- Απορίες περί ορθοδοξίας - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
The page cannot be displayed
και τα κλασικά με τη λευκή σελίδα. Μάλλον είναι θέμα provider.
Φιλικά όπως πάντα
quote:
Ας δούμε το κείμενο.
30 Ανέβη δε Λωτ εκ Σηγώρ και εκάθητο εν τω όρει αυτός και αι δύο θυγατέρες αυτού μετ ‘ αυτού· εφοβήθη γαρ κατοικήσαι εν Σηγώρ. και κατώκησεν εν τω σπηλαίω, αυτός και αι δύο θυγατέρες αυτού μετ ‘ αυτού.31 είπε δε η πρεσβυτέρα προς την νεωτέραν· "ο πατήρ ημών πρεσβύτερος, και ουδείς εστιν επί της γης, ος εισελεύσεται προς ημάς, ως καθήκει πάση τη γη· 32 δεύρο και ποτίσωμεν τον πατέρα ημών οίνον και κοιμηθώμεν μετ ‘ αυτού και εξαναστήσωμεν εκ του πατρός ημών σπέρμα.
33 επότισαν δε τον πατέρα αυτών οίνον εν τη νυκτί εκείνη, και εισελθούσα η πρεσβυτέρα εκοιμήθη μετά του πατρός αυτής εν τη νυκτί εκείνη, και ουκ ήδει εν τω κοιμηθήναι αυτόν και εν τω αναστήναι.
34 εγένετο δε εν τη επαύριον και είπεν η πρεσβυτέρα προς την νεωτέραν· ιδού εκοιμήθην χθές μετά του πατρός ημών· ποτίσωμεν αυτόν οίνον και εν τη νυκτί ταύτη, και εισελθούσα κοιμήθητι μετ' αυτού, και εξαναστήσωμεν εκ του πατρός ημών σπέρμα.
35 επότισαν δε και εν τη νυκτί εκείνη τον πατέρα αυτών οίνον, και εισελθούσα η νεωτέρα εκοιμήθη μετά του πατρός αυτής, και ουκ ήδει εν τω κοιμηθήναι αυτόν και αναστήναι.
36 και συνέλαβον αι δύο θυγατέρες Λωτ εκ του πατρός αυτών.
37 και έτεκεν η πρεσβυτέρα υιόν και εκάλεσε το όνομα αυτού Μωάβ λέγουσα· εκ του πατρός μου· ούτος πατήρ Μωαβιτών έως
Στον πρώτο στίχο λέει ότι φοβήθηκε να κατοικήσει στη Σηγώρ. Για να φοβάται σημαίνει ότι πράγματι κινδύνευε. Το βλέπουμε αυτό από τα λόγια των Σοδομιτών όταν δεν ήθελε να τους αφήσει να κακοποιήσουν σεξουαλικά και με τη βία, τους ξένους που φιλοξενούσε ο Λώτ,που ήταν άγγελοι.Του είπαν:
9 είπαν δε αυτω· απόστα εκεί. εισήλθες παροικείν· μη και κρίσιν κρίνειν; νυν ουν σε κακώσωμεν μάλλον ή εκείνους. και παρεβιάζοντο τον άνδρα τον Λωτ σφόδρα. και ήγγισαν συντρίψαι την θύραν.
Αν οι άνθρωποι της πόλης που κατοικούσε ο Λώτ είχαν τέτοια συμπεριφορά δεν ήταν δικαιολογημένο το να φοβάται και τους γείτονές τους;
Έλπιζε ότι θα παντρέψει τις κόρες του με ανθρώπους από τη φυλή του όπως ήταν ο κανόνας τότε. Αλλά οι κόρες του δεν περίμεναν! Αυτό όμως εγώ δε βλέπω να το προβάλλει ως πράδειγμα προς μίμηση η Αγία Γραφή αλλά το αντίθετο, ως παράδειγμα προς αποφυγή.
Το να λες ειρωνικά ότι ένα ιερό βιβλίο έχει τέτοια πράγματα δείχνει ότι αγνοείς πως όλα τα ιερά βιβλία όλων των θρησκειών έχουν παραδείγματα προς μίμηση και παραδείγματα προς αποφυγή.Αν δεν καταλαβαίνεις τη διαφορά των δύο δε μπορώ να σε βοηθήσω σε αυτό. Κάθε ιερό βιβλίο επίσης έχει και το ιστορικό μέρος, που είναι περιγραφή γργονότων , καλών και κακών από τα οποία προκύπτουν παραδείγματα προς μίμηση ή προς αποφυγή.
Για την παραπάνω περίπτωση το προς αποφυγή είναι το πάθος της μέθης το οποίο οδήγησε το Λωτ να πέσει εν αγνοία του στο ατόπημα της αιμομιξίας. Από την άλλη είναι παράδειγμα προς αποφυγή και η ανυπομονησία των κορών του που βιάζονταν να κάνουν παιδιά "όπως κάνει όλος ο κόσμος" χωρίς να σεβαστούν τον πατέρα τους. Επειδή η ατεκνία ήταν ντροπή στα χρόνια εκείνα θυσίασαν το σεβασμό στον πατέρα τους για να μην ντροπιαστούν στα μάτια του κόσμου. Κακό εξίσου με τη μέθη του Λωτ.
Τότε αμα είναι παράδειγμα προς αποφυγή γιατί στο διάολο τον κάναν άγιο μπορείς να μου πείς?
"We used to say that Greeks fight like heroes, from now on we shall say that heroes fight like Greeks..."
W.Chorchil
Εγώ πάντως, δεν θα αποτολμούσα ούτε και στο ελάχιστο να θεωρήσω την ερμηνεία μου ίση προς αυτή των Πατέρων. Και αυτό διότι θεωρώ ότι είμαι ακόμη πολύ μικρός πνευματικά για να μπορέσω να προσεγγίσω τέτοια "σκοτεινά" σημεία.
Φιλικά όπως πάντα
quote:
Δε μας σχολιάζεις και αυτό επι τη ευκαιρία φιλόσοφε? (Για τη μετάφραση δε δέχομαι κουβέντα....)«Διότι σας, ώ Ιουδαίοι μου, θα σας χρισημοποιήσω ως τόξον μου τεντομένον, και τους Ισραηλίτας ως φαρέτρα πλήρη βελών. Θα ενθαρρύνω εξέγερσιν των τέκνων σου, ω Σιών εναντίον των τέκνων των Ελλήνων και θα σε χειρισθώ ως μάχαιραν πολεμιστού. Ο κύριος θα επέλθη κατά των εχθρών τούτων ως ακτίς αστραπής. Θα σαλπίση κατ’αυτών την πολεμικήν του σάλπιγγα και θα βαδίση κατ’αυτών με αναστάτωσιν καταστρεπτικήν. Θα βοηθήσει τους Ιουδαίους και θα καταστρέψουν τους Έλληνες. Θα τους χώσουν με τους λίθους της σφενδόνης των και θα πίουν το αίμα των (των Ελλήνων) ως πίνουν τον οίνον. Θα γεμίσουν δοχεία απο αίμα (των Ελλήνων) όπως είναι γεμάται αι φιάλαι του θυσιαστηρίου και του θυσιαστηρίου των ολοκαυτωμάτων».
Φίλε ψηλέ δεν έχω ιδέα... πάντως δεν νομίζω πως φταίει ο provider σου
"We used to say that Greeks fight like heroes, from now on we shall say that heroes fight like Greeks..."
W.Chorchil
quote:
Εγώ πάντως, δεν θα αποτολμούσα ούτε και στο ελάχιστο να θεωρήσω την ερμηνεία μου ίση προς αυτή των Πατέρων. Και αυτό διότι θεωρώ ότι είμαι ακόμη πολύ μικρός πνευματικά για να μπορέσω να προσεγγίσω τέτοια "σκοτεινά" σημεία
Αυτό είναι το λάθος σου οτι δε θα τολμούσες. Και οι Πατέρες και τα μύδια μου κουνιόνται ανάθεμα και αν κατάλαβαν τί γράφει, ή ακόμη και αν κατάλαβαν ήξεραν πως τα πρόβατα θα σταθούν στο πίστευε και μη ερεύνα και ετσι βρίσκονται εκεί που βρίσκονται σήμερα τα καθίκια πίνοντας το αίμα της γιαγιάς μου και του κάθε πρόβατου που πάει να τους τα ακουμπήσει... και αυτό γιατί τους ήθελαν δούλους και με κλειστό το μυαλό, μόνο μαυτό τον τρόπο δεν θα απομυθοποιηθούν ποτέ αυτές οι λαλακίες για να μην πώ τίποτα χειρότερο...
"We used to say that Greeks fight like heroes, from now on we shall say that heroes fight like Greeks..."
W.Chorchil
Edited by - actr on 26/07/2005 02:37:44
quote:
Εγώ πάντως, δεν θα αποτολμούσα ούτε και στο ελάχιστο να θεωρήσω την ερμηνεία μου ίση προς αυτή των Πατέρων. Και αυτό διότι θεωρώ ότι είμαι ακόμη πολύ μικρός πνευματικά για να μπορέσω να προσεγγίσω τέτοια "σκοτεινά" σημεία.
Εγώ πάλι δεν έχω τέτοιο πρόβλημα.
Για το άλλο πρόβλημα, ίσως να είναι θέμα σύνδεσης εφ όσον δεν σου εμφανίζεται κάθε φορά που γράφεις. Σου βγαίνουν άσπρες σελίδες ή ειδοποιήσεις και όταν κάνεις ανανέωση για να διαβάσεις κάποια σελίδα;
Μήπως κάποιος σε παίρνει τηλ και σου μπλοκάρει την σύνδεση;
Φίλε actr, αυτά θα τα δούμε αύριο. Νομίζω ότι αναλύσαμε πολλά για σήμερα! 
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Φαίνεται, ότι η στάση ορισμένων, δεν είναι η στάση του πραγματικού αγνού ερευνητή, ανοικτόμυαλου με κριτικό πνεύμα.
Φιλικά όπως πάντα
Ή μήπως κάνω λάθος;;;
Φιλικά όπως πάντα
Φιλικά όπως πάντα
quote:
Όσον αφορά την προαίρεση, έχει να κάνει με τη διάθεση και τη στάση μας απέναντι σε αυτά τα "σκοτεινά" σημεία.
Φαίνεται, ότι η στάση ορισμένων, δεν είναι η στάση του πραγματικού αγνού ερευνητή, ανοικτόμυαλου με κριτικό πνεύμα.
Δυστυχώς αυτό διαπιστώνω και εγώ...
"We used to say that Greeks fight like heroes, from now on we shall say that heroes fight like Greeks..."
W.Chorchil
Το γεγονός που περιγράφεται εδώ, αποκαλυπτικό της φύσης ενός από τα μεντιουμιστικά «χαρίσματα» τα οποία είναι κοινά στις ανατολικές θρησκείες, έλαβε χώρα λίγο πριν το 1900, και καταγράφηκε γύρω στο 1922 από τον γιατρό Α. Π. Τιμόφιεβιτς, τώρα τελευταία στη γυναικεία μονή του Νόβο Ντιβέγιεβο, στη Νέα Υόρκη. (Το ρωσικό κείμενο δημοσιεύθηκε στο «Orthodox Life» το 1956, Νο 1).
Μια θαυμάσια τροπική αυγή, το πλοίο μας διέσχιζε τα νερά του Ινδικού Ωκεανού, πλησιάζοντας το νησί της Κεϋλάνης. Τα εύθυμα πρόσωπα των επιβατών – οι περισσότεροι Άγγλοι με τις οικογένειές τους, που ταξίδευαν για τις εργασίες τους ή για δουλειά στην ινδική αποικία τους, κοιτούσαν ακόρεστα στο βάθος, ψάχνοντας με τα μάτια το μαγεμένο νησί, το οποίο για τους περισσότερους, από την παιδική τους ηλικία, είχε στην πράξη συνδεθεί με τόσα που ήταν ενδιαφέροντα και μυστήρια στις ιστορίες και τις περιγραφές των ταξιδιωτών.
Το νησί ακόμα ελάχιστα ορατό ενώ ένα λεπτό, μεθυστικό άρωμα από τα δέντρα του τύλιγε ήδη το πλοίο όλο και περισσότερο με κάθε περαστικό μελτέμι. Τελικά ένα είδος μπλε σύννεφου απλώθηκε στον ορίζοντα, αυξάνοντας συνεχώς σε μέγεθος καθώς το πλοίο πλησίαζε γρήγορα. Κανείς μπορούσε να δει τα κτίρια που απλώνονταν κατά μήκος της ακτής, χωμένα μέσα στην πρασινάδα των μεγαλοπρεπών φοινίκων, και το πολύχρωμο πλήθος των ντόπιων κατοίκων που περίμεναν την άφιξη του πλοίου. Οι επιβάτες, που είχαν γρήγορα γνωριστεί ο ένας με τον άλλον πάνω στο πλοίο, γελούσαν και συζητούσαν ζωηρά στο κατάστρωμα, θαυμάζοντας το καταπληκτικό σκηνικό του παραμυθένιου νησιού, καθώς αυτό ξεδιπλωνόταν μπροστά στα μάτια τους. Το πλοίο κινιόταν αργά· προετοιμαζόταν να αγκυροβολήσει στην αποβάθρα της πόλης – λιμανιού Colombo.
Εδώ το πλοίο σταμάτησε να πάρει κάρβουνο, και οι επιβάτες είχαν αρκετό χρόνο για να βγουν στην ακτή. Η μέρα ήταν τόσο ζεστή ώστε πολλοί επιβάτες αποφάσισαν να μη φύγουν από το πλοίο μέχρι το απόγευμα, όταν μια ευχάριστη δροσιά αντικατέστησε τη ζέστη της μέρας. Μια μικρή ομάδα οκτώ ανθρώπων – ανάμεσά τους κι εγώ – οδηγείτο από τον συνταγματάρχη Elliot, που είχε ξαναβρεθεί στο Κολόμπο πρωτύτερα και ήξερε καλά την πόλη και τα περίχωρα. Αυτός έκανε μια δελεαστική πρόταση: «Κυρίες και κύριοι! Θα θέλατε να πάμε μερικά μίλια έξω από την πόλη και να επισκεφθούμε έναν από τους τοπικούς μάγους – φακίρηδες; Ίσως να δούμε κάτι ενδιαφέρον». Όλοι δέχτηκαν την πρόταση του συνταγματάρχη με ενθουσιασμό.
Ήταν ήδη απόγευμα όταν αφήσαμε πίσω τους θορυβώδεις δρόμους της πόλης και προχωρήσαμε σ’ ένα θαυμάσιο δρόμο μέσα στη ζούγκλα, που σπινθηροβολούσε από τις αναλαμπές εκατομμυρίων πυγολαμπίδων. Στο τέλος ο δρόμος φάρδαινε ξαφνικά και μπροστά μας βρισκόταν ένα μικρό ξέφωτο, περιτριγυρισμένο από ζούγκλα προς κάθε κατεύθυνση. Στο άκρο του ξέφωτου, κάτω από ένα μεγάλο δέντρο, βρισκόταν ένα είδος καλύβας, δίπλα από την οποία έκαιγε μια φωτιά, κι ένας αδύνατος, κοκκαλιάρης γέρος με τουρμπάνι στο κεφάλι του καθόταν σταυροπόδι, με την ακίνητη ματιά του να κατευθύνεται στη φωτιά. Παρά τη θορυβώδη άφιξή μας, ο γέρος συνέχιζε να κάθεται εντελώς ακίνητος, μη δίνοντάς μας την παραμικρή προσοχή. Κάπου μέσα από το σκοτάδι εμφανίστηκε ένας νέος και, πηγαίνοντας στον συνταγματάρχη, κάτι τον ρώτησε σιγανά. Μέσα σε μικρό διάστημα έφερε έξω αρκετά σκαμνιά και η μικρή ομάδα μας παρατάχθηκε σε ημικυκλική διάταξη, όχι μακριά από τη φωτιά. Ένας ελαφρύς κι αρωματικός καπνός ανέβηκε. Ο γέρος καθόταν στην ίδια στάση, χωρίς φαινομενικά να προσέχει κανέναν και τίποτα. Το μισοφέγγαρο που ανέτειλε έδιωξε σε κάποιο βαθμό το σκοτάδι της νύχτας, και στο αμυδρό φως του όλα τα αντικείμενα έπαιρναν φανταστικά περιγράμματα. Όλοι σώπασαν χωρίς να το θέλουν, και περίμεναν να δουν τι θα συνέβαινε.
«Κοιτάξτε! Κοιτάξτε εκεί, πάνω στο δέντρο!» φώναξε η δεσποινίς Μαίρη σ’ ένα εκστατικό ψίθυρο. Όλοι γυρίσαμε τα κεφάλια μας στην κατεύθυνση που μας υπέδειξε. Και πράγματι, ολόκληρη η επιφάνεια της τεράστιας κορυφής του δέντρου, κάτω από το οποίο καθόταν ο φακίρης, ήταν σαν να έρρεε ήσυχα στον απαλό φωτισμό του φεγγαριού, και το δέντρο το ίδιο άρχισε βαθμιαία να λιώνει και να χάνει τα περιγράμματά του· χωρίς υπερβολή, κάποιο αόρατο χέρι είχε ρίξει πάνω του ένα αέρινο κάλυμμα που γινόταν όλο και πιο συμπυκνωμένο με κάθε στιγμή. Σύντομα μπροστά στην κατάπληκτη ματιά μας παρουσιάστηκε με τέλεια καθαρότητα η κυματοειδής επιφάνεια της θάλασσας. Το ένα κύμα ακολουθούσε το άλλο με ένα ελαφρό βόμβο, κάνοντας άσπρα σκουφάκια από αφρό· ανάλαφρα σύννεφα πλανιόντουσαν σ’ ένα ουρανό που είχε γίνει γαλάζιος. Άναυδοι, δεν μπορούσαμε να ξεκολλήσουμε απ’ αυτή την εντυπωσιακή εικόνα.
Και τότε στο βάθος εμφανίστηκε ένα λευκό καράβι. Πυκνός καπνός έβγαινε από τα δυο φουγάρα του. Μας πλησίασε γρήγορα, διασχίζοντας το νερό. Προς μεγάλη μας έκπληξη αναγνωρίσαμε το δικό μας πλοίο, αυτό που μας είχε φέρει στο Κολόμπο! Ένα μουρμουρητό το διαπέρασε τις γραμμές μας καθώς διαβάσαμε στην πρύμνη, γραμμένο με χρυσά γράμματα, το όνομα του πλοίου μας, «Luisa». Αλλά αυτό που μας κατέπληξε περισσότερο απ’ όλα είναι αυτό που είδαμε πάνω στο πλοίο – εμάς! Μην ξεχνάτε ότι την εποχή που συνέβησαν όλα αυτά δεν υπήρχε ούτε η σκέψη του κινηματογράφου και ήταν αδύνατον ακόμα και να συλλάβει κανείς κάτι τέτοιο. Καθένας μας έβλεπε τον εαυτό του στο κατάστρωμα ανάμεσα σε ανθρώπους που γελούσαν και μιλούσαν ο ένας στον άλλον. Αλλά το πιο καταπληκτικό: Δεν είδα μόνο τον εαυτό μου, αλλά ταυτόχρονα όλο το πλοίο μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια, σαν με το βλέμμα ενός πουλιού – κάτι που βεβαίως, απλώς δεν μπορούσε να συμβεί στ’ αλήθεια. Είδα ταυτόχρονα τον εαυτό μου ανάμεσα στους επιβάτες, και τους ναύτες να δουλεύουν στην άλλη μεριά του πλοίου, και τον καπετάνιο στην καμπίνα του, κι ακόμα και την αγαπημένη από όλους πιθηκίνα, τη Nelly, να τρώει μπανάνες στο κεντρικό κατάρτι. Ταυτόχρονα όλοι οι σύντροφοί μου, καθένας με τον τρόπο του, είχαν εξαφθεί από αυτό που έβλεπαν, κι εξέφραζαν τα συναισθήματά τους με χαμηλές φωνές και ψιθύρους συγκίνησης.
Είχα εντελώς ξεχάσει ότι ήμουν ιερομόναχος, και, κατά πως φαινόταν, δεν είχα καμμιά δουλειά να συμμετέχω σε ένα τέτοιο θέαμα. Τα μάγια ήταν τόσο ισχυρά που και ο νους και η καρδιά είχαν σωπάσει. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει με πόνο σαν σήμα κινδύνου. Ξαφνικά ήρθα στον εαυτό μου. Φόβος κατέλαβε όλη μου την ύπαρξη.
Τα χείλη μου άρχισαν να κινούνται και να λένε: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλό!» Αμέσως ένοιωσα ανακουφισμένος. Ήταν λες και άρχιζαν να πέφτουν κάποιες μυστηριώδεις αλυσίδες που με έδεναν. Η προσευχή έγινε πιο συγκεντρωμένη, και μ’ αυτό επέστρεψε και η ειρήνη της ψυχής μου. Συνέχισα να κοιτώ στο δέντρο και ξαφνικά η εικόνα έγινε θολή και διαλύθηκε, σαν να την πήρε ο άνεμος. Δεν έβλεπα τίποτ’ άλλο εκτός από το μεγάλο δέντρο, φωτισμένο από το φως του φεγγαριού, και το φακίρη που καθόταν σιωπηλός πλάι στη φωτιά, ενώ οι σύντροφοί μου συνέχιζαν να εκφράζουν αυτά που ένοιωθαν κοιτώντας την εικόνα, που γι’ αυτούς δεν είχε ακόμα διαλυθεί.
Αλλά ξαφνικά φαίνεται πως κάτι συνέβηκε και στο φακίρη. Έγειρε στο πλάι χάνοντας την ισορροπία του. Ο νεαρός έτρεξε προς τα κει τρομαγμένος. Η πνευματιστική συγκέντρωση διακόπηκε ξαφνικά.
Βαθειά συγκινημένοι από όλη την εμπειρία που αποκόμισαν, οι θεατές σηκώθηκαν· μοιράζονταν ζωηρά τις εντυπώσεις τους ο ένας με τον άλλον, και χωρίς καθόλου να καταλαβαίνουν γιατί το όλο πράγμα διακόπηκε τόσο απότομα και απρόσμενα. Ο νεαρός εξήγησε ότι οφειλόταν στην εξάντληση του φακίρη, ο οποίος καθόταν όπως πριν, με το κεφάλι κάτω, και χωρίς να δίνει την παραμικρή προσοχή στους παρισταμένους.
Αφού η ομάδα μας αντάμειψε γενναιόδωρα το φακίρη μέσω του νεαρού, για την ευκαιρία που είχαμε να συμμετάσχουμε σ’ ένα τόσο καταπληκτικό θέαμα, ξεκινήσαμε γρήγορα το μικρό ταξίδι της επιστροφής. Καθώς αρχίσαμε να φεύγουμε, στράφηκα ακούσια προς τα πίσω άλλη μια φορά, με σκοπό να εντυπώσω στη μνήμη την όλη σκηνή, και ξαφνικά ανατρίχιασα από ένα δυσάρεστο συναίσθημα. Η ματιά μου συνάντησε τη ματιά του φακίρη, που ήταν γεμάτη μίσος. Αυτό έγινε για μια μόνο στιγμή, και μετά ξαναπήρε τη συνηθισμένη του στάση· αλλά αυτό το βλέμμα μου άνοιξε μια και καλή τα μάτια στο να συνειδητοποιήσω τίνος δύναμη παρήγαγε αυτό το «θαύμα».
Η ανατολική «πνευματικότητα» δεν περιορίζεται με κανένα τρόπο σε τέτοια μεντιουμιστικά κόλπα, όπως αυτά που εξασκούσε αυτός ο φακίρης· θα δούμε μερικές από τις πιο ειλικρινείς πλευρές της στο επόμενο κεφάλαιο. Ακόμα, όλη η δύναμη που δίνεται σ’ όσους εξασκούν ανατολικές θρησκείες προέρχεται από το ίδιο φαινόμενο μεντιουμισμού, του οποίου το κεντρικό χαρακτηριστικό είναι μια παθητικότητα μπροστά στην «πνευματική» πραγματικότητα, η οποία ικανώνει κάποιον να έρθει σε επαφή με τους «θεούς» των μη χριστιανικών θρησκειών. Αυτό το φαινόμενο εμφανίζεται στον ανατολικό «διαλογισμό» (ακόμα κι όταν μπορεί να τους έχει δοθεί το όνομα « χριστιανικός») κι ίσως ακόμα στα περίεργα αυτά «δώρα», τα οποία στις ημέρες μας της πνευματικής παρακμής χαρακτηρίζονται εσφαλμένα ως «χαρισματικά».
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ SERAPHIM ROSE
Αληθεια θα ηθελα να ακουσω την γνωμη των πιστων Ορθοδοξων Χριστιανων αλλα και των εναντιων η και εχθρων της Ορθοδοξης πιστης για αυτη την ιστορια που εγραψα πιο πανω.
ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ
Δάκτυλος admin μου μυρίζει
Εάν είσαι πραγματικά νέο μέλος, καλώς ήλθες στην παρέα μας
(Θα στα πεί και η amalia)
Εάν είσαι αυτός που υποψιάζομαι (η μάλλον o άντι-κλωνος του) ε τότε,
θα στα πει σίγουρα η amalia
Πάντως καλώς ήλθες anyway
Ας ακούσουμε τι θέλει να μας πει.
Εξάλλου, στη δεύτερή του αυτή προσπάθεια να παρουσιάσει το θέμα, μας κάνει γνωστό ποιο είναι το αντικείμενο που θέλει να συζητήσουμε.
Καλώς ήρθες λοιπόν και πάλι Αβράμη.
κλικ me 
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
quote:
amalia
...ούτε και να τον καλωσορίζουμε με αιχμές του τύπου είναι ο "κάποιος" ή ο "αντι-κάποιος".
"αντι-κάποιος" όπως λέμε "αντ'αυτού";
"αντι-κάποιος" όπως λέμε "αντι-ύλη";
με μπέρδεψες τώρα.
macedon
Αν σε πρόσβαλλα το παίρνω πίσω το προηγούμενο post
Ειλικρινά!
Μάλλον τα έκανα σαλάτα!!!
(amalia, sorry, έχω πειραχτική διάθεση αυτές τις μέρες)
ο φίλος σας
champ
Αρκετες φορες την δοκιμασα απο καθαρη περιεργεια και
χωρις την καταλληλη προετοιμασια αλλα ειχε αποτελεσματα
Δεν ξερω αν μπορουν να γινουν θαυματα ,
ενδεχομενως ο μοναχος να ειχε εξασκηθει αρκετα
ενδεχομενως και αλλοι παραγοντες να επενεβησαν
Παντως δοκιμαστε τη απο περιεργεια
Ειναι κατι το <ανεξηγητο> που μπορειτε να ζησετε
Όπως δεν κατάλαβα τι εννοείς κι εσύ aum_om_on "είναι κάτι το ανεξήγητο που μπορείτε να ζήσετε".
Εάν είναι κάτι που δεν αντιλαμβάνομαι ας εξηγήσει κάποιος περισσότερα, μήπως με χτύπησε και η ζέστη, ξέρω γω?
quote:
Φίλε Αβράμη δεν έχω καταλάβει τι θες να συζητήσουμε
Να προσπαθήσω να βοηθήσω;
- το "επίμαχο" σημείο στο κείμενο
quote:
Η ανατολική «πνευματικότητα» δεν περιορίζεται με κανένα τρόπο σε τέτοια μεντιουμιστικά κόλπα, όπως αυτά που εξασκούσε αυτός ο φακίρης· θα δούμε μερικές από τις πιο ειλικρινείς πλευρές της στο επόμενο κεφάλαιο. Ακόμα, όλη η δύναμη που δίνεται σ’ όσους εξασκούν ανατολικές θρησκείες προέρχεται από το ίδιο φαινόμενο μεντιουμισμού, του οποίου το κεντρικό χαρακτηριστικό είναι μια παθητικότητα μπροστά στην «πνευματική» πραγματικότητα, η οποία ικανώνει κάποιον να έρθει σε επαφή με τους «θεούς» των μη χριστιανικών θρησκειών. Αυτό το φαινόμενο εμφανίζεται στον ανατολικό «διαλογισμό» (ακόμα κι όταν μπορεί να τους έχει δοθεί το όνομα « χριστιανικός») κι ίσως ακόμα στα περίεργα αυτά «δώρα», τα οποία στις ημέρες μας της πνευματικής παρακμής χαρακτηρίζονται εσφαλμένα ως «χαρισματικά». - Πηγές όπου μπορεί κανείς να το συναντήσει στο διαδίκτυο:
- Παρουσιάσεις του βιβλίου αυτού σε διαδικτυακά βιβλιοπωλεία:
"Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ.Ο Χριστιανισμός και οι άλλες μονοθεϊστικές θρησκείες έχουν τον ίδιο Θεό; Ποιος είναι ο τελικός σκοπός του Οικουμενισμού; Πώς ερμηνεύονται τα "θαύματα" του παγανισμού; Μπορεί να υπάρξει "χριστιανική γιόγκα"; Τί κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα UFO; Η "χαρισματική" κίνηση και τα υπερφυσικά "χαρίσματα" κάποιων είναι πραγματικά καρπός του Αγίου Πνεύματος; Μήπως ή λεγόμενη "νέα θρησκευτική συνειδητότητα" προετοιμάζει την παγκόσμια θρησκεία; Αυτά, και πολλά άλλα επίκαιρα ερωτήματα πραγματεύεται σ' αυτό το best seller ο π. Seraphim Rose, ένας Αμερικανός Ορθόδοξος ιερομόναχος, σύμφωνα με τη σοφία των Αγίων Πατέρων. Φαινόμενα όπως ή Γιόγκα, το Ζεν, ή Τάντρα, ο Υπερβατικός Διαλογισμός, ο γκουρού Μαχαράτζι, οι Χάρε Κρίσνα, τα UFO, ή χαρισματική κίνηση και το Jonestown εξετάζονται εξονυχιστικά και ο πραγματικός τους χαρακτήρας αποκαλύπτεται καθαρά."
"Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛOΝΤΟΣ - ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ SERAPHIM ROSE. Το βιβλίο αυτό απαντά σε πολλά επίκαιρα ερωτήματα, και εξετάζει εξονυχιστικά φαινόμενα όπως η Γιόγκα, το Ζεν, η Τάντρα, ο Υπερβατικός Διαλογισμός, ο γκουρού Μαχαράτζι, οι Χάρε Κρίσνα, τα UFO, η χαρισματική κίνηση και το Jonestown. Το βιβλίο αυτό το συστήνει ένθερμα ο συγγραφέας C.Cumbey που έχει γράψει το Best Seller «Οι Κρυμμένοι Κίνδυνοι του Ουράνιου Τόξου». 271 σελ. 12,21 €."
Με λίγα λόγια, αυτό που κατάλαβα εγώ σχετικά με το θέμα, είναι πως πρόκειται να συζητήσουμε:
είτε το πόσο "κακές" είναι οι άλλες θρησκείες σε σχέση με τη Χριστιανική...
είτε το πόσο "κακή" είναι η χριστιανική (ορθόδοξη κ.λπ) που τα βάζει με τις άλλες.
Τουλάχιστον αυτά τα συμπεράσματα μπόρεσα να βγάλω εδώ, συνδιάζοντάς τα και με την εκφώνηση της ερώτησης από τον φίλο Αβραμη:
quote:
Αληθεια θα ηθελα να ακουσω την γνωμη των πιστων Ορθοδοξων Χριστιανων αλλα και των εναντιων η και εχθρων της Ορθοδοξης πιστης για αυτη την ιστορια που εγραψα πιο πανω.
Δηλαδή,
μόνο σταυρό ή μαύρο (όπως λέμε μαύρο στο Μαυρογυαλούρο )
Ενδιάμεση κατάσταση δεν υπάρχει Αβράμη;
Η δική μου θέση απέναντι στο ερωτήμά σου;
Η παρακάτω:
Γράφει το κείμενο προς το τέλος...
quote:
Καθώς αρχίσαμε να φεύγουμε, στράφηκα ακούσια προς τα πίσω άλλη μια φορά, με σκοπό να εντυπώσω στη μνήμη την όλη σκηνή, και ξαφνικά ανατρίχιασα από ένα δυσάρεστο συναίσθημα. Η ματιά μου συνάντησε τη ματιά του φακίρη, που ήταν γεμάτη μίσος.
Κάποτε ένας νεαρός διέσχιζε το Νείλο με μία μικρή βάρκα,
όταν δίπλα του πέρασε μία άλλη, στην οποία καθόταν μία γυναίκα
απίστευτης ομορφιάς.
Σκύβει λοιπόν και της λέει:
"Πραγματικά! Είσαι τόσο πολύ όμορφη!"
Κι εκείνη τότε γυρνάει και με μία δόση σοφίας του απαντά με σεμνότητα:
"Η ομορφιά βρίσκεται στα μάτια εκείνου, που τη βλέπει..."
Θα πρόσθετα,
πως και το μίσος αναγνωρίζεται ως τέτοιο, εάν υπάρχει ήδη στην καρδιά αυτού που το βλέπει.
κλικ me
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Καθολου δεν με προσβαλες μην το σκεφτεσαι καθολου. Δεν ειπες και τιποτα κακο.Η φιλη amalia αστειευοταν. Μα και κατι κακο να ελεγες δεν θα με ενοχλουσε διοτι ξερω οτι δεν θα το εννοουσες. Αλλα και παλι, εαν πραγματικα το εννοουσες, δεν θα με ενοχλουσε διοτι ποιος ειμαι εγω που να μην δεχομαι να μου μιλουν ασχημα η να με κατηγορουν η να με κρινουν?
Anyway, δεν ειμαι ο admin, αλλα ο Αβραμης (Champ).
Φιλη amalia και φιλε Champ σας ευχαριστω για το καλωσορισμα.
Και επισης ευχαριστω και παλι εσενα amalia που με βοηθησες ενημερωνοντας παρα πολυ καλα τους φιλους μας, για το βιλιο στο οποιο ανηκει το αποσπασμα (υπεροχο βιβλιο)αλλα και για τις υεροχες ιστοσεληδες που βρηκες
http://clubs.pathfinder.gr/saints/
και
http://Christianbok.gr
ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ
Edited by - Αβραμης on 14/06/2005 23:57:48
Και αφού σε καλοσώρισα, πρέπει να σου πω να ετοιμαστείς γιατί θα φας πολύ "ξύλο". Εδώ επιτρέπονται όλα τα χτυπήματα. 
quote:
Αλλα και παλι, εαν πραγματικα το εννοουσες, δεν θα με ενοχλουσε διοτι ποιος ειμαι εγω που να μην δεχομαι να μου μιλουν ασχημα η να με κατηγορουν η να με κρινουν?
Καλέ μου φίλε σε ζηλεύω ειλικρινά! Νομίζεις ότι μπορούμε να καταλάβουμε με το μυαλό μας και να νιώσουμε στην ψυχή μας, και όχι να χλευάσουμε, αυτό που λες πιο πάνω;;;
quote:
ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ
Αυτό ξαναπέστο και ετοιμάσου, και εγώ μαζί σου!
Φιλικά όπως πάντα