- Παράξενες θεραπείες... (Joao de Deus) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Είμαι της άποψης πως η πίστη σώζει.
Αν πάω απλά για να δω τι τρέχει,έτσι χωρίς να πιστεύω πως θα έχω κάποιο αποτέλεσμα,τότε ούτε ο Joao μπορεί να με βοηθήσει.
Θα παρότρυνα δικούς μου ανθρώπους να πάνε.
Κι εγώ θα πήγαινα.
Έχω σχηματίσει την άποψη,πως στις περιπτώσεις που δεν υπήρξε ίαση,δεν έβλαψε κιόλας!Μάλιστα θα πίεζα τον εαυτό μου,το μυαλό μου,την ψυχή μου,να πιστέψει ακόμη περισσότερο πριν φτάσω εκεί.
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Φιλικά...
Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ...
Το περιοδικό ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ έχει ένα αφιέρωμα στον Ζοάο ντε Ντέους, αρκετά εμπεριστατωμένο, και σωστά παρουσιασμένο. Θα εξηγούσε διάφορα πράγματα σε όσους έχουν απορίες σχετικά με τον Ζοάο, υπάρχουν επίσης και φωτογραφίες. Επίσης καλός τόπος για ενημέρωση είναι η εξής σελίδα : http://www.friendsofthecasa.org η οποία περιέχει σχεδόν όλα όσα θα ήθελε κανείς να μάθει και να ρωτήσει.
Δυστυχώς δεν τα κατάφερα να δω τον Ζοάο όταν είχε έρθει στην Ελλάδα…και να σκεφτείτε πως είχα την δυνατότητα. Απλώς αδιαφόρησα. Μου το πρότεινε μια φίλη, εκείνη την ώρα όμως ήμουν πνιγμένη στην δουλειά και στο άγχος και δεν έδωσα την απαιτούμενη σημασία. Δεν είχα καν γνώση για το ποιος ήταν ο Ζοάο ντε Ντέους και τι έκανε. Κι έτσι αρνήθηκα την πρόσκλησή της. Από κείνη τη στιγμή και μετά, λες και συμβαίνει επίτηδες, όπου στραφώ κι όπου βρεθώ, πέφτω επάνω σε πληροφορίες για τον Ζοάο…Άρθρα, σελίδες, φόρουμς, εδώ στο Εσωτερικά…. Φυσικά και χτυπάω το κεφάλι μου για την ανοησία μου και για την ελαφρότητα με την οποία αντιμετώπισα τότε το θέμα… Όμως ίσως ήταν καλύτερα έτσι. Δεν πήγα εγώ στον Ζοάο, κι ήρθε εκείνος σε μένα (οι πληροφορίες για το άτομό του εννοώ!). Κι έτσι έχω βρεθεί τελευταία να ψάχνω μανιωδώς για το θέμα.
Φίλε ΆΡΗ, διάβασα και το παλιότερο ποστ σου στο θέμα, και διάβασα κι αυτά που γράφεις τώρα. Είσαι πραγματικά τυχερός. Γράφεις πως το γραφείο που διοργάνωνε ταξίδια στην Βραζιλία δεν το κάνει πια. Μπορείς παρόλα αυτά να μου δώσεις κάποιες πληροφορίες για το ζήτημα; Εννοώ το χρηματικό κόστος, την μετακίνηση, κλπ; Οτιδήποτε κι αν ξέρεις, θα με βοηθούσε σημαντικά. Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων…Βλέπεις, μπορεί να μην μπόρεσα να τον δω εδώ, ξέρω όμως πως κάποια στιγμή τα βήματά μου θα με οδηγήσουν σε κείνον, θα παω στην Βραζιλία, κι αυτό το νιώθω με μια σιγουριά εντελώς αλλόκοτη.
Τέλος πάντων, ελπίζω να μην σας κούρασα…
May the light be with you,
so mote it be!
Elanor/Giteana.
Υ.Γ. Αρη, αν δεν μπορείς να μου απαντήσεις εδώ, πες μου να σου δώσω το μέιλ μου. Σ' ευχαριστώ και πάλι.
Πίστευε και μή, ΕΡΕΥΝΑ!
θα ρωτησω τον πατερα μου σχετικα και θα σας πω λεπτομερειες.
για τα υπολοιπα θαυματα κλπες θεραπειες, εχουν γινει αρκετα και σε πιστους της δικης μας θρησκειας, οποτε γιατι να τραβιομαστε μπραζιλ?
------------------------
Όσοι έκτισαν κάτω από τα αστέρια, έκτισαν πολύ χαμηλά.
εχω ακουσει πολλες περιπτωσεις ανθρωπων που κατι τους οδηγει ανεξηγητα στον joao de deus.τους τραβαει θα ελεγα προς τα εκει.πιστευεται μαλιστα οτι οι οντοτητες του θεραπευτηριου γνωριζουν οταν καποιο ατομο προκειτε να βρεθει κοντα τους και το προετοιμαζουν πριν ακομα ξεκινησει το ταξιδι.πριν το αποφασισει καν.
η περιπτωση σου μου θυμιζει την περιπτωση της συγγραφεας josie ravenwing.εμαθε τυχαια για τον joao απο ενα περιοδικο που επεσε στα χερια της.συνεχως τυχαινε να βλεπει αρθρα για αυτον.εψαξε να βρει την abadiania,το μερος οπου ειναι το θεραπευτηριο αλλα δεν υπηρχε σε κανεναν χαρτη.τελικα μεσα σε μια βιβλιοθηκη βρηκε ενα παλιο σκονισμενο βιβλιο χωρις χαρτες.εκει αναφερονταν ποσες μοιρες βορεια και ποσες μοιρες δυτικα απο την πρωτευουσα της βραζιλιας βρισκονταν και ποσα χιλιομετρα μακρυα.απο την στιγμη που αποφασισε να παει μεχρι την ημερα που εφτασε εκει ειχε ασυνιθιστα συναισθηματα.ενιωθε ενα κυμα ενεργειας να την διαπερνα χωρις να ξερει απο που προερχονταν.τελικα ταξιδευσε ως εκει και αυτο το ταξιδι αλλαξε την ζωη της για παντα.
ισως και για σενα λοιπον ειναι γραμμενο καποια στιγμη να βρεθεις εκει.εγω θα σου προτεινα να διαβασεις το βιβλιο της συγγραφεα που ανεφερα πριν γιατι θα σε βοηθησει και θα σε προετοιμασει αρκετα.λεγεται 'τελικα υπαρχει θεος' απο τις εκδοσεις power publishing
οσον αφορα τις περισοτερες πληροφοριες που θελεις μπορω να στις στηλω με ενα εμαιλ.
απλα θελω να επιβαιβεωσω αν το email σου ειναι το elanor lady@yahoo.gr
το αφιερωμα για τον joao στο ανεξηγητο ειναι του απριλιου?
Ο αγαπητός aris24 είχε ανοίξει το τόπικ: ο βραζιλιανος θεραπευτης joao de deus πριν λίγο καιρό και εκεί αναπτύχθηκε εκτεταμένη συζήτηση σχετικά.
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ για την άμεση απάντησή σου. Αν μπορείς, σε παρακαλώ, γράψε μου περισσότερες πληροφορίες στο εξής email: giteana@yahoo.gr. Το προηγούμενο, για έναν μυστήριο λόγο δεν μου ανοίγει πια.
Αλήθεια, το βιβλίο που μου αναφέρεις, μήπως γνωρίζεις αν κυκλοφορεί και μεταφρασμένο στα ελληνικά; Η power publishing δηλαδή είναι ελληνική η αγγλική εκδοτική εταιρεία; Γιατί δεν την έχω ακουστά.
Αν ξέρεις κάτι να με διαφωτίσεις θα ήμουν ευγνώμων.
Λοιπόν, περιμένω email σου, και πάλι σε ευχαριστώ πολύ…
Τελικά δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε, πως όποιος ψάχνει βρίσκει…
May the light be with you,
so mote it be!
Elanor/Giteana.
Πίστευε και μή, ΕΡΕΥΝΑ!
Άρη, ναι είναι το Ανεξήγητο του Απριλίου που έχει το άρθρο.
May the light be with you,
so mote it be!
Elanor/Giteana.
Πίστευε και μή, ΕΡΕΥΝΑ!
ΕΧΩ ΜΥΡΜΗΓΚΙΕΣ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΑΡΚΕΤΕΣ.ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΕΙΠΑΝ ΟΜΑΛΟΙ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑΣΗ.
ΑΝ ΞΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΧΟΡΤΟ-ΒΟΤΑΝΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟ ΣΑΝ "ΜΥΡΜΗΓΚΟΧΟΡΤΟ"...Η ΚΑΠΟΙΟ ΓΗΤΕΜΑ..
ΑΝ ΞΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΣ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΑΡΑΚΑΛΩ.....
ΔΕΣ.
DEPPYS TOUCH
ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΘΕΡΜΑ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ......
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΟΙΟ ΒΟΤΑΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΥΡΜΗΓΚΙΕΣ(ΚΑΡΝΑΒΙΤΣΕΣ) ΚΑΙ ΤΟ ΓΗΤΕΜΑ...
ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΟΠΟΥ ΕΧΩ ΦΡΙΚΑΡΕΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΙΟΤΙ ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΒΓΑΖΑ ΠΟΤΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΠΥΡΑΚΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΧΩ ΓΕΜΙΣΕΙ ΜΕ ΜΙΚΡΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ "ΣΠΥΡΑΚΙΑ".ΟΙ ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΟΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΛΗ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑΣΗ.
ΑΣ ΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΣΗ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ.....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ....
DEPPYS TOUCH
quote:
Trainman:
Οι ιστορικοί τύπου Λιάκου και Ρεπούση, που υποστηρίζουν ότι τα έθνη δημιουργήθηκαν τον 18ο αιώνα, την εποχή των αναδυόμενων αστικών τάξεων, χρησιμοποιούν αντίστοιχη επιχειρηματολογία με σένα: Κατακεραυνώνουν τους «εθνικιστές», ότι δεν μπορούν να διατυπώσουν έναν τελικό ορισμό του «έθνους» και ότι προσφεύγουν σε μυθεύματα και σε ιστορικούς αναχρονισμούς. Μάλιστα, αυτού του είδους η κοινωνιολογία και η ιστορία, αποτελεί πλειοψηφικό ρεύμα στις μέρες μας.
Αγαπητέ Ανδρέα, λάθος άνθρωπο βρήκες να υποστηρίξει ιστορικούς τύπου «Λιάκου και Ρεπούση» της Λαμπράκειας (π)ορδής του Δημοσιογραφικού Οίκου. Έχω ήδη απ' το Γενάρη υπογράψει το κείμενο-διαμαρτυρία για την απόσυρση της new order ιστορίας της εν λόγω "ιστορικού", που με τη νεοεποχήτικη ιδεολογική της κρησάρα καταστρατήγησε κάθε έννοια της ιστορικής και της παιδαγωγικής επιστήμης, άλλοτε αποσιωπώντας κι άλλοτε παραποιώντας την ιστορική αλήθεια. Δυστυχώς, το δικό σου όνομα δεν το 'χω δει ακόμα στη λίστα των υπογραφών.
Μη φοβάσαι, δεν πρόκειται για κίνηση κάποιων φανατικών ακροδεξιών, αλλά για μια ανεξάρτητη πρωτοβουλία του Αντίβαρου, στην οποία ανταποκρίθηκαν Έλληνες (κι όχι μόνο!) από κάθε γωνιά του πλανήτη, οιασδήποτε κοινωνικής προέλευσης, ανεξαρτήτως πολιτικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων και αδιακρίτως μορφωτικού επιπέδου. Μιλάμε δηλαδή για κίνηση διαμαρτυρίας με προδιαγραφές ενός δημοκρατικού ηλεκτρονικού δημοψηφίσματος! Πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα. Και συνάμα συγκινητικό, ως εξαιρετικά σπάνιο δείγμα εθνικής ομοψυχίας. Επιτέλους!!!
Με την ευκαιρία παραπέμπω τους αγαπητούς συμφορουμίτες και κάθε αναγνώστη σε μια από τις πιο νηφάλιες και τεκμηριωμένες άποψεις που εκφράστηκαν σχετικά με το θέμα: Μια κριτική στο επιχείρημα περί «αιματοβαμμένης» ιστορίας
Ορίστε μια πρόγευση από την εισαγωγή του κειμένου (σε περίπτωση dead link):
«Οξύτατη αντιπαράθεση απόψεων φαίνεται πως προκαλεί το ζήτημα που έχει προκύψει με την καθιέρωση ή μη του νέου βιβλίου της ιστορίας της Στ’ Δημοτικού.
Δυστυχώς, διατρέχοντας την επιχειρηματολογία και των δύο πλευρών της διαμάχης (σε Internet, εφημερίδες, τηλεόραση) διεπίστωσα ότι σε αρκετές περιπτώσεις ο διάλογος εξετράπη από την βάση πάνω στην οποία θα όφειλε να διεξαχθεί, δηλαδή τα επιστημονικά επιχειρήματα, και κατέληξε στο να ευτελιστεί, μετατρεπόμενος σε ένα πεδίο εντυπώσεων και εκτόξευσης απαξιωτικών σχολίων ένθεν κακείθεν. Ένα πεδίο το οποίο αναδεικνύει για μιαν εις έτι φοράν το δίπολο των πολιτικών ιδεολογημάτων του «εθνικισμού» vs. «εκσυγχρονισμού», δηλαδή των υπο-προϊόντων του διπόλου «παράδοση» vs. «νεοτερικότητα» (βεμπεριανοί ιδεότυποι), στην αποκλειστική βάση επί της οποίας διεξάγεται ο διάλογος για το σύνολον σχεδόν των κοινωνικών ζητημάτων στην χώρα μας.
Πρέπει να ξεκαθαριστεί ευθύς εξ’ αρχής ότι το ζήτημα των βιβλίων της ιστορίας είναι κατ’ εξοχήν κοινωνικό ζήτημα, για το οποίον όχι μόνον δικαιούνται αλλά επιπλέον υποχρεούνται να έχουν άποψη και οι μη-επαϊοντες. Δεν θα πρέπει να λησμονούν οι αμύντορες του βιβλίου και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ότι οι εξουσίες τους «…πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα (Άρθρο 1, Παρ. 3)»¨ το Σύνταγμα, με τη σειρά του επιτάσσει όπως «…η παιδεία έχει σκοπό (μεταξύ άλλων)….την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης (Άρθρο 16, Παρ. 2)¨ και τέλος «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων (Ναι ακόμη και των…housewives!!!), που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσον εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία (Άρθρο 120, Παρ. 4). Επομένως, το ελιτίστικο επιχείρημα περί «εσμού ασχέτων» από μόνο του δεν αρκεί για να διαφύγουν την απαραίτητη κριτική και τον έλεγχο για το κατά πόσον το νέο βιβλίο συμβάλλει πράγματι στην ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης.»
Περισσότερα στο Ηλεκτρονικό Περιοδικό: www.antibaro.gr
-----------
ΥΓ. Λουκά, το βιβλίο του Max Nordau δεν το έχω υπόψη μου. Αν όμως νομίζεις πως έχει κάτι να μας "πει", ρίξε καμιά ζαριά... Όλο και θα βρεθεί κάποιος "χορευτής".
Σίγουρα δεν καθόμουν στο ίδιο θρανίο με τον Ανδρέα. Η όποια "γλωσσική
μας ομοιότητα" και τα όποια κοινά σημεία επαφής το πιθανότερο αποτελούν προϊόν κοινών ενδιαφερόντων, εξωσχολικής μελέτης και κάποιας εξωθεσμικής μάλλον παιδείας...
Προσωπικά, ίσως σας ξαναδώ μετά τις γιορτές. Ανανεωμένους ελπίζω, κι εσείς κι εγώ. Κουράγιο στον ανήφορο του Γολγοθά και Καλό Πάσχα σε κάθε "ανήρ επιθυμιών"...
© unregistered essence
quote:
Trainman:
Οι ιστορικοί τύπου Λιάκου και Ρεπούση, που υποστηρίζουν ότι τα έθνη δημιουργήθηκαν τον 18ο αιώνα, την εποχή των αναδυόμενων αστικών τάξεων, χρησιμοποιούν αντίστοιχη επιχειρηματολογία με σένα: Κατακεραυνώνουν τους «εθνικιστές», ότι δεν μπορούν να διατυπώσουν έναν τελικό ορισμό του «έθνους» και ότι προσφεύγουν σε μυθεύματα και σε ιστορικούς αναχρονισμούς. Μάλιστα, αυτού του είδους η κοινωνιολογία και η ιστορία, αποτελεί πλειοψηφικό ρεύμα στις μέρες μας.
Αγαπητέ Ανδρέα, λάθος άνθρωπο βρήκες να υποστηρίξει ιστορικούς τύπου «Λιάκου και Ρεπούση» της Λαμπράκειας (π)ορδής του Δημοσιογραφικού Οίκου. Έχω ήδη απ' το Γενάρη υπογράψει το κείμενο-διαμαρτυρία για την απόσυρση της new order ιστορίας της εν λόγω "ιστορικού", που με τη νεοεποχήτικη ιδεολογική της κρησάρα καταστρατήγησε κάθε έννοια της ιστορικής και της παιδαγωγικής επιστήμης, άλλοτε αποσιωπώντας κι άλλοτε παραποιώντας την ιστορική αλήθεια. Δυστυχώς, το δικό σου όνομα δεν το 'χω δει ακόμα στη λίστα των υπογραφών.
Μη φοβάσαι, δεν πρόκειται για κίνηση κάποιων φανατικών ακροδεξιών, αλλά για μια ανεξάρτητη πρωτοβουλία του Αντίβαρου, στην οποία ανταποκρίθηκαν Έλληνες (κι όχι μόνο!) από κάθε γωνιά του πλανήτη, οιασδήποτε κοινωνικής προέλευσης, ανεξαρτήτως πολιτικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων και αδιακρίτως μορφωτικού επιπέδου. Μιλάμε δηλαδή για κίνηση διαμαρτυρίας με προδιαγραφές ενός δημοκρατικού ηλεκτρονικού δημοψηφίσματος! Πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα. Και συνάμα συγκινητικό, ως εξαιρετικά σπάνιο δείγμα εθνικής ομοψυχίας. Επιτέλους!!!
Με την ευκαιρία παραπέμπω τους αγαπητούς συμφορουμίτες και κάθε αναγνώστη σε μια από τις πιο νηφάλιες και τεκμηριωμένες άποψεις που εκφράστηκαν σχετικά με το θέμα: Μια κριτική στο επιχείρημα περί «αιματοβαμμένης» ιστορίας
Ορίστε μια πρόγευση από την εισαγωγή του κειμένου (σε περίπτωση dead link):
«Οξύτατη αντιπαράθεση απόψεων φαίνεται πως προκαλεί το ζήτημα που έχει προκύψει με την καθιέρωση ή μη του νέου βιβλίου της ιστορίας της Στ’ Δημοτικού.
Δυστυχώς, διατρέχοντας την επιχειρηματολογία και των δύο πλευρών της διαμάχης (σε Internet, εφημερίδες, τηλεόραση) διεπίστωσα ότι σε αρκετές περιπτώσεις ο διάλογος εξετράπη από την βάση πάνω στην οποία θα όφειλε να διεξαχθεί, δηλαδή τα επιστημονικά επιχειρήματα, και κατέληξε στο να ευτελιστεί, μετατρεπόμενος σε ένα πεδίο εντυπώσεων και εκτόξευσης απαξιωτικών σχολίων ένθεν κακείθεν. Ένα πεδίο το οποίο αναδεικνύει για μιαν εις έτι φοράν το δίπολο των πολιτικών ιδεολογημάτων του «εθνικισμού» vs. «εκσυγχρονισμού», δηλαδή των υπο-προϊόντων του διπόλου «παράδοση» vs. «νεοτερικότητα» (βεμπεριανοί ιδεότυποι), στην αποκλειστική βάση επί της οποίας διεξάγεται ο διάλογος για το σύνολον σχεδόν των κοινωνικών ζητημάτων στην χώρα μας.
Πρέπει να ξεκαθαριστεί ευθύς εξ’ αρχής ότι το ζήτημα των βιβλίων της ιστορίας είναι κατ’ εξοχήν κοινωνικό ζήτημα, για το οποίον όχι μόνον δικαιούνται αλλά επιπλέον υποχρεούνται να έχουν άποψη και οι μη-επαϊοντες. Δεν θα πρέπει να λησμονούν οι αμύντορες του βιβλίου και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ότι οι εξουσίες τους «…πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα (Άρθρο 1, Παρ. 3)»¨ το Σύνταγμα, με τη σειρά του επιτάσσει όπως «…η παιδεία έχει σκοπό (μεταξύ άλλων)….την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης (Άρθρο 16, Παρ. 2)¨ και τέλος «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων (Ναι ακόμη και των…housewives!!!), που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσον εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία (Άρθρο 120, Παρ. 4). Επομένως, το ελιτίστικο επιχείρημα περί «εσμού ασχέτων» από μόνο του δεν αρκεί για να διαφύγουν την απαραίτητη κριτική και τον έλεγχο για το κατά πόσον το νέο βιβλίο συμβάλλει πράγματι στην ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης.»
Περισσότερα στο Ηλεκτρονικό Περιοδικό: www.antibaro.gr
-----------
ΥΓ. Λουκά, το βιβλίο του Max Nordau δεν το έχω υπόψη μου. Αν όμως νομίζεις πως έχει κάτι να μας "πει", ρίξε καμιά ζαριά... Όλο και θα βρεθεί κάποιος "χορευτής".
Ασφαλώς δεν καθόμουν στο ίδιο θρανίο με τον Ανδρέα. Αν εσύ διακρίνεις την όποια "γλωσσική μας ομοιότητα" και τις όποιες εφαπτόμενες απόψεις, αυτές το πιθανότερο αποτελούν προϊόν της ταύτισης των εξωσχολικών ενδιαφερόντων μας, επισταμένης μελέτης και κάποιας παρόμοιας εξωθεσμικής μάλλον παιδείας. Σε όλα όμως αναγνωρίζω τη σαφή ανωτερότητα του Ανδρέα και την υπεροχή του πνεύματός του. Μόνο να προσέξει κάποιο μικρούτσικο "κουσούρι" κυκλοθυμικότητας που διέκρινα. Μπορεί και να σφάλλω όμως, ως τυφλός Bartimaeus, έχων και την δοκόν εις τον οφθαλμόν μου... Ε, φίλτατε Λουκά, τι με βάζεις να ψάχνω!...
Προσωπικά, ίσως σας ξαναδώ μετά τις γιορτές. Ανανεωμένους ελπίζω, κι εσείς κι εγώ. Κουράγιο στον ανήφορο του Γολγοθά και Καλό Πάσχα σε κάθε "ανήρ επιθυμιών"...
© unregistered essence
τις καλύτερες ευχές μου για τη μητέρα σου.
macedon
Λουκάς
quote:
Bartimaeus: Αυτοί ακριβώς που προκρίνουν την προλεταριοποίηση της δράσης, που προτιμούν την «ύψιστη απόσταξη του μικροαστικού νέκταρ», όλος δηλαδή ο κομματικός μηχανισμός του φάσματος της Αριστεράς - από τα κόμματα της Βουλής μέχρι τις πολιτικές νεολαίες και τα εργατικά συνδικάτα. Από την άλλη βέβαια, όντως υπάρχουν κι αυτοί που δεν σκοτίζονται καθόλου για την ψήφο μου! Τα "δημοκρατικά" μπουμπούκια της extreme αριστεράς, οι διάφορες επαναστατικές στρούγκες των διαφόρων αναρχοκουμουλουκουμάδων τραμπούκων που επιχειρούν να κλιμακώσουν την προλεταριοποίηση των κοινωνικών συνθηκών με κάθε είδους παράνομη δράση, μετερχόμενοι ακόμα και μεθόδους 17ης...
Κατά τα πατερικά του μαρξισμού κείμενα, η επανάσταση δεν μπορεί να γίνει χωρίς την μεσαία τάξη, η οποία αποτελεί καταλύτη σε συνθήκες κρίσης, καθώς ένα μεγάλο τμήμα της προλεταριοποιείται - και ένα άλλο συμμαχεί με τα αντιδραστικότερα τμήματα της αστικής τάξης προκειμένου να καταπνίξει την εξέγερση εν τη γενέσει της.
Με χριστιανικούς όρους, το κίνημα χρειάζεται και τους χριστιανούς «κατά χάριν» - εκείνους για παράδειγμα που είναι αρκετά αδύναμοι στο να απέχουν των σαρκικών ηδονών και για τους οποίους θεσπίζεται ο δεύτερος και τρίτος γάμος. Βλέπεις Bartimaeus, ο Χριστός ήταν έτοιμος να εξεμέσει του στόματός του το μεσαίο χώρο της Λαοδικείας, αλλά η Εκκλησία κατάφερε να την συγχωρέσει.
Όσο για τα περί της ψήφου σου, λυπάμαι που δεν με κατάλαβες: Ο ίδιος σου έγραψα άλλωστε, ότι πάνω στη μεσαία τάξη οικοδομήθηκε το μεταπολεμικό ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Γιατί όμως; Για να μην φοβάται κανείς την ψήφο σου. Έτσι, εσύ μεν της δίνεις μεγάλη σημασία, εκείνοι όμως σε έχουν προϋπολογίσει. Ψηφίζεις δε, ένα κόμμα του μεσαίου χώρου και μου λες ότι η στάση σου είναι μαρξιστικώς δυσερμήνευτη. Κάθε άλλο: Αναμενόμενη είναι.
quote:
Bartimaeus: «…μoυ δίνεις την εντύπωση πως χρησιμοποιείς πλέον καταχρηστικά τους όρους, αφού ομολογείς πως γράφεις τις κοινωνιολογικές θεωρίες, του μαρξισμού συμπεριλαμβανομένου, στις παλιές σου παντούφλες».
Το ότι συμφωνώ σε πάρα πολλά με τον Μαρξ και έχω διδαχθεί άλλα τόσα απ’ αυτόν, δεν σημαίνει ότι είμαι υποχρεωμένος να ακολουθώ τις απόψεις του με θρησκευτική ευλάβεια – πολύ δε περισσότερο, να δέχομαι τις απόψεις των επιγόνων του, που στην πλειοψηφία τους, είναι μακριά νυχτωμένοι από κάθε άποψη.
Ο ίδιος ο Μαρξ είχε διακηρύξει: «Δεν είμαι μαρξιστής!»
Το ότι θεωρείς πως χρησιμοποιώ τους όρους του καταχρηστικά, είναι δικαίωμά σου. Δικαίωμά μου είναι να σου πω πως έχεις άδικο και πως η διαλεκτική δεν είναι το φόρτε σου. Έχω επίσης την εντύπωση, πως δεν σε ενδιαφέρει και ιδιαίτερα.
quote:
Bartimaeus: Λέγε, ρε Trainman, τις απόψεις σου υπό όποια ιδιότητα γουστάρεις! Διάλογο κάνουμε κι ο καθένας καταθέτει τα επιχειρήματά του. Άσε όμως την προκατάληψη στη μπάντα και σταμάτα να δικάζεις (του Ερίωπα συνεργούντος) τις προθέσεις μου. Ειδάλλως, ν' αποσυρθώ αν σας ενοχλούν τόσο πολύ τα σχόλιά μου. Περίοδο περισυλλογής διανύουμε άλλωστε...
Όταν τα ακούει ο Macedon ή ο Schwabe, γιορτάζει ο Bartimaeus. Όταν χαϊδεύουμε λιγάκι την πλάτη του Bartimaeus, διαμαρτύρεται ότι τον μαστιγώνουμε.
Mήπως «μεγάλωσες με Δωδώνη»;
quote:
Bartimaeus: Καταρχήν, το Σχίσμα έγινε 700 χρόνια μετά από τη γέννηση του Αυγουστίνου. Οπότε είναι άγιος και της Ορθόδοξης Εκκλησίας (15 Ιουνίου).
Εσύ με διόρθωσες αποκαλώντας τον «ιερό» και χαρακτηρίζοντας τον Αυγουστίνο «κερκόπορτα»! Ωραίο σεβασμό επιδεικνύεις προς τους Αγίους!
quote:
Bartimaeus: Το τέλος εγγύς... Την ευχή του γιου της Μόνικας να 'χουμε, αγαπητέ, και τα τέλη του!
Ο Θεός να σε φυλάει από τους αμαρτήσαντες και μετανοήσαντες. 
quote:
Bartimaeus: Πάντως για τα σχόλιά σου στα ιστορικά θέματα διατελώ ευγνώμων. Είσαι απίστευτη φάση βρε αδερφέ! Ρωμηός, Σαμάνος και (ιδιόρρυθμος) Μαρξιστής!!
Φαίνεται φίλε μου Bartimaeus ότι έχω απλώς αρχίσει να αποκτώ Όνομα.
quote:
Bartimaeus: Confusion!
Για το μαυρισμένο σου μάτι, μάλλον θα πρέπει να με ευγνομωνείς,"συμφέρει γαρ σοι ίνα απόληται εν των μελών σου και μη όλον το σώμα σου βληθή εις γέενναν" 
quote:
ΕΡΙΩΠΙΣ: Για τους Χαζάρους τι γνωρίζεις;
Περίεργη φυλή: Ήσαν οι μόνοι που οικειοθελώς, προσηλυτίστηκαν στον…Ιουδαϊσμό!
Το Βυζάντιο τους απορρόφησε με τη βοήθεια του Κύριλλου – αλλά υπάρχει βεβαίως και εκείνη η θεωρία συνομωσίας που συνδέει τους Χαζάρους με τους Ιλλουμινάτι κλπ. κλπ. (Οι Χάζαροι κυβερνούν τον κόσμο!)
quote:
ΕΡΙΩΠΙΣ: Ζητώ επίσης συγγνώμη που εμφανίζομαι λιγάκι αμελής στις απαντήσεις
μου αλλά η Εριώπιδα (μητέρα και δασκάλα) βρίσκεται εδώ και ένα μήνα
στην εντατική και όπως καταλαβαίνεις...ο Ερίωπας δίνει Ομηρικές
μάχες με το παντοκράτορα "Χρόνο" και το "Βαρκάρη" του τον "Ferryman".
Γίγαντα Λουκά
Αυτά που αντιμετωπίζεις είναι τα μεγάλα και τα αληθινά. Μακάρι να μπορούσαμε να σε βοηθήσουμε.
Είθε τα φτερά του Άρχοντα να κουραστούν στη μέση του Ινδικού…
quote:
Συνοδινός: Στάσου ρε Trainman, το έληξες το ζήτημα αμέσως. Μου φαίνεται από τα πολλά "έμπαινε, έμπαινε" το καβάλησες το καλάμι. Κλείνεις και τα ζητήματα τώρα. Το πατριαρχείο είναι υπερβολικά Ελληνικό, τέρμα, έκλεισε το ζήτημα. Το είδες έτσι απλωμένο, από που να το πιάσει κανείς και που να βρεί την άκρη και είπες, "άϊ στα κομμάτια, ας το κλείσω να τελειώνουμε".
quote:
Sesotris: Αντ' αυτού χωρίς παραπομπές σε ανάλογα συγγράμματα , αναφέρεις για Ελληνορθόδοξα πατριαρχεία βγάζεις δικά σου συμπεράσματα.
Φίλε αναγνώστη
Είμαι αναγκασμένος να πραγματοποιήσω μια μικρή παρένθεση στο θέμα, για να αποδείξω, εφ’ όσον μου ζητήθηκε, τη θέση μου ότι τα βαλκανικά εθνικά Πατριαρχεία αποσχίστηκαν από το Κωνσταντινουπόλεως θεωρώντας το υπερβολικά ελληνικό.
Το ζήτημα αυτό καθεαυτό, δεν αφορά βεβαίως ευθέως το thread περί Βυζαντίου, αλλά τελικά δεν στερείται σημασίας. Γιατί, αν θεωρήσουμε το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως του 19ου και του 20ου αιώνα, ως ένα κατάλοιπο ενός κατεξοχήν βυζαντινού θεσμού, ίσως ανακαλύψουμε στην μετεξέλιξή του και κάποια στοιχεία της προέλευσής του.
Δίνω το λόγο στον Νικηφόρο Μοσχόπουλο και το έργο του ««Η ελληνική επανάστασις κατά τους Τούρκους ιστοριογράφους» να μας προϊδεάσει για τις σχέσεις των σλάβων χριστιανών με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μερικά στοιχεία εσκόπευα να χρησιμοποιήσω στο thread για τον Γρηγόριο τον Ε’, αλλά κι εδώ καλά είναι:
«Και αι ηγεμονίαι της Βλαχίας και Μολδαβίας, αν και κατοικούμεναι υπό λαού μη ανήκοντος εις την ελληνικήν φυλήν, κατήντησε να γίνουν κτήμα των Φαναριωτών, διότι οι κάτοικοι αυτών, όντες ορθόδοξοι, εξηρτώντο εκ του Πατριαρχείου, το οποίον ετήρει τότε τα ληξιαρχικά βιβλία όλων των χριστιανών, μεταξύ των οποίων περιελαμβάνοντο ως ορθόδοξοι και οι Μαυροβούνιοι και οι Σέρβοι, αν και ανήκοντες εις την σλαβικήν φυλήν. Ούτοι υπήγοντο εις τα Πατριαρχεία Ιπεκίου και Αχρίδος. Αλλά το 1726, κατ’ αίτησιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου και χάρις εις τας προσπαθείας του τότε Μεγάλου Διερμηνέως Ιωάννου Υψηλάντου, τα δύο ταύτα Πατριαρχεία κατηργήθησαν και οι εκ τούτου εξαρτώμενοι ορθόδοξοι υπήχθησαν εις το ελληνικόν Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως, του οποίου η επιρροή επεξετάθη…»
Το πώς και για ποιό λόγο, έναν αιώνα πριν την Επανάστασή μας, οι Φαναριώτες με τον αρχιδιπλωμάτη της Πύλης, Ιωάννη Υψηλάντη, καταφέρνουν να πείσουν το Σουλτάνο να υπάγει τους Σέρβους και τους Βουλγάρους στην άμεση διοικητική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, αφήνω στον αναγνώστη να το κρίνει (και τη φαντασία του να οργιάσει). Το ζήτημα είναι όμως ότι εκατόν πενήντα χρόνια αργότερα, με την αφύπνιση του εθνικισμού στα Βαλκάνια, οι Βούλγαροι ζητούν την επιστροφή στο καθεστώς της διοικητικής τους αυτοδιάθεσης.
Στην έκδοση με τίτλο "Η το Βουλγαρικόν ζήτημα αφορώσα Επιστολή των Βουλγάρων Αρχιερέων προς τας ορθοδόξους Εκκλησίας" – Κωνσταντινούπολη 1869, που μπορεί κάποιος να εντοπίσει στη βιβλιοθήκη της Βουλής, οι βούλγαροι αρχιερείς εκφράζουν (στα ελληνικά) τις θέσεις τους υπέρ της δημιουργίας μιας μερικά αυτόνομης βουλγαρικής Εκκλησίας, επικαλούμενοι πιέσεις εκ μέρους του Πατριαρχείου ενάντια στην ταυτότητά τους:
«Μετά την τοιαύτην κατάργησιν των ειρημένων ανεξαρτήτων θρόνων, μετά τας τοιάδε παύσεις, καταδιώξεις και δεινάς υπερορίας των Μητροπολιτών και Επισκόπων, πάραυτα ο Πατριάρχης Σαμουήλ έγνω δραστηρίως βαλείν εις πράξιν τα περαιτέρω, αποκαθιστών επί των χηρευουσών Βουλγαρικών Επαρχιών Αρχιερείς Γραικούς, μήτε την γλώσσαν, μήτε τα ήθη, μήτε τας ανάγκας ειδότας των εαυτών Ποιμνίων. Το σύστημα δε τούτο, επί ηθική τε και πνευματική του Έθνους βλάβη, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον εξακολουθεί επί ένα ολόκληρον αιώνα μέχρι της εμφανίσεως του Βουλγαρικού Ζητήματος.
Τι δε συνέβη εκ τούτου; Ο Βουλγαρικός Λαός ουδέποτε ηξιώθη ν’ ακούση «Λόγον Θεού και νουθεσίαν Κυρίου» εκ του στόματος των Αρχιερέων του εν τη ιδία διαλέκτου. Η μητρική αυτού γλώσσα και η Εθνική Φιλολογία παρά των Πνευματικών Ποιμένων ήσαν περιπεφρονημέναι τοσούτον, ώστε από τε των Ναών του Υψίστου και από των εκπαιδευτηρίων εξοβελισθείσαι η τε Σλαβωνική και η Βουλγαρική γλώσσα αντικατεσθάτησαν δια της Ελληνικής και προ πάντων, εν ταις Μεσημβριναίς Βουλγαρικαίς Επαρχίαις. Ένθα αν ποτέ τις ανεφαίνετο Βούλγαρος, Κληρικός ή Λαϊκός, πράττων ή γράφων, ή διδάσκων τι εναντίον των υπό του Σαμουηλίου συστήματος κανονισθέντων, ούτος, συνωδά τη μελαίνη αποφάνσει της σκευωρησθείσης ενοχής, παρεδίδετο εις πικρών και ανυποίστων πολλάκις καταδρομών δοκιμασίας. Ούτε δε και Εκκλησίαι και Σχολεία και Ιερά Μοναστήρια βαθμηδόν και κατ’ ολίγον μετεποιούντο εις Γραικικάς κτήσεις, αχρισού και αυτήν την ύπαρξιν του Βουλγαρικού Λαού το Πατριαρχείον μικρού δειν να διαγράψη της Ιστορικής ζωής, Βουλγαροφώνους επισήμως αποκαλούν τους Βουλγάρους…"
Το θέμα παίρνει διαστάσεις και το Πατριαρχείο καταδικάζει τους βούλγαρους αρχιερείς, καταγγέλοντάς τους ότι παραβιάζουν την αρχαία υπερεθνική εκκλησιαστική τάξη, εισάγοντας τον "εθνοφυλετισμό". Έξι χρόνια αργότερα λοιπόν, ο βούλγαρος έξαρχος απευθύνει μια νέα επιστολή στις αυτοκέφαλες Εκκλησίες που δεν είχαν μετάσχει στη Σύνοδο που τον καταδίκασε, αναφέροντας μεταξύ άλλων τα εξής:
"…η Αυτού Παναγιώτης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, υπό την επήρειαν φωνασκούντος τύπου και ανθρώπων «μεματωμένων εν τοις λογισμοίς αυτών» και προτιμώντων τας εθνικάς φιλοτιμίας μάλλον της ευαγγελικής αγάπης και ειρήνης, προβαίνει εις μέτρα τα οποία (…) αποδοκιμάζουσι ο λόγος και τα αληθώς εννοούμενα συμφέροντα της καθόλου Εκκλησίας…"
Ο βούλγαρος έξαρχος λοιπόν, επιστρέφει την κατηγορία του «εθνοφυλετισμού» πίσω στο Πατριαρχείο, υποστηρίζοντας ότι είναι ο Πατριάρχης o Άνθιμος ο Στ’ που έχει πέσει στο αμάρτημα αυτό:
«Εάν δε τω όντι αι εθνοφυλετικαί εν τω διοικητικώ συστήματι της Εκκλησίας τάσεις ήναι αξιοκατάκριτοι και καινοτομία συνεπαγομένη το σχίσμα (…) μήπως δεν είναι ο αυτός Άνθιμος ο Στ’, ο το γραικικόν στοιχείον της Βάρνης και Φιλιππουπόλεως και άλλων πόλεων και χωρίων εξαιρών της δικαιοδοσίας της παρ’ αυτού άλλοτε σχεδιαζομένης εξαρχίας δια μόνον τον λόγον ότι το στοιχείον τούτο είναι γραικικόν; (…) Διότι δε οι των Βουλγάρων πρόκριτοι εφάνησαν συνεπείς αυτοί προς εαυτούς και εζήτησαν ισότητα δι’ απάσας τας υπό Βουλγάρων χριστιανών κατοικουμένας επαρχίας, εγκαταλείποντες μάλιστα τους εν αυταίς ευρισκομένους τυχόν Γραικούς, ίνα αρέσωσι τω Οικουμενικώ Πατριάρχη επιμόνως αιτούντι αυτούς λόγω της καταγωγής αυτών, οι εν τοις Πατριαρχείοις εκίνησαν πάντα λίθον ίνα εκδικηθώσι κηρύττοντες άδικον σχίσμα κατά των Βουλγάρων…» (Το σχίσμα του Οικουμενικού Πατριάρχου Ανθίμου του Στ’ και η Βουλγαρική Εξαρχία – Κωνσταντινούπολη 1875)
Ας τελειώσω με ένα ακόμα απόσπασμα – αυτή τη φορά γραμμένο από το χέρι του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωακείμ στα 1906, καθώς το πρόβλημα με τους Βουλγάρους έχει διογκωθεί. Έχει προηγηθεί η έναρξη του μακεδονικού αγώνα κι οι μακεδονομάχοι, οι κομιτατζήδες και οι …βάλτοι σιγοψιθυρίζουν τα μυστικά τους. Ο Πατριάρχης, με επιστολή του προς τα Πατριαρχεία Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων και τους επικεφαλής των αυτονόμων αρχιεπισκοπών της Κύπρου, της Ρωσσίας, της Ελλάδας, της Ρουμανίας, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, περιγράφει μαζικές ωμότητες των Βουλγάρων εναντίον των ελλήνων ιερέων στην ανατολική Θράκη και τις ελληνικές νησίδες στη Βουλγαρία (Φιλιππούπολη και Βάρνα):
«…Απ’ άκρον γαρ, εις άκρον φανερός ήδη και άγριος κεκήρυκται κατά της καθ’ ημάς Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και των πιστών αυτής τέκνων εν τη Βουλγαρική ηγεμονία διωγμός, εν παραφορά και εξάψει ανηκούστω εκδιωκομένων και κακοποιουμένων των πνευματικών αρχηγών, αρπαζομένων τε των ιερών εκκλησιών μονών και σχολών, διαρπαζομένων τε και ληστευομένων και αυτών των ιδιωτικών περιουσιών και ταύτα πάντα, τη προφανή συνευδοκία και συνεργία των του τόπου αρχών, πολιτικών τε άμα και εκκλησιαστικών (…)
Ο δε μαινόμενος όχλος (σ.σ. στη Βάρνα) επί τα ακρότατα της ασεβείας χωρών, άλλα τε πολλά κατά των εκεί ορθοδόξων, ουδενός κωλύοντος εβιαιοπράγησε και δη και χλεύην ανοσιωτάτην του ορθοδόξου ιερατικού σχήματος και ονόματος της εξής απετόλμησεν: Όνον γαρ οι δείλαιοι ιερατικώ ενδύματι περιβαλόντες περιήγον επί πολύ ανά τας οδούς και πλατείας, τούτον είναι τον έλληνα αρχιερέα Νεόφυτον εν μανιώει εξάψει αλαλάζοντες, των του τόπον αρχών αταράχων τα γινόμενω θεωμένων…» (Επιστολή της του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, περί των εν ανατολική Ρωμυλία και Βουλγαρία τολμηθέντων κατ’ ορθοδόξων – Κωνσταντινούπολη – Πατριαρχικό Τυπογραφείο – 1906)
Σε 6-7 χρόνια, τα θρησκευτικά αυτά προβλήματα, έμελε να λυθούν με τις ξιφολόγχες.
Όπως είπα και εξ’ αρχής, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως πολεμήθηκε την εποχή της ανόδου του βαλκανικού εθνικισμού ως ελληνικό, ή τουλάχιστον, βαθειά φιλελληνικό – και τέτοιο υπήρξε. Δεν θα έπρεπε ωστόσο με την έννοια αυτή, να θεωρηθεί πως το Πατριαρχείο εργαζόταν υπέρ του ελληνικού κράτους. Ο ελληνισμός του απηχούσε έναν βυζαντινίζοντα οικουμενικό ελληνισμό (σαν αυτόν που διερευνούμε στο thread μας), ο οποίος στοίχειωνε τη σκέψη και του Ίωνα Δραγούμη: Μια Μεγάλη Ιδέα που κάηκε ζωντανή στις στάχτες της Σμύρνης.
(Η συνέχεια επί της οθόνης…)
Οντως προκειται για τον πρωτο εθνομαρτυρα και απο τους μεγιστους Ελληνες ηρωες. Οσο για την ελληνικη του καταγωγη, αν ξεκινησουμε απο τον γεναρχη της δυναστειας των Παλαιολογων εως τον Κωνσταντινο, βιολογικα ειναι 25% Ελληνας. Αυτο συνεβαινε διοτι -οπως και στα δυτικα βασιλεια- για λογους διπλωματειας οι αυτοκρατορες παντρευονταν αλλοεθνής συζυγους.
Ο Κωνσταντινος ΙΑ' Παλαιολογος ηταν Ελληνας (οπως μαρτυρα και το ονοματεπωνυμο του εξαλλου...), εγραφε και υπεγραφε ελληνικα, και θεωρουσε τον εαυτο του Ελληνα.
Μαλιστα στον τελευταιο του λογο αναφερει χαρακτηριστικα "...ἵνα γνώσωσιν οἱ ἀσεβεῖς (τουρκοι) ὅτι οὐ μετὰ ἀλόγων ζῴων ὡς αὐτοί, παράταξιν ἔχουσιν, ἀλλὰ μετὰ κυρίων καὶ αὐθεντῶν αὐτῶν καὶ ἀπογόνων Ἑλλήνων καὶ Ῥωμαίων" καθως και "...βοηθὸν καὶ σκέπην τῇ ἡμετέρα πατρίδι καὶ καταφύγιον τῶν Χριστιανῶν, ἐλπίδα καὶ χαρὰν πάντων τῶν Ἑλλήνων τὸ καύχημα"
Ειναι βεβαιον οτι απο τον Ιουστινιανειο κωδικα, τον Θεοδοσιο κλπ, εως το 860 υπαρχει μια σειρα νομοθεσιων κατα του ελληνικου πνευματος και διωγμων. Ομως το ελληνικο στοιχειο καταφερε να επιβιωσει, η ελληνικη συνειδηση ακομα και μετα τον βιαιο εκχριστιανισμο, με αποτελεσμα πολλοι Ελληνες τη συνηδεισει να φτασουν στο αυτοκρατορικο αξιωμα (οπως οι Παλαιολογοι κα δη ο τελευταιος)
Ο τελευταιος Παλαιολογος ειναι η ενσαρκωση και η τελεια εκφραση/ενωση και ενωση του αρχαιου ελληνικου ηρωισμου και του μεσαιωνικου ελληνισμου παρα τον εκχριστιανισμο.
Συνεχισε την αλυσιδα του ηθους και της γενναιοτητας και της αυταπαρνησης του Λεωνιδα και του Μεγαλου Αλεξανδρου.
Μονος εναντιον ολων και ολοι εναντιον αυτου. Η εκκλησια εναντιον του, οι ευγενεις, οι δυτικοι, η τυχη....
Ο Κωνσταντινος Παλαιολογος εζησε μια ζωη με το ξιφος στο χερι, μια ζωη μαχων απο τοτε που ηταν πριγκιπας. Ακομα και με την αυτοκρατορια στη μεγιστη παρακμη της, σαν δεσποτης ουδεποτε γκρινιαξε η διαμαρτυρηθηκε για τα τρομερα λαθη των προκατοχων του, αλλα εσπευσε να ανακτησει ολοκληρη την Πελοπονησσο και ακομη παραπερα, πιστος στο αυτοκρατορικο πρωτοκολλο αιωνων σχετικα "...των απολεσθεντων κτισεων ανακτισις...". Με ολες του τις δυναμεις ακομα και εως την ηττα του απο τα πολυαριθμα σουλτανικα στρατευματα στα Εξαμιλια....
Ο Κωνσταντινος Παλαιολογος, σαν πριγκιπας, δεσποτης, αυτοκρατορας, παντοτε πολεμουσε στο πεδιο της μαχης. Δεν καθοταν ασφαλης σε καποιο υψωμα οπως οι βασιλεις των δυτικων βασιλειων...
Σαν αυτοκρατορας ουδεποτε επαραδωθη των προσπαθειων. Ακομα και με τα αδεια ταμεια, την ελλειψη στρατου, την αδιαφορια των ευγενων, τον πολεμο της εκκλησιας παντα εκανε το ανθρωπινως δυνατον και ουδεποτε λιποψυχησε...
Ακομα και στην οψη των αχανων τουρκικων στρατευματων παρεμεινε ψυχραιμοτατος ενω το 99% οποιουδηποτε ηγετη βρισκοταν στη θεση του θα τα χε κανει επανω του... αν δεν ειχε συνθηκολογησει πρωτα...
Για σχεδον 2 μηνες στην πρωτη γραμμη της μαχης πολεμουσε και διοικουσε την αμυνα απεναντι σε 50πλασιες εχθρικες δυναμεις.
Ειναι γνωστη η αντρίκια απάντηση του στο τελεσιγραφο του σουλτανου να παραδωσει την Πολη.... απαντησε σαν αλλος Λεωνιδας το "Μολων Λαβε".
Ο ανώνυμος συγραφέας του Ρωσσικού Χρονικού μας περιγράφει πως οι σύμβουλοι του Κωνσταντίνου τόν ικέτευαν νά δραπετεύσει από τήν Πόλη καί νά συναντήσει ή τόν Καστριώτη ο οποίος πολεμούσε στά βουνά της Ιλλυρίας, ή τά αδέλφια του Δημήτριο καί Θωμά στόν Μοριά καί μέ ενισχύσεις νά αναγκάσει τόν σουλτάνο νά λύσει τήν πολιορκία. Σύμφωνα μέ τό Ρώσσο χρονογράφο, οποίος πιθανώς νά ήταν καί αυτόπτης μάρτυρας η απάντηση του Αυτοκράτορα είχε ως εξής:
“Η συμβουλή υμών είναι εξαίρετος. Ευχαριστώ υμάς επ’αυτή, αλλά ουδέποτε θαποφασίσω νά εγκαταλείψω εν τοιαύτη συμφορά τόν κλήρο μου καί τάς αγίας εκκλησίας καί τήν πρωτεύουσαν, τόν θρόνον καί τόν λαό μου. Τί θά έλεγε περί εμού η οικουμένη; Σας ικετεύω απ’εναντίας, όπως ζητήσετε παρ’εμού νά μή σας εγκαταλίπω. Ναί, επιθυμώ ναποθάνω εδώ μεθ’υμών."
Ακομα και με την εισοδο των Τουρκων στην Πολη, παρεμεινε και πολεμησε εως το τελος. "Βαδίζομεν εις τον θανατον". Η μη παραδοση του και ο ηρωικος θανατος του ειναι τιμη/κληρονομια για ολες τις επερχομενες γενιες Ελληνων εως σημερα καθως και παραδειγμα. Σε αντιθετη περιπτωση θα βαραινε τον Ελληνισμο με αιωνιο όνυδος και αισχος και το γνωριζε καλα αυτο, ηξερε πολυ καλα το βαρος που ειχε στις πλατες του.
Η εκκλησια που τον ειχε καταραστει, υιοθετησε μετα την επανασταση το οικοσημο του με τον δικεφαλο. Παρολ'αυτα ουδεποτε τον αγιοποιησε. Ισως γιατι ο Κωνσταντινος προσπαθουσε με την ενωση των εκκλησιων να επιτυχει στρατιωτικες ενισχυσεις. Ενω το παπαδαριο ειχε το νου του στα προνομια του, καταφερε δε να επιτυχει ανεξαρτησια και αφορολογητο λιγες μερες μετα την Αλωση της Πολης και ενω το αιμα του Αυτοκρατορα ηταν ακομα νωπο στο χωμα...
Ευτυχως η σωρος του δεν βρεθηκε απο τους Τουρκους, δεν αξιζε μετα θανατον αυτη την προσβολη (Ευτυχως βρισκεται ασφαλης με τους υπολοιπους αυτοκρατορες χαρη σε εναν αλλο Ελληνα...).
Ολο αυτο το "μυστηριο" δημιουργησε τον λαϊκο μυθο του Μαρμαρωμενου Βασιλια. Ο μυθος και η μνημη του ταξιδευει σιωπηλα μεσα στους αιωνες, απαιτει μια δικαιωση, οχι τοσο στο προσωπο του αλλα στην αποκατασταση της Πολης.
Τι να πει κανεις για αυτον τον ανθρωπο...Αν δεν ειμαστε υπερηφανοι για αυτον τον Ελληνα, τοτε για ποιον θα επρεπε να ειμαστε? Για τους Γιωρκακοσιμητοσαμαροβενιζελαιους ισως?... Αυτους τους συγχρονους νεοελληνες....
quote:
Angel Priest
Ακομα και με την εισοδο των Τουρκων στην Πολη, παρεμεινε και πολεμησε εως το τελος. "Βαδίζομεν εις τον θανατον". Η μη παραδοση του και ο ηρωικος θανατος του ειναι τιμη/κληρονομια για ολες τις επερχομενες γενιες Ελληνων εως σημερα καθως και παραδειγμα. Σε αντιθετη περιπτωση θα βαραινε τον Ελληνισμο με αιωνιο όνυδος και αισχος και το γνωριζε καλα αυτο, ηξερε πολυ καλα το βαρος που ειχε στις πλατες του.Η εκκλησια που τον ειχε καταραστει, υιοθετησε μετα την επανασταση το οικοσημο του με τον δικεφαλο. Παρολ'αυτα ουδεποτε τον αγιοποιησε. Ισως γιατι ο Κωνσταντινος προσπαθουσε με την ενωση των εκκλησιων να επιτυχει στρατιωτικες ενισχυσεις. Ενω το παπαδαριο ειχε το νου του στα προνομια του, καταφερε δε να επιτυχει ανεξαρτησια και αφορολογητο λιγες μερες μετα την Αλωση της Πολης και ενω το αιμα του Αυτοκρατορα ηταν ακομα νωπο στο χωμα...
Ευτυχως η σωρος του δεν βρεθηκε απο τους Τουρκους, δεν αξιζε μετα θανατον αυτη την προσβολη (Ευτυχως βρισκεται ασφαλης με τους υπολοιπους αυτοκρατορες χαρη σε εναν αλλο Ελληνα...).
Ολο αυτο το "μυστηριο" δημιουργησε τον λαϊκο μυθο του Μαρμαρωμενου Βασιλια. Ο μυθος και η μνημη του ταξιδευει σιωπηλα μεσα στους αιωνες, απαιτει μια δικαιωση, οχι τοσο στο προσωπο του αλλα στην αποκατασταση της Πολης.
Φίλε Angel Priest καλώς ήλθες και καλή παραμονή. Πάνω σ' αυτά που έγραψες έχω να προσθέσω επιγραμματικά τα εξής:
- Την εποχή της αλώσεως, η πάλε ποτε κραταιά πολυπολιτισμική (Βυζαντινή) αυτοκρατορία, είχε απομείνει μόνο με τους Ελληνικούς πληθυσμούς της και τα εδάφη την ήταν τμήμα της Θράκης με την Κωνσταντινούπολη, η Θεσσαλονίκη, η Πελοπόννησος και ελάχιστα νησιά του Αιγαίου.
- Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάτσης ήταν ο καλύτερος από τ' αδέλφια του, που με τις εμφύλιες διαμάχες τους είχαν ρημάξει την Πελοπόννησο, σε τέτοιο σημείο που για ένα διάστημα αδυνατούσε να πληρώση την εισφορά στον Σουλτάνο Μουράτ Β'.
- Αν και ήταν όπως έγραψες κατά το ένα τέταρτο Έλληνας , εν τούτοις έπεσε εν γνώση του ηρωικά σαν άλλος Λεωνίδας, υπερασπιζόμενος την Πόλη του.
- Το μεγαλύτερο μέρος των υπερασπιστών της Κωνσταντινούπολης το αποτελούσαν Νορμανδοί μισθοφόροι με αρχηγό τον Ιουστινιάνη, γιατί οι περισσότεροι Έλληνες, είτε λόγω της προηγηθείσας ύπουλης προπαγάνδας του Γεννάδιου και των ρασοφόρων - που είχαν συνάψει συμφωνίες με τον Μωάμεθ -, ότι είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψη, είτε γιατί ήταν ανθενωτικοί και προτιμούσαν τους Τούρκους από τους Καθολικούς Φράγκους, ήταν αμέτοχοι και προσευχόντουσαν στις εκκλησίες.
Από κει και πέρα. Το πτώμα του βρέθηκε και αναγνωρίστηκε από τα πέδιλα που φορούσε, και κατ' εντολή του Μωάμεθ ετάφη με βασιλικές τιμές, όμως δεν ανακοινώθηκε ο τόπος της ταφής του. Λέγεται ότι βρίσκεται στα υπόγεια του ναού της Αγίας Θεοδοσίας της Κωνσταντινοπολίτισσας,
«πλείονας κεφαλάς τῶν άναιρεθέντων ἔπλυναν, εἰ τύχοι καί τήν βασιλικήν γνωρίσωσι, καί οὐκ ἡδυνήθησαν γνωρίσαι αὐτήν, εἰ μή τό τεθνεώς πτῶμα τοῦ Βασιλέως εὐρόντες ὄ ἐγνώρισαν ἐκ τῶν βασιλικῶν περικνημίδων, ή και πεδίλων ένθα, χρυσοί ἀετοί ἦσαν γεγραμμένοι, ὡs ἔθος ὑπῆρχε τοῖς βασιλεύσι» Γεώργιος Φραντζής «Χρονικό»
Σύμφωνα με τον θρύλο, ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς» δεν είναι όπως οι πολλοί πιστεύουν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, αλλά ο Ιωάννης Βατατζής.
*