- ΒΙΤΑΜΙΝΗ D vs ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΑ - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
Το πρόβλημα σήμερα δεν είναι ότι αγνοούμε πολλά, αλλά ότι πολλά από όσα γνωρίζουμε είναι λάθος
Και εμένα με απασχολεί τρομερά το θέμα, αν και χρονικά σε δεδομένες
στιγμές, όπως ετούτη, που αποφάσισα να σηκωθώ από το κρεβάτι και να
σας γράψω την εμπειρία μου, που είναι πολύ έντονη, αλλά το πρωί
συνήθως ξεχνώ και γιαυτό δεν με απασχολεί τόσο.
Όπως μπορεί κάποιοι από εδώ να γνωρίζουν, ένα χαρακτηριστικό σε αυτά
τα όνειρα είναι ότι μόλις ξυπνήσεις έχεις μια τρομερή σιγουριά για τη
παράξενη φύση αυτού που σου συνέβηκε, αλλά μετά αυτή η αίσθηση χάνεται,
ίσως γιατί τα γεγονότα της ημέρας μας παρασύρουν αλλού...
Σε αυτό το ποστ δε θα αναφερθώ σε παρελθόντα περίεργα όνειρα, που
ήταν πολλά, αλλά στην εμπειρία, από την οποία μόλις ξύπνησα, μια
εμπειρία που δεν είναι η πρώτη αυτόν το καιρό, αλλά ακολουθεί μια
σειρά από παρόμοια "όνειρα", τα οποία με ξυπνούν το βράδυ
τρομαγμένη, γνωρίζοντας ότι αποτελούν συνέχεια από κάποια προηγούμενα
όνειρα, αλλά που την επόμενη ημέρα ξεχνώ.
Σήμερα λοιπόν αποφάσισα να μπω εδώ και να καταγράψω την εμπειρία μου,
ζητώντας να τη συζητήσουμε, αν κάτι σας είναι γνώριμο...
Τον τελευταίο καιρό βλέπω πολύ παράξενα όνειρα. Ημισυνειδητά, δηλαδή
αν και κοιμισμένη, η συνείδησή μου γνωρίζει ότι ονειρεύομαι, είναι
συνειδητή και μεταφέρομαι σε άλλους κόσμους για τους οποίους
γνωρίζω ότι είναι ονειρικοί. Εκεί ανακαλύπτω ότι έχω κάποιες
δυνάμεις να κάνω πράγματα, μεταξύ των οποίων να δημιουργώ καταστάσεις
που επιθυμώ και να τις βιώνω. Ακόμη νιώθω ότι τότε βρίσκομαι σε ένα
δίκτυο από παράλληλες "πραγματικότητες" και έχω τη δύναμη να επιλέγω
σε ποιά ακριβώς θα βρεθώ. Τότε που το συνειδητοποιώ, κάποιος από το
όνειρο με προειδοποιεί να σταματήσω εδώ, να γυρίσω πίσω, γιατί αν δε
το κάνω, ίσως να είναι πολύ αργά και να μη μπορέσω να επιστρέψω, ή
ότι εκεί μπορεί να αντιμετωπίσω κάποιον κίνδυνο. Τότε γυρνώ ολοταχώς
πίσω και ξυπνώ στην πραγματικότητα.
Είναι χαρακτηριστικό (που το αντιλαμβάνομαι και το σκέφτομαι κατά τη
διάρκεια του ονείρου) ότι μέσα στα όνειρά μου επισκέπτομαι μέρη,
σπίτια και πόλεις, (με εικόνες που πολύ συχνά θυμίζουν Λονδίνο στο
οποίο έχω πάει και μάλλον με έχει επηρεάσει όπως φαίνεται, ιδιαίτερα
τα υπόγεια στο Λονδίνο ή μέρη που βρίσκονται έξω από το χρόνο και τον
τόπο) που γνωρίζω πολύ καλά και που βλέπω με συγκλονιστικές
λεπτομέρειες, μορφολογικές, χρώματα, υλικά κ.α. και όπου νιώθω πολύ
έντονα τα χρώματα, την αφή, γενικότερα τις αισθήσεις. Γενικότερα
θα έλεγα ότι όλα μοιάζουν πολύ έντονα, πολύ αληθινά, σα να συμβαίνουν
πραγματικά! Δε ξέρω αν αυτά που βλέπω είναι στο παρελθόν ή στο παρόν
ή στο μέλλον γιατί τα αντιλαμβάνομαι ότι συμβαίνουν απλά σε κάποια
παράλληλη πραγματικότητα ή διάσταση.
Επαναλαμβάνω τελειώνοντας ότι πάντα γνωρίζω με βεβαιότητα ότι υπάρχει
μια στιγμή, που αν δε γυρίσω αμέσως πίσω, μπορεί να μείνω για πάντα
εκεί. Ακόμη, νιώθω να πλησιάζω ένα σημείο, που αν δε γυρίσω, τότε
μια άλλη πραγματικότητα "θα με πιάσει στα δίχτια της"...
Δε ξέρω αν ήμουν περιγραφική... αυτό που θέλω να πω είναι αν μεταφέρω
την ένταση αυτού που βιώνω, γιατί είναι μεγάλη. Δεν μοιάζει η εμπειρία
με κανονικό όνειρο.
Θα ήθελα να διαβάσω τη γνώμη σας και να συζητήσουμε πάνω στο θέμα
περισσότερο.
Anyway, στις δυο αστρικές προβολές που έκανα η διαδικασία ήταν παρόμοια: κάποια στιγμή ενώ ονειρεύομαι η΄ στο κατόφλι μεταξυ υπνου/ξύπνιου αποκτώ συνείδηση της κατάστασης μου, κατοπιν βρίσκομαι σε ένα σκοτεινό μερος και στο κέντρο της όρασης μου αρχίζει να διαφαίνεται μια εικόνα. "Πετάω" προς αυτή ωσπου πέυτω μέσα της και βρίσκομαι κάπου αλλού έχωντας πλήρη συνείδηση ότι το σώμα μου κοιμάται κάπου αλλού. (Νοίωθεις σαν να συντονίζεσαι με κάποια παράλληλη πρaγματικότητα). Για να μην τα πολυλογώ, αφού κάνω ότι κάνω εκεί που βρίσκομαι, έχω συνέχεια στο πίσω μέρος του μυαλού μου τον φόβο του να γυρίσω πάλι πίσω. Δεν με προειδοποιεί κάποιος, απλά το σκέφτομαι. Ανυσυχώ μήπως δεν τα καταφέρω κ.ο.κ. Κάποια στιγμή αποφασίζω ότι άμα πω την λέξη "πίσω" θα γυρίσω και πάλι στο σώμα μου, το κάνω, νοίωθω την συνείδηση μου να ξεγλυστρά από εκεί που βρίσκεται, νοιώθω την επιστροφή στο σώμα μου και ανοίγω τα μάτια μου. Όταν έχεις συνείδηση της εξόδου και της επιστροφής στο σώμα δεν νοίωθεις να ξυπνάς. Βιώνεις την όλη εμπειρία σαν κάτι το συνεχές και αδιάσπαστο.
Τώρα όσων αφορά την "προειδοποίηση" που λες, υπάρχουν πολλές εξηγήσεις. Όσα βιβλία και άρθρα έχω διαβάσει επι του θέματος, υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος εκέι που πηγάινεις και δεν υπάρχει περίπτωση να μείνεις εκέι. Αν δεχτούμε αυτή την άποψη τότε οι προειδοποιήσεις που έχεις θα μπορόυσαν να ήταν προβολές στο πεδίο που βρίσκεσαι του υποσυνείδητου φόβου σου για το 'γυρισμό', που παίρνουν την μορφή κάποιας οντότητας που θέλει να σε γυρίσει πίσω. 'Η μπορέι να είναι κάποια αρνητική οντότητα του αστρικού κόσμου, (λέω εγώ τώρα) ανεξάρτητη απο εσένα που την ενοχλεί το ταξίδι σου...σε αυτή την περίπτωση πρέπει απλά να την αγνοήσεις και να μην την φοβηθέις...Στο αστρικό πεδίο οι οντότητες τρέφονται από τα συναισθήματα μας οπότε έιναι στο χέρι σου να της δείξεις ποιος κάνει κουμάντο...
Όπως και να έχει και εγώ καινούργιος είμαι σε αυτο τον πραγματικά πολύ παραξενο "ονειρικό" κόσμο και θα σε συμβούλευα γενικότερα να διαβάζεις όσα περισσότερα επι του θέματος μπορείς, κρατώντας βέβαια πάντα το δικό σου "μικρό" καλάθι και σχηματίζοντας άποψη επι του θέματος κυρίως από τις εμπειρίες σου. Προσωπικά πιστεύω πως είναι καλύτερα να ψάχνεις για καινούργιες ερωτήσεις παρά για απαντήσεις. Τέλος ένα site που ασχολέιται με το θέμα και έχει καλό forum είναι το www.astraldynamics.com
Join the fractal...
http://www.soundlift.com/fractalofconscience
Είναι αλήθεια ότι με το συνειδητό ονείρεμα και την αστρική προβολή
δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα, με την έννοια ότι δε προσπαθώ συστηματικά
να κάνω κάποιες ασκήσεις. Απλά συνειδητοποιώ την αυξανόμενη
συχνότητα που βιώνω παράξενες ονειρικές καταστάσεις.
Αυτό που μου γράφεις για το φόβο, τον οποίο εικονοποιώ σε κάποια
οντότητα, το έχω σκεφτεί και εγώ η ίδια, ίσως γιατί τις στιγμές
που "φεύγω", νιώθω να "φεύγω για τα καλά" και αυτό με τρομάζει,
πάντα με τρόμαζε όταν συνέβαινε, από μικρό παιδί.
Νιώθω δηλαδή ότι κάποιος άλλος κόσμος βρίσκεται πολύ κοντά σε εμένα
και ότι πολύ εύκολα "εγώ προσωπικά" μπορεί να φύγω και να μη
ξαναγυρίσω.
Δε θυμάμαι, παρά ελάχιστες φορές, παλιά, που άφησα τον εαυτό μου
να φύγει και αυτό που μου συνέβηκε ήταν πραγματικά συγκλονιστικό.
Τώρα τελευταία όμως δυσκολεύομαι περισσότερο να αφεθώ...
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙΣ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ,ΑΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ LUCID.IN FACT ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ MASTER ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΕΠΩΦΕΛΗΘΕΙΣ ΤΕΤΟΙΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ.
ΘΑ ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΑ ΟΤΑΝ ΒΡΕΘΕΙΣ ΣΕ LUCID NA ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΤΕΙΣ.ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΠΩΣ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΠΕΙΡΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙΣ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ,ΑΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ LUCID.IN FACT ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ MASTER ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΕΠΩΦΕΛΗΘΕΙΣ ΤΕΤΟΙΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ.
ΘΑ ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΑ ΟΤΑΝ ΒΡΕΘΕΙΣ ΣΕ LUCID NA ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΤΕΙΣ.ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΠΩΣ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΑΠΕΙΡΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ.
ALWAYS BE AWAKE
Κοιμάμαι. Στο όνειρο μου βλέπω ότι είμαι κοιμισμένη και μου μιλάω. Μου λέω ότι πρέπει αμέσως να ξυπνήσω. Οι κτύποι της καρδιάς μου μειώνονται και εγώ συνεχώς λέω στον κοιμισμένο εαυτό μου να ξυπνήσει για να μπορέσω να ξυπνήσω και εγώ στην πραγματικότητα αλλιώς η καρδιά μου θα σταματήσει.
Το βλέπω συχνά αυτό το όνειρο και φοβάμαι πολύ. βλέπω μόνο το πρόσωπό μου να κοιμάται και του λέω συνεχώς να ξυπνήσει για να μην πεθάνει αυτό άρα και εγώ στ'αλήθεια. Ξυπνώ με την καρδιά μου να χτυπάει τρελλά.
Φοβάμαι πως μια μέρα δεν θα καταφέρω να πείσω τον κοιμισμένο μου εαυτό να ξυπνήσει..
-------------------------------------
http://en.wikipedia.org/wiki/Jegudiel
Διαβάζω αυτά που λέτε εδώ και μαθαίνω λοιπόν ότι η τεχνική του να οδηγείς εσύ τα όνειρα σου λέγεται συνειδητό ονείρεμα. Δεν είχα ιδέα! Νόμιζα ότι μόνο εγώ τα παθαίνω αυτά επειδή είμαι τρελή!
BLESSED ENOUGH TO BE A BELIEVER
