- ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

(Αν το έχεις άκουσέ το και πες μου αν σ' αρέσει περισσότεο από το Λα μινορε του Grieg. Εγώ δυσκολεύομαι να αποφασίσω...)

"Ως προύχοντας του τόπου,
περπατώ πάνω σε κάτι που μοιάζει με αύριο
και μεδούλι του καιρού
τα τοπία γύρω μου είναι υγρά
τα φίμωτρα των αλόγων επανορθώνουν τη λεκτική υπερδιέγερση
μόλις ξεχωρίζω το ποιόν μου.
Η ησυχία διασπάται απειραρίθμως
με κάθε χτύπημα της καρδιάς μου.
Απύθμενο! το μέτρο απύθμενο!

Όπως το φως στρογγυλοκάθεται
εις υγείαν μου!
Όπως πριν ο αλέκτωρ φωνάξει τρεις
εις το πνεύμα μου!
Όπως ηχούν τα κύμβαλα
του αρχαγγέλου των καλών νέων.
Όπως το κορίτσι
απρόσμενο!
Η χρωματιστή τραμπάλα ισοροπεί σαν εύνοια
με παρασέρνει σαν μικρό φυλλαράκι.
Ποιο ανάκλιντρο θωπεύει την ανυπομονησία μου;

Τα συλλυπητήρια δεν θα φέρουν πίσω τους ανθρώπους που χαθήκανε, τα συλλυπητήρια δεν θα θεραπεύουν πληγές, τα συλλυπητήρια εκφράζουν την αποτυχία και την ανικανότητα!

Ποιο πολύ μετράνε τα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα, κοστίζουν ποιο πολύ από την ανθρώπινη ζωή……..
Και μετά από τα συλλυπητήρια θα ακουστεί, η ζωή συνεχίζεται………
16 Σεπτεμβρίου μέρα εθνικού πένθους!
Άραγε ακούει κανείς ή μιλάω μόνος μου;

Που ήταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και που είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση τώρα που καταστρέφουν την Ελλάδα???????

Γιατί δεν έκανε τίποτα ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης???????

Τελικά είναι ή δεν είναι η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση???????

Ποιος από την Ευρωπαϊκή Ένωση επισκέφθηκε την Ελλάδα…………???????

Αφιερωμένο σ'αυτούς και αυτά που χάθηκαν αυτές τις μέρες.

Ψηχούλα μου, 18 μου για Σένα...

You took your coat off and stood in the rain
You were always crazy like that

I watched from my window
Always felt I was outside looking in on you

You were always the mysterious one with dark eyes and careless hair
You were fashionably sensitive, but too cool to care
Then you stood in my doorway, with nothing to say
Besides some comment on the weather

Well in case you failed to notice, in case you failed to see
This is my heart bleeding before you, this is me down on my knees

These foolish games are tearing me apart
Your thoughtless words are breaking my heart
You're breaking my heart

You were always brilliant in morning
Smoking your cigarettes and talking over coffee
You philosophies on art, Baroque moved you
You loved Mozart and you'd speak of your loved ones
As I clumsily strummed my guitar

You'd teach me of honest things
Things that were daring, things that were clean
Things that knew what an honest dollar did mean

So I hid my soiled hands behind my back
Somewhere along the line I must've gone off track with you

Excuse me, think I've mistaken you for somebody else
Somebody who gave a damn, somebody more like myself

These foolish games are tearing me apart
You're tearing me, tearing me, tearing me apart
Your thoughtless words are breaking my heart
You're breaking my heart

You took off your coat and stood in the rain
You were always crazy like that

Άδεια καρδιά άδεια κλαδιά
τoυ φθιvoπώρoυ η βρoχή πως με πovά
άδεια ματιά φώτα σβηστά
πάλι ζωvτάvεψες στα μάτια μoυ μπρoστά

Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές
μέσα σε κρύα πρωινά και σ' εκδρομές
έπεσα χθες μέσ' στου μυαλού μoυ τις σκιές
κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ 'λεγες μηv κλαις

Εvα γράμμα vα μoυ στείλεις
vα μoυ πεις πως νοιάζεσαι
vα μoυ πεις ότι σoυ λείπω
κι ότι με χρειάζεσαι

Όλα καλά κι άλλα πoλλά
vα μηv κρυώσεις vα σκεπάζεσαι καλά
κι όταν βρεθείς μόvη ξανά
vα με φωνάξεις vα σε πάρω αγκαλιά

Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές
μέσα σε κρύα πρωινά και σ' εκδρομές
έπεσα χθες μέσ' στoυ μυαλού μoυ τις σκιές
κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ 'λεγες μηv κλαις

Ένα γράμμα να μου στείλεις να μου πείς πως
νοιάζεσαι να μου πείς οτι σου λείπω και
οτι με χρειάζεσαι

I'm so tired of being here
Suppressed by all my childish fears
I would give the very breath from my chest,
To give you all the things that my mind couldn't bear.
And if you have to leave
I wish that you would just leave
'Cause your presence still lingers here
And it won't leave me alone

These wounds won't seem to heal
This pain is just too real
There's just too much that time cannot erase

When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

You used to captivate me
By your resonating light
Now I'm bound by the life you left behind
Your face it haunts
My once pleasant dreams
Your voice it chased away
All the sanity in me

These wounds won't seem to heal
This pain is just too real
There's just too much that time cannot erase

When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

I've tried so hard to tell myself that you're gone
But though you're still with me
I've been alone all along

When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

I'd love to walk away and pull myself out of the rain
But I can't leave without you
I'd love to live without the constant fear and endless doubt
But I can't live without you

When you cried I'd wipe away all of your tears
When you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have
All of me

Ένα από τα πολύ αγαπημένα μου τραγούδια.

Now, don't hang on
Nothing lasts forever but the earth and sky
It slips away
And all your money won't another minute buy
Dust in the wind
All we are is dust in the wind

Αφιερωμένο σε όλους μας...

"It seems the love I've known,
has always been the most destructive kind.
I guess that's why now,
I feel so old before my time."

Yesterday, when I was young,
The taste of life was sweet, as rain upon my tongue,
I teased at life, as if it were a foolish game,
The way the evening breeze may tease a candle flame

The thousand dreams I dreamed, the splendid things I planned,
I always built, alas, on weak and shifting sand,
I lived by night, and shunned the naked light of day,
And only now, I see, how the years ran away

Yesterday, when I was young,
So many happy songs were waiting to be sung,
So many wild pleasures lay in store for me,
And so much pain, my dazzled eyes refused to see

I ran so fast that time, and youth at last ran out,
I never stopped to think, what life, was all about,
And every conversation, I can now recall,
Concerned itself with me, and nothing else at all

Yesterday, the moon was blue,
And every crazy day, brought something new to do,
I used my magic age, as if it were a wand,
And never saw the worst, and the emptiness beyond

The game of love I played, with arrogance and pride,
And every flame I lit, too quickly, quickly died,
The friends I made, all seemed somehow to drift away,
And only I am left, on stage to end the play

There are so many songs in me, that won't be sung,
I feel the bitter taste, of tears upon my tongue,
The time has come for me to pay,
For yesterday, when I was young

quote:

---

Είναι πολύ πιθανό λοιπόν να διαθέτεις ενεργειακή όσφρηση, η οποία είναι πολύ σπανιότερη σαν αίσθηση από την ενεργειακή όραση ή ακοή… Μπορείς, αν θέλεις, να καταγράφεις τα περιστατικά κατά τα οποία συλλαμβάνεις κάποια περίεργη οσμή. Έτσι θα μπορέσεις να καταλάβεις πολλά, να κατηγοριοποιήσεις τις περιπτώσεις, να βγάλεις μια άκρη για το δώρο σου και να το αναπτύξεις.

---

Δυστυχώς η σοφία έρχεται όταν δεν την χρειαζόμαστε πια
ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ ΓΚΑΡΣΙΑ ΜΑΡΚΕΣ

Απορία: τα βασικά χρώματα σύμφωνα με το κινέζικο σύστημα είναι 5.
Τις ενδοιάμεσες αποχρώσεις που τις κατατάσουν και κατά πόσο έχουν να κάνουν με το βασικό ή τα βασικά απ' όπου "παράγονται"?

Π.χ. το ροζ είναι μείξη κόκκινου και λευκού (κατά βάση)
έχουν κάποια σχέση οι ιδιότητες του με τα δύο αυτά βασικά ή όχι?

Δηλαδή έχει εντελώς ανεξάρτητες-δικές του ιδιότητες?

Απορία 2: Με βάση το αστρικό, κατά πόσο είναι εντελώς άσχετα τα χρώματα που βλέπουμε εκεί σε σχέση με αυτά της βιολογικής μας όρασης?

Εγώ τουλάχιστον βλέπω νομίζω τα ίδια χρώματα και αποχρώσεις απλά τα αντιλαμβάνομαι ως "αυτόφωτα" και ιδιαίτερα φωτεινά και λαμπερά. Κάτι σαν νεον-πινακίδες π.χ.

Όσον αφορά την αντίληψη των χρωμάτων έχω την εντύπωση πως είναι πράγματι θέμα "ατομικό".
Τα βασικά χρώματα τα βλέπουμε όλοι και τα αναγνωρίζουμε το ίδιο.
Το θέμα ξεκινά όταν αρχίζουμε να συζητάμε για αποχρώσεις και μείξεις χρωμάτων, όπου π.χ.
αυτό που εγώ χαρακτηρίζω γκρι-σιέλ ο άλλος να το βλέπει απλώς σαν γκρι

ή αυτό που για μενα είναι "βερυκοκί" για τον άλλο να είναι κίτρινο και παει λέγοντας.

Φιλικά Τοξότης

Ασφαλώς δεν είναι πάντα ευχάριστες οι ενεργειακές οσμές, μακάρι να ήταν. Τα λιμνάζοντα συναισθήματα σίγουρα δεν έχουν ευχάριστη οσμή, οι άσχημες σκέψεις το ίδιο, η ενοχή, ο φόβος, οι τύψεις, επίσης.

Γεια σου και από δω τοξοτάκι

Ασφαλώς και υπάρχει ερμηνεία των ενδιάμεσων αποχρώσεων όχι απαραίτητα ως συνδυασμού των επιμέρους χρωμάτων από τα οποία αποτελούνται αλλά και ως sui generis, αυτά καθεαυτά. Έτσι, το ροζ συγκεκριμένα δεν είναι μία σύνθεση του λευκού και του κόκκινου ακριβώς, αλλά ώς ένα σημείο είναι.

Αφού ασχοληθούμε με τα πέντε βασικά χρώματα, σκόπευα να αναφερθώ και στις ενδιάμεσες αποχρώσεις (σε κάποιες που γνωρίζω τουλάχιστον).

Τα χρώματα στο αστρικό είναι σαφώς λαμπερότερα και ζωντανότερα (ακόμα θυμάμαι το μπλε του πρώτου μου αστρικού ταξιδιού γιατί είχα μείνει εκστατική) και γι΄αυτό έγραψα ότι δεν απαντώνται στο υλικό πεδίο...

Θα προσπαθήσω να γράψω λίγο αργότερα για το κόκκινο, αυτές τις μέρες ο χρόνος... μου έχει κηρύξει πόλεμο!

Με αγάπη,
Unseen

Για αρχη να σε συγχαρω Unseen για πολυ ωραιο θεμα.
Αλλα θα ηθελα να μαθω αν περιγραφοντε και με χρωματα τα συναισθηματα,
Για παραδειγμα τι χρωμα εχει η ανησυχια?
Η αγαπη,ο φοβος,ο πονος?

Μπορουν τα χρωματα να μας αλλαξουν διαθεση ή συναισθηματα?

Και κατι ακομα....
Μισω το κοκκινο χρωμα,το πορτοκαλι,και γενικοτερα τα εντονα χρωματα, μπορει να υπαρχει καποιος λογος για αυτο?

Ευχαριστω εκ των προτερων!

Με εκτιμηση Άντα

quote:

---

Αλλα θα ηθελα να μαθω αν περιγραφοντε και με χρωματα τα συναισθηματα,

---

quote:

---

Για παραδειγμα τι χρωμα εχει η ανησυχια?
Η αγαπη,ο φοβος,ο πονος?
-------------------------------------------------------------

Εγώ βάφω με γαλάζιο την αγάπη, με σκοτεινό γκρί την ανησυχία...
Ζωγραφίζω κόκκινο βαθύ τον πόνο και κίτρινο θολό τον φόβο.

---

Αγαπητή whiz, με τα έντονα χρώματα δεν τα πάω ούτε εγώ καλά!
Έχω παρατηρήσει οτι δε μου αρέσουν τόσο πολύ τα θερμά χρώματα, ακόμα και στον χώρο που είμαι.
Τείνω να προτιμώ ψυχρά χρώματα, δεν ξέρω γιατί.
Όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, δίνουν κάποια άλλη ηρεμία στον χώρο καθώς φοβάμαι οτι αν έμενα σε κάποιο χώρο με έντονα χρώματα θα ήμουν σε μια αναταραχή συχνά...

Σχετικά με τα συναισθήματα και την συσχέτιση τους με κάποιο χρώμα νομίζω πως είναι κάτι το υποκειμενικό.
Όταν για παράδειγμα κλείσεις τα μάτια σου και σκεφτείς ένα χρώμα ενδεχομένως να νιώσεις οτι με αυτό εκφράζεται ένα συναίσθημα (σου).
Από την άλλη, δεν είναι απαραίτητο ένα χρώμα να εκφράζει μόνο ένα συναίσθημα, μπορεί να εκφράζει περισσότερα ανάλογα με την χρονική στιγμή αλλά και την ψυχική μας διάθεση.

Το κόκκινο για παράδειγμα μπορεί να εκφράζει για τους περισσότερους ανθρώπους το πάθος, τον έρωτα αλλά και την επιθετικότητα.
Το μπλε μπορεί να εκφράζει την ηρεμία, την ευγένεια αλλά και τη μελαγχολία.
Το κίτρινο μπορεί να συμβολίζει την ευγένεια επίσης αλλά και τη γαλήνη.

In anticipation of my resurrection...

Γεια σου Άντα (whiz), καλώς ήρθες στην παρέα μας. Γεια σου και σένα καλέ μου dying incubus.

Τα συναισθήματα γενικά έχουν να κάνουν με το κίτρινο χρώμα. Δηλαδή η ακτινοβολία του (κινεζικού) κέντρου των συναισθημάτων είναι κίτρινη. Ανάλογα με τα άλλα ενεργειακά κέντρα με τα οποία συνδέονται τα επιμέρους συναισθήματα και την περιοχή της αύρας στην οποία εμφανίζονται, καθένα έχει το αντίστοιχο χρώμα. (Να λοιπόν που μόλις σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να μιλήσουμε αργότερα και για τα χρώματα όπως φαίνονται στην αύρα και τι σημαίνουν... μπράβο σε όλους, πολύ καλή ιδέα).

Υπάρχουν επομένως αντικειμενικά χρώματα στα συναισθήματα, πέραν του πώς μπορεί να τα φανταστεί ή οραματιστεί κανείς, το οποίο επίσης δείχνει κάτι. Έτσι, ο θυμός έχει σκούρο κόκκινο χρώμα. Η ανία είναι γκρι. Τα χαμηλά συναισθήματα, όπως όταν βλέπουμε μια δακρύβρεχτη ταινία, είναι θολά κίτρινα.

Γενικά, όσο πιο λαμπερό είναι ένα χρώμα, τόσο ευγενέστερη η ενέργεια που εκπροσωπεί. Όσο θολότερο, τόσο χαμηλότερο το επίπεδο ενέργειας στο οποίο παραπέμπει... Αντίστοιχα, όσο πιο παστέλ ένα χρώμα τόσο ηρεμεί, όσο πιο έντονο, τόσο εξιτάρει.

Επίσης, η προτίμηση στα ψυχρά χρώματα δείχνει τάση ή ανάγκη μετατόπισης του ατόμου προς το νοητικό. Αντίθετα, η προτίμηση στα θερμά δείχνει τάση ή ανάγκη για περισσότερο συναίσθημα...

Το κλειδί είναι στην πίστη. Φαίνεται πως ό,τι συνδέεται με την πίστη τυπώνεται στο αίμα και αλλάζει τον προγραμματισμό του κέντρου της (συγ)κίνησης ευκολότερα από ο,τιδήποτε άλλο, επομένως ο λόγος για τον οποίο θέλει κανείς να αλλάξει μια συνήθεια που δεν τον εξυπηρετεί πια πρέπει να είναι κάτι βαθύτερο από το «θέλω να ξεπεράσω αυτή τη συνήθεια επειδή είναι κακή ή άχρηστη». Ο λόγος θα πρέπει να βασίζεται στην πίστη ή τη βεβαιότητα που έχει τη ρίζα της στην πολύ βαθιά επιθυμία και όχι σε αφηρημένες ιδέες.

Εάν τώρα κανείς έχει αναπτύξει επαρκώς τα τρία ανώτερα κέντρα του (γιατί, πέρα από τα πέντε βασικά, υπάρχουν και τρία ανώτερα: η διάνοια, το ανώτερο συναισθηματικό και το ανώτερο σεξουαλικό), μπορεί να εφαρμόσει τεχνικές που μειώνουν τον χρόνο επαναπρογραμματισμού σε 3 μόλις μήνες, αλλά πρόκειται για σύνθετες διαδικασίες που απαιτούν μεγάλη και σοβαρή προετοιμασία.

Το κέντρο της (συγ)κίνησης έχει και αυτό μία θετική και μία αρνητική όψη. Στη θετική δίνει κουράγιο, δύναμη για αναμέτρηση, αρχές, τάξη, λογική, δράση, επιμονή,…

Στην αρνητική δίνει θυμό, βία, πόλεμο, ενοχές, κτητικότητα, αμηχανία, ατολμία, …

Κι ένα στοιχείο φυσιογνωμικής: οι άντρες που έχουν μουστάκι είναι εκείνοι που δέχτηκαν ή δέχονται ισχυρή επίδραση της κόκκινης ενέργειας (στρατιωτική πειθαρχία, καταπιεστικό περιβάλλον, …) και προσπαθούν με αυτόν τον τρόπο να απαλλαγούν από αυτήν, αφού το μουστάκι βρίσκεται πάνω από το στόμα το οποίο συνδέεται με την έδρα του κόκκινου κέντρου, δηλ. το στομάχι.

Το σημείο εισόδου της κόκκινης ενέργειας στη Γη λέγεται ότι είναι ο τροπικός του Αιγόκερω. Επίσης, τα παραδείγματα κόκκινων σημαιών δίνουν πολύ ενδιαφέρουσες ενδείξεις για τη φύση του κόκκινου: κομμουνισμός, Τουρκία, …

Υπάρχουν και άλλα στοιχεία για το κόκκινο (συμπεριλαμβανομένου του μυστηρίου άντρα-γυναίκας), αλλά θα πρέπει να τα δούμε σε σχέση με το μπλε, οπότε θα πρέπει να μιλήσουμε πρώτα για το μπλε και μετά να αντιπαραβάλλουμε αυτά τα δύο.

Μέχρι να τα ξαναπούμε, την αγάπη μου σε όλους!

Ευχαριστώ πολύ.
Unseen