- Νέα Ακρόπολη... Νο.1 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
το ποσο ώριμοι είμαστε εμείς οι άνθρωποι για να χεριστούμε
την γνώση τόσο πολύ,όσο τώρα....
Βλέπεις, θεωρείς τον άνθρωπο, ώριμο,έστω κάποιους,ξεχνώντας
ότι για ένα παιδί,π.χ., ο έφηβος δείχνει μεγάλος,αλλά,για
έναν μεγαλύτερο, είναι μάλλον παιδί..Κι αν αυτό το δεις απο
την πλευρά της πλάσης, πάντα παιδιά θα ειμαστε απέναντι της
αφού τσαπατσούλικα φερόμαστε,άσχετα απο το πόσο το αξιολογούμε....
Οι φυσικοί και οι μαθηματικοί της εποχής μας , σπάνια θέτουν στον εαυτό τους το ερώτημα αν ο εγκέφαλος , τους προσφέρει την πλήρη γνώση των φαινομένων που μελετούν .
Η θετική απάντηση ισοδυναμεί με την αναγνώριση ότι η εξέλιξη του Ανθρώπου έχει τερματιστεί και τούχει προμηθεύσει το εργαλείο εκείνο (τον εγκέφαλο) που τον κάνει ικανό να γνωρίσει και να εννοήσει τα πάντα .
Πρόκειται ακριβώς για την αλαζονική γνώμη ενός πλάσματος που αυτοχαρακτηρίζεται τέλειο και θεωρεί τον εαυτό του αριστούργημα , το αποκορύφωμα της οργανικής εξέλιξης .
Φαινομενικά κανένα από τα προβλήματα που θέτουν τα αντικείμενα του Μακρόκοσμου , εκείνα δηλαδή που ανήκουν στην ύλη και στην ενέργεια , δεν ξεπερνάει τα όρια της ανθρώπινης αντίληψης η οποία , πατώντας πάνω στις αλλεπάλληλες κατακτήσεις της , ανεβαίνει , σκαλοπάτι – σκαλοπάτι , στις πιο ψηλές κορυφές .
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος συλλαμβάνει και κατανοεί κάθε φαινόμενο σχετικό με τις ενδότερες ιδιότητες της ύλης .
Στο χώρο του συγκεκριμένου , ο Άνθρωπος κινείται άνετα και με τη σιγουριά του νοικοκύρη .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
Για να υπάρχει πλήρης σαφήνεια του τι ρωτάω,θα έπρεπε αφενός να μιλήσω λίγο για εμένα και μετά να έλεγα μια ιστορία..Όμως δεν ξέρω γιατί,δεν είμαι σε θέση να το κάνω αυτό τώρα,αλλά θα δώσω κάποια σύντομα στοιχεία..
Έχω μια ερώτηση όμως και μια ελπίδα πως κάποιος που έχει κάποια άμεση ή έμμεση εμπειρία με ΄μένα θα με καταλάβει και θα δώσει κάποια πληροφορία που θα μου(μας) είναι χρήσιμη..
Υπάρχει όριο στη γνώση;Μήπως κάποια πράγματα δεν πρέπει να τα ερευνούμε ή τουλάχιστον δεν πρέπει να τα ερευνούμε όντες ευάλωτοι;
Τα στοιχεία.Με ένα φίλο,ψάχνουμε απαντήσεις περί αγγέλων ,επικλήσεων τους ,επικοινωνία και μια σειρά σχετικές ,άσχετες ή παρεμφερείς επιθυμίες ..
Πριν κάποιες ώρες ο φίλος(μέχρι τώρα υγιής) παρουσίασε κάποια άσχημη επιθυμία σχιζοφρενούς κατεύθυνσης,με αποτέλεσμα να είναι ράκος τώρα και να του έχουν απομακρύνει κάποια βιβλία που διαβάζαμε..
Τελειώνω λέγοντας,πως δεν έχουμε ασχοληθεί με πνευματισμό και ότι έχουμε κάνει είναι να έχουμε κινηθεί θεωρητικά και να έχουμε ζητήσει(διαφορετικά και απλά πράγματα ο καθένας) πράγματα μέσω συγκέντρωσης..Ελπίζω να έδωσα κάποια στοιχεία που να βοηθούν,ευχαριστώ.. :)
Υ.γ. Κάποιοι θα θεωρήσουν(και δίκαια) πως ο "φίλος" είμαι εγώ και χρησιμοποιώ τρίτο άτομο για δάφορους ευνόητους λόγους.Δε με ενδιαφέρει
και δεν το παρεξηγώ.. :)+++++++++++++++++++++++++++
Βρε,λες;
Γειά σου φίλε Kostas K.
Βασικά, διαβάζοντας την εισαγωγή σου [και σχετικά με αυτό που ρωτάς], θα ήθελα να σταθώ λίγο σ' αυτό > Αν δηλ. υπάρχει όριο στην γνώση. Έτσι όπως το θέτεις, [για το όριο δηλ.], προσωπικά εγώ θα σου έλεγα πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ όριο στην γνώση. Ένας άνθρωπος μπορεί να μάθει ΟΣΑ αυτός ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ, όσα επιθυμεί δηλ. ο ίδιος. Το "κλειδί" σ' αυτήν την περίπτωση είναι ΝΑ ΘΕΛΕΙ, να θέλει δηλ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να μάθει. Η γνώση είναι απέραντη, συνεπώς ο άνθρωπος [ΑΝ ΘΕΛΕΙ πραγματικά], μπορεί να μάθει όλα όσα εκείνος επιθυμεί. To όσα [δηλ. πόσα ;], εξαρτάται από τον χρόνο που πάλι ο ίδιος, θα αφιερώσει. [Θεωρητικά όλα αυτά]
Τι γίνεται όμως στην πραγματικότητα ; Η Γνώση [γενικά], ναι μεν είναι απέραντη και ο καθένας έχει πρόσβαση σ' αυτήν, ΟΜΩΣ μοιράζεται με τέτοιον τρόπο στους ανθρώπους που ο καθένας παίρνει αυτήν την ποσότητα της γνώσης που είναι να πάρει [αρκεί να το θέλει]. Για να το αντιληφθούμε αυτό θα πρέπει να κατηγοριοποιήσουμε την Γνώση. Δεν είναι όλες οι κατηγορίες της Γνώσης για όλους. Τι σημαίνει αυτό ; Ας μιλήσουμε για την Εσωτερική Γνώση (αυτή δηλ. που αναφέρεις στο παράδειγμά σου). Δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να κατανοήσουν την εσωτερική γνώση. Μπορούν να πάρουν μια μικρή ποσότητά της, αυτό που τους αναλογεί. Θα μου πεις, ποιος καθορίζει τι θα πάρει ποιος ; Αυτό φίλε, δεν το ξέρω. Ξέρω όμως πως άλλοι μπορούν να πάρουν κάποιες μεγαλύτερες ποσότητες γνώσης κι άλλοι κάποιες μικρότερες. Υπάρχουν και κάποιοι που παίρνουν τα αποφάγια της Γνώσης, δηλ. παίρνουν αυτά που εγώ ή εσύ [επειδή δεν μπορούμε να τα χωνέψουμε] πετάμε. Συνήθως αυτοί οι ρακοσυλλέκτες της Γνώσης μαζεύουν σπυρί σπυρί τα δικά μας σκουπίδια και συγκεντρώνουν έτσι μια ποσότητα.
Το ποια κατηγορία γνώσης ταιριάζει στον καθένα μας, είναι ανάλογο με τι είδος τροφής ταιριάζει στο στομάχι του καθένα μας. Και ο καθένας μας έχει διαφορετικό στομάχι. Άλλος έχει πιο μεγάλο, άλλος πιο μικρό, αλλουνού το στομάχι δεν σηκώνει σάλτσες, αλλουνού δεν σηκώνει αλμυρά, εξαρτάται.
γεια χαρά !
χαρακτήρα και στομάχι, αλλα το θέμα είναι, εν προκειμένω, αν
αυτό το περιθώριο το δίνουμε στους άλλους..Να έχουν,δλδ, ένα
διαφορετικό απο μας τρόπο που βλέπουν και κατανοούν ότι συμβαίνει
γύρω μας...Κι εσύ, ας πούμε, να το εφαρμόζεις αυτό που λες και
να μην αντιπαρατίθεσαι για την αντιπαράθεση, ή γιατί δεν σκέφτεται
ο άλλος με τον τρόπο που σκέφτεσαι εσύ...
Και μέσα απο μια συνολική οπτική,μπορούμε να δούμε σφαιρικά την
αλήθεια και να έχουμε την απόλυτη γνώση, κιόλας, σε κάποιο
επίπεδο...
Σωστά λες ότι η γνώση δεν έχει όρια, αλλά,πρέπει να μπορεί να
την αντιμετωπίσει κανείς, χωρίς να αλλοιωθεί απο αυτή...Πολλοί
τυφλωθήκαν απο τη γνώση και καταλήξαν σαν τον Φαέθωντα....
Το να βλέπουμε, όμως, μόνο απο μια πλευρά,καταλαβαίνουμε, ότι,
αυτό σημαίνει και το ότι ο καθένας βλέπει αλλοιώς,προσεγγίζει
δλδ, την αλήθεια απο την οπτική που βλέπει, όχι περισσότερο...
Αν, όμως, μάθουμε και να βλέπουμε με τα μάτια των άλλων, σίγουρα
θα είμαστε πιο σωστοί και πιο κοντά στην αλήθεια...
Έτσι, μέσω της σωστής επικοινωνιας, η γνώση δεν θα αποτελεί θέμα
κινδύνου για τον άνθρωπο, αλλά, θα αποκαλυφθεί οτι την κατέχει
συνολικά,σαν ανθρωπότητα..Είναι θεός ο ανθρωπος...
quote:
Ακριβώς όπως τα λές φίλε zip, κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό
χαρακτήρα και στομάχι, αλλα το θέμα είναι, εν προκειμένω, αν
αυτό το περιθώριο το δίνουμε στους άλλους..Να έχουν,δλδ, ένα
διαφορετικό απο μας τρόπο που βλέπουν και κατανοούν ότι συμβαίνει
γύρω μας...Κι εσύ, ας πούμε, να το εφαρμόζεις αυτό που λες και
να μην αντιπαρατίθεσαι για την αντιπαράθεση, ή γιατί δεν σκέφτεται
ο άλλος με τον τρόπο που σκέφτεσαι εσύ...
Και μέσα απο μια συνολική οπτική,μπορούμε να δούμε σφαιρικά την
αλήθεια και να έχουμε την απόλυτη γνώση, κιόλας, σε κάποιο
επίπεδο...
Σωστά λες ότι η γνώση δεν έχει όρια, αλλά,πρέπει να μπορεί να
την αντιμετωπίσει κανείς, χωρίς να αλλοιωθεί απο αυτή...Πολλοί
τυφλωθήκαν απο τη γνώση και καταλήξαν σαν τον Φαέθωντα....
Το να βλέπουμε, όμως, μόνο απο μια πλευρά,καταλαβαίνουμε, ότι,
αυτό σημαίνει και το ότι ο καθένας βλέπει αλλοιώς,προσεγγίζει
δλδ, την αλήθεια απο την οπτική που βλέπει, όχι περισσότερο...
Αν, όμως, μάθουμε και να βλέπουμε με τα μάτια των άλλων, σίγουρα
θα είμαστε πιο σωστοί και πιο κοντά στην αλήθεια...
Έτσι, μέσω της σωστής επικοινωνιας, η γνώση δεν θα αποτελεί θέμα
κινδύνου για τον άνθρωπο, αλλά, θα αποκαλυφθεί οτι την κατέχει
συνολικά,σαν ανθρωπότητα..Είναι θεός ο ανθρωπος...
φλυαρίες ... περιττές φλυαρίες.
Η έναρθρη ομιλία , δεν παύει, σε όλες της τις μορφές, νάναι μια άκρως πολυσύνθετη διενέργεια , στενά συνυφασμένη με τη σκέψη , όπου ανάδραση και δράση διαδέχονται η μια την άλλη και προσδιορίζονται αμοιβαία .
Ο εγκέφαλος εμφανίζεται σαν σύστημα οργάνων που λειτουργούν συνεργαζόμενα και αδιάπτωτα (καθ’όλο το χρόνο της εγρήγορσης) , η δε συνολική , η συνισταμένη δραστηριότητά του , υπερβαίνει πάντα το άθροισμα των λειτουργιών του , θεωρούμενων χωριστά .
Αλλά η ουσία της δραστηριότητας , η σκέψη , παραμένει απροσπέλαστη για μας και η ιδεοπλασία είναι μια λειτουργία στην οποία η φυσιολογία δεν βρίσκει απευθείας λαβή για να παρέμβει . Εδώ η άγνοιά μας είναι , ακόμη , μεγάλη .
Η συνισταμένη των εγκεφαλικών δραστηριοτήτων , που ο ρόλος τους , στην ολοκλήρωση των αισθητηριακών δεδομένων και των ιδεών τις οποίες υποκινούν , προβάλλει κεφαλαιώδης , αντιστοιχεί αρκετά καλά σ’εκείνο που η φιλοσοφία αποκαλεί ψυχή .
Η συνισταμένη αυτή δεν έχει υλική υπόσταση κι’ωστόσο τη νιώθουμε να ενεργεί εντός μας , μέσω της ενδοσκόπησης .
Είναι παρούσα , κάθε στιγμή , ταυτίζεται με ό,τι ονομάζεται – χωρίς να το καλογνωρίζουμε , χωρίς καλά – καλά να ξέρουμε τι πράγμα είναι – το εγώ μας .
Η ψυχή έχει τούτο το κοινό με τη ζωή :
Υπάρχει , όντας συγχρόνως άπιαστη και επιπλέον ξεφεύγει από κάθε μέτρηση .
Και η μια και η άλλη είναι υπερπραγματικότητες, παράγωγα υλικών δομών , αρχιτεκτονημάτων , καθορισμένης ποιότητας .
Η επιστήμη κατανοεί και εξηγεί , εν μέρει μόνο , τη γένεσή τους , δεν μπορεί όμως να τις μελετήσει , ειμή μόνο από τα στοιχεία εκείνα που συμμετέχουν στην εκμόρφωσή τους , επειδή μόνον αυτά είναι υλικά και δίνουν λαβή στην παρατήρηση και στο πείραμα .
Οι υπερπραγματικότητες αυτές δεν ανήκουν στη δικαιοδοσία της επιστήμης .
Ο Άνθρωπος λοιπόν είναι ένα υλικό όν , από το οποίο εκπορεύονται πολλές υπερπραγματικότητες , η σκέψη , η ψυχή ή το εγώ , που ωστόσο δεν γεννιούνται με τη μεσολάβηση εξωγενών δυνάμεων αλλά από μας τους ίδιους . Αναδύονται ακριβώς από την ιδιοσυστασία και από την ουσία μας .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Μερικοί επιστήμονες με ακράδαντη εμπιστοσύνη στην παντοδυναμία υου μυαλού , ξεκίνησαν να ανακαλύψουν την υπέρτατη αρχή από την οποία απορρέουν όλοι οι νόμοι που διέπουν το Σύμπαν και ρυθμίζουν τη φυσική τάξη , και να βρουν τη μαθηματική της έκφραση . Άλλοι την αρχή αυτή τη λένε απόλυτο νόμο, κι’άλλοι Θεό.
Η έρευνα του απόλυτου , που από ορισμένους εκλαμβάνεται σαν χιμαιρική , έχει εν τούτοις σαγηνεύσει τους διαπρεπέστερους μαθηματικούς και φυσικούς .
Είναι υπόθεση μεγαλειώδης, καθοριστική και επαναπαυτική, αυτός ο υπέρτατος νόμος που πρέπει να κυβερνάει το υλικό σύμπαν και να πρυτανεύει τόσο στην εξέλιξη των άστρων όσο και στην εξέλιξη των μικρών εντόμων που πετούνε στη γή .
Η λογική μας παροτρύνει να δεχτούμε την ύπαρξή του .
Γιατί λοιπόν θάταν παράλογο να ξεκινήσουμε για την ανακάλυψή του;
Και οι φυσικοί και οι μαθηματικοί , στην προσπάθειά τους αυτή , μοιάζουν με το μάγο που ψάχνει με πάθος να βρει τη θαυματουργική εκείνη λέξη με την οποία μπορεί και εξουσιάζει όλα τα πράγματα .
Αλλά ο μάγος πάει πέρα από την ύλη και διατείνεται ότι εισδύει στον κόσμο των πνευμάτων , κόσμο για τον οποίο ο επιστήμονας αρνείται να γνωρίσει ό,τιδήποτε , επειδή , όπως λέει , δεν υπάρχει εκεί τίποτα για να το γνωρίσει κανείς .
Για τους επιστημοκράτες , καθώς και για μερικούς φιλόσοφους , το μη επιστητό είναι μεταφυσική έννοια .
Ας θυμηθούμε τι είναι «μη επιστητό» που ανέφερα στην αρχή :
Μη επιστητό είναι κάτι που βρίσκεται πέρα από τις ανθρώπινες δυνατότητες , αλλά πέρα απ’αυτές τις δυνατότητες δεν υφίσταται τίποτα .
Είναι σίγουρο, πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για το λογικό, και τα όρια που του θέτουν οφείλονται σε τελείως αβάσιμες αντιλήψεις .
Το μη επιστητό για μια μεγαλοφυΐα , σίγουρα είναι λιγότερο εκτεταμένο απ’ότι για τον κοινό θνητό .
Όλοι βλέπουν , ένας μονάχα καταλαβαίνει , ένας ανακαλύπτει .
Ο Einstein , η έξοχη διάνοια , άλλαξε την αντίληψή μας για το φυσικό σύμπαν .
Ύστερα απ’αυτόν οι φυσικοί δεν σκέφτονται πια με τον ίδιο τρόπο που σκέφτονταν πριν .
Το γεγονός ότι το μυαλό έχει διαβαθμίσεις , δεν εξυπονοεί πως ακόμα δεν άγγιξε την τελειότητα ;
Η διάνοια φτάνει σε κάποιο απόγειο ;
Δεν θα μπορούσε να ανέβει κι’άλλες βαθμίδες ακόμα στην αναρρίχησή της προς το απόλυτο ;
Ερωτήματα , στα οποία κανένας δεν μπορεί να δώσει απάντηση οριστική .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Όσο ενισχυόταν η εμπιστοσύνη στη δύναμη , στη διεισδυτική ικανότητα , στην παντοδυναμία της σκέψης μας , αναπτυσσόταν συγχρόνως η ιδέα ότι η βελτίωσή μας , μέσω της διανοίας , συνεχίζεται ακάθεκτη . Ο εγκέφαλος του σημερινού Ανθρώπου πρέπει να υπερακοντίζει σε ικανότητες τον εγκέφαλο των προγόνων του και να ξεπεραστεί από τον εγκέφαλο των μεταγενέστερων .
Μ’άλλα λόγια, η ανάπτυξη του εγκεφάλου, στον Άνθρωπο, συνεχίζεται.
Και , πόρισμα του προηγούμενου ισχυρισμού , το σημερινό παιδί πρέπει να είναι εξυπνότερο από τους προγενέστερούς του και η ικανότητά του να βρει το δρόμο του στη ζωή πρέπει να εμφανίζεται πιο νωρίς .
Έτσι ενώ υποστηρίζεται ότι ο Άνθρωπος είναι σε θέση να μην αγνοεί τίποτα , παρέχεται συγχρόνως και η διαβεβαίωση ότι ο εγκέφαλός του εξελίσσεται και οι διανοητικές δεξιότητές του διαρκώς εκλεπτύνονται .
Ο Άνθρωπος του μέλλοντος , λένε , θα είναι ένας υπεράνθρωπος (όχι , βέβαια σαν αυτόν που οραματιζόταν ο Νίτσε) , προικισμένος με εγκέφαλο ικανό να φέρει σε πέρας επιτελέσματα που εμείς είναι δύσκολο και να τα φανταστούμε ακόμα .
Ανάμεσα στις δυο προτάσεις υπάρχει κραυγαλέα αντίφαση .
Γιατί , αν είναι αλήθεια πως ο ανθρώπινος νους δεν σκοντάφτει ποτέ στο μη επιστητό , αν είναι αλάθητος εξερευνητής του υπαρκτού , πάει να πει πως έχει φτάσει στην τελειότητα . Οπότε , αν συνεχίζει να εξελίσσεται , δεν είναι δυνατό παρά να αλλοιώνεται , να οπισθοχωρεί .
Διαπιστώνουμε , λοιπόν , όχι χωρίς κάποια έκπληξη , ότι μερικοί επιστήμονες , για τους οποίους το μη επιστητό είναι λέξη ανώφελη , πρεσβεύουν συγχρόνως πως η εξέλιξη του Ανθρώπου δεν έχει τελειώσει και πως πρέπει να περιμένουμε απ’αυτήν πράματα και θάματα .
Μ’άλλα λόγια , ο χρυσός αιώνας της Ανθρωπότητας επίκειται .
Κρίμα που δε θάμαστε τότε να τον χαρούμε κι’εμείς .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Γράφεις:
quote:
Το όλο ζήτημα είναι το τί επιλέγουμε να μαθαίνουμε και με ποιόν τρόπο. Αν κάποια στιγμή, καθώς ερχόμαστε σε επαφή με κάποια γνώση βιώσουμε το συναίσθημα οτι αυτή η γνώση συνηχεί με την ψυχή μας, τότε αυτό σημαίνει πως αυτή η γνώση είναι αυθεντικά δική μας, πάντοτε ήταν, και μας αφορά, μπορούμε να της δοθούμε. Αν αντίθετα αισθανθούμε πως κάτι που μαθαίνουμε μας είναι ξένο,ή ύποπτο, ή δυσάρεστο καλό είναι να το βάζουμε στην άκρη και να προχωράμε σε κάτι άλλο, μη χάνοντας χρόνο.
Συμφωνώ απόλυτα με όλα τα παραπάνω. Το μήνυμά σου, όμως, το αρχίζεις με τη φράση:
quote:
Ό ανθρώπινος νούς δεν έχει όρια, το ίδιο λοιπόν και η γνώση.
Αυτό το ψάχνω ακόμα. Δεν είμαι σίγουρος. Και θα σου εξηγήσω παρακάτω το γιατί:
Οι παραπάνω ιδέες , που αναλύω στο τελευταίο μήνυμά μου, τις οποίες υιοθετεί η πλειονότητα των συγχρόνων μας είναι ασυνάρτητες και πολλές φορές αντιφατικές .
Έτσι αστόχαστα και επιπόλαια που έχουν διατυπωθεί , δεν θα άξιζαν την κριτική αν δεν συνέβαινε να κερδίζουν κάθε μέρα καινούργιους οπαδούς .
Πρέπει να απαλλαγούμε πρώτα απ’όλα από την πίστη στη συνεχή και ενεστωτική ανατομικά εξέλιξη του Ανθρώπου .
Αν αναφερθούμε στην εξέλιξη του Ανθρώπου , πρέπει να επισημάνουμε ένα σημείο που είναι βέβαιο : Ούτε το κρανίο ούτε ο εγκέφαλος αυξάνουν σε όγκο .
Η κρανιακή χωρητικότητα εμφανίζει μάλλον μια τάση να μειωθεί και όχι να αυξηθεί .
Του σημερινού ανθρώπου είναι , κατά μέσον όρο , 1300 cc.
Ο Άνθρωπος του Nεάντερταλ είχε μεγάλο μυαλό , κατά μέσον όρο 1550 cc.
Του Ανθρώπου της Chapelle – aux – Saints έφτανε τον όγκο των 1625 cc.
Το κρανίο του Ανθρώπου της Χανσελάδης (δολιχοκέφαλου Homo sapiens) είχε εσωτερικό όγκο 1710 cc.
Τα κρανία των Πρωτοαυστραλών με τα 1550 cc. τους , ξεπερνούσαν κατά πολύ τη χωρητικότητα των σημερινών Αυστραλών που κυμαίνεται γύρω στα 1300 cc. καθώς και των Ευρωπαίων !
Άρα ;
Τα νούμερα αυτά δεν έχουν άλλωστε μεγάλη σημασία .
Η κρανιακή χωρητικότητα του νεότερου Ανθρώπου που αναγνωρίζεται φυσιολογικός , κυμαίνεται μεταξύ δυο ακραίων τιμών , από 950 cc. έως 1800 cc.
Δεν είμαστε πάντως σίγουροι ότι οι τιμές αυτές δεν συμπίπτουν με κάποιες ψυχολογικές ανωμαλίες .
Όταν επιτεύχθηκε ορισμένος αριθμός νευρώνων από κει και πέρα η εξέλιξη φαίνεται πως άρχισε να αφορά περισσότερο το ποιοτικό παρά το ποσοτικό .
Οι Αυστραλοπίθηκοι με τον εγκέφαλό τους των 500 cc. λάξευαν tην πέτρα και το κόκαλο .
Οι Γορίλλες με τον δικό τους που φτάνει ως τα 600 cc. είναι τελείως ανίκανοι για κάτι τέτοιο .
Τα πρωτεία του ποιοτικού προβάλλουν ολοφάνερα …
Ας συνεχίσουμε, λοιπόν, λίγο παραπέρα, την έρευνά μας.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Αυτο που λες φιλε chamuel το βιωνω απο παιδι.
Ειναι αληθεια.
Θελω να πω εδω οτι ο μεγαλητερος λογος που ο νους μας δεν ειναι δημιουργικος,οπως και θα επρεπε να ειναι απο τη φυση του,ειναι το σχολειο.
Οντας παιδια με ευπλαστο νου ικανο να αφομιοσει τα παντα και να αναπτυχθει ερχεται εκεινη η καταραμενη ωρα που μας βαζουν στο σχολειο.
Μας προγραμματιζουν.
Οπως εχει πει και καποιος το σχολειο ειναι το συστημα ευνοουχισμου του πμευματος.
quote:
alex22:
Αυτο που λες φιλε chamuel το βιωνω απο παιδι.
Ειναι αληθεια.Θελω να πω εδω οτι ο μεγαλητερος λογος που ο νους μας δεν ειναι δημιουργικος,οπως και θα επρεπε να ειναι απο τη φυση του,ειναι το σχολειο.
Οντας παιδια με ευπλαστο νου ικανο να αφομιοσει τα παντα και να αναπτυχθει ερχεται εκεινη η καταραμενη ωρα που μας βαζουν στο σχολειο.
Μας προγραμματιζουν.
Οπως εχει πει και καποιος το σχολειο ειναι το συστημα ευνοουχισμου του πμευματος.
Αυτά που αναφέρεις, αγαπητέ alex22, είναι πολύ σωστά. Και παρ'όλο ότι ο συλλογισμός που είχα στο μυαλό μου να αναπτύξω για την έρευνα του "ορίου στη γνώση", ήταν διαφορετικός, θα κάνω μια παρέκβαση, γιατί δεν θέλω την πολύ σημαντική παρατήρησή σου, που αφορά τον "σύγχρονο τρόπο μετάδοσης της γνώσης", συνηγορώντας με τις απόψεις σου, να την αφήσω ασχολίαστη:
Πράγματι μπορούμε να διερωτηθούμε μήπως ο σύγχρονος τρόπος μετάδοσης της γνώσης, πρόκειται μάλλον για "εκμάθηση" παρά για "γνώση" αληθινή , δηλαδή , μήπως το μνημονικό έχει υποκαταστήσει τη διανοητικότητα μέσα σε αυτή τη ρητορική και "βιβλιακή" αντίληψη της σημερινής εκπαίδευσης , όπου ο μοναδικός σκοπός είναι η "συσσώρευση" εννοιών στοιχειωδών και ετερόκλητων , και όπου η ποιότητα έχει ολότελα θυσιαστεί στην ποσότητα , όπως συμβαίνει παντού μέσα στο σύγχρονο κόσμο .
Είναι τελικά αληθινές "υποβολές" με την πιο αυστηρή έννοια αυτής της λέξης , που δεν μπορούσαν άλλωστε να καρποφορήσουν παρά σε ένα κλίμα ήδη προετοιμασμένο να τις δεχτεί .
Δεν δημιούργησαν από το τίποτε το πνεύμα που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη εποχή , αλλά συνέβαλαν γενναία στη συντήρηση και την ανάπτυξή του μέχρις ενός σημείου στο οποίο αναμφίβολα δεν θα είχε φτάσει χωρίς αυτές .
Αν αυτές οι "υποβολές" εξέπνεαν , η γενική νοοτροπία θα βρισκόταν στα πρόθυρα ενός αναπροσανατολισμού .
Γι’αυτό και τις υποθάλπουν με τόση φροντίδα όλοι όσοι έχουν κάποιο συμφέρον να διατηρήσουν την αταξία , αν όχι να την εντείνουν ακόμη περισσότερο , και γι’αυτό επίσης σε μια περίοδο όπου υποτίθεται πως όλα υποβάλλονται στο διάλογο , αυτά είναι τα μόνα πράγματα που δεν επιδέχονται καμιά συζήτηση .
Είναι ένα είδος βομβαρδισμού της διάνοιας και της ψυχής του ανθρώπου με σωρεία παραστάσεων που ασκεί φοβερή βία στις εσωτερικές – και μάλιστα τις λεπτότερες – λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού , οδηγώντας – στην καλύτερη περίπτωση – σε μια αλόγιστη και χωρίς σημασία πολυμάθεια ενώ , από την άλλη , μειώνει στο ελάχιστο την ουσιαστική και βαθιά κατανόηση και εξαλείφει σχεδόν εντελώς την δυνατότητα ορθής κρίσης που , όταν δεν νεκρώνεται πλήρως , υποχρεώνεται να επιζεί και να λειτουργεί μέσα από ένα πέλαγος παρεμβαλλόμενων εμποδίων , φραγμών και δισταγμών όπου , πάνω απ’όλα , κάθε γνήσια και πηγαία αντίδραση που ανεβαίνει από τα έγκατα της ανθρώπινης οντότητας έχει σχεδόν τελείως καταπνιγεί .
Όλα αυτά τα ζητήματα , ελάχιστα φαίνεται να απασχολούν τη σύγχρονη "διανόηση" η οποία , απασχολημένη τον περισσότερο καιρό με την επίλυση ψευδοπροβλημάτων , πίσω από τα οποία κρύβεται τις περισσότερες φορές ένας κακομοίρικος εγωκεντρισμός δημιουργώντας μια αβυσσαλέα "υπαρξιακή αγωνία", βυθίζεται καθημερινά σ’ένα απύθμενο τέλμα , έρμαιο των παθών της και υποδουλωμένη σε μια πληθώρα από αυταπάτες που κάποια σατανική παρέμβαση βοήθησε να κρύβονται πίσω από την απατηλή και άσχετη επωνυμία της "απελευθέρωσης".
Μπορούμε να συνεχίσουμε την έρευνά μας, για "το όριο στη γνώση".
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
Κηφεύς, τι έγινε ρε συ με 'κεινο το βιβλίο του Γκόσδα ; Το διάβασες τελικά ;
zip, ναι, το διάβασα όλο και με μεγάλη προσοχή. Αμφιταλαντεύθηκα αν έπρεπε να διατυπώσω τις απόψεις μου από αυτό το χώρο. Διαπίστωσα τελικά ότι δεν κάνω για κριτικός βιβλίων και έτσι δεν σου απάντησα. Το βιβλίο είναι ενδιαφέρον και έχει αρκετές πρωτότυπες ιδέες που βάζουν σε σκέψεις τον κάθε σχετικό με το θέμα αναγνώστη.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
Η Γνώση δεν αφορά μόνον τον νου, το μυαλό, το νοητικό κέντρο ενός ανθρώπου. Ο άνθρωπος δεν έχει μόνο νοητικό κέντρο, έχει και συναισθηματικό, έχει και κινητικό. Η Γνώση μπορεί να αφορά και αυτά τα κέντρα.
Συμφωνώ.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Μιλώντας για κέντρα και για γνώση,ειναι αλήθεια οτι έχουμε μονο 5
ψυχολογικά κέντρα?
Το ξέρω οτι χρησημοποιούμε τον εγκέφαλο για την σκέψη,
ο εγκέφαλος εκφράζει το νοητικό σώμα, ομως στην πραγματικότητα
ο εγκέφαλος είναι για να εκφράζει το πνεύμα,το Άτμα.
Αυτό συμβαίνει στους πολύ εξελιγμένους ανθρώπους.
Αυτό που αποκαλούμε εμείς σκέψη είναι η αίσθηση του ήχου.
Κατα συνέπεια, μπορεί να φανεί περίεργο αυτό,αλλα για να σκεφτούμε χρησημοποιούμε την φωνή μας, το τσακρα του λαιμου,το βισούντα.
Οπότε απο τα 3 ανώτερα τσάκρα,βισούντα,άζνα,σαχασράρα,εμεις χρησημοποιούμε το κατώτερο.
Και δεν είναι μόνο αυτο, το βισούντα τσάκρα εκφράζει τις δυνάμεις του κατώτερου αλλα και ανώτερου νοητικού σωματος.
Νοητικό σωμα=συγκεκριμένη σκέψη,Αιτιατό σώμα(Ανώτερο νοητικό)=αφηρημένη σκέψη.
Ο κοινός άνθρωπος δέν χρησημοποιεί το αιτιατό σώμα.
Η Αφηρημένη σκέψη είνα καθαρός λόγος-ήχος.
Όταν εμείς σκεφτόμαστε με λέξεις περιορίζουμε την σκέψη και δέν αφήνουμε το αφηρημένο που είναι και η πραγματική ουσία της σκέψης.
Φανταστείτε τί ιδιοφυία θα ήταν κάποιος που θα μπορούσε να χηρηστεί την αφηρημένη σκέψη,δηλ. τον καθαρό λόγο.
Αν μπορούσε κάποιος να χρησημοποιήσει τα δύο ανώτερα τσάκρα θα ήταν παντογνώστης.Βέβαια αυτοί ειναι οι φωτισμένοι.(και δεν λεω να τα ανοιξει με την κουνταλίνη,απλα να τα χρησημοποιήσει όπως τα αλλα.)
Τα δύο ανώτερα τσάκρα σχετίζονται με την συνείδηση οπότε με αυτήν πρέπει να δουλεύουμε.
Δέν υπάρχει όριο στην γνώση.
αισθήσεις, οχι 5.
•Πρέπει να είσαι η αλλαγή που εύχεσαι να δεις στον κόσμο.
quote:
Παρεμπιπτόντως, ενώ όλοι παραδέχονται ότι η γνώση είναι ένα πεδίο ανεξάντλητο για τα ανθρώπινα δεδομένα, ο τρόπος και το ύφος με το οποίο μιλάνε ορισμένοι, πολλές φορές φανερώνει ότι στην ουσία έχουν τελείως αντίθετη άποψη. Η έπαρση στον λόγο, η ειρωνεία για την αντίθετη άποψη, καθώς και ο αποκλεισμός ακόμη και ελαχίστων πιθανοτήτων να έχουν κάποιες λανθασμένες αντιλήψεις, φανερώνει τελικά ότι κάποιοι ανάμεσα μας – αναφέρομαι γενικά στην ανθρώπινη κοινωνία και όχι κάπου συγκεκριμένα – έχουν αποκτήσει το σύνολο της γνώσης του σύμπαντος και δεν απομένει να μάθουν τίποτε άλλο. Τελικά ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ – όπως λέει και ο Λιακόπουλος – ορισμένες υπέρτατες αυθεντίες της γνώσης ολόκληρου του σύμπαντος οι οποίες έχουν την ικανότητα να απαντήσουν σε κάθε ερώτημα μας. Πως εξηγείται κατά την γνώμη σας αυτή η αντίφαση;
Σε ποια αντίφαση, Michael Design, αναφέρεσαι και ποιοί είναι αυτοί οι οποίοι την υιοθετούν ή την εξυπονοούν;
Μήπως εννοείς ότι ορισμένοι οι οποίοι:
Ενώ (όπως λες), παραδέχονται ότι η γνώση είναι ένα πεδίο ανεξάντλητο για τα ανθρώπινα δεδομένα, εξυπονοούν το αντίθετο: δηλαδή ότι η εξ αντκειμένου υπαρκτή ανά τον κόσμο γνώση δεν είναι άπειρη αλλά πεπερασμένη και ότι αυτοί (οι ορισμένοι) την κατέχουν απόλυτα , μετερχόμενοι μάλιστα αθέμιτα μέσα, όπως: τον τρόπο και το ύφος με το οποίο μιλάνε, την έπαρση στον λόγο, την ειρωνεία για την αντίθετη άποψη, καθώς και τον αποκλεισμό ακόμη και ελαχίστων πιθανοτήτων να έχουν κάποιες λανθασμένες αντιλήψεις;
Η γνώμη μου είναι ότι αν έχεις συναντήσει τέτοιου είδους ανθρώπους μην τους συναναστρέφεσαι γιατί δεν πρέπει να στέκονται καλά.
Εκτός αν εννοείς κάτι άλλο που δεν το αντιλαμβάνομαι.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.