- ΑΙΝΙΓΜΑ. Η απάντηση είναι εκεί μα κανείς δεν την βλέπει!! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
1) Δεν υπάρχει τρύκ! 2) Η απάντηση βρίσκεται στα στοιχεία που παραθέτει η αφήγηση. 3) Αυτά τα στοιχεία είναι υπέραρκετά! 4) Δεν παραποιούμε τα στοιχεία! 5) Δεν προσθέτουμε δικά μας ούτε επεκτείνουμε τα ήδη υπάρχοντα με πράγματα που υποθέτουμε.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ σε ένα μοναστήρι στα μέσα του 18ου αιώνα. Σ'αυτό το μοναστήρι υπάρχει ένας αριθμός μοναχών που καθ'όλη την διαρκεια της ημέρας οι μοναχοί βρίσκονται ο καθένας στο κελί του και προσεύχονται. Συναντιούνται μια φορά την ημέρα, το βράδυ στο δείπνο που ο καθένας φτάνει στην τραπεζαρία απο μία προσωπική σύραγγα που τον οδηγεί ακριβώς πίσω απο την θέση του στο στρογγυλό τραπέζι οπου δειπνούν. Κατά την διάρκεια του δείπνου κανένας μοναχός δεν μιλάει η κάνει νοήματα σε κάποιον άλλον μοναχό. Μιλάει μόνο ο υγούμενος και απευθήνεται στο σύνολο και σε καμία περίπτωση σε κάποιον προσωπικά. Σε ολόκληρο το μοναστήρι συμπεριλαμβανομαίνων και των κελιών δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ που μπορεί κάποιος να αντικατοπτρίσει τον εαυτό του (καθρέφτης, τζάμι, γυαλιστερές επιφάνειες ή σκεύη, γούρνα κ.τ.λ.) Ένα βράδυ και αφού όλοι συγκεντρώθηκαν για το δείπνο, σηκώνεται ο υγούμενος και τους ανακοινώνει τα εξής.
-" Κάποιοι απο εσάς έχετε μια σπάνια θανατηφόρα ασθένεια. Το μόνο διακριτικό της είναι ένα μαύρο στίγμα στο κούτελο ακριβώς πάνω απο την μύτη το οποίο δεν αναγνωρίζετε με την αφή. Επειδή δεν γνωρίζουμε αν είναι κολλητική και με τι ταχύτητα εξαπλώνετε θα παρακαλούσα όσοι την έχετε να αυτοκτονήσετε." Δύο βράδια μετά απο την ανακοίνωση του υγούμενου όλοι όσοι την είχαν αυτοκτόνησαν.
ΕΡΩΤΗΣΗ- Πόσοι ήταν αυτοί που αυτοκτόνησαν;
Θα ήθελα αριθμό και αιτιολογία.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ- 1) Αντιμετωπίστε το "κινηματογραφικά" 2) Σκεφτείτε τι θα κάνατε εσείς αν ήσασταν στην θέση κάποιου μοναχού. 3) Ξαναδιαβάστε όλα τα στοιχεία και βεβαιωθήτε οτι έγινε κατανοητό οτιδήποτε μπορεί να σας φανεί χρήσιμο. 4) Αν σας μπερδεύουν οι συμβουλές αγνοήστε τες.
Θα εκπλαγήτε απο την απλή λογική του που είναι τόσο απλή ώστε να μην το έχει βρει κανείς απ'όσους εγώ γνωρίζω οτι το ξέρουν!!! Περιμένω απαντήσεις!!"
Όποιος στο φως ζεστάθηκε, είδε κι έζησε στο φως...
όποιος στο φως τυφλώθηκε, αξιώθηκε αιώνιο σκοτάδι...
ο ηγουμενος και ενας μοναχος αρα οταν ο ηγουμενος ειπε αυτα τα λογια τα ειπε σε αυτον τον ενα
υπαρχει και η περιπτωση να πεθαναν ολοι γιατι τοτε(18αιωνα) πιστευαν οτι τις αρωστιες τις εστελνε ο θεος σαν τιμωρια και επειδη ολα ειναι αμαρτια συμφωνα με την χριστιανικη αντιληψη ακομα και η σκεψη τοτε δεν βλεπω να εζησε κανεις
η πρωτη απαντηση εχει ενα μειον 1) Δεν υπάρχει τρύκ!
η δευτερη εχει ενα αλλο μειον 5) Δεν προσθέτουμε δικά μας ούτε επεκτείνουμε τα ήδη υπάρχοντα με πράγματα που υποθέτουμε.
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Οι μοναχοί που το άκουσαν γύρισαν στα κελιά τους, χωρίς να επικοινωνήσει ο ένας με τον άλλο, όπου και κάποιοι που νόμισαν ότι την είχαν, αφού τους το είπε ο ηγούμενος και εννούσε όλους και κανέναν προσωπικά, αυτοκτόνησαν.
Υποθέτω οτι αυτοκτόνησαν όλοι. Μοναχοί είναι...
Το επόμενο βράδυ ήρθαν όσοι δεν είχαν αυτοκτονήσει, δηλ. κανένας. Ο Ηγούμενος, βλέποντας την τραπεζαρία άδεια και αφού δεν μπορούσε να γνωρίζει αν αυτοι που πέθαναν, είχαν το σημάδι ή η αρώστεια εξαπλώνεται ΤΟΣΟ γρήγορα, αποσύρθηκε μετά το φαγητό και αυτοκτόνησε και αυτός.
Άρα, δύ βράδια μετά την ανακοίνωση, είχαν αυτοκτονήσει όλοι.
Τώρα, όλα αυτά γίνινται με την λογική. Η εμπειρεία λέει, οτι οι Μοναχοί δεν αυτοκτονούν.
Πιστεύω οτι η ιστορία σου είναι λογικά ερμητικά ... κλειστή και δεν μπάζει από πουθενά.
Α, και πρώτη φορά την ακούω/βλέπω/διαβάζω
Αν είχα το στίγμα θα την έκανα στα πολύ γρήγορα από το μοναστήρι.
Αν δεν το είχα:
1) θα έκανα ντου σε αυτούς που το είχαν και θα τους καθάριζα
2) Αλλά πάλι επειδή πιθανόν να το κόλαγα δεν θα έκανα τίποτα και θα την κοπάναγα
συνεπώς δεν θα αυτοκτονούσα με τίποτα, άρα δεν αυτοκτόνησε κανείς
______________________________________________________________________
Το χρήμα δεν είναι το παν στην ζωή, η αγάπη είναι. Ευτύχως αγαπάω το χρήμα
γιατί όλοι πίστεψαν πως την είχαν, εφόσον στα κούτελα των άλλων μοναχών δεν έβλεπαν σημάδι. Πίστεψαν έτσι, πως αυτοί ήταν που είχαν το σημάδι, εφόσον δεν το είχε κανένας άλλος, στην πραγματικότητα όμως δεν το είχε κανένας.
κλικ me ![]()
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Παλιο κλασσικο. Μαθηματικά λύνεται με επαγωγή.
Εστώ οτι ο Μπάμπης έχει το σημάδι.
Αν ο Μπάμπης ΔΕΝ θα έβλπε το σημάδι σε κανέναν αλλο θα αυτοκτονούσε την ιδια νύχτα.
Ομως ο Μπάμπης, είδε το σημάδι σε κάποιον αλλο (εστω στον Βρασίδα).
Ο Βρασίδας είδε το σημάδι στον Μπάμπη.
Ο Μπάμπης σκέφτηκε "Παει ο Βρασίδας, θα αυτοκτονήσει".
Ο Βρασίδας σκέφτηκε το ίδιο για τον Μπαμπη.
Την αλλη νύχτα ομως, ο Μπάμπης είδε το Βρασίδα ζωντανο.
Και ο Βρασίδας είδε τον Μπάμπη ζωντανο.
Ο Μπάμπης σκέφτηκε, "Για να μην αυτοκτόνησε ο Βρασίδας, σημαίνει οτι
ειδε σημάδι σε κάποιον αλλο. Ομως ΚΑΝΕΙΣ αλλος που βλέπω εγώ δεν έχει σημάδι. Αρα ΕΓΩ έχω σημάδι".
Ο Βρασίδας τα ίδια.
Ετσι, το δεύτερο βράδυ αυτοκτονήσανε και οι δύο.
Με την επαγωγή γενικέυεται για Ν καλόγερους.
Αυτα.
quote:
ΕΡΩΤΗΣΗ- Πόσοι ήταν αυτοί που αυτοκτόνησαν;
Θα ήθελα αριθμό και αιτιολογία.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ- Αυτοί που αυτοκτόνησαν ήταν τρεις.
Όταν ο ηγούμενος (και όχι υγούμενος… έλεος) ανακοίνωσε πως…
«Κάποιοι απο εσάς έχετε μια σπάνια θανατηφόρα ασθένεια»
… σημαίνει ότι έβλεπε τουλάχιστον δύο αδελφούς (αν ήταν μόνο ένας θα έλεγε «κάποιος από εσάς») να έχουν τη βούλα τη κακιά στο κούτελο.
Έστω λοιπόν ότι οι φορείς της ασθένειας ήταν ακριβώς δύο.
Τότε κάθε ένας από αυτούς (τους φορείς) θα έβλεπε μόνο έναν καλόγερο με το στίγμα, πράγμα που θα τον οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι θα έπρεπε να ήταν και αυτός άρρωστος ώστε ο αριθμός των ασθενών να δικαιολογεί το «κάποιοι από εσάς»… Έτσι όμως οι δύο ασθενείς θα το είχαν καταλάβει από το βράδυ της ανακοίνωσης οπότε το επόμενο βράδυ θα είχαν ήδη αυτοκτονήσει. Άρα αποκλείουμε να ήταν μόνο δύο.
Έστω τώρα ότι οι φορείς της ασθένειας ήταν τέσσερις ή περισσότεροι.
Τότε κάθε ένας από αυτούς (τους φορείς) θα έβλεπε τουλάχιστον τρεις αδελφούς του με το στίγμα, γεγονός που θα τους καθησύχαζε πως οι ίδιοι δεν είναι απαραίτητα άρρωστοι. Σε αυτήν βέβαια την περίπτωση κανένας δεν θα αυτοκτονούσε και μάλλον θα πέθαιναν όλοι από την ασθένεια αν δεν προλάβαινε να κάνει κάποια διορθωτική ανακοίνωση ο ηγούμενος.
Απομένει λοιπόν η περίπτωση να ήταν ακριβώς τρεις οι καλόγεροι για τους οποίους είχε σημάνει την καμπάνα ο ηγούμενός τους.
Τότε κάθε ένας από αυτούς τους τρεις θα έβλεπε ακριβώς δύο αδελφούς του με το στίγμα, γεγονός που θα τον καθησύχαζε πως ο ίδιος δεν ήταν απαραίτητα άρρωστος και πως μόνο για κείνους τους δύο μίλαγε ο ηγούμενος.
Όταν όμως το πρώτο βράδυ μετά την ανακοίνωση θα έβλεπε ότι κανείς από εκείνους τους δύο δεν είχε αυτοκτονήσει, θα έπρεπε να καταλάβει πώς κάθε ένας από εκείνους έβλεπε επίσης δύο με το στίγμα και άρα και τον ίδιο. Έτσι και οι τρεις που θα είχαν προσβληθεί από την αρρώστια θα το καταλάβαιναν και το δεύτερο βράδυ θα είχαν αυτοκτονήσει.
Εννοείται, κανείς από τους υγιείς δεν θα αυτοκτονούσε αφού σε κάθε περίπτωση θα έβλεπε τουλάχιστον δύο αδελφούς τους να έχουν το στίγμα.
Παρατήρηση: Προφανώς θεωρείται δεδομένο ότι όλοι οι καλόγεροι είχαν αρκετή ευφυΐα ώστε να ολοκληρώσουν τους πιο πάνω συλλογισμούς και την απαιτούμενη πειθαρχία ώστε να αυτοκτονήσουν αμέσως μόλις κατέληγαν στο συμπέρασμα πως είναι φορείς της ασθένειας.
Θα πρότεινα, θέματα όπως αυτό με, ας πούμε, γρίφους και σπαζοκεφαλιές να ενοποιηθούν σε ένα topic (όπως γίνεται με τα ανέκδοτα) ώστε αφενός να γλιτώσουν από άσκοπα κλικ όσοι δεν ενδιαφέρονται και αφετέρου να μπορούν να τα βρίσκουν συγκεντρωμένα όσοι ενδιαφέρονται. Ήδη έχω υπ’ όψιν μου άλλο ένα παρόμοιο topic ( Εμβαδό τριγώνου ) και υποψιάζομαι ότι θα υπάρχουν και άλλα.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
quote:
[ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗΝ AMPERE]
Εγώ πάντως διαφωνώ με το ...ΤΗΝ
... θα προτιμούσα να χρησιμοποιούσες το ...ΤΟΝ
ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΕ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
ΛΟΙΠΟΝ ΑΦΟΥ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΣΑΣ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ
ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΔΥΟ ΓΙΑΤΙ
ΑΜΑ ΗΤΑΝ ΔΥΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΚΑΠΟΙΟΙ.
ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΑΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΣΕ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΛΟΓΙΚΑ ΗΤΑΝ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ.
ΟΠΟΤΕ ΑΦΟΥ ΚΑΘΙΣΑΝ ΓΙΑ ΦΑΙ ΘΑ ΕΙΔΑΝ ΠΟΙΟΙ ΕΙΧΑΝ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ
ΛΟΓΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΙΧΑΝ ΔΥΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΙΠΕ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΡΑ ΟΧΙ ΟΛΟΙ ΟΠΟΤΕ ΑΠΟΚΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΕΙΧΕ ΕΝΑΣ ΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ
ΟΠΟΤΕ ΜΕΝΕΙ Η ΝΑ ΗΤΑΝ ΔΥΟ ΟΙ ΤΡΕΙΣ.
ΑΝ ΗΤΑΝ ΤΡΕΙΣ Ο ΕΝΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ
ΑΦΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΒΛΕΠΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΡΕΙΣ
ΜΕΡΕΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ.
ΑΝ ΗΤΑΝ ΔΥΟ ΟΙ ΔΥΟ ΘΑ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΚΑΘΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝΑ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΕΝΟ .
ΤΟΝ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΤΟΝ ΞΑΝΑΔΕΙ
ΑΡΑ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟΙ ΥΠΑΡΧΕΙ
ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΟΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΠΙΣΤΕΥΩ
Η συνάντηση των μοναχών γίνεται το βράδυ, πράγμα που σημαίνει πως στη διάρκεια της ημέρας ο καθένας κάνει τη δουλειά του χωρίς να βλέπει τους υπόλοιπους αλλά και χωρίς να έχει καμιά επαφή μαζί τους.
Επίσης, σε κάθε κελί υπάρχει μία σήραγγα, η οποία εφόσον είναι προσωπική δεν πρέπει να έχει διάμετρο μεγαλύτερη από αυτήν του πιο ογκώδη καλόγερου, ο οποίος όμως, δεν μπορεί να είναι και λεπτότερος από 19 εκατοστά, το οποίο είναι και το μικρότερο φάρδος ανδρικής σπονδυλικής στήλης του 18ου αιώνα σε προφίλ, ακόμα κι όταν ο κάτοχός της πάσχει από ασιτία.
Εάν το τραπέζι στο οποίο τρώνε οι μοναχοί, έχει ακτίνα μεγαλύτερη από το μάκρος του μικρότερου χεριού που μπορεί να έχει ένας καλόγερος, τότε δεν θα φτάνουν τα φαγητά για όλους.
Συνδιάζοντας το μάκρος του μικρότερου άνω άκρου με τα 19 εκατοστά του μικρότερου πάχους σκελετού σε προφίλ, προκύπτει ότι το τραπέζι που τρώνε οι καλόγεροι, δεδομένου πως είναι στρογγυλό ώστε να βλέπονται μεταξύ τους, δεν μπορεί να έχει περίμετρο μικρότερη από 2ν + 4π^2/19, όπου ν=ο αριθμός των μοναχών που τρώνε στο τραπέζι.
Εάν διαιρέσουμε την περίμετρο του τραπεζιού σε τόσες μοίρες, ώστε να αντιστοιχούν τουλάχιστον σε 19 εκατοστά και ακολούθως τις πολλαπλασιάσουμε με τον στατιστικό συντελεστή διαφοροποίησης μάζας καλογέρων, όπως αυτός προκύπτει από επιδημιολογικούς πίνακες της σχετικής ασθένειας τον 18ο αιώνα, θα μας προκύψει ένας αριθμός με 14 τουλάχιστον δεκαδικά ψηφία, τα οποία και πρέπει να στρογγυλοποιήσουμε προς το μικρότερο, ώστε να μην υπάρχει πιθανότητα λάθους, εφόσον εάν τα στρογγυλοποιούσαμε προς το μεγαλύτερο, αναγκαστικά θα αποδεχόμασταν πως υπάρχουν σκελετοί με φάρδος μεγαλύτερο από 19 εκατοστά.
Εάν εφαρμοστούν οι παραπάνω υπολογισμοί, λαμβανομένης υπόψην της τιμής της χρυσής τομής, η οποία πρέπει να εφαρμοστεί στο τραπέζι ώστε τα φαγητά να μην προλάβουν να κρυώσουν πριν οι μοναχοί τελειώσουν το δείπνο τους,
Προκύπτει ο αριθμός των μοναχών που αυτοκτόνησαν και ο οποίος είναι βέβαια 11.
Το επόμενο παρακαλώ!
(αυτό παραήταν εύκολο
)
κλικ me ![]()
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Ξεκινάμε με το οτι ο ηγούμενος χρησιμοποιεί πληθυντικό επειδή πρέπει να αναφέρεται στο σύνολο.Οι μοναχοί που δεν πάσχουν βλέπουν τον ηγούμενο και τον ασθενή,απο αυτούς δεν αυτοκτονεί κανένας.Ο ασθενής μοναχός βλέπει τον ηγούμενο και κανέναν άλλον άρα αυτοκτονεί.Το επόμενο βράδυ οι μοναχοί βλέπουν οτι ο μοναχός αυτοκτόνησε αλλά συνεχίζουν να βλέπουν τον ηγούμενο ο οποίος δεν γνωρίζει ακόμη οτι πάσχει.Ετσι πολύ απλά τον πληροφορούν μιας και απαγορεύεται να μιλάνε μεταξύ τους αλλά δεν απαγορεύεται να μιλήσουν στον ηγούμενο.Ετσι το επόμενο βράδυ αυτοκτονεί και ο ηγούμενος...
*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
Και εγώ συμφωνώ με τον Ampere!!
Το κλειδί βρίσκεται στις φράσεις "ΚΑΠΟΙΟΙ από εσάς..." και "ΔΥΟ βράδια μετά την ανακοίνωση...".
Ας ονομάσουμε ν τον αριθμό των μοναχών που έχουν την αρρώστια.
Ο Ηγούμενος δεν έχει σημασία αν έχει ή όχι την αρρώστια
προς το παρόν, γιατί ως υποκείμενο βγάζει τον εαυτό του απ' έξω.
Ο ηγούμενος λέει "κάποιοι", οπότε περιμένουμε να έχουμε ν>=2.
Ωστόσο ακόμη κι αν αυτό είναι σχήμα λόγου, αν ν=1, τότε το πρώτο
βράδυ αυτός ο άρρωστος καλόγερος θα αυτοκτονούσε, αφού δε θα έβλεπε
σε άλλον την αρρώστια. Άκυρο λοιπόν, γιατί χρειάζονται 2 συναντήσεις
-βραδιές- για να αυτοκτονήσουν όλοι οι άρρωστοι.
Αν ν=2 τότε πάλι το βράδυ της ανακοίνωσης οι μεν ν (άρρωστοι)
βλέποντας μόνο έναν άλλο με την αρρώστια και σκεπτόμενοι ότι αυτοί
σύμφωνα με τα λόγια του ηγούμενου είναι τουλάχιστον 2, θα καταλάβαιναν
ότι είναι και αυτοί άρρωστοι, οπότε πάλι θα αυτοκτονούσαν την πρώτη
βραδιά μετά τη συνάντηση. Οι υπόλοιποι θα έβλεπαν 2 με τη βούλα,
οπότε δε θα ανησηχούσαν.
Αν ν>2, έστω ν=3, κατά τη συνάντηση την πρώτη κανείς δε θα σκεφτόταν
ότι έχει την αρρώστια αφού θα έβλεπε 2 να έχουν τη μαύρη βούλα, αν ήταν
άρρωστος και 3 να έχουν τη μαύρη βούλα αν δεν ήταν άρρωστος. Την
επόμενη ημέρα, οι καλόγεροι με τη βούλα συνειδητοποιούν ότι ν=3,
αφού όλοι είναι ικανοποιημένοι βλέποντας απέναντί τους 2 βούλες, οπότε
αυτοί που έχουν τη βούλα βλέπουν 2 βούλες και συνειδητοποιούν ότι
αυτοί έχουν επίσης τη βούλα, ώστε να είναι τελικά 3,
ενώ οι υπόλοιποι βλέπουν 3 βούλες και πάλι δεν ανησυχούν.
Οπότε, η σωστή λύση είναι 3 άρρωστοι, αφού αυτοκτονούν τη 2η φορά
που συναντιούνται!
Ωραίααααα!
Το πήρα το Νόμπελ; ε; πούντο; ![]()
![]()
![]()
Ρε συ Αμαλία, έχεις δίκιο!!
Τόσο απλό ρε γαμώτο!!!
Πραγματικά, η λύση ήταν μπροστά στα μάτια μας και μας έβγαζε κοροϊδευτικά τη γλώσσα!!!
![]()
![]()
quote:
ΕΡΩΤΗΣΗ- Πόσοι ήταν αυτοί που αυτοκτόνησαν;
Λοιπόν, η ασθένεια είναι σίγουρα σπάνια και σίγουρα θανατηφόρα.
Δεν γνωρίζουμε αν είναι κολλητική και πόσο γρήγορα εξαπλώνεται.
Άρα ο ηγούμενος έχει επαφή με τον "έξω κόσμο", αφού ξέρει ότι είναι θανατηφόρα και χρησιμοποιεί τη λέξη "γνωρίζουμε" αντί "γνωρίζω".
Αφού η ασθένεια είναι τόσο σπάνια πόσες πιθανότητες υπάρχουν ώστε να την έχει παραπάνω από ένας μοναχός;
Όταν μιλάει ο ηγούμενος απευθύνεται στο σύνολο στο οποίο λογικά ανήκει και ο ίδιος, άσχετα αν είναι ο αρχηγός του.
Όλοι οι μοναχοί, βλέπουν ότι κανένας από τους άλλους μοναχούς δε φέρει το σημάδι. Έτσι προσέρχονται όλοι στην επόμενη συνάντηση όπου βλέπουν ότι πάλι κανένας μοναχός δεν έχει εκδηλώσει το σημάδι και κανένας δε λείπει. Τότε ο ηγούμενος αντιλαμβάνεται ότι ο ίδιος φέρει το σημάδι, οπότε έως την επόμενη συνάντηση έχει αυτοκτονήσει.
Λέμε τώρα...
1) Δεν υπάρχει τρύκ! 2) Η απάντηση βρίσκεται στα στοιχεία που παραθέτει η αφήγηση. 3) Αυτά τα στοιχεία είναι υπέραρκετά! 4) Δεν παραποιούμε τα στοιχεία! 5) Δεν προσθέτουμε δικά μας ούτε επεκτείνουμε τα ήδη υπάρχοντα με πράγματα που υποθέτουμε.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ σε ένα μοναστήρι στα μέσα του 18ου αιώνα. Σ'αυτό το μοναστήρι υπάρχει ένας αριθμός μοναχών που καθ'όλη την διαρκεια της ημέρας οι μοναχοί βρίσκονται ο καθένας στο κελί του και προσεύχονται. Συναντιούνται μια φορά την ημέρα, το βράδυ στο δείπνο που ο καθένας φτάνει στην τραπεζαρία απο μία προσωπική σύραγγα που τον οδηγεί ακριβώς πίσω απο την θέση του στο στρογγυλό τραπέζι οπου δειπνούν. Κατά την διάρκεια του δείπνου κανένας μοναχός δεν μιλάει η κάνει νοήματα σε κάποιον άλλον μοναχό. Μιλάει μόνο ο υγούμενος και απευθήνεται στο σύνολο και σε καμία περίπτωση σε κάποιον προσωπικά. Σε ολόκληρο το μοναστήρι συμπεριλαμβανομαίνων και των κελιών δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ που μπορεί κάποιος να αντικατοπτρίσει τον εαυτό του (καθρέφτης, τζάμι, γυαλιστερές επιφάνειες ή σκεύη, γούρνα κ.τ.λ.) Ένα βράδυ και αφού όλοι συγκεντρώθηκαν για το δείπνο, σηκώνεται ο υγούμενος και τους ανακοινώνει τα εξής.
-" Κάποιοι απο εσάς έχετε μια σπάνια θανατηφόρα ασθένεια. Το μόνο διακριτικό της είναι ένα μαύρο στίγμα στο κούτελο ακριβώς πάνω απο την μύτη το οποίο δεν αναγνωρίζετε με την αφή. Επειδή δεν γνωρίζουμε αν είναι κολλητική και με τι ταχύτητα εξαπλώνετε θα παρακαλούσα όσοι την έχετε να αυτοκτονήσετε." Δύο βράδια μετά απο την ανακοίνωση του υγούμενου όλοι όσοι την είχαν αυτοκτόνησαν."
ΕΡΩΤΗΣΗ- Τι φαγητό έτρωγαν οι καλόγεροι;
κλικ me ![]()
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
Το χρήμα δεν είναι το παν στην ζωή, η αγάπη είναι. Ευτύχως αγαπάω το χρήμα
Φακές
Το χρήμα δεν είναι το παν στην ζωή, η αγάπη είναι. Ευτύχως αγαπάω το χρήμα
