- Test "Area51" -- Δοκιμές για υπογραφές, εικόνες κ.λπ. - Τεχνικά θέματα των Forums, Προβλήματα-Λύσεις

Οι συχνότατα ΑΜΟΡΦΩΤΟΙ καλόγεροι της χριστιανοσύνης, είχαν όντως συγκεντρωμένη την αρχαία γνώση στα χέρια τους, αλλά απλά πρώτα ΤΗΝ ΛΑΦΥΡΑΓΩΓΗΣΑΝ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΑ, και στην συνέχεια αφάνισαν τα συγγράμματα που δεν κόλλαγαν με την εσχατολογική και μισαλλόδοξη τους κοσμοθεώρηση.

Συχνά επίσης ΑΛΛΟΙΩΣΑΝ το περιεχόμενο επιστολών, όπως για παράδειγμα τα γραπτά του Ιουλιανού (επιστολή Κατά Γαλιλαίων), για προφανείς και ευνόητους λόγους…

Καραμπινάτη περίπτωση αποτελούν οι κωμωδίες του Αριστοφάνη, από τις οποίες σώζονταν 43 κωμωδίες μέχρι και το 310 μ.Χ. και τελικά γλύτωσαν μόλις 11 τον αριθμό. Ανάλογη υπήρξε φυσικά η κατάσταση και με τα έργα άλλων Ελλήνων συγγραφέων…..

Το ανθελληνικό τους μένος συνέχισε αμείωτο ακόμα και τον 19ο αιώνα, όπως μας μεταφέρει ο Γάλλος πρόξενος στην αυλή του Πασά των Ιωαννίνων, Πουκεβίλ ονόματι, όταν σε μια επίσκεψη του στην Μονή Ιακώβου στην Ηπειρο καταγράφει η εξής συζήτηση:

«Ρωτώ τον ηγούμενο αν έχει τίποτα αρχαία χειρόγραφα, - Α, μου λέει, παλιές ιστορίες, ο Θεός να μας φυλάει! Εμείς εδώ είμαστε Ορθόδοξοι και ότι έχουν γράψει αυτοί οι Έλληνες έχει από καιρό καεί. Δόξα το Θεώ, κι αν τυχόν μου έπεφταν στα χέρια τίποτα περγαμηνές τους θα τις έκαιγα ο ίδιος»!!

Και προσθέτει ο Πουκεβίλ μετά από μεγάλες περιοδείες ανά την Ελλάδα και τα διάφορα Μοναστήρια: «Οι καλόγεροι έχουν καταστρέψει περισσότερα χειρόγραφα και έργα τέχνης από τους Βαρβάρους που δήωσαν την Ελλάδα. Βρίσκεται κάποιο άγαλμα ή ανάγλυφη μορφή? Η όψη τους θα μιάνει το φως του ήλιου….Πάλι καλά που μερικές φορές περιορίζονται στο να ξαναθάψουν, γιατί το πιο συχνό τα κάνουν ασβέστη. Το ίδιο γίνεται και με τις μαρμάρινες επιγραφές κ.λ.π. …..».

Επίσης, αξίζει να διαβάσουμε τις μας μεταφέρει ακριβώς ο Γάλλος συγγραφέας ως προς τις εκτιμήσεις του για τους «Αγιορείτες» μοναχούς:

«Οι πατέρες του Αγίου Όρους διηρημένοι μεταξύ των δι ατελεύτητων θεολογικών έρίδων, ήσαν εξ εκείνων των μεγάλων ομοτακτικών πνευμάτων άτινα ποτέ κατηναλίσκοντο εις σχολαστικάς λεπτολογίας ότε το πυροβόλον του Μωάμεθ Β εκρότει εν Κωνσταντινούπολει. Τα κελλία του μοναστηρίου είς τα ορνιθοτροφεία του οποίου ούτε όρνις ήτο δεκτή-το τόσον ασθενές σαρκίο των κοινοβίων τούτων φοβείται τον πειρασμόν-απετέλουν δι αυτούς το σύμπαν {..} εάν ουδείς ετάραττε τας προσόδους των, ο μοναχικός εγωισμός των θα ήκουε, χωρίς να συνοφρυωθεί το εντελές ναυάγιον της πατρίδος αυτών..».

Χρειάζονται άραγε σχόλια? Χρειάζονται σχόλια για να ανακαλύψουμε αυτό που γνώριζαν ιστορικοί και φιλόσοφοι εδώ και αιώνες?

Το ότι η ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΥΠΗΡΞΕ Η ΙΔΙΑ Η ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ίσως και να σοκάρει πολλούς. Ωστόσο, τα έργα και οι ημέρες των σκοταδιστών παπάδων βαρύνουν ακόμα και σήμερα τον Ελληνισμό…..

ΠΟΥ την βλέπεις την….. «Τριαδικότητα» βρε ΑΣΧΕΤΕ Σαμουήλ?? Δεν μου λες ρε Σαμουήλ, μήπως έχετε αντικαταστήσει ΠΛΗΡΩΣ την σκοπιά πλέον?

Ο Ζαχαρίας μιλάει για το ΑΠΕΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΙΣΡΑΗΛ, το «πνεύμα χάριτος και ικεσιών..» θα είναι η Θεία χείρα που θα λάβουνε τα τέκνα Ισραήλ για την πίστη και αφοσίωση τους (για την αποκατάσταση του Θείου σχεδίο), ο δε «Αυτός» δεν είναι πρόσωπο αλλά Ο ΛΑΟΣ ΙΣΡΑΗΛ, ο εκλεκτός λαός.

Σαμουήλ, σου είπα να ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΙΣ και να αφήσεις τις επιπόλαιες ΑΝΟΗΣΙΕΣ που σας πουλάει ο Απολογητής για κανέναν αδαή ή για κανένα κατηχητικό.

samuel1974:
«Ησαϊας 48/μη΄ 12 - 16: "Εγώ ο πρώτος, εγώ και ο έσχατος. Και η χειρ μου εθεμελίωσε την γην......Εγώ ήμην εκεί. Και τώρα, Γιαχβέ ο Θεός, απέστειλεν Εμέ και το Πνεύμα Αυτού."»

Ξέρεις Σαμουήλ το ΓΙΑΤΙ ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΣΑΙ διαρκώς? Διότι απλά παπαγαλίζεις τα όσα αρπάζεις από τις σελίδες του Απολογητή δίχως προσωπικά να έχεις την παραμικρή γνώση των όσων μας κοπανάς.

Πάμε να δούμε όμως και αυτή σου την πατάτα!

Ο Ησαϊας μας μιλάει για τον Κύρο, ηγεμόνα της Περσίας, γνωστός και ως «βοσκός του Κυρίου» (Ησαΐας 44:28) ή «Κεχρισμένος» (Ησαΐας 45:1). Μας λέει ο Ησαϊας ότι ο Κύριος (Γιαχβέ) ΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΚΥΡΟ («..Ναι, εγώ έκραξα αυτόν, εγώ τον έφερα, και εγώ θέλω κάνει ευτυχή τον δρόμο του», καθώς ήταν ο Βασιλιάς που διέταξε την ανοικοδόμηση του Ναού αλλά και έδωσε άδεια για την μεταφορά των κέδρων από το Λίβανο. Αν και ειδωλολάτρης ο Κύρος, ωστόσο αποτέλεσε ΒΑΣΙΚΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΤΟΥ ΓΙΑΧΒΕ!!

Όλη η συζήτηση που διεξάγεται στο κεφάλαιο 48 αφορά αυτή την προφητεία, δηλαδή την δράση και ενσωμάτωση του Κεχρισμένου Κύρου στο σημαντικότατο θέμα της ανοικοδόμησης του οίκου του Γιαχβέ.

Όλες οι άλλες οι ΑΝΟΗΣΙΕΣ και οι απελπισμένες προσπάθειες ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗΣ και ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΣΗΣ που επιχειρούν σκοταδιστές σαν και τον Απολογητή ή τα φερέφωνα του, είναι απλά η κραυγή αγωνίας μπροστά στον χάρτινο πύργο του Ευαγγελισμού που τόσο εύκολα καταρρέει…..

samuel1974:
«Μετρήθηκες, ζυγίστηκες, διαιρέθηκες!!»

Ότι πεις ρε Σαμουήλ! Χατίρι θα σου χαλάσουμε στην κατάσταση που φτάσατε?

Γραφεις:
"Ο Ησαϊας μας μιλάει για τον Κύρο, ηγεμόνα της Περσίας"

Δε μου φαίνεται παράξενο ότι για σένα ο Κύρος είναι
ο πρώτος και ο εσχατος, που θεμελίωσε τη γη και τον ουρανό...

Όπως δε μου φαίνεται παράξενο το ότι για σένα ο Δαβιδ
γεννήθηκε προ εωσφόρου, εκ γαστρός του Θεού και είναι ο αιώνιος αρχιερέας...

Αφού λες ότι και το εδάφιο του Ιερεμία αναφέρεται στο Ισραήλ,
άρα το Ισραήλ θεμελίωσε ΚΑΙ αυτό τον ουρανό και τη γη ...και πάει λέγοντας...

Για πες μας:
Πόσοι ακόμα φτιάξανε τον κόσμο ορατό και αόρατο, εκτος από τα πρόσωπα που αναφέρεις;;;;;

Το Pασσιά ξεχάσαμε....

Γραφεις:
"Πάντως, κοίτα επιτέλους να σοβαρευτείς κακομοίρη, διότι με τέτοιες ανεγκέφαλες παπαγαλίες που έχεις επιδοθεί"

Κάποιος που ενδιαφέρεται να παρακολουθήσει την κουβέντα, θα διαπιστώσει το ποιος είναι "ανεγκέφαλος" και ποιος όχι.

quote:

---

ψηλός:
Ο Γίββων λέει
«Μέγα μέρος των έργων των αρχαίων, τα οποία σώζονταν ακόμη κατά τον ΙΒ αιώνα έχει απολεσθεί σήμερα. Οι ιππότες οι οποίοι ήσαν προσκυνητές, δεν βιάζονταν να διατηρήσουν ή να μεταφέρουν τους τόμους των βιβλίων, τα οποία ήσαν γραμμένα σε ξένη γλώσσα».

Να τι λέει ο επιφανής ’γγλος ιστορικός Γίββων, ο οποίος ως γνωστόν δεν διακατέχεται από φιλικά αισθήματα προς το Βυζάντιο
«Το πνεύμα του Ομήρου, του Δημοσθένους, του Αριστοτέλους, του Πλάτωνος, φώτιζε την Κωνσταντινούπολη. Οι πολυάριθμες ερμηνείες και τα σχόλια των Βυζαντινών εις τους κλασσικούς συγγραφείς δεικνύουν με πόση επιμέλεια ανεγινώσκοντο. Οι Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως απεκάθηραν την κοινήν γλώσσαν και ανέκτησαν την εύκολον χρήσιν της γλώσσης των προγόνων αυτών, η οποία είναι το αριστούργημα του ανθρώπινου πνεύματος. Η γνώσις των υπέροχων διδασκάλων, οι οποίοι είχαν μαγεύσει και διδάξει το μέγιστον από τα έθνη (τους Ρωμαίους) είχε καταστή πολύ κοινή. Η Κωνσταντινούπολη περιέκλειεν εις τον περίβολον αυτής τόσην επιστήμην και τόσα βιβλία, όσα δεν υπήρχαν σε όλας μαζί τας μεγάλας χώρας της Δύσεως».

Πηγή: http://www.forums.gr/showthread.php?threadid=4742

Γίββων
"Καθώς ο μουσουλμάνος, όταν προσεύχεται, στρέφει το κεφάλι του προς την Μέκκα, κατά τον ίδιο τρόπο και ο ιστορικός πρέπει να έχει το βλέμμα στραμμένο προς την Κωνσταντινούπολη".

Πηγή: http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/anakoinothenta.asp?archive=yes&what_sub=announce&etos=1999&id=133

Δυστυχώς δεν παραθέτουν σελίδα ή και τόμο. Αν σου είναι εύκολο, θα ήθελα πολύ να δω αν όντως, ο Γίββων αναφέρει σε κάποιο από τα έργα του τα παραπάνω.

---

Edited by - pr_gid on 12/09/2006 23:11:22

Παρακάτω δείχνονται μερικοί από τους Ρωμηούς της βυζαντινής εποχής που ασχολήθηκαν με τις θετικές επιστήμες.

Φυσικά, αναφέρονται ορισμένοι μόνο επιστήμονες κι όχι όλοι.

Με την απαρίθμηση του πλήθους των επιστημόνων, των συγγραμάτων τους και των εφευρέσεών τους καταρρίπτεται οριστικά η άποψη πως ένας πολιτισμός χιλίων εκατό χρόνων τάχα δεν έκανε τίποτα άλλο από το να ασχολείται με τη σωτηρία της ψυχής. Αναρωτιέται κανείς πώς γίνεται όλοι οι παρακάτω λόγιοι να ασχολήθηκαν με τις θετικές επιστήμες σε όλες τις περιόδους του Βυζαντίου, αφού υποτίθεται πως αυτές δεν ενδιέφεραν τους Ρωμηούς προγόνους μας του Βυζαντίου.

Δίδυμος(5ος-6ος αι.): συγγραφέας γεωπονικού έργου με τίτλο "Γεωργικά"

Ιουλιανός ο Αρχιτέκτων (5ος-6ος αι.): εφηύρε ένα μηχανισμό άντλησης νερού.

ΕΚΤΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Ανθέμιος ο Τραλλειανός, ο αρχιτέκτονας της Αγίας Σοφίας, κι αυτό τα λέει όλα.

Ισίδωρος ο Μιλήσιος, αρχιτέκτονας της Αγίας Σοφίας, ίδρυσε στην Κωνσταντινούπολη Σχολή Μηχανικών όπου διδάσκονταν έργα του Ευκλείδη ("Στοιχεία") και του Αρχιμήδη. Εξέδοσε και σχολίασε έργα του Ευτόκιου, Αρχιμήδη, Απολλώνιου, κατήρτισε την πρώτη συλλογή των έργων του Αρχιμήδη. Στον Ισίδωρο αποδίδεται η εφεύρεση ενός οργάνου για τη χάραξη υπερβολών.

Ισίδωρος ο Μιλήσιος ο Νεώτερος, μηχανικός και αρχιτέκτονας.

Ευτόκιος, μαθηματικός, μαθητής του Ισίδωρου

Ήρωνας, μαθηματικός

Ιεροκλής , γεωγράφος, συγγραφέας του έργου "Συνέκδημος" όπου παρατίθενται πληροφορίες για τις επαρχίες και 923 πόλεις της Αυτοκρατορίας.

Ιωάννης ο Φιλόπονος μαθηματικός και αστρονόμος.

Λεόντιος, μαθηματικός και μηχανικός, μαθητής του Ισίδωρου, συγγραφέας του "περί κατασκευής Αρατείας σφαίρας"

Διονύσιος ο Μικρός, αστρονόμος, συνέταξε πίνακες του Πασχαλίου από το 532 ώς το 627μ.Χ.

Ρητόριος ο Βυζαντινός, αστρονόμος, συγγραφέας του "Διήγησις και επίλυσης πάσης της αστρονομικής τέχνης" απαρτιζόμενου εξ 120 βιβλίων

Στέφανος ο Βυζάντιος, γεωγράφος, συγγραφέας του "Περί πόλεων"

Σωτήριχος, μαθηματικός, συγγραφέας του "σχόλια εις το ρητόν του δευτέρου βιβλίου της αριθμητικής του Νικομάχου Γερασηνού"

Βάσσος Κασσιανός (6ος-7ος αι.) σπουδαίος συγγραφέας γεωπονικών συγγραμάτων, εκ των οποίων το κυριότερο είναι το "Γεωπονικά", 26 βιβλίων, όπου για πρώτη φορά στην ιστορία αναφέρεται η χρήση χημικού λιπάσματος. Αναφέρει σχετικά ο Βάσσος: "συν αυτούς (τους ερεβίνθους) προβραχέντας μετά νίτρου(=λίπασμα) σπείρουσιν"

Τιμόθεος ο Γαζαίος (6ος-7ος αι.), ζωολόγος, συγγραφέας του "Περί τετραπόδων θηρίων των Ινδιών" τεσσάρων βιβλίων.

Αριστοφάνης ο Βυζάντιος (6ος-7ος αι.) ζωολόγος, συγγραφέας του "Περί ζώων επιτομή".

Πισίδης Γεώργιος (6ος-7ος αι.), λόγιος, ζωολόγος, αστρονόμος, συγγραφέας του "Εις την εξαήμερον" όπου γράφει ότι η γη είναι σφαιρική.

ΕΒΔΟΜΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Καλλίνικος, μηχανικός, αρχιτέκτων, εφευρέτης του περίφημου "υγρού πυρός".

Στέφανος ο Αλεξανδρεύς, μαθηματικός και αστρονόμος, συγγραφέας της "Περί της μαθηματικής τέχνης".

Θεόφιλος ο Εδεσσηνός (695-785) αστρονόμος.

ΕΝΑΤΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Θεοδήγιος, καθηγητής αστρονομίας και μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης.

Θεόδωρος ο Γεωμέτρης, καθηγητής γεωμετρίας στο Πανεπιστήμιο της Πόλης.

Λέων ο Μαθηματικός,
συνέλεξε και εξέδοσε έργα των Αρχιμήδη, Απολλώνιου, Διοφάντου, Ευκλείδη και Πτολεμαίου, σχολιάζοντάς τα. Συγγραφέας του έργου "Πρόχειροι κανόνες" που περιέχει αστρονομικούς πίνακες. Εφευρέτης του οπτικού τηλέγραφου. Ο Λέων κατασκεύασε δύο τέλεια συγχρονισμένα ρολόγια. Τοποθέτησε το ένα στο φρούριο του Λούλου στην Ταρσό (σημερινά σύνορα Τουρκίας- Συρίας) και το άλλο στο ηλιακόν του Φάρου, στην Κωνσταντινούπολη. Ανάμεσα στα δύο ρολόγια υπήρχε μια σειρά από επτά φρυκτωρίες, δηλαδή πύργους όπου άναβαν συνθηματικές φωτιές. Όλο το συστημα αποτελούσε έναν οπτικό τηλέγραφο που μπορούσε να μεταδώσει δώδεκα διαφορετικά μηνύματα, τα οποία αντιστοιχούσαν σε κάθε ώρα του ρολογιού. Π.χ. ώρα δώδεκα=αραβική επίθεση, ώρα μία=πυρκαγιά, κλπ. Έτσι, αν γινόταν αραβική επίθεση στα σύνορα της Κιλικίας η πρώτη φρυκτωρία άναβε στις δώδεκα ακριβώς και χάρη στο όλο μηχανισμό του Λέοντα, το μήνυμα έφτανε σε μία ώρα στο παλάτι της Πόλης.

Κωνσταντίνος ο Σικελός (9ος-10ος αι.), μαθηματικός, μαθητής του Λέοντα Μαθηματικού.

Λέων ΣΤ' ο Σοφός, αυτοκράτορας, συγγραφέας αστρονομικών συγγραμάτων κι ενός έργου σχετικού με τους κεραυνούς.

ΔΕΚΑΤΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Γρηγόριος, καθηγητής της αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, επινοητής ενός βελτιωμένου τύπου αστρολάβου, τον οποίο ονόμασε "κόσμημα μαθηματικόν".

Ήρωνας ο Βυζαντινός, μαθηματικός, μηχανικός, συγγραφέας των "Περί γεωδαισίας", "Πολιορκητικά" μαθηματικού συγγράματος, και των "Υπόμνημα εις την αριθμητικήν εισαγωγήν" και "Περί μετρήσεως".

Νικηφόρος ο Πατρίκιος, καθηγητής γεωμετρίας στο Πανεπιστήμιο της Πόλης.

ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Ζεβεληνός Ελευθέριος, αστρονόμος, συγγραφέας του έργου "Περί της δηλώσεως των αστέρων ενώσεων του τε Κρόνου και Διός εν τοις τριγώνοις".

Συμεών Σηθ, αστρονόμος, βοτανολόγος, ιατρός, συγγραφέας των "Σύνοψις φυσικής, περί χρείας των ουρανίων σωμάτων", "Σύνταγμα κατά στοιχείον πετρί τροφών δυνάμεων", "περί φουκάς", δηλαδή ζύθου.

Ψελλός Μιχαήλ, συγγραφέας μεταξύ άλλων και των "Επίλυσεις φυσικών ζητημάτων" σχετικού με μετεωρολογικά στοιχεία, "Περί λίθων δυνάμεως" με πίνακες ορυκτών και ορισμένες φυσικές ιδιότητές του, "Περί μεγάλου ενιαυτού" σπουδαίου αστρονομικού έργου. Πίστευε πως οι φθορές και οι γενέσεις της ύλης γίνονται από αίτια φυσικά και όχι από μυστικές δυνάμεις.

Μιχαήλ Εφέσιος, (11ος-12ος αι.) συγγραφέας φυσικών έργων, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης.

Ευστράτειος Νίκαιας, συγγραφέας μιας μετερεωλογικοαστρονομικής εργασίας.

ΔΩΔΕΚΑΤΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Γλυκάς Μιχαήλ, αστρονόμος, συγγραφέας του "Ει χρη μαθηματικήν επιστήμην αποτρόπαιον ηγείσθαι παντάπασιν" όπου δείχνει ότι θα έπρεπε να χαραχθεί η διαχωριστική γραμμή μεταξύ αστρολογίας και αστρονομίας.

Θεόδωρος ο Πρόδρομος, λόγιος, συγγραφέας μιας μαθηματικής πραγματείας με τίτλο "Περί μεγάλου και μικρού" και του έργου "Μαθημάτων αστρονομίας".

Ιωάννης ο Καματηρός, λόγιος, συγγραφέας μεταξύ άλλων και του "Περί της του αστρολάβου χρήσεως".

Νεόφυτος ο Μοναχός, συγγραφέας του "Σχόλιον στα ψηφία κατ' Ινδούς" όπου χρησιμοποιεί τα ανατολικά αραβικά αριθμητικά ψηφία.

Νικηφόρος Βλεμμύδης, λόγιος συγγραφέας μεταξύ άλλων και των έργων "Γεωγραφίαν συνοπτική", "ΙΣτορία περί της Γης εν συνόψει" όπου πραγματεύεται το μέγεθος και την στρογγυλότητα της Γης, "Περί Ουρανού και Γης, χρόνου και ημερών" αστρονομικό, "Επιτομή φυσικής" 31 βιβλίων, ενός από τα σπουδαιότερα συγγράματα της μεσαιωνικής βιβλιογραφίας για τα φυσικά φαινόμενα.

ΔΕΚΑΤΟΣΤΡΙΤΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Ακροπολίτης Γεώργιος, λόγιος, συγγραφέας μαθηματικών και αστρονομικών έργων, δικαιολόγησε επιστημονικότατα την αιτία της έκλειψης του ηλίου στα 1239.

Μανουήλ Ολόβολος, διευθυντής του Πανεπιστημίου της Πόλης, συγγραφέας του αστρονομικού έργου "Περί της του ηλίου εκλείψεως".

Γεώργιος ο Κύπριος, συγγραφέας γεωμετρικών και γεωγραφικών πραγματειών.

Παχυμέρκης Γεώργιος, μαθηματικός και αστρονόμος. Λύνει προβλήματα β' βαθμού, γραμμικά συστήματα και προχωρεί στην λύση της εξίσωσης χ^3 - 4*χ^2 + χ -4 = 0. Συγγραφέας των "Είκοσι κεφάλαια αριθμητικής", του 454σέλιδου έργου με τον τίτλο "Σύνταγμα των τεσσάρων μαθημάτων αριθμητικής, μουσικής, γεωμετρίας, και αστρονομίας".

Χούμνος Νικηφόρος, λόγιος, ασχολήθηκε με τις φυσικές επιστήμες και την μετεωρολογία.

Πλανούδης Μάξιμος, μαθηματικός και αστρονόμος, συγγραφέας των "Ψηφοφορία κατ' Ινδούς" όπου εισάγονται αραβικοι αριθμοί, και το ψηφίο μηδέν "0", "Σχόλια αριθμητικής Διοφάντου" κ.ά.

ΔΕΚΑΤΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΑΙΩΝΑΣ

Βρυένιος Μανουήλ, μαθηματικός και αστρονόμος, συγγραφέας του έργου "Σφαιρικά τινά και εποπτικά", και ενός συγγράματος για την θεωρία της μουσικής. Σχολίασε Ευκλείδη, Πτολεμαίο κ.ά.

Μετοχίτης Θεόδωρος, λόγιος, συγγραφέας 120 δοκιμίων για τις φυσικομαθηματικές επιστήμες, τα σπουδαιότερα εκ των οποίων είναι "Στοιχείωσις εν τη αστρονομική επιστήμη" 91 βιβλίων, "Δια τα μηχανών έργα", "Υπομνηματισμοί και σημειώσεις γνωμικαί". Σχολίασε Πτολεμαίο ("Μαθηματική Σύνταξις") , Αριστοτέλη (φυσικά)

Φιλής Μανουήλ, λόγιος, συγγραφέας των "Περί ζώων ιδιότητος" και "ΠΕρί φυτών".

Τρικλίνιος Δημήτριος, λόγιος, συγγραφέας αστρονομικών έργων, έκανε αστρονομικές παρατηρήσεις με ένα όργανο αστρονομικό που μετρούσε το ύψος των αστέρων, του εντοιχισμένου τετράντα.

Βαρλαάμ ο Καλαβρός, καθηγητής μαθηματικών και αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, συγγραφέας έργων μεταξύ άλλων και των "Αριθμητική απόδειξις των γραμμικώς εν τω δευτέρω στοιχείω αποδειχθέντων", "Λογιστική" 6 βιβλίων που αναφέρεται στον αριθμητικό λογισμό με ακέραιους αριθμούς, και κλάσματα συνήθη και εξηκονταδικά, "Περί ορφθογωνίων τριγώνων". Ίδρυσε σχολή μαθηματική και αστρονομική στην Θεσσαλονίκη.

Νικηφόρος Γρηγοράς, μαθηματικός και αστρονόμος. Στα 1325 κατάλαβε με δικές του μετρήσεις το σφάλμα του Ιουλιανού ημερολογίου το οποίο και διόρθωσε. Υπολόγισε όλες τις εκλείψεις του ηλίου της τελευταίας χιλιετίας. Βελτίωσε τον αστρολάβο έτσι ώστε ο αστρονόμος να βρίσκει με ορισμένη μέθοδο με κάθε δυνατή ακρίβεια σε δεδομένο χρόνο τις θέσεις των αστέρων.

Χιονιάδης Γρηγόριος, συγγραφέας του "Πίνακες αστρονομικοί", δίδαξε αστρονομία στη Σχολή της Τραπεζούντας. Μετέφρασε περσικά αστρονομικά έργα.

Λυκίτης Κωνσταντίνος (13ος-14ος αι.), δίδαξε αστρονομία στην Ακαδημία των θετικών επιστημών στην Τραπεζούντα, όπου και ίδρυσε αστεροσκοπείο. Ασχολήθηκε και με την οπτική.

Πεδιάσιμος Ιωάννης (13ος-14ος αι.), πρύτανης του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, συγγραφέας των "Γεωμετρία" και "Σύνοψις περί μετρήσεως και μερισμού γης" όπου ασχολείται με τα εμβαδά. Σχολίασε Πτολεμαίο και Κλεομήδη. Διαπραγματεύθηκε τον διπλασιασμό του κύβου.

Μελιτηνιώτης Θεόδωρος(1310-1389), συγγραφέας του μνημειώδους έργου "Αστρονομική τρίβιβλος" 9 βιβλίων, και πρύτανης της Πατριαρχικής Σχολής της Κωνσταντινούπολης.

Αργυρός Ισαάκ (1310-1372), μαθηματικός και αστρονόμος, μαθητής του Νικηφόρου Γρηγορά, συγγραφέας μεταξύ άλλων και των έργων "Μέθοδος κατασκευής αστρολαβικού οργάνου", "Μέθοδοι λογικαί ηλιακών και σεληνιακών κύκλων", "Περί εύρέσεως των τετραγωνικών πλευρών των μη ρητών τετραγώνων αριθμών".

Ραβδάς Νικόλαος, λόγιος και μαθηματικός, συγγραφέας των έργων "Παράδοσις σύντομος και σαφέστατη της ψηφοφορικής (=αριθμητικής) επιστήμης" και "Πολιτικών (=πρακτικών) λογαριασμών μέθοδος". Το πρώτο έργο αναφέρεται σε κλάσματα και τους δεκαδικούς αριθμούς, στο δεύτερο αναφέρεται η γνωστή σε όλους μέθοδος των τριών.

Μοσχόπουλος Μανουήλ, λόγιος και μαθηματικός, συγγραφέας του "Παράδοσις εις την εύρεσιν των τετραγώνων αριθμών" που συνίσταται στην διάταξη ν^2 ακεραίων μέσα σε ένα τετράγωνο με ν γραμμές και ν στήλες έτσι ώστε οι αριθμοί που διατάσσονται σε κάθε γραμμή, σε κάθε στήλη, και σε κάθε διαγώνιο να έχουν το άθροισμα ν*(ν^2 +1)/2

Βαλσαμών Μιχαήλ, μαθηματικός, θεωρούμενος ως ο επιφανέστερος των Ρωμηών κανονολόγων, καθηγητής στην Πατριαρχική Σχολή.

Γεώργιος ο Γεωμέτρης, μαθηματικός, συγγραφέας του "Μέθοδος της γεωμετρίας".

Δημήτριος Πεπαγωμένος, ζωολόγος, πτηνολόγος, φαρμακολόγος, συγγραφέας των "Περί της των ιεράκων ανατροφής και θεραπείας", "Κυνοσόφιον", "Ορνεοσόφιον" κ.ά.

Καβασίλας Νικόλαος, λόγιος, μαθηματικός και αστρονόμος. Σε επιστολή του αποδίδει τις παλίρροιες στην έλξη που προκαλεί η δύναμη της σελήνης, η οποία διαδίδεται ευθύγραμμα μαζί με το φώς της. Στην ίδια επιστολή δίνει μια ερμηνεία στα αίτια του σχηματισμού του ουράνιου τόξου, ερμηνεία παρόμοια με αυτή των δυτικών οπτικών του 17ου αι. Εκτέλεσε πειράματα πάνω στη διάθλαση του φωτός και στην πορεία των ακτίνων, μέσα σε μια διάφανη σφαίρα με νερό.

Λιβαδηνός Ανδρέας, λόγιος, συγγραφέας του γεωγραφικού "Περιήγησις"¨.

Μανουήλ ο Τραπεζούντιος, λόγιος μαθηματικός και αστρονόμος, μαθητής του Χιονάδη. Δίδαξε μαθηματικά και αστρονομία στη σχολή της Τραπεζούντας.

Προδρομηνός Νεόφυτος, βοτανολόγος, συντάκτης βοτανολογικού λεξικού.

Χρυσοκόκκης Γεώργιος, αστρονόμος, μαθηματικός, και γεωγράφος. Δίδαξε αστρονομία στη σχολή της Τραπεζούντας. Εργα του: "Περί της επωνυμίας πόλεων και τόπων", "Πως ο της σελήνης ευρίσκεται κύκλος" κ.ά.

Χορτασμένος Ιωάννης (1370-1437), λόγιος, μαθηματικός, αστρονόμος. Στα χειρόγραφά του αναφέρονται σχόλια στο πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου.

Μερικές από τις σχολές της Ρωμανίας που λειτούργησαν κατά τις διάφορες περιόδους:

Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης (το οποίο λειτούργησε σχεδόν αδιάλλειπτα από το 330 ώς το 1453)

Σχολή της Βηρυτού

Σχολή της Αντιοχείας

Σχολή της Έδεσσας

Σχολή της Περγάμου

Σχολή της Αλεξανδρείας

Πατριαρχική Σχολή

Σχολή της Νίκαιας

Σχολή του Μυστρά

Σχολή της Σκάμανδρου στην Τρωάδα

Ακαδημία των θετικών επιστημών της Τραπεζούντας.

Σχολή της Σμύρνης

Σχολή της Γάζας

Σχολή της Καισάρειας

Σχολή της Δαμασκού.

Σχολή της Εφέσου

Πηγή: http://www.geocities.com/porta_aurea/romepist.html

Η ιατρική στο Βυζάντιο.
Απόδειξη πως το Βυζάντιο είχε σπουδαίο ιατρικό πολιτισμό, και καθόλου "μεσαίωνας" δεν ήταν:

Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΊΟΥ
Από το «Τυπικόν» του Αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού (1118-1143) για το νοσοκομείο της Μονής Παντοκράτορος στην Κωνσταντινούπολη.

«Η Αυτοκρατορική Μεγαλειότητά μου αποφάσισε την ίδρυση και ενός νοσοκομείου για 50 ασθενείς. Ορίζω τα εξής: Να υπάρχουν πενήντα άνετα κρεβάτια για τους εισαγόμενους’ δέκα από αυτά τα πενήντα κρεβάια να προορίζονται για ασθενείς με ανοικτές πληγές ή κατάγματα, οκτώ για ασθενείς με οφθαλμικές, κοιλιακές ή άλλες σοβαρές παθήσεις, δώδεκα για γυναίκες ασθενείς και τα υπόλοιπα για τους συνηθισμένους αρρώστους. Αν οι πτέρυγες για τις πληγές, τις οφθαλμικές παθήσεις και τα άλλα ιδιαιτέρως επώδυνα νοσήματα δεν είναι πλήρεις, τα ελεύθερα κρεβάτια α διατίθενται σε συνηθισμένους αρρώστους

Κάθε κρεβάτι να έχει ένα στρώμα, μια κουβέρτα και ένα μαξιλάρι’ το χειμώνα να διατίθενται δύο επιπλέον κουβέρτες.

Τα πενήντα κρεβάτια μοιράζονται σε πέντε πτέρυγες. ΣΕ κάθε πτέρυγα να υπάρχει και ενα επικουρικό κρεβάτι, που να προορίζεται για επείγουσες περιπτώσεις, αν όλα τα υπόλοιπα κρεβάτια είναι ήδη κατειλημμένα. Εκτός από αυτά τα επικουρικά κρεβάτια , να υπάρχουν και άλλα έξι κρεβάτια με ένα άνοιγμα στο στρώμα για τους ασθενείς που δεν μπορούν καθόλου να κινηθούν, είτε επειδή η αρρώστειά τους του είναι πολύ επώδυνη είτε επειδή είναι εξαντλημένοι είτε εξαιτίας της μακρόχρονης κατάκλισης. Για τους φτωχότερους ασθενείς και για όσους έχουν προσβληθεί από τις φοβερότερες παθήσεις να υπάρχουν μονίμως 15-20 πουκάμισα και εσώρουχα, με τα οποία να ντύνονται μόλις εισάγωνται στο νοσοκομείο, ενώ τα δικά τους πουκάμισα να πλέοννται και να φυλάγονται ώσπου οι κάτοχοί τους θεραπευτούν και βγούν από το νοσοκομείο.

Κάθε χρόνο τα φθαρμένα σεντόνια και εσώρουχα πρέπει να αντικαθίστανται, οι μαξιλαροθήκες πρέπει να αφαιρούνται και το περιεχόμενό τους να ανανεώνεται’ τα σκισμένα υφάσματα πρέπει να αλλάζονται. Κατόπιν να ράβονται ξανά, ώστε οι ασθενείς να αισθάνονται άνετα. Τα παλια κλινοσκεπάσματα και εσώρουχα, αν μπορούν να χρησιμοποιηθούν και πάλι από τους ασθενείς, να παραδίδονται για φύλαξη στον διαχειριστή του νοσοκομείου, αλλιώς να μοιράζονται στους φτωχούς.

Εφόσον τα πενήντα κρεβάτια είναι κατανεμημένα σε πέντε πτέρυγες, σε κάθε πτέρυγα να έχουν υπηρεσία δύο γιατροί, τρεις αρχινοσοκόμοι, δύο βοηθητικοί νοσοκόμοι και δύο υπηρέτες. Από το προσωπικό του νοσοκομείου, τέσσερις νοσοκόμοι και μια νοσοκόμα, δηλαδή ένα άτομο για κάθε πτέρυγα, πρέπει να διανυκτερεύουν κοντά στους αρρώστους.

Στη γυναικεία πτέρυγα να έχουν υπηρεσία δύο γιατροί και μια γιατρίνα, επίσης τέσσερις αρχινοσοκόμες, δύο βοηθητικές νοσοκόμες και δύο υπηρέτριες. Από τους γιατρούς των διαφόρων πτερύγων οι δύο πρώτοι ονομάζονται πρωτομηνίτες.

Εκτός από τους γιατρούς που υπηρετούν σε κάθε πτέρυγα, να υπάρχουν και δύο πριμικήριοι (διαχειριστικοί υπάλληλοι), ένας καθηγητής της ιατρικής, δύο λογιστές και για τα εξωτερικά ιατρεία άλλοι τέσσερις γιατροί – δύο χειρουργοί και δύο ειδικοί για εσωτερικές παθήσεις. Οι δύο χειρούργοι να εξυπηρετούν και τη γυναικεία πτέρυγα, αν παρουσιαστεί εκεί ανάγκη χειρουργικής επεμβάσεως. Οι τέσσερις γιατροί των εξωτερικών ιατρείων να έχουν στη διάθεσή τους τέσσερις αρχινοσοκόμους και τέσσερις βοηθητικούς νοσοκόμους, από τους οποίους οι δύο πρέπει να εξυπηρετούν εξαλλάξ ανά ένα μήνα και τις ανάγκες του μοναστηριού. Ολόκληρο το ιατρικό προσωπικό χωρίζεται σε δύο ομάδες: η μια ομάδα θα έχει υπηρεσία τον ένα μήνα, η άλλη ομάδα τον επόμενο. Το ίδιο θα ισχύει και για τους δύο πριμικήριους.

Οι γιατροί πρέπει να επισκέπτονται τακτικά το νοσοκομείο κάθε μέρα. Από την αρχή του Μαϊου ώς τη γιορτή του Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου) πρέπει να το επισκέπτονται και τα βράδια. Μετά την προσήκουσα προσευχή πρέπει να εξετάζουν τους ασθενείς με προσοχή και ευσυνειδησία, να κάνουν πλήρη και ακριβή διάγνωση της πάθησης του καθενός, να ορίζουν στον καθένα τα κατάλληλα φάρμακα και να δίνου τις σωστές οδηγίες. Πρέπει να δείχνουν σε όλους ευσυνειδησία, γιατί κάποτε θα δώσουν λόγο γι’ αυτό στον Παντοδύναμο.

Οι πριμικήριοι επίσης πρέπει να επισκέπτονται, ο καθένας το μήνα που έχει υπηρεσία, κάθε μέρα τις πτέρυγες και να ρωτούν κάθε ασθενή χωριστά πώς νοσηλεύεται και αν το προσωπικό τον περιποιείται όπως πρέπει. Πρέπει να προσπαθεί να διορθώσει τα λάθη και τις παραλείψεις που έγιναν και να επιπλήττει αυστηρά τους υπαίτιους. Επίσης πρέπει να επιθεωρεί την τροφή των ασθενών και τις υπόλοιπες υπηρεσίες που τους προσφέρονται καθημερινά. Πρέπει να επαγρυπνεί για όλα και να περιποιείται τον καθένα. Γι’ αυτό ο πριμικήριος δεν πρέπει να ανήκει σε μια ορισμένη πτέρυγα, παρά το καθήκον του είναι αποκλειστικά η επίβλεψη ολόκληρου του οργανισμού.»

Συνολικά το νοσοκομείο του Παντοκράτορος είχε 11 υπηρέτες, 5 πλύντριες, 2 μάγειρους, 2 αρτοποιούς, 1 κλητήρα, 1 θερμαστή, 1 ιπποκόμο για τα άλογα των γιατρών, 1 θυρωρό, 4 σαβανωτές, 1 μυλωνά, 1 καθαριστή αποθηκών, κι έναν για να τροχίζει τα χειρουργικά εργαλεία.

Τέτοια νοσοκομεία που λεγόταν «ξενώνες» υπήρχαν και στις άλλες πόλεις. Η Αντιόχεια τον 12ο αι. είχε δύο παρόμοια νοσοκομεία, η Θεσσαλονίκη ένα κ.ο.κ.

Ο ιστοριογράφος Κίνναμος αναφέρει πως επί αυτοκρατορίας Μανουήλ Α΄ Κομνηνού οι ασθενείς μπορούσαν να προμηθεύονται νέα σκευάσματα φαρμάκων από τους «ξενώνας της πόλεως».

Μισθοί γιατρών: ο Οστρογκόρσκυ αναφέρει ότι ένας ανειδίκευτος εργάτης έπαιρνε βασικό μισθό ένα νόμισμα (περίπου 5 γρ. χρυσού). Ο πριμμικάριος έπαιρνε 11,75. Οι γιατροί που υπηρετούσαν στις πτέρυγες 10. Οι περισσοί άλλοτε έπαιρναν μισθό, κι άλλοτε έκαναν εξάσκηση. Υπάρχουν μαρτυρίες πως οι γιατροί των νοσοκομείων παρόλο που εργάζονταν 7 μέρες την εβδομάδα στα νοσοκομεία τους, διατηρούσαν και ιδιωτική απασχόληση. Για όσο καιρό δεν δούλευαν στα νοσοκομεία τους, οι ημιαπασχολούμενοι (μισό χρόνο) ιατροί έπαιρναν μικρό επιμίσθιο ίσο ή λιγότερο από το μισθό του ανειδίκευτου.

Σημαντικότερα συγγράματα ιατρικής:

Το "Περί της ανθρώπου κατασκευής" του Θεόφιλου,

η δωδεκάτομη "Παθολογία" του εκ Τράλλεων Αλεξάνδρου όπου δίνονται λεπτομέρειες για 120 εγχειρήσεις, από τη μαστεκτομή ώς την αφαίρεση ουρόλιθων,

η "Ιατρική εγκυκλοπαίδεια" του Θεόφιλου Νόννου,

το "Περί ανατομικής του ανθρώπου" του μοναχού Μελέτιου,

το «Υπόμνημα» του Παύλου Αιγινήτη,

η «Σύνοψις ιατρική» του Λέοντα Μαθηματικού,

το «Δυναμικό» του Νικόλαου Μυρεψού,

η «Ιατρική μέθοδος», η «Θεραπευτική μέθοδος» και το «Περί ούρων» του Ιωάννη Ακτουάριου,

το «Ιατρικά εκκαίδεκα» του Αέτιου 16 τόμων, εκ των οποίων ο 7ος αφορά την οφθαλμολογία (φάρμακα και επεμβάσεις),

η «Σύνοψη της Ιατρικής» των Νικήτα και Λέοντα (9ος αι.) που αναφέρεται σε χειρουργικά θέματα και εργαλεία.

Στο Βυζάντιο γίνονταν επιτυχείς εγχειρήσεις δύσκολες, όπως η εγχείρηση διαχωρισμού σιαμαίων τον 10ο αι., ενδοκυστικής λιθοτριψίας (8ος αι. «βίος αγ.Θεοφάνους» όπου αναφέρεται ότι ειδικά εργαλεία μπήκαν στην κύστη δια της φυσικής οδού και έτριψαν τους λίθους), ενδοκαυτηρίασης ουρήθρας (11ος αι. , στον Ισαάκ Α’ Κομνηνό) κ.ά.

Ο γιατρός Ιωάννης Ακτουάριος τον 14ο αι. πρώτος ανακάλυψε το παράσιτο της ταινίας, τον "τριχοκέφαλον άνισον", όπως αναφέρει ο Ράνσιμαν.

Αλλού, π.χ. στο βίο του Ιωάννη Εφέσου του 6ου αι. αναφαίρεται πως αφού κάποιος γνωστός του προσβλήθηκε από γάγραινα των βουβώνων, η οποία προχωρούσε ώσπου αυτός έπαθε ανουρία, ζήτησε βοήθεια από το γιατρό ο οποίος του πέρασε μεταλλικό καθετήρα για να μπορεί να ουρεί, με αποτέλεσμα να ζήσει άλλα 18 χρόνια.

Ή μια άλλη περίπτωση, που αναφέρεται στο
«θαύματα του Αγίου Στεφάνου», (7ος αι.) όπου ένας διάκος στην Αγία Σοφία, ονόματι Στέφανος, αρρώστησε από μια νόσο των βουβώνων. Πήγε στον «ξενώνα του Σαμψών» και νοσηλεύτηκε σε ένα κρεβάτι δίπλα στο οφθαλμολογικό τμήμα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής τοου εκεί έκανε πρώτα καυτηριασμό, μετά χειρουργήθηκε κι έφυγε υγιής.

Πηγή: http://www.geocities.com/porta_aurea/kanonismos_xenona.html

Αυτά τα λίγα ενδεικτικά περί βυζαντινού πολιτισμού.

...
και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί
να κατρακυλήσεις πιο βαθιά
στου Κακού τη σκάλα,
για τ' ανέβασμα ξανά που σε καλεί
θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!
Τα φτερά,
τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!

quote:

---

Εδώ ταιριάζει να πούμε
"Για φάτε έναν Ελληναρά!!!!!!!!"
Τόσο ανθελληνικό φανατισμό και τόση πώρωση τη συναντάμε και στις γνωστές σκοπιανές και βουλγάρικες ιστοσελίδες.
Αναρωτιέμαι αν διαβάζεις τα δικά τους βιβλία ιστορίας Σεσόστρη;;;
Ψηλός

---

quote:

---

quote:

---

Εδώ ταιριάζει να πούμε
"Για φάτε έναν Ελληναρά!!!!!!!!"
Τόσο ανθελληνικό φανατισμό και τόση πώρωση τη συναντάμε και στις γνωστές σκοπιανές και βουλγάρικες ιστοσελίδες.
Αναρωτιέμαι αν διαβάζεις τα δικά τους βιβλία ιστορίας Σεσόστρη;;;
Ψηλός

---

Τώρα εκτός από δωδεκαθεϊστής έγινα και εθνικώς ύποπτοςΨηλέ;;;
Πάλι καλά που με είπες σκέτο Βουλγαρολόγο και όχι και Εαμοβούλγαρο όπως συνηθιζόταν παλιά .
Στην πρώτη παράγραφο δεν θα πέσω χαμηλά για να σου απαντήσω , στην δευτερη όμως θα σου πω ναι , ότι διαβάζω όλα τα βιβλία και όχι μόνο αυτά που μου επιτρέπει ο πνευματικός μου , όπως συνηθίζεται παρά τοις χριστιανοίς .

---

quote:

---

Ψηλός
Και τέλος, φίλε Σεσόστρη,
βαζισόμενος στα όσα παρέθεσε ο macedon και ο pr_gid, βλέπουμε πως ως και Γίββων (που είναι γνωστός για τα όχι και τόσο φιλικά του αισθήματα για το Βυζάντιο), αναφέρει/παραδέχεται ότι η Κωνσταντινούπολη διαφύλαξε την αρχαία γνώση και αυτοί που ευθύνονται για την καταστροφή των αρχαίων συγγραμμάτων είναι οι διάφορες κατακτήσεις και λεηλασίες που υπέστη η ίδια.

---

Εγώ προσωπικά ούτε παράθεσα ούτε υποστήριξα ούτε βρήκα μέσα στο έργο του Edward Gibbon οτιδήποτε να τεκμηριώνει πως η Κωνσταντινούπολη διαφύλαξε την αρχαία γνώση. Αυτό που λέει ο Gibbon είναι ότι στην Κωνσταντινούπολη οι άνθρωποι διαβάζανε γύρω στο 10ο αιώνα την αρχαία γνώση. Για λεηλασίες επίσης δε μίλησα. Μη βάζεις στο στόμα μου πράγματα που δεν είπα σε παρακαλώ.

Όσο για τις απόψεις του Gibbon προς το Βυζάντιο, δεν είναι ούτε εχθρικές ούτε φιλικές. Την "εχθρότητα για το Βυζάντιο" την εφηύραν ορισμένες ανιστόρητες χριστιανικές ιστοσελίδες όταν ανακαλύψανε πως ο Gibbon κατέγραφε στο έργο του (και) τα εγκληματικά γεγονότα του χριστιανισμού. Ο Gibbon ιστορία έγραψε, δεν έκανε δημόσιες σχέσεις για να είναι φιλικός ή εχθρικός.

quote:

---

Ψηλός
Αν είναι έτσι, τότε τι ζητάτε από τους προγόνους μας και τους κατηγορείτε άδικα;;

---

Δυστυχώς οι δικοί μου πρόγονοι, δεν είχαν καμία σχέση με τους Ρωμαίους, χριστιανούς ή πολυθεϊστές. Οι δικοί μου πρόγονοι ήταν Έλληνες και κυνηγήθηκαν ανηλεώς από το Ρωμαϊκό Κράτος μέχρι να γίνουν χριστιανοί.

quote:

---

Ψηλός
Η πώρωση και ο φανατισμός είναι άτιμο πράμα!

---

Αυτό δεν θα το σχολιάσω. Απλά θα ρωτήσω αν έχετε στο σπίτι καθρέφτη...

macedon

Άσχετε Σαμουήλ, δεν μου προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι και πάλι δεν γνωρίζεις την θέση που έχει ο Κύρος στο σχέδιο του Γιαχβέ! Εάν συνεχίσεις να παπαγαλίζεις τα όσα τσιμπάς εδώ και εκεί από τον Απολογητή, ποτέ δεν πρόκειται να μάθεις κάτι ολοκληρωμένα.

Όπως έχω πει, ο Κύρος αποκαλείται ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ως «βοσκός του Κυρίου» (Ησαΐας 44:28) ή «Κεχρισμένος» (Ησαΐας 45:1), πράγμα που αποδεικνύει ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ που έχει το πρόσωπο του για την ευημερία και ομαλή μετάβαση του Ισραήλ στα υποσχόμενα.

Τα όσα μας κοπανάς, δίχως να είσαι σε θέση να κατανοήσεις την σημασία των αναφορών, είναι άσχετες μεταξύ τους αναφορές, καθώς όποτε και να πάρουμε βήμα προς βήμα τα όσα ως «αποδείξεις» φέρνεις απλά αναδεικνύεται η παραποίηση και η πλαστογραφία που συστηματικά επιχειρείται.

Αδίκως όμως….

samuel1974:
«Όπως δε μου φαίνεται παράξενο το ότι για σένα ο Δαβιδ
γεννήθηκε προ εωσφόρου, εκ γαστρός του Θεού και είναι ο αιώνιος αρχιερέας...»

Αποδείχθηκε ήδη εδώ και πολλά μηνύματα ότι αυτή η αναφορά σχετίζεται με τον «αιώνιο αρχιερέα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ», κάτι που είναι τιμή και αξίωμα για τον Μέγιστο Βασιλέα, τον Δαβίδ, τον Βασιλέα που ΕΠΕΛΕΞΕ Ο ΓΙΑΧΒΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΕΙ Ο ΜΕΣΣΙΑΣ «ΥΙΟΣ ΔΑΒΙΔ».

Άσε λοιπόν τις μπαρούφες σας, διότι μέχρι τώρα ουδέποτε μπόρεσες να αποδείξεις έστω και το ελάχιστο από τα όσα δήθεν ως «αλήθεια» κόπτεστε.

samuel1974:
«Για πες μας:
Πόσοι ακόμα φτιάξανε τον κόσμο ορατό και αόρατο, εκτος από τα πρόσωπα που αναφέρεις;;;;;»

Οι εικασίες και τα παραμύθια είναι μέρος της δικής σου πίστης και όχι της δικής μου Σαμουήλ. Ανέφερε μου συγκεκριμένα εδάφια και περιπτώσεις, και θα λάβεις τις δέουσες απαντήσεις.

Όπως πάντα με άλλα λόγια.

samuel1974:
«Το Pασσιά ξεχάσαμε..»

Τον Ρασσιά δεν τον γνωρίζω, αλλά φαίνεται να τον γνωρίζεις εσύ και ο Απολογητής σου πολύ καλύτερα φίλτατε!!

Πάντως, δεν μπορώ να φανταστώ να λέει τίποτα πιο ευφάνταστο από τα όσα τραγελαφικά και μυθολογικά εξιστορεί η Αγία Γραφή Σαμουήλ! Δεν λέω, στα παραμύθια τα πάτε εξόχως καλά!!

samuel1974:
«Κάποιος που ενδιαφέρεται να παρακολουθήσει την κουβέντα, θα διαπιστώσει το ποιος είναι "ανεγκέφαλος" και ποιος όχι.»

Να είσαι απολύτως σίγουρος!!

samuel1974:
«Εγώ πάντως δε σου κάνω τη χάρη, να ρίξω την κουβέντα στο επίπεδο της χυδαιολογίας που προσπαθείς απελπισμένα να την σύρεις, επειδή ξέφτισαν τα επιχειρήματα σου, δηλαδή ο "βρυχηθμός σου αποδείχτηκε εν τελει πορδίτσα", όπως σου είχε πει και ο ΑΝΑΣΤΗΜEΝΟΣ.»

Κοίτα να δεις Σαμουήλ, κάτι ημιμαθείς νέο-ζηλωτές σαν εσένα και τον Ανα-στημένο, τους έχω δει ούκ ολίγες φορές να προσπαθούν να δημιουργήσουν (βλακωδέστατα) εντυπώσεις. Με αφήνει παγερά αδιάφορο το τι νομίζεις ή όχι, με αφήνει παγερά αδιάφορο το εάν θα μου κάνεις (όπως νομίζεις..) την Α ή την Β… «χάρη».

Ο κλειστός ορίζοντας των διαφόρων περιοδευόντων Εσχατολάγνων Μεσσιανιστών, όπως εσύ και ο ομοϊδεάτης σου που ανέφερες, είναι ηλίου φαεινότερο ότι δεν πρόκειται ποτέ να διευρυνθεί, καθώς ο εγκιβωτισμός της σκέψης έχει προ πολλού ξεπεράσει κάθε όριο και ανοχή λογικής κρίσης.
Ωστόσο, η αξία της συμμετοχής σας έγκειται στο να μπορεί ο αναγνώστης να βλέπει τι είδους «λογική» πρεσβεύετε εσείς οι «πιστοί χριστιανοί», και έτσι να έχουμε ζωντανά παραδείγματα αυτής της κοσμοθεωρίας που ολοένα και βρίσκει τον τόπο που ανήκει: στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Αυτό που έχει αξία για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο (και όχι γονυπετή αλογο όν..), είναι το γεγονός ότι θεμελιώδες προτέρημα είναι να έχουμε επίγνωση του ότι είμαστε μόνοι μας επάνω στη γη, ότι δεν υπάρχει κάποιο «θεϊκό χέρι» να μας σώσει και να μας χωρίσει, να μας επιβραβεύσει και να μας τιμωρήσει.

Είναι θεμελιώδες να έχουμε επίγνωση των προτερημάτων και των αδυναμιών μας.

Είναι θεμελιώδες να έχουμε επίγνωση του ότι οι μύθοι δύσκολα αποτινάσσονται, όπως και ο πολλά και συνεχώς υποσχόμενος χριστιανισμός, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να αντιληφθούμε ότι ακόμα πιο δύσκολα αναζωογονούνται οι μύθοι όταν η ζωή έχει φύγει από μέσα τους.

Και για να έρθω λίγο κοντύτερα σου, ας κάνουμε αυτό που έκαναν και τότε ορισμένοι ριζοσπάστες Γνωστικοί. Αναζωογόνησαν την αιώνια φιλοσοφία, ξαναδουλεύοντας την και δίνοντας της μια μορφή που ήταν προσιτή στην εποχή τους.

Τώρα, είναι η ώρα να κάνουμε και εμείς το ίδιο. Αναχρονιστικές και μισαλλόδοξες σκέψεις όπως αυτές του Μονοθεϊσμού και των «εξ αποκαλύψεως» παραμυθάδων, βρίσκονται στο μέλλον κάπου μεταξύ φοκλόρ και διδασκαλία νεότερης μυθολογίας..

Εξάλλου, λίγοι σκεπτόμενοι πλέον θα επέλεγαν να απεικονίσουν την έννοια της υπερβατικής ταύτισης με το σώμα, με την τερατώδη εικόνα ενός ανθρώπου που βασανίζεται μέχρι θανάτου.

Δε θα σταθώ στο παραλήρημα αυταρέσκειας που επιδίδεσαι, δε θα σταθώ επίσης ούτε στις καμουφλαρισμένες σου βρισιές του στυλ "εγκιβωτισμένη σκέψη", αλλα ούτε στους αφρούς που βγάζεις από το στόμα σου, όταν αναφέρεσαι στον χριστιανισμό όπως "βασανισμός του ανθρώπου μέχρι θανάτου", θα σταθώ στο αρχικό θέμα της κουβέντας.

Προσπάθειες απόδειξης της δήθεν μη αναφοράς της Βίβλου στο ένα η στο άλλο δογμα της Ορθοδοξίας έχουνε γίνει άπειρες φορες στο διάβα των 2 χιλιάδων ετών της Εκκλησιας και μάλιστα από άτομα, που είχανε αποστηθίσει και μελετήσει τις γραφές πολύ καλύτερα από αυτούς, που σου φουσκώσανε τα μυαλά με την νεοπαγανιστικη, αντισιμητικη και αντιεκκλησιαστική αρχαιοπληξία.

Εάν εσύ τώρα προσπαθείς να μιμηθείς τους μαρμαρολαγνους στην κλαψούρα, ότι δήθεν τους χάλασε τα αγάλματα ο Θεοδόσιος και τους έκαψε τα βιβλία ο Ιουστινιανός, συνέχισε την ιστορική διεστραβλωση με φράσεις του στυλ: "κατά μια εκδοχή", "κατά μια εικασία των ιστορικών"...,
αλλα μην εμπλέκεσαι με αυτόν τον καραμπινάτο σου ερασιτεχνισμό στα δογματικά, προσπαθώντας να υποβάλεις διαπιστευτήρια θεολογικής ειδημονιας στους ομοθρηνους σου, γιατί οι θρησκειολογικές σου κωλοτούμπες του στυλ: "Ο Κύρος θεμελίωσε τον ουρανό" και "ο Δαβιδ γεννήθηκε προ εωσφόρου", το μονο που κάνουνε είναι να εκθέτουνε το νεοπαγανισμό στο σύνολο του.

Το αν ανήκεις η όχι σε μαντρί το φανερώνει η φρασεολογία σου, την οποια την αντιγραφείς με θρησκευτική ευλάβεια, από σελίδες του δωδεκάθεου.gr του hellenicreligion.gr και από τα βιβλία του ρασσια και του καλοπουλου.

@ macedon

Γραφεις:
"Δυστυχώς οι δικοί μου πρόγονοι, δεν είχαν καμία σχέση με τους Ρωμαίους, χριστιανούς ή πολυθεϊστές. Οι δικοί μου πρόγονοι ήταν Έλληνες και κυνηγήθηκαν ανηλεώς από το Ρωμαϊκό Κράτος μέχρι να γίνουν χριστιανοί."

Δε με εκπλήσσει καθόλου το ότι υποστηρίζεις, ότι μπορείς να γνωρίζεις το που ακριβώς βρισκότανε, ποιοι ακριβώς ήτανε και το κατά ποσο ανήκανε στη μια θρησκεία η όχι οι παππούδες σου πριν 1500 χρονια...

Με τόσα ιστορικά ακροβατικά που έχουμε ακούσει εδώ μέσα, δε μου φαίνεται πλέον τίποτα παράξενο.

Αυταρέσκεια κατ εσέ φίλτατε, θέση και άποψη κατ εμέ. Τόσο απλά….

samuel1974:
«Προσπάθειες απόδειξης της δήθεν μη αναφοράς της Βίβλου στο ένα η στο άλλο δογμα της Ορθοδοξίας έχουνε γίνει άπειρες φορες στο διάβα των 2 χιλιάδων ετών της Εκκλησιας…»

Η ιστορική σου ασχετοσύνη, είναι η μόνη δικαιολογία για τις μπαρούφες που διαρκώς επαναλαμβάνεις.

Η πλαστογραφημένη και ιστορικά ατεκμηρίωτη αφήγηση της Καινής Διαθήκης, είναι ένα θέμα που εδώ και πολλούς αιώνες είναι κοινό μυστικό.

Το ότι ο Μωάμεθ κατάφερε να δημιουργήσει την δικιά του θρησκεία, στηριζόμενος ακριβώς στην ίδια μήτρα, τον Ιουδαϊσμό, αποδεικνύει ότι ουδέποτε μπόρεσαν τα ελάχιστα στοιχεία που επικαλείται ο χριστιανισμός να πείσουνε κάποιον με ακράδαντα δεδομένα.

Και τούτο διότι αποτελεί ΥΒΡΗ για την θεολογία της Πεντατεύχου η ενσωμάτωση ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΩΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΩΝ, όπως η Ανάσταση εκ νεκρών (που συναντάμε σε πολλές άλλες Θεότητες..) ή η ενσάρκωση του Θεού σε σάρκα ανθρώπινη.

Ο Σχολαστικός Χριστιανισμός, δηλαδή η Ορθοδοξία, καπέλωσε και «κληρονόμησε» μια μεγάλη λεία. Ο χριστιανικός φονταμενταλισμός ήταν μια ασήμαντη μειοψηφία θερμόαιμων ζηλωτών και τίποτα περισσότερο στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ. Αυτή η μειοψηφία που αντέστρεψε τις αλληγορίες και τους πανανθρώπινους συμβολισμούς σε γελοίες και θεατρικές αυτοκτονικές παραστάσεις, είναι γέννημα λίγων αχρείων θρησκόληπτων καθώς και της Ρωμαϊκής πολιτικής μήτρας.

Εκατομμύρια υπήρξαν οι Γνωστικοί χριστιανοί, όπως οι παυλιστές, οι μανιχαίοι, οι σιμωνιακοί και οι Βογόμιλοι, που άνθιζαν από την Αφρική έως την Ευρώπη ακόμη και στα τέλη του 15ου αιώνα. Όλοι αυτοί καπελώθηκαν ως «εξάπλωση του χριστιανισμού», αν και ουδεμία σχέση έχουνε με τις σχολαστικές ακρότητες του ρωμαϊκού κατασκευάσματος!

Ο Χριστός εκείνων των «χριστιανών» είναι μια διαχρονική αξία, ένας συμβολισμός που λαμβάνει οποιαδήποτε μορφή και περιγραφή, χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του οποίου αποτελούνε οι Δοκητές, και όχι κάποιος Θεός που ζητά μια σαρκική θυσία του μονογενούς υιού του!

samuel1974:
«που σου φουσκώσανε τα μυαλά με την νεοπαγανιστικη, αντισιμητικη και αντιεκκλησιαστική αρχαιοπληξία.»

Ο αντισιμητισμός, είναι ένα γνήσιο προϊόν του Χριστιανισμού. Κανείς άλλος δεν ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΕ τους Ιουδαίους και την «λάθος πορεία της πίστης τους» όσο οι Χριστιανοί μέσα από τα πύρινα τους λόγια αλλά και από τα ιερά τους κείμενα…..

samuel1974:
«Εάν εσύ τώρα προσπαθείς να μιμηθείς τους μαρμαρολαγνους στην κλαψούρα, ότι δήθεν τους χάλασε τα αγάλματα ο Θεοδόσιος και τους έκαψε τα βιβλία ο Ιουστινιανός, συνέχισε την ιστορική διεστραβλωση..»

Το ότι ΒΓΑΖΕΤΕ ΣΠΥΡΙΑ από τα όσα μαθαίνει ο κόσμος μέσα από παρόμοιες σελίδες του διαδικτύου, είναι προφανές θα έλεγα.

Τι να κάνουμε Σαμουήλ, για τόσους αιώνες πουλάγατε τα ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΑΣ στους Έλληνες για την «ειδωλολατρία» των Ελλήνων και άλλα πολλά, για τόσους αιώνες τους μιλάγατε για τον δήθεν «ελληνορθόδοξο πολιτισμό». Καιρός να μάθουνε και το πραγματικό σας πρόσωπο κάτω από το ιεροπρεπές σας προσωπείο…..

samuel1974:
«"Ο Κύρος θεμελίωσε τον ουρανό" και "ο Δαβιδ γεννήθηκε προ εωσφόρου", το μονο που κάνουνε είναι να εκθέτουνε το νεοπαγανισμό στο σύνολο του.»

Κοίτα να δεις Σαμουήλ, σε θέματα θεολογικά ΕΙΣΤΕ ΚΑΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΧΕΡΙ.

Γνωρίζω άριστα τις μπαρούφες σας, γνωρίζω άριστα ότι σε κανένα ουσιαστικό τεκμήριο δεν στηρίζονται οι ακροβασίες που επιχειρείτε μέσα από τα διάφορα κείμενα «Πατέρων» και «Αγίων». Όλη η ρητορική σας είναι ΕΩΛΗ, ο κορμός της χριστιανοσύνης είναι ένα συνονθύλευμα από μύθους και παγανιστικά έθιμα.

Όσα έχουνε να πούνε οι Βαπτιστές της Αμερικής περί της «ορθότητας» των δικών τους λεγομένων, όσα έχουνε να πούνε οι Χιλιαστές αλλά και οι τόσες και τόσες άλλες χριστιανικές τάσεις, άλλα τόσο «ορθά» έχετε και εσείς φίλτατε να επικαλεστείτε.

Ο καθένας σας λέει απλά ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.

samuel1974:
«Το αν ανήκεις η όχι σε μαντρί το φανερώνει η φρασεολογία σου, την οποια την αντιγραφείς με θρησκευτική ευλάβεια..»

Λυπάμαι φίλτατε που δεν έχω………εφεύρει νέες λέξεις της Ελληνικής γλώσσας (!), ώστε να σε ικανοποιήσω ως προς τα όσα ανακαλύπτεις στις διάφορες σου περιοδείες των σελίδων που μόλις μας επεσήμανες!!

quote:

---

samuel1974
Δε με εκπλήσσει καθόλου το ότι υποστηρίζεις, ότι μπορείς να γνωρίζεις το που ακριβώς βρισκότανε, ποιοι ακριβώς ήτανε και το κατά ποσο ανήκανε στη μια θρησκεία η όχι οι παππούδες σου πριν 1500 χρονια...

Με τόσα ιστορικά ακροβατικά που έχουμε ακούσει εδώ μέσα, δε μου φαίνεται πλέον τίποτα παράξενο.

---

Εδώ γνωρίζεις εσύ πως οι δικοί σου πρόγονοι φτάχτηκαν από χώμα και σάλιο, ζούσαν στην Εδέμ πριν 6.000 χρόνια, μιλάγανε εβραϊκά, τρώγανε μήλα, συζητούσαν με φίδια, και ονομάζεις "ακροβασία" τη δική μου λογική τοποθέτηση ότι οι πρόγονοί μου ήταν Έλληνες;

Ό,τι πεις φίλε μου, ό,τι πεις... "Ναι" και με χαμόγελο

macedon

Γραφεις:
"...ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΩΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΩΝ, όπως η Ανάσταση εκ νεκρών (που συναντάμε σε πολλές άλλες Θεότητες..)"

Απάντηση από το www.arhaioplixia.org

"Αντίθετα από ό,τι ισχυρίζονται οι Χριστιανοί, υπάρχουν δεκαπέντε προχριστιανικοί εθνικοί θεοί, οι οποίοι σταυρώνονται και δεινοπαθούν. Σύμφωνα με το βιβλίο «15 Εσταυρωμένοι & Αναστημένοι σωτήρες», του Γεώργιου Γρηγορομιχελάκη, υπάρχουν τουλάχιστον 15 τέτοιοι: α’) ο Κρίσνα: «Ο Γάλλος συγγραφέας του έργου «Η Θρησκεία των αρχαίων» Γκινιάν, μιλά για την σταύρωση του θεού αυτού και αναφέρει πώς καρφώθηκε σε ένα δέντρο» (σελ. 88). β') ο ινδός θεός Σακία: «ένας από αυτούς που αναφέρεται ξεκάθαρα είναι ο Σακία, Βούδας Σακία ή Σάκι Μούνι» (σελ. 93) «σε κάποιες χώρες λέγεται πως ο θεός σταυρώθηκε από ένα βέλος που διαπέρασε το σώμα του και τον κάρφωσε σε ένα δένδρο» (σελ. 93). γ') ο θεός Ταμούζ της Συρίας: «αναστήθηκε από τους νεκρούς για να σώσει τον κόσμο» (σελ. 98): «Σύμφωνα με τις δυτικές ιστορίες οι οποίες απέκρυψαν την ιστορία της σταύρωσης, ζούσε στην γη και τραυματίστηκε από αγριόχοιρο, πέθανε και γκρεμίστηκε στα σκοτεινά δώματα της Αλλατού, της θεάς του θανάτου» (σελ. 99). «Η Ιστάρ (θεά Αστάρτη) πέτυχε να τον αναστήσει ραντίζοντάς τον με κρύο νερό και αλείφοντάς τον με αρώματα. Έτσι τον επαναφέρει στην ζωή μόνο σε ορισμένη ώρα του έτους» (σελ. 99), δ΄) ο θεός Βιττόμπα του Τελιγκονέζε (6ος αι π.Χ.): «Παρουσιάζεται στην ιστορία του με οπές από καρφιά στα χέρια και στα πόδια. Τα καρφιά, τα σφυριά και οι τανάλιες αναπαριστώνται διαρκώς στην σταύρωση του και είναι αντικείμενα λατρείας από τους οπαδούς του» (σελ. 99). «Το σιδηρούν στέμμα της Λομβαρδίας έχει ένα καρφί, το οποίο ισχυρίζονται πως είναι ο πραγματικός και γνήσιος σταυρός του και γι αυτό λατρεύεται στο όνομά του» (σελ. 99), ε’) ο θεός Ιάω του Νεπάλ (7ος π.Χ. αι.): «Για τον σωτήρα αυτό γνωρίζουμε πως σταυρώθηκε σε ένα δένδρο στο Νεπάλ» (σελ. 99). «Το όνομα του ενσαρκωμένου αυτού θεού και του ανατολίτη σωτήρα εμφανίζεται στα βιβλία των άλλων χωρών» (σελ. 99). Στ’) ο θεός Χεσούς των Κελτών (9ος αι. π.Χ.): «Οι Κέλτες Δρυίδες αναπαριστούσαν τον θεό τους Χεσούς εσταυρωμένο με ένα πρόβατο στη μια πλευρά και ένα ελέφαντα στην άλλη» (σελ. 100). «Ο ελέφαντας ως το μεγαλύτερο γνωστό ζώο επιλέχθηκε για να αναπαραστήσει το μέγεθος των αμαρτιών του κόσμου, ενώ το πρόβατο για να αναπαραστήσει την αθωότητα του θύματος» (σελ. 100), ζ’) ο θεός Κετσατκοάτλ στο Μεξικό (6ος αι. π.Χ.): «Η ιστορική ύπαρξη του θεού αυτού είναι αναμφισβήτητη και δεν μπορεί να εξαφανιστεί» (σελ. 100). «Ο Μεξικανός αυτός θεός εκτελέστηκε πάνω σε σταυρό και θυσιάστηκε για τις αμαρτίες της ανθρωπότητας» (σελ. 100). «Οι αποδείξεις για την ύπαρξή του βρίσκονται χαραγμένες στο χάλυβα και σε μεταλλικές πλάκες. Μία από τις πλάκες αυτές τον παρουσιάζει εσταυρωμένο πάνω σ’ ένα βουνό, όπως γράφει ο Ιουστίνος για τον Ιησού» (σελ. 100). «Σύμφωνα με άλλο συγγραφέα παρουσιάζεται εσταυρωμένος σε έναν σταυρό και σε μια άλλη αναφορά κρεμασμένος με ένα σταυρό στο χέρι» (σελ. 100), η’) ο θεός Κουιρίνους της Ρώμης (6ος αι. π.Χ.): «Κατά τον θάνατό του ολόκληρη η γη σκοτείνιασε όπως και στην περίπτωση του Ιησού, του Κρίσνα και του Προμηθέα» (σελ. 101), θ’) ο Προμηθέας του Αισχύλου, ι’) ο Θούλις της Αιγύπτου (1700 π.Χ.): «Ο Θούλις τη Αιγύπτου πέθανε πάνω στο σταυρό…» (σελ. 102), ια’) ο Ίντρα στο Θιβέτ (8ος π.Χ. αι.): «Για την σταύρωση αυτού του θεού και σωτήρα δεν έχουμε παρά μια σύντομη αναφορά το Thibetinum Alphabetum σελ. 230. Στο έργο αυτό βρίσκουμε εικόνες που αναπαριστούν τον Θιβετιανό αυτό σωτήρα εσταυρωμένο» (σελ. 103), ιβ’) ο Άττις της Φρυγίας: «Ο Άττις λατρεύονταν μαζί με την Κυβέλλη ως υιός και εραστής της» (σελ. 103). «Ο Παυσανίας VII 7 γράφει πως ο Δίας αγανάκτησε εναντίων του Άττι και έστειλε ένα αγριογούρουνο για να καταστρέψει τις σοδιές των Λυδών. Τότε ο Άττις και οι Λυδοί σκοτώθηκαν από το αγριογούρουνο, γι αυτό και οι Γαλάτες της Πεσσινούντας δεν αγγίζουν χοιρινό κρέας» (σελ. 103). «Ο Άττις είναι ένας από τους θεούς που πεθαίνουν και ανασταίνονται. Στην ιστορία του υπάρχει η λατινική φράση Suspensus Lingo» που δείχνει τον τρόπο του θανάτου του: Κρεμάστηκε σε ένα δέντρο, σταυρώθηκε, τάφηκε και αναστήθηκε. Στις κάρτες του Ταρώ ο Άττις παρουσιάζεται με την μορφή του Κρεμασμένου» (σελ. 104), ιγ’) ο Κριτέ της Χαλδαίας: «Ήταν γνωστός ως Λυτρωτής, ευλογημένος Υιός του Θεού, σωτήρας της φυλής, ο προσφέρων την λύτρωση σε ένα θυμωμένο θεό, Όλα αυτά καταγράφονται σύμφωνα με τον Χίγκινς, στα ιερά βιβλία των Χαλδαίων, όπου αναφέρεται και η σταύρωση του θεού. Όταν πέθανε η γη και ο ουρανός κλονίστηκαν» (σελ. 105), ιδ’) ο θεός Μπάλι της Ορίσσα: «Από τα βιβλία της Ανατολής μαθαίνουμε πως στην Ορίσσα, μια Ασιατική περιοχή, υπήρχε ένας εσταυρωμένος θεός» (σελ. 105). «ονομάζονταν και «Δεύτερος Κύριος», ως αναφορά σε ένα δεύτερο πρόσωπο ή το δεύτερο μέλος μια τριάδος, αφού οι περισσότεροι εσταυρωμένοι θεοί κατέχουν την θέση αυτή σε μια τριάδα θεοτήτων» (σελ. 105) και ιε’) ο Μίθρας της Περσίας: «Ο Πέρσης αυτός θεός, σύμφωνα με τον Χίγκινς, «σφαγιάσθηκε στο σταυρό για να λυτρώσει την ανθρωπότητα από τα αμαρτήματά της»» (σελ. 105). «Λέγεται πως γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου και σταυρώθηκε σε ένα δένδρο» (σελ. 105). Οι Χριστιανοί το μόνο που είχαν να κάνουν ήταν να αντιγράψουν τις παραπάνω ιστορίες και να τις παρουσιάσουν ως κάτι τάχα καινούργιο".

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος βασίζεται σε δύο άξονες/ερωτήματα: 1) δανείστηκαν οι Χριστιανοί και οι Απόστολοι από αυτές τις μυθολογίες στοιχεία, ώστε να τα συνενώσουν στο πρόσωπο του Ιησού; και 2) Πληρούν οι θεοί αυτοί τα κριτήρια που εκπληρώνει ο Ιησούς, σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη;

Για το πρώτο σκέλος, είναι κάτι παραπάνω από αφελές να ισχυριστεί κανείς ότι οι 12 αμαθείς ψαράδες Απόστολοι, που ξεκίνησαν την διάδοση του Χριστιανισμού γνώριζαν το σύνολο των μυθολογιών αυτών. Άνθρωποι που δεν ήξεραν τίποτε για τον κόσμο πέρα από την περιοχή όπου ψάρευαν, θα ήταν αδύνατο να γνωρίζουν όλες αυτές πληροφορίες, ώστε μετά, σε δεύτερο στάδιο, να καθίσουν και να επιλέξουν αυτές που τους χρειαζόταν για να «φτιάξουν» την προσωπικότητα του Χριστού, και σε τρίτο στάδιο να δεχθούν να βασανιστούν και να θανατωθούν πρόθυμα, για χάρη ενός ψέμματος, το οποίο σχεδίασαν με κάθε ακρίβεια. Μήπως ταξίδεψαν στο Μεξικό, το Θιβέτ, την Ινδία, στους Κέλτες, στην Μικρά Ασία, ώστε να συλλέξουν πληροφορίες; Ή κατέγραφαν στη μικρή γωνιά του κόσμου τις πληροφορίες που ξένοι τούς έδιναν; Αλλά και πάλι, πότε πρόλαβαν οι δώδεκα αγράμματοι ψαράδες μεταξύ της Σταύρωσης και της συγγραφής των Ευαγγελίων α’) να συλλέξουν τόσες πληροφορίες, β’) να τις επεξεργαστούν, εν μέσω διωγμών από τους συμπατριώτες τους; γ’) Δεν ήταν ευκολότερο γι’ αυτούς να καταγράψουν ό,τι είδαν και άκουσαν οι ίδιοι για τον Χριστό, αντί να καταγράψουν τις μυθολογίες 15 ξένων, άγνωστων γι’ αυτούς θεών από μακρινές ή πολύ μακρινές χώρες;

Για το δεύτερο σκέλος, αρκεί η παράθεση των διαφορών μεταξύ του Χριστού και των ψευδοθεοτήτων, δεδομένου ότι οι απαντήσεις στα ερωτήματα α’ και β’ είναι αρνητικές, ενώ στο γ’ είναι καταφατική.

α') ο θεός Κρίσνα, θεός του ινδικού πανθέου, 8η ενσάρκωση του θεού Βισνού, φόνευσε τον βασιλιά και διώκτη του Κάσνα. Ήταν εραστής της βοσκοπούλας Ράδα. Φονεύτηκε με βέλος, όταν – σύμφωνα με την Μαχαβαράτα – μεταμορφώθηκε σε αντιλόπη. Συνεπώς: 1) αντίθετα από τον Χριστό ο Κ. ανήκει σε πανθεϊστικό σύστημα και δεν είναι Υιός μονογενής του Ενός Θεού, 2) αντίθετα από το Χριστό, ο Κ. έχει ερωτικές σχέσεις, 3) αντίθετα από τον Χριστό, ο Κ. δεν σταυρώνεται αλλά φονεύεται με βέλος, 4) αντίθετα με τον Χριστό δεν αναστήθηκε σωματικά ή αλλιώς, 5) αντίθετα από τον Χριστό, ο Κ. δεν γεννήθηκε από παρθένο.

β') ο θεός Σακία, που δεν είναι θεός, διότι είναι ενσάρκωση του Βούδδα, δηλαδή απλός άνθρωπος, άγιος μεν, αλλά άνθρωπος. 1) αντίθετα από τον Χριστό, ο Σακία είναι άνθρωπος, 2) αντίθετα από τον Χριστό, ο Σακία δεν σταυρώνεται με καρφιά, αλλά τοξεύεται, 3) αντίθετα από τον Χριστό, ο Σακία καρφώνεται σε δέντρο και όχι σε σταυρό, 4) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι αναστήθηκε, σωματικά ή άλλως, 5) αντίθετα από τον Χριστό, ο Σ. δεν γεννήθηκε από παρθένα, πατέρας του ήταν ο Σουδοντάνα, ένας ευγενής. Οι μετέπειτα θρύλοι λέγουν πως εισήλθε στην βασίλισσα Μαγιά πριν γεννηθεί, με την μορφή λευκού ελέφαντα (πιθανόν στον ύπνο της).

γ') ο θεός Ταμούζ της Συρίας, σύζυγος της Ιστάρ, πληγώθηκε θανάσιμα από Κάπρο, απεσπάσθη από τον Άδη από αυτήν. 1) αντίθετα από τον Χριστό, ο Ταμούς είχε σύζυγο, 2) αντίθετα από τον Χριστό, ο Τ. σκοτώθηκε από κάπρο και δεν πέθανε στο σταυρό, 3) αντίθετα από τον Χριστό, ο Ταμούζ αναστήθηκε με τη βοήθεια της γυναίκας του, ενώ ο Χριστός ήταν Θεός και ανεστήθη μόνος του, 4) αντίθετα από τον Χριστό, ο Ταμούζ ανεστήθη με τη βοήθεια κρύου νερού, 5) αντίθετα από τον Χριστό, ο Ταμούζ ανασταίνεται μόνο συγκεκριμένες στιγμές το χρόνο, ενώ ο Χριστός ανεστήθη σαρκικώς μια για πάντα, 6) αντίθετα από τον Χριστό, δεν γεννήθηκε από παρθένο, 7) αντίθετα από τον Χριστό, ο Ταμούζ ανήκει σε πολυθεϊστικό σύστημα.

δ') ο θεός Βιττόμπα, 1) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται να γεννήθηκε από παρθένο, 2) αντίθετα από τον Χριστό, δεν σταυρώθηκε, αλλά απλώς καρφώθηκε, 3) αντίθετα από τον Χριστό, ο Β. δεν αναφέρεται να ανεστήθη.

ε') ο θεός Ιάω, 1) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται να γεννήθηκε από παρθένο, 2) αντίθετα από τον Χριστό, δεν σταυρώθηκε σε σταυρό, αλλά σε δένδρο, 3) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι ανεστήθη.

στ') ο θεός Χεσούς, 1) αντίθετα από τον Χριστό, παριστάνεται σταυρωμένος με έναν ελέφαντα από τη μια και ένα πρόβατο στην άλλη, 2) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι γεννήθηκε από παρθένο, 3) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι ανεστήθη, 4) αντίθετα από τον Χριστό , δεν αναφέρεται ως μονογενής Υιός του ενός Θεού, διότι ανήκει σε πολυθεϊστικό σύστημα, των Δρουΐδων.

ζ') ο «θεός» Κετσατκοάτλ, 1) αντίθετα από τον Χριστό, ήταν άνθρωπος και δεν θεωρήθηκε θεάνθρωπος, 2) αντίθετα από τον Χριστό, ήταν υιός του βασιλέα Τοτεπένχ -Καμάντι της Τολάν, ο οποίος δολοφονήθηκε, 3) αντίθετα από τον Χριστό, έγινε βασιλιάς κράτους των Τολτέκων, 4) αντίθετα με τον Χριστό, ανήκει σε πολυθεϊστικό σύστημα των προκολομβιανών θρησκειών, 5) αντίθετα με τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι ανεστήθη, 6) αντίθετα με τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι γεννήθηκε από παρθένο.

η') ο θεός Κουιρίνους, 1) αντίθετα με τον Χριστό, είναι ο συνιδρυτής της Ρώμης Ρωμύλος, που έλαβε αυτό το όνομα από τους Ρωμαίους μετά θάνατον, θεωρούμενος υιός του Άρη, 2) αντίθετα από τον Χριστό, δεν γεννήθηκε από παρθένο, 3) αντίθετα από τον Χριστό, ανήκει σε πολυθεϊστικό σύστημα και δεν είναι Υιός του ενός Θεού μονογενής, 4) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι ανεστήθη σωματικά ή άλλως, 5) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται εάν πέθανε στο σταυρό ή αλλιώς.

θ') ο θεός Προμηθέας, 1) αντίθετα από τον Χριστό, δεν γεννήθηκε από παρθένο, αλλά από την Κλυμένη που ξάπλωσε σε κοινό κρεβάτι με τον Ιαπετό (Ησ. Θεογ. Στιχ. 507), 2) αντίθετα από τον Χριστό δεν είναι Υιός μονογενής του ενός Θεού, 3) αντίθετα από τον Χριστό ανήκει σε πολυθεϊστικό σύστημα, 4) αντίθετα από τον Χριστό, δεν σταυρώθηκε, αλλά δέθηκε με αλυσίδες στον βράχο ενός βουνού, του Καυκάσου, 5) αντίθετα από τον Χριστό, δεν ανεστήθη, εφόσον δεν πέθανε καν, αλλά διεσώθη από τον Ηρακλή.

ι') ο θεός Θούλις της Αιγύπτου, 1) αντίθετα από τον Χριστό, δεν ήταν θεός, αλλά πραγματικό πρόσωπο, Φαραώ της Αιγύπτου, θεοποιημένος εν ζωή, όπως οι παγανιστές καίσαρες, 2) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι γεννήθηκε από παρθένο, 3) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι πεθαίνοντας ανεστήθη σωματικά ή άλλως, 4) αντίθετα από τον Χριστό, ανήκει σε πολυθεϊστικό σύστημα.

ια’) ο θεός Ίντρα, 1) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι ήταν Υιός μονογενής του ενός Θεού, 2) αντίθετα από τον Χριστό δεν αναφέρεται σε μονοθεϊστικό σύστημα, 3) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται γεννημένος από παρθένο, 4) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι ανεστήθη σαρκικώς για πάντα.

ιβ') ο θεός Άττις, 1) αντίθετα από τον Χριστό, ανήκει σε πολυθεϊστικό σύστημα, 2) αντίθετα από τον Χριστό, δεν γεννιέται από παρθένο γυναίκα άνθρωπο, 3) αντίθετα από τον Χριστό, έχει σεξουαλικές σχέσεις με την μητέρα του, 4) αντίθετα από τον Χριστό, σκοτώθηκε από αγριογούρουνο σταλμένο από το Δία, 5) αντίθετα από τον Χριστό, δεν σταυρώθηκε σε σταυρό, 6) αντίθετα από τον Χριστό, δεν ανεστήθη ούτε σαρκικώς ούτε εξ άπαντος.

ιγ') ο θεός Κριτέ, 1) αντίθετα από τον Χριστό, δεν ανήκει σε μονοθεϊστικό σύστημα, ώστε να είναι Υιός του Θεού μονογενής, 2) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται να γεννήθηκε από παρθένο, 3) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται να ανεστήθη σαρκικώς και εξ άπαντος. Ποια είναι αυτά τα «ιερά βίβλία» των Χαλδαίων, που ομιλούν γι’ αυτόν;

ιδ') ο θεός Μπάλι, 1) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι γεννήθηκε από παρθένο, 2) αντίθετα από τον Χριστό, δεν αναφέρεται ότι είναι μονογενής Υιός του ενός Θεού, δηλαδή, ανήκει σε πολυθεϊστικό σύστημα, 3) σε αντίθεση με τον Χριστό, ονομάζεται «δεύτερος Κύριος», 4) σε αντίθεση με τον Χριστό, δεν αναφέρεται εάν ανεστήθη σαρκικά εξ άπαντος ή εάν ενσαρκώθηκε ώστε να πεθάνει, 5) αντίθετα από τον Χριστό, είναι θεός του βασιλείου των νεκρών, κάτι αντίστοιχο του Πλούτωνα. Γιατί δεν κατονομάζονται τα «βιβλία της Ανατολής», τα οποία μιλάν γι’ αυτόν; Άτιτλα είναι; Πώς μπορεί να αποδειχθεί τριάδα βάσει απλής παράθεσης του «Δεύτερου Κυρίου»; Είναι απαραίτητο να υπάρχει και «Τρίτος Κύριος», εάν απλώς υπάρχει Δεύτερος; Ποιος είναι αυτός, αν υπάρχει, στη θρησκεία του Μπάλι;

ιδ') ο θεός Μίθρας 1) αντίθετα από τον Χριστό, δεν γεννήθηκε από παρθένο γυναίκα, αλλά σύμφωνα με τη μυθολογία από ένα αυγό. Τώρα αν η κότα ήταν παρθένος, είναι θέμα προς συζήτηση, 2) αντίθετα από τον Χριστό δεν ανεστήθη σαρκικώς και εξ άπαντος, 3) αντίθετα από τον Χριστό, ανήκει σε πολυθεϊστικό σύστημα και δεν είναι μονογενής Υιός του ενός Θεού.

Αλλά και ο Διόνυσος, που τον ξέχασαν, μέσα στην τρελή χαρά τους («αφού βρήκαμε δεκαπέντε παγανιστικούς Χριστούς, τι δεκαπέντε τι δεκάξι») ως ακόμη έναν «αναστημένο θεό», είχε μητέρα, την Σέμελη, την οποία διακόρευσε ο ύπατος Greek Lover Ζευς - και ήταν και εξαμηνίτικος (Απολ. Βιβλ. Γ', IV, 3) ! Αλλά ειδικότερα, στο ζήτημα της παρθενίας των μητέρων των «θεών» αυτών, ακόμη και για τις μετενσαρκώσεις, όπου απλώς εισέρχεται στην κοιλία της μητέρας ο θεός/πνεύμα, οι μητέρες αυτές έχουν ήδη άντρα και συνεπώς δεν είναι παρθένες, ακόμη κι αν δεν διακορεύτηκαν από τον θεό για να γεννηθεί ένας γιος-θεός. Ο Χριστός είναι 1) γεννημένος από παρθένα, 2) μονογενής Υιός ενός Θεού, 3) σταυρώνεται σε σταυρό, 4) ανασταίνεται σαρκικώς εξ άπαντος. Οι «θεοί» που οι Ν/Π παρουσιάζουν 1) συχνά δεν είναι θεοί, αλλά πραγματικοί άνθρωποι μετά θάνατον θεοποιηθέντες ή κατά τη διάρκεια της εξουσίας τους, 2) δεν γεννώνται από παρθένα, 3) δεν είναι μονογενείς Υιοί ενός μοναδικού Θεού, 4) πολλές φορές δεν σταυρώνονται, αλλά τοξεύονται ή φονεύονται αλλιώς, 5) έχουν σεξουαλικές σχέσεις με γυναίκες, ακόμη και με τη μάνα τους, 6) πολλές φορές δεν ενσαρκώνονται καν, 7) δεν ανασταίνονται σαρκικώς, 8) δεν ανασταίνονται ούτε σαρκικώς ούτε μια και για πάντα, 9) ανασταίνονται με μαγικά μέσα – νερό, αρώματα – με βοήθεια άλλων θεών, 10) ανήκουν σε πολυθεϊστικά θρησκευτικά συστήματα.

Οι διαφορές είναι όχι απλώς προφανείς, όχι απλώς πολλές, αλλά τεράστιες και βαρυσήμαντες. Κανείς από τους «15 σταυρωμένους και αναστημένους θεούς» δεν έχει ούτε τις μισές ιδιότητες του Χριστού. Όλοι οι θεοί έχουν τουλάχιστον τις μισές ιδιότητες από τις δέκα παραπάνω. Τόσες διαφορές, τόσο σημαντικές, αποκλείουν δίχως δεύτερη σκέψη την πιθανότητα οι τρομοκρατημένοι, καταδιωκόμενοι, αμαθείς Ευαγγελιστές να κάτσουν και να συνδυάσουν ένα πρόσωπο με τις ιδιότητες του Ιησού βάσει των ιδιοτήτων των θεών, ώστε μετά να αρχίσουν απέραντα ταξίδια προκειμένου να διδάξουν και να πεθάνουν με σκληρό θάνατο, για χάρη ενός ψέμματος.

Ασφαλώς, ουδέποτε ο Χριστιανισμός είπε ότι είναι τελείως λανθασμένες οι απόψεις των άλλων θρησκειών ή ότι δεν υπάρχουν σε αυτές προτυπώσεις του ερχομού του Χριστού. Ισχυρίστηκε ότι αυτός κατέχει ολόκληρη την αλήθεια (κι όποιος θέλει το δέχεται αυτό), όχι ότι οι άλλοι δεν κατέχουν κανένα μέρος της αλήθειας.

Αλλά υπάρχει και μια τρίτη απόδειξη ότι δεν είναι αντιγραφή η ιστορία του Χριστού με τις μυθολογίες. Οι διηγήσεις για τους θεούς αυτούς παραμένουν απλές διηγήσεις, μύθοι, δίχως κάποιο θεολογικό νόημα να ενυπάρχει σε αυτούς. Ποτέ δηλαδή δεν ανέπτυξε καμμία άλλη θρησκεία που είχε ως κεντρικά πρόσωπα τον Μαρντούκ ή τον Μίθρα ή άλλους, τέτοια σωτηριολογία σαν τη χριστιανική. Γιατί; Διότι απλώς τα «γεγονότα» της ζωής των θεών τους τα έβλεπαν ως απλούς μύθους-μοτίβα. Το πολύ-πολύ να θεωρηθούν οι μύθοι ως συμβολισμοί φυσικών διαδικασιών (πράγμα αδύνατο για όλους τους μύθους). Από τι πράγμα (εννοείται, κακό) προσπάθησαν όλοι αυτοί οι παγανιστικοί θεοί να σώσουν τον άνθρωπο και τον κόσμο, ώστε να σταυρωθούν; Και γιατί να είναι έτσι αυτός ο κόσμος, ώστε να χρειαστεί η επέμβασή τους; Δεν υπάρχουν τέτοιες απαντήσεις στις θρησκείες αυτές, διότι πίσω από τα «γεγονότα» δεν υπάρχει καμμία πρόθεση για θεολογία, και καμμία θεολογική προϋπόθεση. Στο Χριστιανισμό όμως υπάρχει το θεολογικό υπόβαθρο: ο Χριστός σταυρώνεται για να σώσει τους ανθρώπους από κάτι συγκεκριμένο (αμαρτία), που υπάρχει στον κόσμο λόγω συγκεκριμένης αιτίας. Δεν έχουμε στο Χριστιανισμό παραμύθια κι ωραίες, αναίτιες ιστοριούλες. Οι οπαδοί των Μίθρα-Σακία κ.ο.κ. επικεντρώνονται στη θεότητα και θεωρούσαν τα γεγονότα αυτά ως μύθους, το πολύ-πολύ συμβολικούς της αλληλουχίας των εποχών. Θεολογικές ή κοσμολογικές προϋποθέσεις και επεξηγήσεις των – αντίστοιχων του Χριστού – παθημάτων των παγανιστικών θεών δεν υπάρχουν στους παγανιστικούς μύθους (είτε αυτοί είναι γεγονότα είτε συμβολικοί).

Αλλά και άν όντως ο Ορφέας ή ο Άδωνις προσπάθησε να σώσει από την αμαρτία ή τη φθορά ή το κακό τον άνθρωπο, γιατί υπάρχουν η αμαρτία και η φθορά στον κόσμο; Δίνουν οι μυθολογίες των θεών τέτοια εξήγηση; Σχεδόν καμμία. Αν οι ορφικοί απαντήσουν ότι το κακό, η φθορά κ.λπ. υπάρχουν λόγω της κακής ύλης, αυτό είναι το άκρως αντίθετο από την διδασκαλία του Χριστιανισμού. Καμμία σχέση δεν έχουν κάτι τέτοιες αντιλήψεις με το Χριστιανισμό. Ο Χριστιανισμός θεωρεί αίρεση την άποψη ότι η ύλη είναι φύσει κακή, διότι τότε θα θεωρούσε και τον δημιουργό που την δημιουργεί, το Θεό, κακό.

Με άλλα λόγια, η τεράστια διαφορά μεταξύ Χριστιανισμού και Ορφισμού (του μόνου από τους παγανιστικούς θεούς, του οποίου η θρησκεία είναι κάτι παραπάνω από μια απλή εξιστόρηση της τύχης του θεού), είναι ότι ο Χριστιανισμός την ύλη δεν την βλέπει ούτε κατώτερη (τιτάνεια) ούτε κακής ποιότητας ούτε τις δίνει άλλο κανένα υποτιμητικό - άρα δαιμονικής προέλευσης - χαρακτηρισμό για το δημιούργημα του Θεού (δηλαδή την ύλη), διότι μόνο ο Χριστιανισμός σέβεται τόσο το σώμα του ανθρώπου, ώστε να διακηρύσσει ότι αυτό θα αναστηθεί/αφθαρτοποιηθεί. Όσους λοιπόν παγανιστικούς σταυρωμένους και αναστημένους «θεούς»/μύθους κι αν φέρνουν οι Νεοπαγανιστές εναντίον του Χριστιανισμού, την τεράστια διαφορά μεταξύ αυτών και του Χριστιανισμού δε θα μπορέσουν να την εξηγήσουν, εκτός αν φορέσουν τις παρωπίδες του εθνικισμού και του ρατσισμού.

Δεν υπάρχει, λοιπόν, αντιγραφή των παγανιστικών μύθων από τον Χριστιανισμό, όπως ισχυρίζονται οι φιλοχριστιανοί (όταν προσπαθούν να βρουν ομοιότητες και αντιγραφή εκ μέρους του Χριστιανισμού, ώστε να τον θεωρήσουν ελληνικό και να τον αποδεχτούν) ή οι αντιχριστιανοί (όταν προσπαθούν να βρουν ομοιότητες, ώστε να κατηγορήσουν τον Χριστιανισμό ότι «τις έκλεψε») εθνικιστές (νεο-ορφικοί και μη) ή οι Παγανιστές, διότι μόνο στον Χριστιανισμό υπάρχει βαθύ και διαφορετικό από τους άλλους μύθους νόημα των γεγονότων αυτών, και διότι μόνο στο Χριστιανισμό υπάρχουν οι θεολογικές, κοσμολογικές κ.ά. προϋποθέσεις, οι οποίες κάνουν επιτακτική την σταύρωση και την ανάσταση του Χριστού. Πέραν ότι οι παγανιστικοί μύθοι ήταν αλληγορικοί, ενώ οι Χριστιανοί ουδέποτε είπαν ότι οι εξιστορήσεις για τον Χριστό ήταν αλληγορικές κι όχι γεγονότα, εάν ο Χριστιανισμός αντέγραψε τους μύθους αυτούς, τότε θα έπρεπε και στους μύθους/στις θρησκείες αυτές να υπάρχει αντίστοιχο περιεχόμενο και μεταφυσικό νόημα και κοσμολογικές προϋποθέσεις. Τέτοια ομοιότητα όμως στο νόημα ή στις προϋποθέσεις δεν βρίσκεται μεταξύ Χριστιανισμού και μυθολογιών.

Ορισμένοι Νεοπαγανιστές λεν πως οι μύθοι των ανατολικών αυτών θεών δεν είχαν καμμία ιδέα της «αμαρτίας» και «σωτηρίας από την αμαρτία», αλλά, ως εθνικοί που είναι, κρίνουν το αληθές/ψευδές της ιδέας της αντίληψης περί «αμαρτίας» με βάση το αν οι αρχαίοι πρόγονοί μας είχαν αντίληψη περί «αμαρτίας» κι όχι αν δικαιολογείται τέτοια άποψη. Είναι φυσικό, για την εθνικιστική αντίληψη αυτών των Νεοπαγανιστών είτε να απορρίπτει ο,τιδήποτε δεν είναι αρχαιοελληνικής προέλευσης είτε να το «ελληνοποιεί» κατά τρόπο επιπόλαιο, προκειμένου να το πιστέψει.

Αν εγώ αντιγράφω τον απολογητή η το αρχαιοπληξία η το oode,
τον αντιγράφω πλήρως. Δεν το παίζω αρχαιολόγος, που έψαξε δήθεν σε μουσεία και μελέτησε μονο από τους γνήσιους κώδικες όλων των μύθων της ανθρωπότητας.

Eσύ όμως πετάς επιγραμματικά αυτά που διάβασες στον Pασσιαδη στον Καλόπουλο και στο Γρηγορομιχελακη, για να αφήνεις την εντύπωση ότι τάχατες ξέρεις και εσύ κάτι...

Eδώ ταιριάζει η παροιμία:
"βροντάνε όλα τα σιδερα, βροντάει και η σακοράφα..."

@ macedon

ενώ μας έχεις και πάλι κουράσει με ένα ακόμα σεντόνι που κατέβασες από τις γνωστές σκοταδιστικές σας σελίδες, στο οποίο θα κάνω κάποια σχόλια αργότερα (η σελίδα είναι το ίδιο γελοίου περιεχομένου όσο και του Απολογητή..), θα σημειώσω κάτι που άπτεται του αρχικού θέματος του topic, μιας και δεν «χάνουμε» τίποτα καθώς ως συνήθως απλά αντιγράφεις και δεν γράφεις τίποτα εσύ.

Πριν λίγο είδε λοιπόν το φως της δημοσιότητας μια ακόμα αντίδραση στο θέμα του «Αγιασμού» των διαφόρων εγκαινίων και εκδηλώσεων στον δημόσιο βίο της χώρας μας.

Αυτή τη φορά ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. Τριάντα δικαστές δήλωσαν την αντίθεση τους στην προσέλευση παπάδων στον χώρο της δικαιοσύνης, κατά την έναρξη των εργασιών του νέου δικαστικού έτους. Μια πράξη που σηματοδοτεί πολλά, μια κίνηση που απλά έρχεται να θέσει την απαρχή της αποπομπής των παπάδων και της θρησκείας από τον χώρο της δικαιοσύνης….

Η ανακοίνωση του τύπου έχει ως εξής:
«ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΤΕ ΣΕ 30 ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ: AΠΛΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΙΝ, ΚΑΤ' ΕΘΙΜΟΝ ΤΕΛΟΥΜΕΝΗΝ»

Βλέπουμε λοιπόν ότι αργά αλλά σταθερά αφυπνίζετε η κοινωνία και τα θεσμικά της όργανα. Βλέπουμε ότι το τρένο του διαχωρισμού σταθερά πορεύεται…..

Γράφεις:
"Βλέπουμε λοιπόν ότι αργά αλλά σταθερά αφυπνίζετε η κοινωνία και τα θεσμικά της όργανα."

"Με σύντομες διαδικασίες οι θεωρούμενοι ως πρωταίτιοι της Μικρασιατικής καταστροφής θα οδηγηθούν ενώπιον Στρατοδικείου. Από τους οκτώ κατηγορούμενους οι έξι (Δ. Γούναρης, Ν. Στράτος, Π. Πρωτοπαπαδάκης, Ν. Θεοτόκης, Γ. Μπαλτατζής και ο αρχιστράτηγος Γ. Χατζηανέστης) θα καταδικασθούν σε θάνατο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Η εκτέλεση των θα πραγματοποιηθεί στις 15 Νοεμβρίου 1922. Η δίκη που ήταν ουσιαστικά μία πράξη ικανοποίησης της λαϊκής οργής και αποκατάστασης του γοήτρου του στρατού, πέρασε στην ιστορία, ως "Δίκη των έξι".

Πηγή: http://www.venizelos-foundation.gr/eldocs/bio20-23.jsp

Αυτοί οι έξι πολιτικοί, που ήτανε θεσμικά όργανα της κοινωνίας και πολιτικά ηγετικά στελέχη κομμάτων, όταν πήγε ο παπάς να τους μεταλάβει πριν τους εκτελέσουνε, αρνηθήκανε να κοινωνήσουνε δηλώνοντας άπιστοι (...στον Χριστό υποθέτω).

Ποιοί λες να είναι περισσότερο αρνητές της Χριστιανικής Πίστης, αυτοί που αρνήθηκανε έναν αγιασμό ή αυτοί που ακόμα και μπροστά στο θάνατο αρνήθηκανε να μεταλάβουν;;;

Δε λέω με αυτό ότι γίνανε προδότες επειδή ήτανε άθεοι, ούτε θέλω να πω ότι καλά έκανε ο Πλαστήρας και τους εκτέλεσε, αλλά αυτό που αναφέρεις ότι δηλαδή "αφυπνίζετε η κοινωνία και τα θεσμικά της όργανα", επειδή άκουσες για μερικούς δικαστές που δε θέλανε να κάνουνε αγιασμό, δεν έχει να κάνει με την εκπλήρωση των "προφητειών" σου, αλλά με το ότι απλά υπήρχανε, υπάρχουνε και θα υπάρχουνε όχι μόνο θεσμικά όργανα, αλλά και πολιτικοί και ηγέτες και απλός κόσμος που δεν πιστεύει στον Χριστό.

Η ορθοδοξία δεν νικιέται γιατί στηρίζεται από σκοτεινά συμφέροντα.

Τι έγινε Σαμουήλ, βάλαμε τώρα την πίστη στην προκρούστια κλίνη?

samuel1974:
«δεν έχει να κάνει με την εκπλήρωση των "προφητειών" σου, αλλά με το ότι απλά υπήρχανε, υπάρχουνε και θα υπάρχουνε όχι μόνο θεσμικά όργανα, αλλά και πολιτικοί και ηγέτες και απλός κόσμος που δεν πιστεύει στον Χριστό.»

Αυτό που εννοώ φίλτατε είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, και αυτά τα «παραδείγματα» σε εμένα μην τα αναφέρεις διότι το παπαδαριό υπήρξε πολύ χειρότερο σε θέματα εθνικής μειοδοσίας.

Να θυμηθούμε μήπως το πούλημα που επεφύλασσαν οι μοναχοί των 18 μονών του Αγίου Όρους στον αγωνιστή της επανάστασης Ε. Παπά? (μόνο ο ηγούμενος της μονής Εσφιγμένου αντιτάχθηκε στην μιαρή συνεργασία των υπολοίπων μονών..)

Να θυμηθούμε μήπως την άκρως φιλική και συνεργάσιμη στάση της εκκλησίας κατά την διάρκεια της χούντας και των βασανιστηρίων? Να θυμηθούμε μήπως την στάση της εκκλησίας κατά την κατοχή του 40?

Κάνε μας την χάρη λοιπόν.

Αυτό που έχει σημασία, είναι να αποκόπτονται σιγά σιγά τα πλοκάμια της θεοκρατίας, τα πλοκάμια του αναχρονιστικού παπαδαριού από τον δημόσιο βίο της χώρας μας. Δεν έχουνε καμία απολύτως δουλειά ούτε σε σχολεία, ούτε δε δικαστήρια, ούτε σε κανέναν άλλο τομέα της δημόσιας ζωής και διοίκησης προπάντων.

Η θέση τους είναι στις εκκλησιές και μονάχα εκεί. Όταν και όποιος ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙ, μπορεί κάλλιστα είτε να τους καλέσει είτε να αναζητήσει τις όποιες υπηρεσίες τους θεωρεί χρήσιμες και καλές στους τόπους κατοικίας τους.

Είναι ένα ΞΕΝΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ σώμα, μια θρησκεία με βαθύτατες επιρροές από την Ιουδαϊκή και όχι Ελληνική μυθολογία, ένα δόγμα που διαρκώς θα δημιουργεί προσχώματα προς όφελος της δικιάς του έπαρσης, ένα δόγμα που μπροστά στο στενό του συμφέρον δεν διστάζει από οτιδήποτε να πράξει.

Η «φιλοξενία» έχει ήδη αρκετά τραβήξει, η κρατικοδίαιτη ανάδειξη σε «σπουδαιότητα» έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο λογικής, αρκετά με την γελοία συμπόρευση ψηφοφόρων/πολιτικής/παπαδαριού.

samuel1974:
«Τέτοια άτομα συναντούσε καθημερινά ακόμα και ο Δαβίδ πριν 3000 χρόνια, όταν αναφέρει στους ψαλμούς: "Είπεν ο άφρων εν τη καρδία αυτού, Δεν υπάρχει Θεός" (Ψαλμός 14:1).»

Γράφεις:
"Φίλε samuel1974 , ο Χριστός δεν ήταν ιδρυτής θρησκείας , όπως άλλωστε είπε και ο ίδιος. Μεταρρύθμιση θέλησε να κάνη και να επαναφέρη τον Ιουδαϊσμό στίς αρχικές του αξίες , που είχαν διαστρεβλωθή από το διεφθαρμένο ιερατείο της εποχής , το οποίο συνεργαζόταν και με τους Ρωμαίους κατακτητές , προκειμένου να διασφαλίση τα προνόμιά του."

Όχι Σεσώστρη! Έκανε Νέα Διαθήκη, όπως ο Αβραάμ έκανε την Παλαιά Διαθήκη, συμφωνία Θεού-ανθρώπων, έτσι έκανε ο Ιησούς Χριστός τη Νέα Διαθήκη-συμφωνία. Αυτή δε η Νέα Διαθήκη είχε προφητευτεί απο τον Ιερεμία.
Σου παραθέτω αυτή τη μία απο τις 28 εκπληρωμένες προφητείες, που βρήκανε εκπλήρωση στο πρόσωπο του Χριστού, και που τις έχω γράψει στο θέμα "Μάρτυρες του Ιεχωβά" σελίδα 4.

Θα κάνει μια αιώνια διαθήκη.
ειπώθηκε: 7o αιώνα π.Χ.
εκπληρώθηκε: 30o έτος μ.Χ.

Ιερεμίας 31:31-34 31 Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, και θέλω κάμει προς τον οίκον Ισραήλ και προς τον οίκον Ιούδα διαθήκην νέαν· 32 ουχί κατά την διαθήκην, την οποίαν έκαμον προς τους πατέρας αυτών, καθ' ην ημέραν επίασα αυτούς από της χειρός διά να εξαγάγω αυτούς εκ γης Αιγύπτου· διότι αυτοί παρέβησαν την διαθήκην μου και εγώ απεστράφην αυτούς, λέγει Κύριος· 33 αλλ' αύτη θέλει είσθαι η διαθήκη, την οποίαν θέλω κάμει προς τον οίκον Ισραήλ· μετά τας ημέρας εκείνας, λέγει Κύριος, θέλω θέσει τον νόμον μου εις τα ενδόμυχα αυτών και θέλω γράψει αυτόν εν ταις καρδίαις αυτών· και θέλω είσθαι Θεός αυτών και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου. 34 Και δεν θέλουσι διδάσκει πλέον έκαστος τον πλησίον αυτού και έκαστος τον αδελφόν αυτού, λέγων, Γνωρίσατε τον Κύριον· διότι πάντες ούτοι θέλουσι με γνωρίζει από μικρού αυτών έως μεγάλου αυτών, λέγει Κύριος· διότι θέλω συγχωρήσει την ανομίαν αυτών και την αμαρτίαν αυτών δεν θέλω ενθυμείσθαι πλέον.

Λουκάς 22:15-20 15 Και είπε προς αυτούς· Πολύ επεθύμησα να φάγω το πάσχα τούτο με σας προ του να πάθω· 16 διότι σας λέγω, ότι δεν θέλω φάγει πλέον εξ αυτού, εωσού εκπληρωθή εν τη βασιλεία του Θεού. 17 Και λαβών το ποτήριον, ευχαρίστησε και είπε· Λάβετε τούτο και διαμοιράσατε εις αλλήλους· 18 διότι σας λέγω ότι δεν θέλω πίει από του γεννήματος της αμπέλου, εωσού έλθη η βασιλεία του Θεού. 19 Και λαβών άρτον, ευχαριστήσας έκοψε και έδωκεν εις αυτούς, λέγων· Τούτο είναι το σώμα μου το υπέρ υμών διδόμενον· τούτο κάμνετε εις την ιδικήν μου ανάμνησιν. 20 Ωσαύτως και το ποτήριον, αφού εδείπνησαν, λέγων· Τούτο το ποτήριον είναι η καινή διαθήκη εν τω αίματί μου, το υπέρ υμών εκχυνόμενον.

Εβραίους 10:15-20 15 Μαρτυρεί δε εις ημάς και το Πνεύμα το Αγιον· διότι αφού είπε πρότερον, 16 Αύτη είναι η διαθήκη, την οποίαν θέλω κάμει προς αυτούς μετά τας ημέρας εκείνας, λέγει ο Κύριος· Θέλω δώσει τους νόμους μου εις τας καρδίας αυτών και θέλω γράψει αυτούς επί των διανοιών αυτών, προσθέτει, 17 Και τας αμαρτίας αυτών και τας ανομίας αυτών δεν θέλω ενθυμείσθαι πλέον. 18 Όπου δε είναι άφεσις τούτων, δεν είναι πλέον προσφορά περί αμαρτίας. 19 Έχοντες λοιπόν, αδελφοί, παρρησίαν να εισέλθωμεν εις τα άγια διά του αίματος του Ιησού, 20 διά νέας και ζώσης οδού, την οποίαν καθιέρωσεν εις ημάς διά του καταπετάσματος, τουτέστι της σαρκός αυτού,

@ schwabe

Γράφεις:
"Να θυμηθούμε μήπως την στάση της εκκλησίας κατά την κατοχή του 40"

Είμαι όλος αυτία...
Είσαι σίγουρος, για το αν σε παίρνει να ανοίξεις τέτοιο θέμα;;;

@ gentleman

Γράφεις:
"Η ορθοδοξία δεν νικιέται γιατί στηρίζεται από σκοτεινά συμφέροντα."

Ξεκίνα από ΤΑ ΣΕΒΗ που επέβαλε το σώμα σας στον Χίτλερ, και πάμε βήμα βήμα….

Δεν μου λες, το 21 γιατί το κάνεις γαργάρα? Την χούντα?

Τι έγινε ρε Σαμουήλ, μήπως δεν έχουνε καταγραφεί κάπου οι αγώνες του παπαδαριού κατά της χούντας και μας ξέφυγε? Μήπως βγήκανε ποτέ στους δρόμους οι παπάδες να διαμαρτυρηθούνε για το ξύλο και τις θανατώσεις επί χούντας? Μήπως έφαγαν καμιά φορά οι ίδιοι για παράδειγμα ξύλο για την «αντίσταση» τους και μας ξέφυγε?

Αλήθεια, ο Χριστόδουλος τελικά καταλήξατε τι έκανε εκείνη την περίοδο??