- Το μέλλον των Θρησκειών..; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Θα εμφανιστεί μία νέα καθολική θρησκεία, ή μήπως στο μέλλον η ανθρωπότητα θα είναι άθρησκη ή και άθεη;

---

Ηδη έχει αρχίσει να εμφανίζεται η νέα καθολική θρησκεία Ostria.
Επειδή οι άνθρωποι έχουν απογοητευτεί από τις επίσημες θρησκείες, απομακρύνονται από αυτές κι έχουν αρχίσει ν' αναδεικνύουν μια άλλη μεγάλη θρησκεία.
Την πολιτική! (σοβαρολογώ)
Παρατηρήστε τους πολιτικούς μας:
Ολοι τους αρχίζουν μ' ένα "εγώ πιστεύω ότι", αλλά κανείς δεν τούς ρωτάει αν γνωρίζουν...
και εμείς τους πιστεύουμε ή όχι.
Ολοι μας ψηφίζουμε γιατί τους πιστεύουμε!
Και δεν ελέγχονται από κανέναν εάν τα "πιστευω" τους είναι λάθος (εις βάρος μας φυσικά).
Ακριβώς όπως οι ιερείς.

quote:

---

actr:
Το γιατί δεν μου απάντησες ακόμη... Τί ηταν αυτό που σε εντυπωσίασε απο το δίδαγμα του?

---

Τί ωραία λόγια, μόνο ένας Θεός θα μπορούσε να τα πεί!!

"Ποικίλα γένη θρησκοληψίας

Tου Xρηστου Γιανναρα

13-3-2005

Προσπαθώ να βρω απάντηση στο ερώτημα: Γιατί τόσο αντιθρησκευτικό μένος στην Eλλάδα σήμερα; Γιατί σημαντική μερίδα των Nεοελλήνων, η κυρίαρχη στη δημοσιότητα, να συντηρεί τέτοιαν υπόκωφη οργή για την εκκλησία, τον κλήρο, την ένσαρκη στη λαϊκή παράδοση μεταφυσική - γιατί η παθιασμένη τυφλή απόρριψη;

Oι ιστορικές μνήμες δεν δικαιολογούν την αντίδραση, δεν παραπέμπουν σε τραυματικές εμπειρίες. Σφάλματα ή και εγκλήματα ανθρώπων του κλήρου υπήρξαν και θα υπάρχουν πάντοτε, αλλά εδώ στην «Aνατολή» δεν θεσμοποιήθηκαν, δεν καταξιώθηκαν με σκόπιμη «ιερότητα»: Oι Eλληνες δεν γνωρίσαμε Iερή Eξέταση, βατικάνια κρατική εξουσία, αλάθητη καθέδρα, Tράπεζα του Aγίου Πνεύματος, Propaganda Fidei και συνακόλουθη ιδεολογική τρομοκρατία, Index Librorum Prohbitorum, υποχρεωτική αγαμία του κλήρου.

H Eκκλησία στην Eλλάδα, παρά τον αλλοτριωτικό εκδυτικισμό της (τη θρησκειοποίησή της, τον μετασχηματισμό της σε «επικρατούσα» κρατική θρησκεία) δεν έχασε τον χαρακτήρα του λαϊκού (κοινωνικού) γεγονότος. Tην ταυτότητα της εκκλησιαστικής Oρθοδοξίας στους δύο τελευταίους αιώνες την εξέφρασε περισσότερο ο Nτοστογιέφσκι και ο Παπαδιαμάντης και λιγότερο η ακαδημαϊκή θεολογία ή το επισκοπάτο - η πάγκοινη αυτή διαπίστωση θα δικαιολογούσε μάλλον καύχηση παρά συμπλεγματική εμπάθεια.

Tο σημερινό μένος μοιάζει τεχνητό, ίσως γιατί αρχικά υπαγορεύτηκε από ανάγκες ιδεολογικής συνέπειας: Eπρεπε, ντε και καλά, να είχε λειτουργήσει και στον Eλληνισμό η «θρησκεία» σαν «όπιο του λαού», να είχαμε οπωσδήποτε και στο δικό μας παρελθόν ταύτιση της εκκλησίας με τις προνομιούχες τάξεις, διωγμούς ιδεών, βιβλία στην πυρά, τυραννική κληρικοκρατία.

Γι' αυτό και ψάρεψαν κάποιοι «ειδικοί» από την περίοδο της Tουρκοκρατίας περιστατικά και περιστασιακά συμβάντα αχρειότητας ατόμων ή αμηχανίας εμπερίστατων θεσμών για να συγκροτήσουν μιαν εξομοιωμένη εικόνα θρησκευτικού σκοταδισμού σε Δύση και Aνατολή: Kάποιος αποσπασματικός αφελής αφορισμός, κάποιο εκδικητικό κάψιμο βιβλίων, μια απαγόρευση διδασκαλίας. Kαι απόκτησε η ιδεολογική ιστοριογραφία φλάμπουρο.

H αρχική ανάγκη προκρούστειας προσαρμογής της Iστορίας στον νάρθηκα της δάνειας θεωρίας κατόρθωσε να μονοπωλήσει τα φτιασίδια της «προοδευτικής» αυτοκαταξίωσης. Kαι εκφυλίστηκε ταχύτατα σε εφόδιο για επαγγελματική καριέρα, σε τεκμήριο για αξιοβράβευτη «παραταξιακή πειθαρχία». H «προοδευτική» πόζα έγινε ζηλευτή προϋπόθεση κοινωνικής ανόδου, προβολής και δημοσιότητας, κατάκτησης διακρίσεων και λιπαρά αμειβόμενης πολυθεσίας, άνετης εισόδου στα φανταχτερά «στέκια».

Σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου η μαχητική απόρριψη της θρησκείας και ο στρατευμένος αντικληρικαλισμός εμφανίστηκαν σαν σύνδρομο του ζήλου για επιστημονική αυστηρότητα και «θετική» γνώση, στη σύγχρονη Eλλάδα τα ίδια φαινόμενα μοιάζει να συνοδεύουν την ημιμάθεια, τους δημοσιογραφικούς δογματισμούς, τον ευνουχισμό κάθε φιλοσοφικής ανησυχίας. H μεταφυσική αγραμματοσύνη των Nεοελλήνων είναι κάτι που εκπλήσσει. Σπάνιο, σπανιότατο να συναντήσει κανείς Nεοέλληνα που να ξέρει να εξηγήσει γιατί ο Παρθενώνας, ένας ναός καταγράφει ως τέχνημα το «νόημα» της πολιτικής ή της τραγωδίας και ποια κενά της αρχαιοελληνικής φιλοσοφικής μεταφυσικής προκάλεσαν τον ραγδαίο εκχριστιανισμό των Eλλήνων.

H Eλένη Bλάχου έγραψε κάποτε ότι για να συζητήσει κανείς μεταφυσικές και υπαρξιακές του ανησυχίες πρέπει να βρεθεί έξω από τη σημερινή Eλλάδα, με παρέες φίλων, σε δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες.

Πόσοι καταλαβαίνουν σε ποια δραματική υποβάθμιση της ανθρώπινης ευαισθησίας παραπέμπει αυτή η διαπίστωση, πόσο τραγικά μειωμένη καλλιέργεια προδίδει; Σίγουρα ο εξευτελισμός της πνευματικής μας παράδοσης από την κρατική ιδεολογία παλαιότερα του «Eλληνοχριστιανισμού» ή η καπηλεία της από τη δικτατορία των συνταγματαρχών οδήγησαν πολλούς «μαζί με το νερό του μπάνιου να πετάξουν και το μωρό». H αναπηρία ολοφάνερη και πληρωμένη με θλιβερή υπανάπτυξη.

Δεν είναι απαραίτητο να θρησκεύει κανείς για να διασώζει μεταφυσική εγρήγορση, που διαμεσολαβείται από την έκπληξη μπροστά στο κάλλος, ερωτική ευαισθησία, που χειραγωγεί στον σεβασμό για το άρρητο. Mην ξεχνάμε ότι και για να μετάσχει κανείς στο εκκλησιαστικό γεγονός οφείλει να αποβάλει την ορμέμφυτη ανάγκη του για θρησκεία - να περάσει από τις εγωτικές ψυχολογικές βεβαιότητες στη διακινδύνευση της σχέσης, του έρωτα, της αυτοπροσφοράς. Γι' αυτό και το λαϊκίστικο αντιθρησκευτικό μένος των «προοδευτικών» Nεοελλήνων είναι μόνο μια άλλη μορφή θρησκοληψίας.

Θρησκοληψία λέμε κάθε ψυχολογικού χαρακτήρα «πεποίθηση» που υποκαθιστά την εμπειρική αναζήτηση και την ανοικτή ετοιμότητα κοινωνικής επαλήθευσης της γνώσης με αξιωματικές προκαταλήψεις, ανεξέλεγκτες παραδοχές. Eτσι, αυτός που αγκιστρώνεται σε ένα αφηρημένο νοητικό είδωλο «Θεού» και το λατρεύει ως ταμπού, δεν διαφέρει σε θρησκοληψία από αυτόν που εξίσου δογματικά και αυθαίρετα βάζει την αφηρημένη έννοια της «τυχαιότητας» στη θέση της αιτιώδους αρχής του υπαρκτού.

Στις τηλεοπτικές οθόνες γίνεται φανερό πόσο απελπιστικά ομόλογοι είναι στην Eλλάδα σήμερα οι εκπρόσωποι της «επικρατούσας θρησκείας» και οι «πεφωτισμένοι» του αντιθρησκευτικού μένους. Oλόιδια ξύλινες οι γλώσσες τους, άσχετες με τα πραγματικά υπαρξιακά μας προβλήματα, αμοιβαία και θλιβερή η απαιδευσία, ο στρουθοκαμηλισμός αποφυγής οντολογικών ερωτημάτων, ο ψυχοπαθολογικός φόβος διακινδύνευσης εξωραϊσμένος με φιοριτούρες ιδεολογικής μαχητικότητας.

Eνας ενεργός μέτοχος του εκκλησιαστικού γεγονότος είναι πολύ εγγύτερα προς ένα τίμιο αγνωστικιστή παρά σε ιδεολογούντες «αρχιερείς» νοητών ειδώλων. Kαι ένας τίμιος αγνωστικιστής θα βρει συνοδοιπόρο αναζήτησης εμπειρικών ψηλαφήσεων μάλλον έναν μοναχό αγιορείτη, παρά τους αφελείς κεκράχτες του «προοδευτικού» μηδενισμού, εκλεκτούς τηλεοπτικών «παραθύρων»."

quote:

---

ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΟΜΙΛΙΑ:KATA ΛΟΥΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΕΦ.στ'
27. αλλά υμίν λέγω τοίς ακούσουσιν αγαπάτε τους εχθρούς υμών, καλώς ποιείται τοις μισούσιν υμάς,
28. ευλογείτε τους καταρωμένους υμίν, προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς
29. τω τύπτοντι σε επι την σιαγόνα πάρεχε και την άλλην, και απο του αίροντος σου το ιμάτιον και τον χιτώνα μή κωλύσης.
30. παντί δε τώ αιτούντι σε δίδου, και απο του αίροντος τα σά μή απαίτει.
31. και καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως.
32. και εί αγαπάτε τους αγαπώντας υμάς, ποία υμίν χάρις εστί; και γάρ οι αμαρτωλοί τους αγαπώντας αυτούς αγαπώσι.
33. και εάν αγαθοποιήτε τους αγαθοποιούντας υμάς, ποία υμίν χάρις έστι; και γάρ οι αμαρτωλοί το αυτό ποιούσι.
34. και εάν δανείζητε παρ'ών ελπίζετε απολαβείν, ποία υμίν χάρις εστί; και γάρ αμαρτωλοί αμαρτωλοίς δανείζουσιν ίνα απολάβωσι τα ίσα.
35. πλήν αγαπάτε τους εχθρούς υμών και αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες, και έσται ο μισθός υμών πολύς, και έσεσθε υιοί υψίστου, οτι αυτός χρηστός εστιν επι τους αχαρίστους και πονηρούς.
36. Γίνεσθε ούν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί.
37. Και μή κρίνετε, και ού μή κριθήτε μή καταδικάζετε, και ού μή καταδικασθήτε απολύετε, και απολυσθήσεσθε.

---

There is no dark side of the moon really... as a matter of fact it's all dark

Α, καλά!! Ο καθένας με τον πόνο του!!!

Ναι, ναι αγαπητέ, σε λίγο…όλοι θα αναγνωρίσουνε το «απατηλό» της προέλευσης τους και θα τρέξουνε στις αγκαλιές των ορθόδοξων παπάδων…..

Σε λίγο όλοι θα λησμονήσουνε την ιστορική σήψη των «Πατέρων», την διαχρονική μισαλλοδοξία των «Αγίων» απέναντι στην διαφορετικότητα και την ανεκτικότητα προς τον συνάνθρωπο, και όλοι μετά από……λοβοτομή θα αλαλάξουνε ΖΗΤΩ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗΣ!!!!

δεν συνεργαστικαν ολοι μονο το 99.9%

2. Αφορισμός της Επανάστασης του 1821

παλι οχι απο ολους αλλα αποτο99,9%

3. Ένα πλήθος αφορισμών κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα

δεν τους αφορισαν ολους παρα μονο οσους ελεγαν κατι διαφορετικο απο αυτα που ελεγε η εκκλησια

4. Χτύπημα κάθε προσπάθειας αστικού εκσυγχρονισμού της χώρας (πχ. αθεϊκά)

και γιατι να γινουν ολοι αθεοι αυτοι τι θα κανουν κλεφτες θα γινουν;

5. Επέμβαση στον καθορισμό της εξωτερικής πολιτικής της χώρας

μια συμβουλη ειπαν να δωσουν και το εκανες θεμα

6. Ανάθεμα κατά του Βενιζέλου.

οχι απο ολους το ειπαμε

7. Ευλογία δικτατοριών.

δες το 6

8. Ταύτιση με το μετεμφυλιοπολεμικό καθεστώς.

ξανα δες το 6

9. Επέμβαση στον καθορισμό της εσωτερικής πολιτικής
κοκ

απλα συμβουλευουν

αυτα

Εσύ έχεις κάποια δικιά σου άποψη;

Καμία καινοτομία, τίποτα απολύτως το καινούργιο, απλά μια σύνθεση από τα επιμέρους η οποία και προσαρμόστηκε ανάλογα με τις κρατούσες συνθήκες που θέλησε να εξυπηρετήσει.

Πρόοδος δεν μπορεί να είναι ένα άλλο μαντρί για τους ανθρώπους, παρά πρόοδος μπορεί να είναι μονάχα η απόλυτη κατάργηση των θρησκειών. Τη θέση τους, μπορεί κάλλιστα να διαδεχθεί η φιλοσοφία.

Επειδή όμως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει (πολλά τα συμφέροντα που παίζονται..), καλό είναι να προσπαθούμε να συμβάλλουμε σε μια πιο ειρηνική συμβίωση με όλους τους ανθρώπους, αποκαλύπτοντας τους μύθους και τα συμφέροντα των αδίστακτων οργανωτών πίσω από τον κάθε «προφήτη» και «θεάνθρωπο».

Οι θρησκείες, και δη οι Αβρααμικές, ΠΟΤΕ δεν μπόρεσαν να συμφιλιώσουν τους ανθρώπους, και ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να το κάνουνε. Αυτό είναι δουλειά των ανθρώπων, των διανοούμενων, και όχι των παπάδων που κινούνται και σκέφτονται με όρους «ένας είναι ο Θεός και αυτός είναι ο δικός μου!».

Τα πράγματα εξελίσσονται καλώς θα έλεγα, εάν παραδειγματιστούμε από την Ελλάδα, την Ευρώπη ευρύτερα, αλλά ακόμα και την Αμερική.