- Κέλσος: Αληθής Λόγος - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Εμμέσως κάτι θέλεις να υπαινιχθείς για κάποια πίστη ή δόγμα μου -ενδεχομένως-...!
Θα σου πώ τούτο:
"Εκτιμώ τα πάντα , ακούω τα πάντα, σέβομαι όλους τους ανθρώπους και τα πιστεύω τους..κοινωνώ μαζί τους και δεν ορθώνω τοίχη επειδή τυχαίνει να έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σε διάφορα θέματα"
Σατανιστής δεν είμαι...δωδεκαθειστής δεν είμαι...χριστιανός δεν είμαι (αλλα έχω βαπτισθεί) με την ευρεία έννοια ,πηγαίνω κάθε πάσχα στην εκκλησία..
....
Όμως δεν θα παραγνωρίσω με τίποτα την αρχαία Ελληνική πίστη (υπήρξε..) ..ούτε την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία (θεμέλιος λίθος της σημερινής σκέψης..) όλης της οικουμένης...ούτε και την ύπαρξη του Χριστού και των λόγων του ΑΛΛΑ μέχρι ενός σημείου και μη παρέκει...!!!
Έχω προσωπικά βιώματα απο την παιδική και νηπιακή μου μάλιστα περίοδο και έχω τις θέσεις και τις απόψεις μου , περί θεού και διαδοχικών ζωών και αν θές , χωρίς όμως να μπορώ να το αποδείξω πιστεύω σ'ενα είδος της αθανασίας της ψυχής!
Είμαι σχεδόν σίγουρος γι'αυτό...διότι αυτό που μου συνέβη σε ηλικία επτά μηνών στα χέρια της μητέρας μου δεν αποτελεί ούτε πλάνη ..ούτε όνειρο , διότι ακόμα και όνειρο να ήταν...η γνώση αυτού που ενδεχομένως είδα δεν αντιστοιχούσε στην γνώση ενός μωρού επτά περίπου μηνών...!
Δεν πιστεύω όμως ότι την όλη αλήθεια την επισημαίνει ο Χριστός και ο Χριστιανισμός...είναι κάτι πολύ περισσότερο που δεν φθάνει ο ανθρώπινος νούς , ούτε κατα φαντασίαν!
Παρ'ολ'αυτά μένω...ψάχνω...διερευνώ και συζητώ και ακούω όλες τις απόψεις...το σύνολο των απόψεων αποτελεί την γνώση!
Μη με κατηγορείς , σε σέβομαι ...όπως εξάλλου προσπαθώ και όλους τους συνδίκτυους εδώ μέσα , άσχετα απο διαφορετκές απόψεις που καταθέτει ο καθένας και πίστεις!
Φταίω , εγώ ας πούμε που με έχει μαγέψει ο Αριστοτέλης?
Και ποιόν δεν μάγεψε αυτός ο μεγάλος διδάσκαλος και εμπνευστής της συγχρονης ανθρώπινης σκέψης?
Αυτό με κάνει Δωδεκαθειστή?
Δεν είμαι...αλλα υπάρχει στο θυμικό μου ως Έλληνας και η μνήμη της παλαιάς θρησκείας , εξάλλου την διδάχθηκα και εμπνεύσθηκα απ'αυτήν όπως και άλλοι πολλοί συμμαθητές μου!
Ας μείνουμε εδώ φίλε μου...με σεβασμό και αγάπη ο ένας για τον άλλο...αυτό είναι ένας ορισμός ενδεχομένως του θεικού μέσα μας..που έχει αφήσει τ'αποτυπωματά του στο δημιουργημά του..στον καθένα μας!!!
Πάντως δεν πρόκειται να βαπτισθώ ...ούτε να μυηθώ σε μια άλλη θρησκεία...Χριστιανός θα μείνω(στα χαρτιά)...μην ανησυχείς...
soul
Υπαρχει πρόβλημα δημοκρατίας, τελικά....
Άρε Ισοκράτη....Γι αυτό σε θάβανε οι άλλοι...Δώσε χαβά στον χωρικό να γελάμε ολοι μαζί...
Σοβαρά, πίστεύεις ότι εσύ ΄μονο είσαι έτσι; Σουχω νέα, αυτή τη γνωμη
έχει για την παρτη του, το ...90 % τουλάχιστον, του Ελληνικού πληθυσμου....
Κι εμένα μου αρέσει ο Αριστοτέλης κοι ο Πλούταρχος και ο Πλάτων κι
άλλοι ΑΡΧΑΊΟΙ μήπως πιστευεις - λάθος σίγουρα-ότι είναι αποκλειστικό προνόμιο κάποιων; Όλοι ο ι Έληνες, έχουμε σχέση με προγόνους, παντοιοτρόπως, δεν είναι διαχωριστικό των Ελλήνων...Δεν θέλει διασπάσεις ο διάλογος,αλά πνευμα και θέσεις με επιχειρήματα...
Απο αυτα, πως πας;
Ρε φίλε, περι πνεύματος και ορθού λόγου θα συζητήσουμε, ή για το ποιός είναι ο πιο ωραίος;Δεν καταλαβαίνω...
quote:
Το φαντάζεσαι να είχαμε και εμείς σήμερα ένα παρόμοιο μοντέλο "πατρώας θρησκείας", και να μας έλεγαν οι μάγοι πως έπρεπε και εμείς να κυνηγάμε τους φουκαράδες τους αλμπίνους προκειμένου να εξευμενίσουμε τους θεούς αν π.χ. θα θέλαμε να νικήσουμε τους Τούρκους; Θα σου άρεσε κάτι τέτοιο;
Για ποιους μάγους της πατρώας θρησκείας μιλάς ψηλέ;;;
Η γελοιότητα με την οποία προσπαθείς να υπερασπιστείς τη θρησκεία σου σε κάνει να ξεχνάς πράγματα, που νομίζεις ότι δεν βλέπουν οι σημερινοί άνθρωποι..
quote:
Μη νομίσεις πως κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δυνατό να συμβεί στην Ελλάδα του σήμερα.
Συμβαίνει ψηλέ, συμβαίνει, αλλά κάνεις ότι δεν το γνωρίζεις επειδή έχει αντικατασταθεί η φαιά ουσία από λιβάνι…
quote:
Ήδη συμβαίνει, ευτυχώς σε "ελαφριά έκδοση" και αυτό το οφείλουμε στην έλευση του Χριστιανισμού που "άλλαξε τα δεδομένα".
Σωστά…
Ευτυχώς που δεν ζητούν εξευμενισμό οι χριστιανοί απ’ το θεό τους, ευτυχώς έχουν πάψει να φωνάζουν παπά να "ευλογήσει" το μαγαζί για να πάει καλά η δουλειά.
Ευτυχώς που δεν φωνάζουν παπά να διώξει την ατυχία, με ευχέλαια όταν νοιώθουν κακότυχοι.
Ευτυχώς δεν καταθέτουν το χρυσάφι με το κιλό στις εικόνες για να τους… προσέξει ο άγιος που είναι ζωγραφισμένος πάνω στο ξύλο.
Ευτυχώς που δεν προσπαθούν να εξευμενίσουν το θεό τους, πληρώνοντας κιόλας γι’ αυτό, σε κάθε θρησκευτική ή κοινωνική (που... χρειάζεται τη σύμφωνη γνώμη του θεού) εκδήλωση.
Ευτυχώς που ο χριστιανισμός άλλαξε αυτά τα δεδομένα και μας έσωσε απ’ την "ειδωλολατρεία"...
quote:
Κοίτα μόνο πόσοι καταφεύγουν σήμερα σε μάγους και ξόρκια για θέματα που τους απασχολούν.
ΓΝΩΡΙΖΩ τέτοιους και γνωρίζω επίσης ότι είναι θρησκόληπτοι.
Άλλωστε και μερικοί παπάδες κάνουν τους μάγους, με εξορκισμούς, συζητήσεις απ’ ευθείας με το γιαχβέ και διάφορα τέτοια κόλπα και αρμέγουν τους αφελείς, τους ηλίθιους, τους τρομοκρατημένους με τη θεία τιμωρία, που τους έχουν μπολιάσει οι ίδιοι…
quote:
Σκέψου σε τι πράξεις θα μπορούσε να φτάσει ένας απελπισμένος άνθρωπος, αν αυτές οι πράξεις του είχαν υποδειχθεί από τον "επίσημο μάγο της πατρώας θρησκείας"??
Εσύ μάθε τι κάνει σήμερα ο χριστιανός που είναι από χέρι απελπισμένος, αφού από τα γεννοφάσκια του είναι… αμαρτωλός.
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
http://www.mindfloga.blogspot.com/
Λες για τα διαταγματα. Ναι , υπηρχαν. Εφαρμοστηκαν όμως? Η μελετη του καθηγητη που παρεθεσα είναι συγκεντρωτικη. (Περι των αρχαιων ιερων) Δεν μιλαει για ‘’υποπεριπτωσεις’’. Τις περισσοτερες φορες αυτα δεν εφαρμοστηκαν. Και είναι μια απαντηση στους νομους που φερεις που δεν εφαρμοστηκαν όπως θα δεις παρακατω.
Γράφει ο Γερμανός ιστορικός F. Gregorovius ότι από τα έδικτα του Θεοδόσιου Α, η Ελλάδα έπαθε τα λιγώτερα συγκριτικά με όλη την υπόλοιπη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, κι ότι ο Χριστιανισμός επικράτησε ειρηνικά στην Αθήνα. Πολλοί ονομαστοί αρχαίοι ναοί στον ελλαδικό χώρο μάλιστα έπεσαν πολύ αργότερα, από σεισμούς και άλλες θεομηνίες κι όχι από βανδαλισμούς: «Ἐκ τοῦ τοιούτου βανδηλισμοῦ [που έγινε βάσει των εδίκτων του Θεοδόσιου] ἥκιστα παςῶν τῶν χωρῶν ἔπαθεν ἡ ἀρχαία Ἑλλάς. Κυρίως αἱ Ἀθῆναι ἔμειναν ἀπηλλαγμέναι καταστροφῶν. Οὐδὲν τῶν μεγάλων ἱερῶν τῶν ἐν Ἀθήναις ὀνομαστῶν κατέπεσε τότε. (...) Ὁ Χριστιανισμὸς ἀνεδείχθη ἴσως ἐν Ἀθήναις εὐλαβέστερος πρὸς τὰ μνημεῖα τῆς ἀρχαίας τέχνης ἢ ἀλλαχοῦ ἐν ταῖς πόλεσι τῆς ῥωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας. Ἐξαιρουμένων ἐνίων καταστροφῶν καλλιτεχνημάτων καὶ ἱερῶν, πρὸς ἃ εἶχε μετ ἰδιαζούσης ἐμμονῆς συμφυῆ ἡ ἀρχαία πίστις, ἡ νικῶσα θρησκεία φαίνεται λαβοῦσα κατοχὴν τῶν Ἀθηνῶν ἐν εἰρήνῃ (...) Οἱ ἀρχαῖοι ναοὶ τῶν Ἀθηνῶν οἱ μεταβληθέντες εἰς ἐκκληςίας, ἐν οἷς αὐτόχρημα οἱ λαμπρότατοι, δεικνύουσιν ἀκόμη καὶ τὴν σήμερον ὁπόσον μεγάλην εὐλάβειαν ἐπέδειξαν οἱ Ἀθηναῖοι κατὰ τὴν εἰς ἐκκληςίας μετασκευὴν αὐτῶν (...) Ἡ καταστροφὴ τοῦ Ὀλυμπίειου δὲν δύναται νἀποδοθῇ εἰς τὸν βανδηλισμὸν Βυζαντίνου ἀνθυπάτου ἢ εἰς τὸν εὐσεβῆ ζῆλον ἐπισκόπου τινός. Τὸ γιγάντειον κτίριον τοῦ ἐκ τῶν χρόνων τοῦ Ἀδριανοῦ Ὀλυμπιεῖον μόνον ὑπὸ θεομηνίας εἶνε πιθανὸν ὅτι κατεθρυμματίσθη (...) Πολλοὶ δὲ ναοὶ κατεστράφησαν ὑπὸ σεισμῶν, καὶ δὴ ἐν ἐπιγενεστέρῳ χρόνῳ [ὁ τοῦ Διὸς ἐν Ὁλυμπίᾳ τὸν ἕκτον αἰῶνα καὶ] ὁ ὀνομαστὸς ἐν Κυζίκῳ μετὰ τὸν ἑνδέκατον αἰῶνα ὑπερμεσοῦντα» (F. Gregorovius, Ιστορία των Αθηνών, Βιβλιοθήκη Μαρασλή, Αθήναι 1904, τ. 1, σ. 97, 128, 133).
Το 1994 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ελληνικά» (Τεύχος 44, Θεσσαλονίκη 1994, σ. 31-50), μελέτη της κ. Πολύμνιας Αθανασιάδη, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τον τίτλο: «Το λυκόφως των Θεών στην Ανατολική Μεσόγειο: Στοιχεία ανάλυσης για τρεις επί μέρους περιοχές». Η κ. Αθανασιάδη, επέλεξε εκεί τρεις περιοχές της αυτοκρατορίας με διαφορετική γεωγραφική φυσιογνωμία, ιστορικό υπόβαθρο και δημογραφική σύνθεση, εξασφαλίζοντας έτσι μεγαλύτερη αξιοπιστία στην έρευνά της. Οι περιοχές αυτές είναι η Ελλάδα, η Κωνσταντινούπολη και η Συρία Παλαιστίνη. Έτσι αντιμετωπίζει εύκολα τις «γενικεύσεις του Λιβανίου» όσο και τον «υπερβολικά μεγάλο αριθμό φιλολογικών μαρτυριών» σε Χριστιανούς και εθνικούς συγγραφείς για την καταστροφή των ναών, που καταντά όπως λέει: «ύποπτος»!
Γράφει: «Στην προσπάθειά τους να ηρωοποιήσουν επισκόπους και αυτοκράτορες, σε μια περίοδο, κατά την οποία ο θρησκευτικός φανατισμός θεωρείτο αρετή, συχνά οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς απέδιδαν αυτούς φανταστικές καταστροφές ναών ή στην καλύτερη περίπτωση, μεγαλοποιούσαν τα ηροστράτεια ανδραγαθήματά τους».
Η ίδια η συγγραφέας αναφέρει ότι «Σε τόπους όπως η Αθήνα ή οι Δελφοί, ο κανόνας είναι ότι τα μεταγενέστερα στρώματα έχουν καταστραφεί από τους ίδιους τους αρχαιολόγους στην προσπάθειά τους να φτάσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο κλασικό υπόστρωμα των ανασκαφών. Τις παρατηρούμενες καταστροφές αποδίδουν οι αρχαιολόγοι στους σεισμούς, τις βαρβαρικές επιδρομές (4ο - 6ο αιώνα) και την εγκατάλειψη. Τα αρχαία μνημεία των Αθηνών και των Δελφών έμειναν απείραχτα από τους Χριστιανούς».
Ο Σωζομενος αναφερει………….. «μέσα στους νόμους ο Θεοδόσιος περιέγραφε τιμωρίες που δεν εφαρμοζόταν. Φρόντιζε όχι να τιμωρεί αλλά να προκαλεί το φόβο της τιμωρίας» (Σωζόμενου, Εκκλησιαστική Ιστορία, 7, 12).
Σε αυτό συμφωνει και ο Ρασσιας (ιερεας των δωδεκαθειστων) «οι συνεχείς εκδόσεις εδίκτων ωστόσο, δείχνουν ότι αυτά ήσαν ακόμη πολύ δύσκολο να εφαρμοστούν» (Βλάση Ρασσιά, Υπέρ Της Των Ελλήνων Νόσου, β' έκδοση, εκδ. Ανοιχτή πόλη, τ. 3, σ. 31).
«Πολλοί νεώτεροι ειδικοί διατείνονται ότι ο Θεοδόσιος υπέβαλλε αυτούς που παραβίαζαν τον αντιπαγανιστικό αυτό νόμο σε «αυστηρότατες ποινές». Στην πραγματικότητα όμως, δεν είναι διόλου σαφές αν ο παραπάνω νόμος όριζε σκληρότερες ποινές, από την επιβολή προστίμου και την δήμευση της περιουσίας. (...) Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο Ονώριος και ο Θεοδόσιος Β (γιοί του Θεοδόσιου Α) επενέβησαν για να προστατεύσουν τους νομοταγείς Εθνικούς από κακοποιήσεις από μέρους των φανατικών χριστιανών και απαίτησαν σύμφωνα με νόμο να καταβάλλεται διπλάσια αποζημίωση για κλοπή περιουσιών» (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτικής Αθηνών Α.Ε., τ. Ζ', σ.345).
Codex Theodosianus XVI.10.24 (8 Ιουνίου 423 μ.Χ.) Αυτοκράτορες Γρατιανός, Βαλεντινιανός και Θεοδόσιος προς Ασκληπιόδοτο, 'Επαρχο Πραιτορίου: «(...) Ιδιαιτέρως διατάσσουμε τους πραγματικούς χριστιανούς και αυτούς που ισχυρίζονται ότι είναι, να μην κάνουν κατάχρηση της εξουσίας που τους δίνει η Εκκλησία και τολμήσουν να απλώνουν βίαιο χέρι επάνω στους εβραίους και εθνικούς που ζουν ήσυχα και δεν επιχειρούν ενάντιο στην τάξη και στους νόμους Μας. Γιατί αν τέτοιοι χριστιανοί φερθούν βίαια εναντίον φιλήσυχων ανθρώπων που ζουν με ασφάλεια, ή λεηλατήσουν τα αγαθά των, θα υποχρεωθούν να αντικαταστήσουν εις διπλούν, τριπλούν ή και ακόμη τετραπλούν αυτά που έκλεψαν. Επίσης, οι διοικητές των επαρχιών, το προσωπικό τους και οι κάτοικοι των επαρχιών αυτών ας ενημερωθούν ότι δεν θα επιτρέψουν να διαπραχθεί ένα τέτοιο έγκλημα. Αλλιώς, θα τιμωρηθούν κι αυτοί με τον ίδιο τρόπο μ αυτούς που διέπραξαν το έγκλημα».
Αλλα επειδη αναφερθηκες σε χρονολογιες, ας αναφερθω και εγω. Mια μικρη γευση των ανακριβειων……
quote:
324 Ο Κωνσταντίνος συντρίβει τον ανταγωνιστή του Λικίνιο και ανακηρύσσει τον Χριστιανισμό μόνη επίσημη λατρεία της Αυτοκρατορίας. Λεηλατεί το Μαντείο του Διδυμαίου Απόλλωνος κοντά στην Μίλητο και θανατώνει με βασανιστήρια όλους τους ιερείς του. Στο ιερό όρος Άθως εξαπολύεται μέγας διωγμός κατά των Εθνικών και καταστρέφονται όλα τα εκεί ελληνικά Ιερά.
326 Με προτροπή της μητέρας του Ελένης, ο Κωνσταντίνος εκθεμελιώνει το Ιερό του Θεού Ασκληπιού στις Αιγές της Κιλικίας και χρησιμοποιεί τους κίονές του για κατασκευή εκκλησιών. Επίσης, καταστρέφει τον Ναό της Θεάς Αφροδίτης επάνω στον υποτιθέμενο τάφο του ραβί Τζεσουά, αλλά και άλλους Ναούς της ιδίας Θεάς όπως λ.χ. στην Άφακα Λιβάνου, την Μάμβρη, την Φοινίκη και την Βααλβέκ (Ηλιόπολη), και αυτές οι καταστροφές είναι βεβαίως μόνον όσες ομολογεί ο βιογράφος του Ευσέβιος.
Πολύ νωριτερα ειχε καθιερωσει την ανεξιθρησκία (το 313 μ.Χ)
Ο Κωνσταντίνος (κατά τον Ζώσιμο, 2,31˙ Aurel. Victor, Caesares, 40˙ Orelli, Iscriptiones latinae, III, αρ. 55880) επέτρεψε την ίδρυση εθνικών ναών .
Ο Σπύρος Ν. Τρωϊανός ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με εξειδίκευση στη Ρωμαϊκή νομοθεσία, γράφει τα εξής σε άρθρο του στα «Ιστορικά» Νο 135, στις 23 Μαϊου 2002 σελ. 43 – 49:
«Τον επόμενο χρόνο (320/321) έκανε ο Μ. Κωνσταντίνος μία ακόμη μεγαλύτερη παραχώρηση στην παράδοση. Στο κείμενο άλλου νόμου (Θεοδ. Κώδ. 16.10.1) ομολογεί ότι και αυτός ενδέχεται να προσφύγει στις υπηρεσίες των θυοσκόπων: Αν πέσει στο παλάτι ή σε άλλο δημόσιο κτίριο κεραυνός, θα τους καλέσει για να του δώσουν επίσημη ερμηνεία του φαινομένου. Αφήνει μάλιστα να νοηθεί ότι μία τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε συμμόρφωση σε αρχαίο έθιμο.
Η ύπαρξη αυτού του νόμου, του οποίου δεν αμφισβητείται η γνησιότητα, εξουδετερώνει ένα φάντασμα που πλανάται επάνω από τη νομοθεσία των χρόνων εκείνων. Συγκεκριμένα, σε νόμο του 341 ο Κωνστάντιος, γιος του Μ. Κωνσταντίνου, αναφέρεται σε νόμο του πατέρα του, με τον οποίο απαγορεύθηκαν – υποτίθεται – χωρίς καμία εξαίρεση όλες οι θυσίες (Θεοδ. Κώδ. 16.10.2). Νόμος ωστόσο με τέτοιο περιεχόμενο δεν εντοπίσθηκε μέχρι τώρα, παρά τις εντατικές προσπάθειες των ιστορικών του Δικαίου προς την κατεύθυνση αυτή. Η λογική λοιπόν επεξεργασία της δεύτερης έκδοσης του Ιουστιανιάνειου Κώδικα σε συνδυασμό με τον παραπάνω νόμο του 320/321 επιτρέπει το συμπέρασμα ότι ο Μ. Κωνσταντίνος δεν φαίνεται να εξέδωσε ποτέ γενικό νόμο, ο οποίος απαγόρευε την τέλεση θυσιών».
Οι ναοι της Αφροδιτης εκλεισαν για συγκεκριμενους λογους που γνωριζεις.
quote:
335 Εγκαίνια της Εκκλησίας του. «Αγίου Τάφου», ο οποίος κτίσθηκε στη θέση του Ναού της Θεάς Αφροδίτης που ο Κωνσταντίνος κατέστρεψε το 326 - 327, και για τον διάκοσμό του λεηλατούνται όλα σχεδόν τα Εθνικά Ιερά της Παλαιστίνης και της Μικράς Ασίας. Με ειδικό αυτοκρατορικό διάταγμα σταυρώνονται ως τάχα... υπαίτιοι της κακής συγκομιδής εκείνου του έτους (...) όλοι οι «μάγοι και μάντεις», και ανάμεσά τους μαρτυρεί ο Νεοπλατωνικός φιλόσοφος Σώπατρος εξ Απαμείας, μαθητής του Ιαμβλίχου.
Ο παγανιστης Ευναπιος ισχυριζεται ότι ο Σωπατρος κατηγορηθηκε για μαγεια και όχι επειδη ηταν εθνικος. Οι νομοι περι ‘’μαγειας’’ υπηρχαν επι των εθνικων αυτοκρατορων. Και εξαιρουσαν τους κρατικους οιωνοσκοπους.
quote:
355 Στους «Αποστολικούς Κανόνες», συνταχθέντες εκείνη ακριβώς την εποχή, διαβάζουμε τα εξής ανατριχιαστικά:
«Απόφευγε όλα τα βιβλία των Εθνικών. Τι χρειάζεσαι τις ξένες συγγραφές, τους νόμους και τους ψευδοπροφήτες που οδηγούν τους άφρονες μακριά από την πίστη; Τι βρίσκεις να λείπει από τις εντολές του Θεού και το αναζητάς στους μύθους των Εθνικών;
Αν επιθυμείς να διαβάζεις ιστορίες έχεις το βιβλίο των Βασιλειών, αν ρητορική και ποιητική έχεις τους Προφήτες, έχεις τον Ιώβ, έχεις τις Παροιμίες, όπου θα βρεις σοφία μεγαλύτερη από κάθε ποιητική και σοφιστική, γιατί αυτά είναι τα λόγια του Κυρίου, του μόνου σοφού.
Αν επιθυμείς τραγούδια έχεις τους Ψαλμούς, αν επιθυμείς αρχαίες γενεαλογίες έχεις την Γένεση, αν νομικά βιβλία και επιταγές, έχεις τον ένδοξο Θείο Νόμο. Γι' αυτό απόφευγε με επιμονή κάθε εθνικό και διαβολικό βιβλίο».
Σε ποιον κανονα αναφερεσαι? Μπορεις να μου τον υποδειξεις?
οι πατερες της εκκλησιας γνωριζαν την ελληνικη φιλοσοφια και την ελληνικη παιδεια (γενικοτερα).
«Νομίζω ότι όλοι όσοι είναι μυαλωμένοι ομολογούν ότι η παιδεία είναι το πρώτιστο αγαθό μας. Και δεν εννοώ μόνο την ευγενέστερη δική μας παιδεία, δηλαδή τη Χριστιανική, αλλά και την Εθνική, την οποία πολλοί από τους Χριστιανούς, κακώς γνωρίζοντες τα πράγματα, απορρίπτουν ως επίβουλη και εσφαλμένη και απομακρύνουσα από το Θεό. Δεν πρέπει να μην τιμάμε την παιδεία, όπως νομίζουν μερικοί, τους οποίους πρέπει να θεωρούμε σκαιούς και απαίδευτους», λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (Επιτάφιος εις Μ. Βασίλειον, 11 (PG 36, 508)).
«Αν υπάρχει κάποια ομοιότητα μεταξύ των ειδωλολατρικών κειμένων και των χριστιανικών, θα μας ήταν χρήσιμη η γνώση και των δύο. Και στην αντίθετη περίπτωση όμως, η παράλληλη και συγκριτική μελέτη και γνώση της διαφοράς τους δεν είναι ασφαλώς μικρή ωφέλεια για την αναγνώριση με βεβαιότητα της καλύτερης και ανώτερης απ' τις δυό», γράφει ο Μέγας Βασίλειος («Προς τους νέους, για την επωφελή μελέτη των ελληνικών κειμένων»
«Οι πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν τη φιλοσοφία αγαθό άριστο και παιδευτικό, υπό την προϋπόθεση ότι θα ερμηνεύσει εμπειρίες και τα δεδομένα της κτίσης και της ιστορίας, και κατά κανένα τρόπο δεν θα αντικαθιστά τη δογματική διδασκαλία, μια και το επιστητό της δογματικής δεν είναι η κτιστή πραγματικότητα. Η επιστήμη και η φιλοσοφία μόνο στο επιστητό της κτίσης και της ιστορίας αναφέρονται» (Ν. Α. Ματσούκα, Ιστορία της Φιλοσοφίας, Αρχαίας Ελληνικής- Βυζαντινής-Δυτικοευρωπαϊκής, εκδ. Πουρναράς, σ. 414).
quote:
356 Κοινό έδικτο του Κωνσταντίου και του Κώνσταντος («Προς τον Φλάβιο Ταύρο, Έπαρχο του Πραιτωρίου»), την 20η Φεβρουαρίου ή κατ' άλλους την 1η Δεκεμβρίου του έτους αυτού, διατάσσει την απομάκρυνση του Βωμού της Θεάς Victoria - Νίκης από την αίθουσα συνεδριάσεων της Συγκλήτου (η Θεά αποτελούσε από την εποχή του Διοκλητιανού. τμήμα της ανωτάτης Τριάδος -Jupiter, Hercules, Victoria- του Πανθέου των Εθνικών), το σφράγισμα των Εθνικών Ιερών και την κατάσχεση των περιουσιών τους, καθώς και την θανάτωση δι' αποκεφαλισμού όλων όσων ασκούν (ή και απλώς... ανέχονται !) την Παραδοσιακή Λατρεία
Για το εδικτο…….
«..Υπάρχει σοβαρός λόγος να πιστεύουμε ότι τό το επίσημο έδικτο [σημ. :των Αυτοκρατόρων Κωνστάντιου και Κώνστα κατά των Εθνικών] είτε εγράφη δίχως να δημοσιευθεί, είτε εδημοσιεύθη δίχως να εκτελεστεί. Η μαρτυρία των γεγονότων και τα μνημεία που ακόμη είναι σε ύπαρξη, αποδεικνύουν την δημόσια εξάσκηση της παγανιστικής λατρείας καθ όλη τη βασιλεία των γιών του Κωνσταντίνου. Στην Ανατολή καθώς και στη Δύση, στις πόλεις καθώς και στην επαρχία, μεγάλος αριθμός ναών παρέμεινε σεβαστός, ή τουλάχιστον διασώθηκαν˙ και το ευσεβές πλήθος ακόμα απολάμβανε την πολυτέλεια των θυσιών, των τελετών και των πομπών, με την άδεια ή την συγκατάθεση της δημόσιας αρχής. Τέσσερα περίπου χρόνια μετά την υποτιθέμενη ημερομηνία του φοβερού έδικτού του, ο Κωνστάντιος επεσκέφθη τα τεμένη της Ρώμης και η εντιμότητα της συμπεριφοράς του συνιστάται απο έναν παγανιστή ρήτορα ως ένα παράδειγμα άξιο μίμησης από τους επόμενους ηγεμόνες. «Ο αυτοκράτωρ», λέει ο Σύμμαχος, «επέτρεψε να μείνουν άθικτα τα προνόμια των Εστιάδων. Εγγυήθηκε τη καθορισμένη παροχή για να παράσχει τα έξοδα των δημόσιων τελετών και θυσιών. Και παρ όλο που ασπάζεται μια άλλη θρησκεία, ποτέ δε σκέφτηκε να στερήσει την αυτοκρατορία από την ιερή λατρεία της αρχαιότητας» (E. Gibbon, The decline and fall of the Roman Empire, Collier Books, N.Y., N.Y., Vol. 1, p. 399).
Ο Σύμμαχος (επιστολή, Migne, 18, 391) επαινεί τον Κωνστάντιο ότι επικύρωσε τα προνόμια των Εστιάδων, απένειμε ιερατικά αξιώματα σε εξέχοντες Ρωμαίους και έδωσε επιχορηγήσεις σε εθνικούς ναούς και αγώνες.
Ο Κωνστάντιος μερίμνησε και για την εκλογή εθνικού πρωθιερέως της Αφρικής με ειδικό νόμο του (C. Th., XII, 1, 46), το έτος 358.
quote:
...που είτε καθαιρούνται, όπως λ.χ. ο γνωστός Καίσαρ Σαλλούστιος (συγγραφεύς της θαυμαστής πολυθεϊστικής θεολογικής επιτομής «Περί των Θεών και του Κόσμου», ο οποίος και είχε επίσης προτρέψει τον Ιουλιανό στη θέσπιση της απολύτου ανεξιθρησκείας), είτε ρίχνονται στις φυλακές και οι πιο άτυχοι από αυτούς καίγονται ζωντανοί, αποκεφαλίζονται, ή στραγγαλίζονται μετά από φρικτά βασανιστήρια με την κατηγορία, φυσικά, της... «ασκήσεως μαγείας» (!), όπως λ.χ. ο ιατρός Ορειβάσιος, ο φιλόσοφος Σιμωνίδης που τον έκαψαν ζωντανό (στην πρώτη ιστορικά χριστιανική καύση, πολύ πριν τα περιβόητα «auto da fe» των παπικών), ο αρχιερεύς των Εθνικών Ναών της Τρωάδος κα πρώην χριστιανός επίσκοπος Πηγάσιος, κ.ά
Που αναφερει ο Αμμιανος Μαρκελλίνος ότι οι λογοι ηταν θρησκευτικοι? Για πολιτικη συνομωσια κατηγορηθηκαν. Δεν διωχτηκαν για την θρησκεια τους. (Κακως βεβαια).
quote:
372 μ.Χ. Ο ανθέλληνας Βάλεντος διατάζει τους κυβερνήτες της Μικράς Ασίας να ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΟΥΣ
Ο Αρειανος Βαλεντας διωξε για θρησκευτικους λογους Ορθοδοξους. Κάνοντας έρευνα στα σπίτια των κατηγορουμένων, προκειμένου να βρεθούν αποδείξεις για την ενοχή τους, οι αρχές είχαν βρεί βιβλία με ξόρκια ή συνταγές για ερωτικά φίλτρα. Ως αποτέλεσμα, όντως «οι άνθρωποι άρχισαν να καίνε τις βιβλιοθήκες τους» (Ammianus Marcellinus, XXIX, 1, 4), από φόβο παρόμοιας τύχης. Αλλά το ζήτημα είναι ότι τα βιβλία που κάηκαν, δεν κάηκαν, επειδή οι αρχές ήθελαν να κάψουν βιβλία φιλοσοφίας ή νομικής ή ιστορίας. Εφόσον θεωρούσαν ότι είναι βιβλία μαγείας, θεώρησαν σωστό να τα κάψουν.
quote:
373 Επαναλαμβάνεται η απαγόρευση των μαντικών πρακτικών και της Αστρολογίας, και πρωτοχρησιμοποιείται ο απαξιωτικός όρος «pagani» (παγανιστές, άνθρωποι της υπαίθρου) για μείωση των Εθνικών.
Ποτε δεν εφαρμοστηκαν αυτά. Εχω αναφερθει σε αυτό σε προηγουμενο μηνυμα. Οσο για το ‘’pagani’’,γιατι μονο χωριατες πιστευαν σε αυτά.
quote:
380 μ.Χ. Στις 27 Φεβρουαρίου, ο αυτοκράτωρ Φλάβιος Θεοδόσιος( ο αποκαλούμενος και Μέγας από τους χριστιανούς ) απαγορεύει όλες τις θρησκείες πλην της χριστιανικής,ορίζει επίσημη και ΜΟΝΑΔΙΚΗ θρησκεία του κράτους τον χριστιανισμό και κηρύσσει εκτός νόμου κάθε άλλη λατρεία. Όποιος δεν είναι χριστιανός χαρακτηρίζεται ως σιχαμερός, αιρετικός, μωρός και τυφλός και απειλούνται με επουράνια και επί γης τιμωρία (βλέπε Κώδιξ Θεοδοσίου).
Δεν απαγορευσε τις άλλες θρησκειες. Απαγορευσε σε όσους δεν ήταν Ορθόδοξοι να φέρουν τον τίτλο «Χριστιανοί Καθολικοί». Διαταζει να λεγονται ‘’αιρετικοι’’. Δεν μιλαει για εθνικους. Ο εθνικος δεν λεγεται ‘’αιρετικος’’. Τα ιδια χαρακτηριζαν και οι πολυθειστες τους χριστιανους αρχικα.
quote:
382 Ο Θεοδόσιος διορίζει Ύπαρχο Ανατολής και υπεύθυνο για τους διωγμούς τον ανθέλληνα Μάτερνο Κυνήγιο.που σε συνεργασία με τους επισκόπους και στρατιές καλογέρων αρχίζουν οι διωγμοί στη Βορ. Ελλάδα και την Μ. Ασία. Χιλιάδες οι σφαγιασμένοι.
384 μ.Χ. Ο Θεοδόσιος διορίζει Ύπαρχο Ανατολής τον Ματέριο Κυνήγιο και τον διατάζει να συνεργαστεί με τους τοπικούς χριστιανούς επίσκοπους στην καταστροφή των ελληνικών και εθνικών ναών σε νότια Ελλάδα και Μικρά Ασία καθώς και την καταστροφή και το κάψιμό όλων των ελληνικών βιβλίων.
Αν διαβασεις τον εθνικο Λιβανιο θα δεις αλλα πραγματα.
quote:
385-388 μ.Χ.Ο Μάτερνος Κυνήγιος ακολουθούμενος από χιλιάδες φανατικούς μοναχούς περιδιαβαίνει την ελληνική ύπαιθρο καίγοντας και καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμα του. Εκατοντάδες ελληνικοί ναοί και βιβλιοθήκες ισοπεδώνονται και καίγονται από τους οπαδούς της θρησκείας της “αγάπης”. Χιλιάδες Έλληνες και Εθνικοί από όλα τα μέρη της αυτοκρατορίας καταλήγουν στα στρατόπεδα θανάτου της Σκυθοπόλεως.
385 Στην Ανατολή οι φυλακές γεμίζουν από πλήθη Εθνικών, για την αντιμετώπιση του προβλήματος του συνωστισμού οι διωκτικές αρχές απελευθερώνουν εγκληματίες. Ο Λιβάνιος στον λόγο του ΄΄Προς Βασιλέα περί δεσμωτών΄΄ αναφέρει ότι: η στενότης των χώρων των φυλακών υποχρεώνει τους φυλακισμένους να κοιμούνται όρθιοι.
Οι διωγμοί συνεχίζονται με μεγάλη βία στην Ανατολή. Καταστρέφονται αμέτρητα ιερά και ναοί, ανάμεσα τους το Δυμαίο ο ναός της Εδέσσης όλα τα ιερά της Παλμύρας και καταργούνται τα Καβείρια στην Ίμβρο. Στο στρατόπεδο θανάτου της Σκυθόπολις οδηγούνται και θανατόνονται χιλιάδες Έλληνες της Παλαιστίνης και Ελληνίζοντες Εθνικοί.
Από την ΟΟΔΕ……………
‘’Σκυθόπολη ήταν φυσικά τόπος εξορίας και Ορθοδόξων επισκόπων. «Ο Ευσέβιος, εκ Σαρδηνίας, αρχικά αναγνώστης στη Ρώμη και μετά επίσκοπος στο Vercelli, εξορίστηκε από τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο στην Σκυθόπολη και αργότερα στην Καππαδοκία, εξ αιτίας της ομολογίας της πίστης του». (Άγιος Ιερώνυμος, De viris illustribus, 96)’’
‘’ δικαστήρια της Σκυθόπολης στήθηκαν για πολιτικούς λόγους. Δεν στήθηκαν για να εξολοθρεύσουν όλους τους Εθνικούς ή όποιον ήταν Εθνικός, αλλά για να δικάσουν εκείνους τους συγκεκριμένους Εθνικούς που ζήτησαν χρησμό από κάποιο συγκεκριμένο μαντείο της Ανατολής, στέλνοντας σε αυτό γραπτές λίστες με τις επιθυμίες τους να αποκτήσουν ανώτερα κρατικά αξιώματα. Συνεπώς φάνηκαν ύποπτοι ότι συνωμοτούσαν κατά του αυτοκράτορα. (Βλέπε παράγραφο 3, 9)’’
3. Materiam autem in infinitum quaestionibus extendendis dedit occasio vilis et parva. oppidum est Abydum in Thebaidis parte situm extrema. hic Besae dei localiter adpellati oraculum quondam futura pandebat, priscis circumiacentium regionum caerimoniis solitum coli.
3. Επιπλέον, ένα μικρό και ασήμαντο γεγονός τού έδωσε την ευκαιρία να επεκτείνει τις έρευνές του κατά τρόπο ανεξέλεγκτο. Υπάρχει μια πόλη ονόματι Άβυδος, στο πιο απόμακρο μέρος της Θηβαϊδας. εκεί το μαντείο ενός θεού που στα μέρη εκείνα τον λένε Besa αποκάλυπτε το μέλλον και ήταν συνήθειο να τιμάται στις αρχαίες τελετές των παρακείμενων περιοχών.
9. Ductus est itaque inter primos Simplicius Philippi filius ex praefecto et consule, reus hac gratia postulatus, quod super adipiscendo interrogasse dicebatur imperio, perque elogium principis torqueri praeceptus, qui in his casibus nec peccatum aliquando pi[et]ari dederat nec erratum, fato quodam arcente corpore inmaculato lata fuga damnatus est.
9. Από τους πρώτους, τότε, που έφεραν, ήταν ο Σιμπλίκιος, ο γιος του Φιλίππου, πρώην Έπαρχος και Ύπατος, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι (όπως ελέχθη) είχε ζητήσει να μάθει από το μαντείο για να κερδίσει το αυτοκρατορικό αξίωμα. Και από μια σημείωση του αυτοκράτορα, που σε τέτοιες περιπτώσεις δεν συγχωρούσε κανένα λάθος λόγω της αφοσιωμένης υπηρεσίας, διετάχθη να τον βασανίσουν. Αλλά προστατευμένος από καλή τύχη, εξορίστηκε.
Δηλαδή το πρόβλημα δεν ήταν οι θυσίες και οι χρησμοί αυτοί καθεαυτοί, αλλά αν όλα αυτά έγιναν κατά του αυτοκράτορα, με σκοπό την πολιτική ανατροπή του! Δεν αποτελούν δηλαδή δίκες/διωγμούς κατά Εθνικών, αλλά κατά πιθανών συνωμοτών. Αν ήταν διωγμός κατά Εθνικών, δεν θα προσάγονταν να δικαστούν ΜΟΝΟ αυτοί οι Εθνικοί που έστειλαν τις γραπτές επιθυμίες τους σε ένα μαντείο, αλλά όλοι οι Εθνικοί. Η προσαγωγή έγινε λοιπόν βάσει της υποψίας μήπως οι εν λόγω Εθνικοί ήταν συνωμότες. Δεν υποπτεύθηκε ο αυτοκράτορας όλους τους Εθνικούς.
Ο αυτοκράτορας όρισε κάποιον Παύλο να διεξάγει ΔΙΚΕΣ κατά των υπόπτων, κι όχι «να ξεκινήσει γενοκτονία», όπως ξεδιάντροπα ισχυρίζονται οι Νεοπαγανιστές (βλέπε παράγραφο 5). «Δίκη» σημαίνει «κάποιοι αθωώνονται», «κάποιοι καταδικάζονται». Δεν σημαίνει «γενοκτονία».
5. ex his aliqua ad imperatorem maligne sunt missa, qui, ut erat angusti pectoris, obsurdescens in aliis etiam nimium seriis in hoc titulo ima, quod aiunt, auricula mollior et suspicax et minutus acri felle concaluit: statimque ad orientem ocius ire monuit Paulum potestate delata, ut instar ducis rerum experientia clari ad arbitrium suum audiri efficeret causas.
5. Μερικές από αυτές τις γραπτές λίστες με επιθυμίες στάλθηκαν, με κακό σκοπό, στον αυτοκράτορα, ο οποίος, παρόλο που κώφευε σε άλλα πολύ σοβαρά ζητήματα, στο σημείο αυτό ήταν «μαλακότερος από λοβό αυτιού», όπως λέει η παροιμία, και όντας ύποπτος και στενόμυαλος, άρχισε να μαίνεται. Αμέσως φώναξε τον Παύλο να έρθει στην Ανατολή, δίνοντάς του, σα να ήταν ηγέτης διάσημος για την εμπειρία του, την εξουσία να διεξάγει δίκες σύμφωνα με το κέφι του.
Πολλοί επώνυμοι κατηγορούμενοι (όπως λ.χ. ο πρώην έπαρχος Σιμπλίκιος, ο πρώην έπαρχος Παρνάσιος, ο ποιητής Ανδρόνικος, ο φιλόσοφος Δημήτριος Κυθράς) που δικάστηκαν, είτε αθωώθηκαν είτε εξορίστηκαν. (βλέπε παράγραφο 9,10, 11, 12)
9. Από τους πρώτους, τότε, που έφεραν, ήταν ο Σιμπλίκιος, ο γιος του Φιλίππου, πρώην Έπαρχος και Ύπατος, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι (όπως ελέχθη) είχε ζητήσει να μάθει από το μαντείο για να κερδίσει το αυτοκρατορικό αξίωμα. Και από μια σημείωση του αυτοκράτορα, που σε τέτοιες περιπτώσεις δεν συγχωρούσε κανένα λάθος λόγω της αφοσιωμένης υπηρεσίας, διετάχθη να τον βασανίσουν. Αλλά προστατευμένος από καλή τύχη, εξορίστηκε.
10. Μετά, ο Παρνάσιος (πρώην Έπαρχος της Αιγύπτου), άνθρωπος με απλό χαρακτήρα, βρέθηκε σε τέτοιο κίνδυνο που δικάστηκε για τη ζωή του, αλλά κι αυτός εξορίστηκε. Είχε, αρκετά πριν από αυτά τα συμβάντα, συχνά ακουστεί πως έλεγε, ότι, όταν, προκειμένου να αποκτήσει κάποιο αξίωμα, εγκατέλειψε την Πάτρα, μια πόλη της Αχαϊας όπου είχε γεννηθεί και ζούσε, είχε ονειρευτεί πολλές σκιώδεις οπτασίες που τον συνόδευαν με τραγική ενδυμασία.
11. Αργότερα, ο Ανδρόνικος, γνωστός για τις ελευθέριες σπουδές του και τη φήμη των ποιημάτων του, σύρθηκε στο δικαστήριο. Αλλά επειδή είχε καθαρή συνείδηση, δεν ήταν καθόλου ύποπτος, και με βεβαιότητα πιστοποίησε την αθωότητά του, αφέθηκε ελεύθερος.
12. Επίσης ο Δημήτριος, ο επονομαζόμενος Κυθράς, ένας μεγάλης ηλικίας φιλόσοφος, πράγματι, αλλά με σκληραγωγημένο σώμα και νου, κατηγορούμενος ότι προσέφερε θυσία αρκετές φορές, δεν μπόρεσε να το αρνηθεί. Ωστόσο, διακήρυξε ότι έτσι έκανε από την νεότητά του με σκοπό να εξευμενίσει τη θεότητα, κι όχι για να αποκτήσει υψηλότερο αξίωμα. Διότι, δεν ήξερε κανέναν που είχε τέτοιες φιλοδοξίες. Γι’ αυτό, αφού βασανίστηκε πολύ καιρό, βοηθούμενος από την αμετάβλητη συνείδησή του, άφοβα απολογήθηκε το ίδιο, χωρίς να επιβεβαιωθεί η κατηγορία. Και τότε του επετράπη να επιστρέψει, χωρίς καμιά επιπλέον βλάβη στην γενέτειρα του πόλη, την Αλεξάνδρεια.
Φυσικά και γίνονταν βασανιστήρια κατά ορισμένων κατηγορουμένων (όχι όλων, βλέπε παράγραφο 9). Όμως ο ίδιος ο παγανιστής Αμμιανός Μαρκελλίνος όχι μόνο δικαιολογεί τον ηγεμόνα που διατάσσει βασανιστήρια όταν απειλείται η εξουσία του, αλλά μας πληροφορεί ότι υπήρχαν οι (παγανιστικοί) «Κορνήλιοι νόμοι» (Lex Cornelia maiestatis) ήδη από τα προχριστιανικά χρόνια, τους οποίους «βελτίωσε» ο Ιούλιος Καίσαρ (Lex Iulia maiestatis), και οι οποίοι επέτρεπαν τη χρήση βασανιστηρίων στην ανάκριση προκειμένου να αποκαλυφθούν συνωμοσίες κατά του ηγεμόνα (βλ. παράγραφο 17).
17. Το να γίνεται αυστηρή έρευνα δεν το θεωρεί λανθασμένο κανείς σωστός άνθρωπος. Διότι, δεν διαφωνούμε πως η ασφάλεια ενός νόμιμου ηγεμόνα, του προστάτη και του υπερασπιστή των καλών ανθρώπων, από τον οποίο βασίζεται η ασφάλεια των υπολοίπων, πρέπει να διασφαλίζεται από την κοινή επιμέλεια όλων μας. Και, προκειμένου αυτός να υποστηριχθεί εντονότερα, όταν υπερασπίζεται η παραβιασμένη μεγαλειότητά του, οι Κορνήλιοι νόμοι δεν απαλλάσσουν κανέναν, αδιακρίτως τάξης, από ανάκριση με βασανιστήρια, ακόμη και από το χύσιμο αίματος.
Συνοψίζοντας, καθίσταται σαφές σε κάθε αντικειμενικό άνθρωπο ότι:
1. ούτε «στρατόπεδα θανάτου» ήταν τα δικαστήρια στη Σκυθόπολη,
2. ούτε στρέφονταν κατά των Εθνικών βάσει της θρησκείας τους,
3. ούτε τοπικός διωγμός κατά Εθνικών ήταν,
4. ούτε απαραιτήτως θανατώνονταν από αυτά οι κατηγορούμενοι.
5. Ούτε κάλυπτε την αυτοκρατορία η εξουσία του Παύλου για τη συγκεκριμένη έρευνα.
6. Ούτε διώχθηκαν οι κατηγορούμενοι για μόνη τη χρήση θυσιών.
7. Ακόμα και τα βασανιστήρια που υπέστησαν ΜΕΡΙΚΟΙ μόνο εξ αυτών, έγιναν ΜΕ ΒΑΣΗ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΟΥΣ αρχαιότερους νόμους.
8. Έτσι κι αλλιώς ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος ήταν αιρετικός Αρειανός κι όχι Ορθόδοξος Χριστιανός, και μάλιστα εξόρισε στην Σκυθόπολη (στο «στρατόπεδο θανάτου»!) τον Χριστιανό Ορθόδοξο Άγιο Ευσέβιο!
http://www.oodegr.com/neopaganismos/diogmoi/skythop1.htm
quote:
Ο χριστιανός Γότθος στρατηγός Βοθέριχος αρχηγός των Βυζαντινής φρουράς της Θεσσαλονίκης προσπαθεί με την βία να επιβάλλει την θρησκεία του Ναζωραίου στους Έλληνες της πόλης. Οι Έλληνες εξεγείρονταί και σκοτώνουν πολλούς αξιωματικούς και στρατιώτες της φρουράς. Ο Θεοδόσιος μαθαίνοντας τα συμβάντα καλεί τους κάτοικούς της Θεσσαλονίκης στον ιππόδρομο δήθεν να παρακολουθήσουν ιπποδρομίες. Μέσα σε τρεις ώρες ο Θεοδόσιος με την βοήθεια των εκχριστιανισμένων Γότθων ΣΦΑΖΟΥΝ 7000 ΕΛΛΗΝΕΣ (ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ 15000) ΕΠΕΙΔΗ ΕΜΜΕΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΑΣΠΑΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΥ ΘΕΟΥ ΤΗΣ “ΑΓΑΠΗΣ”. Σε μια προσπάθεια να ηρεμίσουν τα πνεύματα η χριστιανική εκκλησιά καταδικάζει την πράξη του Θεοδοσίου ενώ βέβαια στην συνέχεια τον ανακηρύσσει Μέγα και Άγιο....390 Με δόλο κάλεσε ο Θεοδόσιος τους Εθνικούς της Θεσσαλονίκης στον Ιππόδρομο τάχα για να παρακολουθήσουν ιπποδρομίες και εκεί η φρουρά του κατάσφαξε μέσα σε τρεις ώρες15000 αθώους ανθρώπους επειδή αρνούνταν να βαφτιστούν χριστιανοί
Ανακριβειες και αισχρα ψεμματα. Ο (σαφως) αδικος διωγμος δεν ηταν θρησκευτικος αλλα πολιτικος. Πηγαιναν και χριστιανοι στον ιπποδρομο. Αφορμη υπηρξε η δολοφονια Γοτθων αξιωματικων. Και επειδη ηθελε ο Θεοδοσιος να τα χει καλα με αυτους, εδωσε αυτην την απαραδεκτη εντολη. Δεν ηταν θρησκευτικοι οι λογοι, αλλα πολιτικοι.
"Την ίδια εποχή, εξαιτίας της πόλης της Θεσσαλονίκης, ο επίσκοπος Αμβρόσιος ταράχτηκε πολύ όταν έμαθε πως η πόλη σχεδόν καταστράφηκε. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος του είχε υποσχεθεί ότι θα συγχωρούσε τους πολίτες της προαναφερθείσας πόλης αλλά, μετά από μυστικές συμφωνίες των αξιωματικών με τον αυτοκράτορα και χωρίς να το γνωρίζει ο επίσκοπος, έγινε σφαγή στην πόλη για περισσότερο από μία ώρα και πολλοί αθώοι θανατώθηκαν. Όταν ο επίσκοπος έμαθε αυτό που συνέβη, εμπόδισε τον αυτοκράτορα να εισέλθει στον ναό και τον επέπληξε, λέγοντας του ότι ήταν ανάξιος να είναι μέλος της Εκκλησίας και να συμμετέχει στα Ιερά Μυστήρια μέχρι να κάνει δημόσια μετάνοια. Ο αυτοκράτορας όμως απάντησε ότι ο Δαυίδ είχε πράξει μοιχεία και φόνο επίσης. Ο επίσκοπος όμως απάντησε, "Εφόσον ακολούθησες τον Δαυίδ στην αμαρτία, ακολούθησέ τον στην διόρθωση." Όταν ο αυτοκράτορας άκουσε αυτά τα λόγια, τα πήρε τόσο κατάκαρδα που δεν δίστασε να κάνει δημόσια μετάνοια." (Παυλίνου, Βίος Αμβροσίου, 7)
Ποτε δεν ανακηρυχτηκε ΄΄αγιος΄΄ ο Θεοδοσιος.
quote:
Νέα εξέγερση των Εθνικών στην Αλεξάνδρεια που οχυρώνονται στο Σεράπειο. Μέσα στον ναό βρίσκονται τα τελευταία διασωθέντα έργα από την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Με την λήξη της πολιορκίας ο ναός καίγεται και φυσικά τα βιβλία –τι άλλο- καίγονται.
Μεταξυ των αρχαιων συγγραμματων, υπηρχε και η παλαια διαθηκη. Γιατί, λοιπόν, να κάψουν οι Χριστιανοί βιβλιοθήκη που περιείχε την Π.Δ?
Ο ιερός Επιφάνειος επίσκοπος στην Σαλαμίνα της Κύπρου γράφει το 392 μ.Χ. «Τα ιερά βιβλία των Εβραίων μεταφράσθηκαν επί Φιλάδελφου και κατατέθηκαν εις την πρώτη βιβλιοθήκη του Βρουχίου. Αργότερα ιδρύθηκε νέα βιβλιοθήκη εις το Σαράπειο της οποίας τα βιβλία ήταν λιγότερα από εκείνη του Βρουχίου και γι αυτό ονομάστηκε «θυγάτηρ» (θυγατρική) της πρώτης. Σε αυτήν συγκεντρώθηκαν οι μεταφράσεις της Αγίας Γραφής που εκπονήθηκαν από τον Ακουΐλα τον Σύμμαχο, του Θεοδοτίου και άλλων και κατατέθηκαν στην βιβλιοθήκη του Σαραπείου 250 έτη και πλέον από την μετάφραση των Ο΄ εις την βιβλιοθήκη του Μουσείου διότι από το 7ο έτος της βασιλείας του Φιλάδελφου, όπου έγινε αυτή έως την Κλεοπάτρα είναι 249 χρόνια.» («Μέτρα και Σταθμά» ΙΑ΄).
Ο Ρουφίνος (11ο βιβλιο,2,22 από την μεταφραση που εκανε στην ιστορια του Ευσεβιου), Σωκράτης (εκκλησιαστικη ιστορια 5, 16) , Σωζομενός (7, 15) και Θεοδώρητος (5, 22) δεν μιλανε για καψιμο βιβλιων. Ο Εθνικός Ευνάπιος (λόγιος, με αιχμηρά αντιχριστιανικά αισθήματα,)κατά τις αρχές του Ε’ αιώνα μ.Χ. θρηνώντας την καταστροφή της ακροπόλεως του Εθνισμού δεν λέει τίποτα περί βιβλίων.
Ξεκαθαρίζει τα πράγματα και γράφει επί λέξει (Βίοι φιλοσόφων και σοφιστών, 472): «κατεδάφισαν (κατελυμήναντο) το ναό του Σαράπειου», και δεν αναφέρει πουθενά εμπρησμό του ναού. Άρα δεν υπήρξε πυρκαγιά στο Σαράπειο, η οποία να κάψει τα βιβλία της βιβλιοθήκης. Άρα τα βιβλία δεν κάηκαν (αφού δεν υπήρξε πυρκαγιά).
Τον Στ’ αιώνα έχουμε την μαρτυρία του Αμμωνίου ο οποίος όχι μόνο αναφέρει την «μεγάλη βιβλιοθήκη» της Αλεξάνδρειας αλλά επί των ημερών του υπήρχαν 40 αντίγραφα των Αναλυτικών του Αριστοτέλη και 2 αντίγραφα των Κατηγοριών του.
quote:
392 μ.Χ. Νέο έδικτο του Θεοδοσίου που απαγορεύει την θρησκεία του Δωδεκαθέου και κάθε μη-χριστιανική τελετή. Νέες σφαγές Ελλήνων και Εθνικών. Τα Καβήρεια μυστήρια της Σαμοθράκης παύουν και οι Έλληνες ιερείς σφάζονται.
Στην Κύπρο οι τοπικοί επίσκοποί Επιφάνιος και Τύχων (Άγιοι και οι δύο) καταστρέφουν σχεδόν όλους τους ναούς στο νησί. Τα μυστήρια της Θεάς Αφροδίτης σταματούν. Νέο παρανοϊκό εδίκτο του Θεοδοσίου, σύμφωνα με το οποίο, όποιος δεν υπακούει τον “Άγιο” Επιφάνιο δεν έχει δικαίωμα ζωής στο νησί! Νέες εξεγέρσεις Ελλήνων και Εθνικών ενάντια στον αυτοκράτορα και την εκκλησία σε πολλές περιοχές της αυτοκρατορίας.
«(..) Ήσαν δε και άλλοι πολλοί αιρετικοί εις την Κύπρον, ήτοι Σαβελλιανοί, Νικολαΐται, Βασιλειδιανοί, Καρποκρατιανοί, δια τους οποίους έγραψεν ο Άγιος εις τον βασιλέα να εκδιώξει τούτους από την Κύπρον. Διότι ήσαν τίνες εξ αυτών πλούσιοι και ηγόραζον δημοσίας επιστασίας και έβλαπτον πολύ τους Ορθοδόξους. Λαβών δε ο βασιλεύς τα γράμματα του αγίου, έγραψε γράμμα προστακτικόν, με τούτους τους λόγους. «Όστις εκ των αιρετικών δεν υπακούσει εις τον Άγιον Επιφάνειον, και εις τους θείους λόγους αυτού, να αναχωρή από την νήσον Κύπρον και να κατοική όπου θέλη»(...)» (Μέγας Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Έκδοσις Α, 1946, μετάφρασις εις το απλούν από τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη).
Το «διάταγμα» του Θεοδόσιου αφορά αιρετικούς κι όχι Ειδωλολάτρες˙ αλλά ούτε και γι αυτούς υπάρχει απειλή θανατικής ποινής. Δεν διατάζει κανέναν Ειδωλολάτρη να εκχριστιανιστεί με την απειλή του θανάτου.
quote:
393 μ.Χ. Απαγόρευση των Πυθικών, των Ολυμπιακών και Άκτιων αγώνων ως ελληνικά μιάσματα. Οι οπαδοί της “αγάπης” ισοπεδώνουν τους ναούς της Ολυμπίας.
Παράλληλα με όλα αυτά ο (“Μέγας” και “Άγιος”) Θεοδόσιος –όλος περιέργως- ορίζει την ιουδαϊκή θρησκεία ως ανεκτή από τους χριστιανούς και απαγορεύει κάθε καταστροφή Ιουδαϊκής συναγωγής.
Αφου ειχαν φτασει σε παρακμη. Πιστευω να ξερεις.
Το παρακάτω απόσπασμα από την ΙΣΤ. ΤΟΥ ΕΛΛ. ΕΘΝΟΥΣ, ΤΟΜΟΣ ΣΤ', σελ. 491:
" [...] Οι Ολυμπιακοί αγώνες δεν ήταν πια η αθλητική και θρησκευτική πανήγυρις των Έλλήνων, αλλά μόνον αγώνες για τους επαγγελματίες αθλητές χωρίς διάκριση. Ξεκομμένοι οι αγώνες από τις ρίζες που τους γέννησαν και τους συντήρησαν τόσους αιώνες, εξαρτιόνταν από την εύνοια των Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Ο χώρος αυτός, όπου οι Έλληνες πραγμάτωναν εορταστικά την έκφραση της πολιτικής ελευθερίας και της εθνικής συνειδήσεως τους και βεβαίωναν το ελεύθερο φρόνημά τους, κατάντησε σύναξη λαών χωρίς ταυτότητα εθνική και χωρίς φρόνημα. Απογυμνωμένοι οι μεγαλύτεροι αθλητικοί αγώνες των Ελλήνων από τα ουσιαστικά ερείσματα πού τους στήριζαν σαν θεσμό πλησίαζαν την ώρα του τέλους. Στους τελευταίους καταλόγους των Ολυμπιονικών υπάρχουν τα ονόματα Καρών, Λυδών, Καππαδόκων, Παμφυλίων, Βιθυνίων, Πισιδίων, Ασσυρίων, Θρακών και Ιλλυριών και βέβαια Ρωμαίων. Από το 277 ως το 361 μ.Χ. δεν έχουμε πληροφορίες για διεξαγωγή αγώνων στην Ολυμπία (περίπου 84 χρόνια σιωπής), δηλαδή από τη 265η ως τη 286η Ολυμπιάδα. Από τό 277 δεν έχουμε ούτε καταλόγους των Ολυμπιονικών, καθώς και των Έφηβων στην Αθήνα. Το πιθανώτερο είναι ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες δεν έγιναν στην περίοδο αυτή, εξαιτίας των βαρβαρικών επιδρομών και της ερημώσεως πού ακολούθησε στην Ελλάδα. [...] "
Και από την Britannica 2005 Ultimate Reference από το λήμμα "Olympic Games":
"By the 4th century AD, Rome, with its population of more than 1,000,000, had well over 150 holidays for games. There was chariot racing in the hippodrome and horse racing in theCircus Maximus, with room for more than 250,000 spectators. In an amphitheatre with accommodation for 50,000, animals and human beings were maimed and slaughtered in the name of sport.
Indeed, public games were held in abundance, but for the Romans athletic events occupied a secondary position. The only ones that really interested them were the fighting events—wrestling, boxing, and the pancratium. The main difference between the Greek and Roman attitude was that the Roman festivals were described as ludi (games), the Greek as agōnes (contests). The Greeks originally organized their games for the competitors, the Romans for the public. One was primarily competition, the other entertainment; and it is not unreasonable to suggestthat the Greeks took an “amateur” view of sport, the Romans a professional one."
quote:
387 Απαγορεύονται οι εθνικές εορτές των Ρωμαίων και καταδικάζονται όσοι μελετούν τα Μαθηματικά ( Θεοδος. Κώδιξ 9, 16, 8 )
Δεν καταδικαζονται τα μαθηματικα αλλα η αποκρυφη αριθμητικη. Σε κωδικα ( που δεν αναφερεις) λεει….’’ «Την γεωμετρικήν τέχνην εκμανθάνειν και ασκείν δημοσία, ωφελεί. Η μαθηματική όμως τέχνη αξιόποινος ούσα απαγορεύεται». Από τον Ιουστινιάνειο Κώδικα (IX 18.2)
Δεν είναι δυνατο να καταδικαζει τα μαθηματικα ως επιστημη και να λεει να διδασκεται η γεωμετρια.
Για δεν παραθετεις τον κωδικα στον οποιο αναφερεσαι?
quote:
388 Οι διωγμοί συνεχίζονται με την μεγαλύτερη βία και φανατισμό πλήθη φανατισμένων χριστιανών και ευνουχισμένοι καλόγεροι επιτίθενται με ξύλα πέτρες σίδερα λεηλατούν και καταστρέφουν σπίτια Εθνικών ναούς και έργα τέχνης ανεπανάληπτης ομορφιάς Ο Λιβάνιος στέλνει την έκκληση ΄΄Υπέρ των ιερών΄΄
στον αυτοκράτορα και τον παρακαλεί να σταματήσουν οι διωγμοί για να διαφυλαχτούν οι ναοί και τα έργα τέχνης.
«Ο λόγος του Λιβανίου «Υπέρ των Ιερών» δεν γράφτηκε λόγω ακροτήτων, που έγιναν εις εφαρμογήν του διατάγματος κατά της αρχαίας θρησκείας. Το διάταγμα του Θεοδόσιου Α' εξεδόθη το 391 και το κείμενο του Λιβανίου γράφτηκε το 386, δηλαδή πέντε ολόκληρα χρόνια ενωρίτερα με άλλη ευκαιρία (P. Petit, Sur la date du pro Templs de Libanius, στο Byzantion XXI (1951), fasc., 285-310).
Άγγελος Χωρέμης
Ο Λιβανιος στον λογο του αναφερει ότι αυτά τα εκαναν ελαχιστοι και μαλιστα στην υπαιθρο και όχι στις πολεις. Και αναφερει ότι ο Θεοδοσιος δεν καταστρεψε τιποτα. Που πηγαν αραγε τα εδικτα που εφερες παραπανω? Αν ηταν οργανωμενη κρατικη βια, δεν θα εστελνε τον λογο αυτό στον Θεοδοσιο.
Υγ. Αυτα τα ''λιγα'' για τις ανακριβειες.....
Και τα λοιπα ειναι παρομοια.
quote:
Αυτα τα ''λιγα'' για τις ανακριβειες
Για να δούμε και τις "ακρίβειες" που παραθέτεις ως εκπρόσωπος των υπαλλήλων της ΟΟΔΕ (ενδεικτικά μόνο γιατί το θέμα αυτό υπάρχει σε πλήρη ανάπτυξη αλλού).
quote:
Apeiron
380 μ.Χ. Στις 27 Φεβρουαρίου, ο αυτοκράτωρ Φλάβιος Θεοδόσιος( ο αποκαλούμενος και Μέγας από τους χριστιανούς ) απαγορεύει όλες τις θρησκείες πλην της χριστιανικής,ορίζει επίσημη και ΜΟΝΑΔΙΚΗ θρησκεία του κράτους τον χριστιανισμό και κηρύσσει εκτός νόμου κάθε άλλη λατρεία. Όποιος δεν είναι χριστιανός χαρακτηρίζεται ως σιχαμερός, αιρετικός, μωρός και τυφλός και απειλούνται με επουράνια και επί γης τιμωρίαΕκπρόσωπος ΟΟΔΕ
Δεν απαγορευσε τις άλλες θρησκειες. Απαγορευσε σε όσους δεν ήταν Ορθόδοξοι να φέρουν τον τίτλο «Χριστιανοί Καθολικοί». Διαταζει να λεγονται ‘’αιρετικοι’’. Δεν μιλαει για εθνικους. Ο εθνικος δεν λεγεται ‘’αιρετικος’’. Τα ιδια χαρακτηριζαν και οι πολυθειστες τους χριστιανους αρχικα.
Ο νόμος 16.1.2 του Θεοδόσιου που εκδόθηκε το 380 και ενσωματώθηκε αργότερα και στο Corpus Juris Civilis του Γιουτπράδα με τον αριθμό 1.1.1, λέει επί λέξη:
Ολοι οι υπήκοοι της αυτοκρατορίας θα ακολουθούν τη θρησκεία που μας παραδόθηκε από τον Αγιο Πέτρο και θα πιστεύουμε στον ένα θεό, τον υιό του και το άγιο πνεύμα σαν Αγία Τριάδα. Οσοι συμφωνούν με το νόμο αυτό θα φέρουν το όνομα του καθολικού χριστιανού, ενώ για τους υπόλοιπους, που τους θεωρούμε τρελούς και ανόητους, διατάζουμε να φέρουν το όνομα των αιρετικών τους δογμάτων, και θα τιμωρηθούν πρωτίστως από τη Θεία δίκη όσο και από την εξουσία που μας δόθηκε ελέω θεού.
Οταν λέει "όλοι οι υπήκοοι θα ακολουθούν την ίδια θρησκεία" θεωρείς πως δεν απαγορεύει τις υπόλοιπες θρησκείες πλην της ασιατικής;
Τι τις κάνει, τις πριμοδοτεί;
quote:
Αν διαβασεις τον εθνικο Λιβανιο θα δεις αλλα πραγματα.
Οντως, όποιος έχει διαβάσει Λιβάνιο, βλέπει άλλα πράγματα απ' αυτά που ισχυρίζεσαι.
quote:
Όταν ο αυτοκράτορας άκουσε αυτά τα λόγια, τα πήρε τόσο κατάκαρδα
Σίγουρα δεν θα έφαγε το μεσημέρι. Τι άλλο έπαθε;
quote:
δεν δίστασε να κάνει δημόσια μετάνοια
Οχι ρε συ! Τον τσάκισε μιλάμε... Κι όλο αυτό για 14.000 εθνικούς μόνον που έσφαξε. Ασε που σύμφωνα με την ΟΟΔΕ, ο Αμβρόσιος τον τιμώρησε πολύ σκληρά. Του κράτησε μούτρα και δεν του μιλούσε ενώ όταν ο Θεοδόσιος πήγε στην εκκλησία, ... τον έβαλε να καθίσει μαζί με τους άλλους.
Τιμωρία, όχι αστεία!
quote:
Ποτε δεν ανακηρυχτηκε ΄΄αγιος΄΄ ο Θεοδοσιος.
Εχω βάσιμες πληροφορίες πως η εκκλησία τον ανακήρυξε "Μέγα". Για δες το.
quote:
Εφόσον θεωρούσαν ότι είναι βιβλία μαγείας, θεώρησαν σωστό να τα κάψουν.
Το βιβλίο του Πορφύριου γιατί το έκαψαν; Εγραφε για μαγεία; Κι όμως, αφιέρωσαν ολόκληρο νόμο για το κάψιμό του και την τιμωρία αυτών που είχαν αντίτυπο. Η δικαιολογία; "Δεν επιθυμούμε γραπτά που δεν συμφωνούν με τη λατρεία μας να γίνονται γνωστά στους ανθρώπους." (νόμος 1.1.3-1 του Θεοδόσιου Β΄ ενσωματωμένος στη νομοθεσία του Γιουτπράδα).
Το ίδιο ερώτημα υπάρχει και για τα βιβλία του Νεστόριου, του Ευτύχιου, των Μανιχαίων... Κι όλα καιγόταν με την ίδια δικαιολογία: Για να μην μάθει ο κόσμος τι έγραψαν.
quote:
Σε ποιον κανονα αναφερεσαι? Μπορεις να μου τον υποδειξεις?
Κλήμεντος Ρώμης, αποστολικού πατρός και επισκόπου, τιμωμένου από την Ορθόδοξη εκκλησία στις 24 Νοεμβρίου, βοήθειά μας.
Η απαγόρευση ανάγνωσης βιβλίων, όπως τη μεταφέρει ο Apeiron βρίσκεται στο έργο του "Διαταγαί των δώδεκα αποστόλων", βιβλίο πρώτο, κεφάλαιο 6, πρώτη παράγραφος. Κάτσε να στο δώσω.
quote:
Ποτε δεν εφαρμοστηκαν αυτά.
Μα φυσικά. Εχουμε τις δύο όψεις της Ρώμης, παγκόσμια ιστορική πρωτοτυπία (η οποία ανακαλύφθηκε από τους χριστιανούς και δη από τους πρόσφατους. Αυτούς, ... του Μεταλληνού).
Στη Ρώμη, δεν υπήρχε κανένας νόμος για διωγμούς των χριστιανών, αλλά οι νόμοι αυτοί ... εφαρμόστηκαν.
Στην Κωνσταντινούπολη είχαμε δεκάδες νόμους κατά εθνικών, αιρετικών, μη χριστιανών γενικά, κατά των ναών τους, των βιβλίων τους, των αστικών, διοικητικών και κληρονομικών δικαιωμάτων τους, που επέβαλλαν πειθαρχικές, ποινικές και διοικητικές κυρώσεις, που τιμωρούσαν με εξορίες, βασανιστήρια "με μεταλλικά όργανα", σταυρώσεις, θάνατο, που επιβάλλανε υποχρεωτικό βάφτισμα στο όνομα του Γιαχωβά αλλά... κανείς απ'αυτούς δεν εφαρμόστηκε (!)
Συγκεκριμένος νόμος του Ιουστινιανού (1.5.18 παρ. 4)καταργήθηκε μόλις ... το 1988 (!)
Αλλά δεν εφαρμόζονταν!
quote:
Ο λόγος του Λιβανίου «Υπέρ των Ιερών» δεν γράφτηκε λόγω ακροτήτων
Μα είναι προφανές. Αυτό που λέει ο Λιβάνιος "μην τους καταστρέφεις γιατί είναι δημόσια κτίρια" δεν το είπε στον αυτοκράτορα. Στον επερχόμενο σεισμό το είπε (οι σεισμοί τότε καταστρέφανε μόνον τους μαρμάρινους ελληνικούς ναούς και άφηνε απείραχτα τα πλινθόκτιστα εκτρώματα του Γιαχωβά). Και οι οδηγίες που έδιναν οι χριστιανοί μέσα στα "πατερικά κείμενα" πώς να καίνε τους ναούς, απευθυνόταν ... στους οικοπεδοφάγους της εποχής.
Τελικά, με το σπαθί σου είσαι εκπρόσωπος της ΟΟΔΕ.
macedon
Γιατί σίγουρα κάποιον εκπροσωπείς, αλλά προφανώς, ντρέπεσαι να
μας πεις...
Και θα εξηγηθώ:
Ο Σωζομενος αναφερει………….. «μέσα στους νόμους ο Θεοδόσιος περιέγραφε τιμωρίες που δεν εφαρμοζόταν. Φρόντιζε όχι να τιμωρεί αλλά να προκαλεί το φόβο της τιμωρίας» (Σωζόμενου, Εκκλησιαστική Ιστορία, 7, 12).
Έστω λοιπόν ότι δεν εφαρμόστηκαν.Ακόμα και έτσι συμφωνούμε πως προσπαθούσε να πειθαναγκάσει τον κόσμο, έστω και με τον ΦΟΒΟ της ποινής , να γίνει χριστιανός .
ΦΟΒΟΣ της αμαρτίας, ΦΟΒΟΣ της ποινής. Το πνευματικό σκοτάδι και στις δύο περιπτώσεις είναι το μόνο σίγουρο.
Ήρθε και ταίριαξε...Τι σου λεγα στο προηγούμενο ποστ;
για να προστατεύσουν τους νομοταγείς Εθνικούς από κακοποιήσεις από μέρους των φανατικών χριστιανών και απαίτησαν σύμφωνα με νόμο να καταβάλλεται διπλάσια αποζημίωση για κλοπή περιουσιών» (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτικής Αθηνών Α.Ε., τ. Ζ', σ.345).
Εμένα αυτό γιατί μου θυμίζει την νεότερη Ελλάδα;Πρώτα καίμε, μετά αποζημιώνουμε με ψιχουλα και τσεπωνουμε στρεμματα.Και το παιζουμε και συγκλονισμένοι. Φαντάσου ότι τα ίδια μας λένε σήμερα, γιατί να μην τα λέγανε και τότε όπου και μεσα δεν υπήρχαν, και κανεις δεν μπορούσε να αμφισβητήσει το λογο του αυτοκράτορα και της Εκκλησιας+ ΦΟΒΟΣ αμαρτίας+ φόβος ποινής.
Παιδιά της ΟΟΔΕ , ούτε σας ξέρω , ούτε ξέρω τι σημαίνουν τα αρχικά σας.Δυστυχώς ο χριστιανισμός, σαν κάθε τι καινούριο, ήρθε να επικρατήσει σε έναν ελλαδικό χώρο που είχε γνωρίσει την παρακμή.
Τα πολιτικά παιχνίδια ήταν τεράστια. Ο Κωνσταντίνος ήταν ο τελευταίος, αυτός που κέρδισε την μονομαχία με τους υπόλοιπους Αυγούστους, αυτός που προσπάθσε να δράσει και διπλωματικά, ειδικά στην περίπτωση του Λικίνιου. Και ένα όπλο στην φαρέτρα του, το πιο σημαντικό εκτός από το μυαλό του, ήταν και η καινούρια θρησκεία.
Σε μια περίοδο που οι εδαφικές αναλογίες στην αυτοκρατορία ήταν πολύ ευθραυστες , ο Κωνσταντίνος οικειοποιήθηκε το φαινόμενο χριστιανισμός, γνωρίζοντας πολύ καλά πως όσο μεγαλύτερες δυνάμεις διέθετε τόσες περισσότερες πιθανότητες θα είχε να βγει νικητής από την μάχη των αυγούστων. Διείδε τη δυναμική της νέας θρησκείας στα χαμηλά στρώματα, μια ιδεολογία που δημιουργούσε ανθρώπους φτωχούς και αμόρφωτους, έναν όχλο στα χέρια ενός πανέξυπνου ανθρώπου.
Άρρηκτα συνδεδεμένο με τη μάχη που επρόκειτο να δοθεί και που θα έμενε στην ιστορία ως η μάχη της Μιλβίας γέφυρας, είναι το περίφημο όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, την παραμονή της μεγάλης σύγκρουσης: ο φωτεινός σταυρός, που σχηματιζόταν με τα ελληνικά γράμματα Χ-Ρ, με την επιγραφή «Εν τούτω νίκα» (στα λατινικά: hoc signo victor eris). Ο χριστιανός ρήτορας Λακτάντιος, ο οποίος ήταν δάσκαλος του πρωτότοκου γιου του Κωνσταντίνου, Κρίσπου, συνεπώς είχε στενές σχέσεις με την αυτοκρατορική οικογένεια, αναφέρει ότι το όραμα του Κωνσταντίνου ήταν ενύπνιο. O Ευσέβιος παρατηρεί μόνο ότι ξεκινώντας ο Κωνσταντίνος να σώσει τη Ρώμη, "προσευχήθηκε στο Θεό του ουρανού και για τον Λόγο του, τον Ιησού Χριστό.." [2] Εικοσιπέντε χρόνια αργότερα, ένα άλλο έργο που κάκώς αποδίδεται στον Ευσέβιο [3] «Τα εις βίον Κωνσταντίνου» περιγράφει με ιδιαίτερη έμφαση το γεγονός ως αληθινό όραμα, το οποίο εμφανίστηκε στο μεσημεριάτικο ουρανό και το είδαν και οι στρατιώτες. Μάλιστα συνεχίζει την αφήγησή του λέγοντας ότι το άλλο βράδυ, στη συνέχεια του θείου οράματος, εμφανίστηκε ο Χριστός στον Κωνσταντίνο και τον πρόσταξε να βάλει το σταυροειδές σύμπλεγμα ως έμβλημα στις ασπίδες των λεγεώνων του. Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος απέφευγε να μιλάει για την εμπειρία του αυτή, δε δίσταζε όμως να αποδίδει την τελική επικράτησή του στη βούληση του Θεού των Χριστιανών.Στην αψίδα που έστησε το 315 σε ανάμνηση τις νίκης του, χάραξε ότι η νίκη ήταν καρπός θείας εμπνεύσεως.
Πανέξυπνο! Μεγαλοφυές! Θειας έμπνευσης ο καρπος της νίκης, το πρώτο βήμα έγινε και το πιο σημαντικό.Η μοίρα της αυτοκρατορίας και της νεας θρησκείας συμπορεύονται με αυτό το μεγαλοφυές τέχνασμα του Κωνσταντίνου.
Και κλείνοντας το θεμα, βλέπουμε και πιο πάνω την προσπάθεια να στηριχτεί ακόμα πιο εύγλωτα το όραμα και η θεική του φύση, για προφανεις λόγους φυσικά...
Καλή καρδιά και ανοιχτά μυαλά και μάτια.
Για παράδειγμα, ο Σωζόμενος, στην εκκλησιαστική του ιστορία, γράφει ότι όλοι οι Ελληνιστές, εκείνον τον καιρό (371 μαχχ. Αντιόχεια, χριστιανός αυτοκράτωρ Βάλλης (Βάλλενς) θανατώθηκαν.
Διετάχθη (επί μία δεκαετία) άλλους να τους κάψουν και άλλους να σκοτώσουν με σπαθί. Μάλιστα τονίζει ότι σε ολόκληρη την επικράτεια του εν λόγω αυτοκράτορα, θανατώθηκαν όλοι οι φιλόσοφοι και επειδή τους ξεχώριζαν απ’ την εσθήτα (και πιθανόν ότι δεν κατανοούσαν ήταν φιλοσοφία), σκότωσαν και όσους την φορούσαν κι ας μην ήταν φιλόσοφοι.
Ο Ζώσιμος γράφει ότι ολόκληρη η Ελλάδα βρέθηκε στα χέρια των βαρβάρων.
Επίσης ότι όποιος θεωρείτο Έλληνας εκτελείτο επί τόπου, επίσης αναφέρει ότι επί Θεοδοσίου παντού ακούγονταν κραυγές θρήνου και απελπισίας, ότι τα θύματα καταδικάζονταν σε θάνατο χωρίς δίκη, τους άρπαζαν τις περιουσίες (αυτές που σήμερα έχουν γίνει περιουσία της εκκλησίας και έχει δικαίωμα να την κάνει ότι θέλει) και άφηναν στο δρόμο τις γυναίκες και τα παιδιά τους.
Το 529 μαχχ. με εντολή του Γιουτπράδα, ξέσπασαν τρομεροί διωγμοί κατά των ανόσιων και μυσαρών Ελλήνων, με αποτέλεσμα αμέτρητες χιλιάδες νεκρούς.
Ο Μαλάλας στην χρονογραφία του, γράφει ότι εκείνον το χρόνο, δημεύτηκαν οι περιουσίες αυτών που θανατώθηκαν (με μεγάλο κατάλογο ονομάτων), όρισε να μην πολιτεύονται οι Ελληνίζοντες και τους δόθηκε ΤΡΙΜΗΝΗ προθεσμία προκειμένου να ασπαστούν την ορθόδοξη πίστη.
Και το κερασάκι στην τούρτα είναι τα μισελληνικά αναθέματα της έβδομης οικουμ. συνόδου (787 μαχχ.) όπου προήδρευε το αιμοβόρο κτήνος που άκουγε στο όνομα Ειρήνη η Αθηναία, έκλυτη και διεφθαρμένη, που την αγίασαν, όπως και άλλες πόρνες.
Ο Mac Myller στο έργο του “cristianity and paganism”, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι πολλοί αυτοκτονούσαν για να μη δώσουν τη χαρά στα ιερά κτήνη του χριστού, να τους βασανίσουν πριν τους παλουκώσουν, σταυρώσουν ή αποκεφαλίσουν…
Ανεφάρμοστα διατάγματα ήταν η αιτία και η αφορμή να γίνουν όλ' αυτά;;;
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
http://www.mindfloga.blogspot.com/
quote:
πολλοί αυτοκτονούσαν για να μη δώσουν τη χαρά στα ιερά κτήνη του χριστού, να τους βασανίσουν πριν τους παλουκώσουν, σταυρώσουν ή αποκεφαλίσουν…
Ανεφάρμοστα διατάγματα ήταν η αιτία και η αφορμή να γίνουν όλ' αυτά;;;
Εφ' όσον οι ελληνικοί ναοί γκρεμίζονταν από σεισμούς (οι οποίοι τελείως συμπτωματικά άρχισαν να υπάρχουν μετά την υπογραφή των διαταγμάτων εξόντωσης του ελληνισμού), σκέφτηκες μήπως οι παραπάνω απλά αυτοκτονούσαν για άλλους λόγους; Π.χ., ψυχολογικά προβλήματα, χρέη από τζόγο, ερωτικές απογοητεύσεις...
macedon
quote:
γιαπετ
Για παράδειγμα, ο Σωζόμενος, στην εκκλησιαστική του ιστορία, γράφει ότι όλοι οι Ελληνιστές, εκείνον τον καιρό (371 μαχχ. Αντιόχεια, χριστιανός αυτοκράτωρ Βάλλης (Βάλλενς) θανατώθηκαν.
Για βάστα βρε γιαπετ. Μήπως πρέπει να φυλάξεις και κανέναν "ελληνιστή", πατινή που λέμε, και για τον επόμενο καιρό;
Άμα τους θανατώσεις όλους, που θα βρούμε άλλους για τον επόμενο καιρό;;
Για σκέψου το λίγο! Δεν είναι κακή ιδέα!
