- Πού ήταν ο Θεός; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ο ΦΟΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
ΔΙΑΦΩΝΩ ΕΝ ΜΕΡΗ...
ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΩΘΗΚΑΜΕ... ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ. ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ.
Κι εγώ συμφωνώ εν μέρει.Όντως οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για τη σωτηρία τους αλλά δεν μπορώ να δεχθώ ότι κανείς δεν έβαλε το χέρι του,αλλά υπό ποία έννοια;Η βοήθεια που μας προσφέρει απλόχερα ο Θεός καθημερινά δεν είναι και δεν μπορεί ποτέ να είναι η βοήθεια του στυλ"ας βάλω ένα χεράκι".Γι'αυτό υπάρχει ο Νους κι η Λογική για να επαναφέρουν τον άνθρωπο στην τάξη κι αυτά βεβαίως είναι δώρα Του,η βοήθειά Του.
Θα παραθέσω κάτι που με είπε κάποιος φίλος μου,μεγαλύτερος σε ηλικία,παντρεμένος,με παιδιά, διαβάζοντας το σ'΄ενα βιβλίο κάποιου ξένου συγγραφέα,το εξής:"Σκέψου έναν στράτό,δεν είναι δυνατό ο διοικητής να δίνει απ'ευθείας τις διαταγές στους στρατιώτες του.Γι'αυτό υπάρχουν οι υφιστάμενοί του αξιωματικοί που μεταφέρουν αυτές στους κατώτερους και πάει λεγοντας.Έτσι λειτουργεί κι ο Θεός μέσω των αγγέλων Του.Κάθε άνθρωπος έχει έναν άγγελο-φύλακα προστάτη."
Μήπως λοιπόν πρέπει να μεταθέσουμε τα βάρη των ευθυνών σ'αυτούς;Αυτό προς προβληματισμό
ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ
ΚΑΠΟΤΕ ΔΙΑΒΑΣΑ ΜΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙΣ.
ΔΕΝ ΔΟΚΙΜΑΣΑ ΝΑ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΜΕ ΕΣΩΣΕ - ΙΣΩΣ ΝΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΜΟΥ... ΔΕΝ ΞΕΡΩ.
ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΣ ΤΟ ΠΕΙ (ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ TOPIC?).
ΚΑΙ ΜΗΝ ΠΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΩ "ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ" - ΚΑΝΕΙ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΝΑ ΒΡΕΙ ΚΑΤΙ - ΑΣΕ ΠΟΥ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΘΕΛΩ ΚΑΝΑ 10ΛΕΠΤΟ ΝΑ ΜΠΩ ΣΤΟ ΚΑΘΕΝΑ...
(ΕΧΩ DSL 1000αρα) ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΜΠΑΙΝΩ ΑΠΟ ΚΥΠΡΟ ΙΣΩΣ ΟΙ ΕΔΩ ΓΡΑΜΜΕΣ ΝΑ 'ΧΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ...
ΠΑΝΤΟΣ ΣΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ Ή ΤΕΛΙΚΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ? ΑΝ ΝΑΙ ΤΟΤΕ ΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΤΑ "ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΜΑΣ"? - ΑΛΛΑ ΛΕΝΕ ΟΙ ΓΡΑΦΕΣ - ΑΛΛΑ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ - ΑΛΛΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ?.
ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ?
Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ?
ValGraph
quote:
Ο Θεός μας έπλασε ελεύθερους.
Απ' ό,τι φαίνεται τους τρομοκράτες όντως τους έπλασε καραελεύθερους.
Ο Θεός είναι παντοδύναμος και πανάγαθος κλπ κλπ και αν κατά τύχη
κάτι τρομοκράτες αποφασίσουν να σπείρουν τον όλεθρο αυτό ο
παντοδύναμος και πανάγαθος Θεός το επιτρέπει γιατί έχουν ελεύθερη
βούληση Και Άρα Ωραία Λόγια Που Δε Συνειδητοποιούμε Τι Σημαίνουν
Και Γι' Αυτό Τα Πιπιλάμε Όταν Βλέπουμε Ότι Η Πίστη Μας Πέφτει Σε
Λογικές Αντιφάσεις.
Τη Νάντια Πάβλοβα όμως;
Άραγε με δική της ελεύθερη βούληση αποφάσισε μια ωραία πρωία να
κλειστεί με 40 βαθμούς σε ένα γυμναστήριο, να ψοφήσει της δίψας,
να βιαστεί και να στραγγαλισθεί;
Κάποιος είπε ότι οι "κύριοι" που ήταν υπεύθυνοι για τα παρακάτω
έχουν βγάλει το Θεό απ' τη ζωή τους. Δεν το νομίζω. Είναι λίγο
δύσκολο να βρεις πιο θρησκευάμενο άνθρωπο από ένα μουσουλμάνο
καμικάζι.
quote:
Σε όσους πιστεύουν στο Θεό: Ποιοί είμαστε εμείς που θα κρίνουμε τον Δημιουργό μας?
Αυτοί που τα δημιουργήματά Του μας βιάσανε και μας στραγγαλίσανε
την εντεκάχρονη κόρη ενώ υποτίθεται ότι είναι Πανάγαθος και Παντοδύναμος.
(αν και δεν πιστεύω σε κανενός είδους Θεό)
quote:
Ο Θεός μας έπλασε ελεύθερους.
Αυτή η φράση (περί της ελευθερίας της βούλησης) ομολογώ ότι είναι ότι πιό έξυπνο σκέφτηκε κάποιος για να την χώσει μέσα στα Ιερά Κείμενα. 
Η επόμενη είναι ότι "το σχέδιο του Θεού είναι άγνωστο και ακατάληπτο σε μας". 
Ετσι γλυτώνουμε με τα πολλά ερωτήματα των πιστών, των δούλων του Κυρίου...
Και μία τελευταία παρατήρηση. Συνήθως ο κίνδυνος προέρχεται από τον φανατισμένο πιστό και όχι από τον άθεο ή αγνωστικιστή άνθρωπο. Αυτό τουλάχιστον έχει δείξει η Ιστορία.
Ερώτηση: Πώς θα δικαιολογούσαν τον/τους Θεό/Θεούς τους σε αυτή την περίπτωση, οι μουσουλμάνοι και πώς οι οπαδοί της μετεμψύχωσης (αν υπήρχαν και δικά τους παιδιά μέσα);
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Κάποιος είπε ότι οι "κύριοι" που ήταν υπεύθυνοι για τα παρακάτω
έχουν βγάλει το Θεό απ' τη ζωή τους. Δεν το νομίζω. Είναι λίγο
δύσκολο να βρεις πιο θρησκευάμενο άνθρωπο από ένα μουσουλμάνο
καμικάζι.
Εγώ το είπα και το υποστηρίζω. Είναι παντελώς αναληθής αυτή η εντύπωση που έχουμε για τους μουσουλμάνους και δη τους καμικάζι. Ακόμα και σύμφωνα με τη δική τους θρησκεία παρανομούν, παραβαίνουν τους κανόνες του κορανίου που απαγορεύουν το φόνο έμεσο ή άμεσο. Πόσο μάλιστα τον άμεσο και ευθύ φόνο άκακων παιδιών, που εκεί πλέον εκτός από φανατικός αντίπαλος κάποιου κράτους ή ιδεολογίας θα πρέπει να είσαι και φανατικός αντιάνθρωπος.
Πάντως, αυτό που είπα δεν το είπα μόνο για τους συγκεκριμένους Τσετσένους, ισχύει γενικώς παντού και πάντα. Είναι ακόμα και δικό μας χαρακτηριστικό αυτό, το να μην ακολουθούμε το θέλημα ή τις εντολές αν θέλεις του Θεού και τελικά, να κατηγορούμε τον Θεό για το αποτέλεσμα των δικών μας επιλογών και ενεργειών.
Εδώ θα ήθελα να πώ ότι υπάρχει μιά λέξη κλειδί πραγματικά. Είναι το αυτεξούσιο του ανθρώπου που άπτεται της ελεύθερης βούλησης και της ελεύθερης επιλογής που αφήνει ο Θεός στον άνθρωπο. Ο Θεός δεν επεμβαίνει στις ζωές των ανθρώπων, όχι με αυτό τον τρόπο. Αν επέμβαινε στη ζωή των ανθρώπων, με την έννοια της χωροχρονικής αλλοίωσης των δεδομένων των ανθρώπων, θα μιλούσαμε για μιά στρεβλή, κατ'εμάς ύπαρξη, η οποία απλά αρέσκεται να βάζει τους δικούς του νόμους και το δικό του θέλημα, το οποίο εκφράζει κατά καιρούς με τις επεμβάσεις του αυτές. Επιπλέον, η επέμβαση θα σήμαινε περιορισμό της ελευθερίας στον άνθρωπο, στέρηση της δυνατότητας επιλογής, επιλογής ακόμα και του κακού.
Αντί αυτού, ο Θεός, κάνοντας τον άνθρωπο, τέλειο, φρόντισε να του υπενθυμίζει διαρκώς ότι πάντα είναι ελεύθερος και πάντα έχει τη δικιά του θέληση, γι'αυτό το σκοπό έβαλε και το "συμβολικά" δένδρο της γνώσεως του καλού και του κακού στο μέσο του Παραδείσου, και όχι ας πούμε πίσω από κάνα βουναλάκι, κάνα ρυάκι, καμμιά ραχούλα. Όχι το έβαλε καταμεσής, να σκοντάφτει ο άνθρωπος επάνω του, προκειμένου να θυμάται ότι είναι πράγματι ελεύθερος να διαλέξει ανα πάσα στιγμή.
Ελεύθερος, σημαίνει αυτός που έχει τη δυνατότητα να διαλέξει είτε το ένα είτε το άλλο, και όχι αυτός που δεν έχει δυνατότητα επιλογής. Μάλιστα, το τίμημα της αντίθετης επιλογής του ανθρώπου είναι τόσο οδυνηρό για τον Θεό, αφού έδωσε στον άνθρωπο ακόμα και το δικαίωμα να τον αμφισβητήσει, αυτόν τον ίδιο. Σαν ένα παιδί που έχει τη δυνατότητα δηλαδή να λέει τον γονιό του ξεφτίλα και να τον φτύνει στα μούτρα, και ακόμα περισσότερο.
Απο το σημείο αυτό και μετά όμως, ο άνθρωπος διαλέγει να ζεί σε ένα πλέγμα διαφορετικών νόμων και κανόνων απ'ότι ήταν συνηθισμένος. Στο πλέγμα αυτών των νόμων, πάλι η ελευθερία κατέχει εξέχουσα θέση, ο άνθρωπος μπορεί να επανέλθει στο Θεό και να απομακρυνθεί άπειρες φορές, γνωρίζει όμως ότι η κάθε επιλογή έχει τις συνέπειές της, που είναι συνέπειες της δικής μας επιλογής. Μερικά δισεκατομμύρια άνθρωποι που επιλέγουν καθημερινά να ζούν κατα το θέλημά τους και όχι κατα το θέλημα του θεού, παράγουν μιά ανθρώπινη πραγματικότητα χαοτική, που έχει τη δική της χαοτική δυναμική. Το λάθος είναι, να ερχόμαστε εκ των υστέρω και να κατηγορούμε αυτή τη δυναμική, ή μέρος αυτής, παραβλέποντας όμως το γεγονός ότι αυτή η χαοτική πραγματικότητα είναι αποτέλεσμα και των δικών μας επιλογών.
Μόνο με έναν τρόπο μπορούμε να επηρεάσουμε αυτή τη χαοτική πραγματικότητα. Με τη δική μας μετάνοια, με τη δική μας προσπάθεια. Ένας άνθρωπος είναι ανίκανος να κάνει πολλά πράγματα, αλλά επίσης ένας άνθρωπος είναι ικανός να αλλάξει την ανθρωπότητα.
Εγώ νομίζω ότι έχουμε μια λανθασμένη αντίληψη για το θείο και αυτό είναι που μας δημιουργεί όλες αυτές τις αντιφάσεις.
Πριν πω αυτό που πιστεύω θα "αφήσω" κάτι που είχα διαβάσει πριν από καιρό και που μου έκανε εντύπωση. Αναφερόταν στο μήνυμα του Βούδα. Το παραθέτω εδώ αυτούσιο:
«Ο άνθρωπος αγάπησε τον Θεό και είχε ξεχάσει όλους τους αδερφούς του. Ο άνθρωπος ο οποίος, στο όνομα του Θεού, μπορεί να δώσει την ίδια του την ζωή, μπορεί επίσης να στραφεί και να σκοτώσει τον αδερφό του στο όνομα του Θεού. Αυτή ήταν η κατάσταση του κόσμου. Θα θυσίαζαν τον Υιό για την δόξα του Θεού, θα λήστευαν έθνη για να δοξάσουν τον Θεό, θα σκότωναν χιλιάδες όντων για την δόξα του Θεού, θα πότιζαν την γη με αίμα για την δόξα του Θεού. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που στράφηκαν στον άλλον Θεό – τον άνθρωπο. Είναι ο άνθρωπος που χρειάζεται αγάπη. Ήταν το πρώτο κύμα της σφοδρής αγάπης για όλους τους ανθρώπους – το πρώτο κύμα της αληθινής, ανόθευτης σοφίας – εκείνη, ξεκινώντας από την Ινδία, κατέκλυσε την μία χώρα μετά την άλλη, στον Βορρά, στον Νότο, στην Ανατολή και στην Δύση».
«Η ιδέα του Βούδα είναι ότι δεν υπάρχει Θεός, παρά μόνο ο άνθρωπος. Αποκήρυξε την νοοτροπία η οποία υπόκειται στις επικρατούσες ιδέες για τον Θεό. Βρήκε ότι αυτή η νοοτροπία έκανε τους ανθρώπους αδύναμους και δεισιδαίμονες. Εάν προσεύχεσαι στον Θεό να σου δώσει το καθετί, ποιος θα είναι αυτός που θα βγει έξω και θα εργαστεί; Ο Θεός έρχεται σε αυτούς που εργάζονται σκληρά. Ο Θεός βοηθάει αυτούς που βοηθούν τους εαυτούς τους. Μια αντίθετη ιδέα για τον Θεό αδυνατίζει τα νεύρα μας, μαλακώνει τους μυς μας, μας κάνει εξαρτημένους. Καθετί μη-εξαρτημένο είναι χαρούμενο, καθετί εξαρτημένο είναι δυστυχισμένο. Ο άνθρωπος έχει άπειρη δύναμη μέσα του και μπορεί αν το αντιληφθεί – μπορεί να αντιληφθεί τον εαυτό του ως τον έναν άπειρο Εαυτό. Μπορεί να γίνει, αλλά δεν το πιστεύετε. Αν και προσεύχεστε, συνεχώς στον Θεό ωστόσο όμως διατηρείτε το εσωτερικό σας μπαρούτι άθικτο όλον τον καιρό».
Θεωρώ ότι Θεός είναι αυτή η φωνή μέσα μας που μας κάνει να ευσπλαχνιστούμε, να συμπονέσουμε, να δακρύσουμε, να αγανακτήσουμε για αυτό που συνέβη στην συγκεκριμένη περίπτωση.
Θεός είναι αυτή η δύναμη μέσα μας που μας ωθεί να υπερβούμε τις αδυναμίες μας, τον εγωισμό μας, τους περιορισμούς μας.
Θεός είναι αυτή η ανάγκη μας να νικήσουμε το ψέμα και αφού βρούμε την αλήθεια να την συμμοιραστούμε.
Θεός είναι η αφυπνισμένη μας ανθρωπιά, η αίσθηση του ωραίου που μας κάνει να αναζητούμε όχι μόνο το πρακτικό και χρήσιμο αλλά και το αισθητικά ολοκληρωμένο.
Θεός είναι η αγάπη μας για την Τέχνη, ο αγώνας για να απεικονίσουμε σε κάτι πεπερασμένο και φθαρτό, όλο το μεγαλείο και την απειρία που εγκυμονούμε μέσα μας, στην μουσική, στην ζωγραφική, στην γλυπτική, στην ποίηση, στον χορό κ.λ.π.
Θεός είναι η αγωνία μας να αφήσουμε πίσω μας απογόνους, πιο καλούς και πιο σοφούς από εμάς τους ίδιους.
Θεός είναι να αψηφήσουμε τις προσωπικές απολαύσεις μας και να θυσιάσουμε την ζωή μας για να ανακαλύψουμε ένα φάρμακο για τον άρρωστο, ή να βρούμε μια μαθηματική φόρμουλα που θα προχωρήσει την Επιστήμη πιο μπροστά και πιο ψηλά.
Θεός είναι να ξέρουμε και να μπορούμε να συγχωρούμε αυτόν που μας έκανε κακό, δίνοντας ένα μάθημα αυταπάρνησης και συμφιλίωσης. Κι έτσι να σταματούμε αυτόν τον φαύλο κύκλο της εκδίκησης που μας κάνει κάποτε θύτες και άλλοτε θύματα.
Θεός είναι να είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε την ζωή μας για να υπερασπίσουμε την πατρίδα μας, τους γονείς μας, τα αδέλφια μας.
Θεός είναι να τολμούμε να παραδεχτούμε την άγνοιά μας και να την αφήνουμε πίσω μας για να αποκτήσουμε μια μεγαλύτερη αλήθεια.
Θα μπορούσα να πω κι άλλα αλλά νομίζω ότι όλα αυτά που κατάλαβα ως Θεό μου φτάνουν και μου περισσεύουν για να τα έχω ως καθημερινούς στόχους στην ζωή μου. Πόσο μάταιο, επίπονο και παράλογο είναι να αναζητούμε έξω από εμάς αυτό που υπάρχει εν δυνάμει μέσα μας;
Και σε τελική ανάλυση δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν τρομοκράτη ή κακούργο να μας "πάρει" αυτόν τον "Θεό" που κουβαλάμε μέσα μας και που "σπρώχνει" να γεννηθεί στον κόσμο σαν την πεταλούδα μέσα από το κουκούλι του μεταξοσκώληκα
δεν εχουμε ολοι τις ιδιες "αξιες".-
"φαντασου" πως οσα- πολυ ομορφα εγραψες - καποιοι τα θεωρουν αυτονοητα ως τα ακριβως τ'αντιθετα..:(
..."ελευθερια μου ως εκει που αρχιζει η δικη σου"...το θυμασαι;/κι ομως ξερουμε καλα πως δεν τηρειται παντα:(
και κατι απλο:ο Θεος δεν δρα στο 2...
-δεν ειναι ουτε καλος ουτε κακος-
-..καλως ηρθες,στο φυσικο σου χωρο...Τρισμεγιστε:)--
clickonmebabe..
quote:
Αυτή η φράση (περί της ελευθερίας της βούλησης) ομολογώ ότι είναι ότι πιό έξυπνο σκέφτηκε κάποιος για να την χώσει μέσα στα Ιερά Κείμενα.
TI ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ OSTRIA ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΡΑΣΗ? ΤΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΟ ΑΠΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΑ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ??!! ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΝΑ ΧΑΖΟ ΙΣΩΣ ΑΛΛΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. (ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ):
ΑΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ/ΑΝΤΡΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΓΟΥΣΤΟ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΑΣΧΗΜΟΣ/Η, ΑΝΑΤΙΠΑΘΗΤΙΚΟΣ/ΑΝΤΙΠΑΘΗΤΙΚΙΑ, ΤΗ ΣΙΧΑΙΝΕΣΑΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΝΑ ΣΕ ΦΕΡΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ/ΤΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΕΙΣΑΚΟΥΓΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ, ΝΑ ΕΠΕΝΕΒΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ/Η ΜΑΖΙ ΤΗΣ/ΤΟΥ?? ΓΙΑΤΙ ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ!! ΕΧΕΙ ΑΠΟΛΥΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ. ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΟΥΣΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΟΥ ΒΟΥΛΗΣΗ!!! ΘΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟ Ο ΘΕΟΣ? ΟΧΙ.
Και μόλις θυμήθηκα,αν και ξεφεύγει απ΄το θέμα,τη συσχέτιση αγγέλων και Βριλ που διάβασα σ'ένα άρθρο.
Η φιλοσοφία είναι η αγάπη του ανθρώπου προς τη Σοφία (δεν θα αναλύσουμε εδώ το τι είναι σοφία καθώς υπάρχει στο ίδιο forum αυτό το θέμα), όμως διαβάζοντας ορισμένες απαντήσεις στο esoterica έχω αισθανθεί ότι ορισμένοι απαντούν εριστικά ή παρεξηγημένα. Παρόμοια στάση έχω παρατηρήσει και σε συζητήσεις με φίλους, όταν για κάποιο ανεξήγητο λόγο ένας λέει κάτι που κάποιου άλλου του «κουρδίζει την χορδή» και αντιδράει έντονα. Άλλες φορές έχω αντιμετωπίσει έντονη δυσαρέσκεια από φίλους, όταν ανοίγω φιλοσοφικό θέμα για συζήτηση. Μέχρι και πόλεμοι έχουν γίνει για φιλοσοφικο-θρησκευτικές διαφορές.
Πως είναι δυνατόν αυτό που ονομάζεται αγάπη για σοφία να γεννά πολλές φορές τα ποιο ζωώδη ένστικτά μας; Γιατί η αναζήτηση για αλήθεια και νόημα να τρομάζει τόσο πολύ ακόμα και αυτούς που ισχυρίζονται ότι αγαπάν τη φιλοσοφία;
Αρχικά, γιατί η αναζήτηση της "σοφίας" -έχουν σημασία τα εισαγωγικά- διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο και
επίσης, γιατί η νοητική προσέγγιση των ζητημάτων δημιουργεί λεκτικές έριδες και διαμάχη των εγώ. Κοινώς, ποιος θα επικρατήσει. (Μου ήρθε στο μυαλό το επιτυχημένο παράδειγμα του James Redfield, στην Ουράνια Προφητεία. "Αγώνας για ενέργεια").
Ζήσε τη στιγμή!
ΑΓΑΠΗΤΗ Κλαρίς ΕΝΑ ΚΑΛΟΣΟΡΙΣΜΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ESOTERICA.gr.
ΣΟΥ ΕΥΧΩΜΑΙ ΚΑΛΗ ΜΕΣΤΗ ΚΑΙ ΣΥΧΝΗ (ΟΣΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ) ΠΑΡΟΥΣΙΑ.
ΠΡΙΝ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ..
Ο ΛΟΓΟΣ ΠΩΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΔΕΣΕΣ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ?????
ΕΑΝ ΣΟΥ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟΝ ΒΕΒΑΙΑ.
ΒΕΒΑΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ-ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΑΛΛΟΝ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΕΝΝΟΕΙΣ .....
Η ΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ-ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΛΛΑ Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΝΕΩΝ ΤΟΠΩΝ ΔΗΛΑΔΗ Η ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ....
ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ-ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ Η ΑΦΟΡΜΗ....
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ Ο ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ..
ΑΛΛΑ ΕΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΕΝΤΟΝΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΑΓΕΝΕΙΑ ΤΟΤΕ ΜΑΛΛΟΝ ΠΑΜΕ
ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ
ΠΟΥ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Ο στόχος κοινός, μα οι "γλώσσες" πολλές και διαφορετικές...
Χρέος μας η συνεννόηση...
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Τώρα, όσο αφορά την ερώτησή σου, "Ο ΛΟΓΟΣ ΠΩΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΔΕΣΕΣ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ?????" η αφορμή ήμουν εγώ η ίδια. Όταν συζητάω θέματα ψυχανάλυσης και φιλοσοφίας με ορισμένους συγκεκριμένους ανθρώπους, και αισθάνομαι ότι δεν με καταλαβαίνουν, τσιτώνομαι και συγχύζομαι. Δεν αντιδρώ βέβαια, αλλά αυτό από αξιοπρέπεια και καλή διαγωγή, όχι επειδή πραγματικά νιώθω έτσι… και άλλες φορές έχω νιώσει ότι λέω κάτι απλό, κάτι που μπορεί να αφορά και εμένα προσωπικά, και χωρίς να το καταλαβαίνω κάποιοι προσβάλλονται, ξέρεις, δημιουργείται ξαφνικά μία πολύ αρνητικά φορτισμένη ατμόσφαιρα… αυτά βέβαια πάντα κατά την διάρκεια βαθιών συζητήσεων.
Και έτσι, μπήκα σε προβληματισμό. Βασικά αυτός ήταν ο λόγος που πήγα στο google να βρω ένα forum με τέτοια θέματα… επειδή αισθάνομαι ότι επιβαρύνω και στεναχωρώ τους φίλους μου με τις ανησυχίες μου, μα δεν έχω μεγαλύτερη ανάγκη και τίποτα δεν με γεμίζει περισσότερο από μία ουσιαστική κουβέντα…
Αισθάνομαι σαν το ψάξιμο και το σκάλισμα της δικής μου ψυχής να σκαλίζει και άλλους που συμμετέχουν σε μία συζήτηση, και κάποια σημεία να μην θέλουν να τα αγγίξει κανένας… να τα έχουν κρυφά και από τον εαυτό τους.
Δεν ξέρω… κάτι τέτοιο. Πάντως, έτσι σκέφτηκα και έπειτα γενίκευσα το θέμα, καθώς έχει πολλές παραμέτρους και σας το παρέθεσα 
Καλώς ήλθες στο forum.
Ενδιαφέρον αυτά που είπες για το πως αισθάνεσε και θέλω να σου πω και γώ την δική μου άποψη.
quote:
Όταν συζητάω θέματα ψυχανάλυσης και φιλοσοφίας με ορισμένους συγκεκριμένους ανθρώπους, και αισθάνομαι ότι δεν με καταλαβαίνουν, τσιτώνομαι και συγχύζομαι. Δεν αντιδρώ βέβαια, αλλά αυτό από αξιοπρέπεια και καλή διαγωγή, όχι επειδή πραγματικά νιώθω έτσι… και άλλες φορές έχω νιώσει ότι λέω κάτι απλό, κάτι που μπορεί να αφορά και εμένα προσωπικά, και χωρίς να το καταλαβαίνω κάποιοι προσβάλλονται, ξέρεις, δημιουργείται ξαφνικά μία πολύ αρνητικά φορτισμένη ατμόσφαιρα… αυτά βέβαια πάντα κατά την διάρκεια βαθιών συζητήσεων.
Αυτό που έχω μάθει έγω από πολλές σηζητήσεις είναι ότι οι άνθρωποι γίνονται επιθετικοί επιδή θύγονται τα πιστεύω τους. Είναι απλό. Όταν εσύ αναλύεις κάτι το οποίο θεωρούν αδιανόητο τότε είναι φυσικό να μην θέλουν να κάτσουν να ακούσουν και για να αποφύγουν την σηζήτηση αντιδρούν με τον θυμό. Άλλοι μπορεί να μην ξαίρουν να απαντήσουν και αντιδρούν έτσι. Είναι πολά στην μέση. Ελπίζω να κατάλαβες λίγο τι ενοώ.
Φιλικά,
Foxyfreak
Θυμήθηκα μια συζήτηση που είχα με κάποιον χθες κι απ' την οποία κατέληξα στο εξης συμπέρασμα: Συνήθως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση και 'μεις στα άκρα.
Τώρα, περα και πισω απο φιλοσοφίες, ιδεόλογίες, θεωρίες, θρησκείες και πολλές ακόμα λέξεις βρίσκεται ο άνθρωπος.
Αν δεν ειδωθει ο ανθρωπος για αυτό που είναι και για το πως λειτουργεί,
είναι φυσικό και αυτός να μη (θέλει να) σε καταλαβει αλλα και εσύ να μην καταλαβαίνεις γιατι αντιδρά έτσι όπως αντιδρά κι έτσι να μην υπάρχει συνεννόηση.
Το κλειδί για συνεννόηση είναι ν' ακούς, πραγματικά όμως ν'ακους κι όχι να περιμένεις τη σειρά σου να μιλήσεις. Όχι γιατι αυτό που θ'ακούσεις ή που θα πεις θα ναι καποια αποκαλυπτική κοσμοθεωρία που θα αλλάξει τη ζωή σας αλλά για ν' αποκτήσεις τη πιο σημαντική γνώση· τη γνώση του ανθρώπου. Ακούγοντας, αποφλοιώνεται μπροστά στα μάτια σου ο ίδιος ο ανθρωπος κι αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Ακόμα και στις ελαφρολογίες ή στη τσατίλα του ο ανθρωπος αποκαλύπτει πολλά. Αν δώσεις προσοχή, με λίγη παρατηρητικότητα θα πάρεις και συ πολλά.
Αν ψάχνεις την αληθεια που μας ενώνει εκεί θα τη βρεις. Στον ανθρωπο.
Όλοι αυτό είμαστε.
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Γιατί τα Όρια τους είναι εξαιρετικά ασαφή & παρεξηγημένα, μερικές φορές ανύπαρξκτα. Η δέ επιθετικότητα που γεννά η Θρησκεία είναι γνωστή και δεδομένη!
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΧΩΡΙΣ ΑΓΚΑΘΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΕΛΗ
όταν αυτό που γεννιέται είναι επιθετικότητα μας δίνει το ερέθισμα να να αναζητήσουμε τους γονείς του.... και να δούμε πως γεννήθηκαν αυτοί...
και όταν καταφέρουμε να προσπεράσουμε το Εγώ, που συνήθως είναι ο βασικός λόγος ύπαρξης της επιθετικότητας, διαπιστώνουμε πως τελικά ήταν μια καλή γέννα αυτή γιατί ανέτρεψε αλλο ένα εμπόδιο προς τον βαθύτερο εαυτό μας....
Θηλυκά, Galadriel
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"