- Ο Αντίχριστος εμφανίζεται τον Δεκέμβριο του 2015! - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Βασικά η αιτία του κακού είναι οτι υπάρχουν σε αυτές (χαρακτηριστικότερο παράδειγμα φυσικά η Αθήνα)τα ίδια ρυμοτομικά - οικοδομικά τετράγωνα της εποχής που πρωτοχτίσθηκαν ... του Όθωνα δηλαδή.
Τότε σε ένα Ο.Τ. 50 Χ 50 έβλεπες 4-5 δυώροφα με σκεπή που στέγαζαν άντε το πολύ 100 ανθρώπους. Σήμερα στο ίδιο αναλοίωτο Ο.Τ. βλέπεις 20 πενταώροφες πολυκατοικίες χωρίς κάν κήπο που στεγάζουν 5 - 6.000 ανθρώπους. Τα δέ σοκάκια που υπήρχαν τότε για την κυκλοφορία των αμαξών η μόνη τους αλλαγή είναι οτι καλύφθηκαν με άσφαλτο και έγιναν κεντρικότατη δρόμοι με τεράστιο κυκλοφοριακό φορτίο αυτοκινήτων.
Μπήκαμε καμιά φορά στον κόπο να τις ισοπεδώσουμε και να τις ξανακτίσουμε απο την αρχή??
ΠΟΤΕ, μονάχα τα οικίσματα γκρεμίζαμε συνεχώς μέσα στα ίδια τετράγωνα για να πάρουν την θέση τους άλλα μεγαλύτερα, αντιαισθητικότερα. Τον δρόμο ποτέ δέν τολμήσαμε να τον φαρδύνουμε μήν τυχόν θιχτούν οι ιδιοκτήτες, ζητήσουν μεγάλες αποζημιώσεις και δέν τους δώσει το κράτος λεφτά. Ασφαλώς και θα προτιμήσουν οι κυβερνώντες να τα βάλουν στην τσέπη απο το να τα διαθέσουν για την βελτίωση της πολύ κακής ποιότητας ζωής των κατοίκων.
Δέν λέω οτι οι πόλεις κτίσθηκαν σε λάθος βάση και σχέδια. Κτίσθηκαν απο μεγάλους αναγνωρισμένους Ευρωπαίους αρχιτέκτονες εκείνη την εποχή, ακολουθώντας το δημοφιλέστερο Ιπποδάμειο σύστημα.
ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥΣ ΤΟ 1830, ΟΧΙ ΤΟ 2006!!
Τα παλιά νεοκλασσικά κτίρια που βρίσκονταν στα ίδια ακριβώς σημεία τα αντικατέστησαν τα τσιμεντένια τερατουργήματα, και τα ίδια στενά δρομάκια έγιναν αυτοκινητόδρομοι αυξημένης κυκλοφορίας.
ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
Αγαπητή φίλη Λίλιθ, το ότι οι πολυκατοικίες στις πόλεις γενικά είναι μια αναγκαιότητα είναι αναμφισβήτητο. Παρόλο που έβγαλαν τον κοσμάκη από τα ισόγειά του, όπου μπορούσε να μιλάει και να κάνει παρέα με όλη την γειτονιά, και τον εγκλώβισαν και τον απομόνωσαν στα τσιμεντένια κουτιά, όπου πλέον δεν χαιρετάει και δεν γνωρίζει πια ούτε τον διπλανό του, παρόλα αυτά η πολυκατοικία είναι αναγκαία.
Εγώ έχω αντιρρήσεις για την εξωτερική μορφή των πολυκατοικιών, οι οποίες, μία μία, σχηματίζουν πόλεις από άσχημα κτίρια: άσχημες πόλεις. Αυτό είναι που με στεναχωρεί: όταν για όλα τα προβλήματα υπάρχουν λύσεις, γιατί να μην κάτσουμε κάτω και να δούμε πώς μπορούμε να κάνουμε τις πόλεις μας ομορφότερες, με την δική τους αρχιτεκτονική ταυτότητα η κάθε μια, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα την ανάγκη του κόσμου για κατοικία. Είναι μια πρόκληση. Από την στιγμή που υπάρχουν αρκετά πανέμορφα, σύγχρονα κτίρια στις πόλεις μας, γιατί τάχα δεν θα μπορούσαν όλα τα κτίρια να είναι όμορφα; Γιατί να θεωρούμε δεδομένο ότι «Πάει, έτσι μόνο μπορούν να φτιάχνονται κτίρια, δεν υπάρχουν άλλες τεχνικές λύσεις»!
Από την άλλη είναι πολύ τραβηγμένο, αντί να κάτσουμε και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να ομορφύνουμε τις πόλεις μας, αντιθέτως, να ευλογούμε τα γένια μας και να κοκορευόμαστε και για τις πόλεις και για τα κτίριά τους. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι είμαστε πολεοδομικό παράδειγμα για το εξωτερικό. Ίσως να είμαστε απλά κοινωνικό φαινόμενο. Η πολεοδομία στην Ελλάδα είναι απαράδεκτη, με τους στενούς δρόμους και την ανυπαρξία φωτός ανάμεσα στα κτίρια και χώρων πρασίνου. Αυτό όμως δεν είναι τυχαίο. Σου λέει ο καημένος ο πολιτικός άρχων: «γιατί να τα χαλάσω εγώ με τα εργολαβικά συμφέροντα, αφού α) χρειάζομαι τις ψήφους τους στις εκλογές β) μου δίνουν και καμιά δραχμούλα για να υπογράψω για μεγαλύτερους συντελεστές δόμησης και για περισσότερους ορόφους γ) οι υπόλοιποι πολίτες είναι τόσο άσχετοι και ωχαδελφιστές και έχουν τα δικά τους προβλήματα, ώστε κανείς δεν θα καταλάβει και δεν θα πει τίποτα, αν χτιστούν επί των ημερών μου και 10-20 οικοδομήματα-θηρία παραπάνω!
Όσον αφορά τους φτωχούς και τους πλούσιους, θα μπορούσα να σου αραδιάσω πάρα πολλές περιοχές πλουσίων και πάρα πολλές περιοχές φτωχών. Οι περισσότερες περιοχές είναι βεβαίως μικρομεσαίων, γιατί οι μικρομεσαίοι είναι και η πλειοψηφία του λαού μας. Εμείς στην Ελλάδα δεν έχουμε τις κοινωνικές δομές που έχουν τα κράτη με «γκέτο» ούτε και τόσο πληθυσμό όπως στο εξωτερικό. Είμαστε μόνο 10 εκατομμύρια. Και ο ελληνικός λαός είναι από τη φύση του (ακόμα) ανθρώπινος και δεν έχει σε καμία περίπτωση την αίσθηση ότι είναι ανώτερος από άλλους λαούς και άλλες φυλές, όπως συνέβαινε και συμβαίνει στο εξωτερικό. Αυτό ίσχυε από τα αρχαία χρόνια και ισχύει ακόμα για τους Έλληνες.
Να είσαστε σίγουροι από την άλλη, ότι αν ο Έλληνας μπορούσε οικονομικώς να μετακομίσει στα βόρεια προάστια, και να αφήσει τις άλλες φτωχότερες περιοχές για κατοικία αποκλειστικά των μεταναστών, θα το έκανε ευχαρίστως. Λεφτά να είχε. Το θέμα λοιπόν της έλλειψης γκέτο είναι ελάχιστα πολεοδομικό: κατά κύριο λόγο είναι κοινωνικό και οικονομικό και πολιτισμικό.
Τώρα, το θέμα που έθεσες, ότι η ελληνική πολυκατοικία «λειτουργεί θαυμάσια στις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων», ε, εντάξει. Εξαρτάται από τους ίδιους τους ανθρώπους κατά περίπτωση. Οι περισσότεροι σε πολυκατοικίες ζούμε… Ξέρουμε τους διπλανούς μας;;; Τους γείτονές μας;
Και για να ξαναγυρίσω στο θέμα της όψης των κτιρίων: συμφωνώ με τον φίλο Krisnna, ότι θα ήταν πολύ όμορφο αν μπαίναμε στον κόπο να αρχίζουμε να γκρεμίζουμε κάποια κτίρια-εκτρώματα και να αρχίζαμε να χτίζαμε όμορφα κτίρια. Εγώ πάντως, αν είχα την δυνατότητα, ακόμα και μια άθλια πολυκατοικία-κουτί με μπαλκόνια θα μπορούσα, εξωτερικά, να την φτιάξω ένα όμορφο κτίριο, παρόλο που δεν έχω σχέση με τα σχετικά επαγγέλματα. Φαντασία χρειάζεται, φιλότιμο και όρεξη για δουλειά από τους πολιτικούς μηχανικούς, τους αρχιτέκτονες και τα ευρύτερα συμφέροντα του κλάδου…
Βέβαια ο κατασκευαστής - ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας με κανέναν τρόπο δέν είναι διατεθειμένος να υποβληθεί σε τεράστια έξοδα προκειμένου να δώσει μιά επιπιβλητική εξωτερική μορφή στο όλο κατασκεύασμα ας πούμε με γλυπτά, αγαλματάκια, κωλώνες, αετώματα απο την στιγμή που τις περισσότερες φορές δέν την προορίζει για τον εαυτό του. Αυτό μπορεί να συμβεί απειροελάχιστες φορές σε πάμπλουτους Κροίσους των βορείων προαστίων της Αθήνας (απο Εκάλη, Πολιτεία και πάνω) Και στην συνέχεια οι ιδιοκτήτες του συγκεκριμένου μεγαθηρίου με κανέναν τρόπο δέν είναι διατεθειμένοι να ξοδέψουν ούτε ευρώ για την εξωτερική διακόσμηση του κτιρίου. Άσε που τις περισότερες φορές οι ιδιοκτήτες γίνονται πάρα πολλοί οπότε δέν έχει κανένα νόημα να διακοσμηθεί μονάχα το ένα διαμέρισμα και να μείνουν τα υπόλοιπα 40 - 50 έτσι όπως ήταν.
Άν δέν έχουμε και μεγάλη όρεξη απο μόνοι μας να μας γδάρουν οικονομικά θα μπορούσε όπως σωστά είπες με λίγη φαντασία, και με λίγους εργάτες για βοήθεια να κάνουμε την διακόσμηση μόνοι μας. Σε πολλές περιοχές της Ελληνικής περιφέρειας βλέπουμε τοπικά μιά εκπληκτική εξωτερική εικόνα στα κτίσματα, αλλά δυστυχώς όλες οι μεγάλες πόλεις αναπτύσσονται "κατ'εικόνα και ομοίωση της Αθήνας"
Άν δέν ξέρουμε τον διπλανό μας στις πολυκατοικίες και δέν καταδεχόμαστε ούτε να τον χαιρετίσουμε σε αυτό δέν πιστεύω οτι φταίει τόσο πολύ η πολυκατοικία, όσο ο χαρακτήρας μας, η αλλοτρίωση του χαρακτήρα μας απο τους έντονους ρυθμούς ζωής.
Συμφωνώ επίσης στο οτι είμαστε κοινωνία μικρομεσαίων, η συντριπτική πλειοψηφία είναι μικρομεσαίοι οι πλούσιοι είναι λίγοι και ταχυλοδεικτούμενοι. Και φυσικά δέν έχουμε καμιά αίσθηση ρατσισμού απέναντι σε κανέναν ξένο, γιατί να έχουμε άλλωστε δέν υπάρχει κανένας ρόλος.
Τα κύρια προβλήματα είναι η στενότητα του χώρου, των δρόμων και η έλλειψη φωτισμού. Για τον φωτισμό ειδικά θα αναφερθώ έξω απο τις πόλεις στους μεγάλους Εθνικούς δρόμους που τα αυτοκίνητα τρέχουν με αστρονομικές ταχύτητες, και δέν υπάρχει ούτε ένας ιστός φωτισμού τις νυχτερινές ώρες. Έτσι οι πολίτες είναι κάθε στιγμή εκτεθειμένοι σε κίνδυνο θανατηφόρου δυστυχήματος λόγω της ανικανότητας και της τσιγκουνιάς του κράτους να κάνει έστω και τα απολύτως απαραίτητα. Για την στενότητα του δρόμου στις πόλεις το πρόβλημα αυτή την στιγμή είναι αδύνατο να λυθεί όπως έχει δημιουργηθεί. Με έναν κεντρικό δρόμο πλάτους 7 μέτρων με 1 μέτρο πεζοδρόμιο διπλής κυκλοφορίας και τις πολυκατοικίες να ορθώνονται απειλητικά δεξιά και αριστερά δέν μπορείς να κάνεις τίποτα. Θα έπρεπε πρίν κατασκευαστούν όλες αυτές να απαλοτριωθούν τα οικόπεδα 4 - 5 μέτρα απο κάθε πλευρά ώστε ο 7μετρος δρόμος να μπορεί να γίνει 15μετρος. Σε αυτό δέν φταίει κανένας μηχανικός φταίει η Πολεοδομία και οι εκάστοτε νόμοι του κράτους.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
Απέναντι από το σπίτι μου, χτίζεται μία πολυκατοικία η οποία ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί αλλά έχει ξεπεράσει στο ύψος πολλές άλλες που βρίσκονται γύρω, βρίσκεται ήδη δύο ορόφους επάνω από τις υπόλοιπες!
Η ερώτησή μου είναι: Υπάρχει νόμος που να σχετίζεται με ανάλογο θέμα ή ο καθένας μπορεί να χτίσει ό,τι θέλει?
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Σαν εικόνα όμως η πόλη, εκτός από την τρέχουσα "αρχιτεκτονική μόδα", με ή χωρίς αυτήν, έχει μια περίεργη ομορφιά.
Σε κάθε χώρα, σε κάθε πόλη, υπάρχει μια ιδιαιτερότητα. Κοιτάξτε το χώμα πριν από αυτήν που σιγά σιγά μεταμορφώνεται, πέρνει διάφορα σχήματα και ξαναχαμηλώνει τελειώνοντας σε κάποιο βουνό η θάλασσα.Και μετά ξαναγίνεται πάλι κάποια πόλη. Μέσα σ' αυτά τα σχήματα, κυκλοφορούν και ζουν άνθρωποι, οι οποίοι τα διαμορφόνουν σε πολύ μικρούς προσωπικούς κόσμους, αναλόγως με τις ανάγκες τους και με τα υλικά της κάθε εποχής.
Και μέσα εκεί, ζώα και φυτά που παγιδεύονται, προσπαθούν κι αυτά να προσαρμοστούν στη ζωή της πόλης και να συνυπάρξουν με τους ανθρώπους και τα κατασκευάσματά τους.
Επίσης υπάρχουν χιλιάδες συναισθήματα τα οποία συνυπάρχουν εκεί μέσα τα οποία κάποτε μπορεί να την καταστρέψουν ή να την αφήσουν να υπάρχει για πολλά πολλά ακόμη χρόνια.
Και αυτό γίνεται και θα γίνεται για χιλιάδες χρόνια. Εκεί κάπου είναι η ομορφιά (?) αυτή...
Edited by - valgraph on 24/07/2006 02:41:10
Έχοντας μετοικήσει από την Αθήνα στην επαρχία εδώ και μισό χρόνο και όντας πολύ ευαίσθητος με θέματα περιβάλλοντος και χωροταξίας και την επίδρασή τους στον ανθρώπινο ψυχισμό, θα πω τα εξής :
Δυστυχώς, το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν αφορά μόνο - και τόσο - την αισθητική των κτιρίων, όσο κυρίως τους λόγους ύπαρξής τους. Τα πολυόροφα κτίρια, ανεξαρτήτου αισθητικής είναι συνέπεια της άναρχης αστικοποίησης, της μαζοποίησης των πληθυσμών, της ψυχολογικής καταπίεσης που επιβάλλεται στο σύγχρονο μέσο Έλληνα (γιατί για τα του οίκου μας μιλάμε, όχι ότι δε συμβαίνει και σε πολλές χώρες του εξωτερικού), της "ανάγκης" για ταχύτητα, ένταση, καθημερινό κυνηγητό.
Όσοι έχουν ασχοληθεί έστω και επιδερμικά (όπως εγώ) με θέματα περιβάλλοντος, θα γνωρίζουν πολύ καλά την έννοια της "αειφόρου ανάπτυξης". Για τους μη γνωρίζοντες, απλά θα αναφέρω ότι η συγκεκριμένη έννοια-πολιτική αφορά σε συγκεκριμένες δράσεις, προκειμένου η ζωή στις σύγχρονες πόλεις να καταστεί πιο ανθρώπινη. Οι δράσεις αυτές αφορούν πρώτα απ' όλα σε μία γενικότερη προσπάθεια περιορισμού της αστυφιλίας σε εθνικό επίπεδο, με επαρκή (όχι εκρηκτική) ανάπτυξη της περιφέρειας, σε ειδικές πολεοδομικές και χωροταξικές πολιτικές, σε αύξηση των χώρων πρασίνου, σε μείωση του ύψους των κτισμάτων, σε ενίσχυση του ρόλου των Μ.Μ.Μ. (μέσα μαζικής μεταφοράς), σε βελτίωση των συνθηκών προσβασιμότητας για τα Α.Μ.Ε.Α, σε παρεμβάσεις για τη διευκόλυνση των μη μηχανοκίνητων δικυκλιστών, αλλά και των πεζοπόρων και πολλές άλλες.
Αλήθεια, ποιες από αυτές τις πολιτικές έχουν υιοθετηθει στα μεγάλα ελληνικά αστικά κέντρα; εδώ ένα πάρκο σχεδιάστηκε να κατασκευαστεί στο χώρο του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό και έχουν πέσει θεοί και δαίμονες για να αλλάξει η χρήση. Τα τερατουργήματα (κατασκευαστικά, διακοσμητικά, αλλά και χρήσεως) τύπου Mall, ουρανοξύστες και λοιπά υπερ-πολυκαταστήματα (συγνώμη για το αδόκιμο του όρου, έχω ήδη καταθέσει το c(λ)opyright) αυξάνονται και πληθύνονται, η ενίσχυση των Μ.Μ.Μ. (με τις όποιες δυσλειτουργίες τους) μέσω των λεωφορειοδρόμων αντιμετώπισε απίστευτη πολεμική μέχρι να επισημοποιηθεί, για χώρους πρασίνου, ειδικά στην Αθήνα, ας μην το συζητήσουμε, η αντιμετώπιση των πεζών και των ποδηλατών (των ποιων;;;) είναι απαράδεκτη... για ποια αειφόρο ανάπτυξη συζητάμε;
Και κάτι τελευταίο. Ευρισκόμενος πριν από κάνα χρόνο στους πρόποδες της Ακρόπολης, είχα την έμπνευση να οραματιστώ το σχέδιο πόλης της Αρχαίας Αθήνας... μόνο υψομετρικά και βάσει ορίζοντα. Αναρωτήθηκα πόσο πιο ευχάριστο για το ανθρώπινο πνεύμα είναι να έχει τη δυνατότητα να συλλογάται, όταν ο οπτικός του ορίζοντας είναι ευρύς, ανεξαρτήτως από το αν αποτελείται από οικήματα, καλλιεργήσιμες εκτάσεις ή (το καλύτερο, κατ' εμέ) υγρό στοιχείο, θάλασσα. Κάντε κι εσείς μία απόπειρα και φανταστείτε την Αθήνα με κτίρια χαμηλότερα των 5 μέτρων και το μάτι να φτάνει μέχρι την Πάρνηθα, την Πεντέλη (όχι βέβαια καμμένη και οικοπεδοποιημένη όπως τώρα) και το Σαρωνικό, κοιτάξτε ψηλά και δείτε τον ουρανό ολόκληρο, όχι σα διάλειμμα στο τσιμέντο και πείτε μου πως θα αισθανόσασταν με αυτή την εικόνα καθημερινά.
Εγώ, ο τυχερός, που ζω πλέον σε ένα νησί, έχω καταλάβει τη διαφορά. Τολμήστε να τη "δείτε" κι εσείς και θα καταλάβετε ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς διακοσμητικό ή αρχιτεκτονικό (που είναι ΚΑΙ τέτοιο) : είναι κυρίως πρόβλημα αίσθησης έλλειψης ζωτικού χώρου.
Φιλικά
Κωστάκης
quote:
Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι μιας και το θέμα είναι σχετικό!
Απέναντι από το σπίτι μου, χτίζεται μία πολυκατοικία η οποία ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί αλλά έχει ξεπεράσει στο ύψος πολλές άλλες που βρίσκονται γύρω, βρίσκεται ήδη δύο ορόφους επάνω από τις υπόλοιπες!
Η ερώτησή μου είναι: Υπάρχει νόμος που να σχετίζεται με ανάλογο θέμα ή ο καθένας μπορεί να χτίσει ό,τι θέλει?
Το πόσο ψηλά μπορεί να χτίσει κάποιος εξαρτάται από τον συντελεστή δόμησης της περιοχής.
Παρακάτω είναι το μέγιστο ύψος ανά συντελεστή δόμησης.
ΣΔ<=0,4 ύψος 10,00μ
ΣΔ<=0,8 -//- 13,00μ
ΣΔ<=1,2 -//- 16,00μ
ΣΔ<=1,6 -//- 18,00μ
ΣΔ<=2,0 -//- 21,00μ
ΣΔ<=2,4 -//- 24,00μ
ΣΔ>2,4 -//- 10πλάσιο του Σ.Δ. και λιγότερο από 27,00μ
Δεν υπάρχει η εννοια των επιτρεπόμενων ορόφων, αλλά αν αναλογιστείς πως κάθε όροφος είναι από 2.60μ (ναι κάνουν και τέτοια σπίτια κάποιοι εργολάβοι) έως 3.20μ μπορείς να βρεις τι παίζει..
The love is like a ball. Ul c
.|.
Πολυκατοικίες με τρίγωνες σκεπές με κεραμίδια έχω δει πολλές στην Πορτογαλία, στη Λισσαβώνα. Είχαν και μπαλκόνια - μερικές είχαν και ταράτσες δίπλα στην κεραμοσκεπή - και ήταν πολύ ωραίες και ανθρώπινες.
Από την άλλη αφού μιλάμε για μπαλκόνια, ακούστε τι απίστευτο είχα δει σ' ένα άλλο φόρουμ: μια Ελληνίδα βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ, στο πούλμαν με άλλους τουρίστες και τον ξεναγό. Ρώτησε λοιπόν γιατί οι πολυκατοικές δεν είχαν μπαλκόνια. Η απάντηση ήταν ότι τα μπαλκόνια δεν χρειάζονται γιατί οι Ισραηλινοί δεν βγαίνουν ποτέ σ' αυτά!
(Wake me up)
Wake me up inside
(I can't wake up)
Wake me up inside
(Save me)
call my name and save me from the dark
(Wake me up)
bid my blood to run
(I can't wake up)
before I come undone
(Save me)
save me from the nothing I've become!
ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΜΕ ΜΙΑ ΣΩΣΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΙΜΟΔΟΤΗΣΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ,ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΤΑΡΑΤΣΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΣΙΝΕΣ...ΛΥΣΕΙΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΩΝ ΦΥΤΩΝ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΩΝ(ΠΟΤΙΣΜΑ Κ.Λ.Π)..
Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος
Όταν τα κτίρια μιας πόλης έχουν κοινά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, χωρίς βέβαια να είναι ίδια, και κοινές αναφορές στην αρχιτεκτονική παράδοση του τόπου, τότε τα κτίρια αυτά, σαν σύνολο, επηρεάζουν θετικά την ψυχολογία και του κατοίκου της πόλης και του επισκέπτη. Δείχνουν μια τάξη. Εμείς εδώ στην Ελλάδα σε αυτόν τον τομέα έχουμε πλήρη αναρχία, αφού ο καθένας κτίζει ό,τι θέλει όπως το θέλει, χωρίς να δίνει σε κανέναν λογαριασμό γιατί το έκτισε με αυτήν την μορφή. Δεν καταλαβαίνει ότι το άσχημο και το παράταιρο κτίριο που έκτισε, θα μείνει εκεί για πολλές δεκάδες ή και κάποιες εκατοντάδες χρόνια και θα είναι πάντα άσχημο.
Ευτυχώς, πάντως, τον τελευταίο καιρό βλέπουμε ότι υπάρχει και φιλότιμο στους εργολάβους και στους αρχιτέκτονες και πολιτικούς μηχανικούς. Επίσης βλέπουμε ότι και πολλοί πολίτες αγοράζουν παλιά κτίρια και τα αναπαλαιώνουν με σεβασμό και γούστο.
Στην Κέρκυρα, όπου κατοικώ, βλέπω τον τελευταίο καιρό ότι κτίζονται και κάποια όμορφα κτίρια, με δύο ορόφους το πολύ, και απορώ, πώς εκεί δεν έβαλαν τα μεγάλα μέσα κάποιοι εργολάβοι για να κτίσουν περισσότερους ορόφους. Επίσης απορώ πού το βρήκαν το φιλότιμο και χάλασαν λίγα ευρώ παραπάνω για να φτιάξουν ένα όμορφο σχέδιο για το κτίριο, με κάποιες κορνίζες. Απορώ πώς και έβαλαν και λίγα κλασικά τετράγωνα παράθυρα με την αρχιτεκτονική προεξοχή στο κτίριο, και δεν γέμισαν το κτίριο με τεράστια μπαλκόνια. Ίσως να ενδιαφέρονται για την υστεροφημία τους. Ίσως άρχισαν κάποιοι να αγαπούν τον τόπο τους. Ίσως κατάλαβαν ότι, αν χτίσουν όμορφα κτίρια, θα αρχίσουν να βγάζουν περισσότερα λεφτά, γιατί σε όλους θα αρέσει το όμορφο.
Ωστόσο, σε κάποιες άλλες γωνιές της Κέρκυρας χτίζονται θηρία. Εκεί μίλησαν τα «μέσα». Είχαμε στην πόλη μας ένα πανέμορφο εργοστάσιο, το Εργοστάσιο ΔΕΣΥΛΛΑ. Ήταν μια πολύ μεγάλη έκταση, στην άκρη ακριβώς της πόλης και ήταν εκτός σχεδίου πόλης. Μέσα είχε τις εγκαταστάσεις του εργοστασίου. Πανέμορφα βιομηχανικά κτίρια του περασμένου και προπερασμένου αιώνα, από παλιό, δυσεύρετο τούβλο. Είχε αρκετούς χώρους πρασίνου. Επίσης είχε παμπάλαια, σπάνια μηχανήματα επεξεργασίας λινού. Το εργοστάσιο αυτό είναι η βιομηχανική ιστορία του νησιού. Σε αυτό έρχονταν εκατοντάδες άνθρωποι από τα χωριά με τα πόδια, κάθε μέρα, με κάθε καιρό. Από αυτό το εργοστάσιο έζησαν εκατοντάδες οικογένειες για παραπάνω από έναν αιώνα. Ο χώρος αυτός θα έπρεπε να γίνει ένα πάρκο και μουσείο βιομηχανικής ιστορίας, ένας ύμνος στους προπαππούδες μας, στους παππούδες μας και στους πατεράδες μας που δούλεψαν εκεί και έφτιαξαν και έθρεψαν την καινούρια μας Κέρκυρα.
Όμως η έκταση αυτή πουλήθηκε σε κάποιον πλούσιο. Ξαφνικά βρέθηκε εντός σχεδίου, απλά με την υπογραφή ενός υπουργού. Μπήκαν μέσα οι μπουλντόζες και άρχισαν να γκρεμίζουν. Τα σπάνια παλιά μηχανήματα πουλήθηκαν στην Αλβανία ή πετάχτηκαν. Τα δυσεύρετα παλιά τούβλα τα πουλάνε αυτοί που πρόλαβαν και τα άρπαξαν προς ένα ευρώ το ένα τούβλο! Άφησαν τα βασικά κτίρια που δεν πρόλαβαν να ρίξουν για τα προσχήματα, γιατί κάποια κανάλια εδώ ύψωσαν τη φωνή τους. Τώρα σκάβουν βιαστικά. Όλο το τεράστιο οικόπεδο του εργοστασίου ήταν μέρος της αρχαίας πόλης της Κέρκυρας. Δεν χρειάζεται να ψάξουμε και πολύ λοιπόν. Γρήγορα, για να μην βρούμε και πολλά. Ο χώρος, όχι μόνο μπήκε αυτόματα εντός σχεδίου, αλλά και έχει τον ίδιο μεγάλο συντελεστή δόμησης με την υπόλοιπη πόλη. Ήδη στις παρυφές του χτίστηκαν πολυκατοικίες–θηρία. Όλος ο χώρος του εργοστασίου θα γεμίσει από τέτοιες. Ένας νεαρός βουλευτής μας κοκορευόταν ότι χάρη στην μεσολάβησή του έγιναν όλα αυτά, και τώρα η πόλη μας “επιτέλους” θα μεγαλώσει.
Εμένα, τον απλό πολίτη, που θίγεται η προσωπικότητά μου, γιατί μού καταπατούν την βιομηχανική ιστορία του τόπου μου, κανένας δεν με ρώτησε. Κανείς δεν ρωτάει τους πολίτες. Παρόλο που πλησιάζουν οι εκλογές, οι πολιτικοί μας κάνουν τις “πάπιες” και αλλάζουν κουβέντα. Κάποια πράγματα δεν δικαιούμαστε εμείς οι πολίτες να τα αγγίζουμε, ιδίως αν αφορούν συμφέροντα πάμπλουτων και μίζες πάρα πολλών σε πάρα πολλά πόστα.
Ήδη όμως έχουμε χάσει πολλά μνημεία της ιστορίας μας έτσι, για να πλουτίσουν κάποιοι μεγαλοοικοπεδούχοι και μεγαλοεργολάβοι. Αν η Ακρόπολη ή ο Μιστράς ανήκαν σε κάποιον, θα είχε αυτός δικαίωμα να τα γκρεμίσει ή να κτίσει δίπλα τους πολυκατοικίες-θηρία;
Στην Ελλάδα ζούμε, θα μου πείτε…
Και μετά μιλάμε για αρχαιοελληνικό κάλλος και σφύζουμε από εθνική υπερηφάνεια επειδή είμαστε κατευθείαν απόγονοι του Φειδία, αντί να κρυβόμαστε.
Μην προτείνετε τίποτα φίλοι μου. Σε τέτοιες πόλεις θα ζείτε για τα επόμενα 100 χρόνια, εκτός και αν ισοπεδωθούν τα πάντα με κάποια κοσμογονία. Τα όμορφα κτίρια θα είναι για ορισμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες, λεφτάδες γενικότερα.
Έχω ακούσει για κάποιες περιπτώσεις απίθανες,ίσως για κάποιους που γνωρίζουν να φαίνεται φυσικό αλλά εγώ έγινα έξω φρενών!
Και για να σας εξηγήσω περί τίνος πρόκειται θα σας πω πώς εδώ και κάμποσο καιρό χτίζεται μία πολυκατοικία η οποία είναι πολύ πιο ψηλή για τα υπόλοιπα στάνταρ της περιοχής. Έτσι και εγώ ρωτούσα όπου μπορούσα, όπως και εδώ, να μάθω αν αυτό επιτρέπετε, μέχρι που μου είπε κάποιος ότι, ναι μεν από την μία απαγορεύετε αλλά και κανείς δεν ασχολείτε όπως είναι γνωστό σε αυτή την περιζήτη πόλη, από την άλλη δε, υπάρχει ένας νόμος που σου δίνει το δικαίωμα να ξεπεράσεις τα όρια της περιοχής όταν και εφόσον υπάρχει ήδη κάποιο οικόπεδο στο όνομά σου και για κάποιους λόγους δεν σου επιτρέπετε να χτίσεις. Αν και δεν μπορώ να φανταστώ γιατί μπορεί να σου απαγορευτεί να χτίσεις, εφόσον όλοι ξέρουμε πως σε τέτοιες περιπτώσεις σου παίρνουν το οικόπεδο με αντιπαροχή (έτσι δεν λέγεται?) και σου δίνουν διαμερίσμα/διαμερίσματα στην αξία του οικοπέδου!
Τί να πω? Βρίσκουν και τα κάνουν κάτι τέτοια?
Άντε να βγάλεις άκρη!!!
Αλλά τί λέω? Εδώ καίνε τα δάση για να χτίσουν, κανονικά και με τον νόμο και κανείς τόσα χρόνια δεν κάνει τίποτα..
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
quote:
Εγώ πάντως όταν περπατάω σε πόλεις όπως το Παρίσι ή η Γενεύη το πνεύμα μου γαληνεύει. Όταν περπατάω στην Αθήνα, η γκρίζα αισθητική της με μελαγχολεί.
Εγώ πάντως λέω: <<πού ήρθα πάλι?>> τόσο μίζερη, αποπνιχτηκή, άσχημη, ανυπόφορη, και πολλά άλλα, μου φαίνεται, μελαγχολική όμως όχι, η μελαγχολία έχει κάτι όμορφο συνάμα, αυτό εγώ απλά το λέω κατάντια ασχήμια μιζέρια.. Παρακμή!!!
quote:
Και μετά μιλάμε για αρχαιοελληνικό κάλλος και σφύζουμε από εθνική υπερηφάνεια επειδή είμαστε κατευθείαν απόγονοι του Φειδία, αντί να κρυβόμαστε.
στου κουφού την πόρτα.....
δυστυχώς, από τον Φειδία κατευθείαν στην βολή μας ως παρικμασμένες καρικατούρες!
Εγώ βαρέθηκα να τα λέω, πολύ λίγοι ενδιαφερόμαστε ουσιαστικά!
Ας έχουν την Αθήνα που τους αξίζει, οι υπόλοιποι τί φταίμε?;)
Είναι φοβερό πάντως πως ψάχνουμε για <<κάλλος>> ψυχικό και πνευματικό και δεν ενοχλεί το γεγονός ότι ζούμε σε μία πόλη που μόνο έμπνευση δεν μπορεί να φέρει! Δεν ξέρω πόσους απασχολεί το θέμα αλλά εγώ πολλές φορές έχω την ανάγκη να περπατήσω και να πάρω ένα βιβλίο μαζί μου για να το διαβάσω ή ένα τετράδιο και να νιώσω την πραγματική ομορφιά και όχι με την ψυχή στο στόμα μέσα στο μετρό και όταν δεν έχει συνοστισμό!Να πάρω το ποδήλατό μου και να βολτάρω χωρίς να με πιάνει η ψυχή μου!
Η ψυχή αποζητάει το φυσικό, δηλαδή? Το Όμορφο
Ψάχνουμε τον Θεό και δεν έχουμε απολύτως καμία σχέση με αυτό που λέμε θέαση!!
Πώς αλλιώς να το πω?
Πώς μπορούμε να ζούμε χωρίς το απολύτως φυσικό? Το απολύτως αναγκαίο?
Πώς αλλιώς να το πω?
Είμαστε άσχημοι άνθρωποι γιατί από τα μάτια μας αντανακλάμε...... αυτό!!
Η σκυτάλη δική σας, των προγόνων, η δική μου, του γείτονα, των παιδιών μας!
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
quote:
υπάρχει ένας νόμος που σου δίνει το δικαίωμα να ξεπεράσεις τα όρια της περιοχής όταν και εφόσον υπάρχει ήδη κάποιο οικόπεδο στο όνομά σου και για κάποιους λόγους δεν σου επιτρέπετε να χτίσεις.
Αυτό είναι από τα λεγόμενα "παραθυράκια" του νόμου? 
Αλήθεια, καλή μου simori, και σε άλλες Ευρωπαϊκές (τουλάχιστον) πόλεις δεν συμβαίνει αυτό?
Δεν έχουν μετατραπεί σε σύγχρονες μεγαλουπόλεις, με ψηλά κτίρια, αποπνικτικά το ένα κοντά στο άλλο με λιγότερο πράσινο?
Ίσως στις πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης να είναι διαφορετικά κάπως τα πράγματα...
Στην Ελλάδα υποθέτω πως θέλαμε να εξελιχθούμε και να ενσωματωθούμε στον "σύγχρονο κόσμο".
Μήπως όμως εξελιχθήκαμε πολύ επιφανειακά ενώ κατ' ουσίαν μείναμε εκεί που ήμασταν?
quote:
Είμαστε άσχημοι άνθρωποι γιατί από τα μάτια μας αντανακλάμε...... αυτό!!
Είμαστε ό,τι αντανακλούμε, φίλη μου!
Είτε αυτό έχει να κάνει με το μέσα μας είτε όχι... 
In anticipation of my resurrection...
quote:
Αλήθεια, καλή μου simori, και σε άλλες Ευρωπαϊκές (τουλάχιστον) πόλεις δεν συμβαίνει αυτό?
Δεν έχουν μετατραπεί σε σύγχρονες μεγαλουπόλεις, με ψηλά κτίρια, αποπνικτικά το ένα κοντά στο άλλο με λιγότερο πράσινο?
Ίσως στις πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης να είναι διαφορετικά κάπως τα πράγματα...
Επειδή βρε Dying Incubus με ενδιαφέρει να μάθω, πες μου μερικά παραδείγματα ευρωπαϊκών πόλεων που έχουν πιο άσχημα κτίρια και πιο κακή ρυμοτομία από αυτά των ελληνικών. Εγώ όπου κι αν πήγα δεν βρήκα, αλλά εσύ ίσως έχεις ταξιδέψει περισσότερο.
Επίσης σε χώρες του τρίτου κόσμου βλέπεις μια άπείρως μεγαλύτερη αγάπη και σεβασμό για τον άνθρωπο και το φυσικό περιβάλλον γενικότερα. Δεν βλέπεις εύκολα να λιανίζονται δάση και να αντικαθίστανται από μπετόν.
Τέλος, από όσα έχω δεί έχουμε και τα χειρότερα δημόσια έργα του κόσμου (προηγμένου και υποανάπτυκτου) με διαφορά.
Αλλά μάλλον αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον νεοέλληνα.
Προτού απαντήσω θα ήθελα να σε ρωτήσω σε ποιές χώρες της Ευρώπης αναφέρεσαι.
Αναφέρεσαι σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης?
Της Βόρειας Ευρώπης?
Της Ανατολικής Ευρώπης?
Των Βαλκανικών χωρών στις οποίες ανήκουμε κι εμείς?
In anticipation of my resurrection...
στο νησί που κατοικώ υπάρχει νόμος που απαγορεύει τα κτίρια να γίνονται άνω των 3 ορόφων, λόγω σεισμών, και τους επειβάλεται η δημιουργία κεραμοσκεπής σε όλα τα νέα κτήρια. ευτηχώς ο εν λόγω νόμος έχει κρατήσει την αρχιτεκτονική του νησιού σε ένα πολύ καλό αισθητικό επίπεδο, όμως και εδώ βλέπεις ότι οι άνθρωποι ψάχνονται. το επίπεδο των σκεπών το κάνουν σοφίτες, χαμηλοτάβανες, που καταλήγουν να τις νοικιάζουν
όλες οι μονοκατοικίες με τους πανέμορφους κήπους πέφτουν και τη θέση τους πέρνουν τα εν λόγω τριόροφα, χωρίς γκαράζ εννοείται για εξοικονόμηση χώρου (ε ρε τι σας περημένη στη γωνία!!), χωρίς κήπους και αυλές για ευνόητους λόγους, και το χειρότερο, φωνές ακούγονται που απαιτούν να αυξηθεί ο συντελεστής ύψους!!!
όλα για το κέρδος και την τσεπούλα μας κυρίες και κήριοι!!!
Υπάρχουν όντως; Α, μπα, μάλλον απλές φήμες και συκοφαντίες θα είναι τα όσα κατά καιρούς ακούγονται.
Dying Incubus, τι Λωζάνη, τι Κοζάνη, χιόνια η μια και χιόνια η άλλη!
Δεν μπορώ πάντως να μη συμφωνήσω μαζί σου ότι ανήκουμε γεωγραφικά στη Βαλκανική, αν και αυτό δεν νομίζω να μπορεί να χρησιμοποιείται μονίμως ως άλλοθι.
Η ουσία είναι ότι με λύπη μου διαπιστώνω ότι ο νεοέλληνας δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά και κοινωνικά, παρά μόνο με το βούρδουλα. Αλλοιώς δεν θα πάψετε ποτέ να βλέπετε το μαλ..., που πετάει το άδειο κύπελλο του φραπέ από το παράθυρο του αυτοκινήτου.
Μερικές φορές η απληστία των ανθρώπων μας οδηγεί σε μεγάλα λάθη.
Βλέπεις για παράδειγμα ένα διώροφο σπίτι αρχές του καλοκαιριού και το φθινόπωρο που μαζεύονται όλοι πάλι στην γειτονιά βλέπεις ένα δωμάτιο πάνω από τον δεύτερο όροφο.
Σε 3-4 καλοκαίρια χτίζεται έτσι ένα ολόκληρο σπίτι!
quote:
Αλλοιώς δεν θα πάψετε ποτέ να βλέπετε το μαλ..., που πετάει το άδειο κύπελλο του φραπέ από το παράθυρο του αυτοκινήτου.
Αυτό είναι όντως απαράδεκτο, φίλε Guantanamera. 
Αν όμως αυτός που το κάνει αυτό πληρώσει 2-3 πρόστιμα θα δεις μετά πως θα τρέχει στους κάδους απορριμάτων...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Στην Ελλάδα υποθέτω πως θέλαμε να εξελιχθούμε και να ενσωματωθούμε στον "σύγχρονο κόσμο".
Μήπως όμως εξελιχθήκαμε πολύ επιφανειακά ενώ κατ' ουσίαν μείναμε εκεί που ήμασταν?
Δυστυχώς ούτε επιφανειακά ούτε και ουσιαστικά δεν έχουμε εξελιχθει, ούτε και ως πόλη των βαλκανίων είμαστε στα ίδια επίπεδα, αν σκεφτεί κανείς πως τα Τύρρανα είναι πολύ πιο όμορφη και με πολύ πράσινο, δεν έχω πάει η ίδια αλλά έχω συζητήσει με πολλούς ανθρώπους που την έχουν επισκεφτεί..... είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι είμαστε σαν πρωτεύουσα από τις πιο άσχημες στην Ευρώπη, δεν μιλάω για όλη την Ελλάδα.
Η Πράγα ας πούμε δεν ανήκει στην βόρεια Ευρώπη και όμως είναι η πιο όμορφη πόλη...
Τί να λέμε άλλο? Η ασχήμια, η βρώμα και η αδιαφορία των ανθρώπων για τις γειτονιές τους και γενικότερα ό,τι αφορά αυτό που βρίσκεται εκτός του χώρου τους, είναι απαράδεκτοι και αδιάφροι..
Ας μην πάμε μακρυά.... εδώ και αρκετά χρόνια οι δήμοι έχουν προμηθεύεσι τις γειτονιές με κάδους απορριμάτων... ξέρετε πόσοι κάδοι έχουν μεταφερθεί αλλού ή έχουν καταργηθεί ως και επιστραφεί γιατί όλοι παραπονιούνται και κανείς δεν θέλει τον κάδο κάτω από το σπίτι του...?
Δεν με ενδιαφέρει αν είμαστε Βαλκάνια και δεν δίνω καμία δικαιολογία σε κανέναν μας....
Είμαστε απαράδεκτοι τουλάχιστον
Αντανακλάμε ό,τι νιώθουμε ό,τι ζούμε και ό,τι είμαστε.
Πεστε μου λοιπόν, αν μπορεί η ψυχή να ζήσει και να συμβιώσει με την ασχήμια του τόπου που ζει, ίσως δεν είναι τυχαίο που η θρησκεία μας και άλλες διεκδικούν έναν τόπο,όμορφο, τον παράδεισο, για τις ψυχές της...
Φιλικά
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......