- Η λύτρωση της ανθρώπινης ψυχής - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

quote:

---

Την επίγνωση αυτήν μου την έδωσε μια σκέψη που θα σας την αναφέρω: Σκέφτηκα λοιπόν ότι έστω πως κάνω μια επιλογή, επιλέγω το Α από το Β. Και η επιλογή μου αυτήν έχει την Χ επίδραση. Έστω τώρα ότι με μια μηχανή του χρόνου πήγαινα πάλλι πίσω στην χρονική στιγμή της επιλογής, και διάλεγα ξανά, χωρίς να γνωρίζω την Χ επίδραση της επιλογής μου. Χωρίς να θυμάμαι, χωρίς να έχω συνείδηση του ταξιδιού μου στο παρελθόν. Χωρίς να διαφοροποιώ τίποτα από την κατάσταση, τις πληροφορίες μέσα μου και έξω μου. Ποιά επιλογή θα έκανα; Θα διάλεγα το Α πάλλι ή το Β; Υπάρχει ελευθερία σε μια τέτοια περίπτωση ή αυτήν η αίσθηση ελευθερίας του να επιλέγω είναι πλασματική;

---

Πως μπορεί το άχρονο να εκδηλώσει την ελεύθερη βούλησή του μέσα στο χρόνο; Αν μεταφέρει μηνύματα ενοχών μέσα στον χρόνο, τότε γιατί να μην μπορεί να μεταφέρει και άλλου είδους μηνύματα;
Τι είδους μηνύματα μπορεί να είναι αυτά; Πρέπει να βρίσκονται στην βάση της δημιουργίας ενοχών κατά το ότι σε μια δεδομένη χρονική στιγμή είχαμε την επιλογή να πράξουμε το Α αντί του Β και τελικά δεν το πράξαμε. Να λοιπόν που η μη εκδήλωση ελεύθερης βούλησης είναι που δημιουργεί το συναίσθημα των ενοχών, διαφορετικά δεν υπάρχει λόγος να υφίστανται οι ενοχές. Είναι όμως κάθε βούληση ελεύθερη; Η επιλογή του Β αντί του Α είναι μια βούληση αλλά δεν είναι ελεύθερη γιατί αν δεν έγινε από το άχρονο (και συνεπώς δημιουργεί ενοχές) τότε εξαρτάται από τον χρόνο. Δηλαδή η επιλογή του Β έγινε με κρίσεις που πηγάζουν μόνο από το παρελθόν και κατ’ αυτό είναι δεσμευμένη/μη ελεύθερη.

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την τοποθέτησή σου.
Όσον αφορά τα εξωτερικά ερεθίσματα και εγώ αυτό εννοούσα, τις σειρήνες που φωνάζουν από παντού. Γι αυτές δεν υπάρχει βουλοκέρι για να σου κλείσουν τα αυτιά, παρά μόνο το καθαρό, το ελεύθερο της θέλησης να συνεχίσεις στο λυτρωτικό σου ταξίδι.
Από την άλλη έχεις δίκιο να λες ότι δεν μπορούμε να αποκοπούμε από τα ερεθίσματα. Και μου άρεσε πάρα πολύ το σημείο που λες πως πρέπει να περάσουμε μαχητές μέσα από όλα εκείνα που μας φωνάζουν σαν σειρήνες. Ναι συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, πρέπει να τα γνωρίσουμε όλα φίλε μου. Να τα γνωρίσουμε όλα, και σαν πολεμιστές της πνευματικής ωραιότητας να πολεμήσουμε απορρίπτοντας κάθε τι ψεύτικο μέσα μας.

Η θέληση όμως για να συνεχίσουμε τη μάχη, να συνεχίσουμε τον σκληρό αγώνα, εξαρτάται κι από τη γνώση του τι χάνουμε, και τι θέλουμε να κερδίσουμε.

Αλλιώς μάχεται ο ελεύθερος, και αλλιώς ο δούλος...

Ο ελεύθερος μάχεται για τα δικά του, ενώ ο δούλος μάχεται για τα ξένα.
Έτσι αν αυτά που υπάρχουν μέσα μας είναι της δικιάς μας επιλογής, δηλαδή αποτέλεσμα συνειδητής και ελεύθερης επιλογής, τότε ο αγώνας είναι σκληρός και μέχρις εσχάτων. Η θέλησή μας ατσαλώνεται με το δίκιο του αγώνα που κάνουμε υπερασπιζόμενοι το ύψιστο δικαίωμα στην ελευθερία. Την ελευθερία του να είμαστε εμείς οι κυρίαρχοι της ποιότητας του λόγου που μέσα μας ενσαρκώνουμε.
Αν αυτά που κρατούμε μέσα μας βρεθήκανε εκεί χωρίς να γνωρίζουμε, χωρίς συνείδηση, τότε πολύ γρήγορα θα βρεθούμε ριψάσπιδες. Αφού κανένας δεν υπερασπίζεται μέχρις εσχάτων, κάτι το οποίο δεν γνωρίζει και έτσι δεν το θεωρεί δικό του. Αλλά ακόμα κι αν τύχει και τα θεωρεί δικά του αυτά που υπερασπίζεται, από τη στιγμή που δεν γνωρίζει το κέντρο του, αγνοεί την αλήθεια. Αγνοεί πως υπερασπίζεται αυτά που δεν βλέπει. Κι αν δεν βλέπει, τότε είναι τυφλός. Τυφλός που υπερασπίζεται τα ξένα, παρακινούμενος όχι από την συνειδητή κι ελεύθερη συμμετοχή στην ανώτερη του εαυτού του γνώση, αλλά από δουλική υπακοή προς όλα εκείνα που αγνοεί και δεν βλέπει. Γιατί δεν θα πρέπει να αγνοούμε πως και οι δούλοι ρίχνονται στη μάχη χωρίς να γνωρίζουν. Ρίχνονται γιατί πρέπει να υπακούσουν σε όλα αυτά που άλλοι τους προστάζουν. Έτσι για το δούλο είτε νικήσει, είτε χάσει, δεν υπάρχει καμιά διαφορά. Δούλος ήταν πριν, δούλος θα παραμείνει και μετά τη μάχη.
Η μόνη διαφορά του είναι αν θα ζήσει, ή αν θα πεθάνει. Έτσι όσο η μάχη κορυφώνεται και φαίνεται πως ίσως κερδίσουν, όλοι θέλουν να βγουν στην πρώτη γραμμή για να φανούν, να κλέψουν λίγη από τη δόξα των νικητών. Αν όμως η μάχη δεν πάει καλά, τότε όλοι τους σπρώχνονται στις πίσω γραμμές, γιατί για το δούλο αυτό που μετράει δεν είναι η θυσία στο βωμό της ελευθερίας. Δεν θα θυσιαστεί κανένας τους για τον συμπολεμιστή τους, δεν θα πολεμήσει κανείς τους μέχρις εσχάτων. 'Ολοι θα κοιτάξουν να σώσουν την ζωίτσα τους.

Και δεν θα πρέπει να αγνοούμε πως η μεγαλύτερη και η τελειότερη έκφραση της αγάπης είναι η συνειδητή θυσία για να σωθεί ο συνάνθρωπός μας. Στο σταυρό εγώ για να σωθείς εσύ!

Έτσι στην πνευματική μάχη που όλοι μετέχουμε με έπαθλο τη λύτρωση, είτε γνωρίζοντας είτε αγνοώντας, στο τέλος μένει η αδιάψευστη των γεγονότων αλήθεια. Οι ελεύθεροι θα πολεμήσουν μέχρις εσχάτων και δεν θα παραδοθούνε ποτέ στις σειρήνες της καλής ζωίτσας. Κι αν ο αγώνας τους είναι άνισος, θα προτιμήσουν συνειδητά να θυσιαστούνε κρατώντας την ελπίδα ζωντανή. Την ελπίδα οτι η θυσία τους θα αποτελέσει πραγματικό φάρο για αυτούς που έπονται και ακολουθούνε τα χαραγμένα μονοπάτια της ζωής.

Όσο για τους δούλους κανείς δεν νομίζω πως μπορεί πραγματικά να τους κατηγορίσει...

Σε αυτά που έγραψες και που με πολύ ενδιαφέρον διάβασα, θα ήθελα να προσθέσω ένα κομμάτι κειμένου από ένα βιβλίο που διάβασα, πιστεύοντας πως μπορεί να ενισχύσει περισσότερο το βάθος του συλλογισμού σου.

-ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Πρώτη δύναμη του ανθρώπου η λογική...

"...Κοιτάζοντας τις ακτίνες της λογικής σου, πάνω στο μαγνητικό σου πεδίο, κινούνται δύο-δύο, ταξιδεύοντας παράλληλα. Η πρώτη ακτίνα ονομάζεται οδηγός-παρατηρητής. Η δεύτερη είναι ο κατάσκοπος της πρώτης. Αυτήν η δεύτερη ακτίνα επιστρέφει φέρνοντας την πληροφορία για κάθετι, για ό,τι βλέπει η ακτίνα παρατηρητής. Όταν κοιτάζεις τον ουράνιο θόλο, το απέραντο, η μία ακτίνα της λογικής σου, ο οδηγός-παρατηρητής χάνεται ταξιδεύοντας στο απέραντο. Η δεύτερη ακτίνα-κατάσκοπος επιστρέφει φέρνοντας την πληροφορία, σε πληροφορεί στο σύνολο των αισθήσεών σου. Η λογική σου αποκωδικοποιητής νιώθει τη διαφορά. Η λογική παρατηρεί τις διαφορές, μένοντας συνεχώς στο τώρα. Μένοντας σε ένα συνεχόμενο παρόν.

Δεύτερη δύναμη στον άνθρωπο είναι το υποσύνείδητο...

Υποσυνείδητο έχουν και τα ζώα καθώς και όλες τις επόμενες δυνάμεις που θα αναφέρω. Τα ζώα στερούνται μόνο λογική και λογική είναι ο αποκωδικοποιητής των συναισθημάτων, αναλύοντάς τα σε διαφορές. Καθώς οι δυνάμεις του ζώου διέρχονται δεν κλείνουν. Το ρολόι των δυνάμεών τους μένει ανοιχτό, χωρίς να δίνονται ή να έχουν πνευματική εξέλιξη. Μιας και ποτέ δεν έχουν πνευματική πτώση. Είναι, μένουν, παραμένουν, το ίδιο.
Ελεύθερα σου γράφω, ότι τα ζώα στερούνται, δηλαδή έχουν τρεις διαφορές σε σχέση με τον άνθρωπο. Η μία είναι η λογική. Ακόμα κι αν ένα ζώο το εκπαιδεύσεις εκτελεί αυτό που το έμαθες, χωρίς ποτέ να μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι εκτελεί αυτό. Δεν αναγνωρίζει τη διαφορά και δεν βλέπει τη συνήθειά του. Πράττει, εκτελεί κάτω από τη δύναμη της συνήθειας, χωρίς να κατανοεί την ίδια τη συνήθειά του.
Πρώτη δύναμη στον άνθρωπο είναι η λογική, δεύτερη το υπο-συνείδητο. Η λογική λέει και το υποσυνείδητο-συνειδητό γράφει. Το υπο-συνείδητο είναι ο γραφιάς της λογικής. Το υπό-συνείδητο είναι ο συνειδητός γραφιάς της λογικής, ένα σύστημα που γράφει, καταγράφει, καταχωρίζει κάθετι που λέει, που νιώθει, που αισθάνεται, που ονειρεύεται, που ζει και βιώνει, που σκέφτεται ό,τι κι αν κάνει η λογική. Είτε πραγματικό είτε φανταστικό, το υπο-συνείδητο είναι όλο σου το παρελθόν, σε σκέψεις, σε βιώματα, σε κάθετι που άκουσες, σε κάθετι που είδες, σε ό,τι κι αν φαντάστηκες, είτε σε κατάσταση ύπνου, είτε σε κατάσταση ξύπνιου, ό,τι κι αν έζησες είναι η ασημένια αποθήκη των πληροφοριών σου.
Η λογική λέει και το υπο-συνείδητο γράφει. Είναι ο γραφιάς της λογικής. Στην πραγματικότητα είναι καταγραφικό σύστημα που έχει μονάδες δύναμης εννιά. Κατγράφει, γράφει και καταχωρίζει, εννιά φορές περισσότερες πληροφορίες απ΄ όσα η λογική το πληροφορεί, γι΄ αυτό που η λογική το πληροφορεί. Αλλά πρόσεξέ το με τη λογική. Το υποσυνείδητο σου γραφιάς καταγράφει πάντα με βάση την ένταση που λαμβάνει από τη λογική σου, αφού προηγουμένος το πολλαπλασιάσει ενισχύοντάς το εννιά φορές περισσότερο. Εάν η λογική σου έχει ένταση ένα, το υποσυνείδητο γραφιάς, καταγράφει ενισχύοντάς το εννιά φορές. Ο αριθμός που χρησιμοποιώ είναι για να δημιουργώ διαφορές, ώστε να καταλάβει η λογική σου, που βλέπει τις διαφορές, ότι αυτές οι διαφορές της χαρίζουν τη νόηση.
Η λογική λέει, πάντα λέει στο τώρα. Το υποσυνείδητο γράφει μη έχοντας τώρα. Το τώρα το υποσυνείδητο όμως το γράφει παρελθόν. Η λογική ζει στο τώρα. Το υποσυνείδητο γραφιάς βιώνει το τώρα σαν παρελθόν. Για το υποσυνείδητο γραφιά το μέλλον και το παρόν είναι ένα συνεχές παρελθόν.
Η λογική τώρα κατάλαβε. Το υποσυνείδητο είναι ο συνειδητός γραφιάς που γράφει, καταχωρίζει, καταγράφει, ενισχύει, ισχυροποιεί εννιά φορές περισσότερο, αρχειοθετεί ως αρχειοφύλακας, ως αποθηκάριος πληροφοριών. Είναι υπηρέτης της λογικής και ο λόγος που ισχυροποιεί εννιά φορές περισσότερο, έχει ως ανώτερο σκοπό και μόνο, την καλύτερη εξυπηρέτηση της λογικής, οποιαδήποτε στιγμή κι αν αυτή ζητήσει πληροφορίες.
Η λογική λέει: " Αχ δεν αισθάνομαι καλά, νιώθω αδυναμία, μπορεί να αρρωστήσω. Νιώθω μια αδυναμία." Ας πούμε ότι το λέει με μια ένταση 50 μονάδων. Το υποσυνείδητο γραφιάς γράφει: " Αχ δεν αισθάνομαι καλά, νιώθω αδυναμία, μπορεί να αρρωστήσω. Νιώθω μια αδυναμία." Πολλαπλασίασε επί εννιά, σε μονάδες ζωτικής δύναμης, έγραψε κατέγραψε, ισχυροποίησε τετρακόσιες πενήντα μονάδες για ό,τι είπε πιο πάνω. Ποτέ-ποτέ δε γράφει πράγματα που η λογική δεν είπε. Η λογική δεν μπορεί να στραφεί εναντίον του υποσυνείδητου γραφιά. Θα καεί! Μοιάζει με μια ακτίνα, που στρέφεται προς μια δέσμη εννιά ακτίνων. Τότε οι εννιά ακτίνες θα κάψουν τη μία.
Από την άλλη το υποσυνείδητο-συνειδητό γραφιάς υποχρεώνει τη λογική να παλέψει και να συμμορφώνεται σύμφωνα με όσα αυτήν έχει πει. Η λογική μάχεται, ζει στο τώρα και το υποσυνείδητό της γραφιάς την υποχρεώνει να συμμορφώνεται και να αγωνίζεται με βάση αυτά που η ίδια έδωσε, είπε, ένιωσε μέσα από το σύνολο των πέντε αισθήσεών της.
Το υποσυνείδητο γραφιάς, δεύτερη δύναμη του ανθρώπου, μετρά την ένταση, που η λογική δέχεται ή απορρίπτει μέσα από το σύνολο των πέντε αισθήσεών της, και αυτορυθμίζεται με βάση την έντασή της.

Κοίτα, μέσα από το σύνολο των πληροφοριών, που το υποσυνείδητό σου γραφιάς έχει συγκεντρώσει και καταχωρίσει βγαίνουν έντεκα γενικοί νόμοι. Αυτό είναι νόμος.
Είναι αυτά που οι μελετητές της ψυχολογίας ονομάζουν προσωπικότητες, οι αποκρυφιστές βέιλενς, θέατρα, αυτά που το άτομο βιώνει ως ρόλους. Όλα αυτά είναι απλά σκιές. Το υποσυνείδητο γραφιάς μέσα από ολόκληρο το σύνολο των πληροφοριών που συγκέντρωσε βγάζει τους γενικούς κανόνες νόμους, που με αυτούς ντύνει τη λογική υπόσταση και ο άνθρωπος-άτομο ζει, βιώνει, αντιδρά, αντανακλά, σύμφωνα και κάτω από αυτούς τους έντεκα νόμους, που πηγάζουν και ξεπηδούν από το υποσυνείδητό του-συνειδητό γραφιά.
Υποσυνείδητο, όλη η λογική του παρελθόντος σου.

Η τρίτη δύναμη του ανθρώπου το ασυνείδητο...

Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΓΝΩΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΠΟΥ ΜΕΡΙΚΟΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΙΧΑΝ, ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΤΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΝΑ ΔΑΚΡΥΣΕΙ ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΠΟΥ ΚΑΤΕΙΧΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΤΡΙΤΗ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΟΦΙΑ, ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΓΙΑ ΦΤΗΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕΝΙΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ, ΜΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΟΨΥΧΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΕΛΕΓΞΑΝ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΟΛΟ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ. ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΤΕΛΟΥΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΤΟΥΣ, ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΑ ΓΡΑΨΩ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΟΝΙΖΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ: Ο ΠΙΟ ΒΡΩΜΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, Ο ΠΙΟ ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΚΙΑ ΘΑ ΔΑΚΡΥΖΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΙΧΑΝ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΟΦΙΑ, ΜΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΟΨΥΧΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ.

Κοίτα, άκου: Σαν αρχή στο ονομάζω: ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΜΑΤΙ, που παρακουλουθεί την κάθε συναλλαγή μεταξύ λογικής και υποσυνείδητου. Η τρίτη δύναμη στον άνθρωπο είναι ένα καταγραφικό σύστημα-παλμογράφος, στο κάθε δέκατο του δευτερολέπτου καταγράφει κάθε συναλλαγή μεταξύ της λογικής και υποσυνειδήτου γραφια.
Πρόκειται για ένα σύνολο ψυχικών δυνάμεων: μονάδες εννιακόσιες ενενήντα εννιά και είναι όλο το μαγνητικό σου πεδίο με κέντρο το κέντρο του σώματος που εκπέμπεις ενεργοποιώντας, ακτινοβολώντας και συνδεόμενος με το μαγνητικό πεδίο της γης. Καλώ τη λογική σου να καταλάβει την τρίτη δύναμη σαν τον τελειότερο δικαστή μεταξύ των συναλλαγών λογικής και υποσυνειδήτου σου.
Τις συναλλαγές των δύο τις κρίνει παλμογραφώντας με βάση τρεις κινήσεις μετρώντας σε μονάδες ζωτικής δύναμης.

Πρώτη Κίνηση: Όφελος, κέρδος σε μονάδες ζωής.
Δεύτερη Κίνηση: Απώλεια, σε μονάδες ζωής.
Τρίτη κίνηση: Αδιάφορο που το νοεί ως παύλα.

Κάθε φορά που το ασυνείδητο παλμογραφεί απώλεια, διακόπτει, σταματά να τροφοδοτεί με μονάδες ζωής το υποσυνείδητο και τη λογική και με αυτό τον τρόπο αναγκάζει, πειθαναγκάζει τη λογική να διορθώσει την απώλεια που δέχτηκε. Παρατήρησε ότι σε αυτή τη φάση που το ασυνείδητο σου παλμογραφεί, γράφει απώλεια, σταματά, διακόπτει, δε δίνει ζωτική δύναμη στο άτομο, στο υποσυνείδητο, και στη λογική. Με αυτό το τρόπο διακόπτοντας την τροφοδοσία πυροδοτεί, αναγκάζει, πειθαναγκάζει τις δύο πρώτες δυνάμεις να διορθώσουν την απώλεια που δέχτηκαν, πιέζοντας ακριβώς με μαθηματική ακρίβεια, ώσπου να διορθώσουν την απώλειά τους.
Κι αν δεν διορθώσουν, δεν θα λάβουν ποτέ αυτές τις ζωτικές μονάδες δύναμης που έχασαν στη συγκεκριμένη συναλλαγή. Θα τις χάσουν για πάντα.
Κοίτα, ποτέ, ποτέ, μα ποτέ δε ζητά στο ελάχιστο παρακάτω.
Η λογική λέει στο τώρα, στο παρόν. Υποσυνείδητο γράφει στο παρελθόν. Το ασυνείδητο εκπέμπει, ακτινοβολεί και ενεργοποιεί στο μέλλον σου, καθίστασαι ένας ισχυρότατος μαγνήτης, συνδέοντάς σε και εναρμονίζοντάς σε με τους κοσμικούς κύκλους της γης, εκπέμπεις και έλκεις τα γεγονότα της ζωής.
Τρίτη δύναμη ο άγγελός σου, ο άγγελος της ψυχής σου. Και ο άγγλός σου δεν ξέρει τι θα πει ψέματα και τι αλήθεια. Όχι πως δε γνωρίζει. Ίσα-ίσα αυτός ξέρει. Ο ρόλος του και ο σκοπός του είναι να μεταφέρει κάθε τι στην ψυχή σου. Τρίτη δύναμη στον άνθρωπο, ο αγγελιοφόρος της ψυχής σου. Το ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΣΟΥ. Η γέφυρα που ενώνει εσένα με την ψυχή σου.

Η τέταρτη δύναμη είναι η καθαρή σου συνείδηση, το ανέκφραστο ναι της ζωής προς εσένα, με μονάδες δύναμης άπειρου αριθμού. Η καθαρή συνείδηση παρακολουθεί τη λογική, το υπο-συνειδητό και το συνειδητό. Δεν επεμβαίνει ποτέ στην εργασία τους. Απαντά πάντα ανέκφραστα ναι. Κοίτα, στη λογική σου το λέω. Η καθαρή συνείδηση γνωρίζει τα σφάλματά της και ανταποκρίνεται ανάλογα με τον βαθμό του σεβασμού με τον οποίο μεταχειρίζονται τις μονάδες της ζωής που τους δίνει. Κι όταν το συνειδητό σου γράψει απώλεια, δεν σου δίνει γιατί δεν του έδωσε η ψυχή. Μα και όταν γράψει όφελος κέρδος σου δίνει γιατί του έδωσε η ψυχή. Κοίτα, στη λογική σου το λέω, εάν η καθαρή συνείδηση δει πως το άτομο, λογική, υπο-συνείδητο, συνειδητό δε σέβεται και δεν εκτιμά τη ζωή, ακριβώς όσο δε σέβεται, δε δίνει, έτσι ώστε το άτομο πειθανγκάζεται, πιέζεται, αναγκάζεται να εκτιμήσει την αξία της ζωής και το ελάχιστο της κάθε μονάδας της.
Αφού εσύ λες πως δεν αξίζει να ζω, δεν μπορώ, δε γίνεται, αδύνατον, απαντά ανέκφραστα ναι.
Τέταρτη δύναμη στον άνθρωπο η καθαρή σου συνείδηση. Άπειρη δύναμη που έχεις, κατέχεις. Το ναι της ζωής σου, που για κάθε σου δύναμη, κάθε σου σκέψη, αίσθημα, για κάθε λειτουργία του σώματος σου τροφοδοτείσαι ασταμάτητα με ζωτική δύναμη από την ψυχή σου, από την καθαρή συνείδησή σου. Ή όπως θέλεις έσύ ονόμασέ την. Όποιο όνομα κι αν της δώσεις αυτήν παραμένει πάντα αγνότητα, φωτεινότητα. Και απαντά ανέκφραστα ναι.

Η ψυχή κάθε ανθρώπου ζει στο άχρονο. Μέσα από το αιώνιο παρελθόν αντλεί πληροφορίες από προηγούμενες ζωές ανθρώπων που έζησαν στη γη, τις οποίες λαμβάνει εξολοκλήρου ως δικές της..."

Αέναον φυσικός στο φως,

ΑΓΑΠΗ-ΠΑΡΑΜΕΡΙΖΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ
ΑΓΑΠΗ-ΧΑΜΗΛΩΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΝΕΙΣ
ΑΓΑΠΗ -ΕΙΜΑΙ ΥΠΑΡΧΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΑΓΑΠΗ -ΘΥΣΙΑΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΑΓΑΠΗ ΜΙΚΡΑΙΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙΣ

Μόλις κατάφερα να διαβάσω το μήνυμα σου καθώς αυτές τις ημέρες δεν είχα πολύ χρόνο ώστε να δώσω μια απάντηση κάπως "μακροσκελή".

Για τις Σειρήνες, καλέ μου φίλε, σαφώς και δεν υπάρχει βουλοκέρι ούτε μπορεί κάποιος να σου κλείσει τα αυτιά για να σε προστατεύσει.
Το βουλοκέρι θα το βάλεις μόνος σου, ή ίσως να μην βάλεις καθόλου βουλοκέρι.
Αν έχεις φτάσει στο σημείο εκείνο όπου μπορείς να ξέρεις τις αδυναμίες σου αλλά παρόλα αυτά είσαι σε θέση να τιθασεύεις τα πάθη σου και τη ροπή σου πρός αυτά, τότε ίσως να μην χρειαστεί καθόλου βουλοκέρι.
Σαφώς κι αυτό είναι δύσκολο, είναι κάτι συνεχές το οποίο δε μπορείς ποτέ να πείς οτι το κατέκτησες.
Είναι λοιπόν μια διαδικασία συνεχιζόμενη.

Από την άλλη κι οι Σειρήνες είναι μια μορφή γνώσης την οποία μπορείς να εκμεταλλευτείς για τον αγώνα τον οποίο δίνεις με τον εαυτό σου.

Αναφορικά με τους ελεύθερους μαχητές και τους δούλους, όπως πολύ σωστά ανέφερες αγαπητέ, η διαφορά κατά την γνώμη μου είναι οτι ο ελεύθερος μαχητής έχει συνειδητοποιήσει για ποιό λόγο παλεύει και τι είναι αυτό που παλεύει.
Μπορεί να έχει μια γενικότερη εικόνα της μάχης και να ψυχανεμίζεται κάποιες μάχες που θα δώσει.
Ο δούλος από την άλλη δεν ξέρει τι θα αντιμετωπίσει ούτε γιατί πολεμάει.
Πως γίνεται να πολεμήσει κάτι αν δεν το έχει γνωρίσει, αν δεν έχει πιστέψει στην αναγκαιότητα αυτής της μάχης κι εν τέλει "που βαδίζει"?

quote:

---

Έτσι στην πνευματική μάχη που όλοι μετέχουμε με έπαθλο τη λύτρωση, είτε γνωρίζοντας είτε αγνοώντας, στο τέλος μένει η αδιάψευστη των γεγονότων αλήθεια. Οι ελεύθεροι θα πολεμήσουν μέχρις εσχάτων και δεν θα παραδοθούνε ποτέ στις σειρήνες της καλής ζωίτσας. Κι αν ο αγώνας τους είναι άνισος, θα προτιμήσουν συνειδητά να θυσιαστούνε κρατώντας την ελπίδα ζωντανή. Την ελπίδα οτι η θυσία τους θα αποτελέσει πραγματικό φάρο για αυτούς που έπονται και ακολουθούνε τα χαραγμένα μονοπάτια της ζωής.

---

Ν ΑΓΑΠΑΣ

Από τότε που ωρίμασε μέσα μου ο λόγος του ευαγγελίου και οι πρώτες σταλαγματιές άρχισαν να στάζουν στη θέληση μου- εσωτερικό μου άνθρωπο, τα σπλάχνα μου γέμισαν θλίψη ,όλο το εσωτερικό μου στερήθηκε πάσης χαράς, και μια φωνή ασταμάτητα συνεχώς μέρα και νύχτα στιγμή προς στιγμή όπου κι αν βρίσκομαι ,ότι κι αν κάνω όπως και αν βιώνω μέσα στα βάθη την ψυχής μου, με γλυκύτητα που δεν περιγράφεται ούτε βυθομετρειται , στα βάθη του νου μου, χωρίς κανένα κενό να μεσολαβεί, σε όλο τον εσωτερικό λόγο, φωνάζει μια μελωδία ανέκφραστη, ν αγαπάς ν αγαπάς ν αγαπάς .
Γλυκά συνεχίζει η μελωδία ν αγαπάς ν αγαπάς ν αγαπάς .
Μέρα νύχτα στιγμή προς στιγμή, ν αγαπάς ν αγαπάς ν αγαπάς
ν αγαπάς , και τα ματιά μου δάκρυα στάζουν, φανερά και κρυφά,
και η μελωδία φωνάζει ν αγαπάς ν αγαπάς ν αγαπάς .
Νιώθω ο πιο φτωχός της αγάπης, στεγνό ηφαίστειο που πάγωσε ,και όμως η φωνή μου φωνάζει σ ότι κι αν λέω ότι κι αν σκέφτομαι ,όπως κι αν ενεργώ σε ότι αναπολώ ν αγαπάς ν αγαπάς ν αγαπάς .
Μακάρι να γίνω πιστευτός από ντροπή τον ουρανό δεν κοιτώ αλήθεια λέω σκύβω το κεφάλι νου και σώματος ,λογικής και λόγου, και όμως δεν παύει και στον ύπνο μου και στο ξύπνιο μου και όταν πίνω και όταν τρώω και όταν προσεύχομαι και όταν και όπως και στο γιατί και στο πως και στο διότι , και όταν με βρίζουν και όταν με κατηγορούν και όταν με επαινούν, μια φωνή γλυκεία μελωδία, θεού ωραιότητα, με συνταράσσει συνεχώς φωνάζοντας μου ν αγαπάς ν αγαπάς ν αγαπάς .
Πιο γρήγορη από το νου μου αφού να μετρήσω τις φωνές αδυνατώ, να υπολογίσω πόσες φορές στο λεπτό αδυνατώ, και η λογική μου βλέπει τη ψυχή να συνεργεί μεθυσμένη στη γλυκύτητα του λόγου αυτής της φωνής που μέσα μου φωνάζει
ν αγαπάς ν αγαπάς ν αγαπάς .