El Morya

Η ανθρωπότητα αν παρατηρήσεις ,θα δεις ότι επίμονα αποφεύγει δυο πραγματα.Τον πόνο και τον θανατο.Ολος ο πολιτισμός της είναι μια Αρνηση.Ακομα και οι θρησκείες είναι φτιαγμένες έτσι ώστε να υπόσχονται μετά θάνατον καταστάσεις που δεν υπάρχει πόνος παρά μόνο αιώνια ζωη.Η προσπάθεια του ανθρώπου να αποφύγει τον πονο,συρρικνωνει την συνείδηση του.Αυτη είναι η άποψη μου.
Για να γίνει πιο κατανοητή,η έκσταση της Αγίας Τερέζας θα ήταν χρήσιμο να την συγκρίνουμε με τον γνωστικό μύθο της πτώσεως της Σοφίας.

Και στις δυο περιπτώσεις το στοιχείο της Έκστασης μέσω το πόνου είναι καθολικό.
Η Σοφία στην προσπάθεια της να ενωθεί με τον Πατέρα-Δημιουργό φέρεται «εγωιστικά» νομίζοντας ότι μπορεί να ενωθεί μαζί του χωρίς την επέμβαση του Χριστου.Ο Χριστός με την δύναμη του Σταυρού που συμβολίζει τα όρια μεταξύ των Αιώνων πέφτει στον πόνο και στα πάθη προσπαθώντας να δείξει στην Σοφία ότι ο δρόμος για τον Θεό περνά μέσα από αυτόν και τον σταυρο.Η Σοφία τότε σταματά να βρίσκεται σε σύγχυση και φτάνει σε Έκσταση μέσω του Πονου,που μέχρι τότε προσπαθούσε να τον αποφυγει.Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την Αγια Τερεζα.Στην προσπάθεια της να ενωθεί με τον Θεό δέχεται το βέλος που συμβολίζει για μένα ότι ο Στόχος που έθεσε μπορεί να επιτευχθεί μέσω της Αποδοχή του Πόνου.
Έτσι φτάνει στην Εκσταση,αφηνοντας το Εγώ της να διαλυθεί μέσω του πόνου.
Το σώμα έχει την δυνατότητα να πολώνει τις συγκινησεις,το «εγώ» όμως δεν έχει.

Είναι σαν τον θεό Σίβα που χορευει.Η Καταστροφή και ο Θάνατος απευθύνονται στο Εγω,ο χορός του όμως είναι ανανεωτικός και η κίνηση του χεριού του μας δείχνει ότι δεν χρειάζεται να φοβομαστε,μιας και αλλάζει μονάχα επιφανειακά τους κόσμους αλλά δεν διαλύει την αρχική μας Ουσία.

Η Αγια Τερέζα τρυπιέται από το βέλος της θεϊκής αγάπης και φτάνει σε Έκσταση.Η αναπαράσταση είναι γεμάτη αντιφατικά(?) συναισθήματα.Στο πρόσωπο της Άγιας εκφράζονται παράλληλα μια απέραντη ικανοποίηση αλλά και βαθύτατος πόνος.Απο την άλλη ο άγγελος που εκτοξεύει το βελος,φοράει ένα χαμόγελο γεμάτο φρίκη αλλά και συμπόνια.Αυτα τα αντίθετα φαινομενικά συναισθήματα δημιουργούν αυτό που ονομάζουμε Έκσταση.

Ο καλλιτέχνης μας δίνει ένα σαφές μήνυμα: ο πόνος και η ευχαρίστηση ταυτίζονται.
Εμείς οι άνθρωποι έχουμε φτιάξει πολλές λέξεις για να περιγράψουμε τις ήπιες κυρίως καταστάσεις που βιωνουμε,όμως σχεδόν καμία για να αποτυπώσουμε τις παρά πολύ Οξυμενες.Αυτο συμβαίνει γιατί όταν οξυνθεί πολύ οποιοδήποτε συναίσθημα χάνει την ταυτότητα που νοητικά του έχει αποδωθει.Ετσι συμβαίνει και εδώ.Εχουμε να κάνουμε με όξυνση της θρησκευτικής λατρείας με αποτέλεσμα να χάνεται η διαφοροποίηση του πόνου με την ευχαρίστηση.

Αυτό είναι πολύ πιο εύκολο να γίνει κατανοητό σε περίπτωση που βιωθει.Η έκσταση περιέχει αντιφατικές έννοιες που όμως τις υπερβαίνει δηλαδή τις ενώνει και δημιουργεί τον εαυτό της.Ο πόνος πρέπει να γίνει κατανοητό από την ανθρωπότητα ότι είναι εδώ γιατί Διευρύνει την Συνείδηση όπως και η ευχαριστηση.Ειναι γνωστό ότι όλοι μιλάμε για την «σκληρή πραγματικότητα».Την χαρακτηρίζουμε έτσι γιατί την αντιλαμβανόμαστε πάντα μέσω του πονου.Οταν πονάμε προσγειωνόμαστε δηλαδή αποκτάμε συνείδηση της «πραγματικότητας».Στην ουσία όταν πονάμε η συνείδηση σταματά να αποξενώνεται από το σώμα και γίνεται ένα με αυτό.Με αυτόν τον τρόπο η συνείδηση διευρηνεται.Γιατι το σώμα μπορεί να μετατρέψει τον πόνο σε ευχαριστηση.Τον πόνο το σώμα τον αντεχει.Το εγώ δεν τον αντεχει.Προκειται για την χειρότερη αποχώρηση του ανθρώπου από την ουσιαστική του φυση.Αποτελεσμα αυτής της αποχώρησης είναι ο πόνος να Διπλασιαζεται.Αν ο άνθρωπος αποδεχόταν τον πόνο δεν θα πόναγε τοσο.Η άρνηση αναπόφευκτα μας οδηγεί σε στένεψη της συνείδησης.

Η Αγια πονά εμπεριέχοντας όμως και μια βαθιά ικανοποίηση γι αυτό βιώνει την εκσταση,ο νους της σταματά να είναι δυιστικος με αποτέλεσμα το βίωμα να είναι αγνό και αυθεντικο,ετσι οδηγείται στο θεικο,ετσι οδηγείται στην υπέρβαση.
Γι αυτό και ο άνθρωπος αν θέλει να διευρύνει την ύπαρξη του μπορεί να το κάνει μονάχα μέσα από τον κακοτράχαλο δάσκαλο τον Πονο.Οποιος κηρύσσει ότι ο πόνος δεν είναι απαραίτητος για την εξέλιξη του,δεν έχει ουσιαστικά Πραγματική Γνώση της Φύσεως της φύσης του.

Πραγματικα ένα πολύ ξεχωριστο θεμα Αtma.

Ευχαριστώ.

Μπράβο αδελφέ Αllzaro.

Θα ήθελα να προσπαθήσω να ξεκαθαρίσω το μπέρδεμα που έχει δημιουργηθεί σχετικά με την φύση του Λέοντα της Νεμεας.Ουσιαστικα πρόκειται για το στάδιο εκείνο που ο ήρωας καλείται να διαλέξει ανάμεσα στην δύναμη του Νου και στην δύναμη του Ενστικτου.Δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι το λιοντάρι είναι σεληνιακής φύσεως γιατί οι άθλοι του Ηρακλή συνδέονται όπως πολύ σωστά έθεσε η αδελφή Αtma με τον ζωδιακο.Ο Ηρακλής φτάνοντας στο ζώδιο του Λέοντα το πέμπτο δηλαδή κατά σειρά ζωδιο,αποκτα την Επίγνωση της ατομικότητας του και της πνευματικής του αποστολης.Η επίγνωση μπορεί να προκληθεί μονάχα μέσα από την κυρίαρχη ηλιακή όψη του Λεοντα,δηλαδη τον Ήλιο που συμβολίζει την Συνειδητοτητα.Μοναχα τότε ο ήρωας μας καταφέρνει να γίνει πενταχτινος αστερας.Ο λέοντας κυνηγημένος από τον Ηρακλή μπαίνει σε μια σπηλιά με δυο εισοδους.Ο Ηρακλής φράζει την μια εισοδο,αυτην της υπόφυσης που συνδέεται με κατώτερες λειτουργίες του ενστικτου,και σπρώχνει την συνείδηση του στην επίφυση δηλαδή στις ανώτερες λειτουργίες του Νου.Οπως πολύ σωστά ανέφερε ο αδελφός τυχερουλης. ένα από τα ονόματα του Ηρακλή είναι το τρισεληνος,ακριβως γιατί η φύση του είναι συναισθηματικά ευμετάβλητη πράγμα που μέσα στους άθλους του καλείται να αντιμετωπίσει τρεις φορες,τις τρεις όψεις της Σεληνης.Μπορουμε λοιπόν να πούμε αδελφή Μantis ότι ο Ηρακλής είναι στην αρχή σεληνιακό σύμβολο και το λιοντάρι Ηλιακό που νικώντας το ο Ηρακλής καταλαβαίνει τον εαυτό του.Ο όρθρος και η Έχιδνα είναι μερικές όψεις του ασυνείδητου που συνδέονται με την σελήνη αλλά κατοικούν στο Ενστικτο,πραγμα που ο Ηρακλής αντιμετωπίζει γοργά και εύκολα και επιλέγει την δύναμη του Νου.Η πρόταση σου θα με έβρισκε απόλυτα σύμφωνο αν αναφερόταν σε άλλους άθλους του Ηρακλή όπως στην σύλληψη της Ελαφίνας δηλαδή της Άρτεμης ή στον άθλο με τον Κέρβερο δηλαδή της Εκατης,αθλοι που συνδέονται πολύ στενά με τις Σεληνιακές όψεις και η δύναμη του Νου είναι Άχρηστη μπροστά σε αυτές τις σεληνιακές δυνάμεις που για να νικηθούν χρειάζονται δυνάμεις ίδιας φυσεως.Ομως εδώ ο Ηρακλής δεν χρησιμοποιεί δύναμη σεληνιακή αλλά ηλιακή όπως πολύ σωστά είπε ο αδελφός lamogio

quote:

---

Τουτέστιν, για να νικήσεις το κακό ας πούμε, πρέπει να μεταχειριστείς τα ίδια όπλα και μεθόδους με κείνο, να γίνεις τελικά και συ τερατωδώς κακός, οίον σημαίνει οτι θυσιάζεις για τούτο κάτι εξίσου σημαντικό

Εν κατακλείδι η άποψη μου είναι ότι το Λιοντάρι συμβολίζει τον Σπόρο για την κατανόηση της πορείας της Ψυχής και την επίγνωση της Αποστόλης της άρα είναι ξεκάθαρος ηλιακός συμβολισμος,που ενυπάρχει όμως μέσα σε μια καθαρά σεληνιακή φύση(Ηρακλής).
Τα νύχια δεν αποτελούν μονάχα ένα επιθετικό όπλο για τον λέοντα αλλά επίσης και άμυνα για το ίδιο τον οργανισμό μιας και οι περισσότερες νευρικές απολήξεις βρίσκονται στα άκρα των δάκτυλων τόσο στον άνθρωπο όσο και στα ζώα και τα νύχια αναλαμβάνουν να τις προστατεύσουν από την επίδραση του εξωτερικού περιβαλλοντος.Ο Ηρακλής λοιπόν πολύ σωστά χρησιμοποιεί τα νύχια μιας και αποτελούν τον κρίκο ανάμεσα στις αισθήσεις (ύλη) και στο πνεύμα(δερμα,αργοτερα επιβίωσε ως ο χιτώνας ή η κάπα των μάγων).Ελπίζω να βοήθησα.

Ευχαριστώ…

"Κύκλου Λήξαι"

---

quote:

---

Κρίσνα:"Από όποιον δρόμο κι αν έρθετε, εγώ θα σας δεχθώ"

---

Συγχωρήστε με για την μάλλον εκτός θέματος τοποθέτηση.
Ευχαριστώ.

quote:

---

Και κάτι άλλο ακόμα: "αδελφέ" αλληλοπροσφωνούνται οι παπάδες και οι μαύροι στην Αμερική... Εσύ σε ποια κατηγορία υπάγεσαι?

---

Νιώθω ότι θα σε απογοητεύσω αν σου δηλώσω ότι δεν ανήκω σε κάποια κατηγόρια από τις προαναφερομενες.Ο χαρακτηρισμός "αδελφέ" χρησιμοποιείται από εμένα για τους συνάνθρωπους μου,ειτε είναι κάποιος παπας,ειτε είναι μαυρος,ειτε είναι γαλάζιος..

quote:

---

Ενδιαφέρον πάντως ότι έκανες τον Χριστό κλητήρα, ο οποίος "μετέφερε" ένα μήνυμα ... Ποιος του το έδωσε και σε ποια ανθρωπότητα απευθυνόταν, αφού π.χ. οι Αζτέκοι στην Αμερική, οι Κινέζοι και οι Ινδοί στην ανατολική και νότια Ασία (όπου δεν έφτανε οι δύναμη των ρωμαϊκών λεγεώνων), ούτε πήραν μυρωδιά από το μήνυμα

---

Ο Χριστός απευθυνόταν σε όσους είχαν την καρδιά σε εγρήγορση και ο λόγος του μπορούσε να τους αφυπνισει.Οι Ινδοί και οι Αζτέκοι είχαν τις δικές τους μεγάλες προσωπικότητες που μετέδωσαν την ίδια σχεδόν διδασκαλια.Γιατι η αλήθεια είναι μια,ειτε προέρχεται από τα χείλη του Χριστού είτε από του βουδα,ειτε από του Πλατωνα.Αυτη είναι η άποψη μου

quote:

---

Χρειάζεται μάλλον αρκετή επεξεργασία η σκέψη σου ...

---

Μπορει..για να το λες εσυ..σε ευχαριστώ πάντως για την συμβουλή.
Τέλος θα ήθελα να πω ότι καλύφθηκα από τον anchor και τον Dying Incubus.

Ευχαριστώ.

"Κύκλου Λήξαι"

quote:

---

έρωτα και θα μας χαρίσει την ευτυχία που θα μας κάνει ένα με την φύση όπως είπε ο αγαπητός μας rizitis?

---

Ο αδελφός Ριζίτης μίλησε σωστα.Αν και δεν πρόκειται για ευτυχία αλλά για ευδαιμονια.Ειναι μια κατάσταση των αισθητήριων οργάνων συνεχούς εναγκαλισμού με το φυσικό περιβάλλον που οδηγεί την ύπαρξη σε μια ανώτερη σφαίρα κατανόησης της αλληλεπίδρασης που μπορεί να έχει ο άνθρωπος με τον κόσμο του.Γι αυτό και στο προηγούμενο μήνυμα μου μίλησα για κάποιον ασκητή ότι μπορεί να βρίσκεται σε ερωτική κατασταση.Γιατι ολόκληρος ο οργανισμός του λειτουργεί σαν ένας πόρος ανοιχτός που δέχεται το άγγιγμα ολόκληρου του συμπαντος.Με αποτέλεσμα να παράγεται όλο και περισσότερη Συνείδηση που είναι και ο οργασμός αν μου επιτρέπεται της έκφρασης αυτού του Έρωτα που ο αδελφός Ριζίτης επισήμανε.

quote:

---

και τα τριαντάφυλλα είναι όμορφα αλλά δεν έχουν τίποτα από την λάμψη της αληθινής, ουσιαστικής και αιώνιας Αγάπης....

---

Ο Βούδας κάποια μέρα αποφάσισε να διδάξει κρατώντας στα χέρια του ένα απλό λουλουδι.Δεν μίλησε καθολου.Το ακροατήριο απορουσε.Ενας μόνο κατάλαβε και του χαμογέλασε.
Η τοποθέτηση σου αυτή αδελφή Galandriel δείχνει το επίπεδο κατανόησης της φύσεως του Ερωτά που έχεις κατακτησει.Λυπουμαι ιδιαιτέρως γιατί τα όμορφα λογάκια που έγραψες πιο πάνω αναιρέθηκαν με αυτήν σου την προταση.Ειναι σώφρον να μιλάμε μέσα από την δική μας εμπειρία και όχι να σκορπούμε απλώς λέξεις τις οποίες αδυνατούμε να εμπεριέχουμε στην ύπαρξη μας.
Πέρα από τους συμβολισμούς που εμείς οι άνθρωποι έχουμε προσδώσει σ'ενα τριανταφυλλο,ο άνθρωπος που έχει φτάσει στο σημείο να βιώνει τον ερωτά καθημερινά στην ζωή του γνωρίζει πως ακριβώς σε ένα απλό τριαντάφυλλο αποκαλύπτεται η ουσιαστική και αιώνια Αγαπη.Και αυτό γιατί τα τριαντάφυλλα ευωδιάζουν χωρίς κανένα κίνητρο και σκορπίζουν την φύση τους χωρίς κανένα ανταλλαγμα.Απο κει προκύπτει και η Ομορφιά τους.Ο άνθρωπος θα έπρεπε να φέρεται και εκείνος ως τριαντάφυλλο για να μπορεί να τιμά τον Έρωτα και την Αγάπη.

quote:

---

έρωτας είναι ζωή. Ανάσα. Κρύβει το δικό του μεγαλείο.
Είναι ένα χαμόγελο που μπορεί να λυτρώσει ένα χάδι που έχει τη δύναμη να απογειώσει

---

Αδελφη Αφροδίτη τι θες να πεις με όλο αυτό;

quote:

---

Και αυταπάρνηση μακριά απο ΕΓΩ πρέπει να την κρατάμε

---

Εδώ αδελφή Τριανταφυλλιά περνάμε σε πιο βαθιά νερα.Θα θελες να συνεχισουμε;Αν ναι ανάλυσε το λίγο για να καταλάβω τι ακριβώς εννοείς.

Ευχαριστώ πολύ.

"Κύκλου Λήξαι"

Ο πρώτος αφορά τα γεννητικά όργανα και έχει να κάνει με το ερωτιδευς δηλαδή μικρός έρως.
Ο δεύτερος προϋποθέτει συνεχής αναζήτηση στα ερωτήματα της ψυχής και αφορά κυρίως την υπαρξιακή κατασταση του θεανθρώπου.

Ένας ερωτικός ανθρωπος,δηλαδη ο ανήκων εις τον έρωτα θα μπορούσε να είναι και ένας ασκητής που απέχει από την σεξουαλική πράξη.
O συναισθηματισμός που διακρίνει τους φίλους που έγραψαν πιο πάνω χωρίς να επιδιώκω να τους προσβάλλω είναι αποτέλεσμα μιας ερώτησης που δεν βρήκε απαντηση.Ουσιαστικα είναι ένας ερωτας που δεν κατάφερε να γεννηθεί ποτέ στην συνολική ύπαρξη τους,και εγκλώβισε ένα μεγάλο μέρος της προσωπικότητας τους στην θλιψη.Θλιψη σημαίνει αδυναμία κατανόησης της φύσεως της εμπειρίας στην οποία πήρε μέρος η σωματοψυχη.Αν ο ερωτάς όπως ειπώθηκε οδηγεί στον θανατο,τοτε θα έπρεπε να είχε παρατηρηθεί από τους προλαλήσαντες ότι η προσωπικότητα τους είναι ανανεωμένη και με ανοιχτούς ορίζοντες
για νέα ερωτηματα.Ο ερωτάς πεθαίνει γιατί μεταφέρει μέσα του το σπόρο της αγάπης γι αυτό και μόνο, ο ερωτάς αποτελεί αδιάσπαστη έννοια με τον θανατο.Οταν ο έρωτας πεθαίνει σημαίνει ότι η αποστολή του τελείωσε και παραδίδει στην ύπαρξη μας την Αγαπη.Η αγάπη όμως οδηγεί στην γαληνη.Υπαρχει γαληνή μέσα μας αδέλφια μου;Αν ναι ο έρωτας είναι πλέον συνεχής παλλόμενη υπαρξιακή κατάσταση και όχι μια αναλαμπη.Οταν ο έρωτας αδυνατεί να φτάσει στην εκπλήρωση του γίνεται θλιψη.Ο έρωτας που σαπίζει μολύνει τον νου και η σκέψη αρρωσταίνει γιατί η θλίψη γίνεται για τον έρωτα ότι το νερό για τα λουλουδια.Αν τον ποτίζουμε λοιπόν με θλίψη παραμορφώνουμε την ουσία του και αυτό που ανθίζει είναι ένα συναισθηματικό αδιέξοδο.

Μην φυτεύετε μόνο την θλίψη στις λέξεις των ποιημάτων σας γιατί ο κήπος σας θα γεμίσει μαραζωμένα τριαντάφυλλα.

Προτιθεμαι να κανω ενα μικρο αφιερωμα στον William Blake,αναζητωντας λοιπον στο διαδικτυο το ταρωτικο του Deck,επεσα πανω σε λινκ που με εβγαζε παλι στο αγαπητο esoterica.Ειδα πως το θεμα το δημιουργησες εσυ.Και ειμαι εδω τωρα,για να ζητησω την αδεια σου,να χρησιμοποιησω καποιες απο τις καρτες που εχεις παραθεσει στο θεμα μου.Ελπιζω πως δεν θα υπαρξει καποιο προβλημα.Τι λες και συ;

Αδελφη Αtma..
Συγχωρεσε με για την εκφραση αλλα εισαι γατα.
Ζω σε ενα παραδεισο που λεγεται γη.

Μου εδωσες μια ευκαιρια να διευκρινησω τον λογο που εκανα για πολεις.Θεωρω οτι στην πολη,λογω αυξημενου αριθμου κατοικων ειναι πιο ευκολο να δοκιμασθουν και να εδραιωθουν νεες αντιληψεις,τασεις και μοδες.Η υπαιθρος ειναι πιο δυσκολη στο να αλλαζει τις παραδοσεις τις γι αυτο τον λογο αλλωστε οι χριστιανοι στιγματισαν τους χωρικους ως παγανιστες.Ακριβως γιατι ηταν πιο δυσκολο να τους εγκαθιδρυσουν την νεα θρησκεια στις κοινοτητες τους.Η πολη γεννα παντα πιο ευκολα την αποξενωση απο τους συνανθρωπους μας,αρα αμεσα αποκλιει ενα κομματι της Φυσης,τον ιδιο τον ανθρωπο.Πανω σε αυτο στηριζομενος στοιχειοθετησα την αποψη μου.Σε ευχαριστω.

quote:

---

δυστυχώς η σχέση μας με τη φύση είναι ανύπρκτη. Οι σχέσεις μας με τους άλλους προκαλούν τρόμο, οι σχέσεις μας με τον εαυτό μας ακόμη χειρότερη.
Πιστεύω ότι ο Χριστός και οι άλλοι φιλόσοφοι προσπάθησαν να επαναφέρουν τη σκέψη και το σώμα μας στην φυσική του κατάσταση.

---

Xαιρομαι ειλικρινα για οσα μοιραστηκες μαζι μας.Θα συμφωνησω απολυτα με την αποψη σου.Ο Χριστος αναγνωρισε στον εαυτο του την ιδια την Φυση γι αυτο και ειπε το Εγω ειμαι η Ζωη.Σημερα αδελφε μου ειναι ελαχιστοι που θα τολμουσαν να πουνε κατι τετοιο.Σε ευχαριστω.

Αδελφη ΑΤΜΑ γεια σου και σε σενα.

Edited by - El Morya on 17/10/2005 15:26:21