- Μεταφορά σκέψης μέσα από όνειρα; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Edited by - equinox on 09/07/2013 00:39:58

http://www.psychologytoday.com/blog/mental-mishaps/201007/inception-the-science-creating-dreams

http://www.dreamviews.com/beyond-dreaming/6689-entering-other-peoples-dreams.html

quote:

---

Σ' ευχαριστώ για τα links.. Ωστόσο πιστεύω πως αυτό δεν σχετίζεται ακριβώς με την δική μου την περίπτωση διότι όταν εγώ ονειρεύομαι το άλλο άτομο είναι ξύπνιο. Για παράδειγμα μου έχει συμβεί και μέρα μεσημέρι να ακούω μια φωνή να με καλεί και μόλις πήρα να δω αν όντως συμβαίνει κάτι μου είπε πως το σκεφτόταν εκείνη την στιγμή. Κάτι με τηλεπάθεια έχει να κάνει υποθέτω, αλλά δεν έχω κατασταλάξει ακόμα κάπου έτσι ώστε να μάθω όσα περισσότερα μπορώ..

---

Xωρίς να είμαι σίγουρη... η αλήθεια είναι πως δεν το είχα σκεφτεί ποτέ.. μέχρι τώρα που το έθεσες.. νομίζω ότι μάλλον δεν κάνει λάθη.

Iσως αυτό που EMEIΣ θεωρούμε λάθος μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, να αποδειχτεί ότι είναι ένα βήμα προς την εξέλιξη κάποιου είδους.

Tώρα αν μιλάμε για τερατογεννέσεις κ λοιπά, σαφώς κ δεν είναι κάποιο στάδιο εξέλιξης, αλλά σαφώς κ δεν είναι κ λάθος της φύσης.
Λάθος του ανθρώπου είναι κ επακόλουθο του βιασμού της φύσης...

quote:

---

Κάνει η Φύση λάθη;

---

Edited by - durden_alie on 08/10/2003 15:47:03

quote:

---

Αν κάνει λέει!!!

Μόνο που τα λάθη της φύσης είναι το υπόβαθρο της ίδιας της τής επιβίωσης...Εκεί βρίσκεται η θεϊκότητά της!

---

Non spero a niente,non temo nessuno,sono libero(N.K)

Οτι γίνεται μεσα στα πλαισια της φύσης, για μένα, είναι σωστό.

Αυτο που κάναμε και κάνουμε εμείς στη φύση είναι λάθος

quote:

---

Κάνει η Φύση λάθη;

---

Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^

πέρσι λοιπόν, δούλευα σε ένα υπέροχο εθνικό δρυμό της Αττικής -το δρυμό Σουνίου-Λαυρίου.
εκεί που πήγαινα μιά μέρα στη δουλειά, και έβλεπα γύρω μου σκουπίδια και πολλούς να πετάνε σκουπίδια από τα αμάξια τους -(βλέπετε, εγώ μόλις είχα πάρει αμάξι, και δεν είχα παρατηρήσει το πόσο συχνά αυτό συμβαίνει)- αποφάσισα να προτείνω την δημιουργία μιάς "οικολογικής ομάδας που να εκδικείται γιά λογαριασμό της φύσης όλους αυτούς που βάζουν το χεράκι τους και την καταστρέφουν".

η ιδέα ήταν απλή...
ο πρώτος στόχος...τα αυτοκίνητα.
ένα site στο internet,
πολλά email γιά να κυκλοφορήσει η ιδέα,
και λίγη οργάνωση γιά να δουλέψει το πράμα...

όποιος ήθελε να συμμετέχει στην ομάδα, θα έπρεπε να καταγράφει όλους τους αριθμούς των αυτοκινήτων, που θα πετάγανε σκουπίδια στο δρόμο, ή γενικότερα θα κάνανε κάτι καταστροφικό γιά το περιβάλλον.
τα αποτελέσματα της καταγραφής -με τους αριθμούς των αυτοκινήτων- θα μαζευόντουσαν στο site.
όταν κάποιος είχε "παρατηρηθεί" 3 φορές γιά ένα τέτοιο παράπτωμα, η "ομάδα δράσης" θα έβρισκε μιά κατάλληλη ώρα, θα εντόπιζε τον ένοχο, και...

θα έγραφε με ανεξήτιλο πράσινο σπρέι στο αμάξι του

δεν θα ξαναπετάξω σκουπίδια από το παράθυρο!!!

δεν ξέρω γιατί δεν έκανα ποτέ πραγματικότητα αυτό το όνειρό μου...
η αλήθεια είναι πάντως, ότι σε όποιον το έλεγα τότε, όλοι ήθελαν να συμμετέχουν! ίσως δεν ήταν η ιδέα ακόμη ώριμη...

κρατήστε το αυτό λοιπόν εδώ σαν μιά ιδέα...που θέλει τον καιρό της...

συγνώμη γιά την άσχετη παρεμβολή!

Την πιο φιλοσοφημένη αιτία την βρήκα στις Εννεάδες του Πλωτίνου:

Λέει:

“Εάν κάποιος ρωτούσε την φύση: ένεκα τίνος δημιουργεί, και η φύση ήθελε να ακούσει τον ερωτώντα και να απαντήσει, σίγουρα, θα έλεγε: “Δεν θα έπρεπε να με ρωτάς, αλλά να καταλάβεις από μόνος σου, σωπαίνοντας, όπως κι εγώ σωπαίνω και δεν συνηθίζω να μιλώ. Τί πρέπει λοιπόν να καταλάβεις; Ότι το δημιούργημά μου είναι ένα θέαμα δικό μου, της σιωπούσας, ένα αντικείμενο θέασης που προέκυψε εκ φύσεως, κι έχει λάβει από εμένα - η οποία επίσης προέκυψα από μία τέτοια θέαση - την τάση να θεάται. Και η θέασή μου δημιουργεί το βλεπόμενο, όπως ακριβώς ιχνογραφούν οι μαθηματικοί μόνο εφόσον θεώνται. Κι ενώ εγώ βέβαια δεν ιχνογραφώ, αλλά μόνο βλέπω, προκύπτουν οι γραμμές των σωμάτων κάπως σαν βροχόπτωση. Με εμένα δεν συμβαίνει τίποτε διαφορετικό, από εκείνο που συνέβη με την μητέρα μου και τους γονείς μου. Κι εκείνοι προέκυψαν από μία θέαση, κι έτσι η γέννησή μου συνέβη χωρίς εκείνοι να κάνουν κάποια πράξη, διότι αυτοί είναι ανώτερες διαμορφωτικές δυνάμεις, κι εγώ γεννήθηκα μέσω της αυτοθέασής τους” Το Μεγάλο Βιβλίο, ΙΙΙ 8,4.

“Τί σημαίνουν ετούτα; Σημαίνουν ότι η επονομαζόμενη “φύση” είναι γέννημα μιας ανώτερης ψυχής που ζει εντονότερα, και σωπαίνοντας ασκεί εντός εαυτής τη θέαση όχι στραμμένη προς τα επάνω και ούτε προς τα κάτω, αλλά ιστάμενη εκεί που βρίσκεται μέσα στο εντός εαυτής - σκέπτεσθαι και αυτοσυναισθάνεσθαι. Και μέσα σε αυτή την αυτοκατανόηση και αυτοσυναίσθηση, θεάται όσα είναι μεθύστερα του εαυτού της, κατά τις δυνάμεις της. Και τώρα πια δεν ζητά τίποτε άλλο, μιας κι έχει γεννήσει ένα θέαμα λαμπρό και χαριτωμένο...

...Η θέασή της είναι αθόρυβη, αλλά είναι και πιο θαμπή. Διότι υπάρχει μία άλλη θέαση που είναι σαφέστερη, ενώ η θέαση της φύσης είναι μόνο η απομίμηση μιας άλλης. Γι’ αυτό και το δικό της γέννημα είναι πέρα για πέρα ασθενικό, διότι μια ασθενική θέαση παράγει ένα ασθενικό βλεπόμενο.” ΠΛΩΤΙΝΟΣ, Το μεγάλο Βιβλίο, ΙΙΙ, 8,4.

(...)

“Τα σφάλματα {“αμαρτίαι”} τόσο κατά την γέννηση των πραγμάτων όσο και κατά το πράττειν, προέρχονται από το ότι οι θεώμενοι, απομακρύνονται από το μοντέλο που θεώνται.” ΠΛΩΤΙΝΟΣ, Το Μεγάλο Βιβλίο, ΙΙΙ, 8,7.

(...)

“Τα ανώτερα όντα κινούνται αρμονικά, ως μέρη του σύμπαντος. Τα κατώτερα όντα φθείρονται επειδή δεν έχουν την δύναμη να υποφέρουν την τάξη του σύμπαντος. Είναι σαν μία χελώνα που αν τύχει μέσα στον δρόμο μιας μεγάλης ομάδας χορευτών που προχωρεί εύρυθμα, θα καταπατηθεί, γιατί δεν θα μπορέσει να αποφύγει την τακτικότητα των χορευτικών βημάτων. Εάν όμως, αυτή, μπορούσε να ενταχθεί στον ρυθμό τους, τότε ούτε κι αυτή θα πάθαινε τίποτα από τον χορό.” ΠΛΩΤΙΝΟΣ, Το Μεγάλο Βιβλίο, ΙΙ, 9,7.

Επίσης ο Πλάτωνας λέει:

“Στην αρχή εφαρμόζει ο κόσμος τις οδηγίες του πατρός του και με αρκετή ακρίβεια, αλλά περί το τέλος με μεγαλύτερη χαλαρότητα. Αιτία αυτού ήταν τα σωματικά στοιχεία της συστάσεώς του, κληρονομιά της παλαιάς του φύσης, διότι αυτή έφερε μαζί της αρκετή αταξία προτού να έλθει στην παρούσα κοσμική τάξη. Αληθώς από τον δημιουργό του έλαβε όλα τα αγαθά, αλλά από την προηγούμενη σύστασή του απορρέουν όλα τα δεινά και όλες οι αδικίες που γίνονται στον ουρανό”. ΠΛΑΤΩΝΑΣ, Πολιτικός 273, B,C.

Δηλαδή με πιο απλά λόγια. Η Φύση είναι μια αιθερική απομίμηση-κόρη της Ψυχής. Για αυτό της μοιάζει στην λειτουργία και ζωογονεί τα σώματα.

Αλλά λόγω του ότι είναι επιγέννημα της Ψυχής (που και αυτή είναι επιγέννημα του Νου), χάνει αρκετή από την δύναμη της συνεκτικότητας που έχει η Ψυχή.

Επίσης η Φύση προσπαθεί να χειριστεί μια χονδροειδή ύλη (μιας παλιάς φύσης, ή ίσως μιας ενός παλιού σύμπαντος) και τα άτακτα στοιχεία αυτά δεν υπακούν στην θέληση της Φύσης, κι έτσι στην αναπαραγωγή των αρχετύπων και προτύπων γίνονται λάθη (δες γενετικές αλλοιώσεις και μεταλλάξεις)

Λιλιθ, όταν βλέπω μηνύματα σαν τα δικά σου σκέφτομαι ότι ίσως τελικά να υπάρχει μια ελπίδα.....

Τελικά αν έκανε κάποιο λάθος η φύση θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι που επέλεξε τον άνθρωπο για να του χαρίσει μυαλό, αφού δεν το χρησιμοποιεί καθόλου πήγε χαμένο το δώρο, ίσως να το αξιολογούσε κάποιο άλλο είδος με λιγότερο αυτοκαταστροφικό τρόπο και με περισσότερο σεβασμό προς την φύση.

Θα ήθελα όμως με τη σειρά μου να παρατηρήσω τα εξής :

Η Φύση, μιμούμενη μια αρχέτυπη διαδικασία όπως πχ της Αναπαραγωγής, αναπαράγεται με τη σειρά της, δημιουργώντας καινούργια όντα και πάλι βάσει κάποιου Προτύπου, όμως πολλές φορές ΛΑΘΗ υπεισέρχονται στην όλη διαδικασία λόγω του ότι και η ίδια η Φύση δεν παύει να αποτελεί μια Απομίμηση, ένα Δημιούργημα.

Όμως, το καταπληκτικό πιστεύω είναι πως η Φύση μέσω των «λαθών» αυτών καταφέρνει κι επιβιώνει! Ένα σύστημα που εκτελεί τόσες πολλές λανθασμένες διαδικασίες είναι μοιραίο κάποια στιγμή, όταν τα «λάθη» συσσωρευτούν, να οδηγηθεί στον αφανισμό. Όμως αυτό δεν συμβαίνει με τη Φύση. Στα χιλιάδες, στα εκατομμύρια «λάθη» που θα οδηγήσουν σε «μη συμβατές» μορφές, θα συμβεί και κάποιο ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ, που θα δώσει κάτι καινούργιο, ακόμη καλύτερο από τα προηγούμενα. Εδώ βρίσκεται η μαγεία του πράγματος : Από μια λανθασμένη διαδικασία, μια απόκλιση από το Αρχέτυπο να προκύπτει κάτι ακόμη πιο κοντά σ’ αυτό! Αυτή η πραγματικά θεϊκή αναγεννητική δύναμη είναι που έρχεται με καταπληκτικό τρόπο να συμπληρώσει τα όποια «λάθη» της Φύσης κάνοντάς την κατά κάποιο τρόπο «τέλεια» (όσο αυτό μπορεί να ειπωθεί για ένα Δημιούργημα).

Θα ήθελα την άποψή σου, αλλά και των άλλων φίλων πάνω σ’ αυτό…

Η πλαστικότητα και η συμμετοχή της φύσης, στην αταξία και στο χάος, είναι σημαντικές της ιδιότητες. Μέσα από αυτήν την αβεβαιότητα και τα λάθη υπάρχει και η δυνατότητα (όπως υποστηρίζει η νεοπλατωνική φιλοσοφία) να επέμβει η μητέρα της Φύσης, η Ψυχή (και μέσω αυτής κι ο Νους) και να "υπενθυμίσει" και να "εμφυτεύσει" ένα ανώτερο πρότυπο-σπόρο στην κόρη της.

Αυτή η ελευθερία είναι που κάνει να αλλάζει ο κόσμος. Αυτή η ελευθερία στο λάθος, η επιλογή, η κάθαρση, η ανασυγκρότηση, η αναγέννηση, η εμφάνιση και οικειοποίηση ανωτέρων προτύπων κάνει την Φύση να είναι υπεράνω της μηχανής. Την κάνει ζωντανή.

Τα ανώτερα όντα κινούνται αρμονικά, ως μέρη του σύμπαντος. Τα κατώτερα όντα φθείρονται επειδή δεν έχουν την δύναμη να υποφέρουν την τάξη του σύμπαντος...

κρατω αυτο απο τα γραφωμενα του thoth...
Aληθινα το Συμπαν ειναι συνυφασμενο με την Κοσμικη Αγαπη,και οταν το πνευμα ειναι ικανο ν αναπεταξει στα υψη των σφαιρων και ναι θεαθει την πλανητικη ζωη σαν ωραια φαση,τοτε ειναι δυνατον να επιβεβαιωσει κανεις οτι το πνευμα αυτο βρισκεται σε αρμονικο δρομο.
Η εναρμονιση μας με το συμπαν *φυση, ειναι δρομος καθημερινος,η τελειοποιηση της συνειδησης,η ανοδος μας σε ανωτερους κοσμους,ειναι το ζητουμενο.
ΕΙΘΕ!!!!
Ερωτηση αν η φυση κανει λαθη,απαντηση ΟΧΙ

ΟΜ

Αυτή η ικανότητα της Φύσης να δημιουργεί Τάξη μέσα από μια καθαρά χαοτική διαδικασία όπως είναι αυτή των μεταλλάξεων, είναι ένα πολύ σκοτεινό ζήτημα κατά την ταπεινή μου άποψη.

Μου θυμίζει το εκείνο το πολύ γνωστό παράδειγμα με το χαλασμένο ρολόι που λέει ότι αν του δώσουμε ένα χτύπημα με ένα σφυρί, κατά πάσα πιθανότητα θα το διαλύσουμε, αλλά υπάρχει και μια απειροελάχιστη πιθανότητα αυτό να αρχίσει να δουλεύει. Σίγουρα, οι πιθανότητες αυτό λένε. Τι λέει όμως η πραγματικότητα; Όχι μόνο το ρολόι δεν θα διορθώσουμε, αλλά μάλλον είναι πιο πιθανό να σπάσουμε και το δάχτυλό μας, δημιουργώντας περισσότερο χάος από πριν!

Βλέπεις λοιπόν ένα εξωτικό φυτό, ένα υπέροχο φυτό με έντονα χρωματισμένα άνθη, πλησιάζεις να το θαυμάσεις από κοντά, αγγίζεις τα λουλούδια του, αγγίζεις τα φύλλα του και, ω, τι θαύμα, καταλαβαίνεις ότι ένα από τα πλατιά του πράσινα φύλλα είναι στην πραγματικότητα ένα κουρνιασμένο έντομο, που τώρα πετάει μακριά μια και το ενόχλησες και που στη ράχη του διακρίνεις την τέλεια απομίμηση του χρώματος του φύλλου, ακόμη και τα «νεύρα» του φύλλου να διακρίνονται…Και σκέφτεσαι…Είναι δυνατόν Αυτό, αυτός ο μικρός Θεός, ο τέλεια προσαρμοσμένος να προέκυψε από ένα λάθος; Μήπως η Μηχανή που ονομάσαμε «χαοτική» δεν είναι τελικά όσο χαοτική νομίζουμε; Πόσα δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων «λάθη» έπρεπε να συντελεστούν για να γίνουν ΕΝΑ έντομο και φύλλο; Ποια είναι τα «αόρατα» μηνύματα που στέλνει η Φύση στα τέκνα της πριν τους δώσει την τελική μορφή τους; Ποιο είναι το «αόρατο» χέρι που βάζει Τάξη στο Χάος;