- Οι Πλανήτες ως Θεία Όντα - .-= ΤΑ ΑΣΤΡΑ =-.

Μια μέρα, το ευτυχισμένο ζευγάρι έμαθε ότι υπήρχε ένα μήλο που γιάτρευε όλα τα προβλήματα. Αγνοώντας την ιδέα ότι η άγνοια δεν αποτελεί πάντα πρόβλημα, αποφάσισαν να δοκιμάσουν το φρούτο μαζί. Και, φυσικά, απέκτησαν την απόλυτη γνώση. H Εύα έμαθε επιτέλους τι σκοπό έχει ο πόνος (κανέναν απολύτως) και ο Αδάμ κατάλαβε τι είναι η ελεύθερη βούληση (εξαρτάται από τους κανόνες που την ορίζουν). Έμαθαν τη ζήλεια και την έννοια του πεπερασμένου, τον μαθηματικό λογισμό και το ότι δεν γελάμε ποτέ με πράγματα που δεν είναι αστεία. Θεραπεύτηκαν: εκείνος από την τύφλωση κι εκείνη από την κώφωση. Θεραπεύτηκαν κι από την οικογενειακή τους ευτυχία.

Στην αρχή τσακώθηκαν, έπειτα τους έπιασε απελπισία, έπειτα άρχισαν να ρίχνουν πράγματα ο ένας στον άλλον, έπειτα βάλθηκαν να συζητούν τι ανήκει σε ποιον. Κάθονταν στις δύο άκρες του Παραδείσου και αντάλλασσαν βρισιές. «Είσαι πανάσχημη!» «Κι εσύ είσαι βλάκας!» Στις προσευχές τους, παρακαλούσαν τον Θεό να τους πάρει πίσω την όραση και την ακοή. «Κάνε μας πάλι αυτό που ήμασταν». Αλλά Εκείνος αρνιόταν ή τους αγνοούσε ή μπορεί οι προσευχές τους να μην έφταναν σ' Αυτόν, γιατί ήταν κι Εκείνος τυφλός και κουφός.

Τον Αδάμ και την Εύα δεν τους ενδιέφερε αν έχουν δίκιο ούτε μπορούσαν να απολαύσουν τα όμορφα πράγματα που έβλεπαν και άκουγαν. Κανένας πίνακας, κανένα βιβλίο, καμιά μουσική - ούτε η ίδια η Φύση - δεν τους έδινε χαρά, αφού τους έλειπε η ευτυχία. Μια μέρα, ενώ τα ζώα ήδη ονειρεύονταν, ο Αδάμ πήγε και βρήκε την Εύα. H Εύα τον είδε και πήγε κοντά του. «Είμαι εδώ», του είπε, αφού είχε καλύψει τα μάτια του με φύλλα συκιάς. Εκείνος άπλωσε τότε τα χέρια του για να αγγίξει το πρόσωπό της και τα στήθη της. «Είσαι σοφός και καλός», του είπε η Εύα. «Κι εσύ είσαι όμορφη», της είπε ο Αδάμ. Αλλά εκείνη δεν τον άκουσε, γιατί είχε βουλώσει τα αυτιά της με φύλλα συκιάς. .....""

Σας θυμίζει τίποτα;

Φιλικά όπως πάντα

""Είναι δειλινό. Μέσα στον κήπο της Εδέμ όλα είναι όπως τα έκανε ο Θεός, όμορφα, ευλογημένα, καλά λίαν. Τα δένδρα, τα πουλιά, τα ζώα, όλα όπως ακριβώς ήταν και πριν, εκτός από τον άνθρωπο, τον Αδάμ και την Εύα, που ζουν ένα δράμα γεμάτοι ταραχή και φόβο πολύ στην καρδιά τους. Η ειρήνη τους εγκατέλειψε, η αθωότητα και η αμεριμνησία χάθηκε. Πρόβλημα μεγάλο μπροστά τους. Η γύμνια τους. Μέχρι τώρα, ο Κύριος ερχόταν σε συνάντησή τους και ενώ << ήσαν γυμνοί δεν ησχύνοντο >> μας λέει ο λόγος του Θεού. Εκείνο το δειλινό, << εκρύφθησαν ο Αδάμ και η γυνή αυτού από προσώπου Κυρίου του Θεού, μεταξύ των δένδρων του παραδείσου.>>. Μέχρι τώρα ο άνθρωπος είχε χαρά και ευλογία στην επίσκεψη του Θεού, τώρα, ταραχή, φόβο, ντροπή. Γιατί; Tι άλλαξε; ΄Όλα είναι ίδια και ο Θεός ο αυτός εις τους αιώνας των αιώνων. Τι άλλαξε λοιπόν; Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Η ανυπακοή στην εντολή του Θεού έφερε την παράβαση, η παράβαση έφερε την αμαρτία στην ζωή του ανθρώπου, και η αμαρτία έφερε την ταραχή, τον φόβο τον θάνατο. Η αμαρτία έβαλε χώρισμα μεταξύ Θεού και ανθρώπου, τώρα ο άνθρωπος φοβάται τον Θεό, και προσπαθεί να κρύψει την γύμνια του ενώπιον του Κυρίου με συκόφυλλα , αλλά <<τα φύλλα τη συκής>> δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την αθωότητα που έχασε. Και αν προσωρινά σκεπαστεί για λίγο, αυτό τούτο το κάλυμμα που προσπαθεί να βάλει, φανερώνει την παράβασή του. Αποτέλεσμα δεν υπάρχει, διόρθωση καμία. Ο άνθρωπος είναι παραβάτης και ως εκ τούτου καταδικασμένος σε θάνατο. Το στόμα του Κυρίου ελάλησε << Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει, από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού, δεν θέλεις φάγει απ’αυτού. Διότι καθ’ην ημέραν φάγεις απ’αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει.>> Γέν. β΄ 16-17.

Ο λόγος του Θεού εκπληρώθηκε, άσχετα αν το πίστευε ο άνθρωπος ή όχι. Τώρα όμως το ζητούμενο είναι, πώς θα γίνει διόρθωση. Η αγάπη του Θεού για το πλάσμα του είναι άπειρη, η σοφία του απέραντη, ανεξερεύνητη, η δύναμίς του ασύληπτη, και πάλι λαλεί το στόμα του Θεού. Φανερώνει ότι αιωνίως δεν υπάρχει περίπτωση να συμμαχήσει με την αμαρτία και τον διάβολο. << και έχθραν θέλω στήσει αναμέσον σου και της γυναικός, και αναμέσον του σπέρματός σου και του σπέρματος αυτής, αυτό θέλει σου συντρίψει την κεφαλή, και συ θέλεις κεντήσει την πτέρναν αυτού >> Γέν. γ΄ 15. και παράλληλα δίνει υπόσχεση στον άνθρωπο, ότι θα γίνει αποκατάσταση. Αυτό που χάλασε ο άνθρωπος, ο Θεός θα το διορθώσει. ΄Όταν λοιπόν << ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, εξαπέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού, όστις εγεννήθη εκ γυναικός …>> Γαλ. δ΄ 4. έστειλε τον Υιόν του ο Θεός και ενανθρώπησε δια Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της παρθένου, πήρε ομοίωμα σαρκός αμαρτίας και περί αμαρτίας και κατέκρινε την αμαρτία εν τη σαρκί….. Ρωμ. η΄ 3. και όπως τότε στον κήπο της Εδέμ ο Θεός έσφαξε ζώα και έκαμε εις αυτούς δερματίνους χιτώνας και ενέδυσεν αυτούς, έτσι με την θυσία του Υιού του, Ιησού Χριστού στον σταυρό του Γολγοθά, ο Θεός ενδύει τον άνθρωπο με ένα λαμπρό ένδυμα, το ένδυμα της σωτηρίας για να μη φαίνεται η γύμνια του, και να μπορεί χωρίς φόβο να στέκεται ενώπιον των αγίων οφθαλμών του Κυρίου.

Το ένδυμα αυτό είναι για όλους. Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι. Για όλους πέθανε ο Χριστός. Αυτός είναι ιλασμός όχι μόνο των αμαρτιών ημών αλλά….και περί όλου του κόσμου. Α΄ Ιωάν. β΄ 2' Πρέπει όμως να δεχθούμε αυτή την προσφορά του Θεού, αναγνωρίζοντας ότι είμαστε αμαρτωλοί να μετανοήσουμε, να πλυθούμε με το ΄Αγιο αίμα του Χριστού που χύθηκε στον σταυρό του Γολγοθά, να καθαριστούμε από τις αμαρτίες μας, να ενδυθούμε το ένδυμα της σωτηρίας που μας προσφέρει ο Θεός και να είμαστε έτοιμοι, έτσι ώστε , όταν έρθει ο Κύριος να παραλάβει την εκκλησία του, να μας βρει ενδεδυμένους και όχι γυμνούς. Σπεύσατε, ο καιρός είναι εγγύς. ΜΑΡΑΝ ΑΘΑ. ""

quote:

---

Ψηλός
Μπράβο Μακεδόνα,
για πες μας και το κεντρικό νόημα αυτού του αποσπάσματος μιας που το διάβασες κιόλας;

---

Τι εννοώ οι 12 μαθητές του Ιησού και ο Ιησούς ήταν μεταξύ τους φίλοι, βλέποντας ο Ιούδας ότι ο Ιησούς διώκεται έκανε μια συμφωνία με τους Φαρισαίους να τον βρουν αλλά χωρίς να οδηγηθεί στον Θάνατο ο φίλος του ο Ιησούς ούτε οι άλλοι μαθητές απλά να συζητήσουν οι Φαρισαίοι με τον Ιησού. Μια πιθανότητα είναι ότι ο Ιούδας έβλεπε ο Ιησούς να έχει ξεφύγει από τα λογικά όρια (μια και κήρυττε ότι είναι ο Υιός του Θεού κτλ)και ίσως πίστευε ότι η συζήτηση να τον συνέτιζε και έτσι θα σώνονταν όλη η τρελοπαρέα.

Αυτά τα πορίσματα βγήκαν από τα εξής ερωτήματα

α) Γιατί έπρεπε τον Ιησού να τον προδώσει κάποιος;
β) Δεν μπορούσαν να μάθουν που βρίσκονταν ο Ιησούς μια και κήρυττε συνέχεια σε πλήθη κόσμου και ουσιαστικά ο Ιησούς και οι μαθητές του δεν κρύβονταν; Όποιον και αν ρωτούσαν θα ξέρανε που ήταν ο Ιησούς.
γ) Την εποχή εκείνη η προδοσία δεν ήταν και τόσο εύκολο δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα, fax, email, τηλέφωνα κτλ κτλ αλλά ούτε και ένα αστυνομικό τμήμα σε κάθε γωνία. Οπότε έπρεπε ο Ιούδας να πάει στους Φαρισαίου και να το κανονίσει. Λογικά δεν ήταν και πολύ κοντά και ο Ιούδας έπρεπε να πάει με τα πόδια. (προσωπικά τόσο ποδαρόδρομος για 20 αργύρια ε!!!! δεν αξίζει τον καρφώνω αύριο)
δ) Πως ειδοποίησε ο Ιούδας ότι θα πάνε στον κήπο της Γεσθημανής ώστε να προσευχηθεί ο Ιησούς στον Πατέρα του και οι άλλοι θα την πέσουν για κανέναν ύπνο; Έβγαινε ημερήσιο ή εβδομαδιαίο πρόγραμμα για τις εκδρομές που θα πραγματοποιούσαν;
ε) Αν έλλειπε δεν θα τον καταλάβαιναν οι άλλοι 12; Που πήγε ρε παιδιά ο Ιούδας ετοιμάζει το φαγητό για την εκδρομή μας....
στ)Αφού ο Ιησούς ήταν γνωστός (ώστε θέλουν οι Φαρισαίοι τον Θάνατο του) γιατί χρειάστηκε το φιλάκι του Ιούδα; Γιατί το φιλάκι και όχι από μακριά αυτός που προσεύχεται παιδιά είναι πιάστε τον;
ζ) Γιατί δεν τους σκότωσαν όλους εκεί; Γιατί δεν τους συνέλαβαν όλους ή τους περισσότερους αλλά μόνο τον Ιησού;

Μπορεί να κάνω και λάθος αλλά νομίζω ότι ακόμα και τότε τα 20 αργύρια (ούτε χρυσά ρε παιδί μου) δεν ήταν πολλά λεφτά ώστε να στείλεις κάποιον σε θάνατο. Το ότι κρεμάστηκε ο Ιούδας δεν είναι από τύψεις ότι τον πρόδωσε αλλά μάλλον ενοχές για το λάθος που έκανε δηλαδή ότι

1) Θα τον στέλνανε σε θάνατο αν δεν συνετιζόταν,
2) δεν συνετίστηκε,
3) εκτέθηκε μπροστά στους φίλους σαν ένας κοινός Προδότης.

Αυτό ίσως να είναι μια ανθρώπινη εξήγηση σε μια ανθρώπινη συμπεριφορά.

Από όλες τις ερωτήσεις σου, αυτή που κρατάω είναι η εξής:

quote:

---

ζ) Γιατί δεν τους σκότωσαν όλους εκεί; Γιατί δεν τους συνέλαβαν όλους ή τους περισσότερους αλλά μόνο τον Ιησού;

---

'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-

Θα μπορούσε να ισχύει και η δική σου άποψη
"prodidontas to xristo eixe ws skopo na ksesikwsei geniki katakravgi, i aparxi tis epanastasis kata twn romaiwn. o ioudas profanws perimene ton xristo na ektelesei to rolo tou ws messias-apeleftherwtis kata kiriolektiko kai oxi metaforiko/pneumatiko tropo...profanws ekane lathos"

Πάντως έχω την εντύπωση ότι το θέμα ήταν περισσότερο πολιτικό και εξουσιαστικό και λιγότερο θρησκευτικό με την στενή έννοια.

Ψηλέ, άσε τα «πονήματα» και τα αυθαίρετα συμπεράσματα ολίγων ρομαντικών, και μείνε ΣΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ!

Ανέλυσε εάν θέλεις τα όσα ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ μέσα στην Αγία Γραφή και όχι τα όσα ΠΟΛΥ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ. Τα όσα μας παραθέτεις είναι ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΑ, καθώς δεν έχουνε την απαραίτητη τεκμηρίωση.

Ένας πατέρας, ο οποίος αφού έχει αφήσει την παγίδα ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΟΥ, βλέπει τα παιδιά του να πέφτουνε στην παγίδα, άσχετα εάν τα «προειδοποίησε» ή όχι, τα πετάει στην εξορία, είναι τουλάχιστον ανώριμος για πατέρας!

Πρώτον ΟΦΕΙΛΕ να μην εκθέσει τα παιδιά του σε τέτοιο τεράστιο κίνδυνο, και δεύτερον ΕΙΧΕ ΗΘΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΩΣ ΠΑΤΕΡΑΣ να μάθει στα παιδιά του πώς να μην ξαναπέσουνε στην παγίδα αλλά και να τα διδάξει, να αποτελέσει δηλαδή το «ατόπημα» τους βατήρα για περαιτέρω αγάπη που θα τους δώσει, και όχι να…….τους στείλει στην εξορία δείχνοντας την μοχθηρότητα του!!

Σου εύχομαι Ψηλέ, όταν κάνεις παιδιά (ίσως και να’χεις..) να τα αντιμετωπίσεις ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ «ΑΓΑΠΗ» ΚΑΙ «ΣΤΟΡΓΗ» όταν πέσουνε στο πρώτο τους σοβαρό λάθος.

Ωχ την έκανα.... θα δικαιολογηθώ όμως... ο Ματθαίος που ήταν Τελώνης τον Φορολόγησε για την αυτοκτονία και πήρε τα 10...;;;; Μαντάρα τα έκανα και είμαι και οικονομικός, φτού μου!!!!

Ostria
"Από όλες τις ερωτήσεις σου, αυτή που κρατάω είναι η εξής:

ζ) Γιατί δεν τους σκότωσαν όλους εκεί; Γιατί δεν τους συνέλαβαν όλους ή τους περισσότερους αλλά μόνο τον Ιησού;

Προφανώς τους ενδιέφερε μόνο ο Ιησούς και όχι οι ακόλουθοι του. Αρα αυτούς δεν τους θεωρούσαν επικίνδυνους. Αρα είτε τον συνέλαβαν επειδή ισχυριζόταν ότι ήταν ο Υιός του Θεού, είτε επειδή ήταν ο αρχηγός αυτής της "επαναστατικής" ομάδας η οποία κατά την γνώμη τους θα διαλυόταν αμέσως μετά την θανάτωσή του. "

Δεν μπορώ να πω ότι δεν συμφωνώ, δηλαδή η κεφαλή είναι πάντα η πιο χρήσιμη. Όμως για να είναι σίγουροι δεν θα έπρεπε να τους καθαρίσουν όλους;;;; (Θυμίζω καθόλου τον Μακιαβέλι;)

Ο Μύθος της Λερναίας Ύδρας παρουσιάζει ακριβώς αυτό ότι δεν πρέπει μόνο να κόψεις το κεφάλι αλλά και να καυτηριάσεις την πληγή...

Τα πάντα είναι εκδοχές και ιδιαίτερα λογικές όπως και του Oblivion (ομολογώ ότι δεν ήξερα το επαναστατικό έργο του Ιούδα)

ΥΓ Ostria δεν σε ξέχασα απλά δεν βρίσκω το βιβλίο του Χασάπη γιατί δεν έχω ψάξει ακόμα στην αποθήκη....αλλά θα το κάνω στο υπόσχομαι