- Μηδεμία τεκμηρίωση ανεκτή αφρόνως (Ένα μικρό διάλειμμα στην τεκμηριωμένη γνώση Νο.2) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Κηφεύς - 8/9/2012:Ας επιστρέψουμε στην εποχή που προηγήθηκε της δημιουργίας , τότε που δεν υπήρχε χρόνος , εκεί όπου δεν υπήρχε χώρος.
Από αυτό το τίποτε προέκυψε χωρόχρονος και μαζί του τα διάφορα πράγματα . Την κατάλληλη στιγμή ήρθε και η συνείδηση , και το αρχικά ανύπαρκτο σύμπαν απέκτησε αυτεπίγνωση.
Τώρα , στην εποχή πριν από το χρόνο , υπάρχει μόνο έσχατη απλότητα .
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτε .
Αλλά ο νους χρειάζεται ένα στήριγμα για να μπορέσει να συλλάβει τη φύση αυτού του τίποτε .
Αυτό σημαίνει , προς το παρόν τουλάχιστον . ότι κάτι πρέπει να σκεφτούμε . Έτσι , προς το παρόν και μόνο , θα σκεφτούμε το σχεδόν τίποτε .
Θα προσπαθήσουμε να σκεφτούμε όχι τον ίδιο το χωρόχρονο , αλλά το χωρόχρονο πριν γίνει χωρόχρονος . Μολονότι δεν μπορώ να εξηγήσω με ακρίβεια τι σημαίνει αυτό , θα επιχειρήσω να υποδείξω πώς θα μπορούσαμε να το φανταστούμε . Ένα σημαντικό σημείο για να το εκτιμήσουμε αυτό είναι ότι μπορούμε να συλλάβουμε ένα χωρόχρονο χωρίς δομή και ότι είναι επίσης δυνατόν , έπειτα από κάποια σκέψη , να σχηματίσουμε μια νοητική εικόνα αυτής της γεωμετρικά άμορφης κατάστασης .
Ας φανταστούμε τις οντότητες που πρόκειται να συγκροτηθούν σε χωρόχρονο , και αργότερα σε χημικά στοιχεία και έμβια όντα , σαν “σκόνη άμορφων σημείων”. Τώρα στην εποχή στην οποία αναφερόμαστε , δεν υπάρχει χωρόχρονος αλλά μόνο η σκόνη από την οποία πρόκειται να σχηματιστεί ο χωρόχρονος . Ανυπαρξία χωρόχρονου , ανυπαρξία γεωμετρίας σημαίνει απλώς ότι δεν μπορούμε να πούμε πως αυτό το σημείο βρίσκεται κοντά ή μακριά από εκείνο το σημείο , ούτε πως αυτό το γεγονός προηγείται ή έπεται εκείνου . Τώρα υπάρχει απόλυτη ομοιομορφία . Αργότερα θα πρέπει να σαρώσουμε τη σκόνη , αλλά αυτό θα γίνει από μόνο του όπως συμβαίνει με όλα τα απλά πράγματα .
Προτού προχωρήσουμε περισσότερο , θα ήθελα να παρατηρήσω κάτι σχετικά με τις αλλαγές όπως η πήξη , ο βρασμός ή η εξάτμιση της πάχνης , και με τον τρόπο με τον οποίοι σχετίζονται όλες αυτές οι αλλαγές με τα σχέδια μιας ταπετσαρίας .
Το πόσο απότομα συμβαίνουν αυτές οι αλλαγές εξαρτάται από τη διαστατικότητα του χώρου στον οποίο πραγματοποιούνται . (Οι αλλαγές ή μεταβάσεις φάσης εκφράζονται σήμερα με αναφορά στην ομάδα επανακανονικοποίησης , η οποία πραγματεύεται διάφορες τάξεις ενός συστήματος με οποιονδήποτε αριθμό διαστάσεων – K. G. Wilson “Problems in physics with many scales of length” , Scientific American 241 , αρ. 2 , 140 – 157 , 1979) .
Σ’ ένα μονοδιάστατο σύμπαν μια σταγόνα νερού δεν θα πάγωνε απότομα αλλά θα στερεοποιούνταν σιγά – σιγά , όπως όταν ψύχεται το υγρό βούτυρο . Σ’ ένα σύμπαν με δύο διαστάσεις , η πήξη θα ήταν πιο απότομη , ενώ σ’ ένα άλλο με τρείς διαστάσεις , ακόμη περισσότερο απότομη . Το απότομο των μεταβολών αυτού του τύπου μπορεί να ερευνηθεί σε χώρους με διαφορετικό πλήθος διαστάσεων . Από μια τέτοια έρευνα διαπιστώνεται ότι οι αλλαγές γίνονται πιο απότομα όσο μεγαλώνει το πλήθος των διαστάσεων από μία , δύο , τρείς , τέσσερις και άνω . Στις τέσσερις διαστάσεις φτάνουμε σε μια αιχμή , και κατόπιν το απότομο των μεταβολών παραμένει στο ίδιο επίπεδο .
Αυτό το χαρακτηριστικό των αλλαγών του τύπου που εξετάζουμε προκύπτει από τη συνεργασία του περιβάλλοντος . Όταν ένα μόριο περιστοιχίζεται από πολλα γειτονικά , η αναδιάταξη του συνόλου των μορίων σ’ έναν νέο τύπο υλικού (όπως η μετάβαση από υγρό σε στερεό κατά την πήξη) γίνεται μέσω συνεργασίας , και αυτή η διαδικασία προχωρεί γρήγορα . Καθώς αυξάνεται το πλήθος των διαστάσεων , μεγαλώνει και το πλήθος των αντικειμένων που υπάρχουν στο άμεσο περιβάλλον ενός σημείου .
Κατά συνέπεια , οι αλλαγές γίνονται απότομα .
Σε τέσσερις διαστάσεις , όμως , κάθε σημείο έχει τόσο πολλούς γείτονες ώστε η περαιτέρω αύξηση των διαστάσεων έχει ασήμαντες επιπτώσεις .
Με την αύξηση της διαστατικότητας μεγαλώνει και η πολυπλοκότητα , η οποία ολοκληρώνεται κατ’ ουσίαν όταν η διαστατικότητα φτάσει τον αριθμό τέσσερα .
Θα ήθελα να προσθέσω μια διευκρίνηση στο μήνυμά μου στις 8/9/2012 , που αφορά την φράση: “σκόνη άμορφων σημείων”.
Η ιδέα περί προγεωμετρίας , μιας σκόνης από άμορφα σημεία , οφείλεται στον Wheeler (C. W. Misner , K. S. Thorne και J. A. Wheeler ,“Gravitation”, W. H. Freeman , 1973) . Αντί για τη φράση “σκόνη άμορφων σημείων” μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την ακόλουθη : “ένα σημειοσύνολο του Borel μη διατεταγμένο ακόμη σε πολλαπλότητα οποιασδήποτε συγκεκριμένης διαστατικότητας”.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η σημαντική παρατήρηση αυτής της περιγραφής βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε το σύμπαν , ξεκινώντας με ίσες ποσότητες ύλης και αντιύλης , να καταλήξει στην παρατηρούμενη σήμερα ασυμμετρία , δηλαδή σ’ ένα σύμπαν αποτελούμενο αποκλειστικά από ύλη .
Αυτό διατυπώνεται και με τον ακόλουθο τρόπο : “Μπορεί κανείς να υποθέσει ότι το σύμπαν άρχισε με την πιο συμμετρική δυνατή κατάσταση και ότι σ’ αυτή την κατάσταση δεν υπήρχε ύλη .
Το σύμπαν ήταν ένα κενό .
Ήταν διαθέσιμη μια δεύτερη κατάσταση και σ’ αυτήν υπήρχε ύλη .
Η δεύτερη κατάσταση είχε ελάχιστα μικρότερη συμμετρία αλλά και λιγότερη ενέργεια .
Ενδεχομένως εμφανίστηκε μια κηλίδα από τη λιγότερο συμμετρική φάση η οποία μεγάλωσε ταχύτατα . Η ενέργεια που απελευθερώθηκε από την αλλαγή “εκφράστηκε” με τη δημιουργία σωματιδίων .
Επανερχόμαστε . Τα περιοδικά επαναλαμβανόμενα σχέδια μας δίνουν μια ιδέα του πόσο γρήγορα αυξάνεται η πολυπλοκότητα όταν μεγαλώνει η διαστατικότητα του χώρου .
Ο μονοδιάστατος χώρος παρομοιάζεται με διακοσμητικό σχέδιο ή κορνίζα και αποδεικνύεται ότι υπάρχουν μόνο 7 βασικοί τύποι τέτοιων σχεδίων: όλα τα σχέδια που έχουν ποτέ κατασκευαστεί κατατάσσονται σε έναν από αυτούς τους επτά τύπους .
Ένα δισδιάστατο σχέδιο μοιάζει με χαρτί ταπετσαρίας τοίχου : υπάρχουν μόνο 17 ξεχωριστοί τύποι σχεδίων. Φυσικά , υπάρχουν πολύ περισσότερες παραστάσεις , επειδή η βασική συμμετρία των δεκαεπτά δισδιάστατων σχεδίων μπορεί να εκδηλωθεί με πολυάριθμους τρόπους , όπως με διάφορα λουλούδια , παγώνια , φιγούρες και χρώματα . Εν τούτοις , η μεγάλη ποικιλία των διακοσμητικών παραστάσεων μπορεί να καταταχθεί σε έναν από τους δεκαεπτά τύπους δισδιάστατων σχεδίων .
Η αύξηση της πολυπλοκότητας από τον μονοδιάστατο στον δισδιάστατο χώρο αντανακλάται στη μεταβολή από το επτά στο δεκαεπτά .
Τι γίνεται όμως με τον τρισδιάστατο χώρο ;
Εδώ υπάρχουν 230 διαφορετικοί τύποι τρισδιάστατων σχεδίων .
Το ίδιο πράγμα μπορούμε να το εκφράσουμε και διαφορετικά , λέγοντας ότι υπάρχουν 230 βασικοί τύποι κρυστάλλων .
Παρατηρούμε λοιπόν την αύξηση 7 , 17 , 230 . . .
Μια παρένθεση : Οι επτά τύποι σχεδίων ή κορνιζών , οι δεκαεπτά τύποι χαρτιών ταπετσαρίας και οι διακόσιες τριάντα ομάδες χώρου έχουν περιγραφεί για χώρους με τρείς καθώς και με περισσότερες διαστάσεις , στα παρατιθέμενα παρακάτω δοκίμια :
H. Weyl , “Symmetry” , Priceton University Press , 1952 . (Στα ελληνικά , “Συμμετρία” , Τροχαλία , 1991) .
J. Rosen , “Symmetry discovered” , Cambridge University Press , 1975 .
E. H. Lockwood και R. H. Macmillan , “Geometric symmetry” , Cambridge University Press , 1978 .
R. L. E. Schwarzenberger, “N – dimentional crystallography”, Pitman , 1980 .
Σε τέσσερις διαστάσεις ο αντίστοιχος αριθμός είναι περίπου 5.000 .
Η εκρηκτική αύξηση αυτής της σειράς αριθμών μας δείχνει τη σημαντική αύξηση της πολυπλοκότητας των δυνατών σχεδίων σε τέσσερις διαστάσεις .
Ο τρόπος με τον οποίο συνέβη η δημιουργία μοιάζει με το πάγωμα του νερού .
Τη στιγμή της δημιουργίας η “σκόνη άμορφων σημείων” σχημάτισε την τάξη που ονομάζουμε χωρόχρονο .
Επειδή κάθε σημείο βρίσκεται σε περιβάλλον επαρκούς πολυπλοκότητας , ο χωρόχρονος είναι τετραδιάστατος με πλούσιες ιδιότητες .
Αυτές οι ιδιότητες , που σήμερα τις ονομάζουμε σωματίδια και δυνάμεις , συνεπάγονται την εξασφάλιση σταθερότητας . Επιπλέον , τα σχέδια – οι κόμβοι – πέφτουν στην παγίδα της μονιμότητας που στήνουν οι τρεις διαστάσεις του χώρου , ενώ από τη διάσταση του χρόνου προικίζονται με συνέπειες που θα φανούν στο μέλλον .
Ο χωρόχρονος αναδύθηκε τυχαία μέσα από την ίδια του την σκόνη .
Δεν χρειάστηκε καμία εξωτερική επέμβαση .
Πριν από την ύπαρξη του χώρου και του χρόνου υπήρχαν ασύνδετα σημεία μεταξύ των οποίων δεν είχε αναπτυχθεί καμία σχέση . Στερούνταν κάθε είδους γεωμετρική σχέση και συνεπώς δεν αποτελούσαν χωρόχρονο .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Θα ήθελα να κάνω μια παρέμβαση στην παρέκβασή σου!
Να εκφράσω τις διαφωνίες μου,ώς πρός την πιθανότητα να ισχύουν μερικά απο όσα αναφέρεις στο ανωτέρω άρθρο σου.
quote:
Η σημαντική παρατήρηση αυτής της περιγραφής βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε το σύμπαν , ξεκινώντας με ίσες ποσότητες ύλης και αντιύλης...
Πιστεύω ότι σε καμμία απολύτως περίπτωση δεν θα μπορούσε να υπάρξει ίση ποσότητα ύλης και αντιύλης.
Επειδή στο απειροελάχιστο εκείνο χρονικό σημείο της γέννεσής τους,θα έρχονταν σε επαφή και φυσικά θα εξαερώνονταν και δεν θα υπήρχε τίποτα σήμερα.
quote:
να καταλήξει στην παρατηρούμενη σήμερα ασυμμετρία , δηλαδή σ’ ένα σύμπαν αποτελούμενο αποκλειστικά από ύλη .
Αυτο το τελευταίο, <<αποκλειστικά απο ύλη>>,με παραπλανά λίγο Κηφέα.
Μόνο 4% είναι η ύλη στο σύμπαν.
Εκείνο το τεράστιο νόυμερο του 76% της σκοτεινής ύλης,κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι.θα μπορούσε και να μην είναι κάν ύλη.
quote:
Το σύμπαν ήταν ένα κενό .
Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν το σύμπαν ήταν ένα κενό.Αν δεν συμπεριελάμβανε κάτι.
quote:
Ήταν διαθέσιμη μια δεύτερη κατάσταση και σ’ αυτήν υπήρχε ύλη .
Αν αυτή η << δεύτερη >>,κατάσταση υπήρχε,που βρισκόταν?
Εντός ή εκτός του σύμπαντος?!!!
quote:
Η δεύτερη κατάσταση είχε ελάχιστα μικρότερη συμμετρία αλλά και λιγότερη ενέργεια
Ελάχιστα μικρότερη συμμετρία σε σχέση με τι?
Με το προαναφερθέν κενό?Οξύμωρο.
Λιγότερη ενέργεια σε σχέση με τι?Το κενό είχε ενέργεια και η "δεύτερη" κατάσταση λιγότερη?
Υποβάλλω αυτές τις "διαμαρτυρίες",επειδή αυτο που αναφέρεις ώς αλλαγή φάσης,υπήρξε αντικείμενο εκτενών συζητήσεων και απορρίφθηκε ώς μη σύμφωνο λόγω των ίδίων του αυτοαναιρέσεων.
Συγχώρησέ μου την παρέμβαση και μην την λαμβάνεις υπ'όψιν στην συνέχεια των άρθρων σου.Ξέρω ότι απλώς την ανέφερες,χάριν της ενημέρωσης και όχι σαν κάτι σε ισχύ.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ ;Φίλε Κηφέα
Θα ήθελα να κάνω μια παρέμβαση στην παρέκβασή σου!
Να εκφράσω τις διαφωνίες μου,ώς πρός την πιθανότητα να ισχύουν μερικά απο όσα αναφέρεις στο ανωτέρω άρθρο σου.
quote:
--------------------------------------------------------------------------------Η σημαντική παρατήρηση αυτής της περιγραφής βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε το σύμπαν , ξεκινώντας με ίσες ποσότητες ύλης και αντιύλης...
--------------------------------------------------------------------------------
Πιστεύω ότι σε καμμία απολύτως περίπτωση δεν θα μπορούσε να υπάρξει ίση ποσότητα ύλης και αντιύλης.
Επειδή στο απειροελάχιστο εκείνο χρονικό σημείο της γέννεσής τους,θα έρχονταν σε επαφή και φυσικά θα εξαερώνονταν και δεν θα υπήρχε τίποτα σήμερα.quote:
--------------------------------------------------------------------------------να καταλήξει στην παρατηρούμενη σήμερα ασυμμετρία , δηλαδή σ’ ένα σύμπαν αποτελούμενο αποκλειστικά από ύλη .
--------------------------------------------------------------------------------
Αυτο το τελευταίο, <<αποκλειστικά απο ύλη>>,με παραπλανά λίγο Κηφέα.
Μόνο 4% είναι η ύλη στο σύμπαν.
Εκείνο το τεράστιο νόυμερο του 76% της σκοτεινής ύλης,κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι.θα μπορούσε και να μην είναι κάν ύλη.
quote:
--------------------------------------------------------------------------------Το σύμπαν ήταν ένα κενό .
--------------------------------------------------------------------------------
Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν το σύμπαν ήταν ένα κενό.Αν δεν συμπεριελάμβανε κάτι.
quote:
--------------------------------------------------------------------------------Ήταν διαθέσιμη μια δεύτερη κατάσταση και σ’ αυτήν υπήρχε ύλη .
--------------------------------------------------------------------------------
Αν αυτή η << δεύτερη >>,κατάσταση υπήρχε,που βρισκόταν?
Εντός ή εκτός του σύμπαντος?!!!
quote:
--------------------------------------------------------------------------------Η δεύτερη κατάσταση είχε ελάχιστα μικρότερη συμμετρία αλλά και λιγότερη ενέργεια
--------------------------------------------------------------------------------
Ελάχιστα μικρότερη συμμετρία σε σχέση με τι?
Με το προαναφερθέν κενό?Οξύμωρο.Λιγότερη ενέργεια σε σχέση με τι?Το κενό είχε ενέργεια και η "δεύτερη" κατάσταση λιγότερη?
Υποβάλλω αυτές τις "διαμαρτυρίες",επειδή αυτο που αναφέρεις ώς αλλαγή φάσης,υπήρξε αντικείμενο εκτενών συζητήσεων και απορρίφθηκε ώς μη σύμφωνο λόγω των ίδίων του αυτοαναιρέσεων.
Συγχώρησέ μου την παρέμβαση και μην την λαμβάνεις υπ'όψιν στην συνέχεια των άρθρων σου. Ξέρω ότι απλώς την ανέφερες, χάριν της ενημέρωσης και όχι σαν κάτι σε ισχύ.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Φίλε ΝΙΚΟΜΑΧΕ
Εύλογες οι διαφωνίες σου . Βέβαια θα ήταν εύκολο για μένα να παραθέσω τα ισχύοντα ούτως ώστε να μην παρουσιαστεί καμία διαφωνία . Αιτιολογώ παρακάτω γιατί ανέφερα όλα όσα περιέχονται στα παραπάνω μηνύματά μου που προηγήθηκαν του τελευταίου δικού σου μηνύματος . Θα ακολουθήσει σε επόμενο (ξεχωριστό) μήνυμά μου (για να μην δημιουργηθεί σύγχυση με το περιεχόμενό του) , σύντομη αναφορά στην ισχύουσα θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης . Θα ακολουθήσουν, επίσης, άλλα (ξεχωριστά) ένα ή δύο μηνύματα που θα αιτιολογούν το περιεχόμενο των περί της δημιουργίας του σύμπαντος αναγραφομένων μου .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Επειδή κάλυψα ταχύτατα μεγάλες περιοχές και μερικές φορές έκανα άλματα μέσα σε μία και μόνη φράση , όπως από τα άτομα στην ελεύθερη βούληση , θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ενδίδω στον μυστικισμό . Δεν συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο . Τα άλματά μου οφείλονται στο ότι ήθελα να μεταφέρω πως όταν ασχολούμαστε με τις λεπτομέρειες μιας απλής περίπτωσης τα πράγματα περιπλέκονται . Ήθελα ακόμη να εμπεδώσουμε την ιδέα ότι τα πάντα είναι δυνατόν να εξεταστούν με τη λογική .
Υποστηρίζω ότι το σύμπαν μπορεί να δημιουργηθεί χωρίς εξωτερική επέμβαση και πως δεν υπάρχει ανάγκη να επικαλεστούμε την ιδέα ενός Υπέρτατου Όντος σε καμία από τις πολυάριθμες εκδηλώσεις του . Παραδέχομαι πως τα επιχειρήματά μου πιθανόν να μην επηρεάσουν ανθρώπους οι οποίοι κατά κάποιον τρόπο θρησκεύουν . Ελπίζω όμως πως θα αποδεχτούν τουλάχιστον το γεγονός ότι η επιστήμη έχει εξαιρετική δύναμη και , αν αποκλείσουμε (όπως υποστηρίζω) την ύπαρξη ενός “σκοπού” , φαίνεται να βρίσκεται στο κατώφλι της ερμηνείας των πάντων .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Στην πραγματικότητα, το δεδομένο μοντέλο της “σχετικιστικής θερμής Μεγάλης Έκρηξης” παραμένει η καλύτερη θεωρία για την προέλευση του κόσμου .
Δεν έχει αποδειχτεί καμία αντίφασή της με την παρατήρηση , ενώ οι προβλέψεις και οι ερμηνείες τις οποίες μας επέτρεψε να κάνουμε υπερβαίνουν κατά πολύ αριθμητικά τις εικασίες που χρησιμοποιήθηκαν στη διατύπωσή της .
Επιχειρήματα υπέρ της θεωρίας παρείχαν οι Peebles , Schramm , Turner και Kron ( “The case for the relativistic hot Big Bang cosmology” , Nature 352 , 769 , 1991) . Το ερώτημα περί της εγκυρότητας πολυπλοκότερων εκδοχών της κοσμογονίας , όπως εκείνη του πληθωριστικού σύμπαντος , σύμφωνα με την οποία πριν από την διαστολή που συντελείται σήμερα στο σύμπαν υπήρξε μια σύντομη , επιταχυνόμενη κολοσσιαία διαστολή , βρίσκεται ακόμη υπό συζήτηση . Τον Απρίλιο του 1992 , παρατηρήσεις σε μικροκύματα υποβάθρου προσέφεραν εντυπωσιακή πειραματική υποστήριξη στο σενάριο της Μεγάλης έκρηξης , καθώς και συγκρατημένα αισιόδοξη υποστήριξη της ιδέας περί πληθωριστικής εποχής .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Θα αποδεχθώ την Μεγάλη Εκρηξη άν μου απαντήσει σε μόνο δύο απο τα πολλά ερωτήματα που δημιουργεί.
ΕΡΩΤΗΜΑ Α
Απο ποιό σημείο του Σύμπαντος αρχίζει και σε ποιό σημείο τελειώνει η ΜΕ.
ΕΡΩΤΗΜΑ Β
Υπήρχε ή όχι Σύμπαν πριν την ΜΕ και τι ακριβώς ήταν αυτο?
Αν και όταν πάρω απαντήσεις επι αυτών των ερωτημάτων,τότε θα πάψω να θεωρώ την ΜΕ,όπως θεωρούμε εμείς σήμερα την γεωκεντρική Αριστοτέλεια άποψη.
Το πληθωριστικό μοντέλο,όπως σωστά λες,βρίσκεται υπό συζήτηση.
Το ίδιο και η ΜΕ.
Δεν θα εκπλαγώ καθόλου άν η αλήθεια,είναι εντελώς διαφορετική.
Ακόμη και άν ξεπερνά και την πιο τολμηρή φαντασία μας.
Αυτή είναι η ομορφιά της Φυσικής.
Να περπατάς σε αναμμένα κάρβουνα και οι πατούσες σου να είναι δροσερές!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Στα επόμενα μηνύματα, φίλε Νικόμαχε, θα συνεχίσω την ανάπτυξη του θέματος και θα αναφερθώ σε διάφορες απόψεις που αφορούν στη "δημιουργία του σύμπαντος" όπως το παρακάτω:
Γύρω μας (και μέσα μας) συμβαίνουν μικρής κλίμακας διακυμάνσεις της γεωμετρίας του χωρόχρονου (C. M. Patton και J . A . Wheeler , “Is physics legislated by cosmogony ?”, στο “Quantum gravity”, επιμ. C. J. Isham , R. Penrose and D. W. Sciama , 538 – 605 , Clarendon Press , 1975 . Επίσης στο “The encyclopedia of ignorance”, επιμ. R. Dunkan και M. Weston Smith , 19 – 35 , Pergamon , 1977) . Παντού και πάντα η γεωμετρία του χωρόχρονου θρυμματίζεται και ανασυντίθεται , αλλά αυτό γίνεται σε τόσο μικρή κλίμακα ώστε δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε . Οι διακυμάνσεις αποκτούν σημασία σε κλίμακα μηκών γύρω στο μήκος Planck , που ισούται με 1,6 x 10 <– 33> εκατοστόμετρα . Αυτό υπονοείται και στη φράση του Wheeler “η αφρώδης φύση του χώρου”.
Η εικόνα που δίνω είναι ασαφής επειδή προκύπτει από καθαρές εικασίες σχετικά με την τελική μορφή που θα πάρει η λύση του προβλήματος της δημιουργίας .
Ενώ μπορούμε να είμαστε ακριβείς και με λίγη τύχη σαφείς στη διατύπωση μιας καθιερωμένης έννοιας (διότι για να διατυπώσουμε κάτι πρέπει πρώτα να το έχουμε κατανοήσει) , θα είμαστε ασαφείς για τα συμβάντα που προηγήθηκαν της δημιουργίας διότι δεν στηρίζονται σε ποσοτικές σχέσεις .
Εντούτοις , υπάρχουν λόγοι για τους οποίους αυτές οι απόψεις δεν μπορούν να θεωρηθούν παράλογες ή εξωεπιστημονικές .
Πρέπει κατ’ αρχάς να υπάρχει μηχανισμός για τη δημιουργία , όπως και για την εμφάνισή της .
Ό,τι προσπαθούμε να εκφράσουμε μέσα από αυτές τις παρατηρήσεις είναι πως υπάρχει μια δυνατότητα να εξηγηθεί η δημιουργία και να περιγραφούν τα συμβάντα που προηγήθηκαν .
Θα επιτύχουμε το στόχο μας μόνο όταν αυτή η δυνατότητα εκφραστεί ποσοτικά .
Όταν γίνει κάτι τέτοιο , φαντάζομαι τον χείμαρρο των λόγων που θα ακολουθήσει τον τρόπο διατύπωσης .
Κατά κάποιο τρόπο είναι ένα προαίσθημα , το οποίο όμως συμβιβάζεται με τη στασιμότητα της σύγχρονης επιστήμης στον συγκεκριμένο τομέα .
Βέβαια αν αποδειχτεί ότι η κοσμογονία μοιάζει να είναι έτσι όπως την περιγράφομε , τότε αυτά που παραθέτουμε δεν θα άξιζαν να γίνουν πιστευτά περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη μυθική εξήγηση :
Στην επιστήμη , πιστευτοί γίνονται μόνο εκείνοι που για κάθε βήμα τους επικαλούνται πειράματα τα οποία μπορούν να εκτιμηθούν δημόσια , και οι οποίοι παρατάσσουν βαθιά μαθηματικά επιχειρήματα .
Οι εικασίες , ακόμη κι’ όταν είναι εύστοχες , είναι σχετικά αξιοκαταφρόνητες .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Κηφεύς - 15/9/2012 :. . . Ο χωρόχρονος αναδύθηκε τυχαία μέσα από την ίδια του την σκόνη .
Δεν χρειάστηκε καμία εξωτερική επέμβαση .
Πριν από την ύπαρξη του χώρου και του χρόνου υπήρχαν ασύνδετα σημεία μεταξύ των οποίων δεν είχε αναπτυχθεί καμία σχέση . Στερούνταν κάθε είδους γεωμετρική σχέση και συνεπώς δεν αποτελούσαν χωρόχρονο
Συνεχίζοντας , ας φανταστούμε αυτή την αρχέγονη σκόνη να στροβιλίζεται και να συγκεντρώνεται στιγμιαία , σχηματίζοντας διάφορα συμπλέγματα .
Αρχικά , ανάμεσα στα σημεία δεν υπάρχει καμία σχέση :
Δεν μπορούμε να πούμε ότι αυτό το σημείο είναι κοντά σ’ εκείνο ή πως τούτο προηγείται του άλλου , διότι ακόμη και η απόσταση και η χρονική διαδοχή δεν έχουν κανένα νόημα .
Τα στροβιλιζόμενα σημεία μπορεί να συγκεντρωθούν σε μεγάλους αριθμούς και τουλάχιστον τοπικά και πρόσκαιρα να αναπτυχθούν σχέσεις : μορφώματα , κόμβοι .
Μια κηλίδα αυτής της ειδικής γεωμετρίας μπορεί κάποτε να σχηματίσει εξωτερικό χρόνο .
Άλλοτε μια κηλίδα χρόνου μπορεί να υπάρξει έξω από το χώρο .
Μερικές φορές οι κηλίδες σημείων μορφώνονται σε περιοχές απ’ όπου μπορεί να προκύψει χώρος και χρόνος , και ύστερα πάλι σκορπίζουν .
Είναι απίθανο να δώσει η τύχη κηλίδες με δωδεκαδιάστατο χώρο και δεκαπενταδιάστατο χρόνο .
Είναι απίθανο να αμφιταλαντεύεται η ύπαρξη ενός τέτοιου χωρόχρονου , επειδή είναι τεράστιο το πλήθος των διευθετήσεων που θα χρειάζονταν για να πραγματοποιηθεί χωρίς εξωτερική επέμβαση μια τόσο πολύπλοκη δομή .
Είναι όμως δυνατόν να δημιουργηθεί κατά τύχη μια μονοδιάστατη “ταινία” χρόνου ή χώρου (σε μια διάσταση ο χώρος και ο χρόνος δεν διακρίνονται) .
Αυτή η ταινία προκύπτει από την τυφλή , τυχαία διευθέτηση των ως τότε ασύνδετων σημείων , όπως η πραγματική σκόνη στον αέρα μπορεί να σχηματίσει τυχαία μια γραμμή , και όπως η πραγματική σκόνη διασκορπίζεται αμέσως επειδή εξαιτίας της μικρής διαστατικότητάς της είναι φτωχή σε γειτονικά σημεία και στερείται ιδιότητες .
Το φευγαλέο μονοδιάστατο σύμπαν που δημιούργησε η τύχη διαλύεται και η καινοφανής δομή επιστρέφει στην άμορφη σκόνη .
Παρατήρηση : Σ’ αυτή την περιγραφή δεν είναι τελείως ξεκάθαρος ο ρόλος του όρου “απίθανο” . Θα μπορούσε κανείς να το διατυπώσει ως “μικρό στατιστικό βάρος” , όπως αναφέρεται στο βιβλίο “Gravitation” (C. W. Misner , K. S. Thorne και J. A. Wheeler , W. H. Freeman , 1973) . Αν όμως βρισκόμαστε πραγματικά έξω από τον χρόνο , τότε οποιοδήποτε γεγονός θα συμβεί (οποιαδήποτε κι αν είναι η πιθανότητά του) , εκτός φυσικά αν είναι απολύτως αδύνατον . Αν έτσι έχουν τα πράγματα , τότε δημιουργούνται συνεχώς νέα σύμπαντα , το σημερινό πλήθος τους είναι άπειρο Κι διαστέλλονται με άπειρη ταχύτητα . Αυτή η κλίμακα θεώρησης , παρότι τεράστια , δεν είναι οριακή .
Κάπου αλλού (αλλά δεν υπάρχει ακόμη “κάπου”) και κάποτε (ακόμη όμως δεν υπάρχει πουθενά χρόνος) η σκόνη του χωρόχρονου τυχαίνει να πάρει τη μορφή μικρών μονοδιάστατων συμπάντων .
Ενώ όμως πραγματοποιούν την αστραφτερή τους εμφάνιση , δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν και χάνονται χωρίς να αφήσουν πίσω τους κανένα ίχνος .
Τέτοια θνησιγενή σύμπαντα σχηματίζονται σε τεράστιους αριθμούς .
Συνιστούν μια πρόχειρη θέση ή καθιερώνουν μια πρόσκαιρη εποχή .
Αποτυγχάνουν , όμως , διαλύονται και πεθαίνουν χωρίς να γράψουν ιστορία
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Δεν θα εκπλαγώ καθόλου άν η αλήθεια,είναι εντελώς διαφορετική.
Ακόμη και άν ξεπερνά και την πιο τολμηρή φαντασία μας.
Αυτή είναι η ομορφιά της Φυσικής.
Να περπατάς σε αναμμένα κάρβουνα και οι πατούσες σου να είναι δροσερές!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
------------------------------------------------------------
-Ποσο πολυ μου αρέσει αυτό , Νικομαχε αναστενάρη!!!!
Ξεκινώ με μερικούς αποσυμβολισμούς...
Δώσστου κλώτσο να γυρίσει...
Βασιλιάς:Το τι κάνει ο βασιλιάς είναι σημαντικό για τον καθένα.Το στέμμα του αναπαριστά το φωτοστέφανο δηλαδή την εξοικείωση του με τον πνευματικό κόσμο.Είναι αυτός που έχει τη γνώση και ξέρει να αυτοκυριαρχείται.Το να γίνει κάποιος βασιλιάς σημαίνει ότι βρήκε τον εσωτερικό του εαυτό,ή πως αποκτά ανώτερη γνώση.
Πριγκίπισσα (Πρίγκηπας):Ο άνθρωπος έχει έναν κατώτερο εαυτό και έναν ανώτερο τον οποίο αναζητά με τη δική του θέληση και συμβολίζεται με την ένωση με την πριγκίπισσα μετά το πέρασμα από διάφορες δοκιμασίες (συνήθως 3)
Μητέρα: Αναπαριστά το θείο κόσμο ή τα αισθανόμενα βάθη της ψυχής.
Μητριά: Είναι ο γίηνος κόσμος ή η δεμένη με τις αισθήσεις γνώση,ενώ η χήρα είναι αυτή που αποκόπηκε από τον πνευματικό κόσμο.
Παιδί: Είναι ο νέος πνευματικός σπόρος.
Γίγαντες: Έχουν τεράστιο μέγεθος και πανίσχυρη φυσική δύναμη αλλά είναι κουτοί.Αντιπροσωπεύουν τις αρχαίες αταβιστικές δυνάμεις του ανθρώπου.
Νάνοι: Αντιπροσωπεύουν την διανοητική εξυπνάδα.
Χρυσά Μαλλιά: Αρχαίες δυνάμεις συνειδητότητας.
Καθρέπτες: Αντανακλούν την πραγματικότητα.Συμβολίζουν τον κόσμο της ύλης της πλάνης.
3 Μοίρες: 3 φάσεις της Ζωής,3 διαστάσεις.
Σπαθί:Δύναμη Βούλησης
Ύπνος: Νάρκωση της συνείδησης,πέσιμο στον κόσμο της ύλης.
Νερό της Ζωής (ή φιλί της ζωής): Ανάσα ψυχής που δίνει ζωή,πνευματική γέννηση.
Δάσος: Ενδιάμεσος κόσμος,εσωτερική κατάσταση που πρέπει να περάσει ο αναζητητής.Κόσμος ύλης,πολλαπλότητας,δοκιμασιών.
Νερό: Μετάβαση σε μία πνευματική κατάσταση
Ψαράς:Πρέπει να φτάσει στα βάθη για να βρεί τροφή,όπως ο πνευματικός άνθρωπος.
Ράφτης:Είναι λογικός,έξυπνος,γενναίος,μερικές φορές ελαφρόμυαλος κι έχει το ενδιαφέρον του αποκλειστικά στον φυσικό κόσμο.Συμβολίζει τη διάνοια ή τον κατώτερο εαυτό μας.
Άνθρωπος του δάσους: Γνωρίζει το δρόμο στο μεταβατικό κόσμο μεταξύ του πάνω και του κάτω.Πιθανά ένας μύστης.
Αρνί,πρόβατο: Ανώτερες ψυχικές ικανότητες.
Κατσίκα:Γίηνες αισθήσεις,αδιάκριτη φύση.
Άλογο:Σύμβολο ευφυίας.
Λύκος: Απληστία,σκοτεινές σκληρυντικές δυνάμεις υλισμού.
Αλεπού:Πονηριά κατεργαριά,επαγρύπνιση νου.
Χρυσό πουλί: Αθάνατο μέρος του ανθρώπου .
Μέλισσα:Μεταλάσσει τη φυτική ουσία σε μέλι.Δυνάμεις που αφυπνίζουν τη συνειδητότητα.
Βάτραχος: Ικανότητα μεταμόρφωσης και ικανότητα ανθρώπινης ψυχής για εξέλιξη.
Αναλύοντας τα παραμύθια με την λογική θα βρείτε πολλά μηνύματα που παρουσιάζονται σ΄αυτά ...Ψαξτε και θα τα δειτε...
Να δέχεσαι την αλήθεια που έρχεται μέσα απο την φύση. Να ζείς σύμφωνα με την ηθική της γνώσης. Να αποθεώνεις την ομορφιά. να αγαπάς τον άνθρωπο.
Κάντε λοιπον την αρχή με το γνωστό παραμύθι της ΣΤΑΧΤΟΜΠΟΥΤΑΣ ή με το επίσεις γνωστό Η ΧΙΟΝΑΤΗ & ΟΙ ΕΠΤΑ ΝΑΝΟΙ
Θα μαγευτήται....
Κέλσος
Είδα τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών αλλά έχω χάσει τον Χάρυ.
theo_
εγω αυτο που θα ηθελα να μαθω ειναι αν γινεται ο φιλος gilgames
να μας αποσυμβολισει ενα γνωστο παραμυθι για να γινουν πιο κατανοητοι οι αποσυμβολισμοι.
και εσυ επισης Ιχωρ...καλως ηρθατε
Εσωτερικα!
μα εχω μιαν εντυπωση φιλε μου.. πως ξετρυπωσες θεμα "λαβρακι"...ξερεις αυτος ο τιτλος επαναγραφηκε +αναλυθηκε καπως εκτενεστερα...σε νεο τοπικ..υπο αλλον συγγραφεα....ενω αλλος θα το προτεινε καποτε..εχμ..
απορω πως δεν το ειχαμε ολοι εδω ανακαλυψει:(...
-Βαλντα μας "εβαλαν γυαλια" μικρομου...-
θα ψαξω το τοπικ και επανερχομαι....
εκτος κι αν πω...
απλα...:
ΑΜΑΛΙΑΑΑΑΑΑ//ΣΤΟΠ
.....HELP ...//ΣΤΟΠ
ΕΠΕΙΓΟΝ//ΣΤΟΠ
ΒΡΕΣ ΤΟ ΤΟΠΙΚ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙΑ...//ΣΤΟΠ
(..ΠΟΙΑ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙ ΠΡΩΤΗ;;;
....ΤΡΕΧΟΥΜΕ...
ΕΧΜ...ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ :Ρ)
ΑΤΜΑ ΙΝ ΤΗΕ LΑΒΥ...
Technoshamanism
Edited by - ΑΤΜΑ on 13/04/2004 01:31:36