- ΠΑΛΙΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ - ΕΙΚΟΝΕΣ
Προσωπικά ανακάλυψα εχθές στην κατηγορία Μύθος & Θρησκεία ένα πολύ όμορφο θέμα, ξεχασμένο που θα μπορούσε να φιλοξενήσει τέτοιες απόψεις.
Ελπίζω να το αναβιώσουμε και να μάθουμε κάτι μέσα από αυτό...
Βρυκόλακες στην Ελλάδα - Μύθοι και δοξασίες
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Edited by - Dying_Incubus on 28/08/2005 15:37:40
Kατ΄ αρχήν να ευχηθώ στο νέο μέλος μας :
"Erzebet" καλωσόρισες στην παρέα μας...
Όσο τώρα για το γνωστό θέμα, αν ήτανε να πάρουμε την συζήτηση από αυτό το ζήτημα, τότε θα αλλάζαμε
και μπορούσαμε να βγούμε από αυτή την κουβέντα, γιατί να συνεχίζουμε εδώ...???? 
Ο σκοπός όμως είναι να δούμε, τι θα απαντήσει ο φίλος μας ο Άρης, στις απορίες, τις οποίες του έχουμε εκφράσει...
Και που η αλήθεια είναι, πως δεν έχουμε περιμένει λίγο...
Μισό χρόνο έχει το θέμα..., καταλαβαίνεις τι θα πει...???? 
Μέχρι που του δώσαμε τον τίτλο του Έπους...,
το ονομάσαμε :
Tο Έπος των βρυκολάκων...!!! 
"πάντα με φιλική διάθεση..."
isidora
Edited by - Isidora on 28/08/2005 15:42:06
Έτσι είναι allzzaro τουλάχιστον οι Ινδιάνοι είχαν κάποιο σεβασμό σε κάθε μορφή ζωής όσο "απολίτιστους" κιαν τους κρίνουν κάποιες "σύνχρονες" κοινωνίες...
Όπως και να'χει το βρίσκω πολύ ειρωνία να μηλάμε σήμερα για τα δικαιώματα των ζώων τη στιγμή που ακόμα και οι "φιλοζωικές οργανώσεις" δεν διαπραγματεύονται το αν πρέπει η δεν πρέπει να πεθάνει ένα ζώο αλλα το αν θα πεθάνει με ανόδυνο τρόπο...
Το έχουν λοιπόν δεδομένο οτι αίμα θα χυθεί...
Κάνε μια βόλτα απο την "εταιρία προστασίας ζώων" και δες πόσο πραγμματικά θέλουν και προστατεύουν τα ζώα...
Ξέρεις ποιά είναι η πιο κλασική απάντηση που δίνουν κάποιοι οταν τους μηλάς για την προστασία των ζώων και τα αδέσποτα που χρειάζονται τη βοήθεια ; " Γιατί δεν υοθετείς ένα παιδί η δεν βοηθάς ένα ορφανό; "
Γιατί απλά έχουν προνοήσει άλλοι γι'αυτό...
Και για να μή παρεχηγηθώ εξηγώ οτι όσο κιαν δεν είναι αρκετά υπάρχουν πολλά υδρήματα και οργανώσεις "ανθρωπίνων δικαιωμάτων"
Τουλάχιστον εγώ δεν έχω δεί κανένα αντίστοιχο για τα ζώα και αυτό θα το πώ μόνο όταν δώ στους δρόμους ασθενοφόρα ζώων και όταν και για κάθε κακοποιημένο ζώο υπαρχει αντίστοιχη ποινή...
Κάθε (δήθεν) φιλοζωική οργάνωση έχει γίνει ένα κερδοσκοπικό ταμείο των ολίγων ή είναι τόσο μικροί οι πόροι τους μιας που το κράτος δεν διαθέτει κονδύλια για τέτοιου είδους στίρηξη...
Συνεπώς ποιός μέσος Έλληνας πολίτης θα βγάλει απ τη τσέπη του χρήματα για τα ζώα τη στιγμή που δεν φτάνουν ούτε για τον ίδιο...
Αυτό που βλέπω είναι οτι ο άνθρωπος "νοιαζεται" μόνο για το έιδος του και αψηφά κάθε φυσικό κανόνα...
Υπερεκμετάλευση των πάντων και πλεονασμός ο άνθρωπος "γ...ει και δέρνει το σύμπαν " και ούτε καν η κατάλληλη παιδεία δεν του προσφέρεται για να συνηδητοποιεί τι κάνει!
Όσο για μένα έχω σακάκι απο μοσχαρίσιο δέρμα τροώ καμιά φορα και κρέας όμως παρόλα αυτά δεν νοιάζομαι μόνο για το τομάρι μου !
¨ΑΡΓΩ¨ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 01/11/2003 11:59:59
quote:
Όσο για μένα έχω σακάκι απο μοσχαρίσιο δέρμα τροώ καμιά φορα και κρέας όμως παρόλα αυτά δεν νοιάζομαι μόνο για το τομάρι μου !
Αυτό δεν λέει τίποτα. Το να πάρεις το δέρμα απο ενα νεκρό ζώο.
Σημασία εχει να μην το σκοτώσεις για να του το πάρεις.
Ξέρεις πόσοι δεν φοράνε δερμάτινα και το παίζουν φιλόζωοι, αλλά το τομάρι τους το προσέχουν ....
quote:
Υπερεκμετάλευση των πάντων και πλεονασμός ο άνθρωπος "γ...ει και δέρνει το σύμπαν " και ούτε καν η κατάλληλη παιδεία δεν του προσφέρεται για να συνηδητοποιεί τι κάνει!
Ακριβώς ... ακριβώς...
ΣΕ ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΙΧΑ ΚΛΕΙΣΤΕΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ(ΕΠΑΣΧΑ ΑΠΟ ΚΑΤΑΘΛΗΨΗ),Ο ΣΥΖΗΓΟΣ ΜΟΥ ΕΦΕΡΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΣΚΥΛΑΚΙ.Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΗ.ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙ ΔΕΘΗΚΑ ΠΟΛΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ.ΕΓΕΙΝΑΝ ΟΛΑ ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ.ΕΚΑΝΑ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑ,ΠΛΗΡΩΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ 500.000ΔΡΧ.ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ Κ.Λ.Π.ΘΑ ΠΟΥΛΟΥΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ.ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΝΙΩΘΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ.
ΤΩΡΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΑ ΖΩΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΟΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΟΥΝ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ.ΕΞΑΦΑΝΗΣΤΗΚΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΦΙΛΟΙ.ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕ ΠΩΣ ΕΝΙΩΘΑ ΟΤΑΝ ΕΙΜΟΥΝ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΡΑΒΟΥΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΒΟΛΤΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ.ΟΤΑΝ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΛΑ ΑΚΟΥΜΠΟΥΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΚΟΙΤΟΥΣΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΕΞΗΓΗΣΩ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΞΕΡΩ ΜΟΝΟ ΠΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ.ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΧΩ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΕΧΕΙ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.ΤΑ ΖΩΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΜΙΛΑΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ Τ'ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΜΠΟΡΟΥΝΕ.
καλως ηλθες...
εδω εσω...
να σου πω καλη μου οτι
για το σκυλακι σου λυπαμαι...
μα για σενα οχι...
και τι εννοω
ο θανατος ειναι κατι που το ζωο αγνοει
ενω εσυ οχι...
μην το αποφευγεις λοιπον...
ισως το σκυλακι σου να ειναι
και η γνωση σου...
παρε ενα αλλο σκυλακι και χαρησε του την
αθωωτητα σου...και την αναγκη σου...
αν δεν ξεπερναμε την απωλεια...
ολα αρχιζουν και τελειωνουν και παλι απο την αρχη...
χαρα και φως σου ευχομαι καλη μου κatia
και παλι καλως ηλθες...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Καλώς ήρθες Κάτια...
Και εγώ είμαι άλλος ένας που έχω παθολογική αγάπη με τα ζώα.
Πάντοτε είχα ζώα, τα τελευταία 7 χρόνια ασχολούμαι κυρίως με ερπετά.
Σε μια απορία που έχουν πολλοί...
"Μα πως μπορείς και ασχολήσαι με φίδια???"
πολλές φορές απαντώ...
"Προτιμώ αυτά, απο τα δίποδα φίδια..."
Καλή-μέρα σε όλους
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΠΟΔΑ ΦΙΔΙΑ ΞΑΝΑΠΕΣΤΟ ΓΡΗΓΟΡΗ.
RYCHE ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ.
Edited by - katia on 10/11/2003 22:49:42
Edited by - katia on 10/11/2003 22:50:34
Αυτά τα δίποδα φίδια πολύ έχουν πληθύνει τον τελευταίο καιρό. Τα εκτρέφει κανείς;;;
quote:
Φίλε reptilesalonicaΑυτά τα δίποδα φίδια πολύ έχουν πληθύνει τον τελευταίο καιρό. Τα εκτρέφει κανείς;;;
...Η ανθρώπινη ματαιοδοξία, η κενότητα, η άγνοια, ο φόβος...
Τόσα πολλά...όσα και τα δίποδα φίδια.
~Γρηγόρης~Once you were wild, don't let them tame you
σε ένα αγαπημένο θέμα, γιά τα ζώα, τα κατοικίδιά μας...
(και ελπίζω αυτή τη φορά να μη δώ τον εαυτό μου να κουτσομπολεύεται σε κάποιο άλλο θέμα, μόνο και μόνο επειδή θεωρώ ότι η σχέση του ανθρώπου με το κατοικίδιό του έχει ΚΑΙ εσωτερική σημασία, άρα δικαιούται και εσωτερική συζήτηση...)
πρώτα απ' όλα θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη, που δεν πρόλαβα να διαβάσω όλα τα μηνύματα των φίλων εδώ, και έτσι ίσως το μήνυμά μου να επαναλαμβάνει κάποιες ιδέες ήδη εκφρασμένες.
θα σας μιλήσω γιά τις γάτες...
1) η λίλιθ και οι γάτες,
2) οι γάτες και η ενέργεια (Ατμούλα που είσαι;)
3) αλεργία στις γάτες
η λίλιθ δεν αγαπούσε τις γάτες... ενώ είχε σκυλιά τα οποία και αγαπούσε πολύ από τότε που θυμόταν τον εαυτό της, οι γάτες την ανατρίχιαζαν. ένιωθε ένα αλόκοτο αίσθημα κοντά τους, και κάποιες φορές, κρατώντας στην αγκαλιά της μία από αυτές, ένιωθε ότι πολύ εύκολα θα μπορούσε να σφίξει λίγο παραπάνω το χέρι της στο λαιμό, και ν' ακούσει το πολυπόθητο νιάρρρρ και τη γάτα αγριεμένη να παλεύει απελπισμένα, μέχρι να πέσει στραγγαλισμένη στο πάτωμα!!!
πολύ περίεργο αυτό, (περιεχόμενο ακόμη και κάποιων ονείρων της), αν φανταστείτε ότι πριν από πολλά χρόνια είχε κλάψει πολύ όταν ένας αγριόγατος στραγγάλισε το αγαπημένο της γατάκι, όταν γατιά ήταν συνήθως μαζεμένα στην αυλή του σπιτιού της...έτρεφε η λίλιθ αυτή την ανομολόγητη σκέψη μέσα της, να στραγγαλίσει τη γάτα...
και αν τη ρωτούσες, τι προτιμάς, σκυλιά ή γατιά, δε θα δίσταζε καθόλου να φωνάξει γελόντας: μα φυσικά τα σκυλιά, τα γατιά τα συχαίνομαι!
κι όμως, εδώ και λίγο καιρό, αποφάσισε να υιοθετήσει ένα γατάκι. ουσιαστικά εδώ και αρκετό καιρό έψαχνε να αποκτήσει ένα μικρό κατοικίδιο γατάκι.
ο μικρός Άνουβις βρίσκεται μαζί της δύο μήνες τώρα. θαυμάζει το χαρακτήρα αυτού του τόσο πολύ Γατένιου Γάτου και ανακαλύπτει μετά από τόσα χρόνια, ότι όχι μόνο δε συχαίνεται τα γατιά, αλλά τα θαυμάζει απεριόριστα, μαθαίνει από αυτά και της είναι απαραίτητα...
σίγουρα, άλλο πράγμα είναι η γάτα και άλλο ο σκύλος, και αυτή η μεταστροφή από το σκύλο στη γάτα, κάτι πρέπει να σημαίνει.
γιά μένα, ο σκύλος είναι ένα τρυφερό πλάσμα, αφοσιωμένο στον "αφέντη" του, ένα πλάσμα που με μαθαίνει να αγαπώ γιατί μου ζητιέται να αγαπήσω, ένα πλάσμα που είναι εξαρτημένο από εμένα, από την αγάπη μου... ο σκύλος ΖΗΤΑ ΚΑΙ ΔΕΧΕΤΑΙ ΜΕ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ το χάδι.
από την άλλη πλευρά η γάτα είναι ανεξάρτητη, παιχνιδιάρα, σε καμμιά περίπτωση δεν είναι βαρετή, είναι ένα πλάσμα που ΣΕ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ.
λένε επίσης ότι οι γάτες "πιάνουν", δεσμεύουν και απορροφούν περίεργες ενέργειες από το περιβάλλον...
δε γνωρίζω σε ποιόν βαθμό αυτό ισχύει, αυτό μόνο που μπορώ από την εμπειρία μου να πω είναι ότι σίγουρα μυρίζονται πράγματα, που εμείς αγνοούμε...
πολλές φορές, εκεί που ο γάτος μου κάθεται γουργουρίζοντας αμέριμνος στην αγκαλιά μου και τον χαιδεύω, ξαφνικά σηκώνεται και αλαφιασμένος επιτίθεται σε κάτι που μόνο αυτός αντιλαμβάνεται στο χώρο, το ψάχνει, αγριεύει και μετά από λίγο ηρεμεί...
μιά φίλη αγαπούσε τις γάτες αλλά είχε αλεργεία σε αυτές. αποφάσισε να την καταπολεμήσει... παίρνοντας μία γάτα στο σπίτι της. τελικά τα κατάφερε!
Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^
Και εγώ όπως και εσύ, όπως και λίγοι αναλογικά, συμπαθώ και τις γάτες και τα σκυλιά, γιατί πάντα έχω να διδαχθώ απο όλα τα πλάσματα που μοιράζονται μαζί μου αυτό τον επίγειο παράδεισο.
Στην πραγματικότητα όσο πιο κοντά έρχομαι στα ζώα, μαθαίνω να σέβομαι οτιδήποτε με περιβάλει, το οποίο γεννιέται και πεθαίνει.
~Γρηγόρης~Once you were wild, don't let them tame you
Edited by - reptilesalonica on 24/11/2003 04:42:05
Έχω μία σκυλίτσα την φωνάζω Αύρα
Ήταν αδέσποτο, την βρήκα χτυπημένη απο αυτοκίνητο πρίν ενάμιση μήνα
είχαν σταματήσει κιάλλα αυτοκίνητα πρίν απο εμένα αλλα τελικά μόνο εγώ προσφέρθηκα να βοηθήσω...
Την πήγα στην Εταιρία Προστασίας Ζώων (Ιερά Οδό) και μιάς που η πολιτεία μας δεν μπορεί να επιδοτεί επαρκώς τέτοιου είδους "αγαθοεργίες" ούτε και οι οργανώσεις αυτές μπορούν να προσφέρουν στέγη και να καλύψουν τις ανάγκες κάθε αδέσποτου,
ανέλαβα εγώ τη φροντίδα της μικρής με κάθε "κόστος" ...
Ζώ μόνη μου σε διαμέρισμα
και επιστρέφω απο τη δουλειά μου γύρω στις 17:00
προσπαθώ χωρίς να γνωρίζω ποιά είναι η καταλληλότερη συμπεριφορά απέναντι σε ένα "διαφορετικό είδος ζωής" να της προσφέρω την απαραίτητη φροντίδα και αγάπη παρόλες τις αντιξοότητες και τις οικονομικές δυσκολίες...
Δέν μπορώ όμως να ελένξω τη συμπεριφορά της όσο λύπω ούτε να την περιορίσω και να της μάθω πότε να γαυγίζει...
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την αντίδραση του γείτονά μου
Αυτός μένει στο ισόγειο εγώ στον δεύτερο μεσολαβεί ενας όροφος ανάμεσα μας στον οποίο μένει μία μεγάλη κυρία που δεν ξέρω κατα πόσο η ακοή της είναι καλή αλλά δεν έχει παραπονεθεί ούτε και κανής άλλος γείτονας μέχρι στιγμής...
Τι μπορώ να κάνω; θεορώ τον εαυτό μου υπέυθινο γι'αυτή την αθώα ύπαρξη και δεν θέλω σε καμία περίπτωση να βρεθεί πάλι στους δρόμους ούτε και να φορτώσω σε άλλον την ευθίνη!
Άλλωστε έχουμε γίνει φιλενάδες πια...
Αllzzaro πού είσαι βοήθεια...
Αυτός ο κόσμος φτάχτηκε μόνο για τα ανθρώπινα όντα και αφού τους έδωσε το δικαίωμα να λεηλατούν κάθε δικάιωμα οποιασδήποτε άλλης μορφής ζωής περιορίζοντας το φυσικό της περιβάλλον,
τους έδωσε και το δικαίωμα να κάνουν παράπονα γιατί ένα σκυλί γαύγισε ή κατούρησε στο γκαζόν του διπλανού πάρκου...
Έ ρε "φόλα" που μας χρειάζεται...
Αργώ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 04/12/2003 23:49:31
βοηθεια θελουμε φιλε μου...
ΑΡΓΩ μου υπομονη κατι θα βρεθει...
δεν νομιζω οτι μπορει παντως να σου κανει κατι...
δεν ειμαι σιγουρος ομως...
ειδικα αν ειναι και το μοναδικο ζωο στην πολυκατοικια
και αφου παραπονεθηκε μονο παλι καλα
θυμασαι εκεινη την αναπηρη γυναικα που ηθελε να βαλει μια ραμπα στην εισοδο για να μπορει να βγαινει εξω και της το απαγορευσαν γιατι θα χαλαγε την εικονα της πολυκατοικιας?
αλλα τα χρονια περνανε γρηγορα ο υπ 1 γκρινιαρης ειχε καποια ηλικια σε λιγο θα καταλαβει
γιατι αν δεν παθεις δεν μαθαινεις
δεν υπαρχει πλεον αγαπη για τον διπλανο θα υπαρχει αγαπη για τα ζωα?
εκτος και αν γινει συνελευση και τους χτυπησεις ευαισθητες χορδες και καλο θα ηταν να γινει γρηγορα πριν αρχισουν να εκνευριζονται και αλλοι γιατι αν αρχισει ενας μετα αρχιζουν και οι αλλοι και ετσι δεν θα εισαι και μονη σου
ειναι δυσκολο το προβλημα σου
ειναι και δυσκολοι οι ενοικοι των πολυκατοικιων
αλλα απο οτι καταλαβα το προβλημα δεν ειναι ο σκυλος αλλα ο εγκεφαλος του ενοικου στο ισογειο
υπαρχουν αρκετες ιστοσελιδες για την συμπεριφορα των σκυλων
εχω δει πως να τον κανεις να μην πηδαει πανω σου
να μην τρωει τα επιπλα
αλλα να μην γαυγιζει χωρις λογο δεν θυμαμαι να εχω δει
παντως δεν χανεις τιποτα να ριξεις μια ματια
τι τον κανει να γαβγιζει ομως?
μακαρι να μπορουσα να σε βοηθησω αλλα δεν ξερω πως δεν εχω παρομοια εμπειρια αφου μενω σε μονοκατοικια και οσοι φιλοι μου μενουν σε πολυκατοικια ουτε που τους περναγε απο το μυαλο να παρουν καποιο ζωο γιατι ηξεραν οτι τα αλλα ζωα θα γκρινιαζαν
ειναι μυστηρια η φαση τους ενοχλουν τα ζωακια αλλα οχι οι απο πανω που τσακωνονται ολημερα
Edited by - Administrator on 12/12/2020 20:18:49
Reason - Your head will collapse But there's nothing in it
κάθεται και παραφυλάει μην στάξει σταγόνα απο τα άλλα διαμερίσματα
Τις προάλλες είχε βγεί στο στενό και τα έβαζε με αυτούς που καθαρίζουν μετά απ'τη λαική
Παλιότερα τα έβαζε με τους ξένους στην διπλανή μονοκατοικέια γιατί το μωρό τους έκλεγε...
Αυτός δεν μπορεί ούτε τα έντερά του !
Γενικώς για οτιδήποτε είναι ο μόνος που βάζει τις φωνές και διαμαρτήρεται έντονα...
Όσο για τη μικρή μου Αύρα όταν λύπω δεν μπορώ να ξέρω την αιτία που την κάνει να γαυγίζει ούτε ξέρω καμία μέθοδο που να περιορίζει το γάυγισμα
Όταν είμαι εδώ πάντως δεν γαυγίζει και κιαν την ακούσω καμία φορά θα είναι είτε γιατί άκουσε κάποιο άλλο σκυλί είτε κάποιο περίεργο θόρυβο ξέρετε πως είναι τα σκυλία...
Με το που της φωνάζω όμως και είναι κοντα μου σταματάει
Αργώ καλεί allzzaro , γή καλεί allzzaro...
Βοήθεια γειτόνοι !
Αργώ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Ίσως της κρατήσει συντροφιά και δεν γαυγίζει τόσο.
Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπαίνω πλέον στο αχλαδότυρο και έτσι είδα το θέμα αυτό μόλις τώρα.
Tι να πει κανείς για τα ζώα?
Πάντα μιλάγανε μέσα μου με ένα ιδιαίτερο τρόπο που κανείς άνθρωπος δεν έχει μιλήσει...
Πάντα με αγγίζανε όπως κανείς δε με έχει αγγίξει...
Από το σπίτι μου πέρασαν γατες, σκύλοι, πάπιες, κοτόπουλα που γίνανε μεγαλώνοντας όμορφοι κόκοροι, κουνελάκια, καναρίνια, ψάρια...you name it...
Κάθε τρίχα, κάθε πούπουλο που λέρωσε τα ρούχα μου "καθάρισε" την ψυχή μου...
Κάθε γλώσσα που με έγλειφε... έκλεινε τις βαθιές μου πληγές...
Κάθε νιαούρισμα, τιτίβισμα, χουρχούρισμα έπαιρνε τον πόνο μου σαν βάλσαμο...
Που θα ήμουν τώρα αν σε αυτές τις δύσκολες στιγμές της ζωής μου δεν είχα τους φίλους μου?
Και όλα αυτά χωρίς να ζητούν κανένα αντάλλαγμα!
Μόνο ένα χάδι!
Ας πάρουμε μαθήματα αλτρουϊσμού από τα ζώα μήπως και καταφέρουμε να γίνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ!
Αφιερωμένα εξαιρετικα σε όλους τους φίλους των ζώων και στους συμμετέχοντες σε αυτό το τόπικ:
καλη μου Avallon ισως θα επρεπε να μπαινεις πιο συχνα στο αχλαδοτυρο με αφησες αφωνο
Edited by - Administrator on 12/12/2020 20:18:49
Reason - Your head will collapse But there's nothing in it