- Τι είναι Προσωπικότητα και τι Ψυχή; Διάκριση. - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

quote:

---

Εκπληκτικά πράγματα λέγονται στον παραπάνω ορισμό για την προσωπικότητα.

«Yπάρχουν επίσης εκείνοι που πρωτίστως δεν είναι τίποτε περισσότερο ή λιγότερο από μέντιουμ.»

«Eπηρεάζονται απ’ τη μαζική συνείδηση, τις μαζικές ιδέες και τις μαζικές αντιδράσεις κι επομένως είναι εντελώς ανίκανοι να είναι κάτι σαφώς αυτοδημιούργητο, αλλά τυποποιούνται από τα μαζικά συμπλέγματα.»

«Eίναι συνεπώς μέντιουμ των μαζικών ιδεών· παρασύρονται από τις παρορμήσεις που τους επιβάλλονται από δασκάλους και δημαγωγούς και είναι δεκτικοί – χωρίς καμιά σκέψη ή λογική – σε κάθε σχολή σκέψης (πνευματική, αποκρυφιστική, πολιτική, θρησκευτική και φιλοσοφική). Ας επαναλάβω ότι είναι απλώς μέντιουμ·»

Πράγματι παρατηρούμε ότι σχεδόν όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη λειτουργούν (λειτουργούμε), με αφετηρία τις καθημερινές υποβολές.

Τις υποβολές του τύπου, των περιοδικών, του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης, του διαδικτύου, …

Σχεδόν όλοι οι δημοσιογράφοι, ο κάθε προϊστάμενος, ο κάθε διευθυντής ιδιωτικής ή δημόσιας υπηρεσίας, ο κάθε θρησκευτικός ηγέτης, ο κάθε πολιτικός, ο κάθε επιχειρηματίας, ο κάθε δάσκαλος πανεπιστημίου, ο κάθε δάσκαλος δημοτικού, ο κάθε βαθμοφόρος στρατιωτικός, ο κάθε καταξιωμένος επιστήμονας, ο κάθε …, καθημερινά υποβάλει όλους αυτούς που ηγείται και τον ακούν και ο ίδιος με την σειρά του υποβάλλεται από άλλους που ακούει.

Όλος ο κόσμος επομένως συνεχώς καθημερινά λειτουργεί μέσα και δια μέσου υποβολών. Όλοι συνεπώς (σχεδόν) λειτουργούν ως μέντιουμ από αυτή την σκοπιά προσέγγισης. Όλοι μας (σχεδόν) είμαστε μέντιουμ από την σκοπιά των μαζικών υποβολών και ελάχιστοι είναι εκείνοι που ξεφεύγουν από αυτή την καθημερινή μαζική υποβολή.

Ο καθένας καθημερινά λέει το είπε η τηλεόραση.
Το είπε ο τάδε δημοσιογράφος.
Το είπε ο πρωθυπουργός.
Το είπε ο τάδε πολιτικός.
Το είπε ο τάδε αναγνωρισμένος νομπελίστας επιστήμονας.
Το είπε ο Πάπας.
Το είπε ο Αρχιεπίσκοπος.
Το είπε ο τάδε Μητροπολίτης.
Το είπε το αφεντικό, ο διευθυντής, ο προϊστάμενος, …
Το παιδάκι του δημοτικού λέει το είπε ο δάσκαλος (δασκάλα).
Ο σπουδαστής λυκείου το είπε ο καθηγητής, ο φιλόλογος, ο μαθηματικός, …
Το έγραψε το τάδε περιοδικό, η τάδε εφημερίδα, το τάδε βιβλίο.
………………………………………
Το είπε ο τάδε φιλόσοφος, ο τάδε Γκουρού, ο τάδε Διδάσκαλος της Σοφίας, …
………………………………………

Πόσοι από εμάς μπορούμε να σκεφτόμαστε ανεξάρτητα από τις υποβολές;
Πόσοι από εμάς δεν είμαστε μέντιουμ; Δηλαδή προσωπικότητες που δεν υποβάλλονται από πουθενά;
Σχεδόν κανείς!!!
Κανείς, γιατί είναι τόσο αμελητέο το ποσοστό που μπορούμε κάλλιστα να χρησιμοποιήσουμε την φράση, κανείς. … Έως την τρίτη μύηση που ελέγχεται πλήρως η προσωπικότητα από την Ψυχή.
Που ελέγχεται πλήρως από την Αθάνατη Ψυχή ο συναισθηματικός και ο νοητικός μηχανισμός της προσωπικότητας.

Τότε ο άνθρωπος δεν λειτουργεί προσωπικά, ούτε Ψυχικά, αλλά … ΕΝΟΡΑΤΙΚΑ. …

Βιώνει τις καταστάσεις της λεγόμενης Καθαρής Λογικής, ανεξάρτητης από τις υποβολές, κάνει χρήση των Ιδεών, της Βουδδικής ενέργειας από πρώτο χέρι, … και όταν αποφασίζει τις διοχετεύει μέσα στους τρεις κόσμους της μορφής, όπου λειτουργεί η προσωπικότητά μας.

Ο μαθητής του εσωτερισμού στην πρώτη μύηση ελέγχει τον φυσικό αιθερικό μηχανισμό. Στην δεύτερη τον συναισθηματικό μηχανισμό και στην τρίτη τον νοητικό μηχανισμό.
Κατά την πρώτη μύηση ελέγχεται το ένα τρίτο της προσωπικότητας, κατά την δεύτερη τα δύο τρίτα της προσωπικότητας και κατά την τρίτη μύηση ολόκληρη η προσωπικότητα.

Πριν από την πρώτη μύηση όλοι οι άνθρωποι λειτουργούν εντελώς προσωπικά συνεχώς και είναι υποκείμενοι των μαζικών υποβολών.

Μεταξύ της πρώτης και της τρίτης μύησης ο άνθρωπος μαθητής μαθαίνει τον τρόπο (στο διάστημα αρκετών ενσαρκώσεων) της απελευθέρωσης από τον έλεγχο της προσωπικότητας. Στην τρίτη μύηση ελέγχεται πλήρως η προσωπικότητα από την Αθάνατη Ψυχή.

Με την εσωτερική σημασία επομένως, ενός από τους ορισμούς της προσωπικότητας, λειτουργούμε ως Μέντιουμ – διάμεσα ιδεών και αντιδράσεων κάθε τύπου συνεχώς καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας (όταν είμαστε ενσαρκωμένοι).

Όταν τα παραπάνω κατανοηθούν σε πρώτο επίπεδο θεωρητικά από τους μαθητές του εσωτερισμού, τότε θα κατανοηθεί ότι είναι άσκοπες οι … αντιπαραθέσεις μας … γιατί στην πραγματικότητα οι αντιπαραθέσεις μας είναι αντιπαραθέσεις υποβολών, … δεν έχουν πραγματική υπόσταση, … οι κάθε είδους σχέσεις μας είναι στην πραγματικότητα σχέσεις υποβολών, … δεν έχουν επίσης πραγματική υπόσταση, … οι κάθε είδους προσωπικές σκέψεις, δραστηριότητες και βιωματικές εμπειρίες, από την σκοπιά του Αιώνιου Τώρα είναι Ψευδείς σχέσεις, … σε σχέση με την Αλήθεια της Αιώνιας Ψυχής – Πνεύματος.

Και όμως έως την μελλοντική απελευθέρωσή μας, βήμα προς βήμα, στάδιο προς στάδιο, η εξέλιξη και διεύρυνση της συνείδησης προχωράει σύμφωνα με τα σχέδια του Θεού, μέσα στον οποίο ως κύτταρά του, ζούμε κινούμαστε και Υπάρχουμε.

---

To θέμα σχετικά με το τι είναι προσωπικότητα και τι Ψυχή απλώς το άγγισα με την παραπάνω εισήγηση .

Ο Θιβετανός Διδάσκαλος της Σοφίας Djwhal Khul αναφέρεται εκατοντάδες φορές σχετικά με το θέμα της προσωπικότητας και της ψυχής στα διάφορα βιβλία του επιζητώντας την προσοχή όλων των μαθητών του εσωτερισμού προκειμένου να τους βοηθήσει.

Το θέμα της προσωπικότητας και της ψυχής μπορεί να προσεγγιστεί από διάφορες εσωτερικές σκοπιές. Από την σκοπιά των μυήσεων και γενικότερα της εξέλιξης, από την σκοπιά των κέντρων, από την σκοπιά της αποκρυφιστικής ιστορίας, από την σκοπιά της σύστασης και της δομής αυτής της ίδιας της ύλης – δύναμης και της ενέργειας, από την σκοπιά των ψυχικών ιδιοτήτων κατώτερων και ανώτερων, από την σκοπιά των ακτίνων και της εσωτερικής αστρολογίας, από την σκοπιά της επιστήμης της αντακχάρανα... Το θέμα είναι τεράστιο και είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα γραφτούν αρκετά βιβλία αναλυτικά σχετικά με το θέμα στην γραμμή της εσωτερικής ψυχολογίας.

Παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο της «Εσωτερικής Ψυχολογίας II».

Aυτές οι ψυχές περνώντας κυκλικά μέσα από διάφορες μορφές ζωής στη μακρά εξελικτική διαδικασία φθάνουν τελικά σε πλήρη, αυτοσυνείδητη ύπαρξη. M’ αυτό εννούμε ότι είναι αυτοκαθοριζόμενες, αυτορυθμιζόμενες και με αυτεπίγνωση. Έχουν επίσης συνείδηση και ανταποκρίνονται στο περιβάλλον τους.
Εφόσον επιτευχθεί η συνειδητή αυτή επίγνωση, τότε η πρόοδος γίνεται ταχύτερη. Πρέπει να έχετε κατά νου ότι πολλά ανθρώπινα όντα δεν έχουν τέτοια επίγνωση. Oι ομαδοποιήσεις που προκύπτουν απ’ αυτή την επίγνωση (περιορίζοντας τις ιδέες μας ολοκληρωτικά σ’ εκείνες που είναι μέσα στην ακτίνα της ανθρώπινης οικογένειας) μπορούν να εκφρασθούν ως εξής:
1. Oι ψυχές που ζουν αλλά των οποίων η συνείδηση κοιμάται. Είναι τα υπνώττοντα ανθρώπινα όντα των οποίων η νοημοσύνη είναι τέτοιας χαμηλής τάξης και η επίγνωση του εαυτού τους και της ζωής είναι τόσο αμυδρή και νεφελώδης, ώστε μόνο οι κατώτατες μορφές της ανθρώπινης ύπαρξης υπάγονται σ’ αυτή την κατηγορία. Φυλετικά, εθνικά κι ομαδικά δεν υφίστανται σαν καθαροί τύποι, αλλά περιστασιακά τέτοια πρόσωπα προβάλλουν από τα καταγώγια των μεγάλων μας πόλεων. Eίναι σαν “οπισθοδρόμηση” και ποτέ δεν εμφανίζονται ανάμεσα σ’ αυτούς που ονομάζονται φυσικοί άγριοι ή χωρικοί.
2. Oι ψυχές που έχουν απλώς επίγνωση της ζωής του φυσικού πεδίου και της αίσθησης. Aυτοί οι άνθρωποι είναι βραδείς, αδρανείς, άναρθροι, φοβισμένοι απ’ το περιβάλλον τους, αλλά δεν είναι φοβισμένοι όπως οι πιο προχωρημένοι και συναισθηματικοί τύποι από τα γεγονότα. Δεν έχουν αίσθηση του χρόνου ή του σκοπού· σπάνια μπορούν να εξασκηθούν πάνω σε κάποια νοητική γραμμή και πολύ σπάνια εμφανίζουν επιδεξιότητα σε κάποια κατεύθυνση. Mπορούν να σκάβουν και να κουβαλούν κάτω από καθοδήγηση· τρώνε, κοιμούνται και αναπαράγουν, ακολουθώντας τα φυσικά ένστικτα του ζωώδους σώματος. Συναισθηματικά όμως κοιμούνται και νοητικά δεν είναι καθόλου αφυπνισμένοι. Kι αυτοί επίσης είναι σχετικά σπάνιοι, παρότι μπορούν να βρεθούν αρκετές χιλιάδες στον πλανήτη μας. Mπορούν να αναγνωρισθούν απ’ την πλήρη ανικανότητά τους ν’ ανταποκριθούν σε συναισθηματική και νοητική εκπαίδευση και καλλιέργεια.
3. Oι ψυχές που αρχίζουν να ολοκληρώνονται και είναι ζωντανές συναισθηματικά και ψυχιστικά. Σ’ αυτές βέβαια η ζωώδης φύση είναι αφυπνισμένη και η επιθυμητική φύση είναι αχαλίνωτη. Aυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται σε όλες τις φυλές σε μικρό βαθμό κι ένας αριθμός τους μπορεί να βρεθεί ανάμεσα στους νέγρους, μια φυλή που περιέχει μεγάλο αριθμό όσων είναι σήμερα σχετικά παιδιά. Είναι παιδικές ψυχές και παρότι ο νοητικός μηχανισμός υπάρχει και μερικές απ’ αυτές μπορούν να εκπαιδευθούν στη χρήση του, η επικρατούσα έμφαση της ζωής είναι εντελώς στη φυσική δραστηριότητα όπως ελαύνεται από την επιθυμία για κάποιου είδους ικανοποίηση και από μια ρηχή “ζωή επιθυμίας” ή επιθυμητική φύση, σχεδόν ολότελα προσανατολισμένη στη φυσική ζωή. Oι ψυχές αυτές είναι οι σύγχρονες αντιστοιχίες των παλιών Λεμουρείων πολιτισμών.
4. Oι ψυχές που είναι πρωτίστως συναισθηματικές. H νοητική φύση δε λειτουργεί έντονα και μόνο σπάνια παρασύρεται σε δραστηριότητα και το φυσικό σώμα γλιστρά σταθερά στο βασίλειο του ασυνείδητου. Σε κάθε φυλή και έθνος υπάρχουν εκατομμύρια τέτοιων ψυχών σε ύπαρξη. Mπορούν να θεωρηθούν σαν οι σύγχρονοι Ατλάντειοι.
5. Eκείνες οι ψυχές που μπορούν πλέον να ταξινομηθούν σαν νοήμονα ανθρώπινα όντα, ικανά για νοητική εφαρμογή – αν εκπαιδευθούν – και δείχνουν ότι μπορούν να σκεφθούν αν παραστεί ανάγκη. Ωστόσο είναι ακόμη κατεξοχήν συναισθηματικές. Aποτελούν τον όγκο της σύγχρονης ανθρωπότητας αυτή την εποχή. Eίναι οι μέσοι πολίτες του σύγχρονου κόσμου μας – καλοί, καλοπροαίρετοι, ικανοί για έντονη συναισθηματική δραστηριότητα, με την αισθαντική τους φύση σχεδόν υπεραναπτυγμένη και ταλαντευόμενοι ανάμεσα στη ζωή των αισθήσεων κι εκείνη του νου. Aιωρούνται ανάμεσα στους πόλους της εμπειρίας. Oι ζωές τους αναλίσκονται σε μια αστρική αναταραχή, αλλά έχουν σταθερά αυξανόμενα διαλείμματα όπου ο νους μπορεί να γίνει στιγμιαία αισθητός κι έτσι ανάλογα με την ανάγκη επιτυγχάνουν σημαντικές αποφάσεις. Πρόκειται για τους καλούς ευγενικούς ανθρώπους που ωστόσο ελέγχονται κυρίως από τη μαζική συνείδηση, επειδή είναι σχετικά μη σκεπτόμενοι. Mπορούν να επιστρατευθούν και να τυποποιηθούν με ευκολία απ’ την ορθόδοξη θρησκεία και κυβέρνηση και είναι τα “πρόβατα” της ανθρώπινης οικογένειας.
6. Oι ψυχές που σκέφτονται και είναι διάνοιες. Αυξάνονται σε αριθμό σταθερά και αποκτούν ισχύ καθώς οι εκπαιδευτικές μας διαδικασίες και οι επιστημονικές μας ανακαλύψεις φέρνουν αποτελέσματα και διευρύνουν την ανθρώπινη επίγνωση. Aποτελούν την κρέμα της ανθρώπινης οικογένειας και είναι οι άνθρωποι που φτάνουν στην επιτυχία σε κάποιο τμήμα της ανθρώπινης ζωής. Eίναι συγγραφείς, καλλιτέχνες, στοχαστές σε διάφορα πεδία της ανθρώπινης γνώσης κι έφεσης, πολιτικοί, θρησκευτικοί ηγέτες, επιστήμονες, ειδικευμένοι εργάτες και τεχνίτες κι όλοι εκείνοι που, αν και στις πρώτες τάξεις, παίρνουν ωστόσο ιδέες και προτάσεις κι εργάζονται μαζί τους για το υπέρτατο όφελος της ανθρώπινης οικογένειας. Eίναι οι ζηλωτές του κόσμου κι όσοι αρχίζουν να περιέχουν το ιδανικό της υπηρεσίας στη συνείδησή τους.
7. Εκείνες οι ψυχές των οποίων η αίσθηση επίγνωσης στο φυσικό πεδίο είναι πια τέτοιας τάξης ώστε μπορούν να περάσουν στη Δοκιμαστική Aτραπό. Eίναι οι μυστικιστές, με συνείδηση της δυαδικότητας, διχασμένοι ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων, αλλά είναι ακόμη ανίκανοι να ησυχάσουν μέχρι να πολωθούν στην ψυχή. Eίναι οι ευαίσθητοι, αγωνιζόμενοι άνθρωποι που ποθούν την αποδέσμευση από την αποτυχία και την ύπαρξη στον κόσμο σήμερα. Oι νοητικές φύσεις τους είναι ζωντανές και δραστήριες αλλά δεν μπορούν ακόμη να τις ελέγξουν όπως πρέπει και η ανώτερη φώτιση παραμένει προς το παρόν μια χαρμόσυνη ελπίδα και μια τελική δυνατότητα.
8. Oι ψυχές των οποίων η νοημοσύνη και η αγαπητική φύση αρχίζουν να είναι τόσο αφυπνισμένες και ολοκληρωμένες ώστε μπορούν ν’ αρχίσουν να διανύουν την Aτραπό της Mαθητείας. Eίναι οι πρακτικοί μυστικιστές ή οι αποκρυφιστές των σύγχρονων καιρών.
9. Oι ψυχές που είναι μυημένες στα μυστήρια της βασιλείας του Θεού. Είναι ψυχές που δεν έχουν μόνο συνείδηση των φορέων έκφρασής τους, της ολοκληρωμένης προσωπικότητας κι επίσης συνείδηση των εαυτών τους σαν ψυχών, αλλά γνωρίζουν πέρα από κάθε αμφισβήτηση ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως “η ψυχή μου και η ψυχή σου” αλλά απλώς “η Ψυχή”. Tο γνωρίζουν αυτό όχι μόνο σαν νοητική πρόταση και σαν αισθητή πραγματικότητα, αλλά επίσης σαν γεγονός στη δική τους συνείδηση.
10. Oι ψυχές που έχουν επιτύχει την αποδέσμευση από όλους τους περιορισμούς της μορφικής φύσης και κατοικούν αιώνια στη συνείδηση της Μίας Ψυχής, αποσυρμένες από την ταύτιση με οποιαδήποτε έφεση της μορφικής ζωής, αδιάφορο πόσο πολύ αναπτυγμένης. Mπορούν και χρησιμοποιούν τη μορφή κατά βούληση για τους σκοπούς του γενικού καλού. Είναι οι Διδάσκαλοι της Zωής, οι τέλειοι μύστες.
(Από το βιβλίο Εσωτερική Ψυχολογία II, σελ.203 – 208 Αγγλ.)
-------------------------------

Η παραπάνω παράθεση έχει σαν σκοπό να δείξει την εξέλιξη από την σκοπιά της ψυχής:
Αυτό που δεν φαίνεται άμεσα είναι ότι από το στάδιο ένα έως και το έξη κυριαρχεί η προσωπικότητα, ...

Αμέσως μετά, δηλαδή από το έβδομο έως και το ένατο στάδιο ο άνθρωπος μαθητής επαναπροσανατολίζεται σταδιακά προς τον κόσμο της Αθάνατης Ψυχής και παίρνει τις τρεις πρώτες μυήσεις ελέγχοντας με κάποια πληρότητα τους τρεις φορείς της προσωπικότητας.

Το έβδομο στάδιο είναι εκείνο του Δόκιμου Μαθητή που αναλαμβάνει εν συνειδήσει να δομήσει τον χαρακτήρα της προσωπικότητάς του. Αυτό σημαίνει ότι εργάζεται συνειδητά στην καθημερινότητα με τις αρνητικές ιδιότητες της προσωπικότητας και σιγά σιγά στο διάστημα αρκετών ενσαρκώσεων ο χαρακτήρας του καθαρίζεται από τα δεκάδες ελαττώματα. ...
-------------------------------

Παραθέτω επίσης ένα πάρα πολύ σημαντικό απόσπασμα από το βιβλίο της «Πραγματείας επί της Λευκής Μαγείας».

“Εγώ ειμί” – η κραυγή κάθε ανθρώπινου όντος· “Εγώ ειμί ο” – η κραυγή κάθε προσωπικότητας που αντιλαμβάνεται την εαυτότητά της και χρησιμοποιεί την προσωπικότητά της για να εκφράσει τη θέληση της ενοικούσας οντότητας, του αληθινού προσώπου. “Εγώ ειμί ο Ων” – η κραυγή της ατομικής ψυχής καθώς χάνεται μέσα στο όλο και αντιλαμβάνεται την εναδικότητά της με την ψυχή ή τον εαυτό του παντός.
Τα χαρακτηριστικά του ατόμου που αρχίζει να λειτουργεί σαν προσωπικότητα, θα μπορούσαν ν’ απαριθμηθούν σύντομα ως εξής. Είναι απλά και σαφή και κατεξοχήν ιδιοτελή. Ας μη λησμονούμε ότι το πρωτόγονο βήμα πάνω στο δρόμο της εαυτότητας είναι κατ’ ανάγκη η ιδιοτέλεια. Ας θυμόμαστε εξίσου καλά ότι το πρώτιστο εμπόδιο για μια προχωρημένη και πολύ εξελιγμένη προσωπικότητα είναι η εαυτότητα, ή η παράταση της ιδιοτελούς στάσης. Τα χαρακτηριστικά συνεπώς στην αλληλοδιάδοχη ανάπτυξή τους είναι τα ακόλουθα:

1. Η ικανότητα να λέμε εγώ είμαι, εγώ επιθυμώ, εγώ ποθώ, εγώ θέλω.
2. Η συνείδηση της ύπαρξης στο κέντρο του μικροσκοπικού μας σύμπαντος. “Γύρω μου οι Ουρανοί κινούνται και τα αστέρια περιφέρονται στις τροχιές τους”, είναι το έμβλημα αυτού του σταδίου.
3. Η αίσθηση του δράματος και η ικανότητα να βλέπουμε τον εαυτό μας σαν το κέντρο του περιβάλλοντός μας.
4. Η αίσθηση της ευθύνης και η τάση να θεωρούμε τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας που μας περιστοιχίζουν σαν εξαρτώμενα από μας.
5. Η αίσθηση της σπουδαιότητας – η απόρροια του παραπάνω. Εμφανίζεται σαν δύναμη κι επιρροή εκεί όπου υπάρχει μια πραγματική και σταθερά αφυπνιζόμενη οντότητα πίσω από το ‘πρόσωπο’ και σαν καυχησιολογία και κομπορρημοσύνη εκεί όπου λειτουργεί ένα μικρό ιδιοτελές πλάσμα.
6. Η δύναμη να χρησιμοποιούμε ολόκληρο τον εξοπλισμό μας έτσι ώστε ο νους κι ο εγκέφαλος να λειτουργούν συγχρονισμένα κι ως εκ τούτου η συναισθηματική φύση να υποτάσσεται, ν’ αναστέλλεται ή να ελέγχεται. Συνεπάγεται τη σταθερή ανάπτυξη της δύναμης να χρησιμοποιούμε τη σκέψη.
7. Η ικανότητα να ζούμε μια συντονισμένη ζωή, έτσι ώστε ολόκληρος ο άνθρωπος να λειτουργεί και να καθοδηγείται από το σκοπό (που εκφράζει την ενέργεια της θέλησης), από την επιθυμία (που εκφράζει την ενέργεια της συναισθηματικής ή ψυχιστικής φύσης) και από τη ζωτικότητα που παρασύρει το φυσικό φορέα σε ευθυγράμμιση με το σκοπό και την επιθυμία.
8. Η δύναμη να επηρεάζουμε, να παρασύρουμε, να καθοδηγούμε και να κρατούμε τους άλλους μέσα στην ακτίνα του ατομικού σκοπού και επιθυμίας.

Όταν προσεγγισθεί αυτό το στάδιο, οι τρεις ενέργειες που συνιστούν την προσωπικότητα έχουν επιτυχώς συγχωνευθεί και σμίξει κι ο μηχανισμός ή το όργανο του ενοικούντος εαυτού είναι ένα χρησιμοποιήσιμο και πολύτιμο εφόδιο. Ο άνθρωπος είναι μια ισχυρή προσωπικότητα και γίνεται το κέντρο μιας ομάδας· βρίσκει ότι είναι εστιακό σημείο άλλων ζωών κι ένα μαγνητικό άτομο με επιρροή που δεσπόζει σε άλλους, συντονίζοντας ανθρώπινες μονάδες σε ομάδες και οργανισμούς. Γίνεται αρχηγός οργανώσεων και κομμάτων, θρησκευτικών και πολιτικών σωμάτων και σ’ ορισμένες περιπτώσεις εθνών. Έτσι οι κυρίαρχες προσωπικότητες έρχονται σε ύπαρξη και βρίσκουν τον εαυτό τους· ανακαλύπτουν έτσι τη διάκριση μεταξύ του κέντρου δύναμης – του εαυτού – και του εξοπλισμού· τελικά αποκτούν συνείδηση του προορισμού με την αληθινή έννοια του όρου.
Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η αλληλοδιάδοχη ανάπτυξη συνοδεύεται από μια εσώτερη ανάπτυξη της ψυχικής επίγνωσης, μολονότι ο τρόπος έκφρασης της εσώτερης αυτής ανάπτυξης εξαρτάται κυρίως από την ακτίνα στην οποία βρίσκεται η πνευματική Οντότητα.
Ένα σημείο πρέπει εδώ να σημειωθεί και στο σημείο αυτό οι ζηλωτές πρέπει να δώσουν προσοχή. Η συνήθης έννοια των λέξεων “πνευματική ανάπτυξη” είναι κυρίως εκείνη της ανάπτυξης της θρησκευτικής κατανόησης. Ο άνθρωπος θεωρείται πνευματικός αν ενδιαφέρεται για τις παγκόσμιες Γραφές, αν είναι μέλος κάποιας Εκκλησίας κι αν ζει τη ζωή αγίου. Αλλά αυτός δεν είναι αληθινός ορισμός γιατί δεν είναι επαρκώς περιεκτικός. Προέκυψε από την αποτύπωση στην ανθρώπινη σκέψη και τις ορολογίες της Ιχθυακής Εποχής και την επίδραση της έκτης ακτίνας και του έργου της Χριστιανικής Εκκλησίας – όλα πολύ αναγκαία και όλα ενδόμυχα στο μεγάλο σχέδιο, αλλά τα οποία (διαχωρισμένα από το αιώνιο πλαίσιο τους) οδηγούν σε υπερέμφαση ορισμένων θείων εκφράσεων και σε παραγνώριση άλλων εξίσου ζωτικών εκδηλώσεων της θείας συνείδησης.
Η αληθινή σημασία των λέξεων “πνευματική ανάπτυξη” είναι πολύ πιο πλατιά και πιο περιεκτική απ’ ό,τι η εκδήλωσή τους με το μέσον της θρησκευτικής και μυστικιστικής φιλολογίας και των οργανώσεων για τη μετάδοση της μεταφυσικής αλήθειας. Η δύναμη, ο σκοπός και η θέληση είναι θείες ποιότητες κι εκφράσεις και παρουσιάζονται με ίση διαύγεια μέσω ενός Μουσολίνι ή μέσω ενός Πάπα. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις ο μηχανισμός έκφρασης τροποποιεί και υποβιβάζει τις ποιότητες και λειτουργεί σαν εμπόδιο. Μια δυναμική προσωπικότητα μπορεί να λειτουργεί σ’ οποιοδήποτε πεδίο της ανθρώπινης έκφρασης και το έργο της θα δικαιολογεί τη λέξη πνευματικός στο βαθμό που θα βασίζεται σε υψηλό ιδεαλισμό, στο μέγιστο καλό του μέγιστου αριθμού και σε αυτοθυσιαστική προσπάθεια. Τα τρία αυτά – ιδεαλισμός, ομαδική υπηρεσία και θυσία – είναι χαρακτηριστικά εκείνων των προσωπικοτήτων που γίνονται όλο και πιο ευαίσθητες στην ψυχική όψη, όπου οι ποιότητες αυτής της ψυχής είναι η γνώση, η αγάπη και η θυσία.
Αυτός είναι ο λόγος που η έμφαση όλων των σχολών του αληθινού εσωτερισμού τίθεται στο κίνητρο. Οι άνθρωποι που έχουν έντονη ατομικότητα κι αναπτύσσουν ομαδική συνείδηση θα βρουν αναπόφευκτα σε κάποια ζωή το δρόμο τους προς τις εσωτερικές σχολές και πρέπει να καθοδηγηθούν με τέτοιο τρόπο ώστε η ψυχική φύση να περιβάλει, να κατανικήσει και να χρησιμοποιήσει την προσωπικότητα.
Τα εξέχοντα χαρακτηριστικά εκείνων των προσωπικοτήτων που δεν είναι ακόμη ψυχικά επικεντρωμένες ή ελεγχόμενες, είναι η επιβολή, η φιλοδοξία, η υπερηφάνεια και η έλλειψη αγάπης για το σύνολο, μολονότι συχνά φανερώνουν αγάπη για όσους τους είναι απαραίτητοι ή για την άνεσή τους.
Έχετε λοιπόν στην αλληλοδιάδοχη ανάπτυξη της ανθρωπότητας τα ακόλουθα στάδια:

1. Εκείνο της ζωώδους συνείδησης.
2. Το συναισθηματικά πολωμένο άτομο, ιδιοτελές και διεπόμενο από την επιθυμία.
3. Τα δύο παραπάνω στάδια συν μια αυξανόμενη διανοητική σύλληψη των συνθηκών του περιβάλλοντος.
4. Το στάδιο της ευθύνης προς την οικογένεια ή τους φίλους.
5. Το στάδιο της φιλοδοξίας και της λαχτάρας για επιρροή και δύναμη σε κάποιο πεδίο της ανθρώπινης έκφρασης. Αυτή οδηγεί σε ανανεωμένη προσπάθεια.
6. Το συντονισμό του εξοπλισμού της προσωπικότητας κάτω από την παραπάνω παρόρμηση.
7. Το στάδιο της επιρροής που χρησιμοποιείται εγωιστικά και συχνά καταστρεπτικά επειδή τα ανώτερα ζητήματα δεν αναγνωρίζονται ακόμη.
8. Το στάδιο μιας σταθερά αυξανόμενης ομαδικής επίγνωσης. Αυτή θεωρείται:
α. Σαν ένα πεδίο ευκαιρίας.
β. Σαν μια σφαίρα υπηρεσίας.
γ. Σαν ένας τόπος όπου η θυσία για το καλό όλων γίνεται θαυμαστά εφικτή.

Το τελευταίο αυτό στάδιο τοποθετεί τον άνθρωπο στην ατραπό της μαθητείας, που περιλαμβάνει, περιττό να ειπωθεί, εκείνο της αρχικής φάσης, τη δοκιμασία ή εξέταση.
Το πρόβλημα συνίσταται στη διακρίβωση της βαθμίδας της κλίμακας και της φάσης στην οποία βρίσκεται κανείς σε κάθε ιδιαίτερη στιγμή. Πίσω από κάθε ανθρώπινο ον εκτείνεται μια μακρά σειρά ζωών και μερικοί κατευθύνονται τώρα στο στάδιο της δεσπόζουσας ιδιοτελούς έκφρασης της προσωπικότητας και καθίστανται άτομα με πλήρη συνειδητή επίγνωση. Συνιστά γι’ αυτούς στον ίδιο βαθμό βήμα προς τα εμπρός όσο και η μαθητεία για όλους εσάς. Άλλοι είναι ήδη προσωπικότητες κι αρχίζουν να πειραματίζονται με την ενέργεια που ρέει μέσα απ’ αυτούς και να συγκεντρώνουν γύρω τους εκείνους τους ανθρώπους που δονούνται στο δικό τους φθόγγο και για τους οποίους έχουν ένα σαφές μήνυμα. Απ’ όπου και οι μυριάδες των μικρών ομάδων παντού στον κόσμο, που εργάζονται σε κάθε γνωστό πεδίο της ανθρώπινης έκφρασης. Άλλοι προχώρησαν πέρα απ’ αυτό το στάδιο και αποκεντρώνονται από την έκφραση της προσωπικότητας στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης ζωής και υποκινούνται από μια ενέργεια που είναι η ανώτερη όψη της ενέργειας της προσωπικότητας. Δεν εργάζονται πια, ούτε σχεδιάζουν και αγωνίζονται για να εκφράσουν τις προσωπικότητές τους και να πραγματοποιήσουν την ατομική τους κρούση στον κόσμο ή να συγκεντρώσουν μαγνητικά γύρω τους μια ομάδα ανθρώπων που προσβλέπουν σ’ αυτούς κι έτσι τροφοδοτούν τις πηγές της υπερηφάνειας και της φιλοδοξίας τους και τους καθιστούν άτομα με επιρροή και σπουδαιότητα. Αρχίζουν να βλέπουν τα πράγματα με μια νεότερη και πιο αληθινή προοπτική. Στο φως του Συνόλου το φως του μικρού εαυτού σβήνει, όπως ακριβώς το φως που ενυπάρχει σε κάθε άτομο του σώματος συγκεντρώνεται κι εξαλείφεται απ’ το φως της ψυχής, όταν αστραποβολήσει σ’ όλη της τη δόξα.
Όταν αυτό το στάδιο της αφιλαυτίας, της υπηρεσίας, της υποταγής στον Έναν Εαυτό και της θυσίας για την ομάδα γίνει ο αντικειμενικός σκοπός, ο άνθρωπος έχει φτάσει στο σημείο όπου μπορεί να γίνει δεκτός σ’ εκείνη την ομάδα των παγκόσμιων μυστικιστών και γιγνωσκόντων και ομαδικών εργατών, που είναι η αντανάκλαση στο φυσικό πεδίο της πλανητικής Ιεραρχίας.
(Από το βιβλίο της «Πραγματείας επί της Λευκής Μαγείας»).
-------------------------------

Αναρωτιέμαι πόσοι μπορούν να καταλάβουν την σπουδαιότητα του παραπάνω κειμένου!!!
Θα μπορούσαμε ίσως να το συζητήσουμε και τότε μερικοί θα εκπλαγούν!!!

Σε χαιρετώ φιλικά

Πολύ ενδιαφέροντα και τα νέα αποσπάσματα που παραθέτεις. Όσον αφορά το πρώτο (από την "Εσωτερική Ψυχολογία"), μολονότι αναγνωρίζω την αξία της συγκεκριμένης κατηγοριοποίησης, προτιμώ να βλέπω όλους τους ανθρώπους ως αυτό που είναι εν δυνάμει και να φωτίζω με τη σκέψη μου την καλύτερή τους έκφραση, ανεξαρτήτως του εξελικτικού σταδίου στο οποίο τυχαίνει να βρίσκονται σε μια δεδομένη συγκυρία. Προτιμώ πάντοτε να πιστεύω ότι είναι ανά πάσα στιγμή εφικτό ένα εξελικτικό άλμα ψυχικής συνείδησης το οποίο μπορεί να πυροδοτηθεί από κάτι... Αυτός ασφαλώς είναι ένας από τους δικούς μου τρόπους υπηρεσίας προς τον συνάνθρωπο.

Το δεύτερο απόσπασμα (από την "Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας") είναι πολύ σημαντικό για πολλούς λόγους. Κατ' αρχάς απενοχοποιεί το άτομο για την ιδιοτέλεια που επιδεικνύει στα πρώτα στάδια της απόκτησης "εαυτότητας". Πολλοί μαθητές εγκλωβίζονται στο παράπτωμα της ιδιοτέλειάς τους, την οποία αντί να αναγνωρίσουν ως έναν σταθμό στο μακρύ εξελικτικό τους ταξίδι, βλέπουν ως θανάσιμο εχθρό και προσπαθούν με κάθε τρόπο να την εξαλείψουν. Πιστεύω ότι οι μέθοδοι εξάλειψής της επικεντρώνουν και αλυσσοδένουν τη συνείδηση στο εγώ, αντί να βοηθούν το πέρασμα από την επίγνωση της προσωπικότητας στην επίγνωση της άφθαρτης ψυχής.

Η ακόλουθη φράση από το απόσπασμα:

quote:

---

Η δύναμη, ο σκοπός και η θέληση είναι θείες ποιότητες κι εκφράσεις και παρουσιάζονται με ίση διαύγεια μέσω ενός Μουσολίνι ή μέσω ενός Πάπα.

---

Προσωπικά πιστεύω ότι εμείς είμαστε που έχουμε τον πρώτο και τον τελικό λόγο στην προσωπική μας εξέλιξη...

Ωστόσο πράγματι γινόμαστε ατέρμονα λεία των ανυπέρβλητων δυνάμεων με τις οποίες συντονιζόμαστε και οι οποίες εντέλει μας εμφορούν. Οι αγγλόφωνοι το λένε "to be eaten by the gods". Το ζήτημα είναι ποιοι είναι οι θεοί/δυνάμεις που μας τρώνε... γιατί κάποιοι μας τρώνε και μας εξυψώνουν, μας φέρνουν πιο κοντά στην αθάνατη ψυχή μας (βλ. αγάπη, ανιδιοτέλεια, φροντίδα, συμπόνοια, κτλ.) ενώ άλλοι...

Να είσαι καλά.
Unseen

ΥΓ Είναι καλό να τους προσέχουμε αυτούς τους παμφάγους θεούς. Κυκλοφορούν σε οικογένειες, ξέρεις... Όταν συνδέεσαι με ένα από τα μέλη της, ακολουθούν και τα υπόλοιπα, εξίσου πειναλέα...

Προσέχω τον τρόπο της σκέψης σου και από τις άλλες φορές που έχουμε συναντηθεί.
Νομίζω ότι είσαι ένας αδογμάτιστος άνθρωπος που ερευνάει κάθε σοβαρή πληροφορία από οπουδήποτε και αν προέρχεται. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί σπάνια η σκέψη των ανθρώπων κινείται υπεράνω πολιτικών, θρησκευτικών, επιστημονικών, καλλιτεχνικών, εκπαιδευτικών, οικονομικών κτλ. προσεγγίσεων και δογμάτων. ... Έτσι δεν είναι;
Απλά ορισμένες φορές η κριτική σου διάθεση παρουσιάζεται κάπως ακραία, ...
Υπάρχει κάποια καθορισμένη αιτία γι’ αυτό, σκέψου, ...

Γι’ αυτό κατέληξες στο:

quote:

---

γιατί όταν έρθει το Τέλος (δεν αντιγράφουμε άλλο ....καπούτ...)... μπορεί να φωνάζεις ....όπως και ο καλός μας Χριστούλης πάνω στον σταυρό...
"Θεέ μου .. θεέ..μου γιατί με εγκαταλείπεις.."

---

quote:

---

Προσωπικά πιστεύω ότι εμείς είμαστε που έχουμε τον πρώτο και τον τελικό λόγο στην προσωπική μας εξέλιξη...

---

Γράφεις:

quote:

---

Δεν κάνω κριτική αγαπητέ oros777

---

Χαίρομαι που διάβασα στο εισαγωγικό σου μήνυμα για το ότι θα πρέπει να ξέρουμε πχ γιατί θα κάνουμε αστρική προβολή και να έχουμε συνείδηση (και) για αυτό.
Όπως χάρηκα που διάβασα σχετικά με τα μέντιουμ (διάμεσους) και πόσο δύσκολο είναι να μην είμαστε μέντιουμ κι εμείς οι ίδιοι.
Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε, αγαπητέ μου, πως κάθε φορά που ερχόμαστε σε αντιπαράθεση με κάποιον στην ουσία υπερασπιζόμαστε ή απορρίπτουμε θεωρίες κι απόψεις που έχουμε εκλάβει ως μέντιουμ.
Και για αυτό - όπως αναφέρεις κι εσύ - είναι τόσο μάταια αυτή η αντιπαράθεση...
Είναι σα μια αλυσίδα που οι κρίκοι της δεν έχουν τελειωμό.
Κάποιος άνθρωπος, που έχει ήδη υποβληθεί, υποβάλλει εμάς κι εμείς με την σειρά μας υποβάλλουμε έναν άλλον άνθρωπο για να συνεχιστεί ένας φαύλος κύκλος.

Τέλος, είναι πολύ χρήσιμη η αναφορά για την απροσωπία.

In anticipation of my resurrection...

Αρχικά ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
(Ελπίζοντας ότι δεν με υποβάλλεις, ... αστειεύομαι).

Ετοιμαζόμουν να γράψω στην αγαπητή Unssen γιατί προηγήθηκε και προσπαθώ να κρατώ κάποια σειρά στις απαντήσεις μου, αλλά μόλις διάβασα το δικό σου μήνυμα ... και θα κάνω μια εξαίρεση.
Στην αγαπητή Unseen θα απαντήσω αύριο το πρωί.

Παρατηρώ από το παραπάνω γραπτό σου ότι έχεις εμβαθύνει πάρα πολύ σ’ αυτό το θέμα των υποβολών.
Είναι έτσι ακριβώς όπως το λες, όλοι μας είμαστε από τότε που γεννιόμαστε θύματα υποβολών και λειτουργούμε συνεχώς ως μέντιουμ – διάμεσα.
Η προσωπικότητά μας λειτουργεί συνεχώς με αφετηρία αυτές τις υποβολές, ...

Έγραψες:

quote:

---

Κάποιος άνθρωπος, που έχει ήδη υποβληθεί, υποβάλλει εμάς κι εμείς με την σειρά μας υποβάλλουμε έναν άλλον άνθρωπο για να συνεχιστεί ένας φαύλος κύκλος.

---

Γνώθι σαυτόν

quote:

---

Αυτόν τον παράγοντα επειδή τον γνωρίζουν σε κάποιο βαθμό ορισμένοι επιτήδειοι που σίγουρα δεν ανήκουν στις δυνάμεις της απελευθέρωσης του πλανήτη από τον παραπάνω παράγοντα των υποβολών, κάνουν οτιδήποτε σήμερα για να κρατούν τον κόσμο κοιμισμένο.
Το θέμα είναι τεράστιο και όλα τα μέσα της μαζικής ενημέρωσης έχουν ευθύνη, καθώς επίσης οι παγκόσμιες διαφημιστικές εταιρίες οι οποίες γνωρίζοντας τις αδυναμίες των μέσων πολιτών για την ΑΠΟΛΑΥΣΗ, συνεχώς τονίζουν αυτόν τον παράγοντα υποβάλλοντας προς διάφορες κατευθύνσεις, ... συντηρώντας τον ύπνο μας, ...

---

Σ' αυτήν την περίπτωση η υποβολή η οποία γίνεται είναι συνειδητή, εκούσια κι εξυπηρετεί κάποιον συγκεκριμένο σκοπό.
Ίσως τα αποτελέσματα μεταξύ μιας υποβολής που γίνεται από έναν άνθρωπο άθελα του με αυτά μιας συνειδητής υποβολής να είναι παρόμοια, τα κίνητρα όμως είναι αυτά που διαφοροποιούν την ίδια την πράξη.

Είναι πολύ διαφορετικό να πέσεις θύμα μιας υποβολής από έναν συνάνθρωπο του ο οποίος μπορεί να αναπαράγει μια θεωρία επειδή κάποιος άλλος του την υπέβαλε, κι είναι πολύ διαφορετικό να σε υποβάλλουν με τρόπο καλοδουλεμένο και στημένο.
Κι η διαφορά είναι στην χειραγώγηση της συνείδησης του άλλου, είναι σα να "παίζεις" με εκείνον.

Ας μην κοιτάξουμε πολύ μακριά, ας δούμε στην καθημερινότητα μας τι συμβαίνει.
Από την τηλεόραση με την διαφήμιση αυτοκινήτων, με τα δάνεια, με εξελιγμένα κινητά τηλέφωνα, με την ταμπελοποίηση ανθρώπων και καταστάσεων ανάλογα με το τι έχουν αποφασίσει άλλοι για αυτά και το προφίλ το οποίο επιθυμούν να δούμε για αυτά.

In anticipation of my resurrection...

Παρομοίως σ’ ευχαριστώ.

Συμφωνώ με όλα όσα ανέφερες.

Να είσαι καλά. Κλείνω για να το μήνυμα προς την αγαπητή Unssen που σου είπα χθες βράδυ.

(Πολύ δυσκολεύομαι με το άνοιγμα της διεύθυνσης του esoterica, κάθε φορά που συνδέομαι με το forum. Υπάρχει περίπτωση να διορθωθεί κάποτε η κατάσταση;).

Καλημέρα

Επειδή δεν μπόρεσα να ανεβάσω το βιντεάκι, σας παραθέτω παρακάτω αυτά που γράφει μέσα:

"Στην αρχή ο τριγράμματος θεός «ο Ων» εποίησε τους αγγέλους αυτού πνεύματα και τους Ελοχίμ αυτού πυρός φλόγα.

Έπειτα δημιουργήθηκε το υλικό σύμπαν.

Κατόπιν είπον Ελοχίμ: ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόναν ημετέραν και καθ’ ομοίωσιν, ώστε να εκπληρώσει τον αρχαίο σκοπό.

Ύστερα ο αρχάγγελος Σαμαέλ αποστάτησε από τον Δημιουργό, επειδή δεν του επέτρεψε να εκπληρώσει αυτός τον αρχαίο σκοπό.

Ο αρχαίος σκοπός ήταν να εξολοθρεύσουν οι άνθρωποι τον πενταγράμματο εχθρό.

Ο πενταγράμματος εχθρός ήταν και είναι «Ο ΜΗ ΩΝ».

Μετά, ο αρχάγγελος του σκότους θεωρώντας τους ανθρώπους υπεύθυνους για την πτώση του και θέλοντας να πληγώσει τον Δημιουργό, έκανε και τους ανθρώπους να αποστατήσουν.

Και η περιπέτεια άρχισε.

Τα άφθαρτα ενεργειακά μας σώματα ντύθηκαν με σάρκινους χιτώνες...

Η φύση στράφηκε εναντίον μας.

Το σάρκινο σώμα άρχισε να εξελίσσεται...

...και ο αρχαίος εχθρός χαιρότανε επειδή κανένας άνθρωπος δεν θυμότανε την ύπαρξη του Δημιουργού, ενώ ταυτόχρονα όλοι πέθαιναν από την οξείδωση του σάρκινου σώματος.

Σαν να μην έφθανε αυτό ο αρχαίος εχθρός έπεισε 201 Ελοχίμ να αποστατήσουν από τον Δημιουργό.

Και είδαν οι 201 Ελοχίμ τις κόρες των ανθρώπων, τις άρεσαν και τις πήραν για γυναίκες τους...

Από την ένωση αυτήν γεννήθηκαν οι Νεφελίμ…τα ρυπαρά γένη που έτρωγαν σάρκες ζώντων ανθρώπων και έπιναν αίμα. (άγιος Ανδρέας)

Κάποιοι όμως από τους Νεφελίμ που ήτανε φιλάνθρωποι πήραν εντολή από τον Δημιουργό να απαλλάξουν τους ανθρώπους από την λαίλαπα των άνομων Νεφελίμ.

Αυτοί ήταν οι Ελ. Αρχηγός τους ο Σωτήρ Ζευς.

Η περιοχή που ζούσαν ονομάστηκε ΕΛ-ΛΑΣ.

Μετά από μεγάλο πόλεμο οι Ελ έκλεισαν τους Νεφελίμ στο εσωτερικό της κούφιας γης, στα Τάρταρα.

Ο αρχαίος όμως εχθρός έπεισε τον Δία να αποστατήσει και αυτός από τον Δημιουργό, με αποτέλεσμα να φυλακιστεί άχρι καιρού.

Αντίθετα, ο Φοίβος Απόλλων υπακούωντας στο θέλημα του Δημιουργού έφυγε με τους Ελ για το τριπλό άστρο (Σείριος) υποσχόμενος να επιστρέψει όποτε χρειαστεί…

Ενώ η Ασάνα Αθηνά εγκαταστάθηκε με άλλους Ελ στον δέκατο πλανήτη...

...γνωστός στην εποχή μας σαν Νιμπιρού ή πλανήτης Χ

Ο αρχαίος εχθρός έμεινε μόνος κυρίαρχος της Γης και έβαλαν σε εφαρμογή, μαζί με τους συμμάχους του Νεφελίμ, το υποχθόνιο σχέδιό τους για τον τελικό αφανισμό των ανθρώπων.

Μας έδωσαν....την δήθεν δημοκρατία,
τα δήθεν ανθρώπινα δικαιώματα
την δήθεν ιατρική επιστήμη
τα μικροτσίπ
τον έλεγχο του νου
την απελπισία
τα δάνεια
τις εκλογές
τις ανούσιες διαδηλώσεις
την βρώμικη τεχνολογία
τους πολέμους του ολέθρου

Ξέχασαν όμως ότι όπως όλοι οι μεγάλοι που κάνουν σχέδια, θέλοντας και μη προωθούν το σχέδιο του Θεού. Σύντομα θα το διαπιστώσετε...

Ο Πολέμαρχος γαρ εγγύς!"

quote:

---

Kalypso:
Ο αρχαίος εχθρός έμεινε μόνος κυρίαρχος της Γης και έβαλαν σε εφαρμογή, μαζί με τους συμμάχους του Νεφελίμ, το υποχθόνιο σχέδιό τους για τον τελικό αφανισμό των ανθρώπων.

---

Να υποθέσω οτι μιλάμε για χιλιάδες χρόνια πριν ε?
ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας, οτι όλα αυτά έγιναν μόλις το έτος 0
τοτε ο πληθυσμός της Γης εκτιμάται οτι ήταν μόλις 250 εκατομμύρια (!)

Αν εξετάσουμε την πορεία της μέσης διάρκειας ζωής θα διαπιστώσουμε πως
ενώ το προσδόκιμο ζωής σε παλαιότερες κοινωνίες κυμαινόταν γύρω στα 30 χρόνια, σήμερα στις ανεπτυγμένες χώρες υπερβαίνει τα 75 χρόνια για τους άντρες (και 80 για τις γυναίκες)
και ο πληθυσμός του πλανήτη σήμερα ? πλησιάζει τα 7 δις!!!

Το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν κάνει καλά ο "Αρχαίος εχθρός"

Λύσε μου μια απορία,
ο "Ων" (υποθέτω ο Θεός) "έπλασε" τους ανθρώπους για να εκπληρώσουν τον "Αρχαίο σκοπό"
(πιο αρχαίο απο το Θεο?)
ο οποίος αρχαίος σκοπός ήταν να εξολοθρεύσουν οι άνθρωποι τον "πενταγράμματο" εχθρό, σωστά?
Σου μοιάζει αυτο το κατασκεύασμα να μπορέσει να εκπληρώσει αυτη την αποστολή, που δεν μπόρεσε να κάνει ο ίδιος ο δημιουργός του?

(μην μπλέξεις τους μηρούς σου και αυτή τη φορά, θέλω απάντηση)

not asked to learn how deep the secrets ... there are no

εσύ τα είπες σε καμιά εικοσαριά γραμμές ???

Ντροπή και αίσχος!

Αυτό ήταν δηλαδή όλο κι όλο το στόρυ?
Θα ξενερώσει τώρα ο Δημοσθένης και ποιος τον ακούει μετά...

quote:

---

"Στην αρχή ο τριγράμματος θεός «ο Ων» εποίησε τους αγγέλους αυτού πνεύματα και τους Ελοχίμ αυτού πυρός φλόγα.

Έπειτα δημιουργήθηκε το υλικό σύμπαν.

---

Αν έγιναν μ’ αυτήν τη σειρά τα πράγματα ,πού τους έβαλε όλους αυτούς, ο… τριγράμματος, μέχρι να φτιάξει το σύμπαν;

quote:

---

Κατόπιν είπον Ελοχίμ: ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόναν ημετέραν και καθ’ ομοίωσιν, ώστε να εκπληρώσει τον αρχαίο σκοπό.

---

Ο σκοπός είναι αρχαίος, ως προς εκείνη την εποχή ή την τωρινή;;

quote:

---

Ύστερα ο αρχάγγελος Σαμαέλ αποστάτησε από τον Δημιουργό, επειδή δεν του επέτρεψε να εκπληρώσει αυτός τον αρχαίο σκοπό.

---

Να και ο διαβολάκος…Λείπει ο Μάρτης απ’ τη σαρακοστή;;;

quote:

---

Ο αρχαίος σκοπός ήταν να εξολοθρεύσουν οι άνθρωποι τον πενταγράμματο εχθρό.

---

Αυτός ο… πενταγράμματος, είναι ο δίδυμος του… τριγράμματου;
Υπάρχει κι αυτός, από πάντα ή είναι αυτός που τσαντίστηκε και την έκανε (ο διαβολάκος);

Και γιατί δεν μπορούσε ο τριγράμματος να τον εξολοθρεύσει;
Επειδή ήταν ισοδύναμοι ή είχε άλλες δουλειές εκείνη την εποχή;
Και αν δεν μπορούσε αυτός πώς θα το έκαναν οι άνθρωποι;
Με τι δυνάμεις;

quote:

---

Ο πενταγράμματος εχθρός ήταν και είναι «Ο ΜΗ ΩΝ».

Μετά, ο αρχάγγελος του σκότους θεωρώντας τους ανθρώπους υπεύθυνους για την πτώση του και θέλοντας να πληγώσει τον Δημιουργό, έκανε και τους ανθρώπους να αποστατήσουν.

---

Πώς γίνεται να θεωρεί τους ανθρώπους υπεύθυνους για κάτι που συνέβη πριν δημιουργηθούν αυτοί;;;
Αφού το σχέδιο που, ο μεγάλος, δεν του ανέθεσε ήταν να φτιαχτούν οι άνθρωποι για να δείρουν το δίδυμο ή πενταγράμματο, αν θέλει ο Λιακό κι εσύ, σημαίνει ότι δεν υπήρχαν τότε που εξέπεσε αυτός ο αρχιάγγελος.

Έτσι δεν είναι;

Θα πρέπει ή αυτός ο Σαμαέλ, να μην στέκει καλά στα μυαλά του ή οι αγιορείτες λαλήσανε απ’ την μοναξιά και τα… επακόλουθά της και λένε παπαριές στο Λιακό ή να θεωρούν, όλοι αυτοί μαζί, ότι υπάρχουν πολλοί μαλάκες ακόμη που χάφτουν ό,τι τους πουλήσουν, ακριβώς όπως έχουν χάψει και τα υπόλοιπα, μέχρι τώρα, εδώ και 17 αιώνες!!!

quote:

---

Και η περιπέτεια άρχισε.

Τα άφθαρτα ενεργειακά μας σώματα ντύθηκαν με σάρκινους χιτώνες...

---

Καλά μιλάμε για μοντελάκια όχι αστεία...

quote:

---

Η φύση στράφηκε εναντίον μας.

---

Ποιός;
Ο τριγράμματος;;
Αυτός είναι η φύση.
Άμα είναι έτσι να μην κατέβουμε καθόλου στο γήπεδο δεν έχουμε ελπίδες ούτε για ένα γκολ και θα φάμε πολλά...

quote:

---

Το σάρκινο σώμα άρχισε να εξελίσσεται...

---

Κάποιες μαϊμούδες αποφάσισαν να γίνουν άνθρωποι δηλαδή;; Ούτε αυτό δεν έκανε καλά ο τριγράμματος απ' την αρχή και χρειαζόταν εξέλιξη;;

quote:

---

...και ο αρχαίος εχθρός χαιρότανε επειδή κανένας άνθρωπος δεν θυμότανε την ύπαρξη του Δημιουργού, ενώ ταυτόχρονα όλοι πέθαιναν από την οξείδωση του σάρκινου σώματος.

---

Δεν φταίνε όμως, ήταν μαϊμούδες τότε που τον γνώρισαν…

quote:

---

Σαν να μην έφθανε αυτό ο αρχαίος εχθρός έπεισε 201 Ελοχίμ να αποστατήσουν από τον Δημιουργό.

---

Λάθος, δεν τους έπεισε, έγιναν εκλογές και αποφασίστηκε δημοκρατικά…

quote:

---

Και είδαν οι 201 Ελοχίμ τις κόρες των ανθρώπων, τις άρεσαν και τις πήραν για γυναίκες τους...

---

Ε, χρειάζεται και το σεξ, μέσα σε όλα, αλλιώς δε δένει το γλυκό!!

quote:

---

Από την ένωση αυτήν γεννήθηκαν οι Νεφελίμ…τα ρυπαρά γένη που έτρωγαν σάρκες ζώντων ανθρώπων και έπιναν αίμα. (άγιος Ανδρέας)

---

Άμα το λέει ο άγιος Αντρέας, κάτι θα ξέρει. Ήταν σε ον λάιν επικοινωνία..

quote:

---

Κάποιοι όμως από τους Νεφελίμ που ήτανε φιλάνθρωποι πήραν εντολή από τον Δημιουργό να απαλλάξουν τους ανθρώπους από την λαίλαπα των άνομων Νεφελίμ.

---

Μια σωστή δουλειά δεν μπορεί να κάνει τελικά ούτε ο τριγράμματος ούτε ο πενταγράμματος. Τι κακό είναι αυτό ρε παιδί μου…

quote:

---

Αυτοί ήταν οι Ελ. Αρχηγός τους ο Σωτήρ Ζευς.

---

Είχα αρχίσει να ανησυχώ ότι αυτοί δεν θα υπάρξουν ποτέ. Καλώς τα τα παιδιά τα δικά μας…

Τα υπόλοιπα, αν χρειαστεί, θα τα σχολιάσω το βράδυ.

Θα έβαζα αυτούς τους προβληματισμούς στο Λιακό, αλλά αφού κι εσύ τα έχεις δει όλα και είσαι πιο πρόχειρη, μας λες τι συμβαίνει τελικά…

ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Καλέ μου Αιθεροβάμωνα, γι' αυτό άνοιξα θέμα στην Σοφία για τον Μη Όντα, για να μην τα λέμε εδώ. Απ' ότι καταλαβαίνω, είναι θέμα μεγάλο ο Μη Ων. Αν δεν ξεκαθαρίσουμε τί είναι και περί τίνος πρόκειται δεν θα βγάλουμε άκρη. (ά ρε Δημοσθένη τί μας κάνεις...)

Η γνώμη μου για τον Μη Όντα είναι ότι είναι κάτι ΣΑΝ την αρνητική ενέργεια του Θεού. Κάτι δηλ. σαν την άλλη όψη Του. Όπως λέμε δηλ. ότι ο Θεός είναι από την μία αγάπη και από την άλλη δικαιοσύνη πάυλα τιμωρία, έτσι ίσως μπορούμε να φανταστούμε και τον Μη Όντα. Είναι η ενέργεια που σε καίει αν δεν μπορέσεις να ακολουθήσεις τον θεό. Κάτι σαν την κόλαση. Μάλλον η ίδια η κόλαση. Θα μου πεις, δεν είναι ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ ο θεός; Υπάρχει χώρος που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΘΕΟς; Εδώ αγαπητέ Αιθεροβάμωνα, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ. Αυτό που ΚΑΤΑΛΑΒΑ για τον θεό είναι ότι σε κινεί συνέχεια σε δραστηριότητα ώστε να αναπτυχθείς και να πληθυνθείς. Εξού και η εντολή "αυξάνεσθε και πληθύνεσθε". Όπου "αυξάνεσθε" βάλε την ικανότητα και την δυνατότητα του ανθρώπου να γίνει καλύτερος με ό, τι συνεπάγεται αυτό. Όπου "πληθύνεσθε", η ικανότητα να αναπαράγει το είδος του. Τώρα, εάν για κάποιο λόγο ΔΕΝ αναπτυχθεί, δηλαδή, εάν ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ να βελτιωνεται τον τρώει η μαύρη μαρμάγκα. Ο Μη Ων δηλαδή. Κτάλαβες;

quote:

---

Σου μοιάζει αυτο το κατασκεύασμα να μπορέσει να εκπληρώσει αυτη την αποστολή, που δεν μπόρεσε να κάνει ο ίδιος ο δημιουργός του?

---

Έχουμε και λέμε, προσπερνώ εκείνες τις ερωτήσεις σου που έχουν σχέση με τον Μή Όντα, γιατί ισχύουν ό,τι έγραψα και απάντησα και στον Αιθεροβάμωνα.
Σου απαντώ για τις υπόλοιπες:

quote:

---

Αν έγιναν μ’ αυτήν τη σειρά τα πράγματα ,πού τους έβαλε όλους αυτούς, ο… τριγράμματος, μέχρι να φτιάξει το σύμπαν;

---

Εκτός από την έκφραση της Αποκάλυψης "Ο ών και ο ήν και ο ερχόμενος"

Δες και τα παρακάτω. Ο Θεός έχει πολλά ονόματα. Σου στέλνω τον σύνδεσμο για να διαβάσεις-θα βρεις και όπου αναφέρεται το "Ο ΩΝ":

http://www.paterikiorthodoxia.com/2012/05/381.html

Αντιγράφω τα πιο σημαντικά από την ιστοσελίδα:

"Στο Ψαλμ. 16:2 ο Θεός καλείται Αδωνάι, δηλ. Κύριος.

Στο Ψαλμ. 132:2 ο Θεός καλείται Αβίρ, δηλ. Ισχυρός

Στο εδάφιο Νεεμ. 10:29 ο Θεός καλείται ως Έλωχίμ (Θεός ή Θεοί)

Στο εδάφιο Αμώς 5:16 τα ονόματα του Θεού είναι πολλά: Ελωχίμ, Γιαχβέ, Αδωνάι,

Εξίσου πολλά εμφανίζονται και στο Ησ. 47:4 (και παρ' όλ' αυτά το κείμενο γράφει σε ενικό αριθμό Όνομα): Λυτρωτής, Κύριος των δυνάμεων, Άγιος του Ισραήλ (Γκοέλ, Γιαχβέ, Σαβαώθ, Καδώς).

Επίσης, στον Αβραάμ ο θεός έγινε γνωστός με το όνομα Θεός Παντοκράτωρ ή Ελ Σαντάγι (Γεν. 17:1) όπως και στον Ιακώβ (Γεν. 35:11).

"Ο Ων δε εξαπέσταλκέν με, φησίν ο Μωυσής" (Κλήμ. Αλεξ., Στρωμ. 1.25.166).

"Είπε γαρ κύριος προς Μωσήν• Ο Ων τούτο μοι εστίν το όνομα." (Ωριγένους, Εις το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, 2.13.95).

«Ιαουέ» = «ο Ων και ο εσόμενος» (Κλήμ. Στρωματ. 5.6.34)"