- Νεοχριστιανισμός - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Νομίζω πως τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης έχουν μια συγκεκριμένη θέση στην πνευματικότητα και την πρακτική των Χριστιανών. Έξω από αυτή τη θέση δεν έχουν νόημα ή είναι και σκανδαλιστικά αυτά που γράφουν (ορισμένες φορές.)
Νομίζω ότι η Παλαιά Διαθήκη έχασε την εκτίμηση εξ’αιτίας Χριστιανών που επιμένουν να την βλέπουν με «ιουδαϊκό» μάτι λιγάκι – ως νόμο – ενώ ο Ιησούς δεν την έβλεπε έτσι και γι’αυτό δεν είχε την συμπάθεια των «ιουδαίων.»
Η θέση αυτή είναι το ότι πρόκειται για «οδηγό» προς το Χριστό με τα περιστατικά που διηγείται να είναι «τύπος» και «σκιά» άλλων καταστάσεων ή παραδείγματα.
Η σκληρότητα που υπάρχει στην Παλαιά Διαθήκη δεν με ενοχλεί περισσότερο από την σκληρότητα που βλέπει κανείς σε άλλα βιβλία της αρχαιότητας, όπως στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια ή το έπος του Γιλγαμες. Αντανακλά τις καταστάσεις της εποχής (δεν ξεχωρίζει σε τίποτα) και εξηγήθηκε ικανοποιητικά για μένα από τον Ιησού όταν είπε στους ιουδαίους ότι «εξ’αιτίας της σκληροκαρδίας» τους άφηνε ο Θεός κάποια πράγματα. Ο Θεός από τη μεριά του έλεγε ότι δεν ήθελε το θάνατο εκείνων που πεθαίνουν αλλά να ζουν.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Όμως είναι και κάποια πράγματα τα οποία διαβάζουμε πως διέταξε ο Θεός. Παράδειγμα "μην αφήσετε ζωντανό", "κάψτε τα πάντα". Αυτά τα κατανοούμε δυστυχώς μόνο ως ιουδαϊκό επεκτατισμό. Είπα πως δεν μπορούσε να στερεωθεί η αληθινή θρησκεία του ΕΝΟΣ ΘΕΟΥ αν δεν ερχόταν σε πλήρη ρήξη με τις άλλες, που ήταν εχθρικές. Η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη, γιατί ήταν Θέλημα Θεού να υπάρξει Εκκλησία και Βασιλεία Του στην Γη της Ιερουσαλήμ.
Όμως ακόμη και αν υποθέσουμε πως ήταν μοναχά εβραϊκός επεκτατισμός, τότε γιατί δεν μας ενοχλεί η Κάθοδος των πατριαρχών Δωριέων, οι σφαγές μεταξύ των ελληνικών πόλεων κρατών και άλλα; Αυτά γιατί δεν τα βλέπουμε με την ίδια αηδία; Σκοτώνονταν οι Έλληνες μεταξύ τους, σφάζοντας και καίγοντας ελληνικές πόλεις.
Εννοείται πως ήταν και εβραϊκά συμφέροντα στην μέση, οι Εβραίοι το πήραν πάνω τους, αλλά είναι και ο παράγοντας "Θεός" που αγνοούν οι περισσότεροι. Η εγκατάσταση της αληθινής θρησκείας μέσα στο ειδωλολατρικό ντελίριο, θα γινόταν αναπόφευκτα με βίαιο τρόπο.
Που είναι το λάθος να μισεί ο Θεός το κακό; Και οι δώδεκα Θεοί δεν έχουν συναισθήματα, όπως εκείνα των ανθρώπων; Εδώ και οι Ινδουϊστές πιστεύουν πως το απρόσωπο Θείο περικλείει μέσα του και το καλό και το κακό. Όλες οι εκδηλώσεις θεωρούνται απόρροια του Μπράχμαν, ακόμη και αυτή ενός μοχθηρού δολοφόνου.
Και πως το ξέρουν αυτοί που το υποστηρίζουν; Ήρθαν σε επαφή με αυτό το απόμακρο Όν, ή απλώς το υποθέτουν πως για να είναι "ο Θεός" ανώτερος δεν πρέπει να έχει καμμιά σχέση με την ύλη;
Ο Χριστός πάντως λέει "Αγιασθήτω το Όνομά Σου, Ελθέτω η Βασιλεία Σου ως εν Ουρανώ και επί της Γης".
Ή ακόμη χειρότερα, πολλοί θεωρούν τον άνθρωπο ως Θεό.
Γιατί οι Χριστιανοί να κατηγορηθούν και αισθανθούν άβολα με τον ανθρωπομορφισμό; Δεν έχει σχέση ο Θεός με τον άνθρωπο, αν ο άνθρωπος προέρχεται από τον Θεό;
Ρωτάς,που είναι λάθος να μισεί ο Θεός το κακό.Το συναίσθημα του μίσους δεν μπορεί να περιμένει,δεν έχει αναστολές,κυριεύει τον άνθρωπο κάνοντάς τον άθυρμα των επιρροών του.Είναι ποτέ δυνατόν ο Θεός να αισθάνεται κάτι τέτοιο,να μισεί?Τι στο καλό?Γένεται ποτέ ο Θεός να κυριεύεται από κάτι άλλο?Και αν μισεί,αφού είναι παντοδύναμος,γιατί δεν αλλάζει αυτό που δεν του αρέσει,στην προκειμένη το κακό?Σύμφωνα με την χριστιανική κοσμοθεώρηση,διότι και το κακό επιτελεί ένα σκοπό σε αυτόν τον κόσμο,είναι μέρος του σχεδίου.Τότε, γιατί να το μισεί ο Θεός?
Ο Πλάτων απαγόρευσε την διδασκαλία των Ομηρικών επών στην ιδανική Πολιτεία του,διότι δίνουν λάθος εντύπωση για τους θεούς.
Άστο φίλε δεν βγαίνει νόημα.Μην κλείνεις το Θεό μέσα σε ανθρώπινα καλούπια.
quote:Η ερώτηση αυτή αν και μοιάζει ανοιχτόμυαλη και με αυτονόητη απάντηση, στην πράξη είναι πιο περίπλοκη. Από τη μια είναι σα να ρωτάς αν υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να πας από Θεσσαλονίκη – Αθήνα. Θεωρητικά οι διαδρομές είναι άπειρες, αλλά πρακτικά μία είναι η πιο αποτελεσματική. Θα σχολιάσω και τα άλλα σημεία του ποστ σου αλλά για λίγο θα μείνω στο πιο πάνω.
Πιστεύεις γενικά πως η επικοινωνία με το θείο είναι προτέρημα ενός και μόνου λαού,μιας και μόνης συγκεκριμένης ομάδας,αποτέλεσμα μήπως μιας συγκεκριμένης πρακτικής?
Λες «η επικοινωνία με το θείο είναι προτέρημα ενός και μόνου λαού;»
Όχι. Αν όμως συνέβει κάποιος λαός να επιδιώξει την «επικοινωνία με το θείο» με μεγαλύτερη σταθερότητα και επιμονή (συλλογικά) από άλλους πχ λαούς – τότε λογικά θα συνέβει να είχε κάπως καλύτερη επικοινωνία για όσο το επεδίωκε. Έτσι δεν είναι; Κι έτσι είναι – όχι γιατί «η επικοινωνία με το θείο είναι προτέρημα ενός και μόνου λαού» αλλά γιατί όποιος συγκεκριμένος λαός (ή λαοί) το επεδιώκουν πιο επίμονα εκείνοι και το πετυχαίνουν.
Λες «η επικοινωνία με το θείο είναι προτέρημα ... μιας και μόνης συγκεκριμένης ομάδας» - όμοια αν και όταν «μια και μόνη συγκεκριμένη ομάδα» το επιδιώκει έχει λογικά μεγαλύτερες ευκαιρίες να το πετύχει.
Τέλος, λες «η επικοινωνία με το θείο είναι ... αποτέλεσμα μήπως μιας συγκεκριμένης πρακτικής» - όπως και οι διαδρομές από το Α στο Β στο χώρο μπορεί να είναι θεωρητικά άπειρες πλην όμως πρακτικές καταστάσεις και συνθήκες περιορίζουν από το άπειρο ‘θεωρητικό’ σε δυο-τρεις διαδρομές πρακτικά (ή και μόνο μία «βέλτιστη») όμοια το ότι μπορούν πολλές πρακτικές να προσεγγίσουν το θείο δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν λίγες πρακτικά αποτελεσματικές και ίσως μία «βέλτιστη.»
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:Μοιάζει να θεωρείς εκ των προτέρων το «μίσος» ως συναίσθημα. Δεν το βλέπω έτσι και γι’αυτό καταλήγω σε διαφορετικά συμπεράσματα. Το μίσος – όπως και κάθε «συναίσθημα» - είναι απλά μια λέξη που πρώτα αντανακλά μια πράξη ή ένα γεγονός. Είναι λέξη που προσδιορίζει τον φυσικό αποχωρισμό ενός τμήματος ενός συνόλου. Μίσος – από το ήμιση (μισό)
....Ρωτάς,που είναι λάθος να μισεί ο Θεός το κακό.Το συναίσθημα του μίσους δεν μπορεί να περιμένει,δεν έχει αναστολές,κυριεύει τον άνθρωπο κάνοντάς τον άθυρμα των επιρροών του.Είναι ποτέ δυνατόν ο Θεός να αισθάνεται κάτι τέτοιο,να μισεί?Τι στο καλό?Γένεται ποτέ ο Θεός να κυριεύεται από κάτι άλλο?Και αν μισεί,αφού είναι παντοδύναμος,γιατί δεν αλλάζει αυτό που δεν του αρέσει,στην προκειμένη το κακό?Σύμφωνα με την χριστιανική κοσμοθεώρηση,διότι και το κακό επιτελεί ένα σκοπό σε αυτόν τον κόσμο,είναι μέρος του σχεδίου.Τότε, γιατί να το μισεί ο Θεός?...
Όλα όσα σε εκφράζουν λογικά θα βλέπεις ως μέρος του εαυτού σου αλλά όσα δεν σε εκφράζουν (ή είναι και ασύμβατα με όσα σε εκφράζουν) τα αποφεύγεις και απομακρύνεσαι. Αυτό είναι το «μίσος» - το όποιο συναίσθημα που του βάζεις ίδια ταμπέλα «μίσος» δεν είναι παρά η εσωτερική αντανάκλαση της πράξης να κρατηθείς μακριά από ότι θεωρείς ασύμβατο με το συμφέρον σου (πχ.)
Λες «Και αν μισεί,αφού είναι παντοδύναμος,γιατί δεν αλλάζει αυτό που δεν του αρέσει,στην προκειμένη το κακό?» Μα... αυτό ακριβώς κάνει αλλάζει αυτό που δεν το αρέσει – αλλά πολλές φορές αυτές οι «αλλαγές» δεν αρέσουν σε μας!
Τέλος είναι εντελώς λανθασμένο αυτό που νομίζεις για σκοπό του κακού και η αντίληψή σου για το ποια είναι η «χριστιανική κοσμοθεώρηση»
Λες: «Σύμφωνα με την χριστιανική κοσμοθεώρηση,διότι και το κακό επιτελεί ένα σκοπό σε αυτόν τον κόσμο,είναι μέρος του σχεδίου.Τότε, γιατί να το μισεί ο Θεός?
Δεν ξέρω πως σου ήρθε και νομίζεις κάτι τέτοιο αλλά δεν είναι έτσι.
Το Σχέδιο δεν είναι κάτι περιλαμβάνει το κακό. Το Σχέδιο είναι αυτό που είναι και ως «κακό» απλά ορίζεται κάθε τι που εμποδίζει το Σχέδιο. Δεν επιτελεί κανένα σκοπό και δεν είναι μέρος του σχεδίου. Μάλλον συγχέεις μανιχαϊκές αντιλήψεις (Δυαλισμό ή Δυϊσμό ή και Διαρχία) με τις Χριστιανικές που είναι πολύ διαφορετικές.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
Ρωτάς,που είναι λάθος να μισεί ο Θεός το κακό.Το συναίσθημα του μίσους δεν μπορεί να περιμένει,δεν έχει αναστολές,κυριεύει τον άνθρωπο κάνοντάς τον άθυρμα των επιρροών του.Είναι ποτέ δυνατόν ο Θεός να αισθάνεται κάτι τέτοιο,να μισεί?Τι στο καλό?Γένεται ποτέ ο Θεός να κυριεύεται από κάτι άλλο?Και αν μισεί,αφού είναι παντοδύναμος,γιατί δεν αλλάζει αυτό που δεν του αρέσει,στην προκειμένη το κακό?Σύμφωνα με την χριστιανική κοσμοθεώρηση,διότι και το κακό επιτελεί ένα σκοπό σε αυτόν τον κόσμο,είναι μέρος του σχεδίου.Τότε, γιατί να το μισεί ο Θεός?Ο Πλάτων απαγόρευσε την διδασκαλία των Ομηρικών επών στην ιδανική Πολιτεία του,διότι δίνουν λάθος εντύπωση για τους θεούς.
Άστο φίλε δεν βγαίνει νόημα.Μην κλείνεις το Θεό μέσα σε ανθρώπινα καλούπια.
Γιατί αφήνει το κακό; Γιατί είναι Θεός που αφήνει τα πλάσματα ελεύθερα να διαλέξουν και να πράξουν. Έχει δώσει ένα χρονικό περιθώριο στο κακό να εκδηλωθεί, για να επέλθει αργότερα η δίκαια κρίση και να αποδειχθεί πως ο Θεός είναι το στήριγμα των πάντων.
/////
Αυτό για τα "ανθρώπινα καλούπια", το κάνουν από την αρχαιότητα όλες οι θρησκείες. Δεν είμαι ο πρώτος. Τότε με την ίδια λογική πιστεύω θα καταδίκαζες και το Θείο του Ινδουϊσμού ως αδύναμο, γιατί στην πρώτη του εκδήλωση ως Βράχμα, ονειρεύτηκε τον κόσμο της ύλης και σε αυτόν οφείλεται και το καλό και το κακό. Βασικά όλους τους Θεούς θα αρνείσαι ως αδύναμους.
Δηλαδή εσύ από ότι κατάλαβα λες πως ο Θεός δεν έχει καμμιά σχέση με τον κόσμο της ύλης. Αν είναι όπως τα λες, επειδή εμείς είμαστε άνθρωποι, δεν ξέρουμε τίποτα για τον Θεό γιατί δεν έχουμε σχέση μαζί Του. Εσύ πως έμαθες για κάποιον τόσο απόμακρο; Ήλθε σε επικοινωνία με την ύλη; Αν ο Θεός δεν είναι ούτε καλός, ούτε κακός, ούτε έχει ανάγκη τίποτα, ούτε κάνει τίποτα, πως εκδηλώθηκε στον κόσμο της ύλης; Πως ένιωσε επιθυμία να επικοινωνήσει με ανθρώπους;
Δεν καταλαβαίνω που είναι το κακό ο Θεός να θέλει και να μισεί. Δηλαδή όταν ο Δίας έστειλε τον Κατακλυσμό στους ασεβείς, σημαίνει πως ήταν αδύναμος Θεός του μίσους;
quote:
panpam
Λες «η επικοινωνία με το θείο είναι προτέρημα ενός και μόνου λαού;»
Όχι. Αν όμως συνέβει κάποιος λαός να επιδιώξει την «επικοινωνία με το θείο» με μεγαλύτερη σταθερότητα και επιμονή (συλλογικά) από άλλους πχ λαούς – τότε λογικά θα συνέβει να είχε κάπως καλύτερη επικοινωνία για όσο το επεδίωκε. Έτσι δεν είναι; Κι έτσι είναι – όχι γιατί «η επικοινωνία με το θείο είναι προτέρημα ενός και μόνου λαού» αλλά γιατί όποιος συγκεκριμένος λαός (ή λαοί) το επεδιώκουν πιο επίμονα εκείνοι και το πετυχαίνουν.
Όπως επί παραδείγματι ο ιρανικός λαός που πέτυχε την αποκλειστικότητα της επικοινωνίας με τον Αλλάχ.
http://anglicansablaze.blogspot.gr/2011/12/iran-detains-sunday-school-kids.html
http://freemaryamandmarzieh.agazilos.org/
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς θρησκοληψίας.....λαλήσαμε.
*