RatRogue

http://www.e-telescope.gr/gr/cat06/art06_050301.htm

quote:

---

ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΓΡΑΦΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙΞΕΙ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΟΛΛΟΙ ΑΛΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΒΑΒΑ ΑΦΟΥ Η ΤΗΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΠΛΑΣΤΕΣ Η
ΛΕΝΕ ΞΕΡΩ ΓΩ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΜΕΤΕΡΕΩΛΟΓΙΚΟ ΜΠΑΛΟΝΙ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΣΑΝ.

---

Καταρχήν, το μόνο πιθανό ίχνος εξωγήινης ζωής που έχει βρεθεί είναι τα απολιθωμένα βακτήρια στον μετεωρίτη ΑLH8400 που ανακαλύφθηκε στην Ανταρκτική το 1984 (και που προέρχεται από τον Άρη), το οποίο όμως ήδη αμφισβητείται έντονα. Κανένα άλλο θετικό ίχνος ή στοιχείο δεν υπάρχει. Τελευταίες ενδείξεις για ύπαρξη αμμωνίας και μεθανίου στην ατμόσφαιρα του Άρη, δυνητικά βιολογικής προέλευσης, ακόμα ελέγχονται και είναι δυστυχώς στην παρούσα φάση μόνο εικασίες και ευσεβείς πόθοι. Τα υπόλοιπα για Roswell, εξωγήινες αποικίες, πόλεις στη Σελήνη κ.α. είναι τουλάχιστον φανταστικά, για να μην πω φαιδρά και ανόητα.

Πρώτη ερώτηση: Γιατί να θέλει κάποιος να μας κρατήσει κρυφή την ύπαρξη εξωγήινων; Εννοώ ότι η ανακοίνωση για το βιολογικό ίχνος στον κομήτη δε συγκίνησε και πολλούς, οπότε το σενάριο ότι μας το κρύβουν για να αποφευχθεί γενικός πανικός δεν στέκει και πολύ. Επομένως, γιατί δεν μας το λένε, ποιοι μας το κρύβουν και για ποιο λόγο;

Δεύτερη ερώτηση: Έστω ότι κάποιοι (ακόμα περιμένω απάντηση στο «ποιοι;») θέλουν να μας το αποκρύψουν. Πως τα καταφέρνουν τόσο καλά; Για σαράντα χρόνια οι Η.Π.Α. και η Ρωσία ξόδευαν τεράστια ποσά στην κούρσα του διαστήματος. Δεν είναι λογικό ότι όποια από τις δύο υπερδυνάμεις εύρισκε κάτι θα έσπευδε να το ανακοινώσει για λόγους προπαγάνδας, αφού αναμφισβήτητα θα ήταν η μεγαλύτερα επιστημονικά ανακάλυψη του αιώνα; Ακόμα παραπέρα, στην «κούρσα» τώρα έχουν μπει και νέοι παίκτες: Ευρώπη, Ιαπωνία, Κίνα, Ινδία, κ.λ.π. Κι αυτοί είναι μέρος της συνωμοσίας; Ειδικά η Ευρώπη, η οποία είναι κατακερματισμένη και πάσχει βαρύτατα από έλλειψη συνοχής, πως καταφέρνει και το κρατάει μυστικό; Ποιος; Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο; Το Συμβούλιο Υπουργών; Η Επιτροπή; Οι Μυστικές Υπηρεσίες όλων των κρατών-μελών; Εντέλει, έστω ότι όλοι (μα…όλοι όμως;) είναι στο κόλπο (που σημαίνει ότι μόνο εσύ κι εγώ είμαστε απέξω, αφού όλοι οι άλλοι φαίνεται να το ξέρουν). Πως κατάφεραν να το κρατήσουν τόσο καλά κρυμμένο ώστε να μη διαρρεύσει τίποτα, κι όταν λέω τίποτα εννοώ ΤΙΠΟΤΑ! Μην ξεχνάτε πως τα σοβαρότερα στοιχεία (ή «στοιχεία») που υπάρχουν (προσωπο στον Άρη, απολιθωμένα βακτήρια στον μετωρίτη κ.λ.π.) προέρχονται από επίσημες πηγές, δηλαδή τους ίδιους τους συνωμότες που πασχίζουν να «κουκουλώσουν» την ιστορία. Δε βρέθηκε ένας να τραβήξει ένα βίντεο με ένα πράσινο ανθρωπάκι (που να μην αποδειχτεί «πατάτα» όπως το Ρόσγουελ), ένας να βγάλει ένα κομμάτι από το διαστημόπλοιο, ένας έστω να περιγράψει πως κινείται ένα τέτοιο;

Κατακλείδα: Πιστεύω ακράδαντα ότι υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες, πιστεύω ότι κάποια στιγμή πιθανόν να έρθουμε σε επαφή, δεν αποκλείω δε και το ενδεχόμενο να έχει υπάρξει τέτοια επαφή στο παρελθόν. Δεν μπορώ όμως να δεχτώ την ερμηνεία όλης της ανθρώπινης ιστορίας του δεύτερου μισού του 20ου αιώντα να περιστρέφεται γύρω από την απόκρυψη του γεγονότος αυτού από τον απλό κόσμο. Και δεν μπορώ να δεχτώ ότι, μετά από 50 χρόνια συνωμοσίας, τα καλύτερα στοιχεία που έχουν να δείξουν οι θιασώτες της συνωμοσιολογίας είναι θαμπές φωτογραφίες, πλαστά βίντεο και ατεκμηρίωτες μαρτυρίες.

Πρώτον, το Βιβλίο της Αποκάλυψης αποτελεί το πιο αμφιλεγόμενο Βιβλίο της Καινής Διαθήκης. Για αιώνες οι θεολόγοι έριζαν για το αν θα έπρεπε να περιληφθεί στα κανονικά κείμενα ή όχι. Χαρακτηριστικά, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος (εις εκ των Πατέρων της Εκκλησίας) είχε διατυπώσει την άποψη ότι δεν έπρεπε να περιληφθεί στον Κανόνα αλλά να έχει την τύχη και των υπόλοιπων «απόκρυφων Ευαγγελίων». Σημειωτέον, ότι και σήμερα ακόμα έχει «ιδιάζουσα θέση» στην ορθόδοξη παράδοση και πρακτική.

Δεύτερον, διατηρώ κάποιες αμφιβολίες (τις οποίες μοιράζομαι με πολύ εμπειρότερους και ειδικότερους μελετητές) για το κατά πόσο το κείμενο της Αποκάλυψης περιέχει όντως μελλοντολογικές αναφορές και δεν αναφέρεται σε γεγονότα και καταστάσεις σύγχρονες του Ιωάννη (1ο αιώνα μ.Χ.). Η άποψη αυτή αναζητεί ερμηνείες στο κείμενο σύγχρονες με την εποχή που γράφτηκε, αντιμετωπίζει δηλαδή την Αποκάλυψη ως περιγραφή των δεινών εκείνης της εποχής, κωδικοποιημένη για ευνόητους λόγους. Δεν θέλω να επεκταθώ (μια έρευνα στο Δίκτυο θα είναι σίγουρα πιο εποικοδομητική απ’ότι θα μπορούσαν ποτέ να καταστούν οι περιορισμένες μου γνώσεις επί του θέματος), αρκούμαι να αναφέρω ότι, σύμφωνα πάντα με την ερμηνεία αυτή, ο αριθμός του Θηρίου είναι κωδικοποιημένη αναφορά στο Νέρωνα (το όνομα του Νέρωνα στα εβραϊκά φαίνεται να αντιστοιχεί αριθμολογικά με το 666, οπότε ερμηνεύεται ως συγκαλυμμένη αναφορά σ’αυτόν η αναφορά στο Θηρίο).

Τρίτον, κι αν ακόμα γίνει δεκτή η προσέγγιση της Αποκάλυψης ως κειμένου προφητικού, το ίδιο το χωρίο (Απ. 13:16-18) αφήνει πολλές αμφιβολίες για το αν όντως το «χάραγμα» έχει κάποια σχέση με τα βιοτσίπ. Καταρχήν, αναφέρεται σε χάραγμα στο μέτωπο ή στο δεξιό χέρι. Αν εγώ βάλω το τσιπάκι στο αριστερό χέρι ή στον ώμο ή στο σβέρκο; Κατά δεύτερον, αναφέρεται σε «χάραγμα» ενώ η διαδικασία εμφύτευσης καθόλου δεν μοιάζει με χάραγμα, και σίγουρα δεν αφήνει ορατά σημάδια. Κατά τρίτον, ρητά αναφέρεται ότι το χάραγμα θα φέρει το όνομα του Θηρίου ή τον αριθμό αυτού. Δεν νομίζω ότι θα ήταν ιδιαίτερα εμπνευσμένο marketing να μας σφραγίζουν με τσιπάκι που θα λέγεται «Θηρίο» ή θα γράφει πάνω τον –παγκόσμια γνωστό και συνδεδεμένο στο συλλογικό υποσυνείδητο της ανθρωπότητας με το Κακό- αριθμό 666. Πραγματικά δηλαδή, δεν μπορώ να δω τη σύνδεση μεταξύ του συγκεκριμένου χωρίου και της τεχνολογίας του βιοτσίπ.

Ομολογουμένως, η αναφορά «ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι ει μη ο έχων το χάραγμα» προβληματίζει, καθώς όντως ακούγεται «εσχατολογική» (στην εποχή μας ο αποκλεισμός κάποιου από τη δυνατότητα απόλαυσης των αγαθών του καταναλωτικού πολιτισμού αποτελεί ίσως την πιο επώδυνη μορφή εξοστρακισμού), μολαταύτα θεωρώ ότι ένας τέτοιος «αποκλεισμός» θα έφερνε τον αποκλεισθέντα κοντύτερα στο χριστιανικό ιδεώδες απ’αυτούς στους οποίους θα επιτρεπόταν να συνεχίζουν τις αγοραπωλησίες.

Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι το βιοτσίπ αποτελεί ένα τεράστιο θέμα, με προεκτάσεις ηθικές, νομικές, κοινωνιολογικές και πολιτικές και με πολύ σοβαρά επιχειρήματα, τόσο υπέρ όσο και κατά. Λυπάμαι όμως που δεν μπορώ να του αναγνωρίσω και θρησκευτική σημασία βασισμένος στην παραπάνω αναφορά.

Ευχαριστώ και ελπίζω να μην κούρασα.

Τελος παντων, μαλλον δε θα μαθω ποτε γιατι η φίλη μου μου είπε "μας βλέπουν, παμε καπου αλλου" και εγω αναγκαστηκα να θυσιασω την πιθανη γνωση που θα αποκομιζα σεβομενος το φοβο της φιλης μου...
Ντυθηκαμε και συνεχισαμε την ερευνα μας σε γνωστο ξενοδοχειο του κεντρου...

Για το ευτελές ποσο των 29.95$ αγοράζεις στρεμματάκι.
Αν δώσεις κάτι παραπάνω σου στέλνουν και τον τίτλο ιδιοκτησίας σε κορνίζα!
Ισχυρίζονται δε ότι δύο πρώην Πρόεδροι των Η.Π.Α. είναι περήφανοι ιδιοκτήτες τέτοιων ακινήτων, καθώς και πολλοί αστέρες του Χόλλυγουντ.
Εγώ που ψάχνω κάτι παραλιακό, λέτε να βολευτώ;

Καταρχήν, διατυπώνω απορία. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης χρέωνε μέσω Paypal;

Κατα δεύτερον, συνιστώ ψυχραιμία και ορθολογική αντιμετώπιση σε όλους τους αμφισβητιές. Έχω δε συγκεκριμένο επιχείρημα. Ακολουθεί:

Πήγα για καφέ στο Κολωνάκι. Οδός Βαλαωρίτου, Freddo Espresso μέτριο.
Τιμή, 4.80 ευρώ.

Πήγα και για φαγητό (δεν είμαι ψώνιο, απλά εκεί δουλεύω). Φασολάκια, φέτα,νεράκι. Τιμή, 13.30 ευρώ.

Όταν έχει φτασει 5 ευρώ ο καφές και 10 ευρώ το πιατο φασολάκια, διαμαρτύρεστε που με 15 ευρώ παίρνετε κοτζαμ Αποκάλυψη;

Κατά τρίτον, εκθέτω προβληματισμό. Όλοι αυτοί οι αυτόκλητοι προπαγανδιστές του Αληθούς Λόγου του Κυρίου (διασταυρωμένου μάλιστα και τεχνοκρατικά, μαθηματικοι, φιλόλογοι, κλπ, πέραν πάσης αμφισβήτησης, όπως μας είπαν)που ξεφύτρωσαν εν μία νυκτί;

Πείτε με κακό άνθρωπο, θυμάμαι όμως τα λόγια του αθάνατου "Ανθρώπου που έτρεχε πολύ"...

ΠΕΛΛΛΑΑΑΑΑΑΤΤΤΕΕΕΕΕΕΣΣΣ ΜΜΜΟΟΟΟΥΥΥΥΥΥ.....

Συμφωνω εν μερει μαζί σου για τον Moorcock. Όλο το έπος του Eternal Champion (δεν τα εχω διαβάσει όλα ακομα) είναι πολύ καλό. Απλά τον θεωρώ λίγο παραπάνω φλύαρο απ'ότι πρέπει. Δεν παύει όμως να ειναι απο τα μεγαλυτερα ονόματα στη φαντασία και Ε/Φ.

Ο Gibson για μενα ειναι προφητης εφάμιλλος του Βερν ή του Ουελς. Βαριά κουβέντα, το ξέρω, αλλά ήταν πολύ μπροστά απο την εποχή του. Όντως το Neuromancer γράφτηκε το 1984, περιγράφει δε ενα μελλον που εν πολλοις ήδη έχει γινει παρον (βλ. τις αναφορές του στο παγκόσμιο matrix σε σχέση με την εξάπλωση του internet και τα σχέδια για virtul reality διαδίκτυο).

O,τι και να πεις για Lovecraft θα συμφωνήσω. Δυστυχώς από το μύθο του συντηρήθηκαν και συντηρούνται πολλοί με "τιμης ενεκεν" ιστοριουλες και βιβλιαρακια που ουσιαστικά αποτελούν κακέκτυπα. Το συγκεκριμένο διήγημα (του Γιαννουλάκη ) δεν το έχω διαβάσει βέβαια, οπότε δεν μπορώ να το κρίνω. Γενικά όμως δεν έχω διαβασει κάτι από τον κύκλο του Κθουλου εκτος Λαβκραφτ που να με αγγιξει.

Το βιβλίο του Chesterton το έχω ακουστά και μου το εχουν συστήσει πάλι ως πολύ καλό. Θα το ψάξω αμεσα.

Περιμενω τις λιστες σου, καθώς και απο άλλους ενδιαφερομενους.

Τα 5 Καλύτερα Βιβλία Φαντασιας (το LotR είναι εκτός συναγωνισμού, έτσι;)
1. Robert Jordan, The Wheel of Time (κυκλοφορεί o 11ος τόμος τον Οκτώβρη)
2. Guy Gavriel Kay, Tigana
3. Margaret Weiss/Tracy Hickman, Dragonlance Chronicles Trilogy
4. Robert Silverberg, Lord Valentine’s Castle
5. Terry Pratchett, The Color of Magic (η «άλλη» πλευρά της φαντασίας)

Τρομερές επίσης: η σειρά της Narnia του C.S. Lewis, η σειρά του Thomas Covenant από τον Donaldson και η σειρά της Earthsea από την Ursula Le Guin. Ακολουθούν ο Pullman, o Brooks και άλλοι…

Τα 5 Καλύτερα Βιβλία/Ιστορίες Τρόμου
1. Howard Philips Lovecraft, The Mountains of Madness
2. Stephen King, It
3. Edgar Allan Poe, The Fall of the House of Usher
4. Dan Simmons, Song of Kali
5. Henry James, The Turn of the Screw

Βασικά, όλα του Η.P.L. και του Poe, τα παλιά (προ 1994) του King (βλ. It), κ.λ.π.

Tα 10 καλύτερα Βιβλία/Ιστορίες Επιστημονικής Φαντασίας
1. Cordwainer Smith, Norstrilia (αριστούργημα…ψάξτε το, βρείτε το, διαβάστε το, κάντε τσιγάρο και ξαναρχίστε το…)
2. Herbert G. Wells, The Time Machine
3. Aldous Huxley, Brave New World
4. William Gibson, Neuromancer
5. Frank Herbert, Dune
6. Arthur C. Clarke, Rendez-vous with Rama
7. Theodor Sturgeon, More Than Human
8. Isaac Asimov, Foundation
9. Harlan Ellison, I Have No Mouth And I Must Scream
10. Roger Zelazny, Lord of Light

Και πολλά πολλά ακόμα… ακούω ιδέες.

Και κλείνοντας:

Τα 5 Καλύτερα Βιβλία Κατηγορίας «Αλλού»
1. Clive Barker, Weaveworld
2. Cliver Barker, Cabal
3. Clive Barker, The Great and Secret Show
4. Cliver Barker, Imajica
5. Clive Barker, Everville

Ο τύπος είναι μια κατηγορία από μόνος του. Η γονιμότερη φαντασία εν ζωή και δράσει στον πλανήτη σήμερα.

Εν ολίγοις, αυτές είναι οι προσωπικές μου προτιμήσεις. Σίγουρα ξέχασα πολλούς, σίγουρα αδίκησα κάποιους. Ακούω τη γνώμη και την κριτική σας και με χαρά θα δω αντίστοιχες λίστες και από άλλους.

Καλο απόγευμα…

Την καλησπέρα μου σε όλους.

Παρακολουθώ τα fora του esoterica.gr περίπου ένα χρόνο, γράφτηκα δε μέλος και άρχισα να συμμετέχω πριν ένα περίπου μήνα. Ο λόγος που έρχομαι εδώ (ενώ –δυστυχώς- δεν είμαι ούτε ερευνητής ούτε εσωτεριστής ούτε κάτι αντίστοιχο) είναι γιατί πάντα αισθανόμουν όμορφα κοντά σε αντικομφορμιστικά πνεύματα, σε πνεύματα που, όταν τους δείχνουν τον ήλιο με το δάχτυλο, δεν κοιτούν ούτε τον ήλιο (επειδή τους τον δείχνουν) ούτε το δάχτυλο (επειδή είναι ανόητοι) αλλά κοιτούν τα μάτια αυτού που τους δείχνει και προσπαθούν να καταλάβουν το γιατί.
Εδώ μέσα βρήκα πολλά τέτοια πνεύματα (και δε χρειάστηκε ούτε καθρέπτης, ούτε κεριά, ούτε πεντάλφες…).

Εδώ είμαι φιλοξενούμενος. Αυτό καταρχήν συνεπάγεται ότι υποχρεούμαι να συμμορφωθώ με τους κανόνες αυτού που με φιλοξενεί. Αν δε μου αρέσουν οι κανόνες, φεύγω και είτε πάω αλλού (που μου αρέσουν οι κανόνες τους) είτε ανοίγω δικό μου forum και κάνω ό,τι θέλω. Η υποχρέωση να συμμορφωθώ με τους κανόνες αυτού που με φιλοξενεί , περαιτέρω, πηγάζει από το ΣΕΒΑΣΜΟ γι’αυτόν και για το γεγονός ότι έχει αφιερώσει χρόνο, χρήμα και φαιά ουσία στο να φτιάξει ένα «σπίτι» για μένα και τους υπόλοιπους. Γι’αυτό λοιπόν η υποχρέωση αυτή δεν είναι «καταναγκασμός», δεν είναι «λογοκρισία», δεν είναι «δέσμευση», ή, κι αν ακόμα κάποιες φορές γίνεται κάτι από τα παραπάνω, δεν προέρχεται «έξωθεν», από αυτόν δηλαδή που έχει επιβάλλει τους κανόνες , αλλά υπαγορεύεται από το ΣΕΒΑΣΜΟ που νιώθω για αυτόν (ή, καλύτερα, για το αποτέλεσμα των προσπαθειών του). Συμμορφώνομαι με τους κανόνες όχι λόγω της επαπειλούμενης (σε περίπτωση παραβίασης) κύρωσης, το ban, αλλά επειδή θέλω. Αυτός ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ των κανόνων του χώρου που με φιλοξενεί είναι η ευθύνη μου και η υποχρέωσή μου, ως φιλοξενούμενου.

Το νόμισμα όμως έχει δύο πλευρές. Θεωρώ δηλαδή ότι κι αυτός που με φιλοξενεί επιθυμεί την παρουσία μου εδώ μέσα. Εφόσον μάλιστα πρόκειται για ένα χώρο ανταλλαγής απόψεων, θεωρώ ότι η άποψή μου είναι σεβαστή από αυτόν, έστω κι αν δε συμφωνεί μαζί μου επί της ουσίας ή σε σχέση με το ύφος που επιλέγω για να εκφραστώ. Όπως εγώ ΣΕΒΟΜΑΙ τη φιλοξενία που μου παρέχει, έτσι θεωρώ ότι και αυτός ΣΕΒΕΤΑΙ το ότι επιλέγω να είμαι εδώ, φιλοξενούμενός του, και ότι με θέλει εδώ. Αυτός ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ της άποψής μου, αλλά και του τρόπου που επιλέγω να τη διατυπώσω, είναι υποχρέωση αυτού που επιλέγει να με φιλοξενήσει.

Σε περίπτωση που μια από τις δύο πλευρές δε σεβαστεί την άλλη, η λύση θεωρώ ότι είναι απλή και κλιμακούμενη. Πρώτον, προειδοποίηση. Δεύτερον, ήπια κύρωση. Τρίτον, βαριά κύρωση. Τα υπόλοιπα είναι περιττά. Αν αυτός που με φιλοξενεί παύει να με θέλει εδώ μέσα, έχει τη δυνατότητα να μου το επισημάνει (οπότε και για λόγους ευθιξίας θα αποσυρθώ) ή, στην εσχάτη των περιπτώσεων, να μου αποκλείσει την πρόσβαση. Αν εγώ δεν επιθυμώ να βρίσκομαι εδώ, αποχωρώ. Στο καθένα από τα παραπάνω σενάρια και οι δύο πλευρές έχουν δικαίωμα να διατυπώσουν τις απόψεις τους για το δίκαιο και εύλογο της απόφασής τους, και οι λοιποί (όσοι τουλάχιστον ενδιαφέρονται) κρίνουν αναλόγως των επιχειρημάτων που διατυπώνονται.

Το μέλος Βριλ, παρόλο που συχνά-πυκνά διαφωνώ μαζί του, τόσο επί της ουσίας όσο και επί του τυπικού, πληροί στο έπακρο αυτό που ψάχνω εδώ μέσα. Είναι πνεύμα που πολεμάει τον κομφορμισμό, πολεμάει την εύκολη απάντηση. Αυτό και μόνο φτάνει για να με κάνει να θέλω να συνεχίζω να τον διαβάζω. Αν τώρα αυτός που φιλοξενεί και τους δύο μας θεωρεί ότι το συγκεκριμένο μέλος, ή κάποιο άλλο, δε σέβεται τους κανόνες που έχει θέσει, μπορεί να προβεί του αποκλείσει την πρόσβαση. Θεωρώ όμως ότι δεν δικαιούται να απευθύνεται προς αυτόν με τον τρόπο που διάβασα παραπάνω, αφού είναι πασιφανής η έλλειψη σεβασμού προς αυτόν, προς τις απόψεις του και προς το ύφος του. Η κύρωση που δικαιούται να επιβάλει είναι το ban, όχι η ειρωνία, η δημόσια απειλή («πες μου τι εννοείς, or else…»), η δαιμονοποίηση. Αυτή η αντιμετώπιση δείχνει έλλειψη ψυχραιμίας, η οποία αφενός είναι σοβαρό ολίσθημα για κάποιον με τη θέση του Admin και αφετέρου θεωρώ ότι δεν δικαιολογείται από τις περιστάσεις.

Επιπλέον, δεν αντιλαμβάνομαι το γιατί ο άνθρωπος που μας φιλοξενεί όλους εδώ μέσα καταφέρθηκε με τόσο έντονα ειρωνικό ύφος και εμπρηστική φρασεολογία (περί «παιδικής χαράς», «show», κ.λ.π.) και εναντίον άλλων μελών, που όμως δεν κατονομάζει. Ειδικά αυτό, η διατύπωση αόριστων κατηγορίων κατά κάποιων που δεν κατονομάζονται (και η εκ προοιμίου συγνώμη προς κάποιους άλλους, εξίσου μη κατανομαζόμενους, ως δικλείδα ασφαλείας) με πίκρανε ιδιαίτερα, θυμίζοντας μου τακτικές ψυχολογικού εκφοβισμού του πλήθους, όπου διατυπώνεται μια ασαφής κατηγορία κατά «κάποιων», ώστε να σπεύσουν όλοι όσοι είναι ή –συνηθέστερα- νιώθουν «υπό αμφισβήτηση» να δηλώσουν τη νομιμοφροσύνη τους.

Ακολούθως, με ξένισε η δήλωση του ανθρώπου που μας φιλοξενεί ότι «Δεν απειλούμαι, για τον απλό λόγο ότι δεν συναινώ, ούτε εμπλέκομαι ποτέ σε κάτι που αναιρεί τις Βασικές μου Εσωτερικές και Ηθικές Αρχές». Ρωτώ όμως, το προνόμιο αυτό το κρατάει μόνο για τον εαυτό του ή αναγνωρίζει και στους άλλους το δικαίωμα να παραμείνουν πιστοί στις Εσωτερικές και Ηθικές Αρχές τους, αρνούμενοι να υποκύψουν στις απειλές που ο ίδιος τους απηύθυνε, ακολουθώντας το δρόμο που τους υπαγορεύει η συνείδησή τους, μέχρι τέλους;

Τέλος, η τακτική του διαχειριστή που διατάσσει «προγραφή» συγκεκριμένων μελών, αφού τους «προσκαλεί» βέβαια σε δημόσιο διάλογο για να εξηγήσουν το γιατί πρέπει να παραμείνουν εδώ μέσα (ενώ θα έπρεπε αυτός πρώτα να αιτιολογήσει τη γνώμη του περί αποπομπής που αυτόκλητα εξέθεσε), είναι απερίγραπτη και χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να τη στηλιτεύσω δημόσια.

Συγνώμη αν μακρηγόρησα. Για μένα τα παραπάνω αφορούν θέματα αρχής, γι’αυτό και αναγκάστηκα να εκφραστώ εκτενώς.

Η αληθεια είναι ότι μπηκα στον πειρασμο να το ριξω κι εγω στην πλακα (για Εψιλον, Ανδομεδειανους, και δε συμμαζεύεται) αλλα βλεποντας ότι το αντιμετωπιζεις τοσο σοβαρα το θεμα δε θα το κανω. Λυπάμαι όμως που δεν μπορω να αποφυγω ένα σχολιο.
Καταρχήν, δήλωση που αρχιζει «πολλα ακουγονται» για μενα είναι αποκυημα της φαντασιας του δηλούντος. Τι ακουγεται, πόσο συχνά, πού και –κυρίως- από ποιον; (βασική αρχή όταν παραπέμπεις κάποιον είναι να τον ονομάσεις για να ελεγχθει το κυρος της πηγης).
Κατά δεύτερον, οσο και να προσπαθω να ενημερώνομαι για τα τεκταινόμενα στη διεθνή πολιτική σκηνή, δεν έχω ακούσει τίποτα για πόλεμο στον οποίο θα εμπλακούν οι Η.Π.Α., η Ρωσία, η Κίνα και η Ιαπωνία, πολλώ δε μάλλον «επερχόμενο». Αντιθέτως, θα έλεγα, η πορεία των διεθνών σχέσεων τα τελευταία πενήντα χρόνια προσανατολίζεται σαφώς στην αποφυγή ενός τέτοιου ενδεχομένου με κάθε κόστος.
Τρίτον, αν όντως επέλθει τέτοιος πόλεμος, -και πάντα με δεδομένο την καταστροφική ισχύ που μπορούν να εξαπολήσουν οι παραπάνω χώρες- δεν θα αλλάξει απλώς και μόνο η εδαφική συγκρότηση των ανωτέρω υπερδυνάμεων αλλά –κατά πάσα πιθανότητα- το πρόσωπο του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε. Θα αλλάξει ο κόσμος μας, Ολυμπιε, και όχι προς το καλύτερο. Θα χαθουν εκατομμύρια άνθρωποι, θα επελθει ανεπανορθωτη περιβαλλοντική καταστροφή, θα ακολουθήσει λιμός και αρρώστιες, θα σταματήσει κάθε πρόοδος για δεκαετίες αν όχι περισσότερο, δεν θα υπάρχει γνώση, τέχνη, επιστήμη, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗ ΖΩΗ.
Αν υλοποιηθει το σενάριό σου, καθολου δε με απασχολει το αν ο «εκλεκτος» για να «γαληνεψει» την ανθρωποτητα θα είναι Έλληνας και αν θα τον λενε Γιαννη, Μπάμπη, Κώστα ή ό,τι άλλο. Θα μπορούσα να σε ρωτησω το ποιος θα τον επιλέξει, το γιατι θα βάλει Έλληνα και όχι Ελβετό για παράδειγμα, το πώς θα καταφέρει ο «εκλεκτός Έλλην» να «γαληνέψει το μέλλον της απειλούμενης από αυτο-αφανισμό ανθρωπότητας» όταν ήδη θα έχει πραγματοποιηθεί ο μεγαλύτερος φόβος της… Δε θα μπω στη διαδικασία όμως.

Θα περιοριστώ να σου επισημάνω τα εξής δύο, συμπεραίνοντας από το ύφος σου ότι θεωρείς τέτοια εξέλιξη ευκταία::
1. Σκέψου ποιος κερδίζει με το να σε έχει να περιμένεις την «αναβίωση» της ελληνικής αυτοκρατορίας νομοτελειακά και μέσα από προφητικά/εσχατολογικά σενάρια, αντί να σε πείσει ότι ο δρόμος για αυτό είναι το να προσπαθήσεις εσύ προσωπικά περισσότερο (και όλοι οι υπόλοιποι από εμάς), να δουλέψεις πιο σκληρά, να μάθεις περισσότερα, να γίνεις καλύτερος προς το διπλανό σου, να ψηφίζεις αυτούς που αξίζουν, να τηρείς τους νόμους ακόμα κι όταν δε σε βλέπουν, να προσέχεις το περιβάλλον που ζεις και να σέβεσαι το συνάνθρωπό σου.
2. Σκέψου το αν ξέρεις κάποιον που θα ήθελες να δεις στη θέση αυτή, υποτιθέστω ότι πραγματοποιείται το σενάριό σου. Σε απαλλάσσω και από την υποχρέωση να σκεφτείς κάποιον Ιωάννη (οι βασιλιάδες συχνά άλλαζαν όνομα μετά την ενθρόνισή τους). Σκέψου το αν υπάρχει ένας άνθρωπος στου οποίου τα χέρια θα εμπιστευόσουν την ανθρωπότητα ολόκληρη, χωρίς την παρεμβολή οποιασδήποτε δημοκρατικής διαδικασίας, και χωρίς τα εχέγγυα χιλίων-δυό ασφαλιστικών δικλείδων για να μην καταχραστεί την εξουσία του (εδώ υπάρχουν οι δικλείδες και βλέπουμε τι γίνεται).

Και ένα Υστερόγραφο. Υπάρχουν άνθρωποι που μιλάνε, υπάρχουν άνθρωποι που ακούνε. Κάθε μια προσέγγιση είναι σεβαστή, και το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Τα χίλια ή δύο χιλιάδες posts μπορεί να σημαίνουν ότι αυτός που τα «σήκωσε» είναι «παροπιδικός παρακμιακός τύπος του internet», μπορεί και να σημαίνουν ότι απλά αυτός ο άνθρωπος έχει κάτι να πει, ή, ακόμα απλουστερα, ότι είναι εδώ πιο πολύ καιρό από σένα. Ό,τι και να ισχύει όμως, είναι αγένεια να κρίνεις το ποιος είναι ο καθένας από το πόσο συχνά μιλάει και όχι από το τι λέει κάθε φορά που το κάνει.

Ελπίζω να μην προσέβαλε το ύφος μου και συγνώμη αν μακρηγόρησα.

Την καλησπέρα μου σε όλους.

Παρακολουθώ τα fora του esoterica.gr περίπου ένα χρόνο, γράφτηκα δε μέλος και άρχισα να συμμετέχω πριν ένα περίπου μήνα. Ο λόγος που έρχομαι εδώ (ενώ –δυστυχώς- δεν είμαι ούτε ερευνητής ούτε εσωτεριστής ούτε κάτι αντίστοιχο) είναι γιατί πάντα αισθανόμουν όμορφα κοντά σε αντικομφορμιστικά πνεύματα, σε πνεύματα που, όταν τους δείχνουν τον ήλιο με το δάχτυλο, δεν κοιτούν ούτε τον ήλιο (επειδή τους τον δείχνουν) ούτε το δάχτυλο (επειδή είναι ανόητοι) αλλά κοιτούν τα μάτια αυτού που τους δείχνει και προσπαθούν να καταλάβουν το γιατί.
Εδώ μέσα βρήκα πολλά τέτοια πνεύματα (και δε χρειάστηκε ούτε καθρέπτης, ούτε κεριά, ούτε πεντάλφες…).

Εδώ είμαι φιλοξενούμενος. Αυτό καταρχήν συνεπάγεται ότι υποχρεούμαι να συμμορφωθώ με τους κανόνες αυτού που με φιλοξενεί. Αν δε μου αρέσουν οι κανόνες, φεύγω και είτε πάω αλλού (που μου αρέσουν οι κανόνες τους) είτε ανοίγω δικό μου forum και κάνω ό,τι θέλω. Η υποχρέωση να συμμορφωθώ με τους κανόνες αυτού που με φιλοξενεί , περαιτέρω, πηγάζει από το ΣΕΒΑΣΜΟ γι’αυτόν και για το γεγονός ότι έχει αφιερώσει χρόνο, χρήμα και φαιά ουσία στο να φτιάξει ένα «σπίτι» για μένα και τους υπόλοιπους. Γι’αυτό λοιπόν η υποχρέωση αυτή δεν είναι «καταναγκασμός», δεν είναι «λογοκρισία», δεν είναι «δέσμευση», ή, κι αν ακόμα κάποιες φορές γίνεται κάτι από τα παραπάνω, δεν προέρχεται «έξωθεν», από αυτόν δηλαδή που έχει επιβάλλει τους κανόνες , αλλά υπαγορεύεται από το ΣΕΒΑΣΜΟ που νιώθω για αυτόν (ή, καλύτερα, για το αποτέλεσμα των προσπαθειών του). Συμμορφώνομαι με τους κανόνες όχι λόγω της επαπειλούμενης (σε περίπτωση παραβίασης) κύρωσης, το ban, αλλά επειδή θέλω. Αυτός ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ των κανόνων του χώρου που με φιλοξενεί είναι η ευθύνη μου και η υποχρέωσή μου, ως φιλοξενούμενου.

Το νόμισμα όμως έχει δύο πλευρές. Θεωρώ δηλαδή ότι κι αυτός που με φιλοξενεί επιθυμεί την παρουσία μου εδώ μέσα. Εφόσον μάλιστα πρόκειται για ένα χώρο ανταλλαγής απόψεων, θεωρώ ότι η άποψή μου είναι σεβαστή από αυτόν, έστω κι αν δε συμφωνεί μαζί μου επί της ουσίας ή σε σχέση με το ύφος που επιλέγω για να εκφραστώ. Όπως εγώ ΣΕΒΟΜΑΙ τη φιλοξενία που μου παρέχει, έτσι θεωρώ ότι και αυτός ΣΕΒΕΤΑΙ το ότι επιλέγω να είμαι εδώ, φιλοξενούμενός του, και ότι με θέλει εδώ. Αυτός ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ της άποψής μου, αλλά και του τρόπου που επιλέγω να τη διατυπώσω, είναι υποχρέωση αυτού που επιλέγει να με φιλοξενήσει.

Σε περίπτωση που μια από τις δύο πλευρές δε σεβαστεί την άλλη, η λύση θεωρώ ότι είναι απλή και κλιμακούμενη. Πρώτον, προειδοποίηση. Δεύτερον, ήπια κύρωση. Τρίτον, βαριά κύρωση. Τα υπόλοιπα είναι περιττά. Αν αυτός που με φιλοξενεί παύει να με θέλει εδώ μέσα, έχει τη δυνατότητα να μου το επισημάνει (οπότε και για λόγους ευθιξίας θα αποσυρθώ) ή, στην εσχάτη των περιπτώσεων, να μου αποκλείσει την πρόσβαση. Αν εγώ δεν επιθυμώ να βρίσκομαι εδώ, αποχωρώ. Στο καθένα από τα παραπάνω σενάρια και οι δύο πλευρές έχουν δικαίωμα να διατυπώσουν τις απόψεις τους για το δίκαιο και εύλογο της απόφασής τους, και οι λοιποί (όσοι τουλάχιστον ενδιαφέρονται) κρίνουν αναλόγως των επιχειρημάτων που διατυπώνονται.

Το μέλος Βριλ, παρόλο που συχνά-πυκνά διαφωνώ μαζί του, τόσο επί της ουσίας όσο και επί του τυπικού, πληροί στο έπακρο αυτό που ψάχνω εδώ μέσα. Είναι πνεύμα που πολεμάει τον κομφορμισμό, πολεμάει την εύκολη απάντηση. Αυτό και μόνο φτάνει για να με κάνει να θέλω να συνεχίζω να τον διαβάζω. Αν τώρα αυτός που φιλοξενεί και τους δύο μας θεωρεί ότι το συγκεκριμένο μέλος, ή κάποιο άλλο, δε σέβεται τους κανόνες που έχει θέσει, μπορεί να προβεί του αποκλείσει την πρόσβαση. Θεωρώ όμως ότι δεν δικαιούται να απευθύνεται προς αυτόν με τον τρόπο που διάβασα παραπάνω, αφού είναι πασιφανής η έλλειψη σεβασμού προς αυτόν, προς τις απόψεις του και προς το ύφος του. Η κύρωση που δικαιούται να επιβάλει είναι το ban, όχι η ειρωνία, η δημόσια απειλή («πες μου τι εννοείς, or else…»), η δαιμονοποίηση. Αυτή η αντιμετώπιση δείχνει έλλειψη ψυχραιμίας, η οποία αφενός είναι σοβαρό ολίσθημα για κάποιον με τη θέση του Admin και αφετέρου θεωρώ ότι δεν δικαιολογείται από τις περιστάσεις.

Επιπλέον, δεν αντιλαμβάνομαι το γιατί ο άνθρωπος που μας φιλοξενεί όλους εδώ μέσα καταφέρθηκε με τόσο έντονα ειρωνικό ύφος και εμπρηστική φρασεολογία (περί «παιδικής χαράς», «show», κ.λ.π.) και εναντίον άλλων μελών, που όμως δεν κατονομάζει. Ειδικά αυτό, η διατύπωση αόριστων κατηγορίων κατά κάποιων που δεν κατονομάζονται (και η εκ προοιμίου συγνώμη προς κάποιους άλλους, εξίσου μη κατανομαζόμενους, ως δικλείδα ασφαλείας) με πίκρανε ιδιαίτερα, θυμίζοντας μου τακτικές ψυχολογικού εκφοβισμού του πλήθους, όπου διατυπώνεται μια ασαφής κατηγορία κατά «κάποιων», ώστε να σπεύσουν όλοι όσοι είναι ή –συνηθέστερα- νιώθουν «υπό αμφισβήτηση» να δηλώσουν τη νομιμοφροσύνη τους.

Ακολούθως, με ξένισε η δήλωση του ανθρώπου που μας φιλοξενεί ότι «Δεν απειλούμαι, για τον απλό λόγο ότι δεν συναινώ, ούτε εμπλέκομαι ποτέ σε κάτι που αναιρεί τις Βασικές μου Εσωτερικές και Ηθικές Αρχές». Ρωτώ όμως, το προνόμιο αυτό το κρατάει μόνο για τον εαυτό του ή αναγνωρίζει και στους άλλους το δικαίωμα να παραμείνουν πιστοί στις Εσωτερικές και Ηθικές Αρχές τους, αρνούμενοι να υποκύψουν στις απειλές που ο ίδιος τους απηύθυνε, ακολουθώντας το δρόμο που τους υπαγορεύει η συνείδησή τους, μέχρι τέλους;

Τέλος, η τακτική του διαχειριστή που διατάσσει «προγραφή» συγκεκριμένων μελών, αφού τους «προσκαλεί» βέβαια σε δημόσιο διάλογο για να εξηγήσουν το γιατί πρέπει να παραμείνουν εδώ μέσα (ενώ θα έπρεπε αυτός πρώτα να αιτιολογήσει τη γνώμη του περί αποπομπής που αυτόκλητα εξέθεσε), είναι απερίγραπτη και χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να τη στηλιτεύσω δημόσια.

Συγνώμη αν μακρηγόρησα. Για μένα τα παραπάνω αφορούν θέματα αρχής, γι’αυτό και αναγκάστηκα να εκφραστώ εκτενώς.

Φιλε Aetos ευχαριστώ για την απάντησή σου. Θέλω να διευκρινήσω τα ακόλουθα.

Κατα πρώτον, λέγοντας "Ορθοδοξία" στο προηγούμενο μήνυμά μου εννοούσα την θεσμική έκφραση της Ορθόδοξης Πίστης, που είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Ορθοδοξη Εκκλησία λοιπόν, ως δημιούργημα ανθρώπων, είναι ατελής. Υποπίπτει σε σφάλματα. Τα σφάλματα αυτά δεν είναι η θέση μου να τα κατακρίνω, πόσο μάλλον να τα συγχωρέσω. Αρκούμαι στο να τα εντοπίζω και να τα επισημαίνω.

Κατά δεύτερον, μετέχω στα Μυστήρια της Ορθόδοξης Παράδοσης, αντιλαμβανόμενος το βαθύτατα συμβολικό και μυσταγωγικό τους χαρακτήρα. Πλην όμως δεν αυτοπροσδιορίζομαι ως Χριστιανός Ορθόδοξος (ούτε φυσικά ως μέτοχος οποιουδήποτε άλλου δόγματος), κυρίως γιατί διαφωνώ με βασικές επιλογές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ενώ λοιπόν πιστεύω στην Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη, δε ακολουθώ άκριτα το Δόγμα και την Πατερική Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έχω βασικές ένστάσεις απέναντι στη στάση της Εκκλησίας σε κάποια σημεία, τόσο θεολογικά όσο και πολιτικοκοινωνικά. Δεν τα θεωρώ σημεία κομβικά, αλλιώς δε θα μετείχα καθόλου στην Ορθόδοξη Πίστη. Παραταύτα, οι αντιρρήσεις μου υπάρχουν. Επιπλέον, δε μπορώ να ξεχάσω ότι ενώ το Ορθόδοξο Δόγμα είναι θεόπνευστο, η ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ και η ΕΚΦΡΑΣΗ του από την Εκκλησία είναι προϊόν ανθρώπινο, άρα ατελές, υπό την έννοια ότι προσπαθεί να παρουσιάσει με πεπερασμένα και ατελή μέσα (λέξεις, τελετές) στον ατελή ανθρώπινο νου την Αλήθεια και το Λόγο του Θεού, που εξ ορισμού είναι τέλειος και απέραντος. Επομένως, θεωρώ ότι δικαιούμαι να εκφέρω κριτικό λόγο απέναντι στη θέση της Εκκλησίας, αφού δε διεκδικεί το αλάθητο, και εξ ορισμού δε θα μπορούσε να το έχει. Υπό αυτή την έννοια, ίσως είμαι αιρετικός. Το ενδεχόμενο να είμαι πλανημένος, πίστεψέ με, το αντιμετωπίζω. Γι'αυτό και μόνιμα ρωτάω, ψάχνω, διαβάζω...σημαντικότερο, κοιτάω στην καρδιά μου. Η Πίστη έρχεται από μέσα μας και, ενώ χαίρομαι που εσύ δε βλέπεις κάτι μεμπτό στην Ορθόδοξη Εκκλησία ως θεσμό, παρά μόνο πράξεις ανάξιων ανθρώπων που δεν πρέπει να έχουν αντανάκλαση στο θεσμό, λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να το πράξω.

Κατά τρίτον, επέτρεψέ μου να διαφωνήσω κάθετα ως προς το ότι ο Θεός επιλέγει έθνη για να προασπίσουν την αλήθεια του. Ο Χριστός, ως Λόγος, το πλησιέστερο δηλαδή που μπορούμε να φτάσουμε στη διακρίβωση των αληθών θεϊκών προθέσεων, προέτρεψε τους Μαθητές να διαδώσουν το Λόγο στα έθνη. Σε όλα τα έθνη. Ο Λόγος του Θεού είναι κοινή κληρονομιά και δικαίωμα της ανθρωπότητας και όχι προνόμιο. Και κάθε ένας που πιστεύει στο Λόγο έχει υποχρέωση αλλά και δικαίωμα να προασπίσει την αλήθεια του Θεού.

Κατά τέταρτον, η βασική μου αντίρρηση στις προφητείες που αναφέρθηκαν είναι ότι έχουν κοινό παρονομαστή τον ελληνισμό. Οι αναφορές δε στη Ρωσία, απ'όσο μπορώ να γνωρίζω, έγιναν είτε πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση (αναφερόμενες στην τσαρική Ρωσία) είτε μετά την πτώση του Τείχους. Παρακαλώ ενημέρωσέ με για κάποια προφητεία που αναφέρεται στο ρωσικό λαό ως προασπιστή της Ορθοδοξιας και που έγινε από το 1918 μέχρι το 1989 και με χαρά θα αλλάξω γνώμη. Όσο δε για την αναφορά στον Πούτιν ως προασπιστή της Πίστης, με συγχωρείς αλλά η ιδέα είναι από αβάσιμη έως φαιδρή. Ο άνθρωπος ήταν διώκτης των χριστιανών και η μεταστροφή του οφείλεται καθαρότατα σε πολιτικά κινητρα και επιδιώξεις. Έίμαι δε βέβαιος ότι κάθε χώρα της ορθόδοξης παράδοσης θα έχει προφητείες που θα τοποθετούν το λαό της σε μια ξεχωριστή θέση για τον ένα ή τον άλλο λόγο. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ να πιστώ ότι μας επιφυλλάσσεται κάποιος ιδιαίτερος ρόλος, αναφερόμενος πάντα στο έθνος, παρά μόνο ο ρόλος του καθενός από εμάς ξεχωριστά, να προασπίζουμε καθημερινά (και όχι μόνο στους έσχατους καιρούς) την Αλήθεια. Ακόμη και για την πνευματική επικράτηση του Ελληνισμού, δεν ξέρω αν είναι τόσο επιθυμητή η επικράτησή του κρίνοντας από τα συμπεράσματα που βγάζω εξεταζοντας την ελληνική κοινωνία σήμερα, αφού ελάχιστα "πνευματικά" στοιχεια διακρίνω και αυτά δεν μπορουν να επικρατήσουν ούτε σε εμάς τους ίδιους.

Τέλος, σε ευχαριστώ για το site, θα μελετήσω.

Καλό σας απόγευμα

Aetos, σε ευχαριστώ πολύ για το μήνυμά σου. Το διάβασα, άναψα τσιγάρο και το ξαναδιάβασα. Αν μου επιτρέπεις, έχω να σημειώσω τα παρακάτω.

Πρώτον, κατανοώ και αποδέχομαι το περιεχόμενο της Θείας Αποκάλυψης, συμφωνώ δε μαζί σου για το ελπιδοφόρο μήνυμά της, την ελπίδα και την προσμονή κάθε χριστιανού. Επίσης, αποδέχομαι το ενδεχόμενο ο Θεϊκός Λόγος να ενέπνευσε ανθρώπους αγίους στην πορεία του χρόνου, ώστε να φανερώσουν τη βούλησή Του στο ποίμνιο μέσω προφητειών. Οι αντιρρήσεις μου δεν είναι επί του περιεχομένου των προφητειών, ούτε επί της αλήθειας που αυτές (η κάθε μια χωριστά) περιέχουν...αυτά είναι θέματα πίστης, και εγώ δεν αμφισβητώ την πίστη κανενός. Οι αντιρρήσεις μου εντοπίζονται στο ότι οι προφητείες αυτές (ή καλύτερα η προσέγγιση που γίνεται στην ερμηνεία τους εδώ) συναρτώνται με συγκεκριμένα εθνικά συμφέροντα. Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι η έλευση του Κυρίου συναρτάται με τις γεωπολιτικές, στρατηγικές και οικονομικές βλέψεις της πατρίδας μας. Αν έρθει ο Πόλεμος (κάτι που απεύχομαι με όλο μου το είναι, και ελπίζω ότι δεν εντάσσεται στο θεϊκό Σχέδιο, προτιμώντας διαφορετική ανάγνωση της Αποκάλυψης) πιστεύω ότι θα είναι πόλεμος του Καλού ενάντια στο Κακό, και σε μια τέτοια περίπτωση οι αντιμαχόμενες πλευρές θα επανδρωθούν με βάση τη συνείδηση του κάθε ένα ξεχωριστά, και όχι με βάση εθνικά, θρησκευτικά ή πολιτικά συμφέροντα. Τα κράτη είνα δημιούργημα του ανθρώπου και τα κρατικά συμφέροντα για μένα δεν έχουν θέση στο θεϊκό Σχέδιο.

Δεύτερον, εγώ δε θέλω την Ορθοδοξία ως τρόπο ζωής. Θέλω το Λόγο του Κυρίου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, ως ανθρώπινο δημιούργημα, είναι ατελές. Ο Λόγος είναι τέλειος. Πράγματι, σκοπός της Ορθοδοξίας είναι η ερμηνεία, η εφαρμογη και η εξάπλωση του Λόγου. Ο Λόγος όμως παραμένει το ιδανικό και όχι η ανθρώπινη μετουσίωσή του. Όταν λοιπόν η Ορθοδοξία αφίσταται του Λόγου, εγώ συντάσσομαι με το Λόγο (όπως μπορώ να τον αντιληφθώ στην καρδιά μου βέβαια). Ξεκινώντας από αυτό, συμπεραίνω ότι, εφόσον η Ορθοδοξη Εκκλησία, ως ανθρώπινο δημιούργημα, δεν είναι τέλεια, δεν διατηρεί και το αποκλειστικό προνόμιο της σωτηρίας. Όπως η Ορθοδοξία μπορεί να πλανευτεί (και έχει πλανευτεί από τις φαυλότητες ανάξιων εκπροσώπων της) έτσι και ο αλλόπιστος ή αλλόθρησκος μπορεί να νιώσει το Λόγο στην καρδιά του, έστω κι αν δεν είναι βαπτισμένος Ορθόδοξος. Γι΄αυτό αντιδρώ όποτε ακούω την Ορθοδοξία να εμφανίζεται ως κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Η Ορθόδοξη Πίστη είναι -για μένα- ένα κάλεσμα προς τη Σωτηρία. Ο Πανάγαθος όμως πιστεύω ότι έχει καλέσει και με άλλους τρόπους τους ανθρώπους κοντά του. ΈΝας απ'όλους είναι η Συνείδηση, που ο καθένας ΄φέρει μέσα του και είναι το μέτρο του Καλού και του Κακού.

Τρίτον, αυτούς που εγώ θεωρώ "πλανημένους" (τους σατανιστές, για παράδειγμα) προτιμώ να τους αντιμετωπίζω με ανεκτικοτητα και κατανόηση. Η ευγένεια και η συζήτηση ποτε΄δε βλάπτουν. Σου θυμίζω το παράδειγμα του Κυρίου μας, που δεν ήρθε στη γή για να κάψει και να τιμωρήσει, αλλά με τη συζήτηση, τη στωικότητα και την ανεκτικότητα έδειξε το Δρόμο. Συζήτησε με τον Αμαρτωλό, συζήτησε με τον Υλιστή, συζήτησε με τον Πλανημένο, άφησε ιερή παρακαταθήκη τη διάδοση του Λόγου Του και όχι την οργή και το μισος για τον αλλόθρησκο, ακόμα κι όταν νέμεται και προσβάλλει τα Ιερά και τα Όσια.

Τέταρτον, λές :

quote:

---

εγώ τουλάχιστον σου δηλώνω 2 πράγματα σε ό,τι με αφορά, ακόμα και αν αυτό που θα πω στα μάτια σου μπορεί να μην με καταστεί παράδειγμα Χριστιανού

---

Occam's Razor: Entia non sunt multiplicanda praeter necessitatem

Υ.Γ.1. Τα εξι μίλια δεν έχουν καμία σχέση με την υφαλοκρηπίδα. Με την αιγιαλίτιδα ζώνη έχουν. Αν δεν ξερουμε γιατί μιλάμε, καλύτερα να μασάμε και να αφήσουμε τις γεωπολιτικές αναλύσεις για κανέναν άλλο...
Υ.Γ.2. Άποψή μου: αφήστε τους πολέμους και τις κατακτήσεις και δώστε ένα χέρι στο διπλανό σας. Έτσι κερδίζεται η Βασιλεία των Ουρανών, και όχι με Καλάσνικοφ.
Υ.Γ.3. Πότε έγινε ρε παιδια ο Πούτιν υπόδειγμα Χριστιανού Ηγεμόνα; Καγκεμπίτης ήταν ο άνθρωπος, Καγκεμπίτης παραμένει, απλά επειδή το πολιτικό πρότυπό του είναι ο Μπους και επειδή ο λαός του, που στερήθηκε τη θρησκεία για γεννιές, επιστρέφει στο χριστιανισμό, γιαυτό και όψιμα υιοθέτησε τα σταυροπροσκηνήματα. Τέλος πάντων, αν είναι όντως αυτός Χριστιανός, σας τον χαρίζω (μαζί με την Πόλη). Μη ξεχνάτε το Beslan, μη ξεχνάτε την Τσετσενία.

Sceptic, ευχαριστώ για τα links, είναι πολύ ενδιαφέροντα...Φοβάμαι όμως ότι απλά επιβεβαιώνουν αυτά που είπα παραπάνω...Δεν υπάρχει βεβαιότητα στην επιστημονική κοινότητα για ύπαρξη ζωής στον Αρη, είτε στο παρελθόν είτε -πολυ περισσότερο- σήμερα.. Τα άρθρα που παρέθεσες δέχονται το ενδεχόμενο αλλά δεν αναφέρονται σε συγκεκριμένα ευρήματα που να το αποδεικνύουν επιστημονικά πέρα από κάθε αμφισβήτηση("Detecting such organisms is another matter. Don't look for it to happen any time soon" στο τέλος του πρώτου άρθρου, για παράδειγμα). Προσωπικά, ελπίζω και εύχομαι να ζήσω αρκετά για να δω να γίνεται -μετά βαϊων και κλάδων- επίσημη ανακοίνωση ότι βρέθηκε ζωή σε άλλο πλανήτη, χωρίς περιθώρια αμφισβήτησης. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής δεν εχει συμβεί κάτι τέτοιο.

OANNHSEA, ευχαριστώ. Σε επίπεδο ηθικής, δυστυχώς δεν μπορώ να απαντήσω. Πάντως το επιχείρημα του Dying Incubus για την καταστροφή του γήινου μικρόκοσμου με κάθε καθημερινή, δεδομένη πράξη μας έχει βάρος.

Προσωπικά, με απασχολεί περισσότερο το ερώτημα του γιατί να μπούμε στη διαδικασία αποικισμού. Για να διαφυλάξουμε τη συνέχιση του είδους μετά από μια πιθανή καταστροφή; Για να εκμεταλλευτούμε το γεωλογικό πλούτο της "αποικίας"; Για να τη χρησιμοποιήσουμε ως εφαλτήριο για την περαιτέρω εξερεύνηση του διαστήματος; Απλά γιατί μπορούμε; Επίσης, πιστεύω ότι η απάντηση στο ερώτημα αυτό υποδεικνύει και το κατά πόσο είναι ηθικά σωστή η όλη διαδικασία: για παράδειγμα, αν η επιβίωση του πληθυσμού της γης εξαρτάται από τη γεωμορφοποίηση του Άρη, θεωρώ ότι πρέπει να γίνει, ανεξάρτητα από τις συνέπειες που τυχόν έχει στους μικροοργανισμούς που πιθανόν υπάρχουν εκεί. Βέβαια η απάντηση διαφοροποιείται αν τεθεί το ενδεχόμενο ύπαρξης πιο εξελιγμένων μορφών ζωής, ή ακόμα και νοήμονος ζωής, το ενδεχόμενο αυτό όμως είναι για την ώρα πολύ πολύ μακρινό.

Σε κάθε περίπτωση, δεν έχω υπόψη μου ανακοίνωση να έχει βρεθεί αποδεδειγμένα οποιοδήποτε οργανικό στοιχείο στον Αρη, παρότι κάτι τέτοιο πιθανολογείται σφόδρα, όπως προεξέθεσα. Αν κάποιος μπορεί να παραπέμψει κάπου, ευπρόσδεκτο...

Τα links παραπέμπουν στην είδηση όπως μεταδόθηκε από το BBC Νews.
http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/3577551.stm
http://news.bbc.co.uk/1/hi/sci/tech/3896335.stm

Θα ήθελα απλά να αναφέρω δύο-τρία πράγματα που τυχαίνει να γνωρίζω, τα οποία ελπίζω να βρείτε ενδιαφέροντα.

Πρώτον, οι δύο βασικότεροι τρόποι αποίκησης άλλου πλανήτη είναι γεωμορφοποίηση (terraforming, αλλιώς και πλανητική μηχανική) και η παραγεωμορφοποίηση (paraterraforming). Η διαφορά είναι ότι με την πρώτη μέθοδο αποσκοπείται η πλήρης μετατροπή του πλανήτη σε ένα φιλικό για τον άνθρωπο περιβάλλον ενώ στη δεύτερη σκοπός είναι η μετατροπή ενός ελεγχόμενου χώρου (που θα περικλείεται από θόλο ή κάτι τέτοιο).

Η θεωρία της γεωμορφοποίησης της Αφροδίτης με άλγη διατυπώθηκε ήδη από το 1961 από τον «φευγάτο» αστρονόμο και εξωβιολόγο Sagan, αλλά νέα επιστημονικά δεδομένα απέδειξαν ότι δεν είναι εφικτή.
Αναφορικά με τον Άρη, ο Robert McElroy, σε μελέτη του του 1976 για λογαριασμό της ΝASA, αναφερόμενος στην «πλανητική οικοσύνθεση» (ο όρος terraforming χρησιμοποιήθηκε επιστημονικά πολύ αργότερα αφού είχε εμφανιστεί σε βιβλία ΕΦ ήδη από το 1949, με τα οποία οι «σοβαροί επιστήμονες» δε θέλουν να έχουν σχέση) δέχτηκε ότι δεν υπάρχει κάποιος γνωστός επιστημονικά λόγος ώστε να μη μπορεί ο Άρης να γεωμορφοποιηθεί. Η NASA από τότε έχει διοργανώσει συνέδρια και έχει σπονσοράρει έρευνες για το εφικτό του πράγματος.

Η προσέγγιση της παραγεωμορφοποίησης έχει πολλά θετικά σε σχέση με την πλήρη γεωμορφοποίηση (τα οποία είναι και τα αυτονόητα, δηλαδή χρόνος αποπεράτωσης, κόστος, κ.λ.π.) πλην όμως κρύβει και κινδύνους (κυριότερος ο κίνδυνος από πτώση μετεωριτών, αφού σκοπός δεν είναι η δημιουργία ατμόσφαιρας, όπως στη διαδικασία πλήρους γεωμορφοποίησης, αλλά ενός μικρού, προστατευμένου και ελεγχόμενου περιβάλλοντος).

Βέβαια, αυτό που λίγοι θίγουν όταν ασχολούνται με το ζήτημα είναι το εξής: η εμπειρία του προηγούμενου αιώνα και η εντύπωση από τα πρώτα χρόνια του τρέχοντος είναι ότι ο άνθρωπος με το ζόρι μπορεί να κουμαντάρει τον πλανήτη που έχει. Πολλά κράτη δεν υπογράφουν τις Διεθνείς Συμβάσεις (Ρίο-Κιότο), αυτά που τους υπογράφουν εν πολλοίς τις αγνοούν, η κοινωνία των πολιτών αδιαφορεί για την οικολογία, παραμένει βασικότερη μορφή ενέργειας από τις πιο «βρώμικες», το πετρέλαιο (με εξαίρεση την Κίνα που βασίζεται σε ακόμα πιο «βρώμικη», το κάρβουνο), και άλλα που γνωρίζετε όλοι. Πως λοιπόν φιλοδοξούμε να "γεωμορφοποιήσουμε" τον Άρη, την Αφροδίτη, την Ιώ, το Γανυμήδη ή όποιον άλλο πλανήτη, όταν είμαστε σε ταχεία και δύσκολα αναστρέψιμη πορεία "απογεωμορφοποίησης" της Γαίας;

Ελπίζω να μην κούρασα.

ΥΓ. Πηγές για το άρθρο η wikipedia, η τριλογία του Kim Stanley Robinson για τη γεωμορφοποίηση του Άρη (ναι, ΕΦ ως πηγή...ανήκουστο;), to site της NASA μετά την διακηρυξη της Πολιτικης Bush για την εξερεύνηση του διαστήματος το 2004 και η βιογραφία του Sagan από τον William Poundstone