- ΠΩΣ ΘΑ ΚΟΨΩ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ; - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
Αυτό το γαμημένο ένστικτο της επιβίωσης είναι αλάνθαστο...
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
Ξέρεις Μάριε, δεν είναι τυχαίο που ψάχνεται με τον Popper. Ακόμα κι αν ο ίδιος δεν το έχει συνειδητοποιήσει, είναι σε καλό δρόμο.
Αυτό το γαμημένο ένστικτο της επιβίωσης είναι αλάνθαστο...There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Ωοο!
Υπονοείς κάτι κακό για τον Καρμελίτο?
Τουλάχιστον αυτός, δεν μας παραπέμπει σε δικές του καταγραφές στο esoterica, όπως ο Πύραυλος.
Μας φέρνει κοτζαμ Πόππερ.
Δεν σου κάνει εντύπωση, πως παρ'όλες τις σφαλιάρες που τρώει σε κάθε ανάρτησή του, συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο πηγών?
Αποφεύγει να απαντήσει σε ερώτηση για τις σπουδές του, ενώ αφήνει να εννοηθεί πως κατέχει πανεπιστημιακή γνώση θετικών επιστημών.
Παπάρια μάντολες.
Απολογητής και μάλιστα αποτυχημένος.Δεν αξίζει περαιτέρω ενασχόληση πλην της χιουμοριστικής.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Carmel
Sesostris στο δρόμο σου για το ευγενές club των NIKOMAXOY-DSM-Heretic πάρε και αυτό για τον Ιουστινιανό και την Ακαδημία.Θα σου το ζητήσουν.
http://www.portaaurea.gr/istoria_meletes/justinian.htm
Εδώ που μπήκες Carmel, η portaaurea θα γίνη portamoirea για σένα και θα ψάχνης να την βρεις, όπως και ένα σωρό απολογητές πριν από σένα. Καλό βόλι!
Υ.Γ
Και επειδή δεν πρόκειται να σε ακολουθήσω στο παιχνίδι της κολοκυθιάς, του τύπου που είναι η φωτιά, που προσπαθείς να παίξης, συνεχίζω με αναρτήσεις εντός θέματος.
*
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
I do not believe that science can disprove the existence of God; I think that is impossible. And if it is impossible, is not a belief in science and in a God -- an ordinary God of religion -- a consistent possibility?
Απάντηση Feynman:
Yes, it is consistent. Despite the fact that I said that more than half of the scientists don't believe in God, many scientists do believe in both science and God, in a perfectly consistent way. But this consistency, although possible, is not easy to attain...
Σαν ν'ακούω τα μέλη του περίφημου Club ένα πράγμα!!!!!
quote:
Ποιός είναι πάλι αυτός?
Ένας... τσαρλατάνος ντριμπλαδόρος που απευθύνεται σε ούγκανους καθώς τόλμησε για την Επιστήμη (άκουσον-άκουσον) να γράψει κάτι σαν αυτό.
That is, if we investigate further, we find that the statements of science are not of what is true and what is not true, but statements of what is known to different degrees of certainty
Richard Feynman
Ευτυχώς έχει πεθάνει ο ...πουθενάς και δεν θα αντιμετωπίσει τη μήνη των αυτόκλητων υπερασπιστών της Επιστήμης του ευγενούς Club.
Βέβαια ο ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ (ιδρυτικό μέλος) του Club....ξελάκωσε και τον Karl Popper που είχε παρόμοιες θέσεις περί Επιστήμης ενώ ήταν Φιλόσοφος και ο ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ κάτι τέτοια interdisciplinary τερτίπια δεν τα σηκώνει!!!!
Ave Club!!!
quote:quote:
Carmel
Sesostris στο δρόμο σου για το ευγενές club των NIKOMAXOY-DSM-Heretic πάρε και αυτό για τον Ιουστινιανό και την Ακαδημία.Θα σου το ζητήσουν.
http://www.portaaurea.gr/istoria_meletes/justinian.htm
Εδώ που μπήκες Carmel, η portaaurea θα γίνη portamoirea για σένα και θα ψάχνης να την βρεις, όπως και ένα σωρό απολογητές πριν από σένα. Καλό βόλι!
Sesostris η portaaurea έπεσε ήδη επάνω στο Club και όταν κατακάτσει η σκόνη θα δούμε τι απέμεινε όρθιο.
Ακολουθούν οι πηγές της portaaurea μόνο από τη διάσωση των Αρχαίων Ελληνικών συγγραμμάτων.
Αυτά που σου διέσωσαν κυρίως οι...Άραβες ντε!
Πάρτε βαθειά ανάσα και πάμε!
.
.
.
.
[1] Κρεββατά Δ., Το Βυζάντιο και ο διωγμός του Ελληνισμού, σ. 247. Τέτοια ποσοστά θυμίζουν τα «είκοσι εκατομμύρια Έλληνες»… που έσφαξε ο Αλάριχος στην Ελλάδα ή ο Κωνστάντιος Β’ στη Σκυθόπολη ή τα τρισεκατομμύρια που, κατ’ ορισμένους άλλους, δολοφονήθηκαν εξαιτίας του Χριστιανισμού.
[2] Mango Cyril, Ιστορία του Βυζαντίου, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σ. 301
[3] Alvin Lesky, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, σελ. 26
[4] P.E. Easterling- B.M.W. Knox, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, σελ. 62
[5] Δαυλός, τ. 37
[6] Κούτουλα Δ, Το Βυζάντιο έναντι των Ελλήνων Εθνικών, β’ έκδ., σ. 27.
[7] Reynolds L. D. και Wilson N. G., Αντιγραφείς και φιλόλογοι, σ. 82
Θεοφάνης Καλαϊτζάκης, δ.φ., σ. 20, εισαγωγή της Νέας Ιστορίας των εκδόσεων Θύραθεν
[9] Θεοφάνης Καλαϊτζάκης, δ.φ., σ. 28, εισαγωγή της Νέας Ιστορίας των εκδόσεων Θύραθεν.
[10] καθηγητής ιστορίας Αλέξιος Σαββίδης, σ. 11, πρόλογος της Νέας Ιστορίας των εκδόσεων Θύραθεν.
[11] Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 261
[12] Angela Constantinides Hero, λήμμα “Aristophanes”, Alexander Kazhdan (επ.), The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford UP, Ν. Υόρκη-Οξφόρδη 1991, σ. 171
[13] ΙΕΕ, τ. Ζ', σ. 341
[14] Τατάκη, Η Βυζαντινή Φιλοσοφία, σ. 62
[15] ΙΕΕ, τ. Ζ', σ. 326
[16] Συνεπώς είναι αναληθής ο ισχυρισμός πως ό,τι διασώθηκε από τα μοναστήρια σώθηκε είτε εκ παραδρομής είτε απλώς από ευσυνείδητους καλόγερους που ελάμβαναν πρωτοβουλίες αυτόνομα, έξω από τα πλαίσια του θεσμού που υπηρετούσαν. Γιατί ο ηγούμενος της μεγαλύτερης, ίσως, μονής στην Κωνσταντινούπολη δεν ήταν κάποιος περιθωριακός˙ ούτε, βέβαια, υπήρχε άνωθεν εντολή για μη αντιγραφή των αρχαίων κειμένων και ούτε η αντιγραφή έγινε εκ παραδρομής (! δηλαδή …τους ξέφευγε η πένα, των μοναχών, και κατά λάθος αυτοί αντέγραφαν τους Αρχαίους, θέλουν να μας πουν ορισμένοι σήμερα) αλλά ούτε και η αντιγραφή Αρχαίων σε μοναστήρια ήταν μεμονωμένο και περιθωριακό φαινόμενο. Τέτοιοι ισχυρισμοί, που σε άλλες περιπτώσεις μόνον ως κακόγουστα αστεία θα εκλαμβάνονταν, στην περίπτωση του Βυζαντίου θεωρούνται σοβαρά επιχειρήματα.
[17] Κι όμως, παρ’ όλα αυτά, υποστηρίζεται χωρίς κανένα στοιχείο ότι «Οι μοναχοί της Κωνσταντινούπολης…[ήταν] λυσσαλέοι εχθροί των γραμμάτων» (Β. Μισύρης, Ιχώρ, τ. 30, σ. 62).
[18] Συνεπώς τα έργα αυτά υπήρχαν ακόμη στην εποχή του Φώτιου, και δεν κάηκαν από τους χριστιανούς του 4ου, 5ου κ.ε. αι., αλλά καταστράφηκαν αργότερα, το 1204 και το 1453.
[19] Β.Ν. Τατάκη, Η Βυζαντινή Φιλοσοφία, σ. 133.
[20] ΙΕΕ, τ. Η', σ. 240.
[21] Al. Kazhdan, λήμμα “Bibliotheca”, σ. 288.
[22] Al. Kazdhan, λήμμα “Photios”, σ. 1669
[23] Paul Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 172.
[24] Φαίδων Μαλιγκούδη, καθ. Ιστορίας ΑΠΘ, Ε-Ιστορικά, τ. 122
[25] Hunger H., Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Γ’, σ. 36
[26] ΙΕΕ, τ. Η', σ. 241
[27] Paul Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 212
[28] Paul Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 215
[29] Αλέξιος Σαββίδης, σ. 15, πρόλογος της Νέας Ιστορίας των εκδόσεων Θύραθεν
[30] Θεοφάνης Καλαϊτζάκης, δ.φ., σ. 28, εισαγωγή της Νέας Ιστορίας των εκδόσεων Θύραθεν
[31] ΙΕΕ, τ. Η', σ. 239
[32] Στέλιου Λαμπάκη, ερευνητή Ινστιτούτου Βυζαντινών Ερευνών/Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Ε-Ιστορικά, τ. 187
[33] Robert Browning, λήμμα, “Scholia”, σ. 1852.
[34] Alice-Mary Talbot, λήμμα, “Triklinios, Demetrios”, σ. 2116
[35] Herbert Hunger, Ο κόσμος του βυζαντινού βιβλίου, σ. 176.
[36] P. Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 61
[37] Margaret Mullet, “The Classical Tradition in the Byzantine letter”, στο Byzantium and the Classical Tradition, σ. 75
[38] Κ. Παπαρηγόπουλου, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τ. 15,1
[39] Ιστορίαι, Α’, 62, 3
[40] τ. 37
[41] L.D. Reynolds και N.G. Wilson, Αντιγραφείς και φιλόλογοι, σ. 92
[42] N.G. Wilson, Οι λόγιοι στο Βυζάντιο, σ. 16
[43] Greek Mythology in Byzantine Art, σ. 145
[44] Hunger Herbert, Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Γ’, σ. 37.
[45] Προλεγόμενα Ιλιάδας (1820), σημ. 16
[46] Β. Σπανδάγου-Ρ. Σπανδάγου-Δ. Τραυλού, Οι θετικοί επιστήμονες της βυζαντινής εποχής, σ. 40
[47] P. Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 57-59
[48] Κ. Παπαρρηγόπουλου, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τ. 8, 3
[49] F. Gregorovius, Ιστορία των Αθηνών, τ. 1, σ. 92
[50] F. Gregorovius, Ιστορία των Αθηνών, τ. 1, σ. 92
[51] Ρωμαϊκή Ιστορία, 10, 7
[52] Καραγιαννόπουλου Ιω. Ε, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Α’, σ. 590
[53] Ο Κοραής αναφέρει το Ζωναρά και επικρίνει τον Ιουστινιανό ως υπεύθυνο για την αμάθεια, αλλά δυστυχώς δεν ήταν ενημερωμένος για τη Νεαρά αυτήν του Ιουστινιανού. Αν ο Κοραής, εξάλλου, ήταν συνεπής, τότε το πιθανολογούμενο κλείσιμο της Νεοπλατωνικής Σχολής της Αθήνας θα έπρεπε να τον έβρισκε σύμφωνο, αφού είναι απόλυτα ενάντιος στον Νεοπλατωνισμό.
[54] Wildberg Ch., Philosophy in the age of Justinian, στο The Cambridge companion to the Age of Justinian, σ. 316
[55] Peter Brown, Ο κόσμος της Ύστερης Αρχαιότητας 150-750 μ.Χ., σ. 189
[56] N.G. Wilson, Οι λόγιοι στο Βυζάντιο, σ. 63.
[57] Lemerle P., Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 74.
[58] Lemerle P., Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 80.
[59] Lemerle P., Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 98
[60] Α. Βακαλόπουλου, Νέος Ελληνισμός, οι ρίζες, η καταγωγή των Ελλήνων και η διαμόρφωση του έθνους, σ. 51-52
[61] Α. Βακαλόπουλου, Νέος Ελληνισμός, οι ρίζες, η καταγωγή των Ελλήνων και η διαμόρφωση του έθνους, σ. 53
[62] Al. Frantz, “From paganism to Christianity in the temples of Athens” Dumbarton Oaks Papers 19, σελ. 199.
[63] David Pingree, λήμμα, “Rhetorios of Egypt”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 1790.
[64] Al. Kazhdan, λήμμα “Elias of Alexandria”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 686-7
[65] Al. Kazhdan, λήμμα “Stephen of Alexandria”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 1953
[66] John Duffy, Al. Kazhdan, λήμμα “Plato”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 1683-4. Sture Linnér, Ιστορία του Βυζαντινού Πολιτισμού, σ. 93.
[67] Αθανασιάδη Π., στο Damascius, The Philosophical History, σ. 31 (38).
[68] David Pingree, λήμμα “Theon of Alexandria”, Kazhdan (επ.), ό.π., σσ. 2060-1
[69] P. Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 72, 74
[70] P. Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 95
[71] N.G. Wilson, Οι λόγιοι στο Βυζάντιο, σ. 87
[72] P. Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 97
[73] A.P. Kazhdan / Ann Wharton Epstein, Αλλαγές στον Βυζαντινό πολιτισμό κατά τον 11ο και τον 12ο αιώνα, σ. 28
[74] Hunger Herbert, Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Γ’, σ. 27
[75] Beck, Η Βυζαντινή Χιλιετία, σ. 291
[76] R. A. Markus, From Augustine to Gregory the Great, History and Christianity in Late Antiquity, κεφ. V, σ. 2
[77] Paul Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 120
[78] A.M. Jones, The decline of the Ancient World, σ. 350
[79] R. A. Markus, From Augustine to Gregory the Great, History and Christianity in Late Antiquity, κεφ. V, σ. 2
[80] Guillou André, Ο βυζαντινός πολιτισμός, σ. 380
[81] A.P. Kazhdan / Ann Wharton Epstein, Αλλαγές στον Βυζαντινό πολιτισμό κατά τον 11ο και τον 12ο αιώνα, σ. 78
[82] ό.π., σ. 79
[83] Mango Cyril, Ιστορία του Βυζαντίου, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σ. 302
[84] N.G. Wilson, Οι λόγιοι στο Βυζάντιο, σ. 16
[85] Jan Olof Rosenqvist, Η βυζαντινή λογοτεχνία από τον 6ο αιώνα ώς την άλωση της Κωνσταντινούπολης, σ. 89, 258
[86] Peter Brown, Ο κόσμος της Ύστερης Αρχαιότητας 150-750 μ.Χ., σ. 187
[87] Μ. Δημόπουλος, Ιχώρ, τ. 28, σ. 61.
[88] Talbot Rice Tamara, Ο ιδιωτικός και δημόσιος βίος των Βυζαντινών, σ. 255-6
[89] Προλεγόμενα στον α’ τόμο των «Ατάκτων» (1828)
[90] Πορφύριου, Περί Πλωτίνου βίου, 8, 12
[91] Θ. Μαρκόπουλου, Στο σχολείο με χαρτί και καλαμάρι, σ. 25-26
[92] Kenneth Snipes, Al. Kazhdan, Anthony Cutler, λήμμα “Hesiod”, Kazhdan (επ.), ό.π., σσ. 922-3
[93] Angela Constantinides Hero, λήμμα “Pindar”, Kazhdan (επ.), ό.π., σσ. 1678-9
[94] Angela Constantinides Hero, Al. Kazhdan, λήμμα “Sappho”, Kazhdan (επ.), ό.π., σσ. 1840-1
[95] Kenneth Snipes, λήμμα “Lucian”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 1255
[96] Kurt Weitzmann, Greek Mythology in Byzantine Art, σ. 200
[97] Angela Constantinides Hero, Ant. Cutler, λήμμα “Euripides”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 749.
[98] Angela Constantinides Hero, λήμμα “Sophocles”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 1928.
[99] P. Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 50
[100] Mango Cyril, Βυζάντιο. Η αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης, σ. 161
[101] Al. Kazhdan, Kenneth Snipes, λήμμα “Plutarch”, Kazhdan (επ.), ό.π., σσ. 1688-9
[102] Κουκουλέ Φαίδωνος, Βυζαντινών βίος και πολιτισμός, τ. Α’, σ. 117
[103] προοίμιο στις Ιστορίες, 2
[104] Angela Constantinides Hero, Al. Kazhdan, λήμμα “Herod”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 922
[105] Angela Constantinides Hero, λήμμα “Thucydides”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 2083.
[106] Al. Kazhdan, λήμμα “Strabo”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 1961.
[107] Al. Kazhdan, λήμμα “Cartography”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 385.
[108] Κουκουλέ Φαίδωνος, Βυζαντινών βίος και πολιτισμός, τ. Α’, σ. 124
[109] David Pingree, λήμμα “Euclid”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 738
[110] David Pingree, λήμμα “Archimedes”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 156-7
[111] Κουκουλέ Φαίδωνος, Βυζαντινών βίος και πολιτισμός, τ. Α’, σ. 128
[112] Hunger Herbert, Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Γ’, σ. 21
[113] Κουκουλέ Φαίδωνος, Βυζαντινών βίος και πολιτισμός, τ. Α’, σ. 135
[114] Φαίδωνος Κουκουλέ, Βυζαντινών βίος και πολιτισμός, τ. ΣΤ’, σ. 119
[115] John Duffy, Alexander Kazhdan, λήμμα “Aristotle”, Alexander Kazhdan (επ.), The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford UP, Ν. Υόρκη-Οξφόρδη 1991, σ. 171
[116] John Duffy, Al. Kazhdan, λήμμα “Plato”, σ. 1683-4
[117] Dominic J. O’Meara, λήμμα “Plotinos”, σ. 1686
[118] Al. Kazhdan, Kenneth Snipes, Ant. Cutler, λήμμα “Homer”, Kazhdan (επ.), ό.π., σσ. 943-4
[119] Al. Kazhdan, λήμμα “Odysseus”, σ. 1252
[120] Mango Cyril, Βυζάντιο. Η αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης, σ. 168
[121] Paul Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 127
[122] Ζωναράς, XVI, 4
[123] Ζωναράς, XVI, 21
[124] Paul Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 153
[125] Georgina Buckler στο H. Baynes-H.St.L.B. Moss, Βυζάντιο˙ εισαγωγή στον Βυζαντινό πολιτισμό, σ. 289, 299
[126] Talbot Rice Tamara, Ο ιδιωτικός και δημόσιος βίος των Βυζαντινών, σ. 256
[127] Ζωναράς, XVIII, 24
[128] Ο ιδιωτικός και δημόσιος βίος των Βυζαντινών, σ. 264
[129] P. Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 52
[130] Οι λόγιοι στο Βυζάντιο, σ. 38-9
[131] Van Groningen Α.Β., Πραγματεία περί της Ιστορίας και της Κριτικής των Ελληνικών Κειμένων, σ. 15-16
[132] Alvin Lesky, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, σελ. 425
[133] Van Groningen Α.Β., Πραγματεία περί της Ιστορίας και της Κριτικής των Ελληνικών Κειμένων, σ. 41
[134] Πότερον Αθηναίοι κατά πόλεμον ή κατά σοφίαν ενδοξότεροι, 5 (348B)
[135] ό.π., 5
[136] XXVIII, 4, 14
[137] Alvin Lesky, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, σελ. 26
[138] Toynbee, Οι Έλληνες και οι Κληρονομιές τους, σ. 61
[139] Van Groningen Α.Β., Πραγματεία περί της Ιστορίας και της Κριτικής των Ελληνικών Κειμένων, σελ. 42
[140] Alvin Lesky, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, σσ. 26-27
[141] Σουητώνιου, Δομιτιανός, 20
[142] Horst Blanck, Το βιβλίο στην αρχαιότητα, σ. 222
[143] Horst Blanck, Το βιβλίο στην αρχαιότητα, σ. 225
[144] H. Hunger, Ο κόσμος του βυζαντινού βιβλίου, σ. 27
[145] Ernst Gamillscheg, λήμμα “Palimspest”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 1565
[146] Με την εξαίρεση ενός έργου του Αρχιμήδη, τα υπόλοιπα είναι είτε έργα Λατίνων ρητόρων είτε συγγράμματα των πρώτων χριστιανικών αιώνων: Οπωσδήποτε όχι συγγράμματα αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων. Όχι έργα του Πλάτωνα, όχι ιατρικά έργα. Συνεπώς, πολύς θόρυβος για το τίποτε.
[147] L.D. Reynolds και N.G. Wilson, Αντιγραφείς και φιλόλογοι, σ. 66
[148] A.P. Kazhdan / Ann Wharton Epstein, Αλλαγές στον Βυζαντινό πολιτισμό κατά τον 11ο και τον 12ο αιώνα, σ. 217.
[149] Χρήστου Παν., Εκκλησιαστική Γραμματολογία, τ. Α’, σ. 99
[150] ό.π, τ. Α’, σ. 104-5
[151] ό.π, τ. Α’, σ. 125
[152] ό.π, τ. Α’, σ. 126
[153] ό.π, τ. Α’, σ. 127
[154] ό.π, τ. Α’, σ. 149
[155] ό.π, τ. Α’, σ. 159
[156] (ό.π, τ. Α’, σ. 160
[157] ό.π, τ. Α’, σ. 160
[158] ό.π, τ. Α’, σ. 164
[159] ό.π, τ. Α’, σ. 171
[160] ό.π, τ. Α’, σ. 221
[161] ό.π, τ. Α’, σ. 222
[162] ό.π, τ. Α’, σ. 225
[163] ό.π, τ. Α’, σ. 232
[164] ό.π, τ. Α’, σ. 293
[165] ό.π, τ. Α’, σ. 294
[166] Σουίδας, λήμμα Δάμασος
[167] Ιερώνυμος, 133
[168] Ζωναράς, XV, 12
[169] Hunger H., Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Β’, σ. 13
[170] Jan Olof Rosenqvist, Η βυζαντινή λογοτεχνία από τον 6ο αιώνα ώς την άλωση της Κωνσταντινούπολης, σ. 44
[171] Ιστορία του Βυζαντίου, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σ. 306
[172] Hunger H., Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Γ’, σ. 18
[173] G.E.R. Lloyd, Η ελληνική επιστήμη μετά τον Αριστοτέλη, σ. 204
[174] Hunger H., Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Γ’, σ. 36
[175] Hunger H., Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Γ’, σ. 42
[176] Hunger H., Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Γ’, σ. 42
[177] David Pingree, λήμμα “Scientific tradition”, Kazhdan (επ.), ό.π., σ. 1883-5.
[178] David Pingree, λήμμα “Mathematics”, Kazhdan (επ.), ό.π., σσ. 1313-1314.
[179] Brown Peter, Ο κόσμος της Ύστερης Αρχαιότητας 150-750 μ.Χ., σ. 186
[180] Walter Berschin, Ελληνικά γράμματα και λατινικός Μεσαίωνας, σ. 257
[181] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 128
[182] F.B. Artz, The Mind of the Middle Ages, Univ. of Chicago 1980, p. 196-197
[183] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 37
[184] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 38
[185] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 32
[186] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 33
[187] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 48-49
[188] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 76
[189] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 52
[190] ό.π., σ. 64
[191] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 50
[192] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 77
[193] Bloch Marc, Η φεουδαλική κοινωνία, σ. 29
[194] Οι αντιβυζαντινοί θεωρούν μεγάλη καταστροφή για το Πνεύμα το ότι οι μαγικοί πάπυροι, οι κατάδεσμοι ή οι ύμνοι προς τους αιγυπτιακούς ή βαβυλωνιακούς θεούς δεν αντιγράφηκαν από τους Βυζαντινούς, οι οποίοι αντ’ αυτών προτιμούσαν την αντιγραφή φιλοσόφων και επιστημόνων.
[195] L.D. Reynolds και N.G. Wilson, Αντιγραφείς και φιλόλογοι, σ. 68, 69
[196] N.G. Wilson, Οι λόγιοι στο Βυζάντιο, σ. 23
[197] P.E. Easterling- B.M.W. Knox, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, σελ. 65
[198] N.G. Wilson, Οι λόγιοι στο Βυζάντιο, σ. 27
[199] N.G. Wilson, Οι λόγιοι στο Βυζάντιο, σ. 29-30
[200] P. Lemerle, Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, σ. 46
[201] De Ste. Croix G.E.M., Ο Χριστιανισμός και η Ρώμη, σ. 369
[202] Περί της Αλεξάνδρου τύχης ή αρετής, Α’, 5 (328e)
[203] Α. Βασιλακοπούλου, «Η ελληνική παιδεία στο Βυζάντιο», Φαινόμενα Νεοειδωλολατρίας, σ. 280
[204] Beck, Η Βυζαντινή Χιλετία, σ. 168
[205] Beck, Η Βυζαντινή Χιλιετία, σ. 150
[206] Margaret Mullet, “The Classical Tradition in the Byzantine letter”, στο Byzantium and the Classical Tradition, σ. 93
[207] Jan Olof Rosenqvist, Η βυζαντινή λογοτεχνία από τον 6ο αιώνα ώς την άλωση της Κωνσταντινούπολης, σ. 258, 260
[208] H. Hunger, “The classical tradition in Byzantine literature: the importance of Rhetoric” στο Byzantium and the Classical Tradition, σ. 35
[209] Jan Olof Rosenqvist, Η βυζαντινή λογοτεχνία από τον 6ο αιώνα ώς την άλωση της Κωνσταντινούπολης, σ. 277
[210] Kurt Weitzmann, Greek Mythology in Byzantine Art, σ. 201
[211] Beck, Η Βυζαντινή Χιλετία, σ. 169
Edited by - Carmel on 07/01/2016 02:35:18
Υπάρχει ένα, μόνο ένα, μήνυμα σου από τα χιλιάδες που βλέπω ότι έχεις ποστάρει που να υπερασπίζεται τους Χριστιανούς στους διάφορους διωγμούς που υπέστησαν ανά τους αιώνες?
Σε ρωτάω επειδή αυτοπροσδιορίστηκες σαν άθρησκος.
Σε πρώτη φάση χαλάρωσε. Τα clubs είναι προσωπικές σου ερμηνείες για την πραγματικότητα που αντιλαμβάνεσαι. Αυτό μην το ξεχνάς ποτέ.
Στη συνέχεια, μην τσιμπάς έτσι εύκολα (με Feynman κλπ), γιατί μετά δεν θα έχει καθόλου πλάκα. Βλέπω πως γράφεις σχεδόν σωστά ελληνικά, αλλά κυρίως έχεις καλή σύνταξη. Σεβάσου τα πλεονεκτήματά σου, και μην με υποχρεώνεις να παίρνω το μέρος σου.
Στο παρακάτω τώρα. Για να παίξουμε μπαλίτσα, μην κάνεις συνεχώς την κουκουβάγια. Πες κάτι δικό σου, κάνε μια τσαχπινιά, βγάλε μια κάθετη της προκοπής.
Η παπαριά που παράθεσες, δεν είναι τίποτα άλλο από αναμάσημα του αρχετυπικού "Ἓν οἶδα ὅτι ουδὲν οἶδα". Πρόσεξε, δεν παίρνω θέση σχετικά με τον Feynman. Δεν υπάρχει καν λόγος. Θα ψάχνεσαι εσύ, θα ξαναεμφανιστούν τα quotes της αρκούδας, θα γράφουμε σελίδες, και τελικά ούτε το θέμα θα βοηθήσουμε, ούτε την προσωπική σου αναπηρία. Αμαρτία, γέροντα.
Ωστόσο, εσύ που τα σφάζεις και τα μαχαιρώνεις όλα, πολυσχιδής γαρ, κάνε μια προσπάθεια με το original: "Ἓν οἶδα ὅτι ουδὲν οἶδα". Και ωραίο θεματάκι είναι, ωραίο ασκησάκι φτιάχνει, τιμή σε μεγάλους μάστορες αποτίει, πεδίο δόξης λαμπρό.
Δεν διαφωνώ με τις σοβαρές παραπομπές και τα τοιαύτα, αλλά μάλλον έχεις ένα προβληματάκι με αυτά, και δεν θέλω να παίζεις με handicap.
Έλα λοιπόν. Ξεδίπλωσε το πολυσχιδές ταλέντο σου. Η ρήση του Feynman είχε σχέση με το "Ἓν οἶδα ὅτι ουδὲν οἶδα"? Αν είχε, ποιά ήταν αυτή? Και κυρίως, πώς ερμηνεύεις εσύ το "Ἓν οἶδα ὅτι ουδὲν οἶδα"?
Ξεδιπλώσου μωρή παιχτούρα!
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Δε νομίζω να έχω κάτι περισσότερο να ασχοληθώ με το Club οπότε από την επόμενη φορά θα κοιτάξω τα πολύ ενδιαφέροντα λινκς σου καθώς αυτό με τους Φαρισαίους δεν το ήξερα που αναφέρεις.
Το πρόβλημα των Εβραίων δεν ήταν μόνο οι Έλληνες της περιοχής αλλά οι Ελληνίζοντες Εβραίοι.
Θες να ανοίξεις ένα νέο θέμα και να το αναπτύξεις εκεί μιας που φαίνεται ότι είσαι αρκετά σχετικός και διερευνητικός?
Υποθέτω πως όλα αυτά που παράθεσες στον Σωτήρη, δεν είναι copy-paste. Πες μας ότι δεν είναι, και μετά εξήγησέ μας τί είναι το στο
quote:
Θεοφάνης Καλαϊτζάκης, δ.φ., σ. 20, εισαγωγή της Νέας Ιστορίας των εκδόσεων Θύραθεν
Μην ξεφτιλίζεσαι τόσο εύκολα ρε γαμώτο. Δεν έχει πλάκα έτσι.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.