- Ναζισμός & Χριστιανισμός [Φωτο Άλμπουμ] - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ο Βλαδίμηρος ο μέγας
ο πατερούλης των λαών
..και ο Φιντέλ
Dr Jekyll Mr Hyde: (Για τις φωτογραφίες)
quote:
Δεν αποδεικνυουν τιποτα!
Βεβαίως και δεν αποδυκνύουν τίποτα, για σένα και ο Χριστός ο ίδιος να σου δήλωνε οτι είναι Ναζί, πάλι δεν αποδύκνυε τίποτα.....
OANNHSEA:
quote:
Δυστυχώς ο Lock_Smith δεν ξέρει και τόσο καλά την ιστορία του ναζιστικού κινήματος. - Δεν έχει διαβάσει.....
Το τι ξέρω και τι όχι, εσύ δεν μπορείς να το ξέρεις.....
Η βιασύνη σου να βγάλεις συμπέρασμα για μένα που ούτε καν έχεις ανταλάξει μια καλημέρα μαζί μου, δείχνει οτι σπεύδεις να μου κολήσεις ετικέτα γιατί δεν σου αρέσει το topic.
Σ' αρέσει ή όχι αυτή είναι η Ιστορία και αυτές είναι οι αποδείξεις του ΑΙΣΧΟΥΣ.
quote:
ΜΟΝΟ όταν οι επίσκοποι δήλωσαν υποταγή, σταμάτησαν οι διώξεις και οι αιχμές εναντίων τους...
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ!!!!!
Δόξα και τιμή σε όσους/όσες φωνάξαν δυνατά κάτω το "΄Γ Ράϊχ" την ώρα που τους εκτελούσαν.
Το να γονατίσεις στην Ναζιστική μηχανή για να σώσεις την γούνα σου δεν σε δικαιολογεί.
Χαιρέτησες? Είσαι μαζί τους.
Και όσοι χαιρέτησαν έσωσαν το τομάρι τους αλλά όχι και την ψυχή τους.
samuel 1974: (Παραθέτει φωτό όπου Άγγλοι ποδοσφαιριστές χαιρετούν ναζιστικά και ιδού ο προβληματισμός του)
quote:
...δηλαδή οι Άγγλοι αθλητές;;;
Τώρα που σε "πόνεσε" αναρωτιέσαι?
Όταν άνοιξες το προβοκατόρικο θέμα σου, φίλε μου δεν σε είδα πουθενά να αναρωτιέσαι έτσι καθαρά και τίμια το απλούστατο:
"Όποιος έιναι Παγανιστής είναι Ναζί"?
Αντίθετα προσπαθείς δια της πλαγίας οδού (που κατέχεις άριστα), να τσουβαλιάσεις τους μισητούς προς εσένα αλόθρησκους με τον ποιό προσβλητικό τρόπο.
Ένα θα σου πω: Έπρεπε να είμαι συντονιστής για να σε τακτοποιούσα όπως σου πρέπει, (δεν εννοώ πως οι moderator του blog δεν κάνουν σωστά την δουλειά τους αλλά σε φαινόμενα σαν εσένα παρα είναι ελαστικοί).
europaios2:
quote:
τίποτα κατά του Χριστιανισμού έχεις να γράψεις? Αν ναι καλώς αν όχι χαλάς την πιάτσα............
quote:
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Εσύ ξεφτυλίζεσαι μόνος σου με το στυλάκι σου, δεν χρειάζεσαι "δίκες".
Ψηλός:
quote:
Όταν κάποιος έχει κατεβάσει διακόπτη, ό, τι και να του πεις είναι ανώφελο τελικά.
Άρχισες να κάνεις αυτοκριτική? Αυτό είναι καλό βήμα.....
quote:
Αν δεν βλέπετε τον έρποντα ή/και έκδηλο φασισμό που εμπεριέχεται στο πνεύμα που διέπει τις διάφορες νεοπαγανιστικές ομάδες, τι μπορεί να πει κανείς;;
Το μόνο που μπορεί να πει κανείς είναι αυτό εδώ το παράδειγμα:
Φαντάσου έναν τρελό στην Ομόνοια ο οποίος βλέπει οράματα, (βλέπει πως τον κυνηγάει ένα λιοντάρι ας πούμε).
Αρχίζει και φωνάζει:
-Λιοντάρι βοήθεια!
Τον ρωτάει ο κόσμος:
-Ποιό λιοντάρι άνθρωπέ μου? Που το είδες το λιοντάρι?
Απάντηση:
-Αν δεν βλέπετε το λιοντάρι τι μπορεί να πει κανείς;;
quote:
Δυστυχώς, το κόλλημα που έχετε φάει με το Χριστιανισμό σας έχει θολώσει το μυαλό και παραμιλάτε συνεχώς.
Πως το είπες αυτό Ψηλέ, για ξαναπές στο δυνατά.....
Ποιός έχει κολλήσει με τον Χριστιανισμό?
Ποιούς βλέπω στο blog να έχουν κολλήσει με την θρησκεία και να έχει γίνει το μυαλό τους milk shake?
Διακρίνω και δεύτερο σημάδι αυτοκριτικής?
Ό,τι κλείνει, ανοίγει!
quote:
Lock_Smith:
Εσύ ξεφτυλίζεσαι μόνος σου με το στυλάκι σου, δεν χρειάζεσαι "δίκες".
Mε το στυλάκι μου σ' έχω ταράξει στις τάπες.....ακόμη περιμένω τις λεπτομέρειες του πολέμου των Ιουδαίων εναντίων των Ρωμαίων Χριστιανών άκουσον άκουσον περί το 132μ.Χ.
Όσο για τις δίκες ακόμη περιμένω τη μήνυση του macedon!!! με αυτό το μήνυμά μου όμως!!! σου παρουσιάζεται μια μεγάλη ευκαιρία....να πάρεις τη σκυτάλη!!!!!
quote:
Lock_Smith:
Βεβαίως και δεν αποδυκνύουν τίποτα, για σένα και ο Χριστός ο ίδιος να σου δήλωνε οτι είναι Ναζί, πάλι δεν αποδύκνυε τίποτα.....
Άλλοι εδώ μέσα έχουν ισχυριστεί ότι και ο Χριστός ο ίδιος να εμφανιζόταν μπροστά τους δε θα τον δέχονταν.......ψάξε για φανατικούς εκεί γύρω........
quote:
Lock_Smith:
Σ' αρέσει ή όχι αυτή είναι η Ιστορία και αυτές είναι οι αποδείξεις του ΑΙΣΧΟΥΣ.
Για σχολίασε όμως τη στάση προσοχής των Ελλήνων ποδοσφαιριστών στο άκουσμα του Τουρκικού εθνικού ύμνου τι έχεις να πεις? εμένα κάτι μου μυρίζει!!!!!
quote:
Lock_Smith:
Το να γονατίσεις στην Ναζιστική μηχανή για να σώσεις την γούνα σου δεν σε δικαιολογεί.
Χαιρέτησες? Είσαι μαζί τους. Και όσοι χαιρέτησαν έσωσαν το τομάρι τους αλλά όχι και την ψυχή τους.
Συμπέρασμα όλοι οι Έλληνες πλην όσον βγήκαν στο βουνό εναντίων των Γερμανών ήσαν προδότες.
Και άλλο ένα συμπέρασμα όχι δικό μου αλλά από τα δικά σου γραφόμενα είναι ότι οι γονείς σου ή οι παππούδες σου ήσαν
quote:
Lock_Smith:
Ένα θα σου πω: Έπρεπε να είμαι συντονιστής για να σε τακτοποιούσα όπως σου πρέπει, (δεν εννοώ πως οι moderator του blog δεν κάνουν σωστά την δουλειά τους αλλά σε φαινόμενα σαν εσένα παρα είναι ελαστικοί).
Τσσσ τσσσ ποπό!!!!! φασίστας!!!!!! ο άνθρωπος!!!!!!!!!
quote:
Lock_Smith:
Πως το είπες αυτό Ψηλέ, για ξαναπές στο δυνατά.....
Ποιός έχει κολλήσει με τον Χριστιανισμό?
Ποιούς βλέπω στο blog να έχουν κολλήσει με την θρησκεία και να έχει γίνει το μυαλό τους milk shake?
Διακρίνω και δεύτερο σημάδι αυτοκριτικής?
Καλά σου λέει ρε ψηλέ!!! εδώ ο άνθρωπος γράφει νέα ιστορική νουβέλα!!!!! θα του χαλάσεις τη ζαχαρένια του??????
........α!!!!! που να σκάσετε όλοι σας!!!!!!
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Edited by - europaios2 on 22/10/2008 19:43:22
_________________________________________________________________
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΛΟΓΩ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΥΠΟΤΙΜΗΤΙΚΩΝ ΚΙ
ΥΒΡΙΣΤΙΚΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΩΝ ΠΡΟΣ ΣΥΓΓΕΝΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
ΑΛΛΟΥ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗ.
25/10/2008
_________________________________________________________________
quote:
@ γιάπετ
quote:
________________________________________
Ψηλέ, θεωρείς ότι οι φωτογραφίες του Lock_Smith και του Σαμουήλ, είναι συγκρίσιμες;;
________________________________________
Θέλεις να πεις ότι το να χαιρετήσει κάποιος ναζιστικά κάποια φορά ή να φορέσει περιστασιακά ναζιστικά σύμβολα, αποδεικνύει ότι ο συγκεκριμένος είναι και συνειδητοποιημένος ναζιστής;;;
Δεν καταλαβαίνω το λόγο που προσπάθησες να ερμηνεύσεις την ερώτησή μου, ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, όπως είναι και φυσιολογικό και μάλιστα καταλήγοντας σε συμπέρασμα που βγαίνει μόνο από το λιβανισμένο μυαλό σου.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΣΠΕΥΣΕΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ...
Επομένως όλο το υπόλοιπο μήνυμά σου, είναι παραλήρημα...και η ανάρτιση των συγκεκριμένων φωτογραφιών, δείχνει τους στόχους και την αφετηρία σου...
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
quote:
γιαπετ:
Δεν καταλαβαίνω το λόγο που προσπάθησες να ερμηνεύσεις την ερώτησή μου, ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, όπως είναι και φυσιολογικό και μάλιστα καταλήγοντας σε συμπέρασμα που βγαίνει μόνο από το λιβανισμένο μυαλό σου.ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΣΠΕΥΣΕΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ...
Επομένως όλο το υπόλοιπο μήνυμά σου, είναι παραλήρημα...και η ανάρτιση των συγκεκριμένων φωτογραφιών, δείχνει τους στόχους και την αφετηρία σου...
Μια χαρά κατάλαβε εσύ δε βλέπεις ότι οι φωτογραφίες αναδεικνύουν τη γύμνια σας? αν όχι δεν πειράζει.......δε θα ναι η πρώτη φορά........
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
quote:Όχι φίλε μου Dr Jekyll Mr Hyde άλλα υποσυνείδητα το σκέφτεσαι! Ένας που δηλώνει Χριστιανός απορρίπτει την ιδέα της τελικής κρίσης; Συν τοις άλλοις, ξέρω ανθρώπους που ήταν αδιάφοροι για τον Χριστιανισμό και μεγαλώνοντας αρχίζουν και ασχολούνται... θεωρώντας ότι θέλουν να φύγουν με καθαρή την ψυχή τους δηλαδή ήσυχη την συνειδησή τους. Είναι αυτό που είχε πει ο Elo (ας με διορθώσει αν κάνω λάθος) ότι όλες οι θρησκείες στηρίχθηκαν στο τι γίνεται μεταθάνατον!
Κανεις δε ζει τη ζωη του με βαση εναν μετεπειτα παραδεισο
"Μόνο για την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία μπορεί να πει κανείς ότι ο πολιτισμός ήτανε ένας παράγοντας. Ακόμα και το καθεστώς των Αράβων στην Ισπανία είχε μία αρχοντιά: οι μεγαλύτεροι διανοητές, αστρονόμοι, μαθηματικοί, μία απο τις πιο ανθρώπινες περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας, όμοια ενός κολοσσιαίου ιπποτισμού. Όταν ήρθε μετά ο Χριστιανισμός, μπορεί κάποιος να πει μόνο: Οι βάρβαροι. Ο ιπποτισμός, τον οποίο έχουνε οι Καστιλιάνοι είναι στην πραγματικότητα αραβική κληρονομιά. Εάν δεν νικούσε στο Πουτιέ ο Κάρολος Μαρτέλ: -Πήραμε ήδη τον εβραϊκό κόσμο μέσα μας- Ο Χριστιανισμός είναι κάτι τόσο άνοστο- θα είχαμε ασπαστεί τον Μωαμεθανισμό, αυτή την διδαχή της αμοιβής του ηρωϊσμού: μόνο ο μαχητής έχει τον έβδομο ουρανό! Οι Γερμανοί θα κατακτούσανε με αυτό όλον τον κόσμο, μόνο ο Χριστιανισμός μας εμπόδισε σε αυτό."
Hitler's Table Talk 1941-1944, Enigma Books, 2000, S. 607, ISBN 1929631480
quote:
Συν τοις άλλοις, ξέρω ανθρώπους που ήταν αδιάφοροι για τον Χριστιανισμό και μεγαλώνοντας αρχίζουν και ασχολούνται...
Αναρωτηθηκες ποτε γιατι συμβαινει αυτο
και μαλιστα σε καπως προχωρημενη ηλικια οπως λές? μημπως καταλαβαν κατι?
quote:
θεωρώντας ότι θέλουν να φύγουν με καθαρή την ψυχή τους δηλαδή ήσυχη την συνειδησή τους. Είναι αυτό που είχε πει ο Elo (ας με διορθώσει αν κάνω λάθος) ότι όλες οι θρησκείες στηρίχθηκαν στο τι γίνεται μεταθάνατον!
Κανεις δεν τους αναγκαζει να κανουν ή να πιστεψουν οτιδηποτε. Εχουν μορφωση, κριση άρα και πληρη συνειδηση των επιλογων τους. Αν αυτες ειναι λαθος τοτε ειναι ειναι δικο τους και το προβλημα και η ευθυνη.
quote:Λές να τους ήρθε επιφοίτηση του Άγιου Πνέυματος; Απλά αρχίζουν και φοβούνται... Είναι αυτό που είχα πει παλιότερα, πρέπει τον εκάστοτε θεό που ασπάζεσαι να τον θεωρείς σαν φίλο σου.. Να μην αισθάνεσαι κανένα φόβο, δέος, σεβασμό κτλ.
Αναρωτηθηκες ποτε γιατι συμβαινει αυτο και μαλιστα σε καπως προχωρημενη ηλικια οπως λές? μημπως καταλαβαν κατι?
quote:
Λές να τους ήρθε επιφοίτηση του Άγιου Πνέυματος; Απλά αρχίζουν και φοβούνται... Είναι αυτό που είχα πει παλιότερα, πρέπει τον εκάστοτε θεό που ασπάζεσαι να τον θεωρείς σαν φίλο σου.. Να μην αισθάνεσαι κανένα φόβο, δέος, σεβασμό κτλ.
Πότε στα 30 τους? Μελλοθανατοι ειναι και τρεμουν απο φοβο? λολ..
quote:
Είναι αυτό που είχα πει παλιότερα, πρέπει τον εκάστοτε θεό που ασπάζεσαι να τον θεωρείς σαν φίλο σου.. Να μην αισθάνεσαι κανένα φόβο, δέος, σεβασμό κτλ.
Nα παίζεις και καμιά σφαλιάρα, να συζητάς για γκομενοδουλιές και πάει λέγοντας..........γιατί όχι?
"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"
Τα παραθέτω και τα συμπεράσματα δικά σας...!
<<...Ούτε είναι ο Ιαβέ, ο θεός των μυριάδων εκατομμυρίων, που διαμέσου αυτών των ιδίων αιώνων, και αιώνες επί αιώνων προηγουμένως, βρήκε τη Γη ως κήπο και τάφο, και όλοι εκείνοι οι αμέτρητοι θεοί και θεές, απλά φασματικά φράγματα που ύψωσε ο άνθρωπος μεταξύ του εαυτού του και των αιώνιων δυνάμεων, για τις οποίες το ένστικτο του ανθρώπου ανέκαθεν τον προειδοποιούσε οτι καραδοκούν έτοιμες πάντα να καταστρέψουν.
Που όντως τον καταστρέφουν μόλις η επαγρύπνησή του χαλαρώσει, μόλις εξασθενήσει η αντίστασή του - ο αιώνιος, ανελέητος νόμος, που θα εκμηδενίσει την ανθρωπότητα τη στιγμή που θα έρθει σε σύγκρουση με το νόμο αυτό και στο τέλος θα στρέψει τη βούληση και τη δύναμή του ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό...
Αδύναμα πλασματάκια, που προσεύχονται για θαύματα προκειμένου να κάνουν εύκολο το μονοπάτι που κανονικά η δική τους θέληση θα'πρεπε να χαράζει.
Φυγόπονοι, που ο καθένας τους πασχίζει να φορτώσει στο θεό του το βάρος απ'το φορτίο που κουβαλάει-ενώ μόνο αυτό είναι εκείνο που μπορεί να του δώσει τη δύναμη για να βαδίσει λεύτερος και δίχως φόβο, σαν θεός ο ίδιος ανάμεσα στ'αστέρια.
Κυριαρχία επι της γής; Ναί, για όσο καιρό ο άνθρωπος θα είναι άξιος να εξουσιάζει-ως τότε μόνο.Η επιστήμη μας έχει προειδοποιήσει. Πού ήταν τα θηλαστικά όταν βασίλευαν τα γιγάντια ερπετά; Λούφαζαν κρυμμένα και φοβισμένα στις σκοτεινές και μυστικές φωλιές τους. Κι ωστόσο ο άνθρωπος ξεπήδησε από εκείνα τα κρυμμένα ζώα.
Για πόσο καιρό στην ιστορία της Γης ήταν ο άνθρωπος ο αφέντης της;
Όσο κρατά μια ανάσα, όσο κρατάει το πέρασμα ενός σύννεφου. Και θα παραμείνει αφέντης μέχρι τη στιγμή που θα εμφανιστεί κάτι πιό δυνατό, που θα του αποσπάσει την εξουσία, όπως την απέσπασε ο ίδιος από τους αρπαχτικούς ομοίους του, όπως την απέσπασαν τα ερπετά από τα γιγάντια σαυροειδή, που με τη σειρά την άρπαξαν από τους εφιαλτικούς κυρίαρχους του Τριασίου - και η ίδια διαδοχή φτάνει πίσω μέχρι τη λάσπη της αρχέγονης Γής.
Ζωή! Ζωή! Ζωή! Παντού η ζωή που αγωνίζεται για την ολοκλήρωση!
Ζωή που παραμερίζει από το δρόμο της κάθε άλλη ζωή, που πολεμά για τη στιγμή της κυριαρχίας της, που την κερδίζει, την κρατά για όσο διαρκεί ένα ανεβοκατέβασμα των φτερών του χρόνου μές στην αιωνιότητα. Και μετά γκρεμίζεται και τσαλαπατιέται από τα πόδια κάποιας άλλης μορφής ζωής, που έχει έρθει η μεγάλη ώρα της.
Ζωή, που συνωστίζεται έξω από κάθε αμπαρωμένο κατώφλι σ'ενα εκατομμύριο περιστρεφόμενους κόσμους, ναι, σ'ένα εκατομμύριο στροβιλιζόμενα σύμπαντα- που σπρώχνει τις πόρτες, τις γκρεμίζει και κατακλύζει το χώρο εκδιώκοντας τους ως τότε ενοίκους, που είχαν την αυταπάτη ότι ήταν απόλυτα ασφαλείς.
Και αυτά...αυτά... είναι ήδη πέρα απ'το Κατώφλι και μέσα στο Σπίτι του Ανθρώπου, που δεν υποψιάζεται κάν οτι οι πόρτες του είναι κιόλας γκρεμισμένες. >>
Αφιερωμένο σε όλους τους κυνηγούς του Αγνώστου και γενικότερα σε όλους τους Αναζητητές!
Φυγόπονοι, που ο καθένας τους πασχίζει να φορτώσει στο θεό του το βάρος απ'το φορτίο που κουβαλάει-ενώ μόνο αυτό είναι εκείνο που μπορεί να του δώσει τη δύναμη για να βαδίσει λεύτερος και δίχως φόβο, σαν θεός ο ίδιος ανάμεσα στ'αστέρια".
Υπέροχο… 
Για δώσε και άλλα στοιχεία από το συγκεκριμένο βιβλίο (μυθιστόρημα)…
Πρόκειται βέβαια για μια ενστικτώδη τάση αυτοπροστασίας, η οποία αποκτήθηκε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που απέκτησαν και τα ζώα τους προστατευτικούς τους χρωματισμούς.Είναι κάτι σαν τις ρίγες, ας πούμε της ζέμπρας, ή της τίγρης, που γίνονται τόσο θαυμάσια ένα με τις γραμμωτές και πιτσιλωτές σκιές των θαμνότοπων και της ζούγκλας, ή σαν τα σχήματα που έχουν ορισμένα έντομα, που μιμούνται κλαδάκια ή φύλλα.Πραγματικά, είναι κάτι ανάλογο με όλη τη φυσική ικανότητα παραλλαγής, βάση της τέχνης του καμουφλάζ, που τόσο εντυπωσιακά αναπτύχθηκε κατά τον τελευταίο πόλεμο.
Όπως τ'άγρια ζώα της ερημιάς, το μυαλό του ανθρώπου κινείται κι αυτό μέσα σε μια ζούγκλα - τη ζούγκλα της ζωής, βαδίζοντας σε μονοπάτια που ανοίχτηκαν από τη σκέψη των αμέτρητων προγόνων μας από τη γέννηση στο θάνατο.
Όλα αυτά τα μονοπάτια είναι πλαισιωμένα και κρυμμένα - μεταφορικά και κυριολεκτικά - πίσω από Θάμνους και δέντρα, τα οποία ο ίδιος ο άνθρωπος επέλεξε, τοποθέτησε και καλλιέργησε: καταφύγια του οικείου, του συνηθισμένου, του κοινότοπου.
Σ'αυτά τα προγονικά μονοπάτια ο άνθρωπος κινείται μέσα στα όρια της πεπατημένης, κρυμμένος κι ασφαλής όπως τα ζώα στα λημέρια τους - ή έτσι φαντάζεται τουλάχιστον.
Παραέξω απλώνονται οι ερημιές κι οι κήποι του αγνώστου, και αυτα τα μικρά ανθρώπινα μονοπάτια δεν είναι περισσότερο απ'τις διαδρομές των λαγών σ'ένα απέραντο δάσος.
Αλλά αυτά είναι το σπίτι του!
Συνεπώς, ο άνθρωπος τρέχει φιβισμένος ν'απομακρυνθεί είτε από κάποιον τόπο άμεσης αποκάλυψης, είτε από κάποια θύελλα συναισθημάτων, είτε από κάποιον αγώνα δοκιμασίας της δύναμής του, πίσω στο καταφύγιο του φανερού και του γνωστού.
Εκεί, σ'ένα περιβάλλον που δεν απαιτεί ούτε την ελάχιστη κατανάλωση πνευματικής ενέργειας ή την άσκηση πρωτοβουλίας, βρίσκει ξανά τη δύναμη για να αποτολμήσει μια νέα εξόρμηση προς το άγνωστο.>>
Διαταγή εξετελέσθη, elo !
Τα εύσημα ανήκουν στον συγγραφέα A.Merrit και στον Γ.Μπαλάνο για την υπέροχη μετάφραση...! 
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
), σε κάποια σημεία, ειδικά στην σχέση ανθρώπου – θεού, μου θυμίζει «κάτι» από την Ασκητική.quote:
Αδύναμα πλασματάκια, που προσεύχονται για θαύματα προκειμένου να κάνουν εύκολο το μονοπάτι που κανονικά η δική τους θέληση θα'πρεπε να χαράζει.
Φυγόπονοι, που ο καθένας τους πασχίζει να φορτώσει στο θεό του το βάρος απ'το φορτίο που κουβαλάει-ενώ μόνο αυτό είναι εκείνο που μπορεί να του δώσει τη δύναμη για να βαδίσει λεύτερος και δίχως φόβο, σαν θεός ο ίδιος ανάμεσα στ'αστέρια"
Και ο Καζαντζάκης λέει εύστοχα και αντιδιαστέλλει ύστερα..
quote:
Η προσευκή μου δεν είναι κλαψούρισμα ζητιάνου μήτε ερωτικιά εξομολόγηση. Μήτε ταπεινός απολογισμός εμποράκου: σου ’δωκα, δώσε μου.
Η προσευκή μου είναι αναφορά στρατιώτη σε στρατηγό. Αυτό έκαμα σήμερα, να πως πολέμησα να σώσω στον εδικό μου τομέα αλάκερη τη μάχη, αυτά τα εμπόδια βρήκα, έτσι στοχάζουμαι αύριο να πολεμήσω.
Ασκητική σ. 73
Κοντεύει να περάσει ένας μήνας από τότε που ''άνοιξα'' το συγκεκριμένο θέμα!
Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλιά σας και ιδιαίτερα αυτούς που σιώπησαν, αποδεχόμενοι τη γνώση που αποκόμισαν απ'το συγκεκριμένο απόσπασμα...(όταν συμφωνούμε τα λόγια είναι περιττά...)
Οφείλω λοιπόν ως θεματοθέτης να γράψω την κατακλείδα του θέματος και ποιό συγκεκριμένα τους λόγους που με ώθησαν να το παραθέσω.
Γενικότερα μου αρέσει να διαβάζω μυθιστορήματα και ιδιαίτερα διηγήματα Επιστημονικής Φαντασίας.
Κάθε φορά που διαβάζω μια ιστορία ΕΦ ''ταξιδεύω'' νοερά σε άλλους κόσμους πέρα απ'τη Γή, σε ολόκληρο το Σύμπαν!
Τα βιβλία ΕΦ δεν περιορίζονται στη σχέση του ανθρώπου με τον κόσμο του, αλλά επεκτείνονται στην περιγραφή ενός σύμπαντος όπου ο κόσμος μας είναι ένας ακόμη κόσμος ανάμεσα σε πολλούς άλλους και σ'αυτούς τους άλλους κόσμους πρωταγωνιστές είναι άλλα πλάσματα συνήθως...
Κάθε φορά λοιπόν που διάβαζω ένα διήγημα ΕΦ ταυτίζομαι νοερά με τους πρωταγωνιστές-ανθρώπους, συμπάσχω μαζί τους, αγωνιώ για την τύχη τους, παρακολουθώ τις κινήσεις τους, ''μπαίνω'' στη θέση τους και σκέφτομαι πώς θα αντιδρούσα εγώ αν ήμουν στη συγκεκριμένη θέση.
Πολλές φορές δε, απορροφούμαι τόσο πολύ απ'την πλοκή και τη δράση που νιώθω πως βιώνω μέσα στο διήγημα και πως παρακολουθώ από μια άκρη τα δρώμενα, χωρίς βέβαια τη δυνατότητα παρέμβασης!
Ή ακόμη γίνομαι ένα με τον κάθε πρωταγωνιστή και φαντάζομαι τις επόμενες κινήσεις μου...
Είναι σαν να βρίσκομαι σε μια απ'αυτές τις κινηματογραφικές αίθουσες που διαθέτουν υπερσύγχρονα συστήματα εικόνας και ήχου και σου δίνουν την αίσθηση πως βρίσκεσαι ''μέσα'' στην ταινία που προβάλουν...ξέρετε, αυτές οι οποίες π.χ. δείχνουν ένα τρένο να έρχεται κατα πάνω σου και όλοι στιγμιαία τρομάζουν γιατί φαίνεται πως το τρένο θα ''ξεφύγει'' απ'την οθόνη και θα διασχίσει την αίθουσα!
Γιατί τα λέω όλα αυτά?
Λίγη υπομονή και θα καταλάβετε παρακάτω το γιατί...
Έχω καταφέρει λοιπόν να μετατρέπω τα διηγήματα ΕΦ σε πραγματικές ιστορίες που καθ'όλη τη διάρκεια (και πολλές φορές και μετά) της ανάγνωσης, συμμετέχω και γώ, ταυτίζοντας τον εαυτό μου με τους πρωταγωνιστές και περνώντας έτσι σε άγνωστους κόσμους όπου τα πάντα είναι δυνατά και δεν υπάρχουν όρια, πόσο μάλλον ανθρώπινα!
Επιτυγχάνω δηλαδή μια υπέρβαση της γήινης και πεζής πραγματικότητας και ανοίγω τα φτερά μου σε άλλες πραγματικότητες ασύλληπτης ομορφιάς ή και ασχήμιας, ανάλογα πάντα με το κάθε διήγημα, και έρχομαι αντιμέτωπος όχι πλέον με άλλους ανθρώπους(κάτι που κάνω καθημερινά όντας μέρος μιας γήινης κοινωνίας) αλλά με άλλα πλάσματα!
Έχω διαβάσει πολλά βιβλία ΕΦ και δεν θα πάψω να διαβάζω...
Σ'αυτό το σημείο λοιπόν, οφείλω να εξηγήσω γιατί επέλεξα να ανοίξω θέμα πάνω στο συγκεκριμένο βιβλίο ΕΦ.
''Το μεταλλικό τέρας'' του Μέριτ είναι το μοναδικό βιβλίο ΕΦ στο οποίο δεν κατόρθωσα να εισβάλλω με τη φαντασία μου στα μέρη που περιγράφει!
Όσο και να προσπάθησα, λες και το μυαλό μου δεν μπορούσε να διανοηθεί ούτε να συλλάβει τις εικόνες που περιγράφει!
Είναι το μοναδικό βιβλίο που με έκανε να αισθανθώ ένα είδος αναπηρίας, πως δηλαδή η φαντασία μου είναι ελλιπής και δεν μπορεί να σχηματίσει, ούτε στο ελάχιστο, κάτι απ'όλα όσα περιγράφει!
Και πιστέψτε με, οι περιγραφές δίνονται απίστευτα λεπτομερειακά, τόσο, που λές πως ούτε η ελληνική γλώσσα, παρόλο τον πλούτο της, δεν φτάνει για να περιγράψει τη συγκεκριμένη ιστορία!
Τα αποσπάσματα που σας παρέθεσα είναι απ'τα ελάχιστα, μέσα σ'ενα βιβλίο 340 πυκνογραμμένων σελίδων, που κατάφερα να συλλάβω και να κατανοήσω!
Είναι, εν κατακλείδι, ένα βιβλίο που σε φέρνει αντιμέτωπο με την ίδια σου τη φαντασία, και εμένα προσωπικά μου απέδειξε πως δεν έχω αρκετή φαντασία!
Προτρέπω λοιπόν όσους αναγνώστες θέλουν να δοκιμάσουν τα όρια της δικής τους φαντασίας, να βρούν το συγκεκριμένο βιβλίο!
Τέλος, αν κάποιος το διάβασε, θα χαιρόμουν πολύ να ακούσω τις απόψεις του, και αν τελικά κατάφερε να συλλάβει τις εικόνες που περιγράφει αυτό το βιβλίο!
Με άλλα λόγια, θέλετε να δοκιμάσετε τα όρια της δικής σας φαντασίας?
Θέλετε να μάθετε αν στερήστε ή όχι, φαντασίας?
''Το μεταλλικό τέρας'' του Merrit είναι ο καταλληλότερος μετρητής φαντασίας...
(Υ.Γ. και επειδή όλοι οι βιβλιόφιλοι γνωρίζουν πως η μετάφραση είναι σημαντική σε κάθε ξενόγλωσσο βιβλίο, αν καταφέρετε να το βρείτε σε μετάφραση Γ. Μπαλάνου, ακόμα καλύτερα...!)
Αναμένω τ'αποτελέσματα των δικών σας μετρήσεων...
Καλή ανάγνωση...
Και καλό ταξίδι...
Όντως θυμίζει λίγο ασκητικη.. άλλα θα είμουν σκεπτικιστης για το κατα πόσο όλο το βιβλιο θέλει να περάσει κάποιο μηνυμα, αν κ δε το χω διαβασει..
Αν και θεωρούσα πως το παρόν θέμα έχει ολοκληρωθεί, τουλάχιστον ως πρός τον σκοπό για τον οποίο το'φτιαξα, και ανέμενα τα σχόλια όσων θα τύχαινε να το διαβάσουν (ευελπιστώ καποια στιγμή να γίνει και αυτό) αποφάσισα να παρουσιάσω ακόμα μια παρεμφερή ιστορία.
Ο λόγος που με ωθησε να το κάνω είναι η κατανόηση πως πολλοί συνάνθρωποί μας, τούτες ειδικά τις μέρες βιώνουν σε υπέρμετρο βαθμό τη μοναξιά,τη μελαγχολία και τη ματαιότητα.
Η κάτωθι ιστορία είναι αφιερωμένη σε όλους αυτούς που αυτές τις, κατα τ'άλλα, γιορτινές μέρες νιώθουν κατάθλιψη και πίνουν για να ξεχάσουν τον πόνο τους.
Επειδή δε μπορώ να μεταφέρω εδώ ολόκληρο το μυθιστόρημα, θα κάνω μια περίληψη προτού καταθέσω το τελευταίο απόσπασμα-μήνυμα ουσίας.
Το διήγημα είναι του Πόουλ Άντερσον και ονομάζεται " Ο Κιχώτης κι ο ανεμόμυλος".
Ο Αντερσον μας περιγράφει, μέσα στο διήγημά του, μια Γή του μέλλοντος όπου τα πάντα είναι αυτοματοποιημένα, οι άνθρωποι πλέον ζούν αυτό που λέμε "ευ ζήν" ΄χωρίς να δουλεύουν, μιας και οι μηχανές έχουν αναλάβει αυτό το ρόλο και οι ασχολίες τους αφορούν κυρίως την πνευματική ανέλιξη και γενικότερα μια ζωή απαλλαγμένη απο στερήσεις, όπου τα πάντα προσφέρονται στον Άνθρωπο πλουσιοπάροχα.
Μας περιγράφει έναν επίγειο παράδεισο όπου δεν υπάρχει ουσιαστικά εργασία, όπου η κοινωνία προσφέρει στα μέλη της τα πρός το "ευ ζήν" και που οι άνθρωποι φτιάχνουν οικογένειες και ζούν μεταξύ τους αρμονικά...
Εκεί λοιπόν συναντάμε τους δυο πρωταγωνιστές.
Δύο άνθρωποι, άγνωστοι μεταξύ τους, που γνωρίστηκαν σ'ενα μπάρ και βρέθηκαν να τα πίνουν μαζί, συζητώντας για τα προβλήματά τους.
Το κοινό τους πρόβλημα ήταν πως ζούσαν σε μια κοινωνία η οποία είχε εξοστρακίσει τη χρησιμότητα της χειρωνακτικής εργασίας μιας και το ρόλο αυτό τον είχαν αναλάβει τα ρομπότ.
Αυτοί οι δύο άνθρωποι, λοιπόν δεν είχαν εργασία μιας και δεν ήταν ούτε μεγαλοφυίες, ούτε εξειδικευμένοι σε κάποιον τομέα.
Κοινώς δεν μπορούσαν να νιώσουν πως προσφέρουν κάτι σημαντικό και άξιο παρότι ζούσαν σ'ενα περιβάλλον που τους τα πρόσφερε όλα.
Δεν είχαν δουλειά!Και αυτό γιατί ήταν άνθρωποι της χειρωνακτικής εργασίας και σ'αυτόν τον τομέα πλέον δεν υπήρχαν άνθρωποι αλλά ρομπότ.
Ένιωθαν δηλαδή άχρηστοι και παρείσακτοι, σ'εναν κόσμο στον οποίο δεν μπορούσαν ουσιαστικά να προσφέρουν τίποτα.
Να μην τα πολυλογώ, συζητώντας όλα αυτά οι δύο άγνωστοι γίναν φίλοι και σύμμαχοι και φυσικά σκνίπα!
Εκεί λοιπόν που τα πίνανε και μιζεριάζανε μαζί περνάει έξω απ'το μαγαζί ένα ρομπότ το οποίο ήταν το πιό εξελιγμένο μοντέλο που είχε κατασκευάσει ποτέ άνθρωπος.
Ενα ανθρωποειδές, κάτι παραπάνω απ'τον άνθρωπο, μιας και είχε ελεύθερη βούληση και μή εξειδικευμένο μυαλό!
Η μηχανή που θ'αντικαθιστούσε τον άνθρωπο!
Οι δύο φίλοι μες στο μεθύσι τους, οργίστηκαν με το τέλειο δημιούργημα των κατασκευαστών που κυκλοφορούσε αστραφτερό και ελεύθερο...
Έτσι λοιπόν, μεθυσμένοι και οργισμένοι όπως ήταν, αποφάσισαν να του επιτεθούν μιας και εκπροσωπούσε όλα εκείνα που τους είχαν τσακίσει...
Γι'αυτούς ήταν η έσχατη μηχανή, η τελική αλαζονεία της αποτελεσματικότητας, απόμακρη, θεϊκή, και αδιάφορη κατα τέτοιο τρόπο που τους τσάκιζε.Τη μισούσαν τόσο που ένιωθαν το κεφάλι τους έτοιμο να σπάσει από την ένταση του μίσους....
Βγήκαν για να την πολεμήσουν σε μια απέλπιδα προσπάθεια να νιώσουν πως κάτι προσφέρουν σε μια κοινωνία που βουλιάζει σιγά σιγά πρός το σκοτάδι της ανθρώπινης ανυπαρξίας και στην κυριαρχία των μηχανών!
Ακολουθεί ένας υπέροχος διάλογος ανάμεσα στη μηχανή και στους δύο Δον Κιχώτες τον οποίο, μετά λύπης μου, δεν μπορώ να μεταφέρω ολόκληρο...οπότε θα σας μεταφέρω αυτούσιο το τελευταίο απόσπασμα της ιστορίας όπου η μηχανή απαντά στις κατηγορίες των δύο ανθρώπων και ειδικότερα του ενός που εν κατακλείδι λέει εξοργισμένος:
{"Το θέμα είναι ότι είσαι το μέλλον, ένα μέλλον δίχως νόημα, όταν όλοι οι άνθρωποι θα είναι άχρηστοι όσο κι εγώ τώρα. Σε μισώ γι'αυτό, και το χειρότερο είναι ότι δεν μπορώ να σε σκοτώσω."
Το ρομπότ στεκόταν σαν λαμπερό άγαλμα κάποιου αρχαίου, μη ανθρωπόμορφου θεού, ασάλευτο, αλλά η φωνή του έκανε να τρεμουλιάσει ο γαλήνιος αέρας.
"Η περίπτωσή σου είναι αρκετά συνηθισμένη. Καταδικάστηκες στη αφάνεια από κάποια προχωρημένη τεχνολογία. Αλλα μην ταυτίζεις τον εαυτό σου με όλη την ανθρωπότητα. Πάντοτε θα υπάρχουν άνθρωποι που θα σκέπτονται, θα ονειρεύονται, θα τραγουδούν και θα συνεχίζουν όλα όσα η ράτσα σας αγάπησε ποτέ. Το μέλλον ανήκει σ'αυτούς, όχι σε σένα...ούτε σε μένα.
Με ξαφνιάζει πού ένας άνθρωπος με την προφανή νοημοσύνη σου δεν αντιλαμβάνεται τη δική μου θέση. Αλλά...τί στην ευχή αξίζει ένα ρομπότ? Ώσπου η επιστήμη να προοδεύσει ώς το σημείο που να μπορεί να με κατασκευάσει, δεν υπήρχε πιά κανένας λόγος να φτιαχτώ. Σκέψου... έχετε από μια εξειδικευμένη μηχανή για να εκτελεί ή να βοηθά τον άνθρωπο στην οποιαδήποτε πιθανή εργασία. Ποιά χρησιμότητα θα μπορούσε να έχει μια μη εξειδικευμένη μηχανή που εκτελεί κάθε είδους εργασία? Είναι ο ίδιος ο άνθρωπος που καλύπτει αυτό το χώρο, και οι μηχανές δεν είναι τίποτα περισσότερο απ'τα εργαλεία του. Μήπως μια νοικοκυρά χρειάζεται έναν υπηρέτη ρομπότ όταν διαθέτει μια ντουζίνα μηχανές που ήδη κάνουν τη δουλειά? Γιατί να θέλει ένας επιστήμονας ένα ρομπότ που να μπορεί, για παράδειγμα, να μπαίνει σε επικίνδυνα ραδιενεργούς χώρους, όταν έχει ήδη εγκαταστήσει αυτόματα όργανα και συσκευές τηλεχειρισμού που κάνουν τα πάντα εκεί μέσα? Και σίγουρα οι καλλιτέχνες, οι διανοούμενοι και οι πολιτικοί δε χρειάζονται ρομπότ. Αυτοί εκτελούν αποκλειστικά ανθρώπινες εργασίες και παντοτε θα είναι άνθρωπος που καθορίζει τους στόχους του ανθρώπου και ονειρεύεται τα όνειρά του. Η μόνη μηχανή γενικής εργασίας είναι και θα είναι για πάντα...ο ίδιος ο άνθρωπος.
Άνθρωπε, μ'έφτιαξαν για καθαρά επιστημονική μελέτη. Ύστερα από δύο χρόνια έμαθαν όσα είχαν να μάθουν από μένα... και δε μου απόμενε άλλος σκοπός!
Με άφησαν να γίνω ένας άκακος, άσκοπος, δίχως νόημα περιπλανώμενος Ιουδαίος, έτσι για να έχω να κάνω κάτι να περνώ την ώρα μου...Και η διάρκεια ζωής μου υπολογίζεται στα πεντακόσια χρόνια!
Δεν έχω κανένα σκοπό. Δεν έχω κανένα πραγματικό λόγο ύπαρξης. Δεν έχω κανένα σύντροφο, κάμια θέση στην κοινωνία, καμία χρήση για τη δύναμη και τη νοημοσύνη μου.
Άνθρωπε, νομίζεις ότι εγώ είμαι ευτυχισμένος?"
Το ρομπότ κίνησε να φύγει. Ο Μπρέιντι ήταν καθισμένος στο γρασίδι κρατώντας το κεφάλι του για να μην του φύγει σαν πύραυλος στο διάστημα. Έτσι δεν είδε τον γιγάντιο μετάλλινο θεό ν'αναχωρεί. Αλλά άκουσε τα τελευταία λόγια που τους πέταξε φεύγοντας. Και, κατά κάποιο τρόπο, υπήρχε τόση βαθιά πικρία στην άχρωμη μεταλλική φωνή που ποτέ στο μέλλον δε θα μπορούσε να τα ξεχάσει.
"Άνθρωπε, εσύ είσαι τυχερός. Εσύ τουλάχιστον μπορείς να μεθύσεις!''}
Τέλος.
Αφιερώνω τα παραπάνω σε όλους τους απανταχού μεθυσμένους που νιώθουν πικρία για τη ζωή τους. Ίσως μας χρειάζονται τα λόγια από ένα ρομπότ για να δούμε τη ζωή λίγο διαφορετικά, αλλα ακόμη δεν έχουμε κατασκευάσει ένα τέτοιο ρομπότ!
Ευτυχώς που υπάρχουν Ανθρωποι όπως ο Άντερσον που με τη φαντασία του καταφέρνει να μας συμφιλιώσει με τους χειρότερους εφιάλτες μας!
Τέλος οφείλω μια ευχαριστήρια αναφορά στον Άνθρωπο Γιώργο Μπαλάνο για τις εξαιρετικές του επιλογές και μεταφράσεις συγγραφέων, που ο καθένας ξεχωριστά μέσα απ'τις ιστορίες του, κάτι μας διδάσκει...
Να'στε όλοι καλά και καλά κρασιά!
Υ.Γ. Και φυσικά αξίζει να διαβάσετε ολόκληρη την ιστορία του Πόουλ Άντερσον "Ο Κιχώτης κι ο Ανεμόμυλος" παρότι σας παρουσίασα το τέλος...αξίζει εξίσου όσο και αυτό...
Αν την βρείτε μέσα στην ανθολογία επιστημονικής φαντασίας των εκδόσεων Ωρόρα "Ιστορίες με πλάσματα από μέταλλο" σε εισαγωγή-μετάφραση και σχόλια από Γιώργο Μπαλάνο, ακόμα καλύτερα...!
Καλή Ανά-Γνώση σε όλους όσους την ανακαλύψουν στα σκονισμένα ράφια ενός βιβλιοπωλείου...