- ο εγωισμός γεννά θεούς - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
(Αν και μερικές φορές δυσκολεύομαι να σε κατανοήσω) 
Αλλά εμπιστεύομαι τον λόγο σου..
Είναι απλά τα πράγματα φίλε... Στις στιγμές τις απλές.. Εκείνες που μας ανακουφίζουν από το πριν κι από το μετά.. Εκεί κατά την γνώμη μου κρύβεται ένα κλειδί!
life is good
quote:
Δεν υπάρχει διδασκαλία της αγάπης για τον απλούστατο λόγο πως η Αγάπη, δεν μπορεί να διδαχθεί ούτε να την διδάξει κάποιος σε κάποιον άλλον.Το "αν κάποιος σε χτυπήσει από το ένα μάγουλο, γύρνα και το άλλο" ή το "αγαπάτε αλλήλους", ναι μεν είναι μορφές αγάπης, αλλά δεν είναι η αγάπη αυτή καθ' αυτή, ουσία αγάπη δηλ.
Το γυρίζω το άλλο μάγουλό μου στον "εχθρό" μου, δεν είναι πράξη αγάπης, αλλά πράξη συνεκτικότητας και μιας βαθύτερης αντίληψης ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν "εχθροί" και "φίλοι".
Να στο γραψω πιο καταλαβιστηκα, όταν έρχεται ένα αμάξι ΚΑΤ επάνω σου, κανεις επιλογή, η αμέσως δρας, τραβιεσαι?
Καταρχήν, πιστεύω πως Κάτι υπάρχει που ‘τα πάντα εν σοφία εποίησε’. Είναι τόσο αρμονικά φτιαγμένα τα πάντα γύρω μας και πάνω μας, που δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι τυχαία.
Δεν ξέρω αν το/ον/την λένε Αλλάχ, Θεό, Δημιουργό ή κάπως αλλιώς, αλλά αφού μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει καταφέρει να μου αποδείξει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει εγώ θα πιστεύω σε αυτό/ον/την, γιατί σε κάτι θέλω να πιστεύω, απλά γιατί έτσι γουστάρω... 
(και βασικά με βοηθάει στο να βάλω σε τάξη τα πάντα μέσα μου…. Δεν παύω βέβαια να είμαι ανοικτή, να μην είμαι με παρωπίδες και να ερευνώ και εξετάζω κάθε τι που βρίσκεται στο δρόμο μου. Μέχρι σήμερα βέβαια δε βρέθηκε κάτι που να μου αλλάξει αυτό το 'γουστάρω'). Όταν γίνω τόσο καλή και ολοκληρωμένη σαν άνθρωπος… ίσως αποφασίσω να βγάλω και αυτή την αδυναμία μου (ας φτάσω όμως να έχω μόνο αυτή και πιστέψτε με θα είμαι ευτυχισμένη!!! 
)
Αν αποδεχθούμε λοιπόν ότι αυτός υπάρχει, τότε θα αποδεχθούμε ότι μας έφτιαξε με αγάπη και με τίποτα δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε ότι μας έκανε το καλύτερο δώρο … την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ… να επιλέγουμε οι ίδιοι δηλαδή τι θα κάνουμε την κάθε στιγμή και πως θα βιώνουμε τη ζωή μας.
Αυτό λοιπόν είναι ΑΓΑΠΗ…. Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ…
Αγαπάμε τους άλλους, επειδή τους αναγνωρίζουμε την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ της διάθεσης του εαυτού τους και δεν προσπαθούμε να τους κάνουμε όπως εμείς θέλουμε.
Εφόσον έχουμε την ελεύθερη βούληση … φυσικά και καθημερινά αποφασίζουμε για κάθε μας πράξη… π.χ. Διψάω… απόφασή μου είναι αν θα πάω να πιω νερό ή θα πεθάνω από τη δίψα. Έρχεται ΚΑΤ απάνω μου ένα αυτοκίνητο, απόφασή μου είναι αν θα φύγω ή θα μείνω εκεί (έξαλλου άλλοι που ήθελαν να αυτοκτονήσουν αποφάσισαν να μείνουν). Απλά κάποιες φορές ο χρόνος μέχρι να πάρουμε την απόφαση είναι 1 δευτερόλεπτο και άλλες κρατάει χρόνια ή και ζωές.
Για τα πάντα λοιπόν, είμαστε ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ να ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ αυτό που εμείς θέλουμε.
Τέλος, ένα σχόλιο για το ‘γυρίζω το άλλο μάγουλό μου στον "εχθρό" μου’. Προσωπικά δεν ξέρω αν θα το γυρίσω ή αν θα του κάτσω μπουνιά…
Η αντίδρασή μου, εξαρτάται από το λόγο που θα νιώσω ότι το κάνει και ποια αντίδραση μπορεί να είναι αυτή που θα τον βοηθήσει. Επί της ουσίας, δεν θέλει να κάνει κακό σε εμένα και δεν κάνει… με τον αυτό του τα έχει, τους φόβους του, τις ανασφάλειές του, την αίσθηση κατωτερότητας κλπ… αν λοιπόν το κάνει απλά επειδή έχει νεύρα… θα γελάσω και θα του γυρίσω με χιούμορ το άλλο μάγουλο και θα του πω ‘άντε και από την άλλη γιατί θα γέρνει’… δεν υπάρχει περίπτωση να μη σκάσει στα γέλια!! και θα σκεφτεί πολύ να το κάνει ξανά αφού δεν θα υπάρχει αντίδραση (αυτός είναι ο σκοπός για να δώσει το χαστούκι.. η αντίδραση) . Αν πάλι βρίσκεται σε παροξυσμό… το πιθανότερο είναι να του κάτσω μπουνιά για να σοκαριστεί και να συνέλθει…
Αυτααααααα
Το καλύτερο όπλο απέναντι στο φόβο… είναι η Γνώση
quote:
Nα σεβόμαστε τον χρόνο -μας- πριν τον Θάνατο...διότι μη σεβόμενοι-τον- και σπαταλώντας τον , σπαταλούμε τον ίδιο μας τον εαυτό και την πόρτα του Θανάτου πρόωρα ανοίγουμε...
Και εκεί θεωρώ αγαπητέ Εαρινέ ότι έγγυται η διαμόρφωση του ήθους του ανθρώπου συνεχίζοντας μια κουβέντα από αλλού.Όταν είσαι γεμάτος καλοσύνη και δεν αντιμετωπίζεις το παν με καχυποψία αποκτάς μια ψύχραιμη ματιά για τη ζωή και απλά εύχεσαι να έχεις το 'ιδιο ήρεμο τέλος,αφου τελικά γι'αυτό πάλευες σε όλο το βίο.
Παρ'όλα αυτά...αν κάποιος αποκτήσει πλούτη και γενικά καταστήσει τη ζωή του ένα κυνήγι του υλικού πλούτου ακατάπαυστο θα είναι ακλός,ακόμα κι αν πατάει κεφάλια,αν στερεί δικαιώματα και αν μειώνει τους "υποδεέστερους";Ας δώσω μιαν απάντηση εγώ αρχικά λέγοντας ότι αν δεν υπάρχει αυτοσκοπός η ηρεμία που απαιτείται μπορεί να βρεθεί ακόμα κι από τον πλούσιο και όποιον δίνει τις καθημερινές του μάχες για το χρήμα αφού αυτή είναι η ρεαλιστική πλευρά της καθημερινότητας.
Ωστόσο,υπάρχουν κι αυτοί που τα βρίσκουν σκούρα σε αυτόν τον αγώνα και πάντα αποτυγχάνουν.Εκεί είναι το κλειδί...να μη δημιουργηθούν συμπλέγματα,να μη γεννηθούν ανάγκες που θρέφουν το φθόνο,τη ζήλεια,το μίσος για την επιτυχία και τη χαρά του διπλανού...Ακόμα και τότε,ένας που ποτέ δεν έκατσε και δεν έψαξε εντός του μπορεί να ζήσει σε έναν ψυχικό αλλά και εσωτερικό πλούτο...απλά είναι λίγο και αν του κάτσει....
Είναι άσχετη με το θέμα η παρατήρησή μου.Αν θέλει κάποιος περεταίρω θίξιμο του θέματος ας προτείναι ένα μέρος πιο φιλόξενο και σχετικό...
quote:
europaios2
-Για το μικρός......., ναι στην ηλικία είμαι πολύ μικρός σε σχέση με εσένα
Έκατον εκάτερον .
quote:
europaios2
στις γνώσεις όμως είμαι πολύ μεγαλύτερος σου
Πασιφανές !
quote:
europaios2
Ανήθικος ο Θεός της Π. Διαθήκης? Γιατί? επειδή απαγόρευσε τις αιμομιξίες?
Στου κρεμασμένου το σπίτι , δεν μιλάνε για σκοινί !
*
quote:
Τον εαυτό σου για να τον μάθεις θέλει εμπειρίες.
Nα συμφωνήσω Προμηθέα μαζί σου ΑΛΛΑ...αυτό το μεγάλο "ΑΛΛΑ" του πάντα "αντιδραστικού Εαρινού"...
Δανειζόμενος απο την Βικιπαίδεια , τον ορισμό της έννοιας "εμπειρία" τον παραθέτω...
Εμπειρία είναι η γνώση και η δεξιότητα που στηρίζεται στην παρατήρηση και στην πρακτική εξάσκηση και αποκτάται με την πάροδο του χρόνου. Π.χ. στην εργασία: οι τεχνίτες μαθαίνουν τη δουλειά, βλέποντας, αρχικά, άλλους, που είναι εξειδικευμένοι, ενώ μετά δοκιμάζοντας μόνοι τους. Έτσι με τον καιρό βελτιώνονται, μαθαίνουν καινούρια πράγματα και διδάσκονται πολλές φορές από τα λάθη τους.
Συνεχίζοντας τον συλλογισμό μου και συμφωνώντας -κατ'αρχάς- με τα ανωτέρω , θα παρατηρήσω ότι η εμπειρία συνίσταται στην παρατήρηση των θεωρουμένων ως εμπειρότεροι .... το ερώτημα που προκύπτει όμως είναι το εξής :"Είναι καλοί τεχνίτες οι θεωρούμενοι ως εμπειρότεροι και μας καθοδηγούν σωστά.."???
Ασφαλώς , οι πρώτοι καθοδηγητές μας , δεν είναι άλλοι απο τους ιδίους τους γονείς μας -γονεϊκό περιβάλλον γενικότερα- αλλα ακόμα και να υποθέσουμε ότι αυτοί όντως πρακτικά έχουν τις καλύτερες οδηγίες να μας δώσουν αλλα και κατέχουν και το επαρκές γνωστικό περιεχόμενο .... μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό αρκεί..???
Άρα εκ των πραγμάτων προκύπτουν δύο θεμελιώδους σημασίας -για μένα- στοιχεία για την έλευση των σωστών παρατηρήσεων αλλα και της διαθέσεως για αυτήν την παρατήρηση που θα επιφέρει την εμπειρία...ή μάλλον την "εντελέχεια" της παρατήρησης...
Ποιά είναι αυτά..???
Κατα την γνώμη μου ασφαλώς το επαρκές γνωστικό περιεχόμενο των αναφερομένων ως Μέντορες -μας- αλλα και η επάρκεια -συναισθηματική-που εκείνοι έχουν , ούτως ώστε να μας "κάνουν" και να τους εμπιστευθούμε αλλα και να πάρουν όχι την προσοχή μας -πρωτίστως-αλλα την εμπιστοσύνη μας και την καρδιά μας...!!!
Εμπειρίες βιώνουν οι πάντες και οι εμπειρίες που θα βιώσει ο καθένας είναι άρρηκτα συνδεδεμμένες με την νοηματόδότησή του και εκεί ακριβώς δημιουργούνται οι αν-ισορροπίες και τα προβλήματα ....!!!
Μια λάθος νοηματοδότηση , θα επιφέρει μια τέτοια εμπειρία που θα δημιουργήσει ενδεχομένως πόνο ψυχικό και οργή ή ακόμη και επιθετικότητα και μια άλλη νοηματοδότηση ακριβώς απο την ίδια εμπειρία ενδεχομένως να επιφέρει εντός του ιδίου ατόμου , εντελώς διαφορετικά συναισθήματα...ή τουλάχιστον όχι τόσο ακραία και θυματοποιητικά!!!
Προμηθέα , πριν συνεχίσω θα ήθελα τις παρατηρήσεις σου ... όπως και των υπολοίπων φίλων...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Τον εαυτό σου για να τον μάθεις θέλει εμπειρίες.
Nα συμφωνήσω Προμηθέα μαζί σου ΑΛΛΑ...αυτό το μεγάλο "ΑΛΛΑ" του πάντα "αντιδραστικού Εαρινού"...
Δανειζόμενος απο την Βικιπαίδεια , τον ορισμό της έννοιας "εμπειρία" τον παραθέτω...
Εμπειρία είναι η γνώση και η δεξιότητα που στηρίζεται στην παρατήρηση και στην πρακτική εξάσκηση και αποκτάται με την πάροδο του χρόνου. Π.χ. στην εργασία: οι τεχνίτες μαθαίνουν τη δουλειά, βλέποντας, αρχικά, άλλους, που είναι εξειδικευμένοι, ενώ μετά δοκιμάζοντας μόνοι τους. Έτσι με τον καιρό βελτιώνονται, μαθαίνουν καινούρια πράγματα και διδάσκονται πολλές φορές από τα λάθη τους.
Συνεχίζοντας τον συλλογισμό μου και συμφωνώντας -κατ'αρχάς- με τα ανωτέρω , θα παρατηρήσω ότι η εμπειρία συνίσταται στην παρατήρηση των θεωρουμένων ως εμπειρότεροι .... το ερώτημα που προκύπτει όμως είναι το εξής :"Είναι καλοί τεχνίτες οι θεωρούμενοι ως εμπειρότεροι και μας καθοδηγούν σωστά.."???
Ασφαλώς , οι πρώτοι καθοδηγητές μας , δεν είναι άλλοι απο τους ιδίους τους γονείς μας -γονεϊκό περιβάλλον γενικότερα- αλλα ακόμα και να υποθέσουμε ότι αυτοί όντως πρακτικά έχουν τις καλύτερες οδηγίες να μας δώσουν αλλα και κατέχουν και το επαρκές γνωστικό περιεχόμενο .... μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό αρκεί..???
Άρα εκ των πραγμάτων προκύπτουν δύο θεμελιώδους σημασίας -για μένα- στοιχεία για την έλευση των σωστών παρατηρήσεων αλλα και της διαθέσεως για αυτήν την παρατήρηση που θα επιφέρει την εμπειρία...ή μάλλον την "εντελέχεια" της παρατήρησης...
Ποιά είναι αυτά..???
Κατα την γνώμη μου ασφαλώς το επαρκές γνωστικό περιεχόμενο των αναφερομένων ως Μέντορες -μας- αλλα και η επάρκεια -συναισθηματική-που εκείνοι έχουν , ούτως ώστε να μας "κάνουν" και να τους εμπιστευθούμε αλλα και να πάρουν όχι την προσοχή μας -πρωτίστως-αλλα την εμπιστοσύνη μας και την καρδιά μας...!!!
Εμπειρίες βιώνουν οι πάντες και οι εμπειρίες που θα βιώσει ο καθένας είναι άρρηκτα συνδεδεμμένες με την νοηματόδότησή του και εκεί ακριβώς δημιουργούνται οι αν-ισορροπίες και τα προβλήματα ....!!!
Μια λάθος νοηματοδότηση , θα επιφέρει μια τέτοια εμπειρία που θα δημιουργήσει ενδεχομένως πόνο ψυχικό και οργή ή ακόμη και επιθετικότητα και μια άλλη νοηματοδότηση ακριβώς απο την ίδια εμπειρία ενδεχομένως να επιφέρει εντός του ιδίου ατόμου , εντελώς διαφορετικά συναισθήματα...ή τουλάχιστον όχι τόσο ακραία και θυματοποιητικά!!!
Προμηθέα , πριν συνεχίσω θα ήθελα τις παρατηρήσεις σου ... όπως και των υπολοίπων φίλων...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Στο Βυζάντιο, ποινές που επιβάλλονταν από το νόμο στους αιμομίκτες ήταν ο θάνατος δια ξίφους, το κόψιμο της μύτης, το ξύλο και το κούρεμα. Η αιμομιξία θεωρούνταν σαν μολυσματική ασθένεια.
Το να κατηγορούμε τον Χριστιανισμό για αυτά που κατήργησε δια ροπάλου δεν νομίζω να βοηθάει σε τίποτα.
Υπάρχει φυσικά και η θεωρία που λέει ότι όταν μιλάμε για κάποια τα πρόσωπα της Π.Δ μιλάμε για συλλογικές καταστάσεις(π.χ αυτό έλεγε η θεία Μπλαβάτσκυ), αλλά καμία σημασία δεν έχει, καθώς η αιμομιξία ήταν ένα συνηθισμένο φαινόμενο το οποίο κατήργησε ο Χριστιανισμός και μέσω του Μωσαικού νόμου, με βάρβαρα μέσα(δηλ. όχι πολιτισμένα. Γενικά ο "πολιτισμός" είναι η καλύτερη κρυψώνα του αίσχους).
quote:
Ο Μωσαικός νόμος απαγόρευε την αιμομιξία και οι Εβραίοι τιμωρούσαν δια θανάτου κάθε ένοχο.Στο Βυζάντιο, ποινές που επιβάλλονταν από το νόμο στους αιμομίκτες ήταν ο θάνατος δια ξίφους, το κόψιμο της μύτης, το ξύλο και το κούρεμα. Η αιμομιξία θεωρούνταν σαν μολυσματική ασθένεια.
Το να κατηγορούμε τον Χριστιανισμό για αυτά που κατήργησε δια ροπάλου δεν νομίζω να βοηθάει σε τίποτα.
Υπάρχει φυσικά και η θεωρία που λέει ότι όταν μιλάμε για κάποια τα πρόσωπα της Π.Δ μιλάμε για συλλογικές καταστάσεις(π.χ αυτό έλεγε η θεία Μπλαβάτσκυ), αλλά καμία σημασία δεν έχει, καθώς η αιμομιξία ήταν ένα συνηθισμένο φαινόμενο το οποίο κατήργησε ο Χριστιανισμός και μέσω του Μωσαικού νόμου, με βάρβαρα μέσα(δηλ. όχι πολιτισμένα. Γενικά ο "πολιτισμός" είναι η καλύτερη κρυψώνα του αίσχους).
Ασφαλώς σε μια εποχή , όπου γνώσεις ψυχολογίας δεν υπήρχαν αλλα και η σωστή καθοδήγηση εξέλειπε , "φυσιολογικό" μέτρο αντιμετώπισης των παραβάσεων ήταν η τιμωρία και όχι η θεραπεία .... ασφαλώς και δεν μπορούμε σήμερα -χιλιάδες χρόνια μετά απο την εποχή της άγνοιας και του φόβου- να υιοθετήσουμε αντίστοιχες πρακτικές οπισθοδρόμησης και απαξίωσης της ανθρώπινης οντότητας...!!!
Και θα επαναλάβω , ότι κανένας "ηθικός προστακτικός κώδικας" δεν επέφερε σωστά αποτελέσματα -Το βλέπουμε εξάλλου- και αυτό διότι δεν υπεισέρχεται επι των γενεσιοποιών αιτιών-μιας και έχει άγνοια- όλων των παραβατικών σκέψεων και συμπεριφορών...!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Nα συμφωνήσω Προμηθέα μαζί σου ΑΛΛΑ...αυτό το μεγάλο "ΑΛΛΑ" του πάντα "αντιδραστικού Εαρινού"...Δανειζόμενος απο την Βικιπαίδεια , τον ορισμό της έννοιας "εμπειρία" τον παραθέτω...
Εμπειρία είναι η γνώση και η δεξιότητα που στηρίζεται στην παρατήρηση και στην πρακτική εξάσκηση και αποκτάται με την πάροδο του χρόνου. Π.χ. στην εργασία: οι τεχνίτες μαθαίνουν τη δουλειά, βλέποντας, αρχικά, άλλους, που είναι εξειδικευμένοι, ενώ μετά δοκιμάζοντας μόνοι τους. Έτσι με τον καιρό βελτιώνονται, μαθαίνουν καινούρια πράγματα και διδάσκονται πολλές φορές από τα λάθη τους.
Συνεχίζοντας τον συλλογισμό μου και συμφωνώντας -κατ'αρχάς- με τα ανωτέρω , θα παρατηρήσω ότι η εμπειρία συνίσταται στην παρατήρηση των θεωρουμένων ως εμπειρότεροι .... το ερώτημα που προκύπτει όμως είναι το εξής :"Είναι καλοί τεχνίτες οι θεωρούμενοι ως εμπειρότεροι και μας καθοδηγούν σωστά.."???
Ασφαλώς , οι πρώτοι καθοδηγητές μας , δεν είναι άλλοι απο τους ιδίους τους γονείς μας -γονεϊκό περιβάλλον γενικότερα- αλλα ακόμα και να υποθέσουμε ότι αυτοί όντως πρακτικά έχουν τις καλύτερες οδηγίες να μας δώσουν αλλα και κατέχουν και το επαρκές γνωστικό περιεχόμενο .... μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό αρκεί..???
Άρα εκ των πραγμάτων προκύπτουν δύο θεμελιώδους σημασίας -για μένα- στοιχεία για την έλευση των σωστών παρατηρήσεων αλλα και της διαθέσεως για αυτήν την παρατήρηση που θα επιφέρει την εμπειρία...ή μάλλον την "εντελέχεια" της παρατήρησης...
Ποιά είναι αυτά..???
Κατα την γνώμη μου ασφαλώς το επαρκές γνωστικό περιεχόμενο των αναφερομένων ως Μέντορες -μας- αλλα και η επάρκεια -συναισθηματική-που εκείνοι έχουν , ούτως ώστε να μας "κάνουν" και να τους εμπιστευθούμε αλλα και να πάρουν όχι την προσοχή μας -πρωτίστως-αλλα την εμπιστοσύνη μας και την καρδιά μας...!!!Εμπειρίες βιώνουν οι πάντες και οι εμπειρίες που θα βιώσει ο καθένας είναι άρρηκτα συνδεδεμμένες με την νοηματόδότησή του και εκεί ακριβώς δημιουργούνται οι αν-ισορροπίες και τα προβλήματα ....!!!
Μια λάθος νοηματοδότηση , θα επιφέρει μια τέτοια εμπειρία που θα δημιουργήσει ενδεχομένως πόνο ψυχικό και οργή ή ακόμη και επιθετικότητα και μια άλλη νοηματοδότηση ακριβώς απο την ίδια εμπειρία ενδεχομένως να επιφέρει εντός του ιδίου ατόμου , εντελώς διαφορετικά συναισθήματα...ή τουλάχιστον όχι τόσο ακραία και θυματοποιητικά!!!
Προμηθέα , πριν συνεχίσω θα ήθελα τις παρατηρήσεις σου ... όπως και των υπολοίπων φίλων...
Καλή αυτή η παραλληλία μετους τεχνίτες.Ταιριάζει με την ανάλυση που κάνει ο Αριστοτέλης για τις ηθικές αρετές στα Ηθικά του.Και λέει το πολύ απλό ότι όταν ο τεχνίτης-καλλιτέχνης δεν ρίναι καλό εκ των πραγμάτων δε θα είναι καλό και το έργο του.Και η έλλειψη καλού θα οφείλεται στην έλλειψη εξάσκησης,συνήθειας και πάει λέγοντας.Μια από τα ίδια γίνεται στις αρετές της ψυχής.
Τι λέω εγώ...η μίμηση είναι βασικός παράγοντας που διαμορφώνει το χαρακτήρα.Και γονείς,φίλοι,δάσκαλοι και άλλοι...ακόμα και ηθοποιοί-τραγουδιστές συμβάλλουν σε αυτή τη διαμόρφωση και ενεργοποιούν το αισθητήριο αποδοχής του Μέντορα όπως λες φίλε μου.
Ο άνθρωπος όμως Εαρινέ δεν μπαίνει στη θέση του πειραματόζωου(ή έτσι πιστεύουμε τουλάχιστον).Έχει κρίση προσωπική και ό,τι πάρει θα το φιλτράρει με το δικό του προσωπικό τρόπο και θα καταλήξει στο συμπέρασμά του,στη δικιά του αλήθεια.Εγώ για παράδειγμα είχα έναν καθηγητή στο λύκειο ο οποίος είχε πολύ ψηλά τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής και κουλτούρας.Υπέρμαχος της δημοκρατίας στο πολιτικό σύστημα και πολύ καλλιεργημένος στις τέχνες.Αυτά που πίστευε τα ενστερνίστηκα.Αλλά δεν ήταν οι απόψεις του που με έπειθαν.Ήταν η πραότητα και η ηρεμία του όταν τα περιέγραφε όταν εγώ ήμουν σε μια ηλικία που έψαχνα να βρω την αλήθεια στον μικρόκοσμο του σχολείου και της τάξης μου.Πλέον δεν είμαι υποστηρικτής της Ευρώπης ούτε του δημοκρατισμού όπως τον συναντάμε.Είμαι όμως έντονος αναζητητής της πραότητας και της ηρεμίας σε κάθε μου στιγμή.Και με βάση αυτά διαμορφώνω την άποψή μου.
Λοξοδρόμησα θα έλεγες,λάθος-νοηματοδότησα τα όσα έμαθα....μπορεί...Μα βλέπω ότι σε καλό μου βγήκε μέχρι στιγμής φίλε μου.Καλά να είναι και ο δάσκαλος εκείνος γιατί βοήθησε πολύ τελικά...τώρα μετά από 3 χρόνια μπορώ να το καταλάβω.
Για να συνοψίσω φίλε μου.Το προσωπικό πρίσμα καθορίζει τη στροφή.Οδηγώ με τον πατέρα μου στο δρόμο.Εκείνος μου υποδεικνύει τον ευθή δρόμο για τον προορισμό ως πιο έμπειρος οδηγός.Εγώ φοβάμαι,αμφιβάλλω,δεν με εμπιστεύομαι και θέλω να κάνω κύκλους,να το πάω μέσω Λαμίας βρε αδελφέ.Δικός μου ο λεβιές,δικό μου το τιμόνι.Η απόφασις ελήφθη.
-Αλλά δεν ήταν οι απόψεις του που με έπειθαν.Ήταν η πραότητα και η ηρεμία του όταν τα περιέγραφε όταν εγώ ήμουν σε μια ηλικία που έψαχνα να βρω την αλήθεια στον μικρόκοσμο του σχολείου και της τάξης μου.Πλέον δεν είμαι υποστηρικτής της Ευρώπης ούτε του δημοκρατισμού όπως τον συναντάμε.Είμαι όμως έντονος αναζητητής της πραότητας και της ηρεμίας σε κάθε μου στιγμή.Και με βάση αυτά διαμορφώνω την άποψή μου.
Είσαι καλή πάστα ανθρώπου φίλε μου και γώ -μολονότι μεγαλύτερός σου- σε θαυμάζω και μέσα απο κάτι τέτοια άτομα -σαν και σένα- θεωρώ ότι υπάρχει ελπίδα για ένα καλύτερο μελλοντικό κόσμο..!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Εγώ λέω ότι την Γνώση που είχε ο Χριστιανισμός και άλλες θρησκείες, για την ψυχή και την ανθρώπινη πραγματικότητα, δεν θα την φτάσει ποτέ
η επιστήμη στον δρόμο που βαδίζει.
Και λέω επίσης ότι ευτελισμός του ανθρωπου είναι αυτό που είναι σήμερα.
Και εγώ μπορώ να λέω και να επαναλαμβάνω ότι θέλω και να μην με ενδιαφέρει καν να καταλάβω τι προσπαθείς να βρείς.
quote:
Εσύ μπορείς να λες και να επαναλαμβάνεις με αυτό το απόλυτο ύφος ότι θέλεις.Εγώ λέω ότι την Γνώση που είχε ο Χριστιανισμός και άλλες θρησκείες, για την ψυχή και την ανθρώπινη πραγματικότητα, δεν θα την φτάσει ποτέ
η επιστήμη στον δρόμο που βαδίζει.Και λέω επίσης ότι ευτελισμός του ανθρωπου είναι αυτό που είναι σήμερα.
Και εγώ μπορώ να λέω και να επαναλαμβάνω ότι θέλω και να μην με ενδιαφέρει καν να καταλάβω τι προσπαθείς να βρείς.
Φίλε μου καλημέρα , θα ήθελα να επισημάνω το εξής :"Κανένα "απόλυτο ύφος" ... απλά τοποθετούμαι σύμφωνα με τις ιδέες μου " , οπως και ο καθένας εξάλλου...μπορείς να πιστεύεις ότι θέλεις -δικαίωμά σου- ωστόσο η δική μου η άποψη είναι η εντελλώς αντίθετη και θεωρώ ότι οι Θρησκείες μπορεί να παρήξαν κάποια στιγμή κάποια στιγμιαία αποτελέσματα αλλα η άγνοια που είχαν και έχουν και θα έχουν στην κοσμοθεωρία τους , δεν θα τις βοηθήσει να σταθούν ακόμα για πολύ , εκεί που θεωρούν ότι "δικαιωματικά" αξίζουν ..."
Η Επιστήμη της ψυχολογίας σε συνδιασμό με παρεμφερείς επιστήμες , συνεχώς καλύπτουν πάμπολλα κενά και δεν αφήνει περιθώρια για υποκειμενικές θέσεις , λυτρώνοντας την ανθρωπότητα απο πολλές φοβίες αλλα και δεισιδαιμονίες του χθές..!!!
Άποψή μου και άποψή σου ...
Την καλημέρα μου και πάλι!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Θα ξεφύγει ίσως κανείς από το αισθητό φως, αλλά είναι αδύνατο να ξεφύγει από το νοητό. Ή, όπως λέει ο Ηράκλειτος, πως κανείς να κρυφτεί απ' αυτό που δεν δύει ποτέ;
άντε μην σας τα ψάλλω, τσακώνεστε για το ποιανού ο θεός είναι ποιο μάγκας και ποιο μούρη και το τι έκανε ο άλλος θεός χωρίς να βλέπετε ότι όλα μα όλα αυτά που υποτίθεται τα έκαναν οι διάφοροι θεοί δεν είναι παρά η προσπάθεια του ανθρώπου να θεοποιήσει το άγνωστο και να το κάνει ποιο ανθρώπινο ώστε στην ουσία να λατρέψει τον εαυτό του(άνθρωπο)
όσο για την αιμομιξία που βλέπουμε στους θεούς έχει να κάνει με την φύση τους, μόνο δυο θεοί μπορούν να γεννήσουν έναν άλλον και λόγο του ότι όλες οι θρησκείες μιλάνε για μια αρχή είναι λογικό αυτή η αρχή να διαιρείται και να έρχεται σε επαφή με μέρη της
στην ουσία κάθε λαός προσπαθεί να εξηγήσει τι συμβαίνει γύρω του και παρομοιάζει διάφορες ιδιότητες με θεούς
εκεί που φαίνεται το πόσο καθίκι είναι ο λαός ή το πόσο σέβονται την ζωή το βλέπουμε όταν μας λένε τι κάνει ή τι προστάζει να κάνουν ο θεός/οι με τους άλλους λαούς
“«Καταραμένε Έλληνα, τά βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία, τίποτα δέν άφησες γιά εμάς».
Φρίντριχ φον Σίλλερ
Αποκλείες,δλδ,μια πορεία συγκεκριμένη,που οδηγεί κάπου,δεν έγινς τυχαία και που αυτόματα ,συμπερασμιατικα,σημαίνει ότι κάποιος το σκέφτηκε,κάποιος προνόησε, γιατί δεν υπάρχει κατα λάθος προοπτική και τόσο πολύπλοκο σχέδιο;;..
quote:
Δηλαδή, αγαπητέ μου άθεε, είναι μόνο ότι κάνουμε ο καθένας ατομικά, ότι πιστεύουμε,ότι έγινε απο τον άνθρωπο,δλδ,μέχρι σήμερα,δεν υπάρχει καποια κατεύθυνση,που έγινε για τον άνθρωπο, μια προοπτική, μια εξέλιξη, μεθοδευμένη;...
Αποκλείες,δλδ,μια πορεία συγκεκριμένη,που οδηγεί κάπου,δεν έγινς τυχαία και που αυτόματα ,συμπερασμιατικα,σημαίνει ότι κάποιος το σκέφτηκε,κάποιος προνόησε, γιατί δεν υπάρχει κατα λάθος προοπτική και τόσο πολύπλοκο σχέδιο;;..
συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα τι ρωτάς, έτσι όπως έχεις γράψει την τοποθέτηση-ερώτηση σου
“«Καταραμένε Έλληνα, τά βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία, τίποτα δέν άφησες γιά εμάς».
Φρίντριχ φον Σίλλερ