- Περι αποκαλύψεων Γκιόλβα - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

H ταξινόμηση των νόμων εναντίον των μη χριστιανών από τους χριστιανούς του Βυζαντίου, έγινε σε πέντε μεγάλες κατηγορίες:

1. Νόμοι που απαγορεύουν την αρχαία θρησκεία και τις τελετές της
2. Νόμοι κατά των διαφόρων αιρέσεων
3. Νόμοι κατά των ναών και των λατρευτικών χώρων
4. Νόμοι που επιβάλλουν ποινικά και διοικητικά μέτρα κατά των μη χριστιανών.
5. Νόμοι που επιβάλλουν το χριστιανισμό ως υποχρεωτικό.

Τέλος, υπάρχει και μία μικρότερη κατηγορία που αφορά τα μέτρα ... κατά των βιβλίων που δεν συμφωνούν με τα χριστιανικά και που πρέπει να καούν.

Διαβάζοντας κανείς τις "Εκλογές νόμων" του Λέοντα Γ΄ του Ισαυρου, δεν μπορεί παρά να "θαυμάσει" την εφευρετικότητα των άρρωστων χριστιανικών εγκεφάλων στην θέσπιση των διαφόρων ειδών βασανισμών. Ετσι, για τους μη χριστιανούς υπάρχει μια τεράστια ποικιλία βασανισμών και τιμωριών, όπως κόψιμο της μύτης, παλούκωμα, ρίξιμο στα θηρία, και φυσικά, η κατ'εξοχήν τιμωρία που μεταφέρθηκε αυτούσια στην Ισπανική Ιερή Εξέταση και ήταν το κάρφωμα σε ξύλινο πάσσαλο και το κάψιμο του αιρετικού.

Οπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς, η παράθεση των νόμων αυτών, εκτός από την απάντηση στο ερώτημα "Πώς επικράτησε ο χριστιανισμός", απαντάει και σε ένα άλλο ερώτημα: "Πώς βρήκε η εκκλησία την περιουσία που κατείχε". Πολλά από τα προϊόντα των δημεύσεων, αποδίδονταν στην εκκλησία, ειδικά με νόμους του Ιουστινιανού και του Λέοντα.

Ας ξεκινήσουμε όμως με την πρώτη κατηγορία των νόμων, που αφορούν στην απαγόρευση της ελληνικής θρησκείας από τους οπαδούς της ασιατικής θρησκείας του Ναζωραίου.

Με τους νόμους αυτούς απαγορεύεται η ελληνική θρησκεία και οι τελετές της και ποινικοποιούνται όλες οι εκδηλώσεις που σχετίζονται μ'αυτήν. Οι ποινές ποικίλλουν από δημεύσεις των περιουσιών μέχρι εξορία και θανάτωση.

CTh = Codex Theodosianus (Θεοδοσιανός Κώδικας)
CJ = Corpus Juris Civilis (Κώδικας Ιουστινιανού).

CTh 16.10.2
Απαγορεύεται η ψευδής πίστη και οι παγανιστικές θυσίες. Οποιος παραβιάσει το νόμο αυτό, θα τιμωρηθεί με την ποινή που του ταιριάζει. (Κωνστάντιος, 341)

CTh 16.10.4.1-2 CJ 1.11.1.1-2
1. Διατάζουμε όλους τους υπηκόους να απέχουν από τις παγανιστικές θυσίες.
2. Οποιοσδήποτε λατρεύει τους παγανιστικούς θεούς θα θανατωθεί με ξίφος και η περιουσία του θα δημευθεί. Οι διοικητές των επαρχιών θα υποστούν την ίδια τιμωρία αν αμελήσουν να εφαρμόσουν αυτόν το νόμο. (Κωνστάντιος 354)

CTh 16.10.6
Απαγορεύεται η τέλεση θυσιών και η λατρεία των αγαλμάτων. Οποιος θυσιάζει στους ψεύτικους θεούς ή λατρεύει αγάλματα θα τιμωρείται με την ποινή του θανάτου (Κωνστάντιος 356)

CTh 16.10.9, CJ 1.11.2
Κανείς δεν θα έχει το δικαίωμα να κάνει θυσίες ούτε επιτρέπεται να παρατηρεί τα εντόσθια των σφαγίων για να προβλέψει το μέλλον. Την πλέον σκληρή τιμωρία θα υποστούν αυτοί που, παραβιάζοντας αυτό το νόμο, προσπαθήσουν να εξερευνήσουν το παρόν ή το μέλλον (Γρατιανός, Βαλεντινιανός και Θεοδόσιος 385)

CTh 16.10.10
Κανείς δεν επιτρέπεται να θυσιάσει οποιοδήποτε ζώο ούτε επιτρέπεται να πλησιάσει ναό. Κανείς δεν επιτρέπεται επίσης να αποδώσει τιμές σε εικόνα που έχει κατασκευαστεί από ανθρώπους. (Γρατιανός, 391)

CTh 16.10.11
Κανείς που ζει στην επικράτειά μας δεν έχει το δικαίωμα να τελέσει θυσίες ή να επισκέπτεται παγανιστικούς ναούς ή να περιφέρεται κοντά τους. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αποδόσει τιμές σε ιερά. Οποιος παραβεί το νόμο αυτό θα τιμωρηθεί σύμφωνα με το νόμο (Γρατιανός, Βαλεντινιανός και Θεοδόσιος 391)

CTh 16.10.13
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επισκεφτεί παγανιστικούς ναούς ή ιερά σε όποιο σημείο της αυτοκρατορίας κι αν βρίσκονται, ούτε έχει το δικαίωμα να τελέσει θυσίες. Ολοι πρέπει να ακολουθήσουν το δόγμα της καθολικής πίστης.
(Αρκάδιος, 395)

CTh 16.10.14
Τα προνόμια που είχαν δοθεί με παλαιότερα διατάγματα στους ιερείς της παλιάς θρησκείας ή σ’αυτούς που είναι γνωστοί με σαν πρωθιερείς, μάντεις, ιεροφάντεις ή άλλα ονόματα, καταργούνται. Οι παραπάνω δεν θα έχουν πλέον κανένα προνόμιο γιατί η λατρεία τους είναι παράνομη.
(Αρκάδιος και Ονώριος, 396)

CTh 16.10.20
Διατάζουμε όλους τους ιερείς της παλιάς θρησκείας να εξοριστούν από τις πόλεις. Ολα τα ιερά που έγιναν χώρος λατρευτικών τελετών θα δημευθούν και θα περιέλθουν στο δημόσιο.(Θεοδόσιος Β΄ 415)

CTh 16.10.25
Απαγορεύεται σε όλους να ασπάζονται τις μιαρές ειδωλολατρικές απόψεις, να προσφέρουν καταραμένες θυσίες και να συμμετέχουν σε τελετές που έχουν απαγορευτεί από το νόμο. Οι παραβάτες θα τιμωρούνται με την ποινή του θανάτου (Θεοδόσιος Β΄, 425).

CJ 1.10.8(a)
Διατάζουμε να μην γίνονται λατρευτικές τελετές των Ελλήνων σε οποιοδήποτε μέρος, ναό ή ιδιωτικό σπίτι. Αν καταγγελθεί κάτι τέτοιο, το οίκημα θα δημευθεί και θα αποδοθεί στην ορθόδοξη εκκλησία. (Λέοντας, 472).

CJ 1.11.9
Διατάζουμε όλους τους επάρχους και διοικητές της αυτοκρατορίας να παίρνουν με ζήλο υπόψη τους τις πληροφορίες που τους παρέχουν οι σεβαστοί μας επίσκοποι σχετικά με την τέλεση παγανιστικών θυσιών ή τελετών και να μεριμνούν για την τιμωρία των ενόχων. Αν οι δυνάμεις τους δε φτάνουν για την τιμωρία των παγανιστών, να αναφέρονται σε μας ώστε να επιλαμβάνεται ο αυτοκράτορας για τη δέουσα τιμωρία των παγανιστών.

CJ 1.11.10
2. Απαγορεύουμε οποιαδήποτε διδασκαλία ή διάδοση ή με οποιονδήποτε τρόπο μετάδοση οποιουδήποτε παγανιστικού δόγματος απ’αυτούς που έχουν την τρέλα του παγανισμού. Οποιος παραβιάσει το νόμο αυτό θα υποστεί τη δέουσα τιμωρία.
4. Αν οποιοσδήποτε συλληφθεί ή κατηγορηθεί να τελεί κρυφά παγανιστικές τελετές, να λατρεύει αγάλματα ή τους θεούς των παγανιστών, θα τιμωρείται με θάνατο.

Συνεχίζεται

quote:

---

Φίλε ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ,πραγματικά με εκπλήσσεις κι εσύ με την
σειρά σου...Σοβαρά δεν ξέρετε οτι η λέξη φόβος έχει να
κάνει με τον σεβασμό και το να υπολογίζεις τον άλλο;

---

Η αμερόληπτη και αντικειμενική ιστορία της επιβολής του Χριστιανισμού από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες , βρίθει από παραδείγματα τυφλού μίσους εναντίον οιουδήποτε δεν συμμορφωνόταν με τις απόψεις της επιβληθείσας θρησκείας .

Έτσι λοιπόν αφού εξάντλησαν τους διωγμούς κατά των άλλων θρησκειών , με σφαγές , βασανιστήρια , και εξορίες στα κολαστήρια της Σκυθούπολης της Ιμβρου και της Τενέδου των Ελλήνων και των ελληνιζόντων , των Μανιχαίων , των Ιουδαίων , των Σαμαρειτών , και των Μοντανιστών , στράφηκαν εναντίον άλλων χριστιανών όπως των Μονοφυσιτών , των Γνωστικών , των Αρειανών, και των Νεστοριανών , από τους οποίους οι μόνοι που είχαν τις λιγότερες απώλειες ήταν οι Μονοφυσίτες , και αυτό χάρη στην υποστήριξη της Θεοδώρας που ήταν Μονοφυσίτισσα .

Οι υπόλοιποι υπέστησαν από τον Ιουστινιανό ανηλεείς διωγμούς . Κάθε απόφαση εκκλησιαστικής συνόδου συνεπαγόταν ατέλειωτα βάσανα για τους δύστυχους εκείνους που δεν θα υπέτασσαν δουλικά την πίστη τους στις επιταγές της «Ορθοδοξίας» και θα επέλεγαν να υπακούσουν σ' αυτό που η συνείδησή τους θεωρούσε πιο σωστό .

Ο «Άγιος» αυτοκράτορας Ιουστινιανός , έκανε εκστρατείες εναντίον περιοχών που κατοικούσαν οι «αιρετικοί» και πραγματοποίησε γενοκτονίες ασύλληπτης αγριότητας με τις ευλογίες, τις προτροπές, και τις προσευχές Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων, μοναχών κλπ. Σε διάταγμα που εκδόθηκε στην αρχή της βασιλείας του περιλαμβάνεται και ο ορισμός του «αιρετικού» .

[ Αιρετικόν γαρ πάντα καλούμεν, όστις μη της καθολικής εκκλησίας και της ορθοδόξου και αγίας ημών υπάρχει πίστεως .]

Ολους αυτούς τους πρόσταξε ν' απαρνηθούν την προηγούμενη πίστη τους επισείοντας, μεταξύ άλλων πολλών, και την απειλή ότι όποιος δεν συμμορφωνόταν, δεν θα μπορούσε πια να μεταβιβάσει την περιουσία του στα παιδιά του ή στους συγγενείς του.
Του απαγόρευε επίσης να παρίστανται σαν μάρτυρες στα δικαστήρια , μεροληπτόντας προκλητικά υπέρ των Ορθοδόξων .

[…και επειδήπερ αιρετικούς μισούμεν , οίονται κατά ταύτην την πρόφασιν ελεύθεροι βουλευτικών είναι λειτουργημάτων …ανάξιοι μέντοι βουλευτικής απάσης έστωσαν τιμής ….και επειδήπερ ο νόμος είργει τας επ’ ορθοδόξοις μαρτυρίας των αιρετικών , δια τούτο τους δικαστάς οκνείν ταύτας προσίεσθαι . Καίτοι γε μάταιον δεδοίκασι δέος οι τας τοιάυτας παραιτούμενοι δέχεσθαι μαρτυρίας ….Τογάρ πολίτευμα το ημέτερον ορθόνν τε εστί και ήδη μεστόν της ορθοδόξου πίστεως , πάσης αιρέσεως άλλης εικότως μεμισημένης ….]
Νεαρά με΄ (45)

Απώτερος στόχος του όμως ήταν οι περιουσίες των αποκαλούμενων «αιρετικών» και τα αμύθητα πλούτη που είχαν τα ιερά τους , τα οποία κατέσχε υπέρ της εκκλησίας .

[…και πάσαι αι ερέσεις μετά των αρχηγών αυτών αναθεματίζονται . Γιγνώσκεις γαρ άπαντας βουλόμεθα , ως επί του λοιπού τινες ευρεθώσι ή παρασυνάγοντες ή προς αυτούς συναγόμενοι , ουκέτι παντελώς τούτων ανεξόμεθα , αλλά τους οίκους ένθα τι τοιούτον αμαρτάνεται , τη αγία προσκυρώσομεν εκκλησία , τοις δε παρασυνάγουσιν ή προς αυτούς συναγομένοις τας εκ των διατάξεων ποινάς επαχθήναι πάσι τρόποις κελεύομεν .]
Νεαρά ρλβ΄ (132)

Όπως αναφέρει ο Προκόπιος , ο αυτοκράτορας αφαίρεσε ξαφνικά όλα τα χρήματα από τα εν λόγω ιερά, αφού πρώτα δήμευσε τις κτηματικές τους περιουσίες (...). Πολλά πρόσωπα εξάλλου άρχισαν ευθύς να περιφέρονται παντού και να αναγκάζουν όποιον αιρετικό συναντούσαν ν' απαρνηθεί την πίστη του. Πολλοί λοιπόν σκοτώνονταν από τους στρατιώτες και πολλοί έδωσαν οι ίδιοι τέλος στη ζωή τους (...). Το αποτέλεσμα ήταν ότι ολόκληρη η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν γεμάτη φονικά και εξορίες .

Ανέκδοτα ή Απόκρυφη Ιστορία", μετ. Α. Σιδέρη, Αγρα 1993 , σ. 64- 85 .

quote:

---

Sesostris
Του απαγόρευε επίσης να παρίστανται σαν μάρτυρες στα δικαστήρια

---

Μάλιστα, στο πρώτο κεφάλαιο της 45ης Νεαράς, αναφέρεται ότι οι αιρετικοί μπορούν να παρίστανται σαν μάρτυρες στα δικαστήρια και μπορούν να μαρτυρούν κατά αιρετικών ή υπέρ ορθοδόξων αλλά όχι κατά ορθοδόξων.

"ει δε αύθις αιρετικός είη και ορθόδοξος, κατά μεν αιρετικών και σφόδρα δύνασθαι μαρτυρείν υπέρ ορθοδόξων, κατά δε ορθοδόξων ουκ έτι"

macedon

quote:

---

.macedon:
Διατάζουμε όλους τους υπηκόους να απέχουν από τις παγανιστικές θυσίες.
2. Οποιοσδήποτε λατρεύει τους παγανιστικούς θεούς θα θανατωθεί με ξίφος και η περιουσία του θα δημευθεί. Οι διοικητές των επαρχιών θα υποστούν την ίδια τιμωρία αν αμελήσουν να εφαρμόσουν αυτόν το νόμο. (Κωνστάντιος 354 )

---

Μέσα από τη νομοθεσία των αιρετικών Ιουδαίων με το όνομα "Χριστιανοί" που διοικούσαν τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, γίνεται φανερός ένας στόχος. "Επιβολή του χριστιανισμού με κάθε μέσο".

Για να γίνει όμως αυτό, έπρεπε πρώτα να προϋπάρξουν δύο ενέργειες:

1. Να εξαπολυθεί ένας ανηλεής διωγμός εναντίον των αρχαίων θρησκειών.
2. Να εξαφανιστούν όσες "αιρετικές" φωνές υπήρχαν μέσα στην ίδια την αίρεση.

Το επόμενο βήμα "επιβολή του χριστιανισμού σε όλους" θα ήταν τότε πιο εύκολο και ήρθε με τη νομοθεσία του Ιουστινιανού, που επέβαλε το βάπτισμα σε όλους, από βρέφη μέχρι υπερήλικες με ποινή το θάνατο!

Στο δεύτερο αυτό τμήμα καταγράφονται οι απαγορεύσεις των χριστιανών εναντίον των διαφόρων "αιρέσεων". Δεν καταγράφονται ή καταγράφονται ελάχιστα οι διώξεις εναντίον των ίδιων των οπαδών των διαφόρων "αιρέσεων" ή των οπαδών άλλων θρησκειών, που θα παρατεθούν χωριστά (στο τέταρτο μέρος), και αποτελούν ένα αρκετά μεγάλο τμήμα.

Σαν "αιρετικός" ορίζεται, όπως σημειώνει ο φίλος Sesostris παραπάνω, "όστις μη της καθολικής εκκλησίας και της ορθοδόξου και αγίας ημών υπάρχει πίστεως" ενώ στο νόμο 1.5.2 του Κώδικα του Ιουστινιανού ορίζεται σαν αιρετικός αυτός που "παρεκκλίνει έστω και ελάχιστα από το δόγμα της καθολικής πίστης" (Haereticorum autem vocabulo continentur et latis adversus eos sanctionibus debent succumbere, qui vel levi argumento iudicio catholicae religionis et tramite detecti fuerint deviare).

Με δυο λόγια οι παρακάτω νόμοι αφορούν την πίστη όλων όσοι δεν είναι χριστιανοί.

CTh: Codex Theodosianus
CJ: Corpus Iuris Civilis - Κώδικας Ιουστινιανού

Γενικά κατά των αιρέσεων

CTh 16.5.1, CJ1.5.1
Όλα τα προνόμια που αφορούν την άσκηση των λατρευτικών καθηκόντων, απονέμονται μόνον στους οπαδούς της καθολικής πίστης. Οι αιρετικοί και σχισματικοί όχι μόνον δεν έχουν τα προνόμια αυτά αλλά θα υπόκεινται και σε βαρύτατα πρόστιμα. (Κωνσταντίνος 326)

CJ 1.5.2
Όλες οι αιρέσεις απαγορεύονται διά νόμου και κανείς δεν επιτρέπεται ούτε να μάθει ούτε να διδάξει οποιαδήποτε αίρεση μπορεί να ανακαλυφθεί στο μέλλον. (...) Υπό αυτούς τους όρους διατηρείται το όνομα “αιρετικός” και οι ανήκοντες στην κατηγορία αυτή θα υποστούν τις συνέπειες του νόμου, όποιοι δηλαδή παρεκκλίνουν έστω και ελάχιστα από το δόγμα της καθολικής πίστης (Γρατιανός, Βαλεντιανός και Θεοδόσιος 379)

CTh 16.5.5
Όλες οι αιρέσεις απαγορεύονται τόσο από τους αυτοκρατορικούς όσο και από τους θεϊκούς νόμους. Οποιος θελήσει να μιλήσει για τις αιρέσεις αυτές σε άλλους ανθρώπους, θα θανατωθεί. Αυτά τα διδάγματα θα πρέπει να τα κρατήσει για τον εαυτό του και να μην τα κάνει γνωστά. (Θεοδόσιος 379)

CTh 16.5.11
Όποιοι πιστεύουν τα ψευδή δόγματα των διαφόρων αιρέσεων, όπως οι Ευνομιανοί, οι Αριανιστές, οι Μακεδονιανοί, οι Πνευματομάχοι, οι Μανιχαίοι, οι Εγκρατητές, οι Αποτακτικοί, οι Σακκοφόροι και οι Υδροπαραστάτες, δεν έχουν το δικαίωμα να συγκεντρώνονται σε δημόσιους ή ιδιωτικούς χώρους και γενικά δεν έχουν δικαίωμα να προβαίνουν σε οποιαδήποτε ενέργεια αντιτίθεται στην ορθόδοξη πίστη.(Θεοδόσιος 383)

CTh 16.5.19
Τόσο μέσα στην ιερή πόλη μας όσο και στις άλλες πόλεις και στις περιοχές της αυτοκρατορίας, οι ιερείς ή οι υπεύθυνοι οποιασδήποτε θρησκείας που δεν ανήκουν στην ορθόδοξη πίστη, δεν έχουν το δικαίωμα να παρευρίσκονται σε κηδείες. (Θεοδόσιος 389)

CTh 16.5.65, CJ 1.5.5
Οι Αριανοί, οι Μακεδονιανοί, Πνευματομάχοι, Απολιναριστές, Νοβατιανοί, Σαββατιανοί, Ευνομιανοί, Τετραδίτες, Βαλεντινιανοί, Μοντανιστές ή Πρισιλιανιστές, Φρυγιανοί, Μαρκιανιστές, Βορβαριανοί, Μεσσαλιανοί, Ευτυχιανοί, Δονατιστές, Αυδιανοί, Υδροπορατάτες, Τασκοδρογιστές, Ερμειεσιανοί, Φωτινιανοί, Παυλιανοί, Μαρκελλιανοί, Οφίτες, Ενκρατητές, Αποστάτες, Σακοφόροι και οι μέγιστοι εγκληματίες, οι Μανιχαίοι, δεν έχουν το δικαίωμα να προσέρχονται και να προσεύχονται σε κανένα μέρος εντός της Ρωμαϊκής επικράτειας. (Θεοδόσιος Β΄, 428)

CJ 1.5.14
Οι αιρετικοί απαγορεύεται να προβαίνουν σε συγκεντρώσεις, συνελεύσεις ή συνόδους, να εκτελούν οποιαδήποτε βάπτιση, να ορίζουν ιερείς και να διαχειρίζονται γη είτε άμεσα είτε μέσω αντιπροσώπων. Οποιοσδήποτε παραβεί το νόμο αυτό, θα τιμωρείται με θάνατο.

CTh 16.5.24
Οι αιρετικοί δεν έχουν το δικαίωμα να κάνουν γνωστές τις δοξασίες τους σε άλλους ανθρώπους. Αυτοί που θα παραβούν το νόμο αυτόν, θα τιμωρηθούν με την ποινή του θανάτου. Την ίδια τιμωρία θα έχουν και οι δικαστές που θα αμελήσουν την εφαρμογή του νόμου αυτού. (Θεοδόσιος 394)

Κατά Ιουδαίων

CTh 16.8.7, CJ 1.7.1
Αν κάποιος γίνει χριστιανός και αργότερα ασπαστεί τον Ιουδαϊσμό, η περιουσία του θα δημεύεται (Κωνσταντίνος 357)

Νεστοριανοί-Ευτυχιανοί-Απολιναριστές

CJ 1.5.6-2
Απαγορεύουμε στους Νεστοριανούς να συγκεντρώνονται σε οποιοδήποτε μέρος. Αν πραγματοποιηθεί μια τέτοια συνάντηση, το κτίριο όπου θα γίνει η συνάντηση αυτή θα δημευθεί. (Θεοδόσιος Β΄ 435).

CJ 1.7.6
Οποιοσδήποτε ορθόδοξος μοναχός ή ιερέας έγινε αιρετικός και ακολουθεί τις διδασκαλίες του Ευτύχιου ή του Απολινάριου, θα υποβληθεί σε όλες τις τιμωρίες που προβλέπει ο νόμος και θα εξοριστεί διά παντός από το έδαφος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όπως ακριβώς ορίζει ο νόμος για τους Μανιχαίους (Βαλεντινιανός και Μαρκιανός, 455).

Cth 16.5.33
Οι οπαδοί της αίρεσης του Απολινάριου θα εξοριστούν από την ιερή αυτή πόλη (σημ. την Κωνσταντινούπολη). Δεν επιτρέπεται σε οπαδούς της αίρεσης αυτής να συγκεντρώνονται σε οποιοδήποτε μέρος και για οποιοδήποτε λόγο. Σε περίπτωση που συμβεί αυτό, το οίκημα θα κατάσχεται. (Αρκάδιος 397)

CJ 1.1.5.3 Καταδικάζουμε όλες τις αιρέσεις, ειδικά το Νεστόριο που κάνει διάκριση ανάμεσα στο Θεό και το Χριστό και αρνείται ότι η Μαρία ήταν η μητέρα του Θεού. Καταδικάζουμε επίσης τον Ευτύχιο που αρνείται την ενσάρκωση και δεν δέχεται ότι ο Χριστός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα. Καταδικάζουμε επίσης τον Απολινάριο που αρνείται ότι ο Χριστός είχε ψυχή ανθρώπου. Τέλος καταδικάζουμε όλους όσους πιστεύουν τα ίδια. Αυτοί οι αιρετικοί δεν θα πρέπει να περιμένουν καμία συγχώρεση από μας και όποιος βρεθεί να πιστεύει αυτά, θα τιμωρηθεί δεόντως (Ιουστινιανός, 527)

CJ 1.1.6 (Επαναλαμβάνεται ο παραπάνω νόμος με έτος έκδοσης 533)

Μανιχαίοι - Μοντανιστές-Οφίτες

CTh 16.5.3
Όποτε βρεθεί κάποια ομάδα Μανιχαίων να κάνει συγκέντρωση, οι ηγέτες τους να τιμωρηθούν και το σπίτι να κατασχεθεί από τους αξιωματούχους της πόλης (Ουάλης, 372)

CJ 1.5.15
Επειδή οι Μανιχαίοι πρέπει να τιμωρούνται όχι μόνο στη ζωή αυτή αλλά η τιμωρία να τους ακολουθεί και αφού πεθάνουν, θα γίνεται έρευνα σχετικά με την περιουσία τους. Αν οι απόγονοί τους είναι χριστιανοί, θα έχουν το δικαίωμα να κρατήσουν τη γη που κληρονόμησαν. Αν δεν είναι, η ακίνητη περιουσία θα δημεύεται

CJ 1.5.19.4
Ολοι οι νόμοι που τιμωρούν τους αιρετικούς και ειδικά τους παγανιστές, τους Μανιχαίους, τους Μοντανιστές και τους Οφίτες θα παραμείνουν σε ισχύ διά παντός. (Ιουστινιανός, 529)

CJ 1.5.20.3
Διατάζουμε όλους όσους ασπάζονται την αίρεση των Μοντανιστών και ειδικά τους δήθεν πατριάρχες, επισκόπους και ιερείς τους να εξοριστούν από την πόλη αυτή και από οποιαδήποτε άλλη πόλη της αυτοκρατορίας. (Ιουστινιανός 530)

Ευνομιανοί

CTh 16.5.31
Οι δάσκαλοι και οι ιερείς των Ευνομιανών θα εξοριστούν από τις πόλεις ώστε να μην μολύνουν με τη διδασκαλία τους την καθολική πίστη. (Αρκάδιος 396)

Συνεχίζεται

Φίλε europaios2, αφού λοιπόν η λέξη σέβας δεν υπήρχε στην αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, αλλά η λέξη φόβος υπείχε κατά την άποψη σου και την έννοια του σεβασμού, θα ήθελα να μου δώσεις του σχετικούς ορισμούς από κάνα δύο λεξικά, γιατί εγώ αλλιθώς τα γνωρίζω. Ο φόβος είναι φόβος και το σέβας είανι σεβασμός, αλλά μάλλον λανθάνω. Ελπίζω ειλικρινά να μου δώσεις στοιχεία, έχω κάθε καλή διάθεση να το ψάξουμε.

Φιλικά
Κωστάκης

Άλλο ρήμα είναι το «σεβίζω» (σεβάζομαι) και άλλο το «σέβομαι». Μη τα μπλέκουμε!!!
«Σεβίζω» σημαίνει τιμώ, θαυμάζω κλπ. ενώ το «σέβομαι» σημαίνει νιώθω φόβο ακόμα και ντροπή .
Ο «σεβαστός» προέρχεται από το «σεβιστός» και επομένως σημαίνει ότι ο σεβαστός χαίρει της εκτίμησης και του θαυμασμού μας.
Τώρα ότι ακόμα και οι αρχαίοι συγγραφείς τα μπέρδεψαν αυτά τα δύο ρήματα δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.
Υπάρχει σοβαρή ένδειξη σύμφωνα με τον Passow ότι το ρήμα ήταν στην αρχική του μορφή «Σεύω» πριν γίνει «Σέβω».
Προσωπικά είμαι υπέρ της άποψης ότι το «Σεύω» είναι ετυμολόγημα του «Ιεύ» ή ακόμα καλύτερα του «Σι» + «Ιευ». Όπου «Σι» για «Σιός» δηλαδή θεός και «Ιεύς» για «Ζευς». Με λίγα λόγια το δέος που ένιωθαν οι αρχαίοι μπροστά στα λατρευτικά τους σύμβολα.

Να χαρούν και λίγο οι φίλοι μας οι 12θεϊστές. Τι λετε;

Λουκάς

quote:

---

kostakis:
Φίλε europaios2, αφού λοιπόν η λέξη σέβας δεν υπήρχε στην αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, αλλά η λέξη φόβος υπείχε κατά την άποψη σου και την έννοια του σεβασμού, θα ήθελα να μου δώσεις του σχετικούς ορισμούς από κάνα δύο λεξικά, γιατί εγώ αλλιθώς τα γνωρίζω. Ο φόβος είναι φόβος και το σέβας είανι σεβασμός, αλλά μάλλον λανθάνω. Ελπίζω ειλικρινά να μου δώσεις στοιχεία, έχω κάθε καλή διάθεση να το ψάξουμε.

---

Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!

Φίλε ΕΡΙΩΠΙΣ σε ευχαριστώ για τα επεξηγηματικά. Πάντοτε υποστηρίζω ότι μέσω του διαλόγου μαθαίνει κανείς κάτι παραπάνω ή διδάσκεται τα λάθη του.
Φίλε europaios2, με τα επαρκή (ούτε τέλεια, ούτε ανύπαρκτα) αρχαία ελληνικά μου θα σου πω ότι καταλαβαίνω το εξής :
Γυνή δέδεται νόμω εφ' όσον ζη ο ανήρ αυτής, εάν δε κοιμηθεί ο ανήρ αυτής ελεύθερα έστιν ω θέλει γαμηθήναι μόνο εν Κυρίω. = Η γυναίκα "δένεται" μέσω νόμου (δοτική του μέσου) καθ΄οσον ο άντρας της ζει, αν όμως ο άντρας της πεθάνει ("κοιμηθεί" γνωρίζουμε ότι είναι ο εκκλησιαστικός όρος για το αποθνίσκει) είναι ελεύθερη να νυμφευτεί (γαμηθήναι = παντρεύομαι, έρχομαι σε γάμο) μόνο μέσα στην κοινωνία του Κυρίου (Εκκλησία). Το "ω" δε γνωρίζω τη χρήση έχει εδώ.
Για αυτό που λέει ο Παύλος, δεν ξέρω αν είναι μισογύνης, από το συγκεκριμένο εδάφιο δε βλέπω κάτι τέτοιο.

Φιλικά
Κωστάκης