- Πρακτικη + Συμβουλευτικη Φιλοσοφια - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Οι τιτλοι που εχουν δωθει δεν εχουν καμμια αξια παρα μονο να κατατοπισουν τον ερευνητη.Η πρακτικη φιλοσοφια θα μπορουσαμε να πουμε οτι ειναι μικρες ασκησεις {ξερω διαφωνητε}που μπορουν να χρησιμοποιηθουν στην καθημερινοτητα ωστε να μας φερουν σε επαφη με τον πραγματικο εαυτο μας ή πολλες φορες να μας βοηθησουν να απεμπλακουμε απο προκαταληψεις,φοβιες ή εμμονες που μας εχει ντυσει η κοινωνια.
Η συμβουλευτικη φιλοσοφια ειναι ενας τομεας της φιλοσοφιας που αναπτυσσεται ραγδαια στον δυτικο κοσμο στον αντιποδα της ψυχολογιας και της ψυχιατρικης που βιαζεται πολλες φορες να χαρακτηρισει περιπτωσεις ως διανοητικες ασθενειες ωστε να μπορουν να πλουτιζουν οι φαρμακευτικες εταιριες.Φιλοσοφοι δηλαδη σε ενα αλλου ειδους αλλα διαφορετικης ποιοτητας συνεδριας δινουν συμβουλες σε ανθρωπους που τους απασχολουν καθημερινα προβληματα.Ο τροπος που λειτουργει η συμβουλευτικη θα δωθει μεσα απο παραδειγματα.
Για μενα ο καθενας ειναι φιλοσοφος.Και εκει ακριβως κατα την ταπεινη μου γνωμη βρισκεται το προβλημα.Η βαση των περισσοτερων προβληματων μας ειναι η ιδια μας η φιλοσοφια!Ο τροπος που αντιλαμβανομαστε και ανταποκρινομαστε στην ζωη εναι η ουσια καθε σχεδον μικρου και μεγαλου προβληματος μας.Με λιγα λογια η σταση μας ή αλλιως η κοσμοθεωρηση μας ειναι το κυριο προβλημα.
Δεν επιθυμω με κανεναν τροπο να φτιαξω ενα τοπικ θεωρητικο.
Δεν θελω να γυμνασω το νου μου ουτε να μπλεξω σε διανοητικο παιχνιδι αντιπαραθεσεων για το ποια φιλοσοφια ειναι η καλυτερη.
Αφηνω αυτο να το κανει η αναλυτικη φιλοσοφια που αντικρισμα στην καθημερινοτητα μου δεν εχει κανενα.Το αφηνω λοιπον αυτο στους ακαδημαικους.
Στην χειροτερη περιπτωση θα ηθελα να δημιουργησουμε ενα τοπικ που και ο πιο ασχετος να μπορει να εφαρμοσει κατι απο αυτα που θα παραθεσουμε και να βοηθηθει.Στην καλυτερη περιπτωση θα ηθελα να φτιαξουμε ένα παζλ από ασκησεις
Προερχομενες απ’όλα τα μερη του κοσμου και από διαφορα συστηματα εσωτερισμου.
Μα το πιο σημαντικο απ’όλα εισαστε εσεις.Θα ηθελα να καταθεσετε διαφορους τροπους ή ασκησεις που σας βοηθησανε σε ένα σημαντικο προβλημα ή σας οδηγησαν σε μια εμπειρια υπερβασης.Εγω θα ξεκινησω με διαφορες προτασεις ακησεων από τον συγχρονο Roger-Pol Droit και τον Λου Μαρινοφ καθως και αλλους συγχρονους φιλοσοφους.Σε οσες από αυτές εχω καταφερει το ζητουμενο θα συμπληρωσω καποια σχολια που ισως σε καποιον φανουν χρησιμα..Θα υπαρξουν και ποστ ασκησεων που δημιουργησα ή περιπτωσεων που καθοδηγηθηκα από αλλους ανθρωπους που με βοηθησαν.
Για καποιον προχωρημενο ισως είναι εντελος αχρηστο το τοπικ μιας και πολλες ασκησεις είναι δανεισμενες από την ανατολικη φιλοσοφια ενσωματωμενες στην πραγματικοτητα του δυτικου κοσμου,αλλα για έναν αρχαριο είναι ισως ένα ομορφο ξεκινημα.
Ο λογος που φτιαχνω το τοπικ αυτό είναι καθαρα ωφεμιλιστικος.Βλεπετε θελω να μαθω…
Ελπιζω στην συνεργασια ολων.
Ευχαριστω
Διαρκεια:μερικοι μηνες
Υλικα:κανενα
Αποτελεσμα:παραπλανητικο
Δεν ζει κανεις παρα μονο μια φορα,λεμε στην πατριδα μας.Αλλου θα σας βεβαιωσουν οτι εχετε ζησει ηδη πολλες φορες ακολουθωντας την πορεια της υπαρξης.Δεν εχει σημασια.Μπορειται ο ιδιος να πολλαπλασιασετε τις ζωες σας,προσπαθωντας να τις γονιμοποιησετε.Θα πρεπει γι αυτο να δοκομασετε μια εμπειρια σχετικα μεγαλη που θα σας απορροφησει αρκετα,της οποιας ομως τα αποτελεσματα αξιζουν σιγουρα το χρονο που της αφιερωσατε.
Για μερικες εβδομαδες προσπαθηστε,συστηματικα,να κατασκευασετε ζωες.Πειτε στον καινουργιο σας κομμωτη οτι υπηρξατε οδηγος ταξι στο Ντιτροιτ πριν γινεται πιτσαδορος στη Νεα Υορκη.Περιγραψτε σε μια μακρινη εξαδελφη τα χρονια που περασατε διδασκοντας στην Αυστραλια.Θυμηθειτε παρεα με τα ανιψια σας τοπους που δεν γνωριζετ,επαγγελματα που θα μπορουσατε να ειχατε κανει(στο τελος τελος ποιος ξερει;),μεγαλες και μικρες περιπετειες,κυνηγια στους βαλτουςκαι λημανια βυθισμενα στην ομιχλη.
Να το κανετε καλα.Μην αρκεστειτε σε μικροδουλεια.Δουλεψτε πολλες φορες πανω στις ιδιες ιστοριες.Μεταποιηστε ανεκδοτα,προσθεστε λεπτομερειεςσυμπληρωστε τα κενα,απαλειψτε οτι δεν δειχνει αληθοφανες.Επιδιωξτε τις ιδιες αφηγησεις στα ιδια προσωπα.Αποφυγετε να μπερδευτειτε.Στην αναγκη,κρατηστε σημειωσεις,φτιαξτε ενα μικρο αρχειο,οργανωθειτε.Επιμεινετε.
Μετα απο καποιους μηνες,θα εχετε εξοικειωθει με αυτες τις πιθανες ζωες.Θα μπορειτε να απαντατε σε πολλες ερωτησεις,να δινεται απειρες εξηγησεις.Θα μπορειτε να περιγραφετε,να αφηγειστε,να επανερχεστε,να επαναλαμβανετε τα κυριοτερα επεισοδια των διαφορων βιογραφιων που εχετε παραθεσει.Κυριως θα εχετε δημιουργησει ανθρωπους πεπεισμενους για την αληθειαοσων τους εχετε αφηγηθει,επιδεκτικους στο να μιλησουν σε αλλους,προθυμους να σας γνωρισουν κατω απο το φως οσων εχετε κατασκευασει.Σας πιστευουν.
Γιατι δεν πιστευετε εσεις τον εαυτο σας;Το σημειο εκεινο,στο οποιο θα πρεπει να στοχευσετε,ειναι εκεινο οπου αμφιβαλλετε κατα ποσον ολο αυτο ειναι πλαστο,δηλαδη το σημειο οπου δεν μπορειτε να διαχωρισετε το συνορο αναμεσα στις μυθοπλασιες σας και την αληθινη σας ζωη.'Η ισως ακομη,πραγμα που μας οδηγει στον ιδιο παρανομαστη,το σημειο οπου μπορειτε να πειτε στον εαυτο σας,χωρις καμια προσπαθεια ουτε απο ξαφνικη τρελα,οτι αυτο που ειχατε συνιθισει να θεωρηται μεχρι τωρα ως την "αληθινη σας ζωη" ,δεν ειναι στην πραγματικοτητα,τιποτε αλλο παρα μια μυθοπλασια αναμεσα στις αλλες.
Τιποτα περισσοτερο τιποτα λιγοτερο.
ROGER-POL DROIT
στην παρουσα ασκηση η ηθικη δεν εχει καμμια σημασια.Θελω να πω οτι σε ολους θα εισαι αναγκασμενος να πεις ψεμματα.Μα στην πραγματικοτητα καποια στιγμη μπορεις να γινεις αληθεια.Πολλα πραγματα ανακαλυπτει κανεις καθως προχωρα την ασκηση,π.χ ενδιαφεροντα και πτυχες του εαυτου του που δεν τα ειχε δει ποτε ή ισως ειχε απωθησει για λογος κοινωνικης αποδοχης.Ειναι δυσκολο αν μεγαλωνοντας εχεις μαθει να κανεις οτι απλα σου λενε για να εισαι αρεστος να ξεφυγεις απο αυτο το αδιεξοδο.Συνηθως καταπιεσμενες συμπεριφορες απωθουνται στο ασυνειδητο και ξεσπουν προς ολες τις κατευθηνσεις αργοτερα ή παραμενουν σε λανθανουσα μορφη να ελεγχουν την συμπεριφορα στο παρασκηνιο της "ψυχικης" καταστασης του ατομου οπως τα κομπλεξ κτλ...
Θα επιθυμουσα να προσθεσω οτι μια εναλλακτικη ασκηση ειναι να ερθεις σε επαφη με διαφορες θεατρικες ομαδες που σκοπο εχουν την εσωτερικη αναπτυξη και καλλιεργεια του ατομου και οχι τις παραστασεις ως αυτοσκοπο.Αυτη ισως η μεθοδος ταιριαζει σε καποιους καλυτερα ιδιαιτερα με αυτους που εχουν την αναγκη να μην λενε ψεμματα.
Γνωριζω οτι εχω αποκκλινει απο την κυρια οδο της ασκησης μα νομιζω οτι σαν παρακλαδι εμπλουτιζει και ενδυναμωνει την ασκηση.
Απο προσωπικη εμπειρια θα ελεγα οτι ειναι καλυτερα να φτιαχνεις μια ζωη στην αρχη και σιγα σιγα περισσοτερες.Ειναι αρκετα δυσκολο να θυμασαι πολλα πραγματα που εχεις πει και σε ποιον.Παραλληλα θα προτεινα να συνεχιζει την κανονικη ζωη του ωστε και να παραμενει προσγειωμενος μα και να την χρησιμοποιει ως αντιθεση και σημειο αναφορας.
Σκοπος μας δεν ειναι να γινουμε αριστοι ψευτες.Σκοπος μας ειναι να δουμε τι μπορουμε να βιωσουμε οταν δεν θετονται οι ψευτοηθικες της ιστοριας.Οπου Ιστορια=η ζωη μας ετσι οπως εχουμε συνηθισει να την πλασαρουμε στους αλλους.
Γρηγορα θα καταληξουμε οτι ειμαστε περισσοτερα απο αυτα που θεωρουσαμε και που θεωρουσαν οι αλλοι για μας.
Βεβαια ο καθενας μπορει να καταληξει σε αλλα συμπερασματα και αυτη ειναι η μαγεια της διαφορετικοτητας μας.
Διαρκεια:αοριστη
Υλικα:κανενα
Αποτελεσμα:διαλυτικο
Ειναι ενας απο τους ορους που χρησιμοοιειτε περισσοτερο.
Κατα την διαρκεια της ημερας,η λεξη εγω εμφανιζεται σχεδον σε ολες τις φρασεις σας.Απο την εποχη της πιο τρυφερης σας ηλικιας εχετε παψει να προσδιοριζεστε απο το ονομα σας.Το "εγω" εχει γινει η λεξη με την οποια εκφραζεται τις επιθυμιες σας,τις απογοητευσεις σας,τα σχεδια σας,τις ελπιδες σας,τις πιο διαφορετικες πραξεις σας,τις φυσικες σας αισθησεις,τις ασθενειες ,τις χαρες σας,τα προγραμματα σας,τη μνησικακια σας,την τρυφεροτητα σας,την προτιμηση σας στην βανιλια ή την απεχθεια σας για το μαραθο.Εχετε συνδεσει εδω και πολυ καιρο αυτην την τοση μικρη λεξη με τις περισσοτερες ψυχικες σας καταστασεις.Εχει συνδεθει ενδομυχα με τα συναισθηματα σας,με τις αναμνησεις σας.Φαινομενικα τιποτε δεν γινεται χωρις αυτη.Την ξαναβρισκουμε σε ολες τις αφηγησεις σας,σε ολες σας τις κρισεις.Δεν λειπει απο καμμια αποφαση σας,απο κανενα στοχασμο σας.
Παραξενη κατασταση:ολος ο κοσμος χρησιμοποιει την ιδια λεξη.Η πιο ισχυρη οικειοτητα,η μοναδικοτητα της υπαρξη για τον καθενα απο μας ειναι συνδεδεμενη μ΄εναν ορο τον οποιο ουτε εχει επιλεξει ουτε εχει επινοησει,και τον οποιο ολοι οι αλλοι χρησιμοποιουν απαραλλαχτα με τον ιδιο τροπο.Μια αντωνυμια.
Η υπαρξη στην οποια αναφερεται παραμενει,απο γλωσσικη αποψη,απολυτως εναλλακτικη.Μπορει να ειναι οποιοσδηποτε αυτος που δηλωνει <<εγω ειμαι χαρουμενος>> ή ακομη <<εγω ειμαι λυπημενος>>.Ο καθενας διαφορετικος απο ολους τους αλλους,οριζει τον εαυτο του με μια λεξη την οποια χρησιμοποιουν ολοι οι αλλοι.Κατασταση ιδιαιτερα παραδοξη.Αλλα μη νοιαζεστε γι αυτο οπως εξαλλου κι ολος ο κοσμος.Εχετε αρκετα πραγματα να κανετε ωστε να μην στριμωχνεστε με τετοιου ειδιυς ερωτησεις.
Ψαξτε παρ'ολα αυτα που βρισκεται αυτο το ¨"Εγω".Υπαρχει αραγε?Πως να το εντοπισει κανεις;Απο τι θα το αναγνωρισεi;Αν προσπαθησετε να θεσετε αυτες τις ερωτησεις και να βρειτε απαντησεις με ευσυνειδησια θα ανακαλυψετε οτι αυτο το \"εγω" δεν ειναι ευκολο να το εντοπισετε ουτε να το βεβαιωσετε.Δεν είναι μια συντομη εμπειρια της οποιας τα ορια είναι ευκολο να περιγραφουν.Αντιθετα,μπορουσε να μοιαζει με επιπονο κυνηγητο.Χρειαζεται χρονος,ποικιλια ευκαιριων,καποια υπομονη και επιμονη.Που βρισκεται λοιπον αυτό το εγω;Θα ψαξετε για αρκετο χρονο,σε διαφορα μερη,υπο διαφορετικες οπτικες γωνιες. Υπαρχουν πολλες πιθανοτητες στο κατω κατω της γραφης να καταληξετε απρακτοι.Εκει ακριβως είναι που αρχιζουν τα πραγματα να αποχτουν ενδιαφερον.
Αναμεσα στα ιχνη που ισως προσπαθησετε ν’ακολουθησετε μην παραλειψετε να θυμηθειτε την υπαρξη του σωματος.Αυτο το εγω,μοναδικο κι ωστοσο παρομοιο με τα αλλα,δεν είναι απλως αυτό το σωμα,οι συνηθειες του και οι αδυναμιες του,οι ευαισθησιες του και οι ιδιαιτεροτητες του;Δεν θα βρειτε ωστοσο ποτε το <<εγω>> μεσα στο σωμα σας.Κανενα από τα κυτταρασας δεν επεζησε πανω από δεκα χρονια.Κανενα από τα στοιχεια του σωματος σας δεν παρεμεινε το ιδιο.Τι θα ονομαζατε <<Εγω>>;Τη μορφη;Τι δομη του ολου;Την οργανωση;Συνηθως απομενει η σκεψη.Ολα αλλαζουν αλλα όχι οι αναμνησεις σας,η συνειδηση σας να παραμεινετε ο ιδιος παρα τις αλλοιωσεις.Και εκει ακομη δεν θα εχετε πλησιασει το <<Εγω>>.
Δεν θα βρειτε τιποτε άλλο παρα μονο σκεψεις,σειρα εικονων ,αναμνησεις,συνειρμους ιδεων,επιθυμιες που εχουν επηρεαστει από αυτό που εσεις ονομαζετε <<εγω>>.
Αναμεσα σε ολες αυτές τις εντυπωσεις,αναμεσα σε όλα αυτά τα πνευματικα γεγονοτα,το <<εγω>> φαινεται να είναι ο κοινος παρανομαστης.Αλλα δεν είναι ουτε στηριγμα ουτε κινητρο.Απλως και μονο συνδετικος κρικος.Μια κοινη ποιοτητα των σκεψεων και των εντονα διαφορετικων εντυπωσεων,σχεδον όπως ένα χρωμα ή αρωμα.Ενας τροπος του φαινεσθαι.Ενδεχομενως ένα στιλ.Τιποτε άλλο.Το <<εγω>>
Δεν είναι καποιο πραγμα ουτε καποιος.Ωστοσο δεν είναι μονο μια λεξη.Ειναι χωρις αμφιβολια μια επωδος,μια πτυχη,μια δευτερευουσα και αναφορικη ποιοτητα.
Αν κατορθωσετε να πειραματιστειτε πανω σ’αυτό,θα πρεπει να γνωριζετε τι να κανετε στη συνεχεια.Τι επιπτωσεις μπορει να εχει στην υπαρξη σας αυτή η απιστευτη ανακαλυψη;Πως θα ξεμπλεξετε από αυτή την ακυρωση του <<ΕΓΩ>>;Αυτό είναι μια άλλη ιστορια.
Roger-Pol Droit
Edited by - ryche on 19/08/2004 22:26:46
Διαρκεια:κυμαινομενη
Υλικα:ένα τηλεφωνο
Αποτελεσμα:διφορουμενο
Σας αρεσει να τηλεφωνουν οι φιλοι σας,να μπορουν να σας βρισκουν οι δικοι σας,να σας εντοπιζουν οι πελατες σας ή να σας καλουν για μια καλημερα οι συναδελφοι σας.Ειμαστε ολοι σχεδον το ιδιο.Συμβαινει όμως επισης και να ενοχληθουμε,να εξοργιστουμε από την παρεμβαση του τηλεφωνου,από την αναπαντεχη εισβολη του οποιαδηποτε στιγμη,από τη διακοπη οποιασδηποτε δραστηριοτητας,την καταστροφη οποιασδηποτε συνομιλιας ή διαλογισμου.
Πρεπει λοιπον να κανετε το πειραμα της αποσυνδεσης.
Απενεργοποιηστε το κινητο,βγαλτε τις πριζες απ’τα αλλα τηλεφωνα,ώστε να ειστε σιγουρος ότι τιποτε δεν θα κουδουνισει.Οσο χρονο χρειαζεται.Μην βιαστειτε να αξιοποιησετε αυτή τη βεβαιη γαληνη.Πριν ριχτειτε βιαστικα σε μια εργασια ή σε έναν υπνακο,σε τιποτε μαστορεματα ή σε κανενα ζουμερο φιλετο,καθιστε μια στιγμη να γευτειτε την εντυπωση που προκαλει μεσα σας αυτή η οχυρωση.
Μερικες φορες μια αληθινη ικανοποιηση:Επιτελους κανεις δεν εχει προσβαση,επιτελους ησυχος,επιτελους ελευθερος να κανω ότι θελω χωρις να με διακοψει κανεις.Μερικες φορες μια ανησυχια:Και αν υπαρχει καποια αναγκη;καποιο νέο πραγματικα σοβαρο;ένα ατυχημα; Μερικες φορες μια ενοχη:Υπαρχουν ισως ανθρωποι που προσπαθουν να μου τηλεφωνησουν,δεν μπορουν ουτε ένα μηνυμα νάφησουν,απλως και μονο επειδη προτιμησα την ανεση μου εναντια στις απαιτησεις τους.Αραγε είναι θεμιτο;
Και στη συνεχεια μια μορφη εξεγερσης,η αισθηση μιας ελαχιστης ανταρσιας απεναντι στο χρονο της σταθερης συνδεσης.Εχει γινει τοσο φυσικο να είναι κανεις συνδεδεμενος,τοσο απαραιτητο να εχεις τηλεφωνο,ώστε το να κοψεις την συνδεση μπορει να φανει ως μια απαιτηση αναχωρησης,ένα βημα εκτος ελεγχου,ο στοιχειωδης κινδυνος του βαθμου μηδεν της ελευθεριας.Ειναι συγχρoνως-θα το αισθανθειτε κι αυτό-μια επιστροφη στην προτογωνη κατασταση,μια συμπεριφορα αντικοινωνικη,μια ευθραυστη μοναξια.Κι εσεις αναρωτιεστε τι να κανετε.Ισως τηλεφωνησετε σ’ένα κεντρο που προσφερει ειδικες συμβουλες.
ROGER-POL DROIT
Edited by - ryche on 23/08/2004 22:48:47
Συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία που πήρες να ξεκινήσεις ένα τέτοιο topic. Αυτές οι πρακτικές ασκήσεις πέρα από το να δίνουν τροφή για σκέψεις μας βοηθούν και να τολμήσουμε να ξεπεράσουμε την αδράνεια μας.
Όλοι ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε αλλά δυστυχώς μένουμε στην θεωρία και δεν μπαίνουμε στην δράση.
Μια ωραία ιστορία για την ανάγκη της πρακτικής εφαρμογής των θεωριών είναι και η παρακάτω, παρμένη από το βιβλίο "Όραμα και Μεταμόρφωση" του Σανγκαράκσιτα, Εκδόσεις Άφατον:
Στην αρχαία Ινδία, οι μοναχοί είχαν την τάση να μεταναστεύουν σε μεγάλους αριθμούς στην Κίνα για να κηρύξουν το Δόγμα. Σε μία περίοδο μάλιστα της κινέζικης ιστορίας υπήρχε ένας πολύ ευσεβής αυτοκράτορας που ήταν πάντα πρόθυμος να καλοδεχτεί τους μεγάλους Ινδούς σοφούς και δασκάλους.
Μια μέρα λοιπόν, ένας από τους μεγαλύτερους Ινδούς δασκάλους έφτασε στην πρωτεύουσα της Κίνας, και ο αυτοκράτορας, μόλις έμαθε τα νέα της άφιξής του, χάρηκε ιδιαίτερα. Πίστεψε ότι θα του δινόταν η ευκαιρία να κάνει μια όμορφη φιλοσοφική συζήτηση με το νεοφερμένο δάσκαλο. Έτσι τον κάλεσε στο παλάτι, όπου τον υποδέχτηκε με το δέοντα σεβασμό και το ανάλογο τελετουργικό. Όταν όλες οι τυπικότητες είχαν τελειώσει και ο δάσκαλος κάθισε δίπλα στον αυτοκράτορα, εκείνος του έθεσε το πρώτο ερώτημα.
"Πες μου", του είπε, "ποια είναι η θεμελιώδης αρχή του βουδδισμού;" και στρογγυλοκάθησε περιμένοντας να πάρει την απάντηση του κατευθείαν από το στόμα του ειδικού.
Ο δάσκαλος απάντησε, "Να μην κάνεις κακό, να μάθεις να κάνεις το καλό, να εξαγνίζεις την καρδιά σου - αυτή είναι η θεμελιώδης αρχή του βουδδισμού". Ο αυτοκράτορας ξαφνιάστηκε. Τα είχε ξανακούσει όλα αυτά. (Όλοι μας τα έχουμε ξανακούσει αυτά!) και έτσι είπε, "αυτά είναι όλα λοιπόν; Αυτή είναι η θεμελιώδης αρχή του βουδδισμού;"
"Ναι", απάντησε ο σοφός, "Αυτά είναι όλα. Να μην κάνεις κακό, να μάθεις να κάνεις το καλό, να εξαγνίζεις την καρδιά σου. Όντως, αυτή είναι η θεμελιώδης αρχή του βουδδισμού".
"Μα αυτό είναι τόσο απλό που ακόμα και ένα παιδί τριών χρονών μπορεί να το κατανοήσει", διαμαρτυρήθηκε ο αυτοκράτορας.
"Μάλιστα μεγαλειότατε", είπε ο δάσκαλος, "έχετε δίκιο. Είναι τόσο απλό που ακόμα και ένα παιδί των τριών μπορεί να το κατανοήσει, αλλά τόσο δύσκολο που ακόμα και ένας γέρος ογδόντα χρονών δεν μπορεί να το εφαρμόσει στην πράξη".
Καλό κουράγιο Ryche σε αυτήν την σειρά γνώσης σου. Θα την παρακολουθώ με ενδιαφέρον και όταν βρίσκω στοιχεία θα προσπαθώ να συνεισφέρω.
ΚΑΤΑΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΤΕΚΑΡΤ.
Ο τιτλος ειναι λιγο βιαιος.Ας τον αλλαξω λοιπον.Συμπληρωνοντας τον Ντεκαρτ.Το γνωστο σε ολους "σκεφτομαι αρα υπαρχω".Ας δουμε λοιπον γιατι ο Ντεκαρτ ειναι μονοπλευρος.Την ασκηση αυτη μου την επεβαλλε ο κ.Ιασον(ψευδωνυμο) οταν βρισκομουν σε περιοδο πληρης κοινωνικης επαφης.Η ασκηση ειναι απλη σχετικα και χρειαζεται μοναχα να απομονωθουμε ΤΕΛΕΙΩΣ.Αυτο δεν ειναι και τοσο ευκολο.Πηγαινετε στο χωριο σας χειμωνα που κανεις δεν θα σας ενοχλησει 'η ενοικιαστε καποιο σπιτι σε πολυ απομακρυσμενο μερος.Κλειστε τα κινητα,ενημερωστε γνωστους και φιλους οτι θα λειψετε για αγνωστο διαστημα.Μεινετε μονος.Κανετε οτι σας ευχαριστει.Απολαυστε την ησυχια που σας προσφερει η επαφη με την φυση,βυθιστητε στην υδονη απλων πραγματων.Στην τελικη βαρεθειτε.Ετσι τουλαχιστον το βιωσα εγω.Ολα φαινονται μακρινα,αρχιζετε να σκεφτεστε εσας τα προβληματα σας,τον κοσμο σας,τα υπαρξιακα σας προβληματα.Ξαφνικα σε διαστημα χ ημερων θα ερθει η αναγκη επικοινωνιας με αλλους.Γυριστε σπιτι σας οταν η αναγκη μεγαλωσει.
Στην αρχη η αληθεια ειναι οτι δεν καταλαβα τι επρεπε να καταλαβω μεσα απο αυτην την ασκηση.Απλα ακολουθησα τις οδηγιες.Δειτε το σαν διακοπες.Οταν πηγα και βρηκα τον κ.Ιασονα με ρωτησε τι μου συνεβει.Προσπαθησα να θυμηθω με λεπτομερειες τα καθημερινα συναισθηματα μου.Με ρωτησε τι με εκανε να γυρισω πισω.Του ειπα με λιγα λογια οτι η μοναξια με εφερε πισω.
Μου απαντησε ως εξης:Σου αρεσει η ρηση "σκεφτομαι αρα υπαρχω",την λες συχνα{πραγματι το ελεγα συχνα} αλλα δεν αντεξες πολυ να υπαρχεις και να σκεφτεσαι μοναχος.Σκεψου λοιπον την αναγκη σου να σε θυμουνται οι φιλοι σου να σε ψαχνουν οι συγγενεις κτλ.Το πραγματικο ερωτημα λοιπον που χριζει απαντησης ειναι "Με σκεφτονται οι αλλοι αρα υπαρχω";.
Αργοτερα την βρηκα και με αλλες παραλλαγες αυτην την ασκηση.Πολλοι ειναι αυτοι που ασχοληθηκαν με αυτην την αντιφαση.Παρακατω ισως παραθεσω και τις υπολοιπες.Ευχαριστω
Το πείραμα με το κλειστό τηλέφωνο το έχω κάνει.
Διάρκεια : 2-3 ημέρες.
Αποτέλεσμα : ηρεμία
Για το άλλο με τις πολλές ταυτότητες δεν έχω τα κατάλληλα ταλέντα.
Στο τελευταίο για τον Ντεκαρτ.
Καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι : με σκέφτονται οι άλλοι άρα υπάρχω. Δηλαδή θα μπορούσαμε να πούμε για κάποιον που μας έχει αφήσει χρόνους ότι υπάρχει εφόσον τον σκεφτόμαστε;
Αυτο που εγω καταλαβα ειναι η κοινωνικη αποψη της ανθρωπινης υπαρξης που δεν της φτανει το σκεφτομαι αρα υπαρχω.Χρειαζομαστε ανθρωπους να καταγραφουν την ιστορια μας,τον κοσμο μας,τις ιδεες μας.Σκεψου τον πονο στην απωλεια ενος αγαπημενου προσωπου.Ενα μεγαλο μερος του πονου προερχεται απο την γνωση οτι αυτος που χανουμε δεν θα ειναι κοντα μας να μας βιωνει.Απο αυτην την αποψη το σκεφτομαι αρα υπαρχω ειναι η μια οψη του νομισματος.Η αλλη ειναι υπαρχω γιατι με σκεφτονται και οι αλλοι.Αυτο καταλαβα εγω,ισως να κανω και λαθος.
χαιρε...
1.Καθεστε ανετα στο πατωμα,σε ενα μαξιλαρι ή σε μια καρεκλα.Καθιστε ισισα,αλλα μην αγωνιστειτε να κανετε κατι.Το να καθεστε ευθυτενεις σας επιτρεπει να αναπνεετε καταλληλα.
2.Ακουμπηστε τις παλαμες σας ελαφρα στους μηρους σας.Οι βραχιονες σας δεν θα πρεπει να νιωθουν καμμια ενταση.Οι αγκωνες σας να ειναι κοντα στον κορμο σας.
3.Εστιατε τα ματια σας γυρω στα δυο μετρα μπροστα σας,κοιταζοντας κατω,προς το πατωμα.Βρειτε ξανα ένα σημειο εστιασης που να μπορειτε να το διατηρησετε ευκολα,χωρις πιεση.
4.Τωρα δωστε προσοχη στην αναπνοη σας.Προσεξτε πως εισπνεετε και εκπνεετε.Ακολουθηστε την εκπνοη σας.Θα μπορειτε καθως διαλογιζεστε σχεδον να δειτε την κινηση του αερα.
5.Αβιαστα εισπνευστε ξανα.Μετα εκπνευστε.
6.Καθως το κανετε,οι σκεψεις θα ερθουν φυσικα και αβιαστα.Η φιλοσοφια του διαλογισμου είναι να αναγνωριζουμε τις σκεψεις μας και μετα να επιστρεφουμε και να ακολουθουμε την αναπνοη μας.
7.Προσδιοριστε με ακριβεια τις σκεψεις σας εξεταστε αν η σταση σας είναι αναπαυτικη και μετα παρακολουθηστε ξανα την αναπνοη σας.
Ο διαλογισμος του «μοναδικου σημειου» μπορει να εχει ένα αντικειμενο-όπως κερι-για την εστιαση σας.Κανοντας συχνα την ασκηση,θα δειτε ότι θα σταματησετε να ατενιζετε στο εστιακο σημειο σας και τα ματια σας θα αρχισουν να χαλαρωνουν και ισως να απεστιαζονται ελαφρα.
Θα ανακαλυψετε ότι αυτος ο διαλογισμος είναι απλος αλλα όχι απαραιτητα ευκολος.Θα καθεστε,θα αναπνεετε και θα βρισκετε ότι σας ερχονται μυριαδες σκεψεις.Θα στριφογυριζετε για να ειστε πιο αναπαυτικα.Χρειαζεται υπομονη-και η υπομονη είναι μια από τις ποιοτητες-κλειδια που θα αναπτηξετε στο δρομο σας.Οπως ακριβως η επιδεξιοτητα σε ένα αθλημα θελει προσπαθεια και υπομονη,ετσι και το να μαθετε να καθεστε ακινητοι στο πνευμα και στο σωμα απαιτει χρονο.Καθως η διαλογιστικη σας επιδεξιοτητα θα αυξανεται,θα ανακαλυψετε ότι ειστε πιο υπομονετικοι με τους ανθρωπους στις καθημερινες σας δραστηριοτητες.Και αυτό συμβαινει,επειδη με το διαλογισμο γινομαστε ικανοι να δινουμε ολη μας την προσοχη σε αλλα ατομα.
STEPHANIE CLEMENT
Εκτελεστε τουλαχιστον μια δυσαρεστη προσπαθεια καθε μερα στη διαρκεια ενος μηνος.Αν υπαρχει καποια ιδιαιτερα δυσαρεστη δουλεια που θα θελατε να την αποφυγετε,αυτη ειναι που πρεπει να εκτελεσετε.Αυτο δεν σας το λεμε με σκοπο να κανετε καποια αυτοθυσια,ή να ταπεινωσετε τον εαυτο σας ή οποιο αλλο παρομοιο-σας το λεμε γιατι ετσι θα ασκησετε τη Θεληση σας.Ο καθενας μπορει να κανει με κεφι κατι ευχαριστο,αλλα χρειαζεται θεληση για να κανετε το δυσαρεστο πραγμα ευχαριστα.Κι ετσι ακριβως πρεπει να εργαστειτε.Θ'αποδειχτει μια πολυ αξιολογη πειθαρχια για σας.
Δοκιμαστε την ασκηση αυτη για εναν μηνα και θα δειτε που θα σας οδηγησει.
WILLIAM W.ATKINSON
Αρχικά να σε ευχαριστήσω για την πρωτοβουλία σου. Μου άρεσε πολύ η ιδέα σου, του να απεμπλακούμε δηλαδή από τα θεωρητικά topics. Όπως πολύ σωστά έγραψε ο thoth, η κατανόηση είναι εύκολη αλλά η πράξη είναι δύσκολη. Αυτό φαίνεται πολύ καθαρά από την πορεία που έχουν ακολουθήσει διάφορα topics στο forum τον τελευταίο καιρό. Πόσο εύκολο είναι να γράφουμε και να αναλύουμε θεωρίες και συστήματα και την ίδια στιγμή πόσο δύσκολο είναι (ακόμα και σε αυτό το forum με την ανωνυμία που προσφέρει) να απαγκιστρωθούμε από το «εγώ» μας. Στη συνέχεια θα προσπαθήσω να παραθέσω ορισμένες σκέψεις μου σε σχέση με τις ασκήσεις που έχεις προτείνει.
Διαβάζω, λοιπόν, τα κείμενα που παραθέτεις και προσπαθώ να καταλάβω (άλλες φορές τα καταφέρνω και άλλες όχι) τον τρόπο με τον οποίο μπορώ, μέσω των ασκήσεων που προτείνεις, να «έρθω σε επαφή με τον πραγματικό εαυτό μου ή να απεμπλακώ από προκαταλήψεις, φοβίες ή εμμονές» (όπως γράφεις).
Σε σχέση με την 1η άσκηση (Κατασκευάζοντας Ζωές). Το αποτέλεσμα θα πρέπει να είναι όντως παραπλανητικό (όπως γράφεις!). Τα διάφορα τείχη (φράγματα) τα δημιουργούμε μόνοι μας. Δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητο να υποδυθούμε έναν άλλο ρόλο (ξένο προς εμάς). Εκτός σαν «ρόλο» εννοείς κάτι που δεν έχω καταλάβει. Μάλλον!! Αλήθεια γιατί η ηθική δεν έχει σημασία; Μήπως τελικά καταλήξει κάποιος να ζει σε έναν κόσμο που βρίσκεται στη φαντασία του και μόνο; Τελικά πιστεύω ότι κάποιος μπορεί να καταφέρει οτιδήποτε αν πραγματικά πιστεύει στον εαυτό του και τις δυνατότητές του, χωρίς να επινοεί καταστάσεις και σενάρια φανταστικά.
Για την 3η άσκηση (Αποσυνδέστε το τηλέφωνο).... μήπως εναλλακτικά θα μπορούσαμε να πούμε «σταματήστε να κάνετε κάτι με το οποίο είσαστε δεμένοι»; Π.χ., σταματήστε να χρησιμοποιείτε το forum του esoterica για κάποιο χρονικό διάστημα ή (κάτι για τον εαυτό μου) «σταμάτα να τρως σουβλάκια»!! Απεξάρτηση!!
Τελειώνοντας αναφορικά με την άσκηση «Διαλογισμός ηρεμίας» να σου πω την αλήθεια προσπάθησα να την υλοποιήσω (μου φαίνεται σαν μία άσκηση αυτοσυγκέντρωσης ή κάνω λάθος;) αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Οι σκέψεις μου τρέχουν σαν τρελές, η μία μετά την άλλη!!! Υπομονή!!
Πάντως πειραματιζόμενος με αυτές τις ασκήσεις κατάλαβα ότι το βασικότερο βήμα είναι η συνειδητοποίηση των αποτελεσμάτων που θα προκύψουν από την υλοποίησή τους. Αυτό ισχύει τελικά για οτιδήποτε πράττουμε στη ζωή μας.
Φίλε μου συνέχισε την πολύ ωραία προσπάθεια. Θα σε παρακολουθώ συνεχώς.
Με εκτίμηση
--Je^3--
Πολύ καλύ η πρότασή σου. Προσωπικά την έχω ήδη εφαρμόσει εδώ
και περίπου 3-4 μήνες. Πραγματικά μου δημιουργεί μια ηρεμία οτι
ΔΕΝ με προσδιορίζουν οι φίλοι μου στο ΤΙ είμαι ΠΩΣ είμαι και πότε
είμουν είμαι και θα είμαι ΚΑΠΩΣ. Όλες οι αιτιάσεις ενός ανθρώπου
για κάποιον άλλον ξεκινούν απο τον ίδιο τον εαυτό του. Είναι σαν
τα γκάλοπ πώς αισθάνεσται για το Χ θέμα όταν κάποιος αναφέρει σαν
ΓΕΝΙΚΗ αλήθεια την δική του αλήθεια. Φυσικά η ΓΕΝΙΚΗ αλήθεια
παραδόξως αλλάζει στον επόμενο απαντητή. Έτσι λοιπόν απαντήσεις
που προσδιορίζουν τον εαυτό μας σε κάθε έκφανσή του απο γνωστούς
μας που με πρόσχημα την σχέση και χωρίς να θέλουν κάτι κακό για
εμάς βοηθούν τον εαυτό τους συνέχεια προσδιορίζοντας εμάς. Δηλαδή
αλλάζουν τον εαυτό τους βάζοντάς μας μία ταμπέλα οτι το Χ ισχύει.
Αυτό αναφέρεται και στο οτι το Χ είναι και καλό εώς ΣΟΥΥΥΥΥΠΕΡ!.
Είναι ευθύνη μας να δούμε άν όντως είμαστε τόσο καλοί ή όχι!
Ο αυτοπροσδιορισμός η αυτογνωσία και ο αυτοέλεγχος είναι τα βασικότερα
ζητήματα ενός ανθρώπου ώστε να μπορέσει να βαδήσει άν πραγματικά
θέλει μπροστά. Αυτοπροσδιορισμός εξαφανίζεται όταν η άποψη που έχεις
για τον εαυτό σου είναι λάθος και σου λέει ένας φίλος σου οτι Χ.
Αυτογνωσία είναι να γνωρίζεις ότι αυτό που σου λέει ο φίλος σου
δεν ισχύει για τον εαυτό σου αφού τον ξέρεις καλύτερα απο αυτόν.
Αυτοέλεγχος είναι να μπορείς να καταλάβεις και να συγκρατήσεις τον
εαυτό σου και τα πάθη του (η εγκράτεια) απο εκείνες τις παραμέτερους
που μπορεί να μας φέρουν στην (ακράτεια? οχι αυτό είναι διαφήμιση)
μή αυτοσυγκράτηση. Άν μας κρατάει πάντα κάποιος άλλος τότε είμαστε
μωροί και όχι ενήλικες με την πλήρη σημασία της λέξεως.
Εκεί έρχεται και αυτό που αναφέρει οτι
--------------------------------------------------------------------
...η μοναξια με εφερε πισω.
Μου απαντησε ως εξης:Σου αρεσει η ρηση "σκεφτομαι αρα υπαρχω",την λες
συχνα{πραγματι το ελεγα συχνα} αλλα δεν αντεξες πολυ να υπαρχεις και
να σκεφτεσαι μοναχος.Σκεψου λοιπον την αναγκη σου να σε θυμουνται οι
φιλοι σου να σε ψαχνουν οι συγγενεις κτλ.Το πραγματικο ερωτημα λοιπον
που χριζει απαντησης ειναι "Με σκεφτονται οι αλλοι αρα υπαρχω";.
--------------------------------------------------------------------
Η μοναξιά για να υπάρχει πρέπει να υπάρχει ένα συναίσθημα. Αυτό της
εγκατάλειψης. Δέν έχει σχέση με τις σκέψεις μας. Αλλο το νοητικό μας
σώμα άλλο το συναισθηματικό. Όταν μπορέσουμε όμως (εδώ και το οξύμορο)
να μεταφέρουμε απο το νοητικό μας σώμα στο συναισθηματικό την αντίληψη
οτι δεν είμασταν δεν είμαστε και δεν θα είμαστε ΠΟΤΕ μόνοι τότε θα
καταλάβουμε οτι όλα υπάρχουν γύρω μας και μας κάνουν συντροφιά.
Απο τα πιό άψυχα εώς τα πιό έμψυχα.
Όι άλλοι σε σκέφτονται δεν σε σκέφτονται θα υπάρχεις μέχρι να ορίσεις
εσύ αλλιώς. Εμείς κανονίζουμε τα όριά μας. Εκεί είναι και η διαφορά
μας απο τα υπόλοιπα ζώα. (νομίζω)
Πειραματίστείτε...χαμένοι δεν μπορείτε να βγείτε!
Πίστευε και μή,,,,,,ΕΡΕΕΕΕΥΝΑ!
Σε ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια.
Θα ηθελα να σου επισημανω οτι δεν ειναι ολες οι ασκησεις δικες μου.Απλα τις περισσοτερες απο αυτες εχω προσπαθησει ή ακομα προσπαθω να τις εφαρμοσω.Κατω απο καθε ασκηση γραφω το ονομα του ανθρωπου που τις επινοησε,εκει που δεν υπαρχει ονομα σημαινει οτι ειναι μια προσωπικη βιωματικη εμπειρια ή καποιος που δεν μπορω να αναφερω με το πραγματικο του ονομα.
Ξεκινοντας να απαντησω στις ερωτησεις σου θα ηθελα να σου τονισω οτι πρεπει να καταλαβουμε οτι δεν ειναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ να φτασουμε στο αποτελεσμα που περιγραφει η ασκηση επακριβως.Θα ηταν ισως θεμιτο.Ο καθενας ειναι μια ξεχωριστη προσωπικοτητα και ζει στο δικο του περιβαλλον.Δεν μπορει λοιπον τα αποτελεσματα της ασκησης να ειναι ακριβως ιδια σε ολους μας.Γι αυτο λοιπον θα ηταν ιδανικο να επιστρεφουμε ισως εδω και σε συγχαιρω που το εκανες και να μοιραζομαστε την γνωση που αποκομησαμε.Ισως διαφερει απο το ζητουμενο της ασκησης αλλα και παλι κατι μαθαμε.Το θεμα ειναι τι αλλαγες επιφερει στο τροπο που σκεφτομαστε αυτες οι μικρες πρακτικες ασκησεις.
Στην 1η ασκηση λοιπον εγω για να φτασω να το νιωσω πολυ δυνατα και να το κατανοησω επακριβως το ζητουμενο μου πηρε πολυ καιρο.Καθε φορα ενιωθα και σκεφτομουν πραγματα διαφορετικα απο το ζητουμενο.Ως που μπηκα αρκετα βαθια στο ρολο και ετσι απροσμενα επηλθε η φωτιση
.
Νομιζω οτι το σημαντικο της ασκησης ειναι το εξης:
quote:
'Η ισως ακομη,πραγμα που μας οδηγει στον ιδιο παρανομαστη,το σημειο οπου μπορειτε να πειτε στον εαυτο σας,χωρις καμια προσπαθεια ουτε απο ξαφνικη τρελα,οτι αυτο που ειχατε συνιθισει να θεωρηται μεχρι τωρα ως την "αληθινη σας ζωη" ,δεν ειναι στην πραγματικοτητα,τιποτε αλλο παρα μια μυθοπλασια αναμεσα στις αλλες.
Τιποτα περισσοτερο τιποτα λιγοτερο.
Καλο ειναι να διαλεγουμε ασκησεις που ταιριαζουν στην ιδιοσυγκρασια μας.Π.χ ενας ντροπαλος θα ειναι που δυσκολο να υποδυθει εναν ανετο κοινωνικο και κοσμογυρισμενο τυπο(αν και θα του εκανε καλο}.
Αυτο που εντοπισα εγω ειναι το εξης:ξεκινοντας να υποδιεσαι καποιον αλλο αναγκαζεσαι να ασχοληθεις με τα πραγματα που απασχολουν αυτον τον τυπο ανθρωπου ανακαλυπτοντας ακομα και δεξιοτεχνιες που πριν δεν ειχες καν φανταστει.Βαθυτερα αν θες μπορεις και να αποσυμβολισεις το αρχετυπο που προσωμειωνει ο καθε ψυχολογικος τυπος.Οι δρομοι νομιζω οτι ειναι παρα πολυ.
Οσο για αυτο που λες
quote:
Μήπως τελικά καταλήξει κάποιος να ζει σε έναν κόσμο που βρίσκεται στη φαντασία του και μόνο;
ναι ισως συμβει και αυτο.Δεν μπορω να το αποκλεισω.Αλλα μημπως το ζητουμενο της ασκησης δεν ειναι Τιποτα αλλο απο το οτι η ζωη μας εως εναν βαθμο βρισκεται στην φαντασια μας και μονο;
λες φιλε μου
quote:
Για την 3η άσκηση (Αποσυνδέστε το τηλέφωνο).... μήπως εναλλακτικά θα μπορούσαμε να πούμε «σταματήστε να κάνετε κάτι με το οποίο είσαστε δεμένοι»; Π.χ., σταματήστε να χρησιμοποιείτε το forum του esoterica για κάποιο χρονικό διάστημα ή (κάτι για τον εαυτό μου) «σταμάτα να τρως σουβλάκια»!! Απεξάρτηση!!
εγω γιατι να διαφωνισω;χεις απολυτο δικιο.Μπορεις μονος σου να διαλεξεις τα υλικα της ασκησης.Προφανως το ζητουμενο για αυτην την ασκηση ειναι η απεξαρτηση και η αισθηση ελευθεριας που επιφερει αυτη.
Βεβαια η προταση σου να μην γραφουμε στο εσωτερικα με βρισκει αντιθετο.Ειπαμε να ξεκινησουμε με ευκολα πραγματα και συ το προχωρησες πολυ
Οι ασκησεις διαλογισμου φιλε μου χρειαζονται πολυ χρονο.Καθε μερα απο 10 λεπτα και σε μερικους μηνες θα μπορεσεις να δεις αποτελεσματα.Το ζητουμενο στην ασκηση ηρεμιας δεν ειναι να εμποδισουμε τις σκεψεις μαςαλλα να εστιασουμε το πνευμα μας εκει που εμεις επιθυμουμε.Μια μικρη συμβουλη.
μην κρινεις τις σκεψεις σου!Δεν βοηθαει καθολου πιστεψε με στο να χαλαρωσεις.Αυτο το λαθος το εκανα πολυ στις αρχες.
Οποιαδηποτε βοηθεια στις ασκησεις θα ηταν χρησιμη.Δεν ειμαι ειδημων απλα πειραματιζομαι ή οπως μ'αρεσει να το λεω:να παιζω.
Jejeje Ελπιζω να βοηθησα.Ηταν τιμη μου η γονιμη παρουσια σου.
Το Θέμα σου έχει πραγμματικά ενδιαφέρον και δίνει ερεθίσματα
ανεξάρτητα απ'το πόσους "τόμους" βιβλίων έχει ή δεν έχει ο καθένας μας διαβάσει
Αυτό που εγώ θα έλεγα συμπληρωματικά δίνοντας έναν άλλον ορισμό
θα'ταν ότι η "εμπειρική" ή "Βιωματική" φιλοσοφία του καθενός μας
είναι για μένα η σημαντικότερη πηγή γνώσεων...
Αυτό που μετράει ίσως είναι
το πόσους διαφορετικούς τρόπους-οπτικές-παραμέτρους
μπορεί κάποιος να βρεί πάνω σε ένα θέμα που τον απασχολεί
και τι απ'αυτά μπορεί να υιοθετίσει και να πειραματιστεί στη συνέχεια...
Αναρωτιέμαι όμως κατα πόσο μπορούμε να "ξεφύγουμε"
απ'αυτό που είμαστε ή να διαφοροποιηθούμε δημιουργόντας κάτι άλλο
όταν για παράδειγμα στην 1η άσκηση υποσηνήδητα επιλέγουμε "ρόλους"
σύμφονα μ'αυτό που θα'θέλαμε να είμαστε ή δεν έχουμε και θέλουμε ν'αποκτήσουμε...
Στην ουσία βρίσκουμε προφάσεις για να τολμήσουμε ό,τι δεν τολμάμε
για να μεταμορφοθούμε σε ό,τι δυσκολευόμαστε να γίνουμε...
Να'σαι καλά !
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 02/09/2004 02:33:12
Σε ευχαριστώ για την απάντησή σου.
Πραγματικά πιστεύω ότι σε αυτό το topic μπορεί να γίνει η αρχή για έναν εποικοδομητικό διάλογο σε θέματα που αφορούν αυτό που ορίζεις σαν πρακτική φιλοσοφία.
Είχα αναφέρει έναν σχετικό με το παρόν θέμα προβληματισμό μου σε έναν καλό και αγαπητό φίλο. Ο προβληματισμός μου αναφερόταν στο αν είναι δυνατό στις μέρες μας (λαμβάνοντας υπόψη τους ρυθμούς της ζωής, την καθημερινότητα / ρουτίνα, τον λίγο ελεύθερο χρόνο, κ.λπ.) να εφαρμόσουμε (απλά να κάνουμε πράξη) όλα αυτά που μαθαίνουμε από τα διάφορα φιλοσοφικά συστήματα και τον εσωτερισμό γενικότερα. Δηλαδή πως είναι δυνατό να φθάσουμε σε αυτή την κατάσταση ισορροπίας, αρμονίας και κατανόησης του εαυτού μας και στην επίτευξη των στόχων μας;
Μου απάντησε ότι είναι δυνατό αρκεί να παρατηρήσουμε λεπτομερώς και σε συνεχή βάση τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και τις κινήσεις μας, και να συνειδητοποιήσουμε τα αποτελέσματα των δράσεών μας στον εαυτό μας και στους υπόλοιπους (κάτι αντίστοιχο με αυτό που εφάρμοσαν οι Πυθαγόρειοι). Στόχος πρέπει να είναι να φθάσουμε στο σημείο να λειτουργούμε συνειδητά κάθε στιγμή της ζωής μας. Αρκεί να προσπαθήσουμε!!!
Προσωπικά μιλώντας αυτή η μέθοδος με έχει βοηθήσει πολύ.
Συμφωνώ μαζί σου ότι η εξάσκηση της μνήμης, της συγκέντρωσης και της προσοχής μας, μέσω καθορισμένων ασκήσεων, βοηθούν στην επίτευξη των ανωτέρω.
Με εκτίμηση
--Je^3--
Λες φιλε μου:
quote:
Η μοναξιά για να υπάρχει πρέπει να υπάρχει ένα συναίσθημα. Αυτό της
εγκατάλειψης. Δέν έχει σχέση με τις σκέψεις μας. Αλλο το νοητικό μας
σώμα άλλο το συναισθηματικό. Όταν μπορέσουμε όμως (εδώ και το οξύμορο)
να μεταφέρουμε απο το νοητικό μας σώμα στο συναισθηματικό την αντίληψη
οτι δεν είμασταν δεν είμαστε και δεν θα είμαστε ΠΟΤΕ μόνοι τότε θα
καταλάβουμε οτι όλα υπάρχουν γύρω μας και μας κάνουν συντροφιά.
Απο τα πιό άψυχα εώς τα πιό έμψυχα
φιλτατε ειναι πολυ ομορφο αυτο που λες.Το να φτασεις να νιωθεις οτι εισαι ενωμενος με τα παντα ειναι για μενα ισως μια απο τις ανωτερες γνωσεις..Βασικα αυτο που λες ειναι πολυ προχωρημενο.Εγω δεν το εχω καταφερει,μου συνεβει μερικες φορες αλλα οχι με την σταθερη κατασταση της συνειδησης μου.Σε ευχαριστω για τις σημαντικοτατες αποψεις σου και την συμμετοχη σου.Να σαι καλα.
Θαλασσα μου καλως ηλθες...
Θεωρω πολυ σωστο τον ορο εμπειρικο που χρησιμοποιησες και εχω ζητησει απο την αρχη του τοπικ ο καθενας να μοιραζεται τον τροπο που ενηργησε στα προβληματα της ζωης του.Οσο για την ασκηση 1 νομιζω οτι πιανεις πολυ σωστα τον τροπο που ασυνειδητα μπορει καποιος να διαλεξει την ασκηση.Προφαση χρειαζεται ο ανθρωπος για να ενεργησει και για να πραξει αυτο που δεν τολμα.Αρα ισως ο ¨"ρολος" ειναι μια καλη δικαιολογια για να ξεκινησει...
Αργω σε ευχαριστω πολυ.
Κατι που θα ηθελα να προσθεσω.Για μενα ειναι πολυ σημαντικη ασκηση η τελευταια.Η ασκηση κατα την αποψη μου προερχεται απο το γκουρτζιεφικο εσωτερικο συστημα,μιας και ΕΝΑ απο τα πραγματα που προσπαθουσε να αναπτυξει ο Γεωργιαδης ηταν αυτο της θελησης στους μαθητες του.Ευκαιριες μπορει ο καθενας μας μεσα στην μερα να βρει παρα πολλες.Μαζι με την δυναμη της θελησης αναπτυσσεται παραλληλα και η υπομονη.Αυτο θα εχει αμεσο αποτελεσμα και με τους ανθρωπους που συσχετιζεστε μιας και θα γινετε πιο υπομονετικοι μαζι στους και θα σας βοηθησει να κατανοηται τις προθεσεις τους καλυτερα.
Εμενα μου χρειαζεται μπολικη απο αυτην.
Αργω εσενα δεν σου χρειαζεται.
Edited by - ryche on 05/09/2004 21:45:11
Διαρκεια:μερικα δευτερολεπτα
Υλικα:κανενα
αποτελεσμα:επιστροφη στην γη
Πληττετε.Το θεαμα που παρακολουθειτε δεν λεει να τελειωσει.Ή η συζητηση δεν εχει κανενα ενδιαφερον.Ή περιμενετε ματαια ενα τηλεφωνημα.Ή δεν ξερετε τι να κανετε και δισταζετε.Ο κοσμος επιπλεει σ'ενα ειδος ομιχλης.Εχετε την αισθηση οτι εσεις ο ιδιος γινεστε ασταθης,ως εαν η υποσταση σας ν'αρχιζει να χανει το περιγραμμα της,να διαχεεται αοριστως τριγυρω.Θα μπορουσατε ακομη να εξαερωθειτε σιγα σιγα,να γινετε γαλακτωδης,ολο και πιο ελαφρυς.Δεν ξερετε πια ακριβως ποιος ειστε ουτε που βρισκεστε.Η πληξη εχει αρχισει να σας διαλυει.
Τσιμπηθειτε.Δυνατα,εντονα.Σε καποιο σημειο που σας ποναει.Για παραδειγμα,στο εσωτερικο του μηρου.Ο πονος που θα προκαλεσετε πρεπει να ειναι συντομος αλλα εντονος.Τοσο ωστε να προκαλεσει μια κραυγη,την οποια ενδεχομενως πρεπει να συγκρατησετε.Για να ματαιωσετε την αμυνα σας,ενεργησετε με Βιασυνη.Μην αφησετε χρονο αναμονη του πονου,μην προετοιμαστειτε για τον πονο.Να ειστε αποτομος.
Προσπαθηστe,αν μπορει καποιος να το πει ετσι,να αιφνιδιασετε τον εαυτο σας.Καντε οτι ειναι δυνατον ωστε να διχαστειτε,να μην δειτε τον εαυτο σας να καταφθανει.Ο πονος πρεπει να σας κυριευσει τυχαια,οπως σε ενα ατυχημα,σε μια αιφνιδια συγκρουση.Πρεπει να εισβαλει μεσα σας,αστραπιαια,την ωρα της χαυνωσης.
Αν η βια ειναι αρκετη,το αποτελεσμα ειναι σιγουρο:θα ξαναβρειτε το πραγματικο,το σωμα σας θα σας επιστραφει,θα ξερετε που βρισκεστε,η αισθηση της ομιχλης θα εξαφανιστει,θα βγειτε απο την πληξη,θα επανελθετε στον κοσμο.
Δεν μενει παρα μονο ενα ερωτημα σχετικα με το οποιο πρεπει να σκεφτειτε:Γιατι ο πονος μπορει να προσφερει προσβαση στην πραγματικοτητα;Ειναι αραγε ενα απλο αποτελεσμα επαναφορας;Αιφνιδια αντιθεση;Ή μημπως εμεις,στο περασμα των χιλιετιων,καναμε ετσι την ζωη μας ωστε να γινει σαν το πρωτο τεκμηριο του κοσμου;Οδυνηρο ερωτημα...
Roger-Pol Droit
Είπαμε να πούμε κάτι για φιλοσοφία βρέ παιδί μου , αλλά το παραλλήρημα μπορεί να είναι εναλλακτική οδός ;
Το τι σκατά συμβαίνει στον δικό μου εγκέφαλο δεν τολμώ να το ανακοινώνω σε δημόσια κατανάλωση.
Μάθε εσύ να αναπνέεις σωστά χωρίς να σε ντοπάρει η ίδια σου η αναπνοή,και πάλι εδώ είμαστε.
Ο λογαριασμός του έχει απενεργοποιηθεί.
Μία, κάπως μεγαλύτερη, ανάλυση των λόγων γι'αυτό βρίσκεται στην Συζήτηση: Ποδοσφαιρική επικαιρότητα.
-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"
-------------------------