- Κιβωτός - ΜΥΘΟΣ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!
Έγινε φως και μπορεί να συνεχιστεί η συζήτηση επί μαθηματικών βάσεων!
Τα σέβη μου Ostria.

Στο μέλλον.

---

'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-

Τέλος δεν έβαλα τυχαία την Βαβιλί στην αναφορά μου. «Η πύλη του θεού», ωραίο όναμα ε; Μα μήπως υπήρχε και μία πόλη εκεί πάνω προς τον βορρά που ονομαζόταν «η πύλη του παραδείσου» και ίσως μία άλλη πόλη η οποία να ονομαζόταν «παράδεισος»; Αλήθεια μπορεί κάποιος από εσάς να μου μεταφράσει στα νέα ελληνικά την λέξη «παράδεισος». Για ψάξτε το λίγο. Μήπως η λέξη έχει παραφθαρεί στην σημασία της όπως ή λέξη «άγγελος» και τελικά αντί να σημαίνει αυτός που φέρνει τα νέα να σημαίνει ένα άλλο πλάσμα;

Στο θέμα του τιμονιού υποθέτουμε ότι δεν υπήρχε ανάγκη εφ όσον δεν είχαν σκοπό να την κατευθύνουν προς κάπου συγκεκριμένα (ο Θεός τους οδηγούσε σύμφωνα με το κείμενο).

Τώρα να υποθέσουμε ότι αναφέρεται σε ένα κτίσμα πάνω σε βουνό ή λόφο, τότε δεν ταιριάζουν ούτε τα περί πλεύσης, ούτε τα περί αράγματος της κιβωτού..
Πάντως αυτό που λες ίσχυε. Από τις αρχαίες τοπικές παραδόσεις για μας τουλάχιστον, υπήρχαν πολλοί που σώθηκαν από τον κατακλυσμό (ή τους κατακλυσμούς) ανεβαίνοντας πάνω στα βουνά.

Τοπικές Παραδόσεις:

1) Εν Μεγάροις, η λεγομένη "επομβρία η επί Δευκαλίωνος" συνέβει ότε βασίλευε ο Μέγαρος, υιός του Διός, ο οποίος εσώθη μετά της μητρός του Σιθνίδος νύμφης, επί της κορυφής της Γερανίας (1451μ)

2) Εν Αργει, ένθα κατέφυγε αυτός ο Δευκαλίων λήξαντος του κατακλυσμού, και ίδρυσε προς ανάμνησιν δια την άφεσιν του ιερόν του "Διός Αφέσιου".

3) Εν Αρκαδία (arca = κιβωτός;), βασιλεύοντος του Νυκτίμου συνέβει ο κατακλυσμός ούτος μετά μεγάλων αστραπών, βροντών και κεραυνών εκ των οποίων εσώθη ο Νύκτιμος.
(Μια λίγο διαφορετική παράδοση είναι αυτή που λέει ότι ο κατακλυσμός έγινε επί βασιλείας του Λυκάονος επειδή από ασέβεια θυσίασε στον Δία ένα παιδί. Οι άνθρωποι σώθηκαν στην κορυφή του όρους Κυλλήνη-2376μ)

4) Εν Ηλιδι, βασιλευόντος του Αεθλίου, εγγονού του Δευκαλίωνος.

5) Εν Αθήναις, πλείσται παραδόσεις περί τούτου υπάρχουσιν, ιδίως το ότι εσώθησαν εκ του κατακλυσμού οι επονομασθέντες "χύτρινοι" άνθρωποι. (Αυτό πάλι τι σημαίνει, παραμένει ένα μυστήριο)

Αν μιλάμε για κάποιο είδος ναού πάνω στις κορυφές καλώς -το ξέρουμε ότι υπήρχαν-, αλλά να αναφέρεται σε πόλη λίγο χλωμό μου ακούγεται. Επειδή το λογικό θα ήταν να είχαν σωθεί και οι κάτοικοι της πόλης μαζί με τον Νώε και την οικογένειά του.
Για την ετυμολογία του "παράδεισος" εντάξει θα μπορούσε ίσως να γραφόταν αλλιώς και να σημαίνει "παρά την δύση" αλλά είναι Περσική λέξη (pairida eza-) και σημαίνει περιφραγμένος κήπος ή περιβόλι.

Από εκείνες τις σημειώσεις που σου έλεγα μου έχουν μείνει κάποια ενδιαφέροντα σχέδια που ψάχνω να τα βρω στο internet για να στα δείξω.
Ok βρήκα τα σπίτια των πνευμάτων στα Φίτζι
http://www.museum.vic.gov.au/fiji/details.aspx?ID=740&Mode=ByTopic&Topic=

Υπάρχουν longhouses (ή collective houses) στο Βόρνεο, στην Μαλαισία και στους Algonquin (ανατολικές ΗΠΑ).
Δες το εσωτερικό σπιτιού στο Βόρνεο

Και για την Μαλαισία πολλές φωτός εδώ
http://www.photographersdirect.com/stockimages/l/longhouse.asp
Δες και ένα σπίτι των Algonquin από τον Καναδά

Σύμφωνα με τις σημειώσεις μου αυτές είναι "πολυκατοικίες" ανεπτυγμένες σε μήκος που χτίζονται και κατοικούνται από μία μεγάλη ή πολλές οικογένειες και η καθε μία τους είναι υπεύθυνη για το δικό της "διαμέρισμα". Μερικές φορές το σπίτι αυτό μπορεί να αντιστοιχεί σε ολόκληρο χωριό.

Οταν δεν έχω άποψη γιατί θεωρώ ότι είμαι άσχετη με το θέμα προτιμώ να μη μιλώ... Ελπίζω να μη βλέπεις κάτι κακό σε αυτό...

Kαι για μια ακόμη φορά (καταντά βαρετό πια) ταυτίζομαι με την Οστρια γιατί ούτε και μένα τα μαθηματικά είναι το δυνατό μου σημείο.

Το καλοκαίρι βγήκε μία είδηση που δεν την συζητήσαμε.

Noah's Ark?
For Real

http://www.worldviewweekend.com/secure/cwnetwork/article.php?ArticleID=813

Μία νέα περιοχή μπήκε το καλοκαίρι στο κυνήγι της κιβωτού του Νώε (ή του Ουτναπίστημ). Η περιοχή είναι βόρεια της Τεχεράνης, τα βουνά που περικλύουν την πόλη (μάλλον πρόκειται για τα βουνά Alborz).

Το αντικείμενο βρέθηκε από μία 14μελή ομάδα Αμερικανών εξερευνητών υπό την εποπτεία του Dr. Bob Cornuke, στα 13,120 πόδια πάνω από το επίπεδο της θάλασσας (υποσημείωση, βόρεια της Τεχεράνης βρίσκεται η Κασπία).
Τι βρέθηκε; Πετρωμένο ξύλο ή κάτι που μοιάζει με ένα μεγάλο αντικείμενο φτιαγμένο από πετρωμένο ξύλο (κομμάτια εξετάστηκαν και είπαν ότι όντως πρόκειται για ξύλο), σε μία περιοχή πάνω στα βουνά όπου υπάρχουν αρχαία κοχύλια αλλά και κομμάτια κεραμικά και πιθανόν κάποιος αρχαίος βωμός.
Ολα αυτά βέβαια μπορούν να χρονολογηθούν με άνθρακα 14, δεν είδα να υπάρχουν αποτελέσματα ακόμα.

Για τον παράδεισο και την ετυμολογία του από τα περσικά, σκέφτομαι και τους "κρεμαστούς" κήπους της Βαβυλώνας... σχετικό;
Δεν ξέρω τι υψώματα υπάρχουν στην μεσοποταμία και κοντά στα ποτάμια που να βολεύουν για να κτιστεί μία πόλη ή έστω ένας οικισμός. Αυτό θέλει ψάξιμο.

Οι γεζίντι πιστεύουν ότι ο Θεός έπλασε τον κόσμο και άφησε 7 αγγέλους να τον διαχειριστούν. Ο ένας από αυτούς είναι ο Αζαζέηλ ο οποίος αν και αρχηγός των άλλων έχασε την εύνοια του Θεού. Η λέξη σατανάς απαγορεύεται να την εκφέρεις και το όνομα του είναι Μέλεκ Τάος. Ίσως η θρησκεία τους να ξεκίνησε από τον Ζωροαστρισμό και κάποιοι μελετητές πιστεύουν ότι είναι απόγονοι των Μάρντι μιας αρχαίας περσικής φυλής που λάτρευε την αρχή του κακού. Δεν επιτρέπεται να έχουν κάτι γαλάζιο πάνω τους, λατρεύουν τις μουριές, τον ήλιο και μάλιστα το σύμβολο του είναι ο σταυρός!!! Επισης η θρησκεία τους απογορεύει την παιδεία!!!

Το απόσπασμα είναι καθαρά επιστημονικό, καθώς και ό,τι ακολουθήσει θα είναι άνω του μετρίου επιπέδου γνώσεων -αναφορικά τουλάχιστον με τις θετικές επιστήμες, γι’ αυτό θα συμβάλλω στη κατανόηση όσο μπορώ. Ελπίζω στο ενδιαφέρον σας και τη συμβολή των δικών σας γνώσεων, ακόμη και αν δεν είναι σαφές αυτή τη στιγμή το που μπορεί να πάει ακριβώς το θέμα. Σίγουρα πάντως δεν βρίσκεται τυχαία σ’ αυτό το φόρουμ.

Οι φώτος είναι από το νετ, και θα σας βοηθήσουν πολύ να καταλάβετε το κείμενο ανατρέχωντας σ' αυτές, και φυσικά ερωτώντας ό,τι θέλετε.

Σκαραγκάς Δημήτριος (διδάκτωρ Α.Π.Θ, ειδικευθείς στην Ψυχιατρική και στη Νευρολογία. Διευθύνων Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης), «Ο ευαίσθητος ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ», εκδ. IANOS 2010

ΠΛΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ (σελ.179-187),(οι αριθμοί στο κείμενο από 1-16, αντιπροσωπεύουν τις αντίστοιχες βιβλιογραφικές αναφορές στο τέλος του κειμένου)

Υπό το φως των σύγχρονων ερευνητικών δεδομένων είναι σήμερα λάθος να θεωρούμε τον εγκέφαλο ως μία σταθερή δομή ή, ακριβέστερα, ως μία δομή σταθερά διασυνδεδεμένων νευρικών κυττάρων. Οι έρευνες έχουν αποκαλύψει ότι οι νευρωνικές διασυνδέσεις, δηλαδή οι νευρικές συνάψεις, δεν παραμένουν σταθερές, αλλά μεταβάλλονται διαρκώς. Οι δενδρίτες, οι αποφύσεις, δηλαδή, των νευρικών κυττάρων οι οποίες δέχονται σήματα από προσυναπτικά νευρικά κύτταρα, φέρουν μικροσκοπικές προεξοχές, τις δενδριτικές στήλες, μέσω των οποίων έρχονται σε συναπτική επαφή με τα συναπτικά κομβία των προσυναπτικών νευραξόνων. Οι δενδριτικές στήλες κάτω από ειδικές συνθήκες συρρικνώνονται και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διακοπή της συναπτικής επαφής, ενώ άλλες φορές αυξάνονται ή δημιουργούνται νέες δενδριτικές στήλες, οπότε ως αποτέλεσμα προκύπτει η διαμόρφωση νέων συνάψεων.

Η διαρκής αυτή αλλαγή των νευρωνικών διασυνδέσεων υπό την επήρεια περιβαλλοντολογικών ή ενδογενών ερεθισμάτων αποτέλεσε ένα από τα κεντρικά στοιχεία που αποθάρρυναν την αντίληψη της προσομοίωσης του εγκεφάλου με έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Διότι, με δεδομένο ότι στον ηλεκτρονικό υπολογιστή οι διασυνδέσεις - καλωδιώσεις του είναι πάντα σταθερές, ο εγκέφαλος προσομοιούμενος μ’ αυτόν θα αποτελούσε έναν υπολογιστή που... μεταβάλλεται συνεχώς. Αυτός ο τρόπος, όμως, λειτουργίας δε συνάδει με τη λειτουργία του κλασικού ψηφιακού υπολογιστή. Έχει διαπιστωθεί, όμως, ότι μέσω των συνεχών αυτών αλλαγών των νευρικών συνάψεων καθίσταται δυνατό να καταγραφούν μακροπρόθεσμες μνήμες και επομένως να αποθηκευθούν δεδομένα 1,2,3,4,5.

Σύμφωνα με πολλούς ερευνητές, οι μεταβολές αυτές συμβαίνουν μέσα σε χρονική διάρκεια λίγων δευτερολέπτων. Αν συνδυάσει κάποιος αυτό το δεδομένο, με το εύρημα ότι αναμνήσεις προσδιορίζονται και αποθηκεύονται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, τότε κατανοεί το θεμελιώδη ρόλο που παίζουν αυτές οι αλλαγές στις διαμορφώσεις των συνάψεων, στο πλαίσιο της εγκεφαλικής πλαστικότητας.

Ο Hebb, το 1954, πρότεινε την άποψη ότι εάν η διέγερση ενός νευρώνα επιφέρει τη διέγερση ενός άλλου νευρώνα με τον οποίο συνδέεται στο πλαίσιο μιας νευρικής σύναψης, τότε αυτή η σύναψη ενισχύεται. Αντίθετα, όταν n διέγερση ενός νευρώνα δεν είναι ικανή να επιφέρει τη διέγερση ενός άλλου νευρώνα, τότε η σύναψη αυτή ατονεί. Κατά τη διάρκεια των διαδικασιών που συμβαίνουν, σύμφωνα με το σχήμα αυτό του Hebb, κατά το οποίο μια σύναψη μπορεί να ενισχύεται ή να ατονεί, προκύπτουν διαδικασίες μάθησης.

Ο όρος «πλαστικότητα του εγκεφάλου» ή «νευροπλαστικότητα» αναφέρεται στην προαναφερθείσα ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργεί νέες συνάψεις, νέες συνδέσεις δηλαδή μεταξύ των νευρώνων του. Με τον τρόπο αυτόν αναδιαμορφώνονται, επίσης, ο σωματοαισθητικός και ο σωματοκινητικός χάρτης του εγκεφάλου, αναδιαμορφώνεται, δηλαδή, το ίδιο το οργανικό του υπόστρωμα. Κάθε περιοχή του ανθρώπινου σώματος αντιπροσωπεύεται αισθητικά σε εξειδικευμένες περιοχές του εγκεφαλικού φλοιού, οι οποίες συνθέτουν το σωματοαισθητικό φλοιό, ενώ οι αντίστοιχες περιοχές του φλοιού, οι οποίες εκπροσωπούν κινητικά τις διάφορες περιοχές του σώματος, συνθέτουν το σωματοκινητικό φλοιό. Έχει αποδειχθεί ότι οι φλοιικοί αυτοί χάρτες δεν είναι σταθεροί, αλλά μεταβάλλονται, διευρυνόμενοι ή συρρικνούμενοι, ανάλογα με τα ερεθίσματα που δέχονται από το περιβάλλον και ανάλογα με τη χρήση των περιοχών τις οποίες εκπροσωπούν.

Είναι γνωστό ότι n ανάπτυξη - ωρίμανση του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος είναι μία διαδικασία εξόχως δυναμική. Τα νευρικά κύτταρα του εμβρύου, τα οποία θα διαμορφώσουν αργότερα τον εγκεφαλικό φλοιό, αρχικά βρίσκονται εγκατεστημένα κοντά στις κοιλίες του εγκεφάλου, απ’ όπου μεταναστεύουν κατά μήκος των ακτινωτών κυττάρων της νευρογλοίας και σταματούν σε ειδικές θέσεις, όπου θα ωριμάσουν και θα αποκτήσουν τους δενδρίτες και τους νευράξονές τους. Αναπτύσσοντας τους δενδρίτες και τους νευράξονες, τα νευρικά κύτταρα συνδέονται μεταξύ τους μέσω συναπτικών επαφών, πολλές από τις οποίες στη συνέχεια εξαλείφονται. Κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης των νευρικών κυττάρων, γενετικές μεταλλάξεις, αλλά και περιβαλλοντολογικές επιδράσεις είναι δυνατό να επιφέρουν διαφοροποιήσεις στην ωρίμανση του εγκεφάλου, με συνέπειες που αφορούν τη λειτουργικότητά του 6.

Κάποτε ήταν αποδεκτό ότι ο εγκέφαλος με το τέλος της εφηβείας ολοκληρώνεται, ωριμάζει και επομένως αυτός ο εγκέφαλος είναι δομημένος - προετοιμασμένος για να αντιμετωπίσει στη συνέχεια τις ανάγκες της υπόλοιπης ζωής του ανθρώπου.

Σήμερα έχει αποδειχθεί ότι ο εγκέφαλος όχι μόνο δεν παραμένει στατικός, όχι μόνον είναι εύπλαστος, αναδιαμορφώνοντας καινούριες συνάψεις ή καταργώντας άλλες υπό την επήρεια περιβαλλοντολογικών ερεθισμάτων, αλλά δημιουργεί και νέα νευρικά κύτταρα κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής του.

Παρά το γεγονός ότι η ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου εμφανίζει μεγαλύτερη δυναμική πριν από τη γέννηση και ο εγκέφαλος αποκτά το μεγαλύτερο μέρος του όγκου του μέχρι την ηλικία των πέντε ετών, αρκετές διαδικασίες που επηρεάζουν την εγκεφαλική δομή παραμένουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου. Η μυελινοποίηση των νευραξόνων και n διακλάδωση των δενδριτικών αποφύσεων των νευρικών κυττάρων συνεχίζεται με έντονο ρυθμό κατά την εφηβική ηλικία, αλλά υφίσταται, έστω και σε μικρότερο βαθμό, καθ’ όλη τη διάρκεια του ανθρώπινου βίου. Η δημιουργία νέων νευρικών συνάψεων συνεχίζεται κατά την ενήλικη ζωή, ενώ πρόσφατα αποδείχθηκε ότι και η γένεση νέων νευρικών κυττάρων συνεχίζεται επίσης, κατά την ενήλικη ζωή, σε περιοχές του ιππόκαμπου και στον οσφρητικό βολβό, Παράγοντες που διεγείρουν τη γένεση νευρικών κυττάρων στον ιππόκαμπο είναι η μάθηση, η άσκηση, η ψυχοθεραπεία, ενδογενείς αυξητικοί παράγοντες και κάποιοι φαρμακευτικοί παράγοντες. Ο ιππόκαμπος, όμως, αντίστροφα, είναι ευαίσθητος σε παράγοντες όπως το στρες, η ηλικία ή οι ασθένειες, οι οποίοι συμβάλλουν στην καταστροφή νευρικών κυττάρων η συνάψεων. Βέβαια καταστροφή νευρικών κυττάρων η συνάψεων μπορεί να συμβεί και σε άλλες περιοχές εκτός του ιππόκαμπου.

Είναι κοινά αποδεκτό ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά δεν κληρονομείται. Η συμπεριφορά του ανθρώπου διαμορφώνεται σταδιακά, ως αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης του περιβάλλοντος με το οργανικό υπόστρωμα. Τα νευρωνικά κυκλώματα, υπεύθυνα για τις νοητικές λειτουργίες και τη συμπεριφορά, αναπτύσσονται υπό την επίδραση περιβαλλοντολογικών ερεθισμάτων. Ο Edelman, στα 1978, πρότεινε την άποψη ότι η δομή του νευρικού συστήματος και η συμπεριφορά των όντων διαμορφώνεται από ένα πλήθος μη προβλέψιμων εξωτερικών ερεθισμάτων 8. Η πρόταση αυτή επιβεβαιώνεται πλέον σήμερα από την έρευνα της λειτουργίας του εγκεφάλου μέσω των σύγχρονων λειτουργικών απεικονιστικών μεθόδων έρευνας της εγκεφαλικής λειτουργίας.

Ο εγκέφαλος, λοιπόν, σήμερα, δεν αντιμετωπίζεται ως ένα όργανο δομικά και λειτουργικά σταθερό. Υπό την επίδραση περιβαλλοντολογικών, αλλά και ενδογενών ερεθισμάτων, βρίσκεται σε συνεχή δραστηριότητα όχι ως ένας απλός στατικός επεξεργαστής πληροφοριών, αλλά ως ένα ζωντανό όργανο αυτοοργανούμενο, το οποίο ανταποκρινόμενο στα ερεθίσματα που προσλαμβάνει και επεξεργάζεται αναδιοργανώνει συνεχώς το οργανικό του υπόστρωμα με σκοπό, μέσω της αναδιαμόρφωσης του, να ανταποκριθεί στις ανάγκες που προκύπτουν από τα ερεθίσματα που δέχεται.

Κατά τον Francisco Mora9 οι πλαστικές αλλαγές παράγονται σε νευρώνες και νευρικές οδούς που απελευθερώνουν νευροδιαβιβαστές και ενεργοποιούν υποδοχείς, πράγμα που ενεργοποιεί γονίδια και έτσι διεγείρει τη σύνθεση νέων πρωτεϊνών, υποδοχέων και άλλων μεμβρανικών συστατικών, οδηγώντας σε αλλαγές των νευρώνων και της δραστηριότητας των κυκλωμάτων. Με το δυναμικό αυτόν τρόπο ο κόσμος της χημείας και της φυσικής του εγκεφάλου μετατρέπεται σε βιοχημεία και μετά σε ανατομία, φυσιολογία και συμπεριφορά, ως ένα συνεχές.

Αλλά και η διαμέσου εκατομμυρίων ετών εξελικτική διαδικασία διαμόρφωσης του εγκεφάλου, που οδήγησε στη σημερινή δομή του, δείχνει ότι με διαδικασίες σχετικές με τη φυσική επιλογή, δομή και οι λειτουργίες του αναδιαμορφώνονταν συνεχώς μέχρι σήμερα, προσαρμοζόμενες στις εκάστοτε συνθήκες του περιβάλλοντος. Σήμερα είναι, πλέον, γνωστό ότι διάφοροι εξωτερικοί παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε αναδιαμόρφωση του οργανικού υποστρώματος. Ο Kandel έδειξε ότι μέσω της μάθησης προκαλούνται δομικές και λειτουργικές αλλαγές σε νευρικά κύτταρα, ενώ αλλάζουν και οι συναπτικές συνδέσεις μέσω ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης που οφείλεται στην εκμάθηση από το περιβάλλον10. Οι αλλαγές αυτές συμβαίνουν τόσο στις αισθητικές όσο και στις κινητικές οδούς, με αποτέλεσμα την αναδιαμόρφωση των φλοιικών χαρτών. Σχετικά με τα παραπάνω είναι και τα ευρήματα άλλων ερευνητών, οι οποίοι διαπίστωσαν αλλαγή του χάρτη του αισθητικού φλοιού ύστερα από αλλαγή του τρόπου χρήσης των δακτύλων 11.

Ο Ramachadran V. 12, μελετώντας την αισθητικότητα και τους φλοιικούs χάρτες ατόμων που υπέστησαν διάφορους ακρωτηριασμούς μελών τους, διαπίστωσε ότι μπορεί να συμβούν μεγάλες μεταβολές στην οργάνωση του εγκεφάλου του ενήλικου ατόμου, γεγονός που διαψεύδει τις παραδοσιακές αντιλήψεις της Νευρολογίας ότι ο εγκέφαλος των ενήλικων ατόμων παρουσιάζει σταθερότητα στις συνδέσεις του. Επίσης, έδειξε ότι αυτές οι μεταβολές συμβαίνουν ταχύτατα, ακόμη και εντός 48 ωρών. Ο ερευνητής αυτός, μελετώντας τους φλοιικούs χάρτες ατόμων μετά τον ακρωτηριασμό τους, διαπίστωσε ότι n φλοιική περιοχή όπου αντιπροσωπευόταν το ακρωτηριασμένο μέλος μετά τον ακρωτηριασμό του καταλαμβανόταν από παρακείμενες περιοχές, που αντιπροσώπευαν άλλα μέρη του σώματος. Έτσι, για παράδειγμα, στην περίπτωση ατόμου με ακρωτηριασμένο το χέρι, πάνω από τον αγκώνα, διαπίστωσε ότι n φλοιική περιοχή όπου εκπροσωπούνταν το ακρωτηριασμένο χέρι είχε καταληφθεί από την περιοχή όπου εκπροσωπούνταν το πρόσωπο, με αποτέλεσμα ο ερεθισμός του προσώπου του ατόμου να τον κάνει να νιώθει το ακρωτηριασμένο χέρι -φάντασμα.

Σήμερα, πολλοί ερευνητές ισχυρίζονται πλέον ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος μεταβάλλεται διαρκώς, σε σχέση με το μεταβαλλόμενο περιβάλλον, ενώ κάθε είδους εμπειρία και κάθε είδους εκμάθηση οδηγεί σε ενίσχυση των συναπτικών συνδέσεων. Αντίθετα, η αισθητηριακή αποστέρηση οδηγεί σε εξασθένηση των συναπτικών συνδέσεων. Αν το γεγονός αυτό το συνδυάσουμε με το γεγονός ότι άτομα ευρισκόμενα σε συνθήκες παντελούς αισθητηριακού αποκλεισμού εμφανίζουν ψευδαισθήσεις, μπορούμε να σκεφθούμε ότι οι εξασθενημένες συναπτικές συνδέσεις προσφέρουν άλλου είδους πληροφορίες, άλλου είδους πραγματικότητα στο φλοιό του εγκεφάλου.

Υπό το φως αυτών των ερευνητικών δεδομένων, σήμερα προτείνεται n άποψη ότι η ευεργετική δράση της ψυχοθεραπείας, στην αντιμετώπιση ψυχικών προβλημάτων, οφείλεται πιθανόν στην αλλαγή των νευρωνικών συνδέσεων, δηλαδή στην ενίσχυση των συναπτικών συνδέσεων πιθανόν μέσω αλλαγής της γονιδιακής έκφρασns13. Ερευνητές, χρησιμοποιώντας σύγχρονες απεικονιστικές λειτουργικές μεθόδους (ΡΕΤ) για τη μελέτη της εγκεφαλικής λειτουργίας, διαπίστωσαν ότι τόσο η συμπεριφορική θεραπεία όσο και n φλουοξετίνη (φάρμακο που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης και της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής) προκαλούν παρόμοιες μειώσεις στο μεταβολικό ρυθμό της κεφαλής του δεξιού κερκοφόρου πυρήνα, κατά την αντιμετώπιση της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής. Άλλη έρευνα έδειξε ότι η ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία έχει σημαντική επίδραση στο νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη (νευροδιαβιβαστής, ο οποίος ενοχοποιείται ότι εμπλέκεται στην παθογένεια της κατάθλιψns)14.

Πέρα από τις αλλαγές των νευρωνικών συνάψεων που αναφέρθηκαν, υπό τη επίδραση περιβαλλοντολογικών ερεθισμάτων, έχουμε αναφέρει ότι οι ίδιοι περιβαλλοντολογικοί παράγοντες, όπως n μάθηση, η άσκηση, η ψυχοθεραπεία, μπορούν να διεγείρουν την παραγωγή νέων νευρικών κυττάρων σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου, ενώ άλλοι εξωτερικοί παράγοντες, όπως το στρες, οι ασθένειες, ή η ηλικία, μπορούν να επιφέρουν καταστροφή των νευρικών κυττάρων.

Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελεί ένα άκρως ζωντανό, δυναμικό και εύπλαστο σύστημα, το οποίο πέρα από την υψηλού επιπέδου επεξεργασία των εισαγόμενων ερεθισμάτων που πραγματοποιεί, αναδιαμορφώνει με κάθε ευκαιρία μέσα από ενδογενείς αυτορρυθμιστικές διαδικασίες, συνεχώς το οργανικό του υπόστρωμα, με σκοπό να παράγει την καλύτερη δυνατή απόκριση, ανταποκρινόμενος στα ποικίλα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Αξίζει να μη μας διαφύγει το γεγονός ότι, όπως διαφάνηκε, ο δυναμισμός αυτός της διαρκούς αναδιαμόρφωσης του εγκεφάλου, με στόχο την ανταπόκριση του στα ποικίλα περιβαλλοντολογικά ερεθίσματα, δεν αποτελεί αποκλειστικό προϊόν γραμμικού ετεροκαθορισμού από το περιβάλλον ούτε αποκλειστικό προϊόν ενδογενούς γενετικού προκαθορισμού, αλλά προϊόν συνεχούς αλληλεπίδρασης μεταξύ περιβαλλοντολογικών και οργανικών παραγόντων.

Ένας άλλος σημαντικός ερευνητής, ο Damasio, τονίζοντας το ρόλο του περιβάλλοντος στη διαμόρφωση της εγκεφαλικής λειτουργίας, ισχυρίστηκε ότι οι νοητικές λειτουργίες μπορούν να γίνουν κατανοητές μόνο στο πλαίσιο της αλληλεπίδρασης του ανθρώπινου εγκεφάλου και του υπόλοιπου σώματος με το περιβάλλον15.Ένα άλλο ερευνητικό δεδομένο, που έχει προκύψει με τη βοήθεια των σύγχρονων λειτουργικών απεικονιστικών μεθόδων της εγκεφαλικής λειτουργίας είναι η διαπίστωση ότι οι φλοιικοί σωματοαισθητικοί χάρτες του εγκεφάλου διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Αυτό φαίνεται ότι αντανακλά το γεγονός ότι οι φλοιικοί χάρτες μεταβάλλονται ανάλογα με τα ερεθίσματα που δέχονται από το περιβάλλον, οπότε ανάλογα επεκτείνονται η συρρικνώνονται και η διαπίστωση αυτή αντανακλά με τη σειρά της το γεγονός ότι κάθε άτομο έχει διαμορφωθεί διαφορετικά, σε διαφορετικό περιβάλλον, έχει δεχθεί διαφορετικά ερεθίσματα και έχει αναπτύξει διαφορετικές δεξιότητες ή πνευματικά ενδιαφέροντα, με τελικό αποτέλεσμα την εντελώς διαφορετική διαμόρφωση των φλοιικών χαρτών από άτομο σε άτομο16.

Σήμερα είναι γνωστό ότι το κάθε άτομο ζει σε ένα περιβάλλον πλούσιο σε διάφορα ερεθίσματα, αναπτύσσει τις δικές του σχέσεις, οι οποίες είναι μοναδικές, επομένως διαθέτει απόλυτα προσωπικές εμπειρίες, οι οποίες εκπροσωπούνται στα νευρωνικά δίκτυα του κάθε ατόμου, διαμορφώνοντας μια μοναδική αρχιτεκτονική του εγκεφάλου, η οποία αρχιτεκτονική διαρκώς μεταβάλλεται, σε συγχρονισμό με το διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

Σήμερα θεωρείται αποδεκτό ότι αν και οι βασικές μοριακές, βιοχημικές, φυσικές, ακόμη και σημαντικές γενετικές διαδικασίες είναι κοινές για όλους τους ανθρώπους, οι διαφορετικές και απόλυτα μοναδικές εμπειρίες του κάθε ατόμου, οι οποίες διαμορφώνουν έναν εξατομικευμένο και διαρκώ δυναμικά μεταβαλλόμενο αρχιτεκτονικό χάρτη του εγκεφάλου για το κάθε άτομο, είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την ατομικότητα του ανθρώπου.

1. Penrose R., (1989). "ο Νέος Αυτοκράτορας», σ. 463, μτφρ. Νικολσίδου Β., εκδ. Γκοβόστη, Αθήνα.
2. Kandel E.R., Schwartz J. Η., Jessel Τ.Μ., ορ. cit., σ. 706.
3. Nanopoulos D.V., (1995), ορ. cit.
4. Mershin Α., Nanopoulos D.V., SkouIakis Ε., (2000), Quantum Brain?, Air Χiv: quant-ph/007088 v1.
5. Kandel E.R., (2006), "Αναζητώντας τη μνήμη. Η ανάδυση μιας νέας επιστήμης του νου», σ. 268, μτφρ. Καραμανλίδης Α., Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο, 2008.
6. Kaplan H.I., Sadock B.J., Grebb J. ορ. cit., σ. 137.
7. Stahl S.M., (2008), Stahl's Essential Psychopharmacology. Neuroscientific Basis and Practical Applications, p. 24, Cambridge University Press, New York.
8. Edelman G.M., (1978), Group selection and phasic re-entrant signaling: Α theory of higher brain function in The mindfull brain ed. EdeIman G.M. and MountcastIe V.B. στο Ζαρκαδάκη Γ., (2001 ). "Το μυστήριο του νου», σ. 119, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2001.
9. Mora F., οp. cit., σ. 199.
1O.Kandel E.R., Schwartz J.H., Jessel Τ.Μ., οp. cit., σ. 719.
l1.Jenkins W.M., Merzenich Μ.Μ., Ochs Μ.Τ. and Ruiz-Robles A.R., (1990), Functional reorganization of primary somatosensory cortex in adult owl monkeys after behaviorally controlled tactile stimulation. Journal of Neurophysiology, 63, 82-104 in Mora F., οp. cit., σ. 199.
12. Ramachandran V.S., op. cit., σ. 36, 38.
13.Kandel E.R., Schwartz J.H., Jessel Τ.Μ., ορ. cit., σ. 725.
14.Gabbard G.O., “Τρέχουσες ψυχοδυναμικέs προσεγγίσειs στην Ψυχιατρική”, στο Gelder M.G., Lopez-Ibor J.J., Andreasen Ν., op. cit., τ.I, σ. 487.
15.Damasio Α., “Το λάθος του Καρτέσιου. Συγκίνηση, λογική και ανθρώπινος εγκέφαλος”, εκδ. Σύναλμα, Αθήνα, 2000.
16.Kandel E.R., Schwartz J.H., Jessel Τ.Μ. op. cit., σ. 719.

[...Οι πιο ιδιοφυείς άνθρωποι, εκείνοι που έχουν τα μεγαλύτερα ταλέντα ή που έχουν διακριθεί για τις ανεπανάληπτες ικανότητές τους σε διάφορους τομείς, θεωρούσαν οι επιστήμονες μέχρι σήμερα, ότι τα είχαν καταφέρει λόγω των γονιδίων τους!

Με άλλα λόγια, πίστευαν ότι η κλίση σε φυσικές επιστήμες όπως είναι τα Μαθηματικά ή η Χημεία, η ανάπτυξη καλλιτεχνικών τάσεων στη ζωγραφική, στη μουσική, ακόμη και σε θέματα που έχουν να κάνουν με την σκέψη και τη φαντασία όπως είναι η συγγραφή μυθιστορημάτων, βρίσκεται στο dna μας!

Χωρίς λοιπόν τα «κατάλληλα» γονίδια, κάποιος μπορεί να τα κατάφερνε καλά στους προαναφερόμενους τομείς, δεν θα γινόταν όμως ο καλύτερος από όλους τους άλλους!

Πολλές πανεπιστημιακές μελέτες είχαν αφιερωθεί στον συγκεκριμένο σκοπό και κατέληγαν σε αυτό το συμπέρασμα, σήμερα όμως, μία νέα μελέτη ήρθε να τις διαγράψει και να μας κάνει να αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα! Βασικός εμπνευστής της είναι ο Αμερικανός Γενετιστής David Shenk, ο οποίος υποστηρίζει ότι όλες οι προηγούμενες θεωρίες που έχουν διατυπωθεί σχετικά με την γενετική προδιάθεση ήταν υπερεκτιμημένες, και είχαν σαν αποτέλεσμα να περιορίζουν ακόμη και να εμποδίζουν την ανάπτυξη καλλιτεχνικών και όχι μόνο ικανοτήτων.

Πλέον ο ίδιος έρχεται να αποδείξει ότι δεν υπάρχουν έμφυτες ικανότητες, κλίσεις, ή ταλέντα, και πως οποιοσδήποτε μπορεί να τα καταφέρει τέλεια σε όποιον τομέα επιθυμεί με ένα και μοναδικό «όπλο»: την συνεχή εκπαίδευση!

Μπορείτε να αλλάξετε το dna σας – Δεν υπάρχουν κληρονομικά χαρίσματα!

Στο νέο του βιβλίο που κυκλοφόρησε πριν 15 ημέρες με τον τίτλο «Η ιδιοφυία που βρίσκεται μέσα σε όλους μας» (The Genius in All of Us), ο David Shenk τονίζει ότι το dna δεν είναι κάτι στατικό που παραμένει αναλλοίωτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

Σε αντίθεση, επηρεάζεται και μεταβάλλεται συνεχώς από εξωτερικούς παράγοντες. Άλλωστε, σύμφωνα με κάποιες άλλες επιστημονικές έρευνες που είχαν προηγηθεί στον τομέα της Γενετικής, έχει ήδη αποδειχθεί ότι το dna μας επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες σε τέτοιο βαθμό που είναι δυνατόν να διαφοροποιηθούν τα γονίδια κάποιου και αυτές οι μεταβολές να περάσουν μέσω των γονιδίων και στα παιδιά του.

Ο Αμερικανός γενετιστής θέτει υπό αμφισβήτηση την ύπαρξη έμφυτων ή κληρονομικών ταλέντων, και διαφωνεί πλήρως με απλές εκφράσεις όπως είναι οι ακόλουθες που αρκετές φορές τις έχουμε ακούσει όλοι μας στην καθημερινότητα: «Έχει έμφυτο χάρισμα!», «Είναι ταλέντο στην μουσική!», «Έχει κλίση στα μαθηματικά όπως οι γονείς του!», κλπ.

Φτάνει δε στο σημείο να αμφισβητήσει ακόμη και κάποιες αντιλήψεις που επικρατούν και στον χώρο του αθλητισμού. Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι οι Κενυάτες ανεβαίνουν πολύ συχνά στο βάραθρο των νικητών στις μεγαλύτερες αγωνιστικές διοργανώσεις στίβου. Ως εκ τούτου, πολλοί πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται στο dna τους, δηλαδή πως έχουν «κληρονομικό χάρισμα» στο τρέξιμο.

Από την άλλη πλευρά, ο David Shenk εκτιμά ότι είναι απλώς θέμα εκπαίδευσης, και πως αρκεί να αναλογιστεί κάποιος ότι στην πλειοψηφία τους τα παιδιά στην Κένυα από την ηλικία των επτά ετών είναι αναγκασμένα λόγω των συνθηκών της διαβίωσής τους να τρέχουν καθημερινά αποστάσεις που κυμαίνονται από οκτώ ως δέκα χιλιόμετρα!

Λέει μάλιστα χαρακτηριστικά ένα αστείο που χρησιμοποιούν οι κορυφαίοι αθλητές στίβου παγκοσμίως: «Πώς θα μπορέσει ο υπόλοιπος κόσμος να ανατρέψει την κυριαρχία της Κένυας στο τρέξιμο; Μόνο αν δωρίσουμε στους Κενυάτες σχολικά λεωφορεία.»...]

http://www.ygeianews.gr/section/paidi/content/i-sunexis-ekpaideusi-nikaei-ti-genetiki-prodiathesi

Επειδή ασχολούμαι με το αντικείμενο της γενετικής επισταμένως, έχω να σχολιάσω πως ναι μεν γίνεται να περάσουν αλλαγές (μεταλλάξεις) επίκτητες στην επόμενη γενιά αλλά συνήθως είναι αλλαγές που είτε είναι ουδέτερες, είτε προκαλούν ασθένειες ή θάνατο στο ίδιο το άτομο εξ' αρχής. Κατά δεύτερον, αυτές οι αλλαγές θα πρέπει να γίνουν στα πρόδρομα γεννητικά κύτταρα (όπου μετέπειτα γίνονται ωράρια και σπερματοζωάρια) ώστε να τα παραλάβει ο απόγονος.

Σε φυσιολογικές περιπτώσεις, για τη πλειοψηφία μας, τα κύτταρα μας ναι μεν περιέχουν το ίδιο γενετικό υλικό, γονίδια δηλαδή που αποτελούνται DNA. Όμως δεν εκφράζονται όλα τα γονίδια σε όλα τα κύτταρα, όπως καταλαβαίνουμε εύκολα από τις διαφορετικές μορφές που έχουν αυτά στους διαφορετικούς ιστούς όπου βρίσκονται. Υπάρχει μια υπερμεγέθης μηχανιστική διαφοροποίηση (παράδοξο της τιμής C, π.χ. άνθρωπος με λιγότερα γονίδια ακόμη και από κάποια φυτά, ευφυέστερος και καλύτερα προσαρμοσμένος, λόγω του περίπλοκου και τεράστιου ρυθμιστικού δικτύου σ' αυτά τα γονίδια). Άλλο έργο και μορφολογία έχουν τα νευρικά κύτταρα και άλλη τα μυϊκά, παρ’ ότι τα πάντα επικοινωνούν.

Στο ζήτημα που πραγματεύομαι πρέπει κατανοήσουμε ότι τα εγκεφαλικά νευρικά κύτταρα έχουν μια πολύ μεγάλη ικανότητα αλλαγών, καθώς το γονιδιακό εύρος έκφρασης (οι πιθανοί φαινότυποι δηλαδή) είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ αυτό που πιστεύαμε. Για παράδειγμα κάποια γονίδια (τελείως παραδειγματικά) που εκφράζονται αναφορικά με το μέγεθος της γλώσσας, έχουν ένα εύρος Α το οποίο θα επηρεαστεί από το περιβάλλον και θα δώσει μια μικρή γλώσσα ή το μέγιστο του Α, σε ένα βασικό επίπεδο, που κανονικά δε θα διαφέρει πολύ από τους άμεσους προγόνους μας και γονείς μας.

Οι μηχανισμοί που ορίζουν την γονιδιακή έκφραση στα εγκεφαλικά κύτταρα, έχουν ένα εύρος Β, που μπορεί να επηρεαστεί σε τεράστιο βαθμό, και να κάνει τρομερές αλλαγές και προσαρμογές ανάλογα πάλι με το περιβάλλον.

Η διαφορά είναι ότι δεν είναι τόσο μικρό το εύρος ώστε ντε και καλά να έχουμε τη σκέψη της μαμάς ή την ελάχιστη ευφυΐα της, ή τα ‘κουσούρια’ συμπεριφοράς του μπαμπά. Το μεγαλύτερο ποσοστό είναι από τις επιρροές του περιβάλλοντος και φυσικά αν τα κουσούρια είναι συνέχεια μπροστά σου δε θα είναι περίεργο και να τα ‘κληρονομήσεις’. Σε ένα άλλο περιβάλλον απουσίας, ίσως να μην αναγνώριζε κάποιος τίποτα κοινό μαζί τους μετά από 20 χρόνια, παρά τα χείλη ή τα γαλανά μάτια και το ύψος.

Μπορούμε ναι, να αλλάζουμε ιδέες, χαρακτήρα, ευφυΐα, μνήμη, κοινωνική συμπεριφορά, αλλά και ικανότητες στο σκάκι και το πιάνο, καθώς ο εγκέφαλός μας τροποποιείται άμεσα, ακόμη και στην ενήλικη ζωή.

Κάτω βλέπετε στο κύκλο τον ιππόκαμο, και περιφερειακά με πιο σκούρο, τον εγκεφαλικό φλοιό

Εδώ βλέπεται γιατί τους 'ήρθε' να τον πουν ιππόκαμπο...

Και εδώ κάτω σε 3D τη θέση πάλι του ιππόκαμπου. Στον ιππόκαμπο έχει παρατηρηθεί μεγάλη μείωση του όγκου και εξασθένιση των νευρικών κυττάρων του από παρατεταμένο στρες. Επίσης σχετίζεται άμεσα με τη μνήμη σαν σημαντική λειτουργία εκτός των άλλων. Οπότε καταλαβαίνετε ότι το πολύ στρες μειώνει και τη μνήμη.

Κάτω μια παλαιότερη απεικόνηση, από την οποία καταλαβαίνουμε τον όρο φλοιοχάρτης. (ο φλοιός με το σκούρο μπλε, και τα σημεία που είχαν βρεθεί οτι σχετίζονται με διάφορες περιοχές του σώματος και των αισθήσεων, σε στυλ χάρτη.)

___________________________________

quote:

---

Sir Quester :

. . . Είναι κοινά αποδεκτό ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά δεν κληρονομείται. Η συμπεριφορά του ανθρώπου διαμορφώνεται σταδιακά, ως αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης του περιβάλλοντος με το οργανικό υπόστρωμα. Τα νευρωνικά κυκλώματα, υπεύθυνα για τις νοητικές λειτουργίες και τη συμπεριφορά, αναπτύσσονται υπό την επίδραση περιβαλλοντολογικών ερεθισμάτων. Ο Edelman, στα 1978, πρότεινε την άποψη ότι η δομή του νευρικού συστήματος και η συμπεριφορά των όντων διαμορφώνεται από ένα πλήθος μη προβλέψιμων εξωτερικών ερεθισμάτων 8. Η πρόταση αυτή επιβεβαιώνεται πλέον σήμερα από την έρευνα της λειτουργίας του εγκεφάλου μέσω των σύγχρονων λειτουργικών απεικονιστικών μεθόδων έρευνας της εγκεφαλικής λειτουργίας.
Ο εγκέφαλος, λοιπόν, σήμερα, δεν αντιμετωπίζεται ως ένα όργανο δομικά και λειτουργικά σταθερό. Υπό την επίδραση περιβαλλοντολογικών, αλλά και ενδογενών ερεθισμάτων, βρίσκεται σε συνεχή δραστηριότητα όχι ως ένας απλός στατικός επεξεργαστής πληροφοριών, αλλά ως ένα ζωντανό όργανο αυτοοργανούμενο, το οποίο ανταποκρινόμενο στα ερεθίσματα που προσλαμβάνει και επεξεργάζεται αναδιοργανώνει συνεχώς το οργανικό του υπόστρωμα με σκοπό, μέσω της αναδιαμόρφωσης του, να ανταποκριθεί στις ανάγκες που προκύπτουν από τα ερεθίσματα που δέχεται.

---

quote:

---

Μπορείτε να αλλάξετε το dna σας – Δεν υπάρχουν κληρονομικά χαρίσματα!

---

quote:

---

Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή , η ανάπτυξη της συνείδησης ανώτερης τάξης που χαρακτηρίζει το ανθρώπινο είδος πραγματοποιείται σε κάθε άτομο με πολλαπλές διαδικασίες επιλογής νευρωνικών κυκλωμάτων .

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Εκείνο που δεν μπορώ να εντοπίσω,σε όλες αυτές τις πραγματικά αξιοθαύμαστες,λειτουργικές περιγραφές,είναι:

Α. Τι είναι η σκέψη και που εδράζεται.
Β. Πώς μεταδίδεται,με ποιό μέσο και με τι ταχύτητα.
Γ. Ποιές μνήμες καταγράφονται σε έναν εγκέφαλο και απο...πότε?

Χωρίς απαντήσεις στα ανωτέρω,πρόκειται για μια απλή περιγραφή,ενός μηχανισμού.Πολύπλοκου μεν και εξελισσόμενου δε,αλλά μηχανισμού!

Κάτι σαν την περιγραφή ενός κινητήρα αυτ/του.Ενός κινητήτα,του οποίου η περιγραφή,αγνοεί το καύσιμο.Δηλαδή περιγράφουμε τον τρόπο λειτουργίας του,ενώ αγνοούμε τον σκοπό ύπαρξής του και την δύναμη μετάδοσης.Για την ύπαρξη βενζίνης,μπορούμε να κάνουμε μόνο υποθέσεις.

Ο θεματοθέτης,κάνει έναν τολμηρό θα έλεγα,"συσχετισμό".
Χρησιμοποιεί τρείς λέξεις:

Εγκέφαλος-συνείδηση-κβαντικη μηχανική.

Τρείς επιστήμες σε μία!!!

Πολύ μου αρέσει η "σύζευξη" αυτή.Ερχεται να επιβεβαιώσει,το αμιγώς επιστημονικό μέρος,με το ημι-υπερβατικό θα έλεγα.
Στο χώρο του υπερβατικού θα κατατάξω την λέξη συνείδηση,καθώς και ένα μέρος απο την κβαντική μηχανική.

Εστιάζω στο κατωτέρω quote του Sir Quester:

quote:

---

Το απόσπασμα είναι καθαρά επιστημονικό, καθώς και ό,τι ακολουθήσει θα είναι άνω του μετρίου επιπέδου γνώσεων -αναφορικά τουλάχιστον με τις θετικές επιστήμες, γι’ αυτό θα συμβάλλω στη κατανόηση όσο μπορώ. Ελπίζω στο ενδιαφέρον σας και τη συμβολή των δικών σας γνώσεων, ακόμη και αν δεν είναι σαφές αυτή τη στιγμή το που μπορεί να πάει ακριβώς το θέμα. Σίγουρα πάντως δεν βρίσκεται τυχαία σ’ αυτό το φόρουμ.

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :

Εκείνο που δεν μπορώ να εντοπίσω,σε όλες αυτές τις πραγματικά αξιοθαύμαστες,λειτουργικές περιγραφές,είναι:
Α. Τι είναι η σκέψη και που εδράζεται.
Β. Πώς μεταδίδεται,με ποιό μέσο και με τι ταχύτητα.
Γ. Ποιές μνήμες καταγράφονται σε έναν εγκέφαλο και απο...πότε?
Χωρίς απαντήσεις στα ανωτέρω,πρόκειται για μια απλή περιγραφή,ενός
μηχανισμού.Πολύπλοκου μεν και εξελισσόμενου δε,αλλά μηχανισμού!

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Μόνο όταν τα αποτελέσματα πολλών παράλληλων , κυμαινόμενων , χρονικών διαδικασιών αντίληψης , σχηματισμού εννοιών μνήμης και καταστάσεων προσοχής “συσσωρεύονται” σε ένα συμβολικό αντικείμενο – μια ακολουθία λογικών προτάσεων , ένα βιβλίο , ένα έργο τέχνης , ένα μουσικό έργο – έχουμε την εντύπωση ότι η σκέψη είναι καθαρή .

Επειδή οι σκέψεις κατευθύνονται από άλλες σκέψεις , από εικόνες , και από ένα σκοπό που έχει συλληφθεί νοερά , έχουμε την εντύπωση ότι υπάρχει μια περιοχή του Vernunft – ένας χώρος όπου ο στοχαστής (απορροφημένος σε μια κατάσταση προσοχής) δεν βρίσκεται πουθενά σε κανέναν καθορισμένο χρόνο .

Η σκέψη δεν μπορεί να λειτουργήσει παρά μόνο μέσα στο πλαίσιο της συνείδησης .

Ωστόσο μια βιολογική θεωρία της συνείδησης δεν παρέχει παρά μόνο μια αναγκαία συνθήκη για τη σκέψη , όχι όμως και ικανή .

Η σκέψη είναι μια δεξιότητα που συντίθεται από την εμπειρία του εξωτερικού κόσμου , από τα παράλληλα επίπεδα και κανάλια της αντιληπτικής και εννοιολογικής ζωής .

Είναι μια δεξιότητα που σε τελική ανάλυση περιορίζεται από κοινωνικές και πολιτισμικές αξίες .

Η απόκτησή της απαιτεί κάτι περισσότερο από την εμπειρία πραγμάτων . Απαιτεί κοινωνικές , συναισθηματικές και γλωσσικές αλληλεπιδράσεις .

Οι σκέψεις , οι έννοιες και οι πεποιθήσεις εξατομικεύονται μόνο με αναφορά σε γεγονότα του εξωτερικού κόσμου , και με αναφορά σε κοινωνικές αλληλεπιδράσεις με άλλους , ιδιαίτερα εκείνες που εμπεριέχουν τη γλωσσική εμπειρία .

Αυτό σημαίνει ότι τα δεδομένα της νευροεπιστήμης , όσο πολυάριθμα κι αν είναι , δεν μπορούν από μόνα τους να επιτρέψουν την εξήγηση της σκέψης .

Δεν υπάρχει τίποτε μυστηριώδες ή μυστικιστικό σε αυτή την απόφανση .

Η νευροεπιστημονική εξήγηση είναι αναγκαία αλλά όχι και ικανή ως τελική εξήγηση .

Επίσης , ενώ μια πλήρης εμβρυολογική περιγραφή είναι αναγκαία για να εξηγήσει την αιτία για την οποία μοιάζω και ενεργώ σαν άνθρωπος , δεν θα εξηγήσει ποτέ γιατί είμαι άνθρωπος .

Μόνο μια πρόσθετη εξελικτική περιγραφή η οποία θα εμπλέκει ιστορικά γεγονότα και τη φυσική επιλογή μπορεί να δώσει κάποια επαρκή εξήγηση .

quote:

---

Κηφεύς
Ορισμένοι θεωρούν ότι η συνείδηση και η σκέψη είναι το ίδιο πράγμα .

---