- Η έννοια της Πραγματικότητας - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
zipΩραία ... ας υποθέσουμε τώρα πως επισκεπτόμαστε έναν πλανήτη στον οποίο δεν υπάρχει ανθρώπινο ον, όμως υπάρχει ζωή, π.χ υπάρχουν φυτά. Μόνο φυτά. Ό,τι συμβαίνει σ' αυτόν τον πλανήτη, π.χ γεγονότα ή φαινόμενα που εξελίσσονται στο φυτικό κόσμο, στα φυτά, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί "πραγματικό" (πραγματικότητα) ή όχι ; Και γιατί ;
Εφόσον έχω συμπεριλάβει γενικότερα την ύλη στον ορισμό μου, τότε η απάντηση στο ερώτημά σου είναι θετική.
Ωραία ... ας υποθέσουμε τώρα πως επισκεπτόμαστε έναν πλανήτη στον οποίο δεν υπάρχει ανθρώπινο ον, όμως υπάρχει ζωή, π.χ υπάρχουν φυτά. Μόνο φυτά. Ό,τι συμβαίνει σ' αυτόν τον πλανήτη, π.χ γεγονότα ή φαινόμενα που εξελίσσονται στο φυτικό κόσμο, στα φυτά, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί "πραγματικό" (πραγματικότητα) ή όχι ; Και γιατί ;
--------------------------------------------------------
Πραγματικο για μας σαν παρατηρητες,αφου ειναι και εκεινος ο
κοσμος φυσικος.
Πραγματικο και για την ζωη εκεινου του πλανητη,αν υπαρχει η
σχετικη νοημοσυνη να το αντιληφθει.Ισως τα φυτα εκει να εχουν
νοημοσυνη!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Τελικά αυτό που δημιουργεί την πραγματικότητα είναι ο ανθρώπινος νους; (παρατηρητής).
Από την άλλη ποιος μπορεί να πει με σιγουριά πως και ένα μόριο ύλης δεν μπορεί να είναι παρατηρητής, δεν μπορεί να δημιουργεί και αυτό μια πραγματικότητα.
Μήπως βάλαμε μια λανθασμένη διαχωριστική γραμμή, προσπαθώντας να κατανοήσουμε ποιος παρατηρητής είναι συνειδητός και ποιος όχι , ποιος δημιουργεί την πραγματικότητα και ποιος όχι..
Κάθε τι υλικό - κατά την γνώμη μου - ΕΙΝΑΙ πραγματικό .
Ακόμη και στο πρώτο στοιχείο της φύσης, το άτομο του υδρογόνου, υπάρχει αυτή η “διάκριση”.
Το πρωτόνιο και το ηλεκτρόνιο αλληλοδιακρίνονται και συμπεριφέρονται αναλόγως.
Ακόμη κι οι ορισμοί που θα δοθούν από έναν αριθμό ανθρώπων δε μπορούν να ταυτιστούν ούτε να συγκλίνουν μεταξύ τους οπότε μπορεί να είναι κι αυτό ένα ενδεικτικό στοιχείο της δυσκολίας του.
Ανάμεσα στις απόψεις που έχουν εκφραστεί σχετικά με την πραγματικότητα και ποιός είναι εν τέλει αυτός που την ορίζει, υπάρχει κι αυτή που αναφέρει ότι η πραγματικότητα ορίζεται από ένα έλλογο οργανισμό όπως είναι ο άνθρωπος.
Μια άλλη άποψη αναφέρει πως η πραγματικότητα είναι κάτι το οποίο δεν δημιουργείται από τον άνθρωπο, είναι μια μεγάλη τάξη κι αλυσίδα πραγμάτων κι αλληλουχιών που μπορεί να γίνει αντιληπτή στον άνθρωπο σε κάποιον βαθμό.
Προσωπικά συγκλίνω περισσότερο προς την δεύτερη άποψη ενώ τείνω να απορρίπτω την πρώτη.
Εάν ο άνθρωπος ήταν αυτός ο οποίος όριζε και "δημιουργούσε" την πραγματικότητα τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι η ίδια η πραγματικότητα θα πρέπει να είναι αρκετά ευμετάβλητη και ρευστή σε σημείο που να αλλάζει 100% η φύση της.
Για παράδειγμα μέχρι πριν από κάποιους αιώνες είχαμε το γεωκεντρικό σύστημα στο οποίο ο Ήλιος κι όλοι οι πλανήτες περιστρέφονταν γύρω από τη Γη.
Αυτή ήταν η παραδεδεγμένη αλήθεια για τις κινήσεις των πλανητών και των άστρων εν γένει μέχρι που με τον ερχομό του Κοπέρνικου κι αργότερα του Γαλιλαίου και του Κέπλερ το μοντέλο εγκαταλείφθηκε κι έδωσε την θέση του στο ηλιοκεντρικό.
Εάν λοιπόν ο ανθρώπινος νους ορίζει και "πλάθει" την πραγματικότητα τότε ολόκληρο το πλανητικό μας σύστημα άλλαξε μέσα σε 150 περίπου χρόνια 100%.
Επιπλέον, οι Ευρωπαίοι μέχρι πριν από 500 περίπου χρόνια αγνοούσαν την ύπαρξη της Αμερικής οπότε με αυτή τη λογική δεν θα έπρεπε να υπάρχει καν αυτή η ήπειρος κι όμως υπάρχει.
Κι αν πάμε ακόμη παραπέρα θα δούμε ότι ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει τόσες θρησκείες - αρκετές εκ των οποίων αυτοχαρακτηρίζονται ως οι μόνες αληθείς - οπότε θα έπρεπε να δεχθούμε ότι όλες οι θρησκείες εκφράζουν το αληθές όσον αφορά το θείο.
Ακόμη και στον χώρο της επιστήμης θα υπήρχε το πρόβλημα ότι η Φύση κι οι νόμοι που την διέπουν μεταβάλλονται από τη μια μέρα στην άλλη επειδή η ανθρώπινη σκέψη απλώς μετατοπίζεται.
Από την άλλη μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος εάν όλα αυτά που σκέφτεται και συλλαμβάνει ο ανθρώπινος νους - κι αναφέρομαι σε έννοιες και καταστάσεις που είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με την αντικειμενικά ως αποδεκτή πραγματικότητα - είναι αποκυήματα της φαντασίας ή μια εν δυνάμει νέα πραγματικότητα ή έστω ένα τμήμα αυτής που ακόμη δεν έχει ανακαλυφθεί.
Εσείς λοιπόν τι λέτε σχετικά με το τελευταίο;
In anticipation of my resurrection...
Η τοποθέτηση μου αναφέρετο στο αν κάτι είναι πραγματικά υπαρκτό, ανεξάρτητα αν κάποιος μπορεί να επιβεβαιώσει την ύπαρξή του, και να την περιγράψει.
Η δική σου προσέγγιση φίλε Dying Incubus μεταφέρει το βάρος αν η εξακρίβωση της πραγματικότητας και η περιγραφή της είναι και η αληθινή.
Στην περίπτωση αυτή η γνώμη μου είναι οτι ΠΟΤΕ δεν είναι αληθινή.
ΠΑΝΤΑ θα σχετίζεται από τον παρατηρητή και το σύστημα αναφοράς.
Την αλήθεια την ψάχνουμε δεν την γνωρίζουμε.
-Πραγματικό και πραγματικότητα...
Τόσο κοντά και ταυτόχρονα τόσο μακριά το ένα στο άλλο!
Θεωρώ ότι το θέμα -μακάρι να ήταν εδώ ο θεματοθέτης- είναι κατα κάποιο τρόπο λίγο ασαφές και προφανώς ο θεματοθέτης αναρτώντας το , θα είχε κάτι -προφανώς- πιο συγκεκριμμένο υπ'οψιν του...
Η Τρέλλα ή η ψύχωση π.χ είναι μια πραγματικότητα αδιαπραγμάτευτη και ο "εδρεύων" σε αυτή δεν την επισημαίνει...οι υπόλοιποι την επισημαίνουν ξεκάθαρα...
Ο Ολυμπιακός είναι η καλύτερη ομάδα -Αεκτζής είμαι- αλλα πολύ λίγοι αυτό το θεωρούν ως πραγματικό γεγονός...
Η σκοτεινή ύλη ακόμα δεν έχει επιβεβαιωθεί...ωστόσο μπορεί να είναι πραγματικότητα , η οποία προς το παρον είναι μόνο μια υπόθεση η οποία ενισχύεται απο ορισμένες ενδείξεις....
Η αγάπη μου/μας για ορισμένα πρόσωπα είναι δεδομμένη αλλα την γνωρίζω/ουμε εγώ/εμείς προσωπικά -διότι διακατέχομαι/όμαστε απο τα αντίστοιχα συναισθήματα και τα βιώνω/ουμε- , οι υπόλοιποι αγνοούν αυτήν την πραγματικότητα ή και ορισμένοι άλλοι ενδεχομένως και να την αμφισβητούν , ωστόσο -για μένα/μας- είναι πραγματικότητα...τουλάχιστον έτσι θεωρώ/ούμε!!!
Γιατί μιλάμε ακριβώς..???
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Edited by - stiv on 25/03/2011 03:02:12
..........
Τη λέξη θέλει, θα την αντικαθιστουσα με τη λέξη δύναται, ( ο παρατηρητής)
Π.χ ο Α δύναται να γνωρίσει η να απόδειξη την τάδε θεωρία, το τάδε πρόβλημα.
Ο β, ο γ, όχι. Ο Α δυναται να οδηγήσει ένα f16, o β ο γ όχι.
Η πραγματικότητα έχει να κάνει με γεγονότα.
Ο Α βλέπει οντότητες, που ο β και ο γ δεν βλέπουν,
για τον Α, αυτο είναι γεγονός,
για τον β και γ οι οντότητες δεν είναι γεγονός.
Ο σχιζοφρενης (που λέει και ο εαρινος), βλέπει με ανοιχτά ματια κακοποιούς που δεν υπάρχουν,
για τον σχιζοφρενη αυτο είναι γεγονός,
για τον ( κανονικό) καν δεν υφίσταται.
Για τον μυστη που δυναται να βγει απο το σώμα του,
η ψυχή και η μετεμψυχωση, είναι γεγονός,
για τον άνθρωπο που δεν δύναται να κάνει κάτι τέτοιο,
αυτά είναι φαντασίες ορισμένων, μάλιστα ορισμενοι τα πολεμούν,
για να (επιβεβαιώσουν) τις προσωπικές τους πεποιθήσεις (ανεπάρκειες).
Όχι όμως τα γεγονότα.
Για ένα ανεπτυγμενο ψυχικά άνθρωπο,
ο φρουντ και η παρέα του είναι μπερδεμενοι, και ψυχικά περιορισμένοι, (μιας και ο παρατηρητής/αναλυτής) δεν είναι διαφορετικός απο τον αναλυομενο,
Ελα ομως που ο αναλυτής/ψυχαναλυτης, θεωρεί τον εαυτό του ως ακέραιο,
εχωντας διλαδη σωστας τας φρενας, μαλιστα δινουν και χαρτι απο πανεπιστημιο, (δοκτορα),
κούνια που τον κουναγε και τον νανουριζε, αυτόν και την ανθρωπότητα.
(είναι στην ίδια κατηγορία των Σαρκοζί, κενταφι, και άλλους τετοιους νορμαλ..
(αυτο ειναι γεγονος και πραγματικοτητα, για τον ανεπτυγμενο ψυχικά άνθρωπο,
μα για τον κόσμο (τους πολλούς, τους σπεσιαλιστ, ο ανεπτυγμενος ψυχικά άνθρωπος, είναι.....ο φευγατος.)
Φίλε Εαρινέ ο διαχωρισμός του πραγματικού με την πραγματικότητα είναι πολύ σωστός.
Πραγματικό κατά την γνώμη μου, είναι ότι σχετίζεται με ύλη και ενέργεια και τις επιδράσεις τους στο χωροχρόνο.
Πραγματικότητα είναι η αντίληψη που μπορεί να έχει κάποιος παρατηρητής για την ύλη - ενέργεια και τις αλληλεπιδράσεις τους.
Η πραγματικότητα είναι ΠΑΝΤΑ σχετική και αληθινή ΜΟΝΟ για τους παρατηρητές ενός δεδομένου συστήματος αναφοράς.
Υπό την έννοια αυτή – κατά την γνώμη μου - δεν υπάρχει απόλυτα αληθινή πραγματικότητα