γιατί ο Ιησούς δεν ήταν παρά δούλος του ανθρώπου.
Όπως ευτελές ήταν το ποσό για την αγορά ενός δούλου! (τριάντα αργύρια), το ίδιο ευτελές ήταν οποιοδήποτε ποσό για την αγορά του δούλου του ανθρώπου και Υιού του Θεού! αλήθεια ποιο ποσό θα ήταν ικανό να αγοράσει τον Θεάνθρωπο?.........Εβραίε!
Και μην ξεχνάμε ότι με τα χρήματα που πήρε ο Ιούδας, αγοράστηκε ολόκληρο χωράφι! οπότε για να συμβεί αυτό, το ποσό αυτό αν μή τι άλλο θα ήταν ικανό.

Ο Ζαχαρίας όμως προφητεύει και αυτός το ίδιο πράγμα... λέει:
"12. καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς, εἰ καλὸν ἐνώπιον ὑμῶν ἐστι, δότε στήσαντες τὸν μισθόν μου ἢ ἀπείπασθε,
καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς."

Στο στίχο αυτό 12 της προφητείας,
ο Κύριος απευθυνόμενος προς τους διώκτες του, (τους Φαρισαίους), τους ρωτάει εάν μπορούν να τον πληρώσουν για αυτά που εκείνος προσφέρει με χρήματα!
Εάν δηλαδή είναι εξαγοράσιμος ο ίδιος ο Θεός!

Και τελικά ήταν!...... Και όταν εκτιμάς την αξία Του σε χρήματα, ποιο ποσό είναι ικανό για να τον σκεπάσει?
Γι' αυτό και η αναφορά στα 30 αργύρια, για να δείξει ότι δεν υπάρχει τέτοιο ποσό, και ότι και να προταθεί αυτό θα είναι ευτελές όπως η αγορά ενός δούλου της εποχής.

Στο στίχο 13 ο Κύριος ειρωνεύεται την εξαγορά Του από τους Φαρισαίους, οι οποίοι εκτίμησαν την αξία Του και προέβησαν στην εξαγορά Του!
και μάλιστα η εξαγορά αυτή συνέβη μέσα στον οίκο Του, το Ναό του Σολομώντα, όπου εκεί θα καταλήξουν τα χρήματα της αξίας Του....στο "χωνευτήριο"

13. "καὶ εἶπε Κύριος πρός με, κάθες αὐτοὺς εἰς τὸ χωνευτήριον, καὶ σκέψαι εἰ δόκιμόν ἐστιν, ὃν τρόπον ἐδοκιμάσθην ὑπέρ αὐτῶν.
καὶ ἔλαβον τοὺς τριάκοντα ἀργυροῦς καὶ ἐνέβαλον αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον Κυρίου
εἰς τὸ χωνευτήριον."

.....Ψιλά γράμματα για εσάς τους Εβραίους... ε μαΨευτόν?

Μάλιστα λίγο πριν, έχουμε και την προφητεία η οποία πραγματοποιείται στις μέρες μας!,
ο Θεός μέσω της προφητείας αυτής του Ζαχαρία, μας πληροφορεί ότι θα εγκαταλείψει τους κατοίκους της γης και θα τους παραδώσει στους βασιλιάδες τους και στις μεταξύ των διαμάχες, οι οποίοι βασιλιάδες τους, θα τους σφάξουν χωρίς έλεος και θα τους πουλάνε απλά και μόνο για να τα οικονομήσουνε!....καταστρέφοντας παράλληλα και τη γη!!

10.4: "τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ,
ποιμαίνετε τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς,
5 ἃ οἱ κτησάμενοι κατέσφαζον καὶ οὐ μετεμέλοντο, καὶ οἱ πωλοῦντες αὐτὰ ἔλεγον, εὐλογητὸς Κύριος καὶ πεπλουτήκαμεν, καὶ οἱ ποιμένες αὐτῶν οὐκ ἔπασχον οὐδὲν ἐπ᾿ αὐτοῖς.
6 διὰ τοῦτο οὐ φείσομαι οὐκέτι ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν, λέγει Κύριος,
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀνθρώπους, ἕκαστον εἰς χεῖρα τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ εἰς χεῖρα βασιλέως αὐτοῦ, καὶ κατακόψουσι τὴν γῆν, καὶ οὐ μὴ ἐξέλωμαι ἐκ χειρὸς αὐτῶν.

quote:
μαΨευτόν:
Στην προφητεία του Ζαχαρία δεν υπάρχει κανείς κεραμοποιός. Στο "θησαυροφυλάκιο" λέει. Πρόκειται για εφεύρεση των απατεώνων της ΟΟΔΕ.

Στο χωνευτήριο λέει ο Ζαχαρίας..... και στο χωνευτήριο εκ των πραγμάτων υπάρχει κεραμοποιός.


"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).

25/12/2009, 21:28:49


Χρόνια πολλά σε όλους

26/12/2009, 11:00:01
Χρόνια σου πολλά, αγαπητέ μου Robben, ότι επιθυμείς...Δεν μου
λες,αλήθεια, το κάνεις επίτηδες;Θέλεις να μας πάρεις το ....παιδί στα ξένα;...Ξέρεις για το τι λεω...
Τι πράγματα είναι αυτά που λές στον .....Κωνσταντίνο;Θέλεις να μας..φύγει;
Σε παρακαλώ, εκτός απο το γήπεδο,δεν έχει άλλο ελλάτωμα..Υποφέρεται,
που λέμε....Σιγά σιγά, με το μαλακό...Μην μας τον αποτελειώσεις
απότομα...
Και μετά, τι θα κάνουμε χωρίς Μακεδών...Ήταν κι αυτός, μια λύση...
Που λέει ο ποιητης....
27/12/2009, 18:34:16
quote:
trexagireve:
Ο Μεσσίας θα τραυματιζόταν, θα ταλαιπωριόταν και θα δερνόταν
Προφητεία: «Αλλά αυτός τραυματίστηκε για τις δικές μας ανομίες. Την τιμωρία που έφερε τη δική μας ειρήνη, αυτός την υπέστη, και με τις δικές του πληγές εμείς γιατρευτήκαμε» (Ησαΐας 53:4-5)

μαΨευτόν:
Το κεφάλαιο ξεκινάει (από το 52:13) με το Γιαχωβά να μιλάει και να λέει: "Ιδού συνήσει ο παις μου עַבְדִּ֑י יַשְׂכִּ֖יל הִנֵּ֥ה Χιννέχ γιασκίλ αβντί). Η μαγική λέξη εδώ είναι "ο παις" (παιδί). Αφού μιλάει ο Γιαχωβάς για το παιδί του, τι πιο φυσικό να μιλάει για τον Ιησού. Αυτός δεν ήταν ο γιος του; Τώρα βέβαια, διαβάζοντας την ελληνική μετάφραση της ΠΔ βλέπει από τη μια μεριά να μιλάει ο θεός για το παιδί του, βλέπουμε από την άλλη αυτό το παιδί να υποφέρει, σχηματίζεται αβίαστα η εντύπωση πως η προφητεία είναι πιο διαυγής κι από το εμφιαλωμένο νερό.

Υπάρχουν δύο σημεία της προφητείας που χρειάζονται την προσοχή μας. Το πρώτο είναι η λέξη "παις" με την οποία αποδίδουν την εβραϊκή λέξη αβντί (עַבְדִּ֑י) του πρωτοτύπου.
Η λέξη αυτή όμως δεν έχει τη σημασία του τέκνου (παιδιού) αλλά την έννοια του υπηρέτη, του δούλου, αυτού που είναι αφοσιωμένος σ’ ένα σκοπό ή σ’ ένα πρόσωπο – στην προκειμένη περίπτωση στο θεό. Αυτό σημαίνει στα εβραϊκά και αυτή τη σημασία δίνει στον όρο και το "ελληνοαγγλικό λεξικό των εβδομήκοντα" του Johan Lust (έκδ. 1992). Έτσι λοιπόν μπορεί ο Γιαχωβάς να λέει "παις" αλλά στα εβραϊκά (ο θεός των Εβραίων εβραϊκά μιλούσε όχι ελληνικά. Επιπλέον, ο Γιαχωβάς δεν έχει παιδιά, ούτε εγγόνια) λέει "ο υπηρέτης μου", "ο δούλος μου", "ο αφοσιωμένος μου".
Το δεύτερο σημείο της προφητείας είναι εξ’ ίσου σημαντικό. Σε ποιόν αναφέρεται ο θεός όταν μιλάει γι’αυτόν τον αφοσιωμένο υπηρέτη; Ποιου προσώπου περιγράφει τα πάθη με τα οποία οι άνθρωποι γιατρεύτηκαν από τις αμαρτίες τους; Είναι αλήθεια πως στο κεφάλαιο αυτό ο Ησαΐας δεν το διευκρινίζει. Το έχει διευκρινίσει όμως οκτώ τουλάχιστον φορές στα κεφάλαια 41-49, όταν στη θέση του "παιδός" (του "υπηρέτη") βάζει το Ισραήλ. Φαίνεται από τον τρόπο γραψίματος πως ο συντάκτης του δευτεροησαΐα έχει αδυναμία στον "αφοσιωμένο υπηρέτη", τον "παίδα" που αναφέρει στο κεφάλαιο 53.


H Ελληνική μετάφραση χρονολογείται από τον 3ο αιώνα π.Χ και πριν....ενώ το "δήθεν" Εβραϊκό πρωτότυπο από τον 3ο αιώνα μ.Χ και μετά....επέτρεψέ μας λοιπόν να διαλέξουμε το πρώτο κείμενο του Ελληνικού! που προηγείται του δευτέρου Εβραϊκού! "τουλάχιστον" ΕΞΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ.

Ας δούμε κάποια πράγματα, 41.8:
"Σὺ δέ, ᾿Ισραήλ, παῖς μου ᾿Ιακώβ, ὃν ἐξελεξάμην, σπέρμα ῾Αβραάμ, ὃν ἠγάπησα, 9 οὗ ἀντελαβόμην ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἐκ τῶν σκοπῶν αὐτῆς ἐκάλεσά σε καὶ εἶπά σοι· παῖς μου εἶ, ἐξελεξάμην σε καὶ οὐκ ἐγκατέλιπόν σε"
14. "᾿Ιακώβ, ὀλιγοστὸς ᾿Ισραήλ, ἐγὼ ἐβοήθησά σοι, λέγει ὁ Θεός σου, ὁ λυτρούμενός σε, ᾿Ισραήλ."

43.1.ΚΑΙ νῦν οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας σε, ᾿Ιακώβ, ὁ πλάσας σε, ᾿Ισραήλ, μὴ φοβοῦ, ὅτι ἐλυτρωσάμην σε, ἐκάλεσά σε τὸ ὄνομά σου, ἐμὸς εἶ σύ.

Στον Ησαΐα διαβάζουμε ένα σύνολο από προφητείες που αφορούν τόσο τον λαό του Θεού τον Ισραήλ, (τον πνευματικό λαό), όσο και τον Μεσσία που θα έρθει προς όφελος αυτού του λαού.

Ισραήλ δεν είναι οι Εβραίοι αλλά ο πνευματικός λαός του Ιακώβ.
Γι' αυτό εξάλλου κυνήγησε ο Κύριος όχι μόνο τις ασεβής φυλές της περιοχής, αλλά, ακόμη τους ίδιους τους Εβραίους όταν αυτοί ξεστράτισαν και αρνήθηκαν τον Θεό.

Ισραήλ ονόμασε ο Θεός τον Ιακώβ, ο οποίος άλλαξε έτσι όνομα και ονομαζόταν Ισραήλ, μετά την επικοινωνία του με τον Θεό.
Μάλιστα με εντολή του Ισραήλ, (Ιακώβ), και μετά από αυτή τον την επικοινωνία με το Θεό, η οικογένειά του πέταξε όλους τους ψεύτικους θεούς που λάτρευε κι έχτισε θυσιαστήριο στον Θεό.....από τότε άρχισε ο λαός του Ισραήλ, που δεν είναι άλλος από τους λάτρεις του Θεού αυτού.
Αυτή η αναφορά ως "Ισραήλ" λοιπόν, δεν αφορά τα γενεαλογικό δέντρο του Ιακώβ αλλά τό πνευματικό.

quote:
μαΨευτόν:
"Συ δε Ισραήλ, παις μου Ιακώβ ... εξελεξάμην" (Ησαΐας 41:8)
"Γένεσθέ μοι μάρτυρες, καγώ μάρτυς, λέγει κύριος ο θεός και ο παις, όν εξελεξάμην" (Ησ. 43:10)
(όλο το κεφάλαιο 43 αναφέρεται στο Ισραήλ, όπως σημειώνεται στον πρώτο στίχο του κεφαλαίου).
"Νυν δε άκουσον, παίς μου Ιακώβ και Ισραήλ" (Ησ. 44:1)
"Μη φοβού παις μου Ιακώβ και ο ηγαπημένος Ισραήλ" (Ησ. 44:2)
"Μνήσθητι ταύτα, Ιακώβ και Ισραήλ, ότι παις μου ει εσύ" (Ησ. 44:21)
"Ένεκεν Ιακώβ του παιδός μου και Ισραήλ του εκλεκτού μου" (Ησ. 45:4)
"Και ειπέν μοι δούλος μου ει εσύ, Ισραήλ" (Ησ. 49:13)
(η λέξη "δούλος" που μεταφράζουν εδώ οι εβδομήκοντα είναι η ίδια λέξη "αβντί" που παραπάνω τη μεταφράζουν ως "παις")

Να αναφερόταν ο Θεός μέσω του Ησαΐα στον "Ιακώβ".....και να προφήτευε γι' αυτόν ....λίγο δύσκολο...ο Ιακώβ είχε πεθάνει πολλούς αιώνες πριν τον Ησαΐα.
Αναφέρεται στους πνευματικούς του απογόνους του Ιακώβ, στον "Ισραήλ" δηλαδή και προφητεύει γι' αυτόν γεγονότα που τον αφορούν.
Προφητεύει έτσι, τόσο για τις πόλεις και τα έθνη που βρίσκονται σε άμεση επαφή με τους πιστούς στο Θεό, όσο και για τους ίδιους τους πιστούς.
Τους ενημερώνει έτσι, σε διάφορα σημεία, ότι θα τους στείλει τον Μεσσία.

Ας δούμε ένα παράδειγμα...:
Στιχ. 48.1: "ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταῦτα, οἶκος ᾿Ιακὼβ οἱ κεκλημένοι τῷ ὀνόματι ᾿Ισραὴλ καὶ ἐξ ᾿Ιούδα ἐξελθόντες, οἱ ὀμνύοντες τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, μιμνησκόμενοι οὐ μετὰ ἀληθείας οὐδὲ μετὰ δικαιοσύνης.."

Και στο 49.1-2:
ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, νῆσοι, καὶ προσέχετε, ἔθνη· διὰ χρόνου πολλοῦ στήσεται, λέγει Κύριος,
ἐκ κοιλίας μητρός μου ἐκάλεσε τὸ ὄνομά μου 2 καὶ ἔθηκε τὸ στόμα μου ὡσεὶ μάχαιραν ὀξεῖαν καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἔκρυψέ με, ἔθηκέ με ὡς βέλος ἐκλεκτὸν καὶ ἐν τῇ φαρέτρᾳ αὐτοῦ ἔκρυψέ με. 3 καὶ εἶπέ μοι· δοῦλός μου εἶ σύ, ᾿Ισραήλ, καὶ ἐν σοὶ δοξασθήσομαι

Εδώ είναι πασιφανής ότι αναφέρεται στον Ιησού "Ισραήλ".
Από την κοιλιά της μάνας του, Αυτόν που κάλεσε μέσω του Αγίου Πνεύματος, ήταν ο Ιησούς και όχι ο Ιακώβ.
Τον Ιακώβ τον κάλεσε ο Θεός στην ενηλικίωση του.

Τη στιγμή λοιπόν που οι πνευματικά απόγονοι του Ιακώβ καλούνται Ισραήλ...πως είναι δυνατόν να μην καλεστεί έτσι και ο Ιησούς? το Α και το Ω! του Ισραήλ?

Απόδειξη? πάλι μέσα από το ίδιο κεφάλαιο το 49 και λίγο ποιο κάτω στο στίχο 5:

5. καὶ νῦν οὕτως λέγει Κύριος ὁ πλάσας με ἐκ κοιλίας δοῦλον ἑαυτῷ τοῦ συναγαγεῖν τὸν ᾿Ιακὼβ πρὸς αὐτὸν καὶ ᾿Ισραὴλ - συναχθήσομαι καὶ δοξασθήσομαι ἐναντίον Κυρίου, καὶ ὁ Θεός μου ἔσται μοι ἰσχὺς -
6 καὶ εἶπέ μοι· μέγα σοί ἐστι τοῦ κληθῆναί σε παῖδά μου τοῦ στῆσαι τὰς φυλὰς ᾿Ιακὼβ καὶ τὴν διασπορὰν τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψαι,

ἰδοὺ δέδωκά σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς.
Εδώ φαίνεται καθαρά ότι αναφέρεται στον Ιησού! ο οποίος καλείται από τον Θεό "ἐκ κοιλίας δοῦλον ἑαυτῷ , να ξαναφέρει πίσω στο Θεό τους χαμένους του Ισραήλ! (τους πρώην πιστούς στο Θεό δηλαδή).
Και ο Θεός θα τον κάνει «Φως» για όλα τα έθνη ώστε να φέρει την σωτηρία στα πέρατα της γης....κάτι που πραγματώθηκε με τον Ιησού και τον Χριστιανισμό.

quote:
μαΨευτόν:
Με άλλα λόγια, ο Ησαϊας εδώ μιλάει για το Ισραήλ, για τους Εβραίους σαν σύνολο και όχι για κανέναν υποτιθέμενο Ιησού που άλλωστε πουθενά δεν αναφέρεται στην ΠΔ. Δεν έλαβε υπ’ όψη του όμως τους μελλοντικούς χριστιανούς που θα τεντώνανε μέχρι ξεχειλώματος τις προφητείες του για να αποδείξουν πως αυτές αναφέρονται στον Ιησού-Μανώλη. Αν το ήξερε, θα το έγραφε με έντονα γράμματα και συλλαβιστά.

Με άλλα λόγια, ακόμη μία από τις μπουρδολογίες σου καταρρίφτηκε....τι θες καημένε και ανακατεύεσαι με τις Γραφές?


"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).


Edited by - europaios2 on 27/12/2009 18:45:05

27/12/2009, 21:59:14
quote:
μαΨευτόν:
Πάμε να δούμε ακόμη μερικές από τις υποτιθέμενες προφητείες που οι απατεώνες της ΟΟΔΕ δημιούργησαν και τα μηρυκαστικά αναμασούν.


trexagireve:
8. Ο Μεσσίας θα πέθαινε με θάνατο σταυρικό
Προφητεία: «Γιατί, σκυλιά με περικύκλωσαν, σύναξη πονηρών ανθρώπων με περιτριγύρισε. Τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου» (Ψαλμός 22:16)

μαΨευτόν:
Κατ'αρχήν, οι ψαλμοί δεν αποτελούν προφητείες. Κι αυτό γιατί εκτός από το ότι είναι απλά τραγούδια, αναφέρονται σε γεγονότα στον αόριστο, που έγιναν δηλαδή και όχι που θα γίνουν.

Το παραπάνω εδάφιο δεν αναφέρεται στον ψαλμό 22:16 όπως ο τρεχαγύρευε αντιγράφει (είναι αυτός που διαβάζει το πρωτότυπο κι όχι τις ιστοσελίδες) αλλά στον Ψαλμό 21:17. Και ο ψαλμός δεν λέει "τρύπησαν" αλλά "ώρυξαν" που στα ελληνικά σημαίνει "έσκαψαν". (ορύσσω=σκάβω).


Κατ' αρχάς, στις προφητείες προφητεύεται ένα γεγονός που θα συμβεί.
Στην προκειμένη περίπτωση την προφητεία την κάνει ο Δαβίδ, ο οποίος λέει ότι του τρύπησαν τα χέρια του και τα πόδια του.
Ο Δαβίδ, αν ήθελε να αναφερθεί στο παρελθόν, πολύ απλά θα έλεγε ότι τρύπησαν τα πόδια και τα χέρια του "Φούφουτου", ή του κυρ Κώστα, ή του Μπάμπη......
τη στιγμή που θα ήταν γνωστό το γεγονός αυτό, αν μή τι άλλο θα ήταν γνωστό και σε ποιον συνέβη.
Εδώ όμως “δεν αναφέρεται” κάτι τέτοιο.
Τη στιγμή λοιπόν, που ο Δαβίδ λέει ότι λοιδωρήθηκε, ότι του μοίρασαν τα ρούχα, ότι του τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια, ότι του έδωσαν ξύδι να πει, ότι θανατώθηκε και ότι αναστήθηκε καθούμενος δίπλα στο Θεό αιώνια...... Ε! Αυτός θες δε θες! δεν είναι παρά ο Ιησούς!!!.....αν έχεις αντίρρηση φέρε μας ένα άλλο βιβλικό πρόσωπο ο οποίος συγκεντρώνει τα παραπάνω που γράφουν οι ψαλμοί και που πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν, πριν τον Δαβίδ δηλαδή!!!

Πολύ απλά όσο και να ψάξεις δε θα τα βρεις αυτά πουθενά παρά μόνο στο Χριστό!

quote:
μαΨευτόν:
Ακριβώς μ'αυτήν την έννοια χρησιμοποιείται η λέξη στα διάφορα εδάφια της ΠΔ:

"Και πάντα τα φρέατα, ά ώρυξαν οι παίδες" (Γεν. 26:15)
"ώρυξαν προ προσώπου μου βόθρον και ενέπεσαν εις αυτόν" (Ψαλμ. 56:7)
"ώρυξαν δε πάντες οι Αιγύπτιοι κύκλω του ποταμού" (Εξ. 7:24)
"ώρυξαν εαυτοίς λάκκους συντετριμμένους" (Ιερεμ. 2:13)

Σ’όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, μαζί και στον Ψαλμό 21, η εβραϊκή λέξη που μεταφράζουν ως "ώρυξαν" είναι η λέξη "καρά" (הרכ) (σκάβω). Αν ο Δαβίδ ήθελε να αναφερθεί στην υποτιθέμενη σταύρωση του Ιησού, θα χρησιμοποιούσε ακριβώς τις λέξεις που έπρεπε και που επίσης χρησιμοποιούνται στην ΠΔ για να δηλώσουν ανάλογες ενέργειες. Τέτοιες λέξεις είναι: "ντακάρ" (τρυπάω ή καρφώνω με κάτι), "ναγκάβ" (τρυπάω, διαπερνώ), "ρατσά" (τρυπάω). Η λέξη "καρά" που χρησιμοποιείται είναι εξαιρετικά φτωχή για να περιγράψει το "τρύπημα" από καρφιά ή άλλα μυτερά αντικείμενα, αν βέβαια σκοπός του Δαβίδ ήταν η προφητεία αναφορικά με τον Ιησού.

Αφού όμως η λέξη "σκάβω" δεν μοιάζει πολύ με τη λέξη "τρυπάω" πώς προέκυψε η αναφορά του ψαλμού στον Ιησού από τους νεοαπολογητές, όταν ακόμα και στα νέα ελληνικά, οι δύο λέξεις "τρυπάω" και "σκάβω" χρησιμοποιούνται σε τελείως διαφορετικές περιπτώσεις; Η απάντηση είναι μάλλον απλή. Οι χριστιανοί πήραν την αγγλική μετάφρασητης ΠΔ (την έκδοση του King James) όπου η λέξη "ώρυξαν" μεταφράζεται ως "τρύπησαν" και ... έτοιμη η προφητεία! Από τα αγγλικά την ξαναμεταφράζουν στα ελληνικά κι έχουμε την προφητεία για τη σταύρωση του Ιησού που αγνοούν ακόμη ... κι οι ευαγγελιστές καθώς η υποτιθέμενη προφητεία είναι πολύ νέα.

1. Το εβραϊκό κείμενο που χρησιμοποιήθηκε για την αγγλική μετάφραση δεν περιέχει καμία λέξη "τρύπησαν".
2. Οι πάπυροι της Νεκράς Θάλασσας, σε τμήμα των οποίων βρέθηκε ο επίμαχος ψαλμός, είναι τουλάχιστον αμφισβητήσιμοι ως προς τη λέξη αυτή.
3. Στα αρχαία εβραϊκά κείμενα υπήρχαν δύο λέξεις: Η μία ήταν "κααρί" (כארי) (που σημαίνει "ως λέων") και η άλλη "κααρου" (כארו) που δεν έχει κανένα νόημα στα εβραϊκά)
4. Κανείς πρώιμος χριστιανικός συγγραφέας, συμπεριλαμβανομένων και των ευαγγελιστών, δεν κάνει λόγο για το εδάφιο αυτό, ως προφητεία περί της σταύρωσης του Ιησού.
Η αγγλική μετάφραση του Βασ. Ιακώβου λέει:

"με κύκλωσαν σκυλιά πολλά, συγκέντρωση πονηρών με περιλαμβάνει, μου τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια"

Η λατινική μετάφραση της ΠΔ, η "Βουλγάτα" χρησιμοποιεί τη λέξη "foderunt", που είναι παρελθοντικός χρόνος του ρήματος "fodio" που σημαίνει "τρυπάω, κεντώ".

Στο εβραϊκό κείμενο όμως δεν υπάρχει καμία τέτοια λέξη. Η λέξη που υπάρχει εκεί είναι "κααρί" (כָּ֝אֲרִ֗י) που σημαίνει "ως λέων" και που έτσι συναντάται και στα υπόλοιπα εδάφια:

"κατακλιθείς ανεπαύσατο ως λέων (κααρί)" (Αριθμ. 24:9)

"παρεδόθη έως πρωί ως λεόντι (κααρί)" (Ησαΐας 38:13)

"ης οι αφηγούμενοι εν μέσω αυτής ως λέοντες (κααρί)" (Ιεζεκ. 22:25)

Ας ρίξουμε μια ματιά πώς μεταφράζουν το εδάφιο οι διάφορες εκδόσεις:

Εβραϊκό κείμενο: Ως λέων τα χέρια μου και τα πόδια μου.
Αραμαϊκή έκδοση: Δαγκώνοντας ως λέων τα χέρια και τα πόδια μου
Ελληνική εβδομήκοντα: Έσκαψαν τα χέρια και τα πόδια μου
Ελληνική Ακύλα: Παραμόρφωσαν τα χέρια και τα πόδια μου
Ελληνική Συμμάχου: Ως λέων τα χέρια και τα πόδια μου
Παλαιολατινική: Τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια μου
Λατινική Βουλγάτα: Τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια μου
Λατινική Ψαλμοί Ιερώνυμου: Εδεσαν τα χέρια και τα πόδια μου
Συριακή Πεσιτα: Τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια μου

1. Από τις παραπάνω μεταφράσεις, καμία μετάφραση από το πρωτότυπο δεν μεταφράζει τη λέξη ως "τρύπησαν". Αυτή τη συναντάμε μόνο στην Παλαιολατινική και Λατινική που είναι μεταφράσεις μεταφράσεων (από την ελληνική) και στη Συριακή (που είναι μετάφραση από την Αραμαϊκή).

2. Ενώ ο Ιερώνυμος στους Ψαλμούς, που μεταφράζει από το πρωτότυπο, αποδίδει τη λέξη ως "έδεσαν", την ίδια λέξη που μεταφράζει από την ελληνική (στη Βουλγάτα) την αποδίδει ως "τρύπησαν".



Ψαλμοί 21.17:"ὅτι ἐκύκλωσάν με κύνες πολλοί, συναγωγὴ πονηρευομένων περιέσχον με, ὤρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας."

Θα απαντήσω αυτό ακριβώς που είπε και ο Robben,
"Ουσιαστικά, τα καρφιά τρύπησαν τα χέρια του και τα ποδιά του, έκαναν τρύπες.
Ορύγματα στα ποδιά του και στα χέρια του. Με το 'ωρυξαν χείρας μου και πόδας' , δεν μπορεί να αναφέρεται σε κάτι άλλο παρά την σταύρωση."

Εξάλλου με το βάρος του σώματος Του, οι πληγές στους καρπούς των χεριών Του, θα είχαν γίνει σαν να είχαν σκαφτεί, αφού το σώμα βρισκόταν σε κάθετη θέση σε σχέση με τα χέρια Του, τα οποία το συγκρατούσαν ώστε αυτό να μην πέσει από το Σταυρό.
Η πίεση αυτή, είναι σίγουρο ότι δημιούργησε τρύπες σαν ώρυγμα στους καρπούς των χεριών Του.

Όσο για το τι γράφουν οι Εβραίοι, αυτό μας αφήνει παντελώς αδιάφορους, αφού αυτά γράφτηκαν το λιγότερο 600 χρόνια μετά την Ελληνική μετάφραση.
Οι Εβραίοι όμως τότε, είχαν κάθε λόγο να αλλοιώσουν τις γραφές, ώστε αυτές να μην καταμαρτυρούν τον Ιησού.

quote:
μαΨευτόν:
ΟΙ ΠΡΩΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Ο στίχος που αναφερόμαστε είναι ο 17ος στίχος του 21ου ψαλμού (22ου στο Μασοριτικό κείμενο). Κανείς όμως από τους ευαγγελιστές δεν αποδίδει το στίχο αυτό σε προφητεία που εκπληρώνεται στο πρόσωπο του Ιησού. Και οι τέσσερις ευαγγελιστές γνωρίζουν τον ψαλμό και μάλιστα ο Ματθαίος βάζει τον πρώτο στίχο του ψαλμού στο στόμα του Ιησού την ώρα που ξεψυχάει:

"ο θεός μου, ο θεός μου, πρόσχες μου. Ίνα τι εγκατέλειπές μοι;" (Ψαλμ. 21:2)

Εξαιρετικά σημαντική και αξιοπρόσεκτη είναι η σχετική αναφορά στο ευαγγέλιο του Ιωάννη.

"Οι ουν στρατιώται, ότε εσταύρωσαν τον Ιησούν, έλαβον τα ιμάτια αυτού και εποίησαν τέσσαρα μέρη, εκάστω στρατικώτη μέρος, και το χιτώνα. Ήν δε ο χιτών άρραφος εκ των άνωθεν υφαντός δι’ όλου. Οι μεν στρατιώται είπον προς αλλήλους: μη σχίσωμεν αυτόν, αλλά λάχωμεν περί αυτού τίνος έσται.Ίνα η γραφή πληρωθή η λέγουσα: διαμερίσατο τα ιμάτιά μου εαυτοίς και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρο" (19: 23-24)


Εδώ ο Ιωάννης αναφέρεται στον ίδιο Ψαλμό 21 που εξετάζουμε, και στο στίχο 19 που αναφέρει για μοίρασμα των ιματίων. Το θεωρεί σαν προφητεία και θεωρεί επίσης ότι εκπληρώνεται με την ενέργεια των στρατιωτών να μοιράσουν τον ιματισμό του Ιησού (θα το δούμε το θέμα παρακάτω). Δύο στίχους παραπάνω όμως, στον ίδιο ψαλμό, υποτίθεται πως βρίσκεται η προφητεία για το "τρύπημα των χεριών και των ποδιών" - "προφητεία" που ο Ιωάννης αγνοεί επιδεικτικά. Ποιά θα μπορούσε να είναι η αιτία; Είτε θεωρεί πως η σταύρωση του Ιησού δεν ήταν τόσο σημαντικό γεγονός όση είναι η διαμοίραση των ιματίων και γι’αυτό αγνοεί την πρώτη και επικεντρώνεται στη δεύτερη, πράγμα παράλογο, είτε δεν θεώρησε πως υπάρχει παρόμοια προφητεία δυο στίχους παραπάνω απ’αυτήν που αναφέρει.

Είναι όμως δυνατό να μιλάει ο ψαλμός για "τρύπημα χεριών και ποδιών" και κανείς από τους τέσσερις ευαγγελιστές (και ειδικά ο Ιωάννης που συνδέει άμεσα τον ψαλμό με εκπληρωθείσα προφητεία) να μην θεωρεί πως πρόκειται για προφητεία του Ιησού και μάλιστα εξαιρετικής διαύγειας; Η απάντηση, όπως προκύπτει τόσο από την ανάλυση, όσο και από την ακατανόητη (αν υπήρχε η λέξη "τρύπησε") στάση των ευαγγελιστών είναι πως ποτέ το εβραϊκό κείμενο στο στίχο 17 δεν είχε τη λέξη "τρύπησαν", "κάρφωσαν", "κέντησαν" ή οποιαδήποτε άλλη παρόμοια, παρεμφερή, συνώνυμη ή σχετική λέξη.

Η λέξη "τρύπησαν" είναι κακή λατινική απόδοση της ελληνικής λέξης "ώρυξαν" όπου βασίστηκε η αγγλική μετάφραση της Βίβλου του 1611 (King James Version). Ούτε προφητεία ούτε τίποτε σχετικό λοιπόν και σ’αυτό το κομμάτι της ΠΔ. Πρόκειται για μια λέξη που μεταφράστηκε λανθασμένα στην αγγλική μετάφραση η οποία βασίστηκε στη λατινική μετάφραση που μεταφράστηκε από τα ελληνικά τα οποία μεταφράστηκαν από τα εβραϊκά. Με τέτοιο ταξίδι είναι απορίας άξιον πώς γράφτηκε σωστά ακόμη και το όνομα του Δαβίδ.




Οι Ευαγγελιστές έγραψαν την Καινή Διαθήκη και κάνουν σε αυτή αναφορές για τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης.
Το έργο τους όμως δεν ήταν η ανάλυση της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά η συγγραφή της Καινής. Έτσι ανέφεραν ορισμένες από τις προφητείες και όχι όλες.
Δεν είχαν λόγο να κάτσουν και να γράφουν μία προς μία τις προφητείες και να τις αναλύουν,..... Ευαγγελιστές ήσαν και όχι Απολογητές.

quote:
μαΨευτόν:
ΠΕΡΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: η προφητεία, είτε επαληθεύεται στο σύνολό της (γιατί ως σύνολο αποτελεί προφητεία) είτε δεν εκπληρώνεται καθόλου. Η προφητεία είναι ένα εδάφιο με ολοκληρωμένο νόημα που παραπέμπει σ’ ένα μελλοντικό γεγονός, που θα πρέπει να επαληθευθεί ακριβώς όπως λέει το προφητικό κείμενο. Οι χριστιανοί όμως χρησιμοποιούν τις διάφορες «προφητείες» της ΠΔ όπως τη βαρελίσια φέτα. «Βάλε μισό κιλό απ’αυτήν». Θα πρέπει να κατανοήσουν πως προφητεία δεν είναι ούτε η μία σειρά ούτε οι δυο-τρεις λέξεις ούτε μια λέξη από δω και μια από κει.

Έστω ότι έχουμε την προφητεία:
1. Θα έρθει η στιγμή που θα γεννηθεί ένας βασιλιάς που θα κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη.
2. Θα τον λένε Αλέξανδρο και θα δώσει πολλές μάχες.
3. Θα νικήσει τους Τούρκους και θα πάρει πίσω τη Βόρεια Κύπρο.
4. Όταν γίνουν όλα αυτά θα επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη
5. Θα μπει μέσα στην πόλη καβάλα σ’ ένα άσπρο άλογο.

Έστω λοιπόν πως κάποτε ένας τύπος με το όνομα Αλέξανδρος μπαίνει μέσα στη Θεσσαλονίκη καβάλα πάνω σ’ ένα άσπρο άλογο. Έχει εκπληρωθεί η προφητεία; Φυσικά και όχι! Γιατί μπορεί ο στίχος 5 της προφητείας μας να μιλάει γι’αυτό ακριβώς αλλά ο συγκεκριμένος στίχος δεν είναι μόνος του. Δεν αποτελεί μια αυτόνομη προφητεία αλλά αποτελεί μέρος της προφητείας και μάλιστα πολύ μικρό. Είναι εξαιρετικά αφελές να λέει κάποιος ότι εκπληρώθηκε μια προφητεία όταν στην πραγματικότητα το γεγονός που ανάγεται στην προφητεία αποτελεί πολλές φορές τμήμα της μιας σειράς της αρχικής προφητείας.

Η πλειονότητα των προφητειών που συναντούμε στην Καινή Διαθήκη και δείχνουν να εκπληρώνονται στο πρόσωπο του Ιησού-Μανώλη ανήκουν στην κατηγορία των πλαστογραφημένων προφητειών.. Πρόκειται για «προφητείες» που παραχαράσσονται, χαλεκύονται, μεταφράζονται λανθασμένα, αναφέρονται σε άσχετα πράγματα και των οποίων η επλήρωση μέσα στην Καινή Διαθήκη αποδεικνύουν απλά πως οι συγγραφείς των ευαγγελίων δεν μιλούσαν καλά εβραϊκά και πως είτε χρησιμοποίησαν την ελληνική μετάφραση της ΠΔ είτε χρησιμοποιούν κάποια προφητεία άσχετη με το γεγονός που υποτίθεται ότι εκπληρώνεται είτε ακόμη πλαστογραφούν την προφητεία ώστε αυτή να φαίνεται ότι εκπληρώνεται με το περιγραφόμενο γεγονός.



Μόνο που αυτά που λες αναφέρονται μόνο στο σενάριό σου. Στις προφητείες φαίνεται ξεκάθαρα πότε αναφέρεται σε βασιλιάδες και πότε στον Μεσσία.
Αν εσύ είσαι ανίκανος, ή «έχεις λόγο να μην τα ξεχωρίζεις», αυτό είναι δικό σου θέμα και όχι της Βίβλου.

Έτσι στον εν λόγο στοίχο του Ζαχαρία (με το πουλάρι), η αναφορά γίνεται αυστηρά και μόνο προς τον Μεσσία.
Ζαχαρίς 9.9: "Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυσσε, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς σου ἔρχεταί σοι, δίκαιος καὶ σῴζων αὐτός, πραΰς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον"

Σε όλους τους στίχους που προηγούνται του 9, αναφέρεται η προφητεία ξεκάθαρα στο τι θα πράξει ο ίδιος ο Θεός και όχι ο Μεσσίας.
Ενώ αμέσως μετά από το εδάφιο με το γαϊδουράκι, επανέρχεται και πάλι στο τι θα πράξει ο Θεός και όχι ο Μεσσίας.
Η αναφορά στον Μεσσία δεν είναι στην ουσία παρά μία μικρή παρένθεση.
Οπότε αυτό που λες καταρρίπτεται.

quote:
μαΨευτόν:
Ένα θέμα που χρήζει κατανόησης από τους οπαδούς της ασιατικής θρησκείας, είναι πως προφητείες έλεγαν οι προφήτες. Ο Δαβίδ στον οποίο αποδίδεται ο ψαλμός 21 δεν είναι προφήτης ούτε είναι δυνατόν να μιλάει προφητικά. Τραγούδια έγραφε ο άνθρωπος! Για το λόγο αυτό οι ψαλμοί του ανήκουν στα ποιητικά βιβλία της ΠΔ, μαζί με τον Ιώβ, τις Παροιμίες, το Άσμα Ασμάτων, τον Εκκλησιαστή, τη Σοφία Σειράχ και τη Σοφία Σολομώντος. Όπως μαρτυρεί και το όνομά τους, αποτελούν ύμνους στο Γιαχωβά και καμία σχέση δεν έχουν με προφητείες. Θα πρέπει να κατανοήσουμε πως οτιδήποτε βρίσκεται μέσα στην ΠΔ δεν αποτελεί ταυτόχρονα και μία εν δυνάμει προφητεία. Κι αυτά που αποτελούν προφητείες είναι συγκεκριμένα κείμενα με ολοκληρωμένο νόημα και συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο. Α, ναι! Οι προφητείες της ΠΔ υπάρχουν στα προφητικά βιβλία της, και οι Ψαλμοί δεν ανήκουν σ’αυτά, όπως και ο Δαβίδ δεν ανήκει στους προφήτες.

Από έλλειψη κατανόησης εσύ πάσχεις και όχι εμείς οι χριστιανοί.
Ο Δαβίδ, τη στιγμή που γράφει γεγονότα τα οποία επαληθεύτηκαν αιώνες αργότερα, αν δεν ήταν προφήτης τότε τι ήταν?......ξέχασα τραγουδιστής...
Γράφεις ότι: "Όπως μαρτυρεί και το όνομά τους, αποτελούν ύμνους στο Γιαχωβά και καμία σχέση δεν έχουν με προφητείες."
Φυσικά και αποτελούν ύμνους στο Θεό!
Όταν ο Θεός έρχεται και αποκαλύπτει το τι θα συμβεί στο λαό Του και φυσικά στον μεσσία που θα του στείλει!! και όταν ο προφήτης είναι πεπεισμένος για την πραγματοποίηση των συμβάντων αυτών!...αφού μιλάει σε χρόνο παρελθόντα και όχι μέλλοντα (έχουν ήδη συμβεί για τον προφήτη τα γεγονότα αυτά,...πράγμα που δείχνει τη σιγουριά για την πραγματοποίηση τους!), τότε αν μή τι άλλο ο προφήτης Δαβίδ δεν είχε παρά να υμνήσει τον Θεό.

quote:
μαΨευτόν:
Ας θεωρήσουμε όμως για μια στιγμή πως ο Δαβίδ πήρε από το Γιαχωβά ένα προφητικό χάρισμα μικρής διάρκειας – ίσα για να γράψει τον ψαλμό 21 και να ευχαριστήσει τους κατοπινούς χριστιανούς, και μετά το χάρισμα αυτό εξαφανίστηκε. Ήταν δε τόσο μικρής διάρκειας που κανένας Εβραίος μελετητής ή ραβίνος δεν πήρε χαμπάρι για αιώνες πως ο Δαβίδ ήταν προφήτης, μέχρι που ήρθαν οι αιρετικοί Ιουδαίοι, οι χριστιανοί, και τους ξεστράβωσαν.

Μόνο και μόνο το ότι ο Δαβίδ λέει ότι, τα τραγούδια τα βάζει στο στόμα του ο ίδιος ο Θεός!, αυτό από μόνο του βάζει φραγμό σε κάθε συκοφαντική δυσφήμηση του Δαβίδ και των Ψαλμών του.
: 39.2." ΥΠΟΜΕΝΩΝ ὑπέμεινα τὸν Κύριον, καὶ προσέσχε μοι καὶ εἰσήκουσε τῆς δεήσεώς μου.
3. καὶ ἀνήγαγέ με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας καὶ ἀπὸ πηλοῦ ἰλύος καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου καὶ κατηύθυνε τὰ διαβήματά μου
4. καὶ ἐνέβαλεν εἰς τὸ στόμα μου ᾆσμα καινόν, ὕμνον τῷ Θεῷ ἡμῶν· ὄψονται πολλοὶ καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐλπιοῦσιν ἐπὶ Κύριον."

quote:
μαΨευτόν:
Σύμφωνα με τους χριστιανούς λοιπόν ο Δαβίδ είναι προφήτης (έστω και μικρής διάρκειας) και προφητεύει τη διανομή των ιματίων του Ιησού. Αν παραβλέψουμε την πιθανότητα οι ευαγγελιστές να έβαλαν την υποτιθέμενη διανομή ακριβώς γιατί υπήρχε μια αναφορά στην ΠΔ και αν αγνοήσουμε τη βεβαιότητα πως οτιδήποτε υπάρχει στην ΠΔ αποτελεί γι’αυτούς προφητεία ... για τον Ιησού (αν και πουθενά δεν αναφέρεται μέσα στην ΠΔ), ας εστιάσουμε στην ουσία αυτών που λέει ο Δαβίδ.


Και αν η γιαγιά μου είχε καρούλια...θα ήταν αυτοκίνητο...

quote:
μαΨευτόν:
Όποιος διαβάσει τον ψαλμό θα καταλάβει πως αυτός αποτελεί ένα λυρικό κείμενο όπου ο Δαβίδ περιγράφει αυτά που του έχουν συμβεί (χρησιμοποιώντας παρελθοντικό χρόνο) και όχι αυτά που θα συμβούν σε κάποιον άλλο, κάποτε στο μέλλον. Γιατί, αν θεωρήσουμε πως όλος ο ψαλμός αποτελεί προφητεία για τον Ιησού, τότε θα πρέπει να ισχύουν και τα παρακάτω για τον Ιησού, όπως αναφέρονται στον συγκεκριμένο ψαλμό.
"Εγώ δε ειμι σκώληξ και ουκ άνθρωπος" (στ. 6)
"όνειδος ανθρώπων και εξουδένημα λαού" (στ. 8)
"εξηράνθη ως όστρακον η ισχύς μου" (στ. 16)
"και το σπέρμα μου δουλεύσει αυτώ" (στ. 31)

Αν λοιπόν ο ψαλμός 21 αποτελεί προφητεία για τον Ιησού, τότε στον Ιησού αναφέρονται και τα παραπάνω, μια και αυτός του οποίου τα ιμάτια διαμοίρασαν είναι ο ίδιος που λέει για τον εαυτό του ότι είναι σκουλήκι, ότι αποτελεί την ντροπή του ανθρώπου, ότι είναι αδύναμος (τι παράξενο για ένα θεό!) και πως το σπέρμα του θα δουλεύει για το θεό.



Ας δούνε όλοι τον συκοφαντικό τρόπο με τον οποίο προσπαθείς να δουλέψεις τους αναγνώστες σου.
"Εγώ δε ειμι σκώληξ και ουκ άνθρωπος" (στ. 6)
"όνειδος ανθρώπων και εξουδένημα λαού" (στ. 8)

Λέει αμέσως μετά τον 8 ο 9!:
9 ἤλπισεν ἐπὶ Κύριον, ῥυσάσθω αὐτόν, σωσάτω αὐτόν, ὅτι θέλει αὐτόν.
Μετάφραση: «Κατέφυγε εις τον Κύριο», λένε, ας τον λυτρώσει, ας τον σώσει αφού τον αγαπάει.

Έτσι δεν του έλεγαν του Ιησού?
Αφού είσαι Υιός Θεού σώσε τον εαυτό σου του έλεγαν...τους άλλους τους έσωσες αλλά τον εαυτό σου δεν μπορείς να τον σώσεις?
Και ο Ιησούς Μεσσίας, ήταν για αυτούς ο "σκώληξ" η ντροπή του ανθρώπου, ο αδύναμος,που τον βασάνισαν, τον μαστίγωσαν τον εξευτέλισαν, του συμπεριφέρθηκαν σα σκουλήκι, τον έφτυσαν και τον σκότωσαν με σταυρικό θάνατο....τι από αυτά δε συνέβη?

quote:
μαΨευτόν:
"εξηράνθη ως όστρακον η ισχύς μου" (στ. 16)
"και το σπέρμα μου δουλεύσει αυτώ" (στ. 31)

Μα όντως δεν επαληθεύτηκε ο 16? δεν ξεράθηκε ο λάρυγγας του Ιησού? δεν τους ζήτησε νερό?
Η ισχύς του Ιησού δεν ήταν ο λόγος Του? με αυτόν δεν κατατρόπωνε τους πάντες? (σε περίπτωση που ρωτήσεις...)

Τον στίχο 31 που τον έκοψες στη μέση γράφει:
"31. καὶ τὸ σπέρμα μου δουλεύσει αὐτῷ, ἀναγγελήσεται τῷ Κυρίῳ γενεὰ ἡ ἐρχομένη,
32. καὶ ἀναγγελοῦσι τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ λαῷ τῷ τεχθησομένῳ, ὃν ἐποίησεν ὁ Κύριος"

Στους στίχους 31 και 32, μας λέει ότι οι επερχόμενες γενιές θα μιλάνε για τον Κύριο στις γενιές που θα έρχονται, για την δικαιοσύνη Του, και τα όσα έπραξε.....μα αυτό δεν πραγματοποιήθηκε και πραγματοποιείτε?
Εδώ και αιώνες δεν μιλάμε για τον Κύριο και την δικαιοσύνη Του?

"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).

27/12/2009, 23:42:02
quote:
trexagireve:
11. Κανένα από τα οστά Του δεν θα έσπαζε
Προφητεία: «Αυτός προστατεύει όλα τα οστά του. Κανένα απ’ αυτά δεν θα συντριφθεί» (Ψαλμός 34:20)

μαΨευτόν:
Λέει λοιπόν ο Ιωάννης πως είχε προφητευθεί για τον Ιησού πως δεν θα του έσπαζαν τα οστά αλλά δεν μας λέει σε ποια προφητεία το είδε αυτό το πράγμα.



Δεν ήξερε φαίνεται, ότι θα ερμήνευε την Παλαιά Διαθήκη και η αφεντιά σου!!!

quote:
μαΨευτόν:
Από κοντά και οι γνωστοί ανώνυμοι νεοαπολογητές της συμφοράς που υποστηρίζουν ότι όταν οι Ρωμαίοι ήρθαν να δουν τον Ιησού απόρησαν που είχε πεθάνει (προφανώς ο Ιησούς γνώριζε πως αν δεν πεθάνει θα είχε προβλήματα...) και αντί να του σπάσουν τα σκέλη του έμπηξαν μία λόγχη, ώστε να επαληθευτεί η προφητεία με κάθε λεπτομέρεια.

Αυτά λέει ο Ιωάννης κι αυτά λένε οι απολογητές. Τι λέει όμως η προφητεία; Μας διαφωτίζουν οι ίδιοι οι νεοαπολογητές, οι οποίοι μας την παραθέτουν σαφώς και ακριβώς ώς προς την ερμηνεία της, όπως την αντέγραψε το μηρυκαστικό παραπάνω.
"Αυτός προστατεύει όλα τα οστά του. Κανένα απ’αυτά δεν θα συντριβεί"

αποδεικνύοντας πως οι απατεώνες αυτοί αναμφίβολα απευθύνονται σε ανθρώπους που δεν έχουν τη δυνατότητα όχι μόνο της κριτικής σκέψης αλλά κι αυτής ακόμη της ανάγνωσης. Τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει πουθενά στην ΠΔ.
Πού βρίσκεται όμως η προφητεία αυτή; Οι απολογητές υποστηρίζουν πως είναι ο ψαλμός 34 στίχος 20. Εκεί βέβαια δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, αλλά βρίσκουμε κάτι σχετικό στον ψαλμό 33 και το στίχο 21. Η συγκεκριμένη "προφητεία" βέβαια δεν αποτελεί προφητεία, καθώς βρίσκεται σ’ έναν ύμνο και όχι σε ένα προφητικό κείμενο. Και μπορεί στις υπόλοιπες "προφητείες", τραβώντας τες απ’ τα μαλλιά ή ξεχειλώνοντας το νόημά τους ή αλλάζοντας το πρόσωπο ή αλλάζοντας το περιεχόμενο να ερχόταν στα μέτρα του Ιησού. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση πρέπει να γίνουν όλα μαζί για να μπορέσει η "προφητεία" να έχει κάποια σχέση μ’αυτά που λέει ο Ιωάννης.
Ας βάλουμε τα δεδομένα δίπλα-δίπλα:

Ιωάννης:
"Για να εκπληρωθεί η γραφή ότι δεν θα συντριβεί κανένα οστούν."
Ψαλμός 33:21:
"Ένα από τα οστά δεν θα συντριβεί
Ενώ δηλαδή ο Ιωάννης μας λέει πως η προφητεία αναφέρει ότι δεν θα συντριβεί κανένα οστούν, ο ψαλμός (που υποτίθεται ότι περιέχει τη συγκεκριμένη προφητεία) μας λέει πως μόνον ένα δεν θα συντριβεί (χωρίς να μας πληροφορεί τι θα συμβεί με τα υπόλοιπα). Φυσικά, δεν έχει καμία σημασία που ο ψαλμός δεν μιλάει καν για κάποιο πρόσωπο αλλά μιλάει γενικά για τους δίκαιους και τους ταπεινούς. Η προφητεία (σύμφωνα με τους χριστιανούς) ισχύει και εκπληρώνεται στο πρόσωπο του Ιησού, έστω κι αν λέει ακριβώς τα αντίθετα.

Πάντως θα πρέπει να βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση οι ανώνυμοι χριστιανοί νεοαπολογητές καθώς θα έπρεπε να βρουν ποιά προφητεία ταιριάζει εδώ, μια και ο Ιωάννης δεν μας διαφωτίζει. Εδώ ακόμη ψάχνουν την προφητεία περί Ναζωραίου κι επειδή δεν μπόρεσαν να τη βρουν, υποστηρίζουν βλακωδώς πως ήταν προφορική, κι ας μην τη γνωρίζει κανείς, ούτε παπάς, ούτε ραβίνος, ούτε θεολόγος ούτε μελετητής.


21 φυλάσσει Κύριος πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν, ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ συντριβήσεται.

Ο Κύριος, γράφει, φυλάει όλα τα οστά!! αυτών, (καν) ένα από αυτά δε θα συντριβεί. (Δε θα βρεθεί δηλαδή ούτε ένα οστό που να συντριβεί.)
Άν έγραφε ότι «μόνο ένα κόκαλο» δε θα έσπαζε τότε τι σόι φύλαγμα θα έκανε ο Κύριος?

quote:
μαΨευτόν:
Με την ευκαιρία, ας δείξουμε πώς εργάζονται οι σύγχρονοι πλαστογράφοι της ασιατικής θρησκείας. Η μέθοδός τους δεν διαφέρει από εκείνη των ευαγγελιστών, καθώς κι αυτοί, προκειμένου να αποδείξουν τις αναπόδεικτες θέσεις τους, πλαστογραφούν και παραχαράσσουν εδάφια, βασιζόμενοι πάντα σ’αυτό που αποτελεί το μεγαλύτερο όπλο των χριστιανών: Στην αφέλεια και την άγνοια των πιστών.
Ο ψαλμός 33 και στο δεύτερο μέρος του (στίχοι 12-23) μιλάει για τους δίκαιους και τους ταπεινούς ανθρώπους, που εισακούονται από το θεό, ακριβώς γιατί κάνουν το θέλημά του. Μιλώντας λοιπόν για τους ανθρώπους αυτούς, ο Δαβίδ αναφέρει στο στίχο 21:

"Κύριος φυλάσσει τα οστά αυτών.
Εν εξ αυτών ου συντριβήσεται"

Αντιπαραβάλλοντας αυτό που λένε οι νεοαπολογητές της συμφοράς μ’αυτά που πραγματικά λέει ο ψαλμός (ο οποίος δεν αποτελεί καν προφητεία αλλά ύμνο στο Γιαχωβά) παρατηρούμε ότι υπάρχει μια τεράστια παραχάραξη. Ενώ δηλαδή οι χριστιανοί μας λένε ότι ο Κύριος φυλάσσει τα οστά του, ο ψαλμός μας λέει ότι ο Κύριος φυλάει τα οστά των δίκαιων ανθρώπων, όχι τα δικά του. Και είναι φυσικό, μια και ο θεός για τους Εβραίους δεν είναι άνθρωπος για να έχει οστά ούτε έχει συγγενείς (γιους, κόρες, ξαδέλφια) που θα ερχόταν στη γη σαν άνθρωποι.

Η εν λόγω προφητεία όχι μόνον δεν υπάρχει, όχι μόνο δεν εκπληρώνεται με κανέναν τρόπο, παρά τα λεγόμενα του Ιωάννη και τις βλακώδεις προσπάθειες των χριστιανών νεοαπολογητών, αλλά αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία να διαπιστώσει κανείς το μέγεθος της εξαπάτησης από τη μια μεριά και το μέγεθος της αφέλειας αυτών που τα πιστεύουν αυτά απ’την άλλη.



Κατά αρχάς ο Ιησούς ήρθε ως Θεάνθρωπος!!! και όχι ως «απλός» άνθρωπος.

Ο Κύριος λέει η προφητεία, φυλάσσει τα οστά των δικαίων και κανενός από αυτούς δε θα σπάσουν τα κόκαλά του. Εάν ο Ιησούς δεν ήταν το αντιπροσωπευτικό είδος των δικαίων τότε ποιος ήταν?

Ο Ιησούς ως πραγματικά δίκαιος, δεν έπρεπε να συντριβούν τα κόκαλά Του και αυτό πραγματοποιήθηκε.
Η έμφαση σε αυτή την προφητεία, αποδίδεται στο γεγονός ότι αν και σταυρώθηκε, αντί να συνθλίβουν τα κόκαλά του όπως και των υπολοίπων εσταυρωμένων, αυτά έμειναν ανέγγιχτα.
Γιατί λοιπόν να μην τον αφορά η προφητεία?

Εάν τα κόκαλά Του είχαν συντριφτεί! τότε εσύ ο ίδιος θα έγραφες : "αφού συντρίφτηκαν τα κόκαλά του τότε τι σόι δίκαιος άνθρωπος ήταν αυτός? Αφού σύμφωνα με τις Γραφές ως "δίκαιος" δε θα έπρεπε να συντριφτούν τα κόκαλά Του?

Τώρα που ο Ιησούς επαληθεύει και αυτή την προφητεία σε ενοχλεί.


"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).

28/12/2009, 00:04:57
quote:
Ψηλός
Βρε φαφλατά, άσε τις μπούρδες και πριν αμολήσεις τη λάσπη σου, κοίτα να το ψάχνεις λίγο καλύτερα και να μη τρέχεις μετά να τα μπαλώσεις.
"Λίμπρε πανσές" να σου πετύχει!!!!!!!!!

Οι μπούρδες είναι αποκλειστικά δικό σου προνόμιο επαγγελματία χριστιανέ Ψηλέ , που μαζί με τους υπόλοιπους ομοδόξους σου έμμισθους πλαστογράφους της ΟΟΔΕ , έχετε κάνει το ψεύδος και την παραπληροφόρηση επάγγελμα και βιοπορισμό .

Όπως βλέπεις και από το λεξικό του Μπαμπινιώτη χριστιανοταλιμπάν Ψηλέ , το ρήμα «Ορύσσω» δεν έχει καμιά σχέση ούτε με το Piercing , ούτε με το maκe wounds , εδώ μιλάμε για το ελληνικό κείμενο και όχι τι γράφουν τα αγγλόφωνα , οι Εγγλέζοι μπορεί να μεταφράζουν και dancing . Στον πρωτότυπο στίχο 17 του Ψαλμού 21 λοιπόν , δεν αναφέρονται πουθενά τα καρφιά . Άνετα θα μπορούσα να γράψω εγώ αντί για καρφιά κοφτερά μαχαίρια , και να είμαι πολύ πιο σωστός , γιατί το ορύσσω έχει και τη σημασία του γδέρνω , όχι όμως του καρφώνω . Αλλά βλέπεις αυτά που βόλευε να προστεθούν ήταν τα καρφιά . Το ίδιο και στον πρωτότυπο στίχο 18 «εξηρίθμησαν πάντα τα οστά μου , αυτοί δε κατενόησαν και απείδόν με» , δεν αναφέρονται πουθενά οι μπούρδες που προστέθηκαν στην παρ-ερμηνεία , για τεντώματα επί ξύλου , διάφανη και ισχνή σάρκα , πληγές , μαστιγώσεις , εξαρθρώσεις μελών , πόνους οδύνες , σπαραγμούς και λοιπές σπαραξικάρδιες πομφόλυγες .
Αν αυτά είναι κατάλληλα για τους ορνιθεγκεφάλους ομοδόξους σας που καταπίνουν αμάσητο ότι τους σερβίρετε , να πάτε και να τα πείτε σε κάποιο από τα εκατοντάδες χριστιανικά sites που συναθροίζεστε , και όχι στο forum του Esoterica υποβαθμίζοντάς το με αυτές τις αρλούμπες και προσβάλλοντας κατάφορα την νοημοσύνη υμών των υπολοίπων .


*