- ιπταμενο αντικειμενο - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

YUGI-OH θέλεις να μας δώσεις μερικές πληροφορίες για το συγκεκριμένο βιβλίο?

Δεν το έχω διαβάσει αλλά θυμάμαι το είχα ξεφυλλίσει σε ένα βιβλιοπωλείο. Μου φάνηκε ενδιαφέρουσα, ρομαντική προσέγγιση της Οδύσσειας που τόνιζε ορθώς τον αλληγορικό και μυσταγωγικό της χαρακτήρα. Ωστόσο η συγγραφέας δεν εμβαθύνει -όσο θα ήθελα εγώ τουλάχιστον- στα πολλαπλά νοηματικά επίπεδα του Ομήρου. Και σε αρκετά σημεία μου φάνηκε περισσότερο σαν oδηγός αυτογνωσίας και self-improvement έργο, με όχημα το συγκεκριμένο έπος και τους άπειρους συμβολισμούς του, παρά προσπάθεια σε βάθος αποκωδικοποίησης της εσωτερικής και μυητικής διδασκαλίας της Οδύσσειας. Οι ερμηνείες ας πούμε της ερευνήτριας Αλτάνης πάνω στον αρχαίο Μύθο είναι κατά τη γνώμη μου βαθύτερες και ουσιαστικότερες, διότι γνωρίζει καλά την αρχαία ελληνική θεολογία και φιλοσοφία, ερμηνεύοντας πληρέστερα τα μυστικά σύμβολα και αρχέτυπα του Μύθου.

Δεν αποκλείεται πάντως να αδικώ το βιβλίο της κας. Πιτσούλη με την κριτική μου διότι το βιβλίο αυτό απλώς το ξεφύλλισα, για αρκετή βέβαια ώρα, διαβάζοντας ορισμένα μόνο από τα χωρία του.

εγώ θέλω να σε ρωτήσω το εξής : Έχεις αποδείξεις πως η Οδύσσεια είναι κείμενο κωδικοποιημένο ; Και αν ναι, ποιες είναι αυτές ;

Πρόσεξε : κωδικοποιημένο λέω, όχι αλληγορικό. Κωδικοποιημένο σημαίνει πως είναι γραμμένο σε κώδικα ή με κώδικα.

[ σημ: Ο κώδικας είναι διαφορετικό πράγμα από την αλληγορία, έτσι ; Κώδικας στην κρυπτογραφία σημαίνει άλλη γλώσσα, άλλο σύστημα επικοινωνίας δηλ. κείμενο που χρησιμοποιούνται αριθμοί, γράμματα, λέξεις, ή σύνθετα ή αλγόριθμοι ]

Η αλήθεια είναι πως σκέφτομαι μάλλον να το αγοράσω για να μπορέσω να το διαβάσω ολόκληρο και να το μελετήσω καλύτερα.
Αν θες τη γνώμη μου για την εντύπωση που μου άφησε, νομίζω πως δίνει πολλές πληροφορίες επεξηγώντας και αποσυμβολίζοντας έννοιες του ομηρικού έπους.

Για παράδειγμα:
ο πολυμήχανος Οδυσσέας αποσυμβολίζεται με το νου του ανθρώπου που μηχανεύεται και σοφίζεται διαρκώς με τη πολύπλοκη και δαιδαλώδη σκέψη του.
Η Πηνελόπη σύζυγος του Οδυσσέα που περιμένει την επιστροφή του για χρόνια ολόκληρα αποσυμβολίζεται με τη ψυχή του ανθρώπου που περιμένει την επιστροφή του υπερβαίνοντας τον πολυμήχανο νου του.
Η Οδύσσεια που είναι το ταξίδι του γυρισμού προς την Ιθάκη είναι αυτό το ταξίδι της επιστροφής του ανθρώπου απο το πολυμήχανο νου του (Οδυσσέας-ταξιδευτής-αναζητητής) στο να βρεί τη ψυχή του (Πηνελόπη-ανώτερος εαυτός) και να ενωθεί με τη Θεική Πηγή βρίσκοντας ξανά έτσι το αληθινό του σπίτι (Ιθάκη).
Η θεική Πηγή που είναι το πραγματικό του σπίτι δηλαδή η Ιθάκη του είναι μέσα του.

Αλλο παράδειγμα είναι ο Κύκλωπας Πολύφημος και ο κανένας όπως απάντησε ο Οδυσσέας όταν τον ρώτησε ο κυκλωπας.
Αυτός ο κύκλωπας ο πολύ-φημος αποσυμβολίζεται με αυτό το γιγάντιο τέρας των πολλών εγώ του ανθρώπινου νου (του πολυμήχανου Οδυσσέα δηλαδή) που τον κρατά εγκλωβισμένο μέσα στη σπηλιά του. Στη σκοτεινή σπηλιά των πολλών εγώ δηλαδή.
Για να μπορέσει να βγεί και να απελευθερωθεί ο Οδυσσέας απο αυτή τη σπηλιά του Κύκλωπα Πολύφημου τυφλώνει τον Πολύφημο δηλαδή αφήνει, παρατάει, δε δίνει άλλη ενέργεια στο γιγάντιο τέρας των πολλών εγώ εξου και το οτι τυφλωνεται ο Κυκλωπας.
Ο Κυκλωπας ρωτάει ποιο ειναι το όνομα του ανθρώπου που τον τύφλωσε και καθώς βγαίνει απο τη σπηλιά ο Οδυσσέας δε λέει το πραγματικό του όνομα αλλά λέει πως είναι ο κανένας.
Αυτό το κάνει γιατί έχει καταλάβει ότι σαν Οδυσσέας(νους) εγκλωβίστηκε απο τον Κυκλωπα Πολύφημο(γιγαντιο τερας των αμετρητων εγω του ανθρωπινου νου) στη σπηλια του(σε μια αόρατη σπηλιά των σκέψεων του νου του δηλαδή) και για να βγεί απο αυτή τη σπηλιά που ειναι δικη του αφου αυτος ο ιδιος την εχτισε τοσα χρονια φτάνει να αφηνει, να εγκαταλειπει ολα τα αμετρητα εγω του και να γινεται μη-εγω δηλαδη κανενας, γι΄αυτο και στην εξοδο απανταει ότι ειναι ο κανενας.

Αυτοι οι δυο αποσυμβολισμοι μου έμειναν εντονα διαβάζοντας και ξεφυλλίζοντας το εκείνη την ώρα οπως σου ειπα.
Βέβαια υπάρχουν και πολλά άλλα σημεία που είδα στα πεταχτά όπως το πέρασμα απο τον Αδη και τον κατω κοσμο, οι μνηστήρες της Πηνελόπης, το νερό της ληθης και της μνήμης και άλλα.
Νομίζω πως έχει αρκετο ψωμί αυτό το βιβλίο της κας Πιτσούλη όταν το μελετήσει κάποιος εις βάθος.
Μάλλον θα το αγοράσω για να μπορέσω να το μελετήσω καλύτερα και πληρέστερα και να γράψω περισσότερα για τους αποσυμβολισμούς του επι του θέματος.

Kost ευχαριστώ γιατί και αυτά που γράφονται στο θέμα που έχεις ανοίξει είναι πολύ ενδιαφέροντα καθώς τωρα τα διαβάζω και δεν γνώριζα καν και για την ερευνήτρια Αλτάνη που μάλλον οπως λες οι ερευνες της πηγαινουν σε βάθος στην εξήγηση των αλληγοριών και των συμβολισμών.

to puzzle ths xilietias
emre aydın-Hoşçakal

Zip, σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να φλυαρήσω

Αποδείξεις με την αυστηρή επιστημονική έννοια του όρου είναι δύσκολο να βρεθούν. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Ο ιστορικός της επιστήμης Dr. Kennedy πριν από ένα χρόνο ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε τον κρυμμένο «Κώδικα του Πλάτωνα», ο οποίος να τονίσω ότι δεν έχει καμία σχέση με ψευδο-επιστημονικές προσπάθειες τύπου «ο κώδικας της Βίβλου».

Παρόλο όμως που ο Kennedy μας έδωσε πάρα πολλά έγκυρα στοιχεία που πείθουν τον ορθολογικό νου για του λόγου το αληθές ωστόσο ορισμένοι επιστήμονες αμφιβάλλουν λέγοντας «πιθανό να είναι έτσι, όμως δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία».

Η δυσκολία λοιπόν του θέματος έγκειται στο γεγονός πως όταν κάποιος κωδικοποιεί ένα έργο του με έναν συγκεκριμένο τρόπο -όπως ο Πλάτωνας- τότε τα κρυμμένα αυτά patterns δεν είναι εύκολο να γίνουν αποδεκτά από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας, διότι εκεί που ο ένας βλέπει οπωσδήποτε έναν κρυμμένο «κώδικα» κάποιος άλλος μπορεί να δει απλώς μία σειρά από εντυπωσιακές συμπτώσεις.

Γι’αυτό άλλωστε και ορισμένα έργα αποκαλούνται «ερμητικά», διότι το μυστικό τους περιεχόμενο είναι μεν υπαρκτό ωστόσο έχει συνετεθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην είναι καθόλου εξώφθαλμο και να μην αναγνωρίζεται παρά μονάχα υπό την χρήση των κατάλληλων ερμηνευτικών εργαλείων (και τα οποία οι περισσότεροι επιστήμονες αγνοούν).

Τα συνηθέστερα παραδείγματα χρήσης μίας ειδικής, καλυμμένης γλώσσας και κωδικών στοιχείων σε ένα έργο αφορούν την Αστρολογία. Τα κρυμμένα νοήματα της αρχαίας ελληνικής Μυθολογίας για παράδειγμα αφορούν σε μεγάλο βαθμό αστρολογικά νοήματα, όπως για παράδειγμα το 12θεο, το οποίο ορίστηκε με βάση τα 12 ζώδια του ουρανού. Σε μεταγενέστερα ερμητικά έργα συναντούμε παρόμοιες κωδικοποιήσεις όπως οι 12 Μαθητές των Ευαγγελίων οι οποίοι αντιστοιχούν στα 12 ζώδια (υπάρχουν αναφορές χριστιανών θεολόγων πάνω σε αυτό, ενώ ακόμα και σήμερα υπάρχουν εναπομείναντες ναοί που απεικονίζουν τους 12 Αποστόλους γύρω από τον ζωδιακό κύκλο).

Παράδειγμα: οι 12 άθλοι του Ηρακλή αποτελούν μία αστρολογική αλληγορία, η οποία μπορεί κάλλιστα να οριστεί ως μία «κωδικοποιημένη αλληγορία περί της πορείας του Ηλιακού ήρωα στον Ζωδιακό κύκλο».

Αυτό μάλιστα είναι κάτι που είχε αναφερθεί και από τους αρχαίους Έλληνες. Ο Πορφύριος στο «Περί αγαλμάτων» τονίζει ότι οι 12 άθλοι του Ηρακλή αλληγορούν την πορεία του Ηρακλή-Ήλιου από τα 12 ζώδια, συσχετίζοντας μάλιστα τον άθλο του λιονταριού της Νεμέας με το ζώδιο του Λέοντα στο οποίο εκδηλώνεται η μέγιστη ισχύς του Ήλιου. Με παρόμοιο πνεύμα αποσυμβολίζονται και οι υπόλοιποι άθλοι, ανάλογα δηλαδή με τα ειδητικά σύμβολα και την κωδική εξιστόρηση του καθενός ο ερμηνευτής είναι σε θέση να κατανοήσει ποιό ζώδιο αντιστοιχεί στον καθένα (σπουδαίο βιβλίο που πραγματεύεται το θέμα της μυστικής «είδησης» ενός Μύθου αποτελεί το μυθιστόρημα «το Σπήλαιο των Ιδεών»).

Στην περίπτωση του Ομήρου ο βασικός λόγος που με είχε πείσει ότι τα Έπη είναι κωδικοποιημένα είναι το γεγονός ότι οι 12 περιπέτειες του ήρωα Οδυσσέα αποτελούν έναν κρυμμένο αστρολογικό κώδικα. Την εν λόγω πληροφορία για πρώτη φορά την διάβασα σε ένα εκπληκτικό παλιό άρθρο του esoterica. Αμέσως έπεσα με τα μούτρα στην Οδύσσεια για να επιβεβαιώσω εάν αυτό όντως ισχύει και έκπληκτος κατάλαβα ότι ισχύει!! Για να «δει» όμως κάποιος τον εν λόγω κώδικα πρέπει αφενός να γνωρίζει έστω βασική αστρολογία και αφετέρου να διαβάσει την Οδύσσεια με έναν εναλλακτικό τρόπο (που κανένας φιλόλογος δεν του έμαθε).

Στην περίπτωση λοιπόν της Οδύσσειας είναι γενικώς άγνωστο ότι οι σταθμοί του Οδυσσέα πριν επιστρέψει στην Ιθάκη είναι 12 στον αριθμό (Κίκονες, Λωτοφάγοι, Κύκλωπες, νησί Αιόλου, Λαιστρυγόνες, Αιαία (Κίρκη), Κιμμέριοι (Άδης), νησί Σειρήνων, πέρασμα Σκύλλας-Χάρυβδης, νησί Ήλιου, Ωγυγία (Καλυψώ) και νησί των Φαιάκων).

Αποτελεί επίσης άγνωστη πληροφορία ότι ο κάθε σταθμός αντιστοιχεί τέλεια στο καθένα από τα 12 ζώδια!! Διότι η κάθε δοκιμασία του Οδυσσέα περιγράφει έξοχα τις αρχετυπικές ιδέες που κρύβονται πίσω από το κάθε ζώδια. Ο ίδιος ο Όμηρος μαλιστα μας δίνει μία έμμεση επιβεβαιώση περί του λόγου το αληθές όταν παρουσιάζει τον Οδυσσέα ενώπιον των μνηστήρων να είναι ο μοναδικός που καταφέρνει να τεντώσει το θρυλικό του τόξο, περνώντας το βέλος μέσα από το κεφάλι 12 πελεκών, οι οποίοι συμβολίζουν το μυητικό του ταξίδι μέσα από τις 12 δοκιμασίες που κατόρθωσε να φέρει εις πέρας.

Την παραπάνω αντιστοιχία όμως σταθμών-ζωδίων κάποιος δεν μπορεί να την ταυτοποιήσει παρα μόνο αν έχει μία γνώση γύρω από τους αρχετυπικούς συμβολισμούς του κάθε ζωδίου. Κάποιος δηλαδή που δεν ασχολείται με την Αστρολογία στον αρχαίο Μύθο -και συνεπώς αγνοεί το συγκεκριμένο ερμηνευτικό εργαλείο- πιθανόν θα θεωρήσει μία τέτοια ιδέα παράλογη και εσφαλμένη!

Η κάθε δοκιμασία λοιπόν του Οδυσσέα συνοδεύεται από πλήθος κωδικοποιημένων στοιχείων, δηλαδή αναφορών που εξυπηρετούν αποκλειστικά την αλληγορική σκοπιμότητα του Ποιητή. Το ίδιο συμβαίνει και με την Ιλιάδα, στην οποία έχω εστιάσει την έρευνά μου. Διότι και εκεί υπάρχει πλήθος κωδικών στοιχείων που πείθουν ότι οι βασικοί ήρωες της Ιλιάδας αποτελούν ζωδιακά Πρότυπα. Ο τρόπος δηλαδή παρουσίασης του κάθε Ήρωα, η περιγραφή του κάθε χαρακτήρα, οι παρομοιώσεις και η ονοματολογία έχουν γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να παραπέμπουν έμμεσα στα ζωδικά Αρχέτυπα (αυτό βέβαια δεν ισχύει μόνο για τον Ομηρικό Μύθο, είναι γνωστό πχ. στην μυθολογική αστρολογία ότι οι Διόσκουροι αντιστοιχούν στους Διδύμους, ο Θησέας στον Ταύρο και ο Ορφέας στο Ζυγό).

Άλλο παράδειγμα αποτελεί η πολύ ενδιαφέρουσα άποψη της Edna Lei («Η Μυστική Ιλιάδα του Ομήρου») ότι η Ιλιάδα ουσιαστικά αποτελεί μία μυστική χαρτογράφηση του αρχαίου ουρανού. Μας παραπέμπει στην Β ραψωδία (Νηών κατάλογος) όπου ο Όμηρος απαριθμεί με αναλυτικό τρόπο 45 συντάγματα πολεμιστών (29 των Αχαιών, 16 των Τρώων). Η Lei θεωρεί ότι τα 45 αυτά συντάγματα συμβολίζουν τους αστερισμούς που ήταν γνωστοί στην αρχαιότητα και ότι ο αρχηγός του κάθε συντάγματος αντιστοιχεί στον λαμπρότερο αστέρα του κάθε αστερισμού. Αυτό φαίνεται αρκετά πιθανό μιας και ο Πτολεμαίος, μεταγενέστερος του Ομήρου, απαριθμεί 48 αστερισμούς, ενώ ο Εύδοξος, πολύ πλησιέστερος στην χρονολογία σύνθεσης του καταλόγου των Νηών, απαριθμεί όντως 45 ουράνιους αστερισμούς!!!!

Γενικώς, η παραπάνω άποψη ήταν αρκετά δημοφιλής μεταξύ των αρχαίων Αλληγοριστών. Ο κορυφαίος επιστήμονας Ίππαρχος γνωρίζουμε από τον Στράβωνα ότι θεωρούσε τον Όμηρο πρωτίστως σπουδαίο γεωγράφο και αστρονόμο, οι φιλόλογοι της Περγαμηνής Σχολής τον θεωρούσαν επίσης πρωτίστως δάσκαλο γεωγραφίας και αστρονομίας, ενώ για τον Ηράκλειτο τον Εφέσιο γνωρίζουμε ένα σχόλιο που του αποδίδεται ότι «ο Όμηρος ήταν αστρολόγος»!!

Και επειδή γνωρίζουμε ότι ο αρχαίος τρόπος διδασκαλίας ήταν οπωσδήποτε αλληγορικός, και ακριβώς επειδή η εν λόγω διδασκαλία αφορούσε σε μεγάλο βαθμό την επιστημονική γνώση της τότε εποχής γι’αυτό και θεωρώ βέβαιο πως τα Ομηρικά Έπη έχουν κωδικοποιημένο περιεχόμενο. Το βασικό όμως ερώτημα είναι το «ποιοί είναι οι πραγματικοί αποσυμβολισμοί και πραγματικοί κώδικες των Επών?». Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα και οι απόψεις ήδη από την αρχαιότητα διίσταντο!!

YUGI-OH, τσέκαρε την παραπομπή της Marte στην δεύτερη σελίδα του παρόντος θέματος. Αναφέρεται σε μία εξαιρετική εργασία των Κανελλάκου & Chandler (1995) όπου αναλύεται από φιλοσοφικής πλευράς η ομοιότητα του Οδυσσέα με τον αρχετυπικά πολυμήχανο, δραστήριο και ατομικό νου, ο οποίος επιστρέφει στην πρωταρχική Πηγή του «Ωκεάνιου», αφηρημένου Νου.

Διάβασα πάντως λίγο πιο προσεκτικά το βιβλίο της Πιτσούλη, σε online μορφή, και δεν μπορώ να πω ότι άλλαξε η γνώμη μου.

Θα επιμείνω πως αν κάποιος αγνοεί τις αστρολογικές υπόνοιες των Επών τότε δεν μπορεί να εμβαθύνει πλήρως στα κρυμμένα εσωτερικά νοήματα. Όταν κάποιος για παράδειγμα αγνοεί το ότι ο σταθμός των Κυκλώπων αντιστοιχεί στο ζώδιο των Διδύμων τότε αγνοεί μία πολύ σημαντική πληροφορία η οποία του στερεί μία πιο ολοκληρωμένη ερμηνεία....διότι εάν το γνωρίζει τότε θα καταλάβει και τον λόγο που ο Όμηρος επαναλαμβάνει σκόπιμα την είδηση των «δυάδων» στον παραπάνω μύθο, τον φιλοσοφικό συνειρμό του «μεγάλου και του μικρού», καθώς και την έμφαση που δίνει στο κομμάτι της επικοινωνίας και στο ποίος ήρωας θα ξεγελάσει ποιόν (όπως ακριβώς βλέπουμε και στον Διδυμικό άθλο του Ηρακλή με τον Άτλαντα).

Ο οδηγός αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης που παρουσιάζει η συγγραφέας αντλώντας έμπνευση από την μυητική πορεία του Ήρωα σαφώς και εστιάζει ορθά στην διαχρονική ηθική διδασκαλία του Ποιητή όμως δεν αγγίζει παρά τα βασικά και προφανή μηνύματά του. Παρόμοιους αποσυμβολισμούς μπορείς να βρεις αρκετούς, ακόμα και στο διαδίκτυο, οι οποίοι δηλαδή να εστιάζουν σε γενικού τύπου έννοιες (θέματα κρίσης και συνείδησης, εσωτερικής προόδου και ανάπτυξης, περί εγώ-μη εγώ κτλ. Υπάρχουν επίσης ουκ ολίγες αναφορές μελετητών και εραστών της αρχαίας σοφίας στο διαδίκτυο που προτείνουν την γενική συσχέτιση του Οδυσσέα με το νου, την Πηνελόπη με την ψυχή και ούτω καθ’εξής.

Προσωπικά λοιπόν δεν με πείθει ιδιαίτερα σαν «αποκωδικοποίηση της Οδύσσειας», ούτε και σαν «παγκόσμια πρωτότυπη μελέτη» όπως προβάλλεται από το Έσοπτρον. Διότι 1) αγνοεί το πλήθος απόψεων των αρχαίων Αλληγοριστών γύρω από τον Όμηρο –οι οποίοι βρίσκονταν πλησιέστερα στο Ομηρικό πνεύμα σε σχέση με εμάς- και δεν μας παραθέτει απολύτως καμία παραπομπή, άρα η μελέτη της είναι καθαρά οι σεβαστές προσωπικές της εκτιμήσες, 2) οι προσωπικές της αυτές εκτιμήσεις ουσιαστικά αποτελούν έναν οδηγό αυτοβελτίωσης ο οποίος δεν πιάνει παρά τα βασικά μηνύματα της ηθικής διδασκαλίας του Ομήρου. Όλοι για παράδειγμα κατανοούν ότι οι Λωτοφάγοι αφορούν την υλική ζωή, ή η Κίρκη τη σεξουαλική ενέργεια και τα λοιπά.

Ένα ενδιαφέρον πάντως στοιχείο εσωτερισμού που βρήκα στο βιβλίο της Πιτσούλη είναι το ότι ξεκινά τον αποσυμβολισμό των περιπετειών του Ήρωα πάνω στην βάση των 7 τσάκρας, αναφέροντας και την γνωστή περιγραφή του πλατωνικού «Τιμαίου» που μας θυμίζει τα 7 τσάκρας της εσωτερικής παράδοσης.

Τονίζει εύστοχα ότι οι περιπέτειες του ήρωα ξεκινούν από ένα πιο ακατέργαστο και εγωϊστικό στάδιο για να εξελιχθεί σε πιο συλλογικά και πνευματικά επίπεδα. Αγνοεί όμως τα περί των του αστρολογικού κώδικα της Οδύσσειας και των 12 ζωδίων, ο οποίος μας διδάσκει επίσης ότι η πορεία του ήρωα ξεκινά από τα πιο ατομικά και ακατέργαστα ζώδια για να καταλήξει στα πιο «απρόσωπα» και «συλλογικά» ζώδια, τον Υδροχόο και τους Ιχθείς.

Διότι ο πρώτος σταθμός είναι στη χώρα των Κικόνων (Κριός) και πραγματεύεται τον πόλεμο και την παρορμητική φύση του θυμοειδούς. Ο δεύτερος σταθμός είναι η χώρα των Λωτοφάγων (Ταύρος), εστιάζοντας στην αδρανή προσκόλληση στις γήινες απολαύσεις και ηδονές του σώματος. Και ούτω καθ’εξής. Mέχρι να φθάσουμε στον δωδέκατο και τελευταίο σταθμό στη χώρα των ναυτικών Φαιάκων (Ιχθείς) οι οποίοι βοηθούσαν κάθε ξένο, όπου ο ήρωας ξεβράζεται ναυαγός, δίχως καράβια, συντρόφους και εγωϊσμό!

Κοιτάξτε και εδώ! Ο αστροναύτης David Bowman, ο εκλεκτός ήρωας του θρυλικού «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος», βρίσκεται μέσα στο μικρό του όχημα και αναμετράται με τον «μονόφθαλμο» και αδίστακτο υπολογιστή Χαλ, ο οποίος έχει μόλις εξουδετερώσει τους υπόλοιπους συντρόφους του!! Η διαφορά είναι ότι ο Οδυσσέας ήθελε να βγει έξω από τη σπηλιά του μονόφθαλμου γίγαντα, ενώ ο Dave επιθυμεί να εισέλθει εντός του σκάφους. Εκτός από μέγιστο κινηματογραφικό αριστούργημα η παραπάνω ταινία, όπως και το βιβλίο, φαίνεται να έχουν αρκετούς εσωτερικούς συμβολισμούς, αντλώντας και από την πυθαγόρεια παράδοση του ταξιδιού της ψυχής από τις ουράνιες σφαίρες.

Προφανώς πιστεύεις οτι τα ζώδια υπάρχουν και είναι 12 τον αριθμό.και αντιστοιχούν σε αστερισμούς.

Ας το δούμε αλλοιώς αγαπητέ kost.Ας πάρουμε έναν τυχαίο αστερισμό.Τον Λέοντα π.χ.

Γιατι του δώσαμε αυτη την ονομασία?προφανώς επειδή μοιάζει με λιοντάρι.Δεν αντιλέγω.Ναι μοιάζει με λιοντάρι κοιτώντας τον απο μερικές δεκάδες χρόνια φωτός μακρυά.Αντιλαμβάνεσαι αυτη την απόσταση kost.Ομως ξέρεις οτι ο Λέων αποτελείται απο πολλά άστρα?

Και συμβαίνει το εξής:Ολα τα άστρα του Λέοντος δεν ισαπέχουν απο την Γη.Εχουν διαφορές στην απόσταση απο 7.5 έως και 78 έτη φωτός.Τεράστιες αποστάσεις.Τι σημαίνει αυτο?

Σημαίνει οτι ο αστερισμός του Λέοντος,όπως και κάθε άλλος αστερισμός,δεν είναι επίπεδος,όπως ενφανίζεται οπτικά σε μας,αλλά ακανόνιστος.Αν πλησιάσουμε θεωρητικά,σε μια απόσταση 5 ετων φωτός αντι για 8 που είναι ο κοντινότερος σε μας αστέρας του Λέοντος,ο Wolf 359,δεν θα βλέπουμε πλέον κανένα λιοντάρι ή τη χαίτη του,όπως φαίνεται απο τη Γη.Απο το σημείο εκείνο των 5 ετων φωτός εγγύτερα θα βλέπουμε άλλο σχήμα,που θα περιλαμβάνει άστρα τα οποία τώρα είναι εκτός οπτικού σχήματος του Λέοντα.

Μια λεπτομέρεια.Ο α του λέοντος δηλ.το μεγαλύτερο άστρο του,ο Βασιλίσκος όπως συχνά αποκαλείται,δεν είναι ενα αστρο,αλλά τρία.Είναι δηλαδή τριπλό αστρο.Οι δύο συνοδοί του είναι μικρότερης φωτεινότητας και δεν διακρίνονται με γυμνό οφθαλμό.Αν τους δείς όμως με ενα ισχυρό τηλεσκόπιο[ Αρεσιμπο] τότε φαίνονται καθαρά και αλλοιώνουν και το σχήμα,που εμείς εδώ βλέπουμε σαν χαίτη λέοντος.

Θέλω να πώ kost,οτι όλα τα σχήματα που βλέπουμε στον ουράνιο θόλο,είναι στην ουσία οφθαλμαπάτες,που προκαλούνται απο δυο παράγοντες.Την απόσταση και την διάθλαση του φωτός.
Ετσι αν μπορούσαμε να βρεθούμε σε ένα απο τα αστρα του Λέοντα,δεν θα βλέπαμε καμμία ομοιότητα με Λιοντάρι.

Επομένως όταν ο αστρο-λόγος λέει οτι ο τάδε αντιστοιχεί στον τάδε αστερισμό,λέει απλά μαλακίες!

Εσύ βλέπεις στον Ομηρο αστρολογικές ερμηνείες και μυστικούς κώδικες,αγνοώντας ή μη λαμβάνοντας υπ'όψιν οτι στην επιστήμη τής αστρονομίας,αυτά είναι το λιγότερο,φαιδρά.
ο Αμοθεν βλέπει αστρόπλοια και γεννετικές επεμβάσεις.
Οι αρχαίοι μη έχοντες γνώση του διαστήματος, φυσικό ήταν να αποδώσουν στα άστρα διάφορους μύθους.Μα να συνεχίζονται αυτά τα παραμύθια στις μέρες μας?με τόση διαστημική γνώση?

Δεν μπορώ ούτε να διανοηθώ,οτι κάποιοι θέλουν να δώσουν στην αστρολογία,επιστημονική χροιά.Είναι γελοίο.

Λές σε ενα σημείο:

quote:

---

Τα συνηθέστερα παραδείγματα χρήσης μίας ειδικής, καλυμμένης γλώσσας και κωδικών στοιχείων σε ένα έργο αφορούν την Αστρολογία. Τα κρυμμένα νοήματα της αρχαίας ελληνικής Μυθολογίας για παράδειγμα αφορούν σε μεγάλο βαθμό αστρολογικά νοήματα, όπως για παράδειγμα το 12θεο, το οποίο ορίστηκε με βάση τα 12 ζώδια του ουρανού.

---

quote:

---

kost

Αποδείξεις με την αυστηρή επιστημονική έννοια του όρου είναι δύσκολο να βρεθούν.

---

Ο μυστικός κώδικας έχει αυστηρούς κανόνες, και προϋπάρχει του κειμένου που γράφεται
Είναι πάντα ειδικός και ακριβείς, και είναι απαραίτητος για την γραφή και την ανάγνωση του κάθε κωδικοποιημένου κειμένου.

Πέραν αυτών για να γίνει κωδικοποίηση ενός κειμένου, και μάλιστα τόσο μεγάλου, θα πρέπει να υπάρχει κάποιος σπουδαίος ιδικός λόγος.

Ποιος ο λόγος που οδήγησε τον Όμηρο να επινοήσει έναν κώδικα, με βάση τον οποίο θα έγραφε τα έπη?
Πώς είναι δυνατόν ένα τόσο υπέροχο επικό έργο, να διατηρεί αυτή την λυρικότητα, χάρη, αρμονία και σοφία, και ταυτόχρονα να υπακούει σε κάποιο μυστικό κώδικα?

Είναι αδιανόητο να περιγράφει κάτι άλλο από τα κατορθώματα των Ελλήνων στην Τρία, και το ταξίδι επιστροφής του Οδυσσέα στην Ιθάκη ενσωματώνοντας μύθους και παραδόσεις της εποχής του. .

Αυτοί που τα γράψανε (αν τα έργα είναι προϊόν γενεών) ,αυτοί που τα γνώριζαν και τα απήγγειλαν, και αυτοί που τα άκουγαν, και τα αναπαρήγαγαν, είναι σίγουρο πως καταλάβαιναν ότι περιέγραφαν πραγματικά παραδοσιακά γεγονότα, όχι αλληγορικά και βεβαίως όχι κωδικοποιημένα..