Η ηλικία των Αιγυπτιακών Πυραμίδων
Παραθέτω ένα πολύ ενδιαφέρον και σοβαρό άρθρο για την ηλικία των τριών πρώτων Αιγυπτιακών Πυραμίδων, που ίσως δίνει έμμεσα και κάποιες απαντήσεις και πληροφορίες σχετικά και με την πρότερη ιστορία των Ελλήνων στην περιοχή.
Το άρθρο παρατίθεται σε τέσσερα μέρη.
http://tech.pathfinder.gr/xpaths/anc-ciliz/573018.html
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Ποια είναι η ηλικία των πυραμίδων;
Πώς τεκμηριώνεται η κρατούσα θεώρηση για τη χρονολόγηση της μεγάλης πυραμίδας.
Η διαφωνία που είχε ξεκινήσει από τον John Anthony West και τον Robert Schoch σχετικά με την πραγματική ηλικία της Μεγάλης Αιγυπτιακής Σφίγγας έχει ήδη εξαπλωθεί στα υπόλοιπα διάσημα μνημεία που μοιράζονται τον χώρο του οροπεδίου της Γκίζας και συγκεκριμένα τις τρεις πυραμίδες που θεωρείται ότι κατασκευάστηκαν από τους Φαραώ Χέοπα, Χαφρίνο και Μικερίνο στη διάρκεια της τέταρτης Δυναστείας.
Χτίστηκαν αυτές οι πυραμίδες μόλις πριν από 4.300 χρόνια ή όπως με την περίπτωση της Σφίγγας υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν πως θα μπορούσαν να είναι πολύ πιο αρχαίες και να έχουν κατασκευαστεί ίσως και πριν από 12.000 χρόνια;
Ας αρχίσουμε ερευνώντας την ηλικία της Μεγάλης Πυραμίδας.
Η συντηρητική ιστορική θεώρηση που τοποθετεί την κατασκευή της στην τέταρτη Δυναστεία στηρίζεται σε δύο βασικά στοιχεία:
Το πρώτο είναι η ιστορία του Ηρόδοτου, ο οποίος το 443 π.Χ. επισκέφτηκε την Αίγυπτο και αφηγήθηκε πως ο Φαραώ Χέοπας (Khufu) έκτισε την πυραμίδα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.
Σύμφωνα με την αφήγηση του Ηροδότου, χρειάστηκαν να εργασθούν 100.000 άνθρωποι για 20 χρόνια. Παρ' όλ' αυτά, σήμερα γνωρίζουμε ότι αυτή η μαρτυρία είναι αμφισβητήσιμη. Ακόμα και οι σύγχρονοί του αποκαλούσαν τον Ηρόδοτο ως «πατέρα του ψέματος». Εκτός από το γεγονός ότι η περιγραφή που έδωσε μοιάζει να μην ανταποκρίνεται στο πως κατασκευάστηκε η πυραμίδα, ο Ηρόδοτος που είχε συμμετάσχει στις μυστηριακές σχολές της Αιγύπτου είχε ορκιστεί να αποκρύψει την αληθινή φύση της πυραμίδας και είναι πολύ πιο πιθανό να υιοθέτησε στη διήγησή του μία φανταστική ιστορία σχετικά με το μνημείο, που εκείνη την εποχή κυκλοφορούσε ανάμεσα στον λαό.
Η μαρτυρία του έρχεται σε αντίθεση με τις περισσότερες αιγυπτιακές, εβραϊκές, ελληνικές, ρωμαϊκές, ερμητικές, κοπτικές και μεσαιωνικές αραβικές σχολαστικές πηγές, οι οποίες συμφωνούν ότι η μεγάλη πυραμίδα δεν χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Χέοπα στη δυναστική Αίγυπτο, αλλά ήταν το προϊόν της 'Εποχής των Θεών', χιλιάδες χρόνια νωρίτερα.
Το δεύτερο στοιχείο που κλήθηκε για να τεκμηριώσει την παραδοσιακή χρονολόγηση της πυραμίδας είναι η ύπαρξη μιας ζωγραφισμένης ιερογλυφικής επιγραφής που βρέθηκε στον θάλαμο αποσυμπίεσης επάνω από τον θάλαμο του Βασιλιά, η οποία περιλαμβάνει το όνομα του Φαραώ Χέοπα.
Θεωρείται ότι ανακαλύφθηκε το 1837 από τον συνταγματάρχη Richard Howard Vyse, όταν προσπάθησε με βία να φτάσει στους θαλάμους αυτούς χρησιμοποιώντας εκρηκτικά μέσα. Αλλά υπάρχουν ενδείξεις που συνηγορούν στο ότι η επιγραφή αυτή δεν είναι αυθεντική.
Την εποχή που ο Howard Vyse ξεκίνησε την αποστολή του για να ανακαλύψει θαλάμους πάνω από τον θάλαμο του Βασιλιά, η άδεια ανασκαφών που είχε από τις αιγυπτιακές αρχές, καθώς και η οικονομική του στήριξη κόντευαν να εξαντληθούν. Ήταν απαραίτητο γι' αυτόν να κάνει μία μεγάλη ανακάλυψη όσο το δυνατόν συντομότερα ώστε να συνεχίσει τις έρευνές του. Ήλπιζε πως η περιοχή πάνω από τον θάλαμο Davison (ο πρώτος θάλαμο αποσυμπίεσης που ανακαλύφθηκε από τον Nathaniel Davison το 1765) θα περιείχε ένα μεγάλο κρυμμένο δωμάτιο ή μια κρύπτη και απογοητεύτηκε όταν έφερε στο φως απλά ακόμα έναν θάλαμο αποσυμπίεσης, που απείχε πολύ από την δραματική ανακάλυψη που χρειαζόταν.
Μόλις πριν από δύο μήνες, ο ανταγωνιστής του, ο ιταλός ερευνητής Captain Caviglia, είχε συνταράξει τους κύκλους των αρχαιολόγων με το εύρημά του, που ήταν μια πλούσια πηγή επιγραφών σε κάποιους τάφους κοντά στη μεγάλη πυραμίδα. Αυτή η πηγή επιγραφών είχε τη μορφή ιερογλυφικών που είχαν ζωγραφιστεί με κόκκινη μπογιά και είχαν χρησιμοποιηθεί από τους κατασκευαστές του Παλαιού Βασιλείου ως οδηγίες για το που θα έπρεπε να τοποθετηθούν οι ογκόλιθοι. Κάποιοι σύγχρονοι ερευνητές υποπτεύονται σήμερα πως στην μάχη για το ποιος θα επικρατήσει ανάμεσα στους αρχαιολόγους της τότε εποχής, ο Howard Vyse προσπάθησε να επισκιάσει τη φήμη του Caviglia και να ανανεώσει την υποστήριξη που χρειαζόταν για τις έρευνές του, με μία παρόμοια αλλά πολύ πιο εντυπωσιακή 'ανακάλυψη', κατασκευάζοντας μία απομίμηση αυτών των επιγραφών μέσα στην ίδια τη μεγάλη πυραμίδα. Η σχεδίαση τέτοιων επιγραφών ήταν σχετικά εύκολη, εφόσον οι Άραβες ακόμα χρησιμοποιούσαν την κόκκινη ώχρα, που ονομάζεται 'moghrah' και που δεν διαφέρει καθόλου από την αρχαία.
Το άρθρο παρατίθεται σε τέσσερα μέρη.
http://tech.pathfinder.gr/xpaths/anc-ciliz/573018.html
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Ποια είναι η ηλικία των πυραμίδων;
Πώς τεκμηριώνεται η κρατούσα θεώρηση για τη χρονολόγηση της μεγάλης πυραμίδας.
Η διαφωνία που είχε ξεκινήσει από τον John Anthony West και τον Robert Schoch σχετικά με την πραγματική ηλικία της Μεγάλης Αιγυπτιακής Σφίγγας έχει ήδη εξαπλωθεί στα υπόλοιπα διάσημα μνημεία που μοιράζονται τον χώρο του οροπεδίου της Γκίζας και συγκεκριμένα τις τρεις πυραμίδες που θεωρείται ότι κατασκευάστηκαν από τους Φαραώ Χέοπα, Χαφρίνο και Μικερίνο στη διάρκεια της τέταρτης Δυναστείας.
Χτίστηκαν αυτές οι πυραμίδες μόλις πριν από 4.300 χρόνια ή όπως με την περίπτωση της Σφίγγας υπάρχουν ενδείξεις που υποδηλώνουν πως θα μπορούσαν να είναι πολύ πιο αρχαίες και να έχουν κατασκευαστεί ίσως και πριν από 12.000 χρόνια;
Ας αρχίσουμε ερευνώντας την ηλικία της Μεγάλης Πυραμίδας.
Η συντηρητική ιστορική θεώρηση που τοποθετεί την κατασκευή της στην τέταρτη Δυναστεία στηρίζεται σε δύο βασικά στοιχεία:
Το πρώτο είναι η ιστορία του Ηρόδοτου, ο οποίος το 443 π.Χ. επισκέφτηκε την Αίγυπτο και αφηγήθηκε πως ο Φαραώ Χέοπας (Khufu) έκτισε την πυραμίδα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.
Σύμφωνα με την αφήγηση του Ηροδότου, χρειάστηκαν να εργασθούν 100.000 άνθρωποι για 20 χρόνια. Παρ' όλ' αυτά, σήμερα γνωρίζουμε ότι αυτή η μαρτυρία είναι αμφισβητήσιμη. Ακόμα και οι σύγχρονοί του αποκαλούσαν τον Ηρόδοτο ως «πατέρα του ψέματος». Εκτός από το γεγονός ότι η περιγραφή που έδωσε μοιάζει να μην ανταποκρίνεται στο πως κατασκευάστηκε η πυραμίδα, ο Ηρόδοτος που είχε συμμετάσχει στις μυστηριακές σχολές της Αιγύπτου είχε ορκιστεί να αποκρύψει την αληθινή φύση της πυραμίδας και είναι πολύ πιο πιθανό να υιοθέτησε στη διήγησή του μία φανταστική ιστορία σχετικά με το μνημείο, που εκείνη την εποχή κυκλοφορούσε ανάμεσα στον λαό.
Η μαρτυρία του έρχεται σε αντίθεση με τις περισσότερες αιγυπτιακές, εβραϊκές, ελληνικές, ρωμαϊκές, ερμητικές, κοπτικές και μεσαιωνικές αραβικές σχολαστικές πηγές, οι οποίες συμφωνούν ότι η μεγάλη πυραμίδα δεν χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Χέοπα στη δυναστική Αίγυπτο, αλλά ήταν το προϊόν της 'Εποχής των Θεών', χιλιάδες χρόνια νωρίτερα.
Το δεύτερο στοιχείο που κλήθηκε για να τεκμηριώσει την παραδοσιακή χρονολόγηση της πυραμίδας είναι η ύπαρξη μιας ζωγραφισμένης ιερογλυφικής επιγραφής που βρέθηκε στον θάλαμο αποσυμπίεσης επάνω από τον θάλαμο του Βασιλιά, η οποία περιλαμβάνει το όνομα του Φαραώ Χέοπα.
Θεωρείται ότι ανακαλύφθηκε το 1837 από τον συνταγματάρχη Richard Howard Vyse, όταν προσπάθησε με βία να φτάσει στους θαλάμους αυτούς χρησιμοποιώντας εκρηκτικά μέσα. Αλλά υπάρχουν ενδείξεις που συνηγορούν στο ότι η επιγραφή αυτή δεν είναι αυθεντική.
Την εποχή που ο Howard Vyse ξεκίνησε την αποστολή του για να ανακαλύψει θαλάμους πάνω από τον θάλαμο του Βασιλιά, η άδεια ανασκαφών που είχε από τις αιγυπτιακές αρχές, καθώς και η οικονομική του στήριξη κόντευαν να εξαντληθούν. Ήταν απαραίτητο γι' αυτόν να κάνει μία μεγάλη ανακάλυψη όσο το δυνατόν συντομότερα ώστε να συνεχίσει τις έρευνές του. Ήλπιζε πως η περιοχή πάνω από τον θάλαμο Davison (ο πρώτος θάλαμο αποσυμπίεσης που ανακαλύφθηκε από τον Nathaniel Davison το 1765) θα περιείχε ένα μεγάλο κρυμμένο δωμάτιο ή μια κρύπτη και απογοητεύτηκε όταν έφερε στο φως απλά ακόμα έναν θάλαμο αποσυμπίεσης, που απείχε πολύ από την δραματική ανακάλυψη που χρειαζόταν.
Μόλις πριν από δύο μήνες, ο ανταγωνιστής του, ο ιταλός ερευνητής Captain Caviglia, είχε συνταράξει τους κύκλους των αρχαιολόγων με το εύρημά του, που ήταν μια πλούσια πηγή επιγραφών σε κάποιους τάφους κοντά στη μεγάλη πυραμίδα. Αυτή η πηγή επιγραφών είχε τη μορφή ιερογλυφικών που είχαν ζωγραφιστεί με κόκκινη μπογιά και είχαν χρησιμοποιηθεί από τους κατασκευαστές του Παλαιού Βασιλείου ως οδηγίες για το που θα έπρεπε να τοποθετηθούν οι ογκόλιθοι. Κάποιοι σύγχρονοι ερευνητές υποπτεύονται σήμερα πως στην μάχη για το ποιος θα επικρατήσει ανάμεσα στους αρχαιολόγους της τότε εποχής, ο Howard Vyse προσπάθησε να επισκιάσει τη φήμη του Caviglia και να ανανεώσει την υποστήριξη που χρειαζόταν για τις έρευνές του, με μία παρόμοια αλλά πολύ πιο εντυπωσιακή 'ανακάλυψη', κατασκευάζοντας μία απομίμηση αυτών των επιγραφών μέσα στην ίδια τη μεγάλη πυραμίδα. Η σχεδίαση τέτοιων επιγραφών ήταν σχετικά εύκολη, εφόσον οι Άραβες ακόμα χρησιμοποιούσαν την κόκκινη ώχρα, που ονομάζεται 'moghrah' και που δεν διαφέρει καθόλου από την αρχαία.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
Ποτέ δεν απαντήθηκε η ερώτηση, γιατί οι επιγραφές βρέθηκαν μόνο στον θάλαμο αποσυμπίεσης που άνοιξε ο Howard Vyse, ενώ καμία παρόμοια επιγραφή δεν βρέθηκε στον θάλαμο του Davison, με τον οποίο ο συνταγματάρχης δεν είχε έρθει σε επαφή αφού είχε ανακαλυφθεί το 1765.
Σημαντικές ενστάσεις παρουσιάζονται επίσης εάν εξεταστεί η φύση των ίδιων των επιγραφών.
Ο Samuel Birch, ειδικός στα ιερογλυφικά στο Βρετανικό Μουσείο, ήταν μέσα στους πρώτους που ανέλυσαν τις επιγραφές του θαλάμου αποσυμπίεσης και πρόσεξε κάποιες ιδιορρυθμίες σ' αυτές, που δεν έχουν απαντηθεί μέχρι και σήμερα. Αυτές οι ιδιορρυθμίες αντιστοιχούν σε σημαντικά λάθη που έγιναν από αυτόν που σχεδίασε τις επιγραφές. Ο Birch πρόσεξε για παράδειγμα, πως πολλά από τα σύμβολα δεν ήταν ιερογλυφικά αλλά ανήκαν στην ιερατική γραφή. Η ιερατική γραφή ήταν ένα είδος συντομογραφίας που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Μέσου Βασιλείου, ή τουλάχιστον χίλια χρόνια μετά από την τέταρτη Δυναστεία. Σε ένα σημείο, ακριβώς μετά από ένα βασιλικό καρτούς, ο τίτλος που δίνεται είναι 'ο Ισχυρός στην Επάνω και την Κάτω Αίγυπτο', που αντιστοιχεί στον τρόπο που είχε πρωτοεμφανιστεί ο τίτλος αυτός κατά τη διάρκεια της σαϊτικής περιόδου τον 6ο π.Χ. αιώνα, δηλαδή 2.000 χρόνια μετά από τη βασιλεία του Χέοπα.
Σε κάποιο άλλο σημείο, το ιερογλυφικό σύμβολο που αναπαριστά το 'καλός, φιλεύσπλαχνος' χρησιμοποιήθηκε ως ο αριθμός '18', χρήση που δεν έχει συναντηθεί πουθενά αλλού σε ολόκληρο το σώμα της αιγυπτιακής φιλολογίας. Στην πραγματικότητα ο Birch και μεταγενέστεροι αιγυπτιολόγοι όπως ο Carl Richard Lepsius και ο Sir Flinders Petrie είχαν παραξενευτεί από το πλήθος των εξαιρέσεων στη χρήση του θαλάμου αποσυμπίεσης, σχετικά με τις επιγραφές που βρέθηκαν εκεί και που δεν συμβάδιζαν με οτιδήποτε άλλο είχε βρεθεί σε ιερογλυφικά της τότε εποχής.
Στη πιθανότατα πιο αυθάδη πλαστογραφία που έχει γίνει ποτέ, στους θαλάμους που ανακάλυψε ο Howard Vyse μπορεί κανείς να συναντήσει τεράστια σύγχυση σχετικά με την εμφάνιση του ονόματος του Χέοπα. Την εποχή που οι θάλαμοι αυτοί είχαν ανοιχτεί, το καρτούς του Φαραώ δεν είχε ακόμα αποκαλυφθεί πλήρως ανάμεσα στις άλλες ανασκαφές και υπήρχαν πολλές εκδοχές για να διαλέξει κανείς ποιο καρτούς ήταν το πιο αντιπροσωπευτικό για την πυραμίδα. Ως αποτέλεσμα, ένας αριθμός από ακατέργαστες υβριδικές μορφές εμφανίστηκαν στους θαλάμους αποσυμπίεσης, όπως 'Κνεμ-Κουφ', 'Σουφις', 'Σαφου', κ.λπ.
Το πρόβλημα με το πρώτο από αυτά τα ονόματα, το 'Κνεμ-Κουφ', είναι ότι σήμερα γνωρίζουμε πως αντιστοιχεί στο 'αδελφός του Χέοπα' και αναφέρεται στον Χαφρίνο που διαδέχτηκε τελικά τον Χέοπα (Χέοπας: Khufu και Khnem-Khufu: αδελφός του Khufu). Για χρόνια η εμφάνιση αυτού του δεύτερου βασιλικού ονόματος δεν είχε εξηγηθεί και όπως παρατήρησε ο Gaston Maspero στο 'Η Αυγή του Πολιτισμού' ( The Dawn of Civilization ): "Η ύπαρξη των δύο καρτούς του Χέοπα και του Κνεμ-Κουφ στο ίδιο μνημείο, προκάλεσε μεγάλη αμηχανία στους αιγυπτιολόγους."
Ένα επιπλέον σημείο με ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι, όταν εμφανίζεται το σωστό ιερογλυφικό όνομα του Χέοπα, είναι γραμμένο με λάθος τρόπο. Οι ιερογλυφικές πηγές που είχε στη διάθεσή του ο Howard Vyse το 1837 (Sir John Gardner Wilkinson's Material Hieroglyphia και Leon de Laborde's Voyage de l'Arabee Petree) αναπαριστούσαν λανθασμένα το πρώτο σύμβολο του ονόματος του Χέοπα ως ένας ανοιχτός κύκλος με μία τελεία στη μέση, που είναι το σύμβολο του Ρα (ο Θεός Ήλιος), αντί για έναν συμπαγή δίσκο, που αντιστοιχεί στο φώνημα 'kh' (από το Khufu).
Ο Howard Vyse έκανε το τραγικό λάθος να αντιγράψει το λάθος στο ψηλότερο σημείο των θαλάμων αποσυμπίεσης, έτσι ώστε εάν μεταφραστεί με ακρίβεια προκύπτει το όνομα 'Raufu' και όχι 'Khufu'. Και πάλι, πουθενά αλλού στην αιγυπτιακή φιλολογία, εκτός από τις επιγραφές του συγκεκριμένου θαλάμου, δεν έχει βρεθεί αυτός ο τρόπος γραφής του ονόματος του Χέοπα.
Αυτό το τελευταίο λάθος ολοκληρώνει την εκδοχή, ότι ο Howard Vyse έφτιαξε τα κόκκινα σημάδια της επιγραφής και όχι οι πραγματικοί κατασκευαστές της μεγάλης πυραμίδας. Και μαζί μ' αυτό, καταρρέει και η απόδειξη ότι η μεγάλη πυραμίδα είχε χτιστεί από τον Φαραώ Χέοπα.
Στην πραγματικότητα διαθέτουμε την διαθήκη του ίδιου του Χέοπα, που καταμαρτυρεί ότι έκανε μόνο επισκευαστικού τύπου εργασίες στη μεγάλη πυραμίδα. Η επιτύμβια στήλη που βρέθηκε το 1857 από τον Auguste Mariette στα ανατολικά της πυραμίδας και που χρονολογείται περίπου στα 1500 π.Χ., σύμφωνα με τον Maspero και άλλους ειδικούς παρουσιάζει ενδείξεις αντιγραφής από μία πολύ παλαιότερη στήλη που είχε κατασκευαστεί στα χρόνια της τέταρτης Δυναστείας. Σ' αυτή τη στήλη ο ίδιος ο Χέοπας αναφέρει για τις ανακαλύψεις του όταν καθάριζε την άμμο από την πυραμίδα και τη Σφίγγα. Αφιέρωσε την αφήγησή του στην Ίσιδα, την οποία αποκαλεί 'Κυρία του Δυτικού Βουνού', 'Κυρία της Πυραμίδας' και αναγνωρίζει την ίδια την πυραμίδα ως 'το Σπίτι της Ίσιδος'.
Η στήλη περιγράφει πως ο Φαραώ Χέοπας "της έκανε (στην Ίσιδα) μία νέα προσφορά και έχτισε ξανά (για να συνεφέρει, ανανεώσει, ξαναχτίσει) το πέτρινό της μνημείο". Σύμφωνα με το κείμενο, ο Φαραώ μπορούσε από εκείνο το σημείο να ατενίζει τη Σφίγγα και αναφέρει πως στα χρόνια του, το μνημείο και μία κοντινή συκομουριά χτυπήθηκαν από έναν κεραυνό. Το χτύπημα έκοψε ένα κομμάτι από το κεφάλι της Σφίγγας, το οποίο ο Χέοπας επιδιόρθωσε με μεγάλη προσοχή.
Ο αιγυπτιολόγος Selim Hassan, που το 1930 ανάσκαψε τη Σφίγγα από την άμμο που την περιέβαλλε, παρατήρησε πως υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν πως η Σφίγγα είχε πάθει ζημιά από κεραυνό και πως τα σημάδια από κάποια επιδιόρθωση που της είχε γίνει στην αρχαιότητα είναι εμφανή. Επίσης σημείωσε, πως στη νότια πλευρά του μνημείου φύτρωναν κάποτε συκομουριές, που είχαν πολύ μεγάλη ηλικία.
Η στήλη καταλήγει με την ιστορία του πως ο Χέοπας έχτισε μικρές πυραμίδες για τον ίδιο και τις κόρες του, τη γυναίκα και την οικογένειά του, δίπλα στη μεγάλη πυραμίδα. Σήμερα, τα απομεινάρια από τρεις μικρές πυραμίδες βρίσκονται πράγματι στην ανατολική πλευρά του μνημείου. Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει ανεξάρτητα ευρήματα που εμφανίζουν ότι η νοτιότερη από τις τρεις μικρές πυραμίδες που συνορεύει με την μεγάλη πυραμίδα, ήταν στην ουσία αφιερωμένη στην Χενουτσέν, σύζυγο του Χέοπα. Εάν τα παραπάνω στοιχεία αληθεύουν, τότε η πρόσθετη πληροφορία ότι ο Χέοπας ήταν μόνο επισκευαστής της μεγάλης πυραμίδας και όχι ο κατασκευαστής της, θα πρέπει να ληφθούν ως ιστορικά έγκυρα.
Εάν εξετάσει κανείς την μυθική ιστορία της προέλευσης της μεγάλης πυραμίδας, ανακαλύπτει ότι το μνημείο δεν ήταν αφιερωμένο σε κανέναν Φαραώ, αλλά ήταν το προϊόν της μεγαλοφυούς υψηλής τέχνης των Θεών των Αρχαίων. Ξανά και ξανά, από τον ρωμαίο Marcellinus στον κόπτη Al Masudi και τον άραβα Ibn Abd Alhokim, οι αφηγητές των αρχαίων θρύλων αναφέρουν πως χτίστηκε η μεγάλη πυραμίδα για να προστατεύσει τη γνώση ενός μεγαλειώδους πολιτισμού από καταστροφή λόγω πλημμύρας και πως αυτή η πλημμύρα ήταν που έφερε στην εποχή των θεών το τραγικό της τέλος.
Οι διάφορες χρονολογήσεις των θρυλικών Βασιλιάδων τοποθετούν την εποχή αυτή τουλάχιστον στο 10.000 π.Χ.. Αυτά είναι και τα χρόνια που ο Πλάτων στον Τίμαιο και τον Κριτία τοποθέτησε την καταστροφή της Ατλαντίδας. Και είναι επίσης η ίδια χρονολογία, όπως μπορεί να αποδειχθεί από σύγχρονες επιστημονικές μελέτες, που χαρακτηρίστηκε από σημαντικές κλιματικές, γεωλογικές και γεωμαγνητικές διαταραχές, συνοδευόμενες από μαζικές παλαιο-βιολογικές εξαφανίσεις στον πλανήτη, σημειώνοντας τη μεταβατική φάση μεταξύ της εποχής των πάγων και της τωρινής εποχής.
Ποτέ δεν απαντήθηκε η ερώτηση, γιατί οι επιγραφές βρέθηκαν μόνο στον θάλαμο αποσυμπίεσης που άνοιξε ο Howard Vyse, ενώ καμία παρόμοια επιγραφή δεν βρέθηκε στον θάλαμο του Davison, με τον οποίο ο συνταγματάρχης δεν είχε έρθει σε επαφή αφού είχε ανακαλυφθεί το 1765.
Σημαντικές ενστάσεις παρουσιάζονται επίσης εάν εξεταστεί η φύση των ίδιων των επιγραφών.
Ο Samuel Birch, ειδικός στα ιερογλυφικά στο Βρετανικό Μουσείο, ήταν μέσα στους πρώτους που ανέλυσαν τις επιγραφές του θαλάμου αποσυμπίεσης και πρόσεξε κάποιες ιδιορρυθμίες σ' αυτές, που δεν έχουν απαντηθεί μέχρι και σήμερα. Αυτές οι ιδιορρυθμίες αντιστοιχούν σε σημαντικά λάθη που έγιναν από αυτόν που σχεδίασε τις επιγραφές. Ο Birch πρόσεξε για παράδειγμα, πως πολλά από τα σύμβολα δεν ήταν ιερογλυφικά αλλά ανήκαν στην ιερατική γραφή. Η ιερατική γραφή ήταν ένα είδος συντομογραφίας που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Μέσου Βασιλείου, ή τουλάχιστον χίλια χρόνια μετά από την τέταρτη Δυναστεία. Σε ένα σημείο, ακριβώς μετά από ένα βασιλικό καρτούς, ο τίτλος που δίνεται είναι 'ο Ισχυρός στην Επάνω και την Κάτω Αίγυπτο', που αντιστοιχεί στον τρόπο που είχε πρωτοεμφανιστεί ο τίτλος αυτός κατά τη διάρκεια της σαϊτικής περιόδου τον 6ο π.Χ. αιώνα, δηλαδή 2.000 χρόνια μετά από τη βασιλεία του Χέοπα.
Σε κάποιο άλλο σημείο, το ιερογλυφικό σύμβολο που αναπαριστά το 'καλός, φιλεύσπλαχνος' χρησιμοποιήθηκε ως ο αριθμός '18', χρήση που δεν έχει συναντηθεί πουθενά αλλού σε ολόκληρο το σώμα της αιγυπτιακής φιλολογίας. Στην πραγματικότητα ο Birch και μεταγενέστεροι αιγυπτιολόγοι όπως ο Carl Richard Lepsius και ο Sir Flinders Petrie είχαν παραξενευτεί από το πλήθος των εξαιρέσεων στη χρήση του θαλάμου αποσυμπίεσης, σχετικά με τις επιγραφές που βρέθηκαν εκεί και που δεν συμβάδιζαν με οτιδήποτε άλλο είχε βρεθεί σε ιερογλυφικά της τότε εποχής.
Στη πιθανότατα πιο αυθάδη πλαστογραφία που έχει γίνει ποτέ, στους θαλάμους που ανακάλυψε ο Howard Vyse μπορεί κανείς να συναντήσει τεράστια σύγχυση σχετικά με την εμφάνιση του ονόματος του Χέοπα. Την εποχή που οι θάλαμοι αυτοί είχαν ανοιχτεί, το καρτούς του Φαραώ δεν είχε ακόμα αποκαλυφθεί πλήρως ανάμεσα στις άλλες ανασκαφές και υπήρχαν πολλές εκδοχές για να διαλέξει κανείς ποιο καρτούς ήταν το πιο αντιπροσωπευτικό για την πυραμίδα. Ως αποτέλεσμα, ένας αριθμός από ακατέργαστες υβριδικές μορφές εμφανίστηκαν στους θαλάμους αποσυμπίεσης, όπως 'Κνεμ-Κουφ', 'Σουφις', 'Σαφου', κ.λπ.
Το πρόβλημα με το πρώτο από αυτά τα ονόματα, το 'Κνεμ-Κουφ', είναι ότι σήμερα γνωρίζουμε πως αντιστοιχεί στο 'αδελφός του Χέοπα' και αναφέρεται στον Χαφρίνο που διαδέχτηκε τελικά τον Χέοπα (Χέοπας: Khufu και Khnem-Khufu: αδελφός του Khufu). Για χρόνια η εμφάνιση αυτού του δεύτερου βασιλικού ονόματος δεν είχε εξηγηθεί και όπως παρατήρησε ο Gaston Maspero στο 'Η Αυγή του Πολιτισμού' ( The Dawn of Civilization ): "Η ύπαρξη των δύο καρτούς του Χέοπα και του Κνεμ-Κουφ στο ίδιο μνημείο, προκάλεσε μεγάλη αμηχανία στους αιγυπτιολόγους."
Ένα επιπλέον σημείο με ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι, όταν εμφανίζεται το σωστό ιερογλυφικό όνομα του Χέοπα, είναι γραμμένο με λάθος τρόπο. Οι ιερογλυφικές πηγές που είχε στη διάθεσή του ο Howard Vyse το 1837 (Sir John Gardner Wilkinson's Material Hieroglyphia και Leon de Laborde's Voyage de l'Arabee Petree) αναπαριστούσαν λανθασμένα το πρώτο σύμβολο του ονόματος του Χέοπα ως ένας ανοιχτός κύκλος με μία τελεία στη μέση, που είναι το σύμβολο του Ρα (ο Θεός Ήλιος), αντί για έναν συμπαγή δίσκο, που αντιστοιχεί στο φώνημα 'kh' (από το Khufu).
Ο Howard Vyse έκανε το τραγικό λάθος να αντιγράψει το λάθος στο ψηλότερο σημείο των θαλάμων αποσυμπίεσης, έτσι ώστε εάν μεταφραστεί με ακρίβεια προκύπτει το όνομα 'Raufu' και όχι 'Khufu'. Και πάλι, πουθενά αλλού στην αιγυπτιακή φιλολογία, εκτός από τις επιγραφές του συγκεκριμένου θαλάμου, δεν έχει βρεθεί αυτός ο τρόπος γραφής του ονόματος του Χέοπα.
Αυτό το τελευταίο λάθος ολοκληρώνει την εκδοχή, ότι ο Howard Vyse έφτιαξε τα κόκκινα σημάδια της επιγραφής και όχι οι πραγματικοί κατασκευαστές της μεγάλης πυραμίδας. Και μαζί μ' αυτό, καταρρέει και η απόδειξη ότι η μεγάλη πυραμίδα είχε χτιστεί από τον Φαραώ Χέοπα.
Στην πραγματικότητα διαθέτουμε την διαθήκη του ίδιου του Χέοπα, που καταμαρτυρεί ότι έκανε μόνο επισκευαστικού τύπου εργασίες στη μεγάλη πυραμίδα. Η επιτύμβια στήλη που βρέθηκε το 1857 από τον Auguste Mariette στα ανατολικά της πυραμίδας και που χρονολογείται περίπου στα 1500 π.Χ., σύμφωνα με τον Maspero και άλλους ειδικούς παρουσιάζει ενδείξεις αντιγραφής από μία πολύ παλαιότερη στήλη που είχε κατασκευαστεί στα χρόνια της τέταρτης Δυναστείας. Σ' αυτή τη στήλη ο ίδιος ο Χέοπας αναφέρει για τις ανακαλύψεις του όταν καθάριζε την άμμο από την πυραμίδα και τη Σφίγγα. Αφιέρωσε την αφήγησή του στην Ίσιδα, την οποία αποκαλεί 'Κυρία του Δυτικού Βουνού', 'Κυρία της Πυραμίδας' και αναγνωρίζει την ίδια την πυραμίδα ως 'το Σπίτι της Ίσιδος'.
Η στήλη περιγράφει πως ο Φαραώ Χέοπας "της έκανε (στην Ίσιδα) μία νέα προσφορά και έχτισε ξανά (για να συνεφέρει, ανανεώσει, ξαναχτίσει) το πέτρινό της μνημείο". Σύμφωνα με το κείμενο, ο Φαραώ μπορούσε από εκείνο το σημείο να ατενίζει τη Σφίγγα και αναφέρει πως στα χρόνια του, το μνημείο και μία κοντινή συκομουριά χτυπήθηκαν από έναν κεραυνό. Το χτύπημα έκοψε ένα κομμάτι από το κεφάλι της Σφίγγας, το οποίο ο Χέοπας επιδιόρθωσε με μεγάλη προσοχή.
Ο αιγυπτιολόγος Selim Hassan, που το 1930 ανάσκαψε τη Σφίγγα από την άμμο που την περιέβαλλε, παρατήρησε πως υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν πως η Σφίγγα είχε πάθει ζημιά από κεραυνό και πως τα σημάδια από κάποια επιδιόρθωση που της είχε γίνει στην αρχαιότητα είναι εμφανή. Επίσης σημείωσε, πως στη νότια πλευρά του μνημείου φύτρωναν κάποτε συκομουριές, που είχαν πολύ μεγάλη ηλικία.
Η στήλη καταλήγει με την ιστορία του πως ο Χέοπας έχτισε μικρές πυραμίδες για τον ίδιο και τις κόρες του, τη γυναίκα και την οικογένειά του, δίπλα στη μεγάλη πυραμίδα. Σήμερα, τα απομεινάρια από τρεις μικρές πυραμίδες βρίσκονται πράγματι στην ανατολική πλευρά του μνημείου. Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει ανεξάρτητα ευρήματα που εμφανίζουν ότι η νοτιότερη από τις τρεις μικρές πυραμίδες που συνορεύει με την μεγάλη πυραμίδα, ήταν στην ουσία αφιερωμένη στην Χενουτσέν, σύζυγο του Χέοπα. Εάν τα παραπάνω στοιχεία αληθεύουν, τότε η πρόσθετη πληροφορία ότι ο Χέοπας ήταν μόνο επισκευαστής της μεγάλης πυραμίδας και όχι ο κατασκευαστής της, θα πρέπει να ληφθούν ως ιστορικά έγκυρα.
Εάν εξετάσει κανείς την μυθική ιστορία της προέλευσης της μεγάλης πυραμίδας, ανακαλύπτει ότι το μνημείο δεν ήταν αφιερωμένο σε κανέναν Φαραώ, αλλά ήταν το προϊόν της μεγαλοφυούς υψηλής τέχνης των Θεών των Αρχαίων. Ξανά και ξανά, από τον ρωμαίο Marcellinus στον κόπτη Al Masudi και τον άραβα Ibn Abd Alhokim, οι αφηγητές των αρχαίων θρύλων αναφέρουν πως χτίστηκε η μεγάλη πυραμίδα για να προστατεύσει τη γνώση ενός μεγαλειώδους πολιτισμού από καταστροφή λόγω πλημμύρας και πως αυτή η πλημμύρα ήταν που έφερε στην εποχή των θεών το τραγικό της τέλος.
Οι διάφορες χρονολογήσεις των θρυλικών Βασιλιάδων τοποθετούν την εποχή αυτή τουλάχιστον στο 10.000 π.Χ.. Αυτά είναι και τα χρόνια που ο Πλάτων στον Τίμαιο και τον Κριτία τοποθέτησε την καταστροφή της Ατλαντίδας. Και είναι επίσης η ίδια χρονολογία, όπως μπορεί να αποδειχθεί από σύγχρονες επιστημονικές μελέτες, που χαρακτηρίστηκε από σημαντικές κλιματικές, γεωλογικές και γεωμαγνητικές διαταραχές, συνοδευόμενες από μαζικές παλαιο-βιολογικές εξαφανίσεις στον πλανήτη, σημειώνοντας τη μεταβατική φάση μεταξύ της εποχής των πάγων και της τωρινής εποχής.
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
Οι γεωλόγοι που εξέτασαν τα απολιθώματα που βρέθηκαν στην Αίγυπτο, ανακάλυψαν ότι η επίδραση του λιωσίματος των πάγων στα 'Βουνά της Σελήνης' σε συνδυασμό με μία έντονη αύξηση των επιπέδων καθίζησης στην κεντρική Αφρική, προκάλεσε το 10.000 π.Χ. μία τεράστια πλημμύρα στο Νείλο που παρέσυρε παρόχθιους βράχους πολλά μίλια μακριά και ξέπλυνε ολόκληρη την κοιλάδα σε όλη την περιοχή της Αιγύπτου. Την ίδια εποχή, καθώς η Μεσόγειος Θάλασσα άρχισε να γεμίζει και να υψώνεται λόγω της αύξησης του επιπέδου των νερών που προέκυψε από το λιώσιμο των πάγων του Βορά, τα νερά της για μια σύντομη περίοδο γέμισαν το κατώτερο τμήμα της κοιλάδας του Νείλου.
Αυτά είναι σύμφωνα με τους γεωλόγους τα τελευταία σημαντικά γεγονότα που αφορούν τις πλημμύρες της Αιγύπτου, πριν από την αποχώρηση της θάλασσας που άφησε τον Νείλο στη σημερινή του σχετικά ήρεμη ροή. Εν τούτοις, αν και είναι γνωστά τα παραπάνω, οι γεωλόγοι διστάζουν να εξηγήσουν γιατί υπάρχει ένα στρώμα ιζήματος πάχους 4 μέτρων γύρω από τη βάση της μεγάλης πυραμίδας, στρώμα που επίσης περιέχει πολλά όστρακα και το απολίθωμα μιας θαλάσσιας αγελάδας, τα οποία σύμφωνα με χρονολόγηση με τη μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα, έχουν ηλικία 11.600 χρόνων (συν πλην 300 χρόνια).
Θρύλοι και γραπτά μνημεία κατά τον ίδιο τρόπο αναφέρονται στο γεγονός, ότι πριν από την αφαίρεση του πέτρινου επικαλύμματος της πυραμίδας από τους Άραβες, μπορούσε κανείς να δει στις πέτρες αυτές σημάδια που είχαν σχηματιστεί από το νερό, σε ύψος που έφτανε στο μισό του συνολικού ύψους της πυραμίδας, δηλαδή στα 73 μέτρα που είναι περίπου 122 μέτρα πιο πάνω από το σημερινό ύψος των νερών του Νείλου.
Ο μεσαιωνικός άραβας ιστορικός Al Biruni γράφοντας στην πραγματεία του 'Η Χρονολογία των Αρχαίων Κρατών' (The Chronology of Ancient Nations) σημείωσε:
"Οι Πέρσες και η μεγάλη μάζα των Μάγων εκτιμούν πως οι κάτοικοι της Δύσης, όταν είχαν προειδοποιηθεί από τους Σοφούς, κατασκεύασαν κτίρια για το Βασιλιά και τις πυραμίδες της Γκίζας. Τα ίχνη από τα νερά του κατακλυσμού και τα αποτελέσματα των κυμάτων είναι ακόμα ορατά σ' αυτές τις πυραμίδες στη μέση του ύψους τους, μέχρι το σημείο που είχε φτάσει το νερό".
Στα παραπάνω συνηγορεί η παρατήρηση που έγινε όταν είχε ανοιχτεί για πρώτη φορά η πυραμίδα και σύμφωνα με την οποία βρέθηκε μέσα της μία κρούστα αλατιού με πάχος 2,5 εκατοστά! Το περισσότερο από αυτό το αλάτι αποτελεί φυσιολογική έκχυση από τον πέτρινο τοίχο, αλλά χημικές αναλύσεις δείχνουν επίσης πως μέρος του αλατιού έχει μεταλλική σύσταση που μοιάζει με αυτή του θαλασσινού αλατιού. Συνεπώς, κατά την διάρκεια της προϊστορικής πλημμύρας, όταν τα νερά είχαν περικυκλώσει τη μεγάλη πυραμίδα, οι γνωστές και οι άγνωστες είσοδοι παρουσίασαν διαρροές, επιτρέποντας το νερό να περάσει στο εσωτερικό της πυραμίδας, το οποίο στη συνέχεια εξατμίστηκε αφήνοντας πίσω του το αλάτι.
Οι περιοχές στις οποίες βρέθηκε αλάτι συμφωνούν με την μαρτυρία ότι η πυραμίδα είχε σκεπαστεί στο μισό της ύψος από το νερό.
Εάν οι πλημμύρες του 10.000 π.Χ. ήταν τα τελευταία μαζικά καταστροφικά γεγονότα της Αιγύπτου και εάν η πυραμίδα παρουσιάζει σημάδια έκθεσης στις πλημμύρες αυτές, τότε η πυραμίδα θα πρέπει να υπήρχε πριν από την εποχή αυτή. Οι περισσότεροι αιγυπτιολόγοι δυσκολεύονται ακόμα να δεχτούν αυτήν τη θεμελιώδη κατάρριψη της χρονολόγησης που έχουν κάνει για την πυραμίδα.
Τις χρονιές 1983 και 1984 ο προϊστοριολόγος Robert J. Wenke του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον και πρόεδρος του Αμερικανικού Ερευνητικού Κέντρου στην Αίγυπτο πήρε άδεια να συλλέξει ασβεστολιθικά δείγματα από διάφορες κατασκευαστικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης πυραμίδας και του ναού της Σφίγγας. Τα δείγματα περιείχαν σωματίδια από κάρβουνο, απομεινάρια από έντομα, γύρη και άλλα οργανικά υλικά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για ανάλυση με τη μέθοδο του άνθρακα 14. χρησιμοποιώντας δύο εργαστήρια ραδιοχρονολόγησης το Ινστιτούτο μελέτης του Ανθρώπου στο Southern Methodist University και το Ινστιτούτο Ενεργειακής Φυσικής της Ζυρίχης τα δείγματα αποκάλυψαν διάφορα παράξενα.
Για τα δείγματα που προέρχονταν από τη μεγάλη πυραμίδα τα τεστ που έγιναν από τα δύο εργαστήρια έδωσαν αρχικά ένα μεγάλο χρονικό πλαίσιο, με χρονολογίες που διέφεραν μεταξύ τους μερικές χιλιάδες χρόνια. Όταν εφαρμόστηκαν κάποιες ειδικές 'ρυθμίσεις' στα δεδομένα, το χρονικό πλαίσιο περιορίστηκε στο 3100 έως 2850 π.Χ., το οποίο ωστόσο είναι 400 χρόνια πιο πριν από τη χρονολογία που σύμφωνα με την επίσημη άποψη των αιγυπτιολόγων είχε χτιστεί η μεγάλη πυραμίδα. Ακόμα πιο περίεργο είναι το γεγονός, ότι οι χρονολογίες που προέκυψαν από τα δείγματα που βρέθηκαν κοντά στην κορφή της πυραμίδας, τοποθετούν το χτίσιμό της χίλια χρόνια πριν από τις χρονολογήσεις των δειγμάτων που προέρχονται από τη βάση της. Εάν οι ερευνητές πάρουν στα σοβαρά αυτές τις χρονολογίες, θα αναγκαστούν να παραδεχτούν ότι η πυραμίδα κατασκευάστηκε με κάποιον τρόπο από την κορφή προς τη βάση της!...
Αυτό που καθιστά τις χρονολογήσεις ακόμα περισσότερο μη αποδεκτές, είναι ότι όλα τα δείγματα προέρχονται από περιοχές που στο παρελθόν ήταν εκτεθειμένες. Ξέρουμε από πηγές όπως η στήλη του Mariette, ότι τα μνημεία της Γκίζας όλα αυτά τα χρόνια είχαν επισκευαστεί ξανά και ξανά και στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό τους. Έτσι η ραδιοχρονολόγηση μπορεί μόνο να μας δώσει στοιχεία σχετικά με το χρονικό πλαίσιο των εργασιών επισκευής, αλλά όχι την πραγματική κατασκευή της πυραμίδας. Εάν πρόκειται να βασιστούμε σ' αυτές τις χρονολογήσεις, θα πρέπει να θεωρήσουμε επίσης, ότι οι επισκευές έγιναν πολύ πριν χτιστεί η ίδια η πυραμίδα, διαφορετικά θα πρέπει να δεχτούμε ότι η επίσημη χρονολόγησή της είναι λανθασμένη.
Επεκτείνοντας την έρευνα συμπεριλαμβάνοντας σ’ αυτή και τις τρεις πυραμίδες που βρίσκονται στη Γκίζα, ανακαλύπτουμε ένα ενδιαφέρον ιστορικό αίνιγμα που αφορά την κατασκευή τους:
Εάν όπως υποστηρίζουν οι συντηρητικοί μελετητές οι τρεις πυραμίδες είχαν χτιστεί κατά τη διάρκεια της τέταρτης Δυναστείας προς τιμήν των τριών Φαραώ (Χέοπα, Χαφρίνου και Μικερίνου), αυτό που συνειδητοποιούμε λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος των τριών πυραμίδων σε σχέση με τις τρεις βασιλείες, είναι ασυμβίβαστο με αυτό που θα περιμέναμε να συμβαίνει.
Πρώτα απ' όλα, ο Χέοπας κυβερνούσε και θεωρητικά κατασκεύασε τη μεγάλη πυραμίδα. Ο Χαφρίνος ακολούθησε τη βασιλεία του Χέοπα και προκειμένου να είναι πολιτικώς και θρησκευτικώς 'ορθός', θα περιμέναμε να ύψωνε μία πυραμίδα πιο ψηλή από αυτή του Χέοπα. Διαφορετικά, αυτό θα είχε μια αρνητική επίδραση, καθιστώντας τον στον λαό σε μια θέση κατωτερότητας σε σχέση με τον προκάτοχο της αιγυπτιακής εξουσίας. Μιλώντας γενικά, ένας κυβερνήτης δε μπορούσε να αφήσει το λαό του να πιστέψει ότι ο Φαραώ τους είναι ασθενέστερος στη δύναμη και λιγότερο ευλογημένος από τους Θεούς, σε σχέση με εκείνον που κυβερνούσε πριν απ' αυτόν.
Μετά τον Χαφρίνο, το θρόνο της Αιγύπτου πήρε ο Μικερίνος και για να συνεχίσει να είναι σε μία διαρκώς καλή πολιτική και θρησκευτική θέση, θα περιμέναμε από εκείνον να έχει κατασκευάσει τη μεγαλύτερη από όλες τις πυραμίδες, ώστε να μη φανεί κατώτερος σε σχέση με τους προηγούμενους Φαραώ.
Αλλά αυτό που βρίσκουμε στη Γκίζα είναι ακριβώς το αντίθετο σενάριο: εάν ο Χέοπας έχτισε τη μεγαλύτερη πυραμίδα, ο Χαφρίνος την έχτισε ελαφρώς μικρότερη από αυτή του Χέοπα και ο Μικερίνος κατασκεύασε μια πυραμίδα που είχε το ένα τρίτο του μεγέθους των προηγούμενων δύο. Εάν λοιπόν αυτό που έγινε έρχεται σε αντίφαση με αυτό που θα περίμενε κανείς για την τέταρτη Δυναστεία της Αιγύπτου όπου τοποθετείται το χτίσιμο των τριών πυραμίδων, τότε πολύ πιθανά υπάρχει ένα θεμελιώδες λάθος στο κοινώς αποδεκτό σενάριο για την χρονολόγηση της κατασκευής τους.
Τι θα γινόταν αν το σενάριο ήταν διαφορετικό; Αντί να έχουν κατασκευαστεί οι τρεις πυραμίδες της Γκίζας από του προαναφερόμενους Φαραώ, θα μπορούσαν να ήταν ήδη παρούσες, αρχαίες σε ηλικία, και οι τρεις διαδοχικοί βασιλιάδες πιθανόν θα είχαν ασχοληθεί με την επισκευή τους, καθώς και με το χτίσιμο των μικρότερων πυραμίδων που βρίσκονται στην περιοχή για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Ότι δηλαδή αναφέρεται στη στήλη που βρήκε ο Mariette.
Ο Χέοπας όντας ο πρώτος από τους τρεις Φαραώ, φυσιολογικά θα επέλεγε να έχει τη μεγαλύτερη πυραμίδα. Ομοίως, ο Χαφρίνος που ήταν δεύτερος θα έπαιρνε τη δεύτερη σε μέγεθος και η τρίτη θα απόμενε στον Μικερίνο. Ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν πολύ πιο λογικό, αφήνοντας ως πιθανότερη εκδοχή το ότι οι πυραμίδες υπήρξαν πριν από τους τρεις Φαραώ και δεν κατασκευάστηκαν από αυτούς.
Σύμφωνα με συντηρητικούς μελετητές, η τριάδα της Γκίζας προοριζόταν να αναπαριστά το 'ύψος της δόξας' της αιγυπτιακής εποχής των πυραμίδων, από την τρίτη μέχρι την δέκατη τρίτη Δυναστεία, δηλαδή από το 2700 έως το 1800 π.Χ.. Αν ωστόσο δεχτούμε ότι η ηλικία τους είναι στην πραγματικότητα 12.000 χρόνια, τότε θα έπρεπε να εξυπηρέτησαν ως μοντέλα, που οι Αιγύπτιοι προσπάθησαν κατ' επανάληψη να μιμηθούν και να ανταγωνιστούν. Εάν κάνουμε αυτήν την παραδοχή, τότε πολλά μυστήρια που αιωρούνται και που αφορούν τον σχεδιασμό και την κατασκευή των υπολοίπων πυραμίδων της Αιγύπτου, βρίσκουν πλέον τη λύση τους.
Σύμφωνα με τη συντηρητική οπτική, οι πυραμίδες κατά μήκος του Νείλου αναπτύχθηκαν σε στάδια που υποδηλώνουν μία 'εξέλιξη'. Αρχικά στην πρώτη και τη δεύτερη Δυναστεία, περίπου από το 3200 έως το 2800 π.Χ., οι Φαραώ ενταφιαζόντουσαν σε μαστάμπα, που ήταν τετράγωνου σχήματος θολωτές και συχνά υπόγειες κατασκευές. Αυτό που έχει προβληματίσει τους αρχαιολόγους είναι ότι κάθε ένας από τους πρώτους βασιλιάδες της Αιγύπτου, είχε δύο τέτοια μαστάμπα, στην Άβυδο και στην Σαχάρα. Το ένα από τα δύο εξυπηρετούσε ως κενοτάφιο, ή ως κενό μνήμα προς τιμήν του βασιλικού προσώπου. Ο λόγος αυτής της τακτικής αποτελεί ένα άλυτο ζήτημα για τους μελετητές.
Οι γεωλόγοι που εξέτασαν τα απολιθώματα που βρέθηκαν στην Αίγυπτο, ανακάλυψαν ότι η επίδραση του λιωσίματος των πάγων στα 'Βουνά της Σελήνης' σε συνδυασμό με μία έντονη αύξηση των επιπέδων καθίζησης στην κεντρική Αφρική, προκάλεσε το 10.000 π.Χ. μία τεράστια πλημμύρα στο Νείλο που παρέσυρε παρόχθιους βράχους πολλά μίλια μακριά και ξέπλυνε ολόκληρη την κοιλάδα σε όλη την περιοχή της Αιγύπτου. Την ίδια εποχή, καθώς η Μεσόγειος Θάλασσα άρχισε να γεμίζει και να υψώνεται λόγω της αύξησης του επιπέδου των νερών που προέκυψε από το λιώσιμο των πάγων του Βορά, τα νερά της για μια σύντομη περίοδο γέμισαν το κατώτερο τμήμα της κοιλάδας του Νείλου.
Αυτά είναι σύμφωνα με τους γεωλόγους τα τελευταία σημαντικά γεγονότα που αφορούν τις πλημμύρες της Αιγύπτου, πριν από την αποχώρηση της θάλασσας που άφησε τον Νείλο στη σημερινή του σχετικά ήρεμη ροή. Εν τούτοις, αν και είναι γνωστά τα παραπάνω, οι γεωλόγοι διστάζουν να εξηγήσουν γιατί υπάρχει ένα στρώμα ιζήματος πάχους 4 μέτρων γύρω από τη βάση της μεγάλης πυραμίδας, στρώμα που επίσης περιέχει πολλά όστρακα και το απολίθωμα μιας θαλάσσιας αγελάδας, τα οποία σύμφωνα με χρονολόγηση με τη μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα, έχουν ηλικία 11.600 χρόνων (συν πλην 300 χρόνια).
Θρύλοι και γραπτά μνημεία κατά τον ίδιο τρόπο αναφέρονται στο γεγονός, ότι πριν από την αφαίρεση του πέτρινου επικαλύμματος της πυραμίδας από τους Άραβες, μπορούσε κανείς να δει στις πέτρες αυτές σημάδια που είχαν σχηματιστεί από το νερό, σε ύψος που έφτανε στο μισό του συνολικού ύψους της πυραμίδας, δηλαδή στα 73 μέτρα που είναι περίπου 122 μέτρα πιο πάνω από το σημερινό ύψος των νερών του Νείλου.
Ο μεσαιωνικός άραβας ιστορικός Al Biruni γράφοντας στην πραγματεία του 'Η Χρονολογία των Αρχαίων Κρατών' (The Chronology of Ancient Nations) σημείωσε:
"Οι Πέρσες και η μεγάλη μάζα των Μάγων εκτιμούν πως οι κάτοικοι της Δύσης, όταν είχαν προειδοποιηθεί από τους Σοφούς, κατασκεύασαν κτίρια για το Βασιλιά και τις πυραμίδες της Γκίζας. Τα ίχνη από τα νερά του κατακλυσμού και τα αποτελέσματα των κυμάτων είναι ακόμα ορατά σ' αυτές τις πυραμίδες στη μέση του ύψους τους, μέχρι το σημείο που είχε φτάσει το νερό".
Στα παραπάνω συνηγορεί η παρατήρηση που έγινε όταν είχε ανοιχτεί για πρώτη φορά η πυραμίδα και σύμφωνα με την οποία βρέθηκε μέσα της μία κρούστα αλατιού με πάχος 2,5 εκατοστά! Το περισσότερο από αυτό το αλάτι αποτελεί φυσιολογική έκχυση από τον πέτρινο τοίχο, αλλά χημικές αναλύσεις δείχνουν επίσης πως μέρος του αλατιού έχει μεταλλική σύσταση που μοιάζει με αυτή του θαλασσινού αλατιού. Συνεπώς, κατά την διάρκεια της προϊστορικής πλημμύρας, όταν τα νερά είχαν περικυκλώσει τη μεγάλη πυραμίδα, οι γνωστές και οι άγνωστες είσοδοι παρουσίασαν διαρροές, επιτρέποντας το νερό να περάσει στο εσωτερικό της πυραμίδας, το οποίο στη συνέχεια εξατμίστηκε αφήνοντας πίσω του το αλάτι.
Οι περιοχές στις οποίες βρέθηκε αλάτι συμφωνούν με την μαρτυρία ότι η πυραμίδα είχε σκεπαστεί στο μισό της ύψος από το νερό.
Εάν οι πλημμύρες του 10.000 π.Χ. ήταν τα τελευταία μαζικά καταστροφικά γεγονότα της Αιγύπτου και εάν η πυραμίδα παρουσιάζει σημάδια έκθεσης στις πλημμύρες αυτές, τότε η πυραμίδα θα πρέπει να υπήρχε πριν από την εποχή αυτή. Οι περισσότεροι αιγυπτιολόγοι δυσκολεύονται ακόμα να δεχτούν αυτήν τη θεμελιώδη κατάρριψη της χρονολόγησης που έχουν κάνει για την πυραμίδα.
Τις χρονιές 1983 και 1984 ο προϊστοριολόγος Robert J. Wenke του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον και πρόεδρος του Αμερικανικού Ερευνητικού Κέντρου στην Αίγυπτο πήρε άδεια να συλλέξει ασβεστολιθικά δείγματα από διάφορες κατασκευαστικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης πυραμίδας και του ναού της Σφίγγας. Τα δείγματα περιείχαν σωματίδια από κάρβουνο, απομεινάρια από έντομα, γύρη και άλλα οργανικά υλικά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για ανάλυση με τη μέθοδο του άνθρακα 14. χρησιμοποιώντας δύο εργαστήρια ραδιοχρονολόγησης το Ινστιτούτο μελέτης του Ανθρώπου στο Southern Methodist University και το Ινστιτούτο Ενεργειακής Φυσικής της Ζυρίχης τα δείγματα αποκάλυψαν διάφορα παράξενα.
Για τα δείγματα που προέρχονταν από τη μεγάλη πυραμίδα τα τεστ που έγιναν από τα δύο εργαστήρια έδωσαν αρχικά ένα μεγάλο χρονικό πλαίσιο, με χρονολογίες που διέφεραν μεταξύ τους μερικές χιλιάδες χρόνια. Όταν εφαρμόστηκαν κάποιες ειδικές 'ρυθμίσεις' στα δεδομένα, το χρονικό πλαίσιο περιορίστηκε στο 3100 έως 2850 π.Χ., το οποίο ωστόσο είναι 400 χρόνια πιο πριν από τη χρονολογία που σύμφωνα με την επίσημη άποψη των αιγυπτιολόγων είχε χτιστεί η μεγάλη πυραμίδα. Ακόμα πιο περίεργο είναι το γεγονός, ότι οι χρονολογίες που προέκυψαν από τα δείγματα που βρέθηκαν κοντά στην κορφή της πυραμίδας, τοποθετούν το χτίσιμό της χίλια χρόνια πριν από τις χρονολογήσεις των δειγμάτων που προέρχονται από τη βάση της. Εάν οι ερευνητές πάρουν στα σοβαρά αυτές τις χρονολογίες, θα αναγκαστούν να παραδεχτούν ότι η πυραμίδα κατασκευάστηκε με κάποιον τρόπο από την κορφή προς τη βάση της!...
Αυτό που καθιστά τις χρονολογήσεις ακόμα περισσότερο μη αποδεκτές, είναι ότι όλα τα δείγματα προέρχονται από περιοχές που στο παρελθόν ήταν εκτεθειμένες. Ξέρουμε από πηγές όπως η στήλη του Mariette, ότι τα μνημεία της Γκίζας όλα αυτά τα χρόνια είχαν επισκευαστεί ξανά και ξανά και στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό τους. Έτσι η ραδιοχρονολόγηση μπορεί μόνο να μας δώσει στοιχεία σχετικά με το χρονικό πλαίσιο των εργασιών επισκευής, αλλά όχι την πραγματική κατασκευή της πυραμίδας. Εάν πρόκειται να βασιστούμε σ' αυτές τις χρονολογήσεις, θα πρέπει να θεωρήσουμε επίσης, ότι οι επισκευές έγιναν πολύ πριν χτιστεί η ίδια η πυραμίδα, διαφορετικά θα πρέπει να δεχτούμε ότι η επίσημη χρονολόγησή της είναι λανθασμένη.
Επεκτείνοντας την έρευνα συμπεριλαμβάνοντας σ’ αυτή και τις τρεις πυραμίδες που βρίσκονται στη Γκίζα, ανακαλύπτουμε ένα ενδιαφέρον ιστορικό αίνιγμα που αφορά την κατασκευή τους:
Εάν όπως υποστηρίζουν οι συντηρητικοί μελετητές οι τρεις πυραμίδες είχαν χτιστεί κατά τη διάρκεια της τέταρτης Δυναστείας προς τιμήν των τριών Φαραώ (Χέοπα, Χαφρίνου και Μικερίνου), αυτό που συνειδητοποιούμε λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος των τριών πυραμίδων σε σχέση με τις τρεις βασιλείες, είναι ασυμβίβαστο με αυτό που θα περιμέναμε να συμβαίνει.
Πρώτα απ' όλα, ο Χέοπας κυβερνούσε και θεωρητικά κατασκεύασε τη μεγάλη πυραμίδα. Ο Χαφρίνος ακολούθησε τη βασιλεία του Χέοπα και προκειμένου να είναι πολιτικώς και θρησκευτικώς 'ορθός', θα περιμέναμε να ύψωνε μία πυραμίδα πιο ψηλή από αυτή του Χέοπα. Διαφορετικά, αυτό θα είχε μια αρνητική επίδραση, καθιστώντας τον στον λαό σε μια θέση κατωτερότητας σε σχέση με τον προκάτοχο της αιγυπτιακής εξουσίας. Μιλώντας γενικά, ένας κυβερνήτης δε μπορούσε να αφήσει το λαό του να πιστέψει ότι ο Φαραώ τους είναι ασθενέστερος στη δύναμη και λιγότερο ευλογημένος από τους Θεούς, σε σχέση με εκείνον που κυβερνούσε πριν απ' αυτόν.
Μετά τον Χαφρίνο, το θρόνο της Αιγύπτου πήρε ο Μικερίνος και για να συνεχίσει να είναι σε μία διαρκώς καλή πολιτική και θρησκευτική θέση, θα περιμέναμε από εκείνον να έχει κατασκευάσει τη μεγαλύτερη από όλες τις πυραμίδες, ώστε να μη φανεί κατώτερος σε σχέση με τους προηγούμενους Φαραώ.
Αλλά αυτό που βρίσκουμε στη Γκίζα είναι ακριβώς το αντίθετο σενάριο: εάν ο Χέοπας έχτισε τη μεγαλύτερη πυραμίδα, ο Χαφρίνος την έχτισε ελαφρώς μικρότερη από αυτή του Χέοπα και ο Μικερίνος κατασκεύασε μια πυραμίδα που είχε το ένα τρίτο του μεγέθους των προηγούμενων δύο. Εάν λοιπόν αυτό που έγινε έρχεται σε αντίφαση με αυτό που θα περίμενε κανείς για την τέταρτη Δυναστεία της Αιγύπτου όπου τοποθετείται το χτίσιμο των τριών πυραμίδων, τότε πολύ πιθανά υπάρχει ένα θεμελιώδες λάθος στο κοινώς αποδεκτό σενάριο για την χρονολόγηση της κατασκευής τους.
Τι θα γινόταν αν το σενάριο ήταν διαφορετικό; Αντί να έχουν κατασκευαστεί οι τρεις πυραμίδες της Γκίζας από του προαναφερόμενους Φαραώ, θα μπορούσαν να ήταν ήδη παρούσες, αρχαίες σε ηλικία, και οι τρεις διαδοχικοί βασιλιάδες πιθανόν θα είχαν ασχοληθεί με την επισκευή τους, καθώς και με το χτίσιμο των μικρότερων πυραμίδων που βρίσκονται στην περιοχή για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Ότι δηλαδή αναφέρεται στη στήλη που βρήκε ο Mariette.
Ο Χέοπας όντας ο πρώτος από τους τρεις Φαραώ, φυσιολογικά θα επέλεγε να έχει τη μεγαλύτερη πυραμίδα. Ομοίως, ο Χαφρίνος που ήταν δεύτερος θα έπαιρνε τη δεύτερη σε μέγεθος και η τρίτη θα απόμενε στον Μικερίνο. Ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν πολύ πιο λογικό, αφήνοντας ως πιθανότερη εκδοχή το ότι οι πυραμίδες υπήρξαν πριν από τους τρεις Φαραώ και δεν κατασκευάστηκαν από αυτούς.
Σύμφωνα με συντηρητικούς μελετητές, η τριάδα της Γκίζας προοριζόταν να αναπαριστά το 'ύψος της δόξας' της αιγυπτιακής εποχής των πυραμίδων, από την τρίτη μέχρι την δέκατη τρίτη Δυναστεία, δηλαδή από το 2700 έως το 1800 π.Χ.. Αν ωστόσο δεχτούμε ότι η ηλικία τους είναι στην πραγματικότητα 12.000 χρόνια, τότε θα έπρεπε να εξυπηρέτησαν ως μοντέλα, που οι Αιγύπτιοι προσπάθησαν κατ' επανάληψη να μιμηθούν και να ανταγωνιστούν. Εάν κάνουμε αυτήν την παραδοχή, τότε πολλά μυστήρια που αιωρούνται και που αφορούν τον σχεδιασμό και την κατασκευή των υπολοίπων πυραμίδων της Αιγύπτου, βρίσκουν πλέον τη λύση τους.
Σύμφωνα με τη συντηρητική οπτική, οι πυραμίδες κατά μήκος του Νείλου αναπτύχθηκαν σε στάδια που υποδηλώνουν μία 'εξέλιξη'. Αρχικά στην πρώτη και τη δεύτερη Δυναστεία, περίπου από το 3200 έως το 2800 π.Χ., οι Φαραώ ενταφιαζόντουσαν σε μαστάμπα, που ήταν τετράγωνου σχήματος θολωτές και συχνά υπόγειες κατασκευές. Αυτό που έχει προβληματίσει τους αρχαιολόγους είναι ότι κάθε ένας από τους πρώτους βασιλιάδες της Αιγύπτου, είχε δύο τέτοια μαστάμπα, στην Άβυδο και στην Σαχάρα. Το ένα από τα δύο εξυπηρετούσε ως κενοτάφιο, ή ως κενό μνήμα προς τιμήν του βασιλικού προσώπου. Ο λόγος αυτής της τακτικής αποτελεί ένα άλυτο ζήτημα για τους μελετητές.
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ
Γνωρίζουμε από αρχαία τεκμήρια ότι οι άνθρωποι της αρχαιότητας γνώριζαν κάποτε την ύπαρξη της εισόδου της μεγάλης πυραμίδας και άφησαν μαρτυρίες (σημάδια από τον καπνό δαυλών στους τοίχους) που υποδηλώνουν ότι έφτασαν μέχρι τον καθοδικό διάδρομο και τον θάλαμο-τάφρο. Η δεύτερη και η τρίτη πυραμίδα έχουν επίσης εισόδους και κενούς θαλάμους πιο κάτω από τα θεμέλιά τους. Είναι πιθανό οι παλαιότεροι Φαραώ, αφού μελέτησαν τα σχέδια των πυραμίδων της Γκίζας να μιμήθηκαν τους κενούς θαλάμους τους στην κατασκευή των δικών τους βασιλικών δευτερευόντων τύμβων, πιστεύοντας ότι οι κενοί θάλαμοι είχαν μία ιδιαίτερη πνευματική σημασία την οποία ήθελαν να προσομοιώσουν.
Στην τρίτη Δυναστεία που ξεκίνησε περίπου το 2780 π.Χ. ο Φαραώ Ζοσέρ ανέλαβε να χτίσει ένα μαστάμπα για τον εαυτό του όπως είχαν κάνει οι πρόγονοί του, αλλά μετά αποφάσισε να προχωρήσει μερικά βήματα πιο πέρα. Δύο ακόμα μαστάμπα χτίστηκαν το ένα πάνω στο άλλο με βαθμιδωτή δομή κι έτσι σχηματίστηκε μία πυραμίδα 6 επιπέδων. Η ανάπτυξη αυτής της ιδιόμορφης δομής ( ονομάζεται 'βαθμιδωτή πυραμίδα' και βρίσκεται στη Σαχάρα) υποδεικνύει ότι ο Ζοσέρ προσπαθούσε να αντιγράψει ή να αναπαραγάγει μία συγκεκριμένη μορφή. Η πυραμίδα μοιάζει με σουμερικό ζιγκουράτ ή 'ιερό βουνό', εκτός από το ότι σε αντίθεση με τα ζιγκουράτ η κατασκευή αυτή δεν είχε ιερό στην κορυφή και περιλάμβανε ένα σύστημα εσωτερικών τούνελ και θαλάμων. Οι μόνες κατασκευές που πλησιάζουν στο να είναι μοντέλα για την βαθμιδωτή πυραμίδα του Ζοσέρ είναι οι πυραμίδες της Γκίζας.
Είναι σημαντικό και επίσης αποτελεί μία ομοιότητα με τα μνημεία της Γκίζας το ότι ο Ζοσέρ δεν θάφτηκε στην βαθμιδωτή του πυραμίδα. Σε έναν από τους θαλάμους είχε βρεθεί το πόδι μούμιας το οποίο είχε αποδοθεί στον Ζοσέρ, αλλά η μελέτη του περιβλήματος απέδειξε ότι προερχόταν από μία περίοδο μεταγενέστερη της τρίτης Δυναστείας. Οι μούμιες που βρέθηκαν μέσα και γύρω από τη βαθμιδωτή πυραμίδα ήταν 60, αλλά χρονολογήθηκαν στην σαϊτική και σε μεταγενέστερες περιόδους, στην πρώτη χιλιετία μ.Χ.. Ο τύμβος του Ζοσέρ αναγνωρίστηκε ότι βρίσκεται στην περιοχή Bet Khalaif και δεν βρέθηκε κάποια πυραμιδική δομή που να συνδέεται μ' αυτόν.
Μετά τον Ζοσέρ, ο διάδοχος Φαραώ Σεκεμκέτ, προσπάθησε να χτίσει μια πυραμίδα, αλλά φαίνεται ότι ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, ενώ σήμερα είναι μία μάζα από χαλάσματα. Παρ' όλ' αυτά οι αρχαιολόγοι βρήκαν στον πάτο ενός φρεατίου που βρίσκεται πίσω από τη δομή, μία σφραγισμένη αλαβάστρινη σαρκοφάγο. Όταν ανοίχτηκε βρέθηκε εντελώς άδεια, όπως έγινε και με την πέτρινη θήκη που βρέθηκε στη μεγάλη πυραμίδα και που ήταν επίσης άδεια.
Ο κυβερνήτης, ο πιο φιλόδοξος κατασκευαστής πυραμίδων στην τρίτη Δυναστεία Φαραώ Σενεφρού έχτισε τρία μνημεία και υπάρχει κάθε λόγος να πιστέψουμε ότι προσπάθησε να μιμηθεί το κατόρθωμα των τριών πυραμίδων της Γκίζας. Έφτασε αρκετά κοντά, αφού για τις πυραμίδες του χρειάστηκε σχεδόν τα δύο τρίτα της πέτρας που χρειάστηκαν για τις πυραμίδες και κάλυψε το 90% της επιφάνειας που είχαν καλύψει αυτές. Μία ολοφάνερη διαφορά είναι ότι το σχέδιο και η όλη κατασκευή τους ήταν πολύ άτεχνη συγκρινόμενη με την εργασία στην περιοχή της Γκίζας.
Στην περίοδο που ακολούθησε την βασιλεία του Σενεφρού, αρχές τέταρτης Δυναστείας, φαίνεται ότι οι αιγύπτιοι αρχιτέκτονες με κάποιον περίεργο τρόπο ξεπέρασαν αυτομάτως όλα τα κατασκευαστικά τους προβλήματα και τις δυσκολίες και ανέπτυξαν μία απίστευτη για την τότε αλλά και για τη σύγχρονη εποχή τεχνολογία, που τους επέτρεψε να κατασκευάσουν τις πυραμίδες της Γκίζας.
Αλλά τα μνημεία αυτά, ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες πυραμίδες της Αιγύπτου με μοναδικό τρόπο, δείχνοντας ξεκάθαρα πως δεν σχετίζονται με τις πυραμίδες αυτές ούτε από πλευράς χρονολόγησης, αλλά ούτε και από κατασκευαστικής πλευράς.
Καταρχήν και απ' όσο γνωρίζουμε από θρύλους και από την εσωτερική φιλολογία, μόνο η μεγάλη πυραμίδα και οι δύο άλλες πυραμίδες της Γκίζας έχουν θαλάμους στην επάνω μεριά του εσωτερικού τους, ενώ οι υπόλοιπες μόνο κοντά στη βάση τους. Κάτι που θα μπορούσε να αποτελεί απομίμηση των θαλάμων της βάσης που υπάρχουν και στις πυραμίδες της Γκίζας. Οι Αιγύπτιοι της εποχής των Δυναστειών, μη γνωρίζοντας την ύπαρξη των πιο υψηλών θαλάμων, δεν συμπεριέλαβαν τέτοιες δομές στις δικές τους πυραμίδες.
Δεύτερον, μόνο οι τρεις πυραμίδες της Γκίζας είναι ευθυγραμμισμένες με ακρίβεια με τον πραγματικό Βορά, που αποτελεί ένδειξη μίας σαφέστατα ανεπτυγμένης επιστήμης στις μετρήσεις της γης, αλλά και στις κατασκευές, χαρακτηριστικά που δεν συναντούμε στις υπόλοιπες πυραμίδες.
Τρίτον, μόνο οι πυραμίδες της Γκίζας χτίστηκαν με υψηλό βαθμό ακρίβειας, κάτι που πλαισιώθηκε με την απαραίτητη επεξεργασία των τεράστιων και μεγάλων σε βάρος ογκόλιθων και που επέτρεψε στις πυραμίδες να φτάσουν σε τόσο μεγάλο μέγεθος, το μεγαλύτερο σε όλη την Αίγυπτο. Στην δεύτερη και στην τρίτη πυραμίδα οι ογκόλιθοι δεν είναι τόσο μεγάλοι και τόσο ακριβώς τοποθετημένοι όσο αυτοί που συναντούμε στη μεγάλη πυραμίδα, αλλά σίγουρα εμφανίζουν το χαρακτηριστικό αυτό με επάρκεια, ώστε να αποτελούν κι αυτοί ένα δείγμα κατασκευής πολύ διαφορετικό από αυτό των άλλων δομών του Νείλου.
Τέταρτον, τα μνημεία της Γκίζας κατασκευάστηκαν με σχέδια τελείως ξένα σε σχέση με άλλες μορφές πυραμίδων. Όπως παρατήρησε ο William R. Fix στο 'Pyramid Odyssey':
"Επειδή οι άλλες πυραμίδες αποτελούνται από πολύ μικρότερους ογκόλιθους, κατασκευάστηκαν σαν μία σειρά από κελύφη με πολλούς ενδιάμεσους εσωτερικούς τοίχους ώστε να εξασφαλιστεί η συνοχή της κατασκευής. Οι τρεις πυραμίδες της Γκίζας δεν παρουσιάζουν αυτούς τους ενδιάμεσους τοίχους. Το ίδιο το μέγεθος των ογκόλιθων προσέδιδε την απαιτούμενη σταθερότητα. Αυτό το χαρακτηριστικό αποκαλύπτει μία γενική υπεροχή στην τεχνοτροπία και επίσης υπονοεί μία πολύ υψηλότερη τεχνολογική επάρκεια που δεν την βρίσκουμε πουθενά αλλού".
Και πέμπτον, σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη πυραμίδα που θεωρείται ότι κατασκευάστηκε είτε πριν είτε μετά από τις τρεις πυραμίδες της Γκίζας, καμία από τις τρεις αυτές δεν περιέχει θρησκευτικά σύμβολα ή εικόνες στους εσωτερικούς της θαλάμους.
Σύμφωνα με την συντηρητική άποψη, οι πυραμίδες της Γκίζας κατασκευάστηκαν από τους Φαραώ της τέταρτης Δυναστείας ως τύμβοι. Ωστόσο, τα σώματα των Φαραώ αυτών δε βρέθηκαν μέσα σ' αυτές. Ο βασιλικός θάλαμος της μεγάλης πυραμίδας ανακαλύφθηκε ότι ήταν εντελώς άδειος όταν ανοίχτηκε, ενώ η πέτρινη σφραγισμένη θήκη ήταν εντελώς άδεια. Στον θάλαμο του Belzoni κάτω από τη δεύτερη πυραμίδα, βρέθηκε μία πέτρινη θήκη παρόμοια με αυτή της μεγάλης πυραμίδας, αλλά επίσης δεν περιείχε κανένα σώμα. Το 1878 ήρθε στο φως μία σαρκοφάγος που περιείχε μία μούμια και που βρέθηκε στην τρίτη πυραμίδα. Αν και η σαρκοφάγος μαζί με τη μούμια χάθηκαν στη θάλασσα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους στο βρετανικό Μουσείο, είχαν παρθεί δείγματα από αυτές και όταν αναλύθηκαν αργότερα με τον ραδιενεργό άνθρακα, βρέθηκε ότι προερχόντουσαν από μία αρκετά μεταγενέστερη εποχή, δηλαδή πριν από 2000 με 2500 χρόνια από σήμερα.
Γίνεται όλο και περισσότερο φανερό ότι οι τρεις Φαραώ που θεωρήθηκε πως έχτισαν τις πυραμίδες, στην πραγματικότητα έδωσαν μονάχα το όνομά τους σ' αυτές, εγκαταλείποντας την ιδέα να φτιάξουν παρόμοιες κατασκευές, όπως είχε προσπαθήσει ο Σενεφρού πριν απ' αυτούς. Υπάρχουν αρκετές μικρότερες πυραμίδες γύρω από τις τρεις μεγάλες, οι οποίες πιθανότατα είχαν κατασκευαστεί από τους Φαραώ, αλλά σήμερα έχουν γίνει σχεδόν συντρίμμια λόγω της σημαντικά κατώτερης κατασκευής τους.
Με τον Μικερίνο η τέταρτη Δυναστεία έφτασε στο τέλος της και στην αρχή της πέμπτης Δυναστείας αναγκαζόμαστε να πιστέψουμε, σύμφωνα με τους ιστορικούς, ότι οι Αιγύπτιοι ξαφνικά γύρισαν πίσω στις παλαιότερες κατασκευαστικές και σχεδιαστικές τους μεθόδους, υιοθετώντας πολύ κατώτερες τεχνικές από αυτές που είχαν χρησιμοποιηθεί για τις πυραμίδες της τέταρτης Δυναστείας. Ο πρώτος Φαραώ, ο Σεπεσκάφ, στην πραγματικότητα δεν κατασκεύασε τίποτε περισσότερο από ένα μαστάμπα για την τοποθεσία ταφής του. Ακολουθήθηκε από τον Ουσερκάφ, του οποίου η πυραμίδα ήταν τόσο κακότεχνη, ώστε σήμερα αποτελεί μονάχα έναν σωρό από ερείπια. Το ίδιο συνέβη και με τις τρεις πυραμίδες που χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Σαχουρέ, Νισβερέ και Νεφερικαρέ στο Abu Sir και που το μέγεθός τους δεν συγκρινόταν με αυτό των πυραμίδων της Γκίζας. Αυτές οι πυραμίδες σήμερα είναι επίσης συντρίμμια. Το ίδιο μπορεί να διαπιστωθεί για τα μνημεία που κατασκευάστηκαν από την έκτη μέχρι την δέκατη τρίτη Δυναστεία, μετά από την οποία εγκαταλείφθηκε η τακτική της κατασκευής πυραμίδων.
Στο σύνολό τους μετά την τέταρτη Δυναστεία χτίστηκαν 23 μεγάλες πυραμίδες και σε κάθε μία περίπτωση η κατασκευή τους ήταν πολύ κατώτερη από απόψεως σχεδίασης, υλικού και διατήρησης στον χρόνο. Εύλογο θα ήταν συνεπώς να αναρωτηθούμε, αν οι με τέτοια υπεροχή κατασκευασμένες τρεις πυραμίδες χτίστηκαν πράγματι κατά τη διάρκεια της τέταρτης Δυναστείας, τι συνέβη σε εκείνη την εντυπωσιακή τεχνολογία και τεχνογνωσία; Γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε ξανά από τότε ούτε καν σε μία από τις μεταγενέστερες πυραμίδες;
Ο συγγραφέας William R. Fix συμπέρανε:
"Οι πολλαπλές θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ των μεγάλων πυραμίδων της Γκίζας και των υπολοίπων πυραμίδων της Αιγύπτου υποδεικνύουν ότι δεν ισχύει η κρατούσα θεωρία για τη χρονολόγησή τους. Αλλά αν δεν προέρχονται από τη δυναστική Αίγυπτο, υπάρχει μόνο μία κατεύθυνση που μπορούν να μετακινηθούν χρονολογικά: πίσω στο παρελθόν".
Στην πραγματικότητα, οι πυραμίδες της Γκίζας δεν αποτέλεσαν ποτέ ένα αναπόσπαστο τμήμα της εξέλιξης των αιγυπτιακών πυραμίδων.
Αντίθετα, υπήρχαν εκεί από την αρχή και η επίδρασή τους έδωσε έμπνευση για την κατασκευή όλων των υπολοίπων πυραμίδων που χτίστηκαν στις Δυναστείες κατά μήκος του Νείλου.
Γνωρίζουμε από αρχαία τεκμήρια ότι οι άνθρωποι της αρχαιότητας γνώριζαν κάποτε την ύπαρξη της εισόδου της μεγάλης πυραμίδας και άφησαν μαρτυρίες (σημάδια από τον καπνό δαυλών στους τοίχους) που υποδηλώνουν ότι έφτασαν μέχρι τον καθοδικό διάδρομο και τον θάλαμο-τάφρο. Η δεύτερη και η τρίτη πυραμίδα έχουν επίσης εισόδους και κενούς θαλάμους πιο κάτω από τα θεμέλιά τους. Είναι πιθανό οι παλαιότεροι Φαραώ, αφού μελέτησαν τα σχέδια των πυραμίδων της Γκίζας να μιμήθηκαν τους κενούς θαλάμους τους στην κατασκευή των δικών τους βασιλικών δευτερευόντων τύμβων, πιστεύοντας ότι οι κενοί θάλαμοι είχαν μία ιδιαίτερη πνευματική σημασία την οποία ήθελαν να προσομοιώσουν.
Στην τρίτη Δυναστεία που ξεκίνησε περίπου το 2780 π.Χ. ο Φαραώ Ζοσέρ ανέλαβε να χτίσει ένα μαστάμπα για τον εαυτό του όπως είχαν κάνει οι πρόγονοί του, αλλά μετά αποφάσισε να προχωρήσει μερικά βήματα πιο πέρα. Δύο ακόμα μαστάμπα χτίστηκαν το ένα πάνω στο άλλο με βαθμιδωτή δομή κι έτσι σχηματίστηκε μία πυραμίδα 6 επιπέδων. Η ανάπτυξη αυτής της ιδιόμορφης δομής ( ονομάζεται 'βαθμιδωτή πυραμίδα' και βρίσκεται στη Σαχάρα) υποδεικνύει ότι ο Ζοσέρ προσπαθούσε να αντιγράψει ή να αναπαραγάγει μία συγκεκριμένη μορφή. Η πυραμίδα μοιάζει με σουμερικό ζιγκουράτ ή 'ιερό βουνό', εκτός από το ότι σε αντίθεση με τα ζιγκουράτ η κατασκευή αυτή δεν είχε ιερό στην κορυφή και περιλάμβανε ένα σύστημα εσωτερικών τούνελ και θαλάμων. Οι μόνες κατασκευές που πλησιάζουν στο να είναι μοντέλα για την βαθμιδωτή πυραμίδα του Ζοσέρ είναι οι πυραμίδες της Γκίζας.
Είναι σημαντικό και επίσης αποτελεί μία ομοιότητα με τα μνημεία της Γκίζας το ότι ο Ζοσέρ δεν θάφτηκε στην βαθμιδωτή του πυραμίδα. Σε έναν από τους θαλάμους είχε βρεθεί το πόδι μούμιας το οποίο είχε αποδοθεί στον Ζοσέρ, αλλά η μελέτη του περιβλήματος απέδειξε ότι προερχόταν από μία περίοδο μεταγενέστερη της τρίτης Δυναστείας. Οι μούμιες που βρέθηκαν μέσα και γύρω από τη βαθμιδωτή πυραμίδα ήταν 60, αλλά χρονολογήθηκαν στην σαϊτική και σε μεταγενέστερες περιόδους, στην πρώτη χιλιετία μ.Χ.. Ο τύμβος του Ζοσέρ αναγνωρίστηκε ότι βρίσκεται στην περιοχή Bet Khalaif και δεν βρέθηκε κάποια πυραμιδική δομή που να συνδέεται μ' αυτόν.
Μετά τον Ζοσέρ, ο διάδοχος Φαραώ Σεκεμκέτ, προσπάθησε να χτίσει μια πυραμίδα, αλλά φαίνεται ότι ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, ενώ σήμερα είναι μία μάζα από χαλάσματα. Παρ' όλ' αυτά οι αρχαιολόγοι βρήκαν στον πάτο ενός φρεατίου που βρίσκεται πίσω από τη δομή, μία σφραγισμένη αλαβάστρινη σαρκοφάγο. Όταν ανοίχτηκε βρέθηκε εντελώς άδεια, όπως έγινε και με την πέτρινη θήκη που βρέθηκε στη μεγάλη πυραμίδα και που ήταν επίσης άδεια.
Ο κυβερνήτης, ο πιο φιλόδοξος κατασκευαστής πυραμίδων στην τρίτη Δυναστεία Φαραώ Σενεφρού έχτισε τρία μνημεία και υπάρχει κάθε λόγος να πιστέψουμε ότι προσπάθησε να μιμηθεί το κατόρθωμα των τριών πυραμίδων της Γκίζας. Έφτασε αρκετά κοντά, αφού για τις πυραμίδες του χρειάστηκε σχεδόν τα δύο τρίτα της πέτρας που χρειάστηκαν για τις πυραμίδες και κάλυψε το 90% της επιφάνειας που είχαν καλύψει αυτές. Μία ολοφάνερη διαφορά είναι ότι το σχέδιο και η όλη κατασκευή τους ήταν πολύ άτεχνη συγκρινόμενη με την εργασία στην περιοχή της Γκίζας.
Στην περίοδο που ακολούθησε την βασιλεία του Σενεφρού, αρχές τέταρτης Δυναστείας, φαίνεται ότι οι αιγύπτιοι αρχιτέκτονες με κάποιον περίεργο τρόπο ξεπέρασαν αυτομάτως όλα τα κατασκευαστικά τους προβλήματα και τις δυσκολίες και ανέπτυξαν μία απίστευτη για την τότε αλλά και για τη σύγχρονη εποχή τεχνολογία, που τους επέτρεψε να κατασκευάσουν τις πυραμίδες της Γκίζας.
Αλλά τα μνημεία αυτά, ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες πυραμίδες της Αιγύπτου με μοναδικό τρόπο, δείχνοντας ξεκάθαρα πως δεν σχετίζονται με τις πυραμίδες αυτές ούτε από πλευράς χρονολόγησης, αλλά ούτε και από κατασκευαστικής πλευράς.
Καταρχήν και απ' όσο γνωρίζουμε από θρύλους και από την εσωτερική φιλολογία, μόνο η μεγάλη πυραμίδα και οι δύο άλλες πυραμίδες της Γκίζας έχουν θαλάμους στην επάνω μεριά του εσωτερικού τους, ενώ οι υπόλοιπες μόνο κοντά στη βάση τους. Κάτι που θα μπορούσε να αποτελεί απομίμηση των θαλάμων της βάσης που υπάρχουν και στις πυραμίδες της Γκίζας. Οι Αιγύπτιοι της εποχής των Δυναστειών, μη γνωρίζοντας την ύπαρξη των πιο υψηλών θαλάμων, δεν συμπεριέλαβαν τέτοιες δομές στις δικές τους πυραμίδες.
Δεύτερον, μόνο οι τρεις πυραμίδες της Γκίζας είναι ευθυγραμμισμένες με ακρίβεια με τον πραγματικό Βορά, που αποτελεί ένδειξη μίας σαφέστατα ανεπτυγμένης επιστήμης στις μετρήσεις της γης, αλλά και στις κατασκευές, χαρακτηριστικά που δεν συναντούμε στις υπόλοιπες πυραμίδες.
Τρίτον, μόνο οι πυραμίδες της Γκίζας χτίστηκαν με υψηλό βαθμό ακρίβειας, κάτι που πλαισιώθηκε με την απαραίτητη επεξεργασία των τεράστιων και μεγάλων σε βάρος ογκόλιθων και που επέτρεψε στις πυραμίδες να φτάσουν σε τόσο μεγάλο μέγεθος, το μεγαλύτερο σε όλη την Αίγυπτο. Στην δεύτερη και στην τρίτη πυραμίδα οι ογκόλιθοι δεν είναι τόσο μεγάλοι και τόσο ακριβώς τοποθετημένοι όσο αυτοί που συναντούμε στη μεγάλη πυραμίδα, αλλά σίγουρα εμφανίζουν το χαρακτηριστικό αυτό με επάρκεια, ώστε να αποτελούν κι αυτοί ένα δείγμα κατασκευής πολύ διαφορετικό από αυτό των άλλων δομών του Νείλου.
Τέταρτον, τα μνημεία της Γκίζας κατασκευάστηκαν με σχέδια τελείως ξένα σε σχέση με άλλες μορφές πυραμίδων. Όπως παρατήρησε ο William R. Fix στο 'Pyramid Odyssey':
"Επειδή οι άλλες πυραμίδες αποτελούνται από πολύ μικρότερους ογκόλιθους, κατασκευάστηκαν σαν μία σειρά από κελύφη με πολλούς ενδιάμεσους εσωτερικούς τοίχους ώστε να εξασφαλιστεί η συνοχή της κατασκευής. Οι τρεις πυραμίδες της Γκίζας δεν παρουσιάζουν αυτούς τους ενδιάμεσους τοίχους. Το ίδιο το μέγεθος των ογκόλιθων προσέδιδε την απαιτούμενη σταθερότητα. Αυτό το χαρακτηριστικό αποκαλύπτει μία γενική υπεροχή στην τεχνοτροπία και επίσης υπονοεί μία πολύ υψηλότερη τεχνολογική επάρκεια που δεν την βρίσκουμε πουθενά αλλού".
Και πέμπτον, σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη πυραμίδα που θεωρείται ότι κατασκευάστηκε είτε πριν είτε μετά από τις τρεις πυραμίδες της Γκίζας, καμία από τις τρεις αυτές δεν περιέχει θρησκευτικά σύμβολα ή εικόνες στους εσωτερικούς της θαλάμους.
Σύμφωνα με την συντηρητική άποψη, οι πυραμίδες της Γκίζας κατασκευάστηκαν από τους Φαραώ της τέταρτης Δυναστείας ως τύμβοι. Ωστόσο, τα σώματα των Φαραώ αυτών δε βρέθηκαν μέσα σ' αυτές. Ο βασιλικός θάλαμος της μεγάλης πυραμίδας ανακαλύφθηκε ότι ήταν εντελώς άδειος όταν ανοίχτηκε, ενώ η πέτρινη σφραγισμένη θήκη ήταν εντελώς άδεια. Στον θάλαμο του Belzoni κάτω από τη δεύτερη πυραμίδα, βρέθηκε μία πέτρινη θήκη παρόμοια με αυτή της μεγάλης πυραμίδας, αλλά επίσης δεν περιείχε κανένα σώμα. Το 1878 ήρθε στο φως μία σαρκοφάγος που περιείχε μία μούμια και που βρέθηκε στην τρίτη πυραμίδα. Αν και η σαρκοφάγος μαζί με τη μούμια χάθηκαν στη θάλασσα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους στο βρετανικό Μουσείο, είχαν παρθεί δείγματα από αυτές και όταν αναλύθηκαν αργότερα με τον ραδιενεργό άνθρακα, βρέθηκε ότι προερχόντουσαν από μία αρκετά μεταγενέστερη εποχή, δηλαδή πριν από 2000 με 2500 χρόνια από σήμερα.
Γίνεται όλο και περισσότερο φανερό ότι οι τρεις Φαραώ που θεωρήθηκε πως έχτισαν τις πυραμίδες, στην πραγματικότητα έδωσαν μονάχα το όνομά τους σ' αυτές, εγκαταλείποντας την ιδέα να φτιάξουν παρόμοιες κατασκευές, όπως είχε προσπαθήσει ο Σενεφρού πριν απ' αυτούς. Υπάρχουν αρκετές μικρότερες πυραμίδες γύρω από τις τρεις μεγάλες, οι οποίες πιθανότατα είχαν κατασκευαστεί από τους Φαραώ, αλλά σήμερα έχουν γίνει σχεδόν συντρίμμια λόγω της σημαντικά κατώτερης κατασκευής τους.
Με τον Μικερίνο η τέταρτη Δυναστεία έφτασε στο τέλος της και στην αρχή της πέμπτης Δυναστείας αναγκαζόμαστε να πιστέψουμε, σύμφωνα με τους ιστορικούς, ότι οι Αιγύπτιοι ξαφνικά γύρισαν πίσω στις παλαιότερες κατασκευαστικές και σχεδιαστικές τους μεθόδους, υιοθετώντας πολύ κατώτερες τεχνικές από αυτές που είχαν χρησιμοποιηθεί για τις πυραμίδες της τέταρτης Δυναστείας. Ο πρώτος Φαραώ, ο Σεπεσκάφ, στην πραγματικότητα δεν κατασκεύασε τίποτε περισσότερο από ένα μαστάμπα για την τοποθεσία ταφής του. Ακολουθήθηκε από τον Ουσερκάφ, του οποίου η πυραμίδα ήταν τόσο κακότεχνη, ώστε σήμερα αποτελεί μονάχα έναν σωρό από ερείπια. Το ίδιο συνέβη και με τις τρεις πυραμίδες που χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Σαχουρέ, Νισβερέ και Νεφερικαρέ στο Abu Sir και που το μέγεθός τους δεν συγκρινόταν με αυτό των πυραμίδων της Γκίζας. Αυτές οι πυραμίδες σήμερα είναι επίσης συντρίμμια. Το ίδιο μπορεί να διαπιστωθεί για τα μνημεία που κατασκευάστηκαν από την έκτη μέχρι την δέκατη τρίτη Δυναστεία, μετά από την οποία εγκαταλείφθηκε η τακτική της κατασκευής πυραμίδων.
Στο σύνολό τους μετά την τέταρτη Δυναστεία χτίστηκαν 23 μεγάλες πυραμίδες και σε κάθε μία περίπτωση η κατασκευή τους ήταν πολύ κατώτερη από απόψεως σχεδίασης, υλικού και διατήρησης στον χρόνο. Εύλογο θα ήταν συνεπώς να αναρωτηθούμε, αν οι με τέτοια υπεροχή κατασκευασμένες τρεις πυραμίδες χτίστηκαν πράγματι κατά τη διάρκεια της τέταρτης Δυναστείας, τι συνέβη σε εκείνη την εντυπωσιακή τεχνολογία και τεχνογνωσία; Γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε ξανά από τότε ούτε καν σε μία από τις μεταγενέστερες πυραμίδες;
Ο συγγραφέας William R. Fix συμπέρανε:
"Οι πολλαπλές θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ των μεγάλων πυραμίδων της Γκίζας και των υπολοίπων πυραμίδων της Αιγύπτου υποδεικνύουν ότι δεν ισχύει η κρατούσα θεωρία για τη χρονολόγησή τους. Αλλά αν δεν προέρχονται από τη δυναστική Αίγυπτο, υπάρχει μόνο μία κατεύθυνση που μπορούν να μετακινηθούν χρονολογικά: πίσω στο παρελθόν".
Στην πραγματικότητα, οι πυραμίδες της Γκίζας δεν αποτέλεσαν ποτέ ένα αναπόσπαστο τμήμα της εξέλιξης των αιγυπτιακών πυραμίδων.
Αντίθετα, υπήρχαν εκεί από την αρχή και η επίδρασή τους έδωσε έμπνευση για την κατασκευή όλων των υπολοίπων πυραμίδων που χτίστηκαν στις Δυναστείες κατά μήκος του Νείλου.
Δεν ξέρω κύριε Τάκη Παπαδόπουλε, τι γνώσεις έχετε, αλλά εάν πάρω μία προς μία παράγραφο το ένα λόγο κείμενο, που παραθέσατε θα αποδειχτεί στο τέλος ότι είναι ένα σκουπίδι και ΜΟΝΟ αυτό... 
Για αρχή:
Τον Ηρόδοτο!!! Πατέρα του ψέματος!!!!
Είναι "αλήθεια"...
Καθώτι μόνο ο "ψεύτης" Ηρόδοτος το αναφέρει, η μάχη των Θερμοπυλών ποτέ δεν έγινε...
Καθώτι μόνο ο Ηρόδοτος το αναφέρει "ποτέ" δεν βρέθηκαν τα χρυσοφόρα μυρμήγκια στην Περσία.
Καθώτι μόνο ο Ηρόδοτος το αναφέρει, οι "απατεώνες" Πέρσες τον χρησιμοποιούσαν σαν πηγή μέχρι το 90 στις εδαφικές διεκδικήσεις που είχαν με το Ιράκ...
Σιγά, σιγά όμως, γιατί το πρωί δουλεύω και το βράδυ σπουδάζω...
Για αρχή:
Παράθεση:
| Ακόμα και οι σύγχρονοί του αποκαλούσαν τον Ηρόδοτο ως «πατέρα του ψέματος». |
Τον Ηρόδοτο!!! Πατέρα του ψέματος!!!!
Είναι "αλήθεια"...
Καθώτι μόνο ο "ψεύτης" Ηρόδοτος το αναφέρει, η μάχη των Θερμοπυλών ποτέ δεν έγινε...
Καθώτι μόνο ο Ηρόδοτος το αναφέρει "ποτέ" δεν βρέθηκαν τα χρυσοφόρα μυρμήγκια στην Περσία.
Καθώτι μόνο ο Ηρόδοτος το αναφέρει, οι "απατεώνες" Πέρσες τον χρησιμοποιούσαν σαν πηγή μέχρι το 90 στις εδαφικές διεκδικήσεις που είχαν με το Ιράκ...
Σιγά, σιγά όμως, γιατί το πρωί δουλεύω και το βράδυ σπουδάζω...
Παράθεση:
|
Το έργο του Ηροδότου στο μεγαλύτερο μέρος βασίζεται σε προσωπική έρευνα («ιστορίη»), κατά την οποία ο ιστορικός άντλησε πληροφορίες από διάφορες γραπτές και προφορικές πηγές. Στις γραπτές πηγές κατατάσσονται οι επιγραφές σε αναθήματα, τα επιγράμματα σε αναμνηστικά μνημεία και οι χρησμοί, πού τους παραθέτει με ιδιαίτερη φροντίδα. Επίσημα έγγραφα, με τη σημερινή έννοια της λέξεως, δεν φαίνεται να χρησιμοποίησε πολλά. Ενδείξεις μόνο υπάρχουν εδώ και εκεί. Είναι πιθανόν π.χ. οι πληροφορίες για τη διαίρεση του περσικού κράτους σε σατραπείες και σε φορολογικά διαμερίσματα να προέρχωνται από επίσημους καταλόγους. Παλαιότερα ανάμεσα στις γραπτές πηγές είχε υπερτονιστεί ο ρόλος του έργου των λογογράφων, ιδιαίτερα των «Περσικών» του Χάρωνος του Λαμψακηνού και των «Λυδικών» του Ξάνθου. Η έλλειψη βεβαιότητος όμως ως προς τον χρόνο της συγγραφής των έργων αυτών μας κάνει σήμερα επιφυλακτικούς. Έτσι ως μόνη ασφαλής πηγή από τα έργα των παλαιοτέρων λογογράφων μένει το έργο του Εκαταίου, πού το μνημονεύει ρητά ο Ηρόδοτος. Εκτός από τις γραπτές πηγές ο Ηρόδοτος βασίσθηκε και στην προφορική παράδοση των λαών πού επισκέφθηκε. Επειδή όμως οι πηγές αυτές από τη φύση τους είναι πιο επισφαλείς, θα δούμε αμέσως παρακάτω τον τρόπο, με τον οποίο τις χρησιμοποίησε. Επειδή ένα μεγάλο μέρος, τόσο από τις γραπτές όσο και από τις προφορικές πηγές, προερχόταν από αλλόγλωσσους λαούς, είναι πολύ πιθανόν ότι ο Ηρόδοτος χρησιμοποίησε και διερμηνείς· αυτών ακριβώς τις πληροφορίες ήταν πολύ πιο δύσκολο να ελέγξει. Η εξέταση των πηγών του Ηροδότου μας προϊδεάζει και για τη μεθοδολογία του, πού στη βάση της είναι εμπειρική, γιατί ο ιστορικός βασίζεται πιο πολύ στην αυτοψία. Το έργο του ιστορικού στο μεγαλύτερο του μέρος είναι καρπός της προσωπικής του έρευνας, και μόνο όπου η προσωπική έρευνα δεν του επαρκεί καταφεύγει στις πληροφορίες των άλλων. Και στο σημείο αυτό πάλι το ίδιο του το έργο μας διαφωτίζει. Στο δεύτερο βιβλίο ο Ηρόδοτος περνάει από την περιγραφή της χώρας των Αιγυπτίων στη διήγηση μιας επιτομής της ιστορίας τους, ως εδώ, λέει, μίλησαν η παρατήρηση μου («όψις»), η κρίση μου («γνώμη») και η προσωπική μου έρευνα («ιστορίη»)· από εδώ και πέρα θα βασισθώ σ' αυτά πού άκουσα από άλλους («κατά [τα] ήκουον»). Χαρακτηριστικά είναι ακόμη και αυτά πού αναφέρει στο έβδομο βιβλίο μιλώντας για τους Αργείους : «εγώ είμαι υποχρεωμένος να διηγούμαι αυτά πού μου λένε· να τα πιστέψω ωστόσο δεν είμαι καθόλου υποχρεωμένος. Και ο λόγος αυτός ας ισχύει για όλη μου την ιστορία». Ο Ηρόδοτος, είτε βασίζεται στην «όψιν» τη δική του είτε στα «λεγόμενα» των άλλων— η φράση «λέγειν τα λεγόμενα» έχει γίνει χαρακτηριστική για τη μεθοδολογία του—υποβάλλει το υλικό του σε κριτικό έλεγχο, ιδιαίτερα όταν βασίζεται σε ξένες πληροφορίες. Ο έλεγχός του έχει πολλές διακυμάνσεις- ξεκινάει από αγνωστικισμό ή σκεπτικισμό και φθάνει ως την απροκάλυπτη κοροϊδία. Γι' αυτό φράσεις όπως «ουκ ατρεκέως έχω λέγειν», «ουκ έχω ειπείν», «ταύτα δε ου πιστά» και άλλες παρόμοιες επανέρχονται πολύ συχνά στο έργο του. Όταν πάλι έχει να κάνη με αφηγήσεις πού αντικρούονται, η πιο συνηθισμένη του τακτική είναι να τις παραθέτει, χωρίς να επιδιώκει σύνθεση ή να παίρνει θέση, πράγμα πού κάνει πολύ σπάνια. Χαρακτηριστικό ακόμη για τη μέθοδό του είναι πώς δηλώνει σχεδόν πάντοτε επώνυμα τις πηγές του. Παραθέτουμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα, όπου, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, παρακολουθούμε τις διακυμάνσεις του κριτικού ελέγχου του ιστορικού. Στο τέταρτο βιβλίο δείχνει αγνωστικισμό για την ιστορία του Ζάλμοξι πού έλεγαν ότι έζησε τρία χρόνια σε ένα «κατάγαιον οίκημα» και πού και ο ίδιος δεν ξέρει αν πρέπει να τον πει άνθρωπο ή επιχώριο θρακικό δαίμονα. Στο δεύτερο βιβλίο απορρίπτει ως ανοησίες («ταύτα δε λέγουσι φλυηρέοντες ... ») όσα του διηγήθηκαν στη Σάη για τα αγάλματα των κοριτσιών, πού κατά την παράδοση τα είχαν στήσει με κομμένα χέρια, για να θυμίζουν το παράπτωμα τους, ενώ ο ίδιος βλέποντας τα κάτω από τα αγάλματα νόμισε πώς είχαν πέσει από τον χρόνο. Στο ίδιο βιβλίο δεν δέχεται («εμοί μεν ου πιστά λέγοντες») τις παράδοξες ιστορίες πού του διηγήθηκαν στην Αίγυπτο για τα κατορθώματα του ιερού πουλιού φοίνικος. Στο έβδομο βιβλίο παραθέτει τις εκδοχές και των άλλων Ελλήνων και των Αργείων για την αποχή των τελευταίων από τους Περσικούς πολέμους με τη δήλωση πού είδαμε, πώς αυτός δηλαδή οφείλει να αναφέρει όσα του λένε, χωρίς ωστόσο να είναι υποχρεωμένος και να τα πιστεύει. Τέλος στο έκτο βιβλίο με κατηγορηματικό τρόπο, ασυνήθιστο για τον Ηρόδοτο («θώμα δε μοι, και ουκ ενδέκομαι τον λόγον . . .»), ανασκευάζει την υποψία—τη «διαβολή», κατά τη γνώμη του ιστορικού, — πώς οι Αλκμεωνίδες είχαν συνεργασθεί με τον Δάτι και τον Ιππία. Παρ' όλο όμως τον αναμφισβήτητο έλεγχο πού ασκεί ο Ηρόδοτος στις πληροφορίες του, στο έργο του διαπιστώνονται ορισμένα λάθη πού στο παρελθόν υπερτονίσθηκαν από αυστηρούς—κάποτε και κακόβουλους—κριτικούς του ιστορικού, και κλόνισαν την πίστη στην αξιοπιστία του. Αλλά η πρόοδος των ιστορικών επιστημών (της ιστορίας, αρχαιολογίας, επιγραφικής κλπ.) έδειξε ότι ο Ηρόδοτος είναι ευσυνείδητος συλλέκτης του υλικού του· το καταχωρεί με σχολαστικότητα στο έργο του και όταν ακόμη ο ίδιος δεν το πιστεύει. Και η τακτική αυτή αποδείχθηκε πολύτιμη. Έτσι διασώθηκαν χρήσιμες πληροφορίες, πού, ενώ ο ίδιος τις θεωρού-σε απίστευτες («ου πιστά»), γιατί οι δικές του γνώσεις δεν τον βοηθούσαν να τις καταλάβει ή να τις εξηγήσει, σήμερα αποδείχθηκαν «πιστότατες» από τη σύγχρονη έρευνα και δυνάμωσαν την πίστη μας στο έργο του. Ενδεικτικές περιπτώσεις, όπου επαληθεύεται ο Ηρόδοτος, είναι η διήγηση του για την ιστορία των Αργείων αδελφών, του Κλεόβιδος και του Βίτωνος, η οποία επιβεβαιώθηκε από αρχαιολογικά και επιγραφικά ευρήματα. Η λεπτόλογη περιγραφή του ευπαλίνειου υδραγωγείου στη Σάμο επαληθεύθηκε ως την τελευταία της διάσταση και στο παρελθόν, αλλά και από πρόσφατες εργασίες πού συνεχίζονται ακόμη. Οι δύο λύκοι πού οδηγούν τον Αιγύπτιο ιερέα σε μια εορτή, όπως αποκάλυψε η αιγυπτιολογία, είναι δύο βοηθοί πού φορούν προσωπίδα λύκου στη λιτάνευση του θεού Όσιρι. Το σαγήνευμα (= ψάρεμα) των ανθρώπων, πού αναφέρει στο έκτο βιβλίο και πού τόσο το είχαν παλαιότερα εκμεταλλευθεί, για να αμφισβητήσουν την αξιοπιστία του Ηροδότου, νεώτερη έρευνα έδειξε πώς είναι μια παλαιά ανατολική τακτική πού την εφάρμοζαν και στο κυνήγι και στον πόλεμο. Στο τέταρτο βιβλίο διηγείται τον περίπλου της Λιβύης (= Αφρικής), πού πραγματοποίησαν Φοίνικες ναύτες με εντολή του Φαραώ Νεκώ. Ξεκίνησαν από την Ερυθρά θάλασσα, έκαναν τον γύρο της Αφρικής και έφθασαν στην Αίγυπτο από τις Ηράκλειες Στήλες (Γιβραλτάρ). Όταν ύστερα από χρόνια γύρισαν πίσω, διηγήθηκαν πώς «... περιπλώοντες την Λιβύην τον ήλιον έσχον ες τα δεξιά». Αυτό ο Ηρόδοτος το απορρίπτει χαρακτηρίζοντας το απίστευτο («ου πιστά»). Και όμως οι Φοίνικες αυτοί είχαν παρακάμψει το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος! Ακολουθώντας πορεία αντίθετη με τους θαλασσοπόρους της Αναγεννήσεως, ενώ έπλεαν προς Ν. ξαφνικά παρέκαμψαν το Ακρωτήριο και, καθώς έπλεαν πια προς Δ., βρέθηκαν με τον ήλιο στα δεξιά τους («ες τα δεξιά»)! Οπωσδήποτε η συστηματική μελέτη του έργου του Ηροδότου αποκάλυψε ορισμένες ανακρίβειες, όπως είναι η μεταμόρφωση του Ναβουχοδονόσορος σε γυναίκα με το όνομα Νίτωκρις, η αλλαγή του Μίθρα σε θεά και μερικές ακόμη. Όμως τα σφάλματα αυτά δεν βαραίνουν σε σχέση με το τόσο πλούσιο και ετερόκλητο υλικό πού συγκέντρωσε ο ιστορικός στο έργο του. Καθώς μάλιστα πολλά από τα στοιχεία του τα έπαιρνε από άλλους, δεν είναι περίεργο να παρεξήγησε κάτι ή να έπεσε θύμα των πληροφοριοδοτών του, πού κάποτε, για λόγους αστάθμητους του έλεγαν ψέματα, θα ήταν ωστόσο, υπερβολή η διαπίστωση μερικών σφαλμάτων να γενικεύεται και να αμφισβητείται η αξιοπιστία του ιστορικού στο σύνολο της. Ο Ηρόδοτος «πατέρας της ιστορίας» Επίμαχο παραμένει για τους ερευνητές το θέμα αν και κατά πόσο ο Ηρόδοτος είναι ιστορικός, με τη σημερινή έννοια της λέξεως, και αν ο παλαιός χαρακτηρισμός του Κικέρωνος, πού τον ονόμασε «πατέρα της ιστορίας», του αξίζει. Η ιδιομορφία του έργου του—πολυστρώματο και αρχαϊκό καθώς είναι — αλλά πολλές φορές και ο τρόπος με τον οποίο τον πλησίασαν οι μελετηταί του, προκάλεσαν πολλούς και διαφορετικούς χαρακτηρισμούς. Από τους αρχαίους επικριτές του, για να περιορισθούμε σε δύο, ο Κτησίας τον είπε ψεύτη και «λογοποιό», ενώ ο Πλούταρχος έγραψε ολόκληρο λίβελλο εναντίον του, οπού τον αποκάλεσε κακοήθη διαστρεβλωτή της ιστορικής αλήθειας. |
συνέχεια στο αμέσος επόμενο μύνημα...
(συνέχεια του προηγουμένου μυνήματος μου)
Όπως διαπιστώνουμε... Σε μερικά θέματα ο Ηρόδοτος θα ήταν αδύνατον να ήταν γνώστης κάποιων πραγμάτων ή και αντικειμενικός κριτής....Μέγας και αντλούμε ιστορία απο εκείνον...αλλά κάποια πράγματα θέλουν προσεκτική εξέταση... Το κομμάτι αυτό το παραθέτω διότι θα ξεκινούσε ζήτημα απο την ερώτηση του φίλου OANHSEA περί της φράσης απο το άρθρο του ΤΑΚΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ότι ο Ηρόδοτος ήταν "πατέρας του ψέματος"...και όπως και ο ίδιος ο κύριος τάκης είπε το άρθρο αυτό δέν είναι δικό του...
Το παραθέτει απο εδώ...
http://tech.pathfinder.gr/xpaths/anc-ciliz/573018.html
Τα παράπονα σας για το άριστο αυτό άρθρο στην pathfinder συγγραφική ομάδα...
Παράθεση:
|
Στα νεώτερα χρονιά, κυρίως στον προηγούμενο αιώνα, τον χαρακτήρισαν ασυνείδητο λογοκλόπο, και η αυστηρή φιλολογική και ιστορική υπερκριτική έκανε το καθετί για να βρει λάθη και ανακρίβειες στο έργο του και να του αμφισβητήσει και αυτό τον τίτλο του ιστορικού. Αυτά τα ίδια όμως χρονιά δεν έλειψαν και οι υπερασπιστές του ιστορικού. Άλλοι τον είπαν βαθυστόχαστο γνώστη και αναλυτή της ανθρώπινης μοίρας και άλλοι μεγάλο ιστορικό πού είναι βέβαιος για τον σκοπό του. Η στάση των σύγχρονων μελετητών απέναντι στον ιστορικό έχει μεταστραφεί. Δέχονται ότι ο χαρακτηρισμός του Κικέρωνος δεν είναι υπερβολικός και ότι η πατρότης της ιστορικής έρευνας ανήκει πραγματικά στον Ηρόδοτο. Σ' αυτό συνετέλεσαν οι γνώσεις πού αποκτήθηκαν με την πρόοδο των ιστορικών επιστημών, αλλά και οι ειδικές μελέτες, πού εξέτασαν το έργο του ιστορικού με διαφορετικό μάτι. Τώρα βασική προϋπόθεση θεωρείται να μην εξετάζεται το έργο του Αλικαρνασσέως ιστορικού ούτε ως καθαρό καλλιτέχνημα ούτε ως στεγνή επιστημονική ιστορία, αλλά ως μία σύνθεση πού συνενώνει αξεδιάλυτα και τα δύο αυτά στοιχεία. Έτσι κοιταγμένο ικανοποιεί και τον κοινό αναγνώστη με τη φρεσκάδα και την άνετη αφήγησή του, και τον αυστηρό ιστορικό πού έχει πολλά να συλλέξει από αυτό. Ο Ηρόδοτος στην ιστορία του δεν διηγείται μόνο τα περίεργα και τα παράξενα πού είδε και έμαθε, αλλά δίνει και συγκεκριμένο ιστορικό υλικό πού αναφέρεται στην πολιτική, πολεμική και πολιτιστική ιστορία των αρχαίων λαών. Αυτός είναι ο κύριος σκοπός, του, και ας φθάνει σ' αυτόν με κάποια λοξοδρόμηση. Κάτι πού έβλαψε πολύ τον Ηρόδοτο είναι η εσφαλμένη συνήθεια να αξιολογείται σε σχέση με τον Θουκυδίδη. Το ορθό είναι να αντιμετωπίζεται το έργο του αυτόνομο, έτσι όπως είναι, και να λαμβάνεται υπ' όψη η κληρονομιά που βρήκε και στην οποία οφείλονται τα αρχαϊκά στοιχεία του έργου του, καθώς και η κρίσιμη μεταβατική εποχή στην οποία έζησε. Τότε γίνεται φανερό πώς ο Ηρόδοτος είναι μεγάλος καλλιτέχνης του λόγου και άξιος ιστορικός. Βέβαια ο Ηρόδοτος έχει και ορισμένες βασικές αδυναμίες, όπως είναι η αναρμοδιότης του στα στρατιωτικά, η αδυναμία να ερμηνεύσει σωστά τις πολεμικές πράξεις ως αποτελέσματα πού απορρέουν από αίτια πολιτικά, οικονομικά κ.ά. Υστερεί δηλαδή ο Ηρόδοτος, όπως συνήθως τονίζεται, ακριβώς στα σημεία εκείνα, στα οποία υπερτερεί ο Θουκυδίδης και τα οποία κάνουν τον τελευταίο τον πιο μεγάλο ιστορικό του αρχαίου κόσμου. Όμως και με τις αδυναμίες αυτές ο Ηρόδοτος, για την εποχή πού επισκοπούμε παίρνει τη δεύτερη αμέσως θέση μετά τον Θουκυδίδη. Το έργο του Ηροδότου δεν γνώρισε ούτε στην αρχαιότητα ούτε στα νεώτερα χρονιά την πλατιά διάδοση πού είχε το έργο άλλων ιστορικών, κάποτε και κατώτερης αξίας. Ο Ηρόδοτος στάθηκε ο παραγνωρισμένος και αδικημένος της ιστορίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ιστορία του δεν διαβαζόταν καθόλου και ότι ο ιστορικός δεν είχε θαυμαστές και μιμητές. Και μόνο το γεγονός ότι ένα κείμενο γραμμένο σε διάλεκτο, εκτεταμένο και δύσκολο, όπως το δικό του, σώθηκε στο σύνολό του, ενώ τόσα και τόσα άλλα χάθηκαν, είναι απόδειξη πώς ο Ηρόδοτος ποτέ δεν έπαψε να διαβάζεται. Απηχήσεις από το Ηροδότειο έργο υπάρχουν ήδη στον Σοφοκλή, στον Ευριπίδη και στην Αττική κωμωδία. Το ιστορικό έπος του Χοιρίλου «Περσικά», από τον Ηρόδοτο δανείζεται το υλικό του. Από τον ίδιο ιστορικό αντλεί πολλά και ο Αριστοτέλης, για να γράψει την «Αθηναίων Πολιτεία» του και ας τον κατηγορεί συχνά. Ο Θεόπομπος στο κύριο έργο του τον μιμείται, αν και αδέξια, ενώ προηγουμένως είχε κάμει και μια επιτομή των ιστοριών του σε δυο βιβλία. Οι πάπυροι από τους ελληνιστικούς χρόνους, που σώζουν αποσπάσματα από το έργο του, μαρτυρούν για την επιβίωσή του στην εποχή αυτή. Ένας μάλιστα πάπυρος δείχνει πως τον Ιστορικό τον είχε υπομνηματίσει ο μεγάλος φιλόλογος της εποχής Αρίσταρχος. Πλατιά όμως διάδοση η ιστορία του γνωρίζει στους αυτοκρατορικούς χρόνους. Ο Διονύσιος ο Αλλικαρνασεύς μελετά επισταμένα το έργο του και μας χαρίζει, λεπτές παρατηρήσεις, ενώ ο Αρριανός και ο Λουκιανός ομολογούν απερίφραστα τον θαυμασμό τους για το ύφος του και τον μιμούνται. Στη βυζαντινή εποχή φαίνεται πώς το έργο του Ηροδότου δεν το μελετούσαν και πολύ και ίσως αυτό να οφείλεται στη γλωσσική του μορφή. Ωστόσο ο Φώτιος μας δίνει περίληψη του ηροδότειου έργου στη «Βιβλιοθήκη» του, ενώ ο Ιωάννης ο Κίνναμος, ιστορικός του 12ου αϊ. μ.Χ., τον μιμείται. Νέα διάδοση του έργου του Ηροδότου παρατηρείται στην Αναγέννηση, οπότε με τις εξερευνήσεις δημιουργείται κλίμα ανάλογο με αυτό πού χαρακτηρίζει το έργο του. Σήμερα, όπως είχαμε την ευκαιρία να τονίσουμε πολλές φορές, αναθεωρήθηκαν οι παλαιότερες αντιλήψεις για τον Αλικαρνασσέα ιστορικό και αποκαταστάθηκε η αξία του. Το πλούσιο ιστορικό υλικό για την αρχαία Ελλάδα, άλλα και για τους ανατολικούς λαούς, πού διέσωσε, πλουτίζει τις γνώσεις μας για τον αρχαίο κόσμο, πού διαφορετικά θα ήταν πολύ περιορισμένες. Το έργο του είναι το πρώτο ιστορικό σύγγραμμα στον ευρωπαϊκό χώρο με ευρύτητα στο περιεχόμενο και με πλατιά τοπικά και χρονικά όρια, πού μας δίνει ένα πανόραμα της ιστορίας και του πολιτισμού ολόκληρου του τότε γνωστού κόσμου. Από την άποψη αυτή δικαιολογημένα το έργο του τον τοποθετεί στην αρχή της ευρωπαϊκής ιστορίας και ίσως δεν είναι υπερβολή αν πούμε πώς ο Ηρόδοτος είναι ο πρώτος Ευρωπαίος Ιστορικός.. ΠΗΓΗ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ-ΤΟΜΟΣ Γ2 [σελ.438-440] |
Όπως διαπιστώνουμε... Σε μερικά θέματα ο Ηρόδοτος θα ήταν αδύνατον να ήταν γνώστης κάποιων πραγμάτων ή και αντικειμενικός κριτής....Μέγας και αντλούμε ιστορία απο εκείνον...αλλά κάποια πράγματα θέλουν προσεκτική εξέταση... Το κομμάτι αυτό το παραθέτω διότι θα ξεκινούσε ζήτημα απο την ερώτηση του φίλου OANHSEA περί της φράσης απο το άρθρο του ΤΑΚΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ότι ο Ηρόδοτος ήταν "πατέρας του ψέματος"...και όπως και ο ίδιος ο κύριος τάκης είπε το άρθρο αυτό δέν είναι δικό του...
Το παραθέτει απο εδώ...
http://tech.pathfinder.gr/xpaths/anc-ciliz/573018.html
Τα παράπονα σας για το άριστο αυτό άρθρο στην pathfinder συγγραφική ομάδα...
Συγχαρητήρια κύριε Παπαδόπουλε για ακόμα ένα αναλυτικό και επιμορφωτικό κείμενο με ορθά επιχειρήματα και ελάχιστο περιθώριο αμφιβολίας για τα γεγονότα που παρατίθενται.
Καλά ρε OANNHSEA μέσα απο ένα κείμενο 4ων σελίδων το μόνο που βρήκες να στηρίξεις τη σκουπιδολογία σου ήταν η φράση για το Ηρόδοτο?
Γνωρίζουμε την αντιπάθεια που τρέφεις για τον Τάκη και κάποιους άλλους, αλλά είναι αυτός λόγος για να λασπολογείς ότι γράφει χωρίς να προβάλεις αντικειμενικό αντίλογο ή επιχειρήματα?; Και όπως έγραψε στην αρχή(και εσκεμμένα παρέβλεψες) το άρθρο δέν είναι δικό του, απλά το παρέθεσε..οπότε ποιός ο λόγος της προσωπικής επίθεσης?
Γιά πάρε λοιπόν το κείμενο και απόδειξε μας ότι όσα γράφονται είναι σκουπίδια, να δούμε και τις δικές σου γνώσεις. Γιατί απο απειλές του στύλ "Άν πάρω αυτά που λές και τα αναλύσω μάυρο φίδι που σε έφαγε.." ξέρουν και τα παιδάκια του δημοτικού..
Ντροπή δηλαδή...
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
Δεν ξέρω κύριε Τάκη Παπαδόπουλε, τι γνώσεις έχετε, αλλά εάν πάρω μία προς μία παράγραφο το ένα λόγο κείμενο, που παραθέσατε θα αποδειχτεί στο τέλος ότι είναι ένα σκουπίδι και ΜΟΝΟ αυτό...
|
Καλά ρε OANNHSEA μέσα απο ένα κείμενο 4ων σελίδων το μόνο που βρήκες να στηρίξεις τη σκουπιδολογία σου ήταν η φράση για το Ηρόδοτο?
Γνωρίζουμε την αντιπάθεια που τρέφεις για τον Τάκη και κάποιους άλλους, αλλά είναι αυτός λόγος για να λασπολογείς ότι γράφει χωρίς να προβάλεις αντικειμενικό αντίλογο ή επιχειρήματα?; Και όπως έγραψε στην αρχή(και εσκεμμένα παρέβλεψες) το άρθρο δέν είναι δικό του, απλά το παρέθεσε..οπότε ποιός ο λόγος της προσωπικής επίθεσης?
Γιά πάρε λοιπόν το κείμενο και απόδειξε μας ότι όσα γράφονται είναι σκουπίδια, να δούμε και τις δικές σου γνώσεις. Γιατί απο απειλές του στύλ "Άν πάρω αυτά που λές και τα αναλύσω μάυρο φίδι που σε έφαγε.." ξέρουν και τα παιδάκια του δημοτικού..
Ντροπή δηλαδή...
Αγαπητέ Spiral Architect, όταν θέλω να κάνω προσωπικές επιθέσεις τις κάνω και τις πέρνουν χαμπάρι όλοι... 
Δεν έκανα λοιπόν προσωπική επίθεση στο μέλος Τάκης Παπαδόπουλος, αλλά στο κείμενο - σκουπίδι που παράθεσε.
Το τι έγραψα για τον κομιστή του κειμένου είναι προφανώς που σε πείραξε.
Είναι το ίδιο λοιπόν και για εσένα και για όλους τους υπόλοιπους που θεωρείτε το κείμενο ως το χαρακτήρισες ως άνω.
ΔΕΝ έχετε τις γνώσεις και ίσως και την κοινή λογική για να καταλάβετε ότι το κείμενο είναι γεμάτο ψέματα και ανοησίες...
Ο Ηρόδοτος δεν με πείραξε - δες πως ξεκινάει το κείμενο σκουπίδι.
Θεωρεί ΕΞΑΡΧΗΣ - καθώτι μόνο αυτό βολεύει τον ψεύτη συγγραφέα του - ότι ο Ηρόδοτος είναι παραμυθάς!!! Τέρμα, τελείωσε, ο Ηρόδοτος είναι παραμυθάς, δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε και άρα μπορούμε να γράψουμε ότι θέλουμε από εδώ και πέρα....
Από την αρχή μπορείς να καταλάβεις την σαπίλα του κειμένου...
Το πιο παράξενο είναι όμως ότι ενώ εσύ Spiral Architect, χτυπιόσουν για τον αρχαίο πολιτισμό σε άλλα θέματα, η παρουσίαση του Ηροδότου ως ψεύτη και παραμυθά δεν σε ενόχλησε καθόλου.... (?????)
Δεν έκανα λοιπόν προσωπική επίθεση στο μέλος Τάκης Παπαδόπουλος, αλλά στο κείμενο - σκουπίδι που παράθεσε.Το τι έγραψα για τον κομιστή του κειμένου είναι προφανώς που σε πείραξε.
Παράθεση:
| Συγχαρητήρια κύριε Παπαδόπουλε για ακόμα ένα αναλυτικό και επιμορφωτικό κείμενο με ορθά επιχειρήματα και ελάχιστο περιθώριο αμφιβολίας για τα γεγονότα που παρατίθενται. |
Είναι το ίδιο λοιπόν και για εσένα και για όλους τους υπόλοιπους που θεωρείτε το κείμενο ως το χαρακτήρισες ως άνω.
ΔΕΝ έχετε τις γνώσεις και ίσως και την κοινή λογική για να καταλάβετε ότι το κείμενο είναι γεμάτο ψέματα και ανοησίες...
Ο Ηρόδοτος δεν με πείραξε - δες πως ξεκινάει το κείμενο σκουπίδι.
Θεωρεί ΕΞΑΡΧΗΣ - καθώτι μόνο αυτό βολεύει τον ψεύτη συγγραφέα του - ότι ο Ηρόδοτος είναι παραμυθάς!!! Τέρμα, τελείωσε, ο Ηρόδοτος είναι παραμυθάς, δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε και άρα μπορούμε να γράψουμε ότι θέλουμε από εδώ και πέρα....
Από την αρχή μπορείς να καταλάβεις την σαπίλα του κειμένου...
Το πιο παράξενο είναι όμως ότι ενώ εσύ Spiral Architect, χτυπιόσουν για τον αρχαίο πολιτισμό σε άλλα θέματα, η παρουσίαση του Ηροδότου ως ψεύτη και παραμυθά δεν σε ενόχλησε καθόλου.... (?????)
OANNHSEA κάνε έναν κόπο και διάβασε τα 2 κείμενα που παρέθεσα για να μήν αρχίσει πάλι ανόητος καυγάς... Διάβασε το και θα καταλάβεις...
Το ζητούμενο εδώ είναι οι αιγυπτιακές πυραμίδες και το άρθρο αξιόλογο..Διάβασε και δές γιατί ο αρθρογράφος χρησιμοποίησε τον "όρο" πατέρας του ψέματος που δέν είναι και δικός του...
Το ζητούμενο εδώ είναι οι αιγυπτιακές πυραμίδες και το άρθρο αξιόλογο..Διάβασε και δές γιατί ο αρθρογράφος χρησιμοποίησε τον "όρο" πατέρας του ψέματος που δέν είναι και δικός του...
Παράθεση:
| ο Ηρόδοτος που είχε συμμετάσχει στις μυστηριακές σχολές της Αιγύπτου είχε ορκιστεί να αποκρύψει την αληθινή φύση της πυραμίδας και είναι πολύ πιο πιθανό να υιοθέτησε στη διήγησή του μία φανταστική ιστορία σχετικά με το μνημείο, που εκείνη την εποχή κυκλοφορούσε ανάμεσα στον λαό. |
Πηγή για αυτό που παρούσιαζεται ως αδιαμφησβήτητο γεγονος απο τον συγγραφέα του άρθρου, υπάρχει;
Παράθεση:
|
Το δεύτερο στοιχείο που κλήθηκε για να τεκμηριώσει την παραδοσιακή χρονολόγηση της πυραμίδας είναι η ύπαρξη μιας ζωγραφισμένης ιερογλυφικής επιγραφής που βρέθηκε στον θάλαμο αποσυμπίεσης επάνω από τον θάλαμο του Βασιλιά, η οποία περιλαμβάνει το όνομα του Φαραώ Χέοπα. Θεωρείται ότι ανακαλύφθηκε το 1837 από τον συνταγματάρχη Richard Howard Vyse, όταν προσπάθησε με βία να φτάσει στους θαλάμους αυτούς χρησιμοποιώντας εκρηκτικά μέσα. Αλλά υπάρχουν ενδείξεις που συνηγορούν στο ότι η επιγραφή αυτή δεν είναι αυθεντική. Την εποχή που ο Howard Vyse ξεκίνησε την αποστολή του για να ανακαλύψει θαλάμους πάνω από τον θάλαμο του Βασιλιά, η άδεια ανασκαφών που είχε από τις αιγυπτιακές αρχές, καθώς και η οικονομική του στήριξη κόντευαν να εξαντληθούν. Ήταν απαραίτητο γι' αυτόν να κάνει μία μεγάλη ανακάλυψη όσο το δυνατόν συντομότερα ώστε να συνεχίσει τις έρευνές του. Ήλπιζε πως η περιοχή πάνω από τον θάλαμο Davison (ο πρώτος θάλαμο αποσυμπίεσης που ανακαλύφθηκε από τον Nathaniel Davison το 1765) θα περιείχε ένα μεγάλο κρυμμένο δωμάτιο ή μια κρύπτη και απογοητεύτηκε όταν έφερε στο φως απλά ακόμα έναν θάλαμο αποσυμπίεσης, που απείχε πολύ από την δραματική ανακάλυψη που χρειαζόταν. Μόλις πριν από δύο μήνες, ο ανταγωνιστής του, ο ιταλός ερευνητής Captain Caviglia, είχε συνταράξει τους κύκλους των αρχαιολόγων με το εύρημά του, που ήταν μια πλούσια πηγή επιγραφών σε κάποιους τάφους κοντά στη μεγάλη πυραμίδα. Αυτή η πηγή επιγραφών είχε τη μορφή ιερογλυφικών που είχαν ζωγραφιστεί με κόκκινη μπογιά και είχαν χρησιμοποιηθεί από τους κατασκευαστές του Παλαιού Βασιλείου ως οδηγίες για το που θα έπρεπε να τοποθετηθούν οι ογκόλιθοι. Κάποιοι σύγχρονοι ερευνητές υποπτεύονται σήμερα πως στην μάχη για το ποιος θα επικρατήσει ανάμεσα στους αρχαιολόγους της τότε εποχής, ο Howard Vyse προσπάθησε να επισκιάσει τη φήμη του Caviglia και να ανανεώσει την υποστήριξη που χρειαζόταν για τις έρευνές του, με μία παρόμοια αλλά πολύ πιο εντυπωσιακή 'ανακάλυψη', κατασκευάζοντας μία απομίμηση αυτών των επιγραφών μέσα στην ίδια τη μεγάλη πυραμίδα. Η σχεδίαση τέτοιων επιγραφών ήταν σχετικά εύκολη, εφόσον οι Άραβες ακόμα χρησιμοποιούσαν την κόκκινη ώχρα, που ονομάζεται 'moghrah' και που δεν διαφέρει καθόλου από την αρχαία. |
http://doernenburg.alien.de/alterna...ide/pyr03_e.php
Διαβάστε εδώ και στις ακόλουθες σελίδες για αυτο το θέμα...
But there are clear signs, that the inscriptions COULD not be fakes, even in the first report by Perring. On the same table where "Chufu" can be found (table VII, "North Side") we find the cartouche shown on the left (90° turned). This is clearly the end of a Chufu - vanishing behind the heavy floor blocks. Those and other inscriptions can be traced into the cracks and joints of the walls, they are written in places where no faker of the world could write. The only way to put the inscriptions there would be by lifting the up to 70 t heavy floor blocks, scribbling the fakes and putting the blocks back into position - impossible!
Γενικως, άλλες πηγές με την αντίθετη άποψη για το θέμα, στα παρακάτω λινκ:
http://doernenburg.alien.de/RDV/RDV00_e.php
http://www.antiquityofman.com/
http://www.hallofmaat.com/modules.php?name=Topics
Παράθεση:
| OANNHSEA κάνε έναν κόπο και διάβασε τα 2 κείμενα που παρέθεσα για να μήν αρχίσει πάλι ανόητος καυγάς... Διάβασε το και θα καταλάβεις... |
Ierofantis,
Δεν είμαι πιτσιρίκι για να μην ξέρω τι γράφει ο κάθε συγγραφέας ή καλύτερα που προσπαθεί να το "πάει"...
Έχουμε λοιπόν ένα κείμενο που από την αρχή ουσιαστικά πετάει έξω τις μέχρι τώρα γνώσεις μας (τις οποίες εμείς θεωρούμε ως αληθείς) και στην συνέχεια τις αντικαθιστά με δικές του.
Ουσιαστικά αυτό που κάνει είναι να γράφει με μία συγκεκριμένη μέθοδο - αυτή του προσηλυτισμού.
Για αυτό είμαι πέραν του επικριτικός για αυτό το κείμενο...
Μία ο Ηρόδοτος λοιπόν και άμα βρω χρόνο και κάθε παράγραφος του κειμένου...
ΥΓ. Ποτέ δεν προσπαθώ να δημιουργήσω ένταση, αλλά να θέσω την λογική σκέψη. Λογική σκέψη πέρα από κάθε πιστεύω και κάθε πόθο...
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
Αγαπητέ Spiral Architect, όταν θέλω να κάνω προσωπικές επιθέσεις τις κάνω και τις πέρνουν χαμπάρι όλοι...
Δεν έκανα λοιπόν προσωπική επίθεση στο μέλος Τάκης Παπαδόπουλος, αλλά στο κείμενο - σκουπίδι που παράθεσε. |
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
Δεν ξέρω κύριε Τάκη Παπαδόπουλε, τι γνώσεις έχετε, αλλά εάν πάρω μία προς μία παράγραφο το ένα λόγο κείμενο, που παραθέσατε θα αποδειχτεί στο τέλος ότι είναι ένα σκουπίδι και ΜΟΝΟ αυτό...
|
Όταν αναφέρεις το όνομα κάποιου, απευθύνεσαι σε πρώτο πρόσωπο και κατακρίνεις μια γνώμη που παραθέτει ο ίδιος(ακόμα και άν δέν ειναι κάν δική του)..πόσο ποιό προσωπικό μπορεί να γίνει? Πρέπει να τον βρίσεις κατάμουτρα δηλαδή?
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
Το τι έγραψα για τον κομιστή του κειμένου είναι προφανώς που σε πείραξε.
Είναι το ίδιο λοιπόν και για εσένα και για όλους τους υπόλοιπους που θεωρείτε το κείμενο ως το χαρακτήρισες ως άνω. ΔΕΝ έχετε τις γνώσεις και ίσως και την κοινή λογική για να καταλάβετε ότι το κείμενο είναι γεμάτο ψέματα και ανοησίες... |
Και έχεις τις γνώσεις εσύ ώς διδάκτορ Ιστορίας,αρχαιολογιάς και επιστημονικών ερευνών? Και τις εκφράζεις με αναμφισβήτητα επιχειρήματα του τύπου
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
αλλά εάν πάρω μία προς μία παράγραφο το ένα λόγο κείμενο, που παραθέσατε θα αποδειχτεί στο τέλος ότι είναι ένα σκουπίδι και ΜΟΝΟ αυτό.
|
Πίσω απο την κάλυψη του internet ο καθένας άσχετος μπορεί να το παίξει επιστήμονας, και δυστυχώς εσύ έχεις περάσει στο επόμενο επίπεδο, να μας το παίζεις Μέγας Διδάκτορ-Φιλόσοφος. Μόνο Ζούπερμαν δεν έχεις γίνει ακόμα..
Για να τελειώνουμε λοιπόν, εγώ προσωπικά ώς ένας ταπεινός αναγνώστης βασίζομαι στη λογική των επιχειρημάτων αυτού του κειμένου, που έρχονται να συμπληρώσουν τα κενά των εώς τώρα Εγυπτιολογικών θεωριών που αναζητούσαν την απάντηση σε πολύ σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τις πυραμίδες και την Σφίγγα, και με καλύπτουν κατά ένα μεγάλο ποσοστό. Μέχρι να αποδειχθούν ή να καταριφθούν απο μία λογικότερη θεωρία.
Εσύ παρουσιάζεσαι ώς ειδήμων-παντογνώστης, και χωρίς να παρουσιάσεις ούτε ένα επιχείρημα καταρίπτεις τη θεωρία ώς Σκουπίδι. και σάν να μή φτάνει μόνο αυτό, προβαίνεις σε γενικούς χαρακτηρισμούς όπου όλοι εκτός απο σένα είμαστε άσχετοι, παράλογοι ημιμαθείς κτλ
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
ΔΕΝ έχετε τις γνώσεις και ίσως και την κοινή λογική για να καταλάβετε ότι το κείμενο είναι γεμάτο ψέματα και ανοησίες...
|
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
Ο Ηρόδοτος δεν με πείραξε - δες πως ξεκινάει το κείμενο σκουπίδι.
Θεωρεί ΕΞΑΡΧΗΣ - καθώτι μόνο αυτό βολεύει τον ψεύτη συγγραφέα του - ότι ο Ηρόδοτος είναι παραμυθάς!!! Τέρμα, τελείωσε, ο Ηρόδοτος είναι παραμυθάς, δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε και άρα μπορούμε να γράψουμε ότι θέλουμε από εδώ και πέρα.... Από την αρχή μπορείς να καταλάβεις την σαπίλα του κειμένου... Το πιο παράξενο είναι όμως ότι ενώ εσύ Spiral Architect, χτυπιόσουν για τον αρχαίο πολιτισμό σε άλλα θέματα, η παρουσίαση του Ηροδότου ως ψεύτη και παραμυθά δεν σε ενόχλησε καθόλου.... (?????) |
Απο τα λεγόμενα σου είναι ξεκάθαρο ότι χρησιμοποιείς μια φράση απόλυτα για να διμιουργήσεις αυτομάτως συναισθηματική φόρτιση και αντίλογο εναντίον ολόκληρου του κειμένου(και του συγγραφέα) που βασίζεται σε επιστημονικές γνώσεις και επιχειρήματα.
Όχι δέν με πείραξε η παρουσίαση του Ηρόδοτου ώς Πατέρα του Ψέματος, γιατί δέν έχω τον φανατισμένο δογματισμό που θεωρεί κάθε γνώμη Απόλυτη και πέραν πάσας αμφιβολίας.
Μπορεί όντως ο Ηρόδοτος να έγραψε κάποιες ανακρίβειες ή κάποια ψέματα μέσα στις τόσες του αλήθειες, και αυτό για να εξυπηρετήσει κάποιο συγκεκριμένο σκοπό.
Θα πρέπει συμφωνα με τη δική σου λογική να καταδικάσουμε όλο το έργο του απο μία πράξη?
Η μήπως ο Ηρόδοτος ήταν ένας αρχαίος Πάπας, είχε δηλαδή το αλάθητο και το αναμάρτητο, οπότε αποκλείεται να διαστρέβλωσε ένα κομμάτι της ιστορίας για να υπηρετήσει κάποιο σκοπό, ή απλά να έκανε λάθος?(βλέπε μυνήματα Ιεροφάντη).
Καθόλου παράξενη λοιπόν η αντίδραση μου γιατί δέν είμαι δογματισμένος, και καθόλου παράξενη ή αντίδραση σου γιατί είσαι δογματισμένος, και το δείχνεις σε όλα σου τα μυνήματα.
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
ΥΓ. Ποτέ δεν προσπαθώ να δημιουργήσω ένταση, αλλά να θέσω την λογική σκέψη. Λογική σκέψη πέρα από κάθε πιστεύω και κάθε πόθο...
|
Εσύ να διμιουργήσεις εντάσεις??Είναι δυνατόν??
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
Θεωρεί ΕΞΑΡΧΗΣ - καθώτι μόνο αυτό βολεύει τον ψεύτη συγγραφέα του..
Από την αρχή μπορείς να καταλάβεις την σαπίλα του κειμένου... όταν θέλω να κάνω προσωπικές επιθέσεις τις κάνω και τις πέρνουν χαμπάρι όλοι... ΔΕΝ έχετε τις γνώσεις και ίσως και την κοινή λογική για να καταλάβετε ότι το κείμενο είναι γεμάτο ψέματα και ανοησίες... Δεν είμαι πιτσιρίκι για να μην ξέρω τι γράφει ο κάθε συγγραφέας ή καλύτερα που προσπαθεί να το "πάει"... το ένα λόγο κείμενο, που παραθέσατε θα αποδειχτεί στο τέλος ότι είναι ένα σκουπίδι και ΜΟΝΟ αυτό... |
Τα λες και τα πιστέυεις?
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Sceptic από το νήμα " Άτλαντες εναντίον Ελλήνων", μήνυμα 13
"...Ο ιερεύς λοιπόν του είπε: "Δεν υπάρχει λόγος να μη το κάμω, Σόλων, αλλά uα σου τα είπω και προς χάριν σου και χάριν της πόλεώς σας, προ πάντων όμως προς χάριν της θεάς, η οποία και την ιδικήν σας και την ιδικήν μας χώραν επροστάτευσε και ανέθρεψε και εμόρφωσε, την ιδικήν σας χίλια χρόνια πρωτύτερα, αφού επήρε το σπέρμα διά σας από την γην και τον Ήφαιστον και αργότερα την ιδικήν μας.
Εις τα ιερά μας βιβλία είναι γραμμένο, ότι η διοργάνωσις πόλεως εδώ έγινε προ οκτώ χιλιάδων ετών. Θα σου διηγηθώ λοιπόν με λίγα λόγια διά τους νόμους που είχαν και διά το πλέον ωραιότερον που έκαμαν οι προ εννέα χιλιάδων ετών συμπολίται σου, άλλοτε, όταν θα έχωμεν ευκαιρίαν, Θα είπωμεν τας λεπτομερείας δι' όλα αυτά αφού θα έχωμεν εμπρός μας τα ίδια τα κείμενα...." |
Πόσο κακό, αφελές ή βρώμικο είναι, να επιλέγουμε τμήματα κειμένων που απαξιώνουν ό,τι το ελληνικό και να αγνούμε τέτοιες αναφορές όπως η πιό πάνω, που ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ το πού και πότε, όπως και το πώς, σε ό,τι αφορά στην παρουσία των Ελλήνων μέσα στην ιστορία του πλανήτη μας...
Επισκεφθείτε το νήμα και διαβάστε την δημοσίευση.
Ο Σκεπτικός έχει κάνει καλή δουλειά.
_____
Φίλε OANNHSEA γιατό τόσο μίσος εναντίον μου;
Δείχνεις ότι μάλλον έχεις παρωπίδες σε πολλά θέματα.
Δεν δίδεις σημασία σε ό,τι αντίκειται στις θέσεις σου και αυθαίρετα απαξιώνεις τους πάντες και τα πάντα.
Μιά λοιπόν και είσαι υπέρμαχος της προέλευσης της Ελληνικής Αλφαβήτου από τους Φοίνικες, αποδεχόμενος κατά λέξιν την ρήση του Ηροδότου στο σημείο αυτό, απορρίπτων την προσγειωμένη και όχι απαξιωτική ερμηνεία που δόθηκε στον χαρακτηρισμό του ως "παραμυθά", εξήγησέ μας πώς κρίνεις την αναφορά αυτή, που ταυτίζεται με τις θέσεις του άρθρου που παρέθεσα ως προς το "τράβηγμα" του χρόνου σε μερικά γεγονότα κατά μία δεκάδα χιλιετιών τουλάχιστον, αποκλείοντας έτσι πανηγυρικά όλες αυτές τις βλακείες περί "φοινικικής" επίδρασης στα Ελληνικά Τεκταινόμενα...
Ούτε λίγο ούτε πολύ, από τα κείμενα αυτά διαφαίνεται ότι οι Έλληνες όργωναν τις θάλασσες πριν υπάρξει υποψία έστω από τον Φοινικικό λαό, που κατά τα φαινόμενα, μάλλον κρητική ρίζα είχαν.
Μου θυμίζεις τοιυς Ιεροεξεταστές του Γαλιλαίου, όπως και τον ευφυή επιστήμονα της Βασιλικής Εταιρείας Επιστημόνων της Βρετανίας, που έλεγε - με την εμφάνιση στο προσκήνιο του αυτοκινήτου και του σιδηροδρόμου - ότι ο άνθρωπος δεν αντέχει σε ταχύτητες πάνω από 25 χιλ/ώρα...
Με λίγα λόγια, σε ταυτίζω με το "επιστημονικό" εσαεί κατεστημένο, που φοβάται και καταπολεμά κάθε αλλαγή στα ήδη "αποδεκτά"... -
Ποιός είναι τυφλός ή - στην χειρότερη περίπτωση - εθελοτυφλεί;
Αναγκάζομαι παρά την επιθυμία μου να πιθανολογήσω πως κάτι ύποπτο συμβαίνει τελικά με σένα και δεν διστάζω να το πω δημόσια.
Διευκρινίζω:
Η υποψία μου αυτή δεν πηγάζει από την αντίθετη άποψή σου. Όχι. Έχεις το αναφαίρετο δικαίωμα να ακολουθείς τον δικό σου τρόπο σκέψης και τοποθέτησης, ανεξάρτητα από το από ποιούς και πόσους αυτός γίνεται αποδεκτός, μιά και εδώ είναι δημόσιο βήμα.
Το ίδιο αναφαίρετο δικαίωμα έχουν όλοι. ΟΛΟΙ. Έλληνες και ξένοι.
Πηγάζει όμως από τον ανοίκειο, προσβλητικό και υβριστικό τρόπο που αναίτια μεταχειρίζεσαι στις αναφορές σου σε μένα και σε όποιους έχουν αντίθετη θέση από την δική σου.
Εύχομαι από βάθους καρδίας να έχω παρανοήσει και να κάνω λάθος.
Παράθεση:
| Πόσο κακό, αφελές ή βρώμικο είναι, να επιλέγουμε τμήματα κειμένων που απαξιώνουν ό,τι το ελληνικό και να αγνούμε τέτοιες αναφορές όπως η πιό πάνω, που ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ το πού και πότε, όπως και το πώς, σε ό,τι αφορά στην παρουσία των Ελλήνων μέσα στην ιστορία του πλανήτη μας... |
Πώς μια πρόταση από μια ιστοριά αμφιβολου ακριβειας και σκοπου αποδεικνύει ο,τιδήποτε;
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Ηλιας
Πώς μια πρόταση από μια ιστοριά αμφιβολου ακριβειας και σκοπου αποδεικνύει ο,τιδήποτε;
|
Κάνε φίλε μου τον κόπο να δοαβάσεις στο νήμα Άτλαντες εναντίον Ελλήνων, όλο το άρθρο του Skeptic, όπου γίνεται πλήρης αναφορά στο κείμενο του Τιμαίου και σύγκρινέ το με ΜΙΑ και μόνη πρόταση στην οποία ο Ηρόδοτος αναφέρεται στους Φοίνικες, όπως επίσης διάβασε και το τι λεγόταν και γιατί για τον Ηρόδοτο, όπως και τις πιθανότητες να είχε κάνει ηθελημένη λανθασμένη αναφορά...
Έχουν παρατεθεί επί του συγκεκριμένου ένθεν κακείθεν ικανά στοιχεία το τελευταίο εικοσιτετράωρο εδώ για να συναγάγεις γνώμη.
Από την άλλη, γιατί το εκτενές κείμενο του Πλάτωνα είναι αμφιβόλου ακριβείας, ενώ του Ηροδότου μία φράση όλη κι όλη είναι αξιόπιστη, όταν αφ΄εαυτής επιδέχεται διττής ερμηνείας, ούσα ασαφής;
Spiral...
Κάποιος στον οποίο το έχω κάνει, διαβάζει το φόρουμ...
Δεν είναι αναγκαίο:
Βλέπεις μετά από τόσα χρόνια είμαι σχεδόν σίγουρος για τις απόψεις μου, για ένα και μόνο λόγο: ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ και όχι στις προτιμήσεις μου ή στα πιστεύω μου ή στα ψυχολογικά μου...
Μέχρι στιγμής σε ελάχιστες περιπτώσεις έχω βγει λάθος...
Όσο για τις πυραμίδες...
Είναι ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια στο πάνθεον των "μυστηρίων"...
Για αυτό και μπορώ να είμαι σίγουρος για κάποια πράγματα...
Όχι και όμως και Ζούπερμαν... Darkuin duck παρακαλώ...
Το οποίο όμως δεν μπορείς να ελέγξεις...
Αλήθεια για τα νεκρικά πλοία του Χέωπος μιλάει κάπου το κείμενο;;;
Άσε που δεν έχεις διαβάσει προσεκτικά και δεν έχεις χρησιμοποιήσει ΟΛΗ την λογική σου...
Νάτα αρχίσαμε....
Προφανώς τα ψέματα είναι στα σημεία που μας βολεύουν και όχι κάπου αλλού όπως π.χ. οι Θερμοπύλες...
Η πιο μεγάλη πλάκα όμως ότι λίγες γραμμές πιο πάνω γράφεις ότι εγώ είναι αυτός που καταφέρεται ενάντια στο κείμενο...
Όσο για επιστημονικές αποδείξεις - άστο καλύτερα. Όλοι οι απατεώνες βασίζουν πιο τα ψέματα τους σε "επιστημονικές αποδείξεις". Πρέπει να είσαι σε θέση να καταλάβεις τα ψέματα τους.
Στο ξαναγράφω: η αρχή και μόνο σε κάνει να υποπτεύεσαι... Η αρχή (και ύστερα ολόκληρο το κείμενο) ανάγεται σε προσηλυτιστικό στηλ γραφής. Γιατί ο "επιστήμονας" να διαλέξει αυτού του στηλ την γραφή;
Ναι....
Γιατί όμως δεν έκανε λάθος στην χρονολογία που πήρε από τους Αιγυπτίους;
Ή μήπως αυτή είναι σωστή και όλα τα άλλα είναι αλήθεια;
Να αρχίσουμε να τα γράφουμε ένα προς ένα τα "λάθη του";;;
Έχεις καλό χιούμορ ή έχεις το γνώθι σε εαυτόν....
Τσου...
Το γράφω γιατί το ΞΕΡΩ.
Τίποτα προσωπικό - το ξαναγράφω, αλλά:
""Κρετίνοι, αϊ στο διάλο"";;;;
Τσου...
Είναι θέματα τα οποία τα έχω ερευνήσει (ερευνώ), εδώ και πολλά χρόνια και ξέρω ποιοί γράφουν την αλήθεια και ποιοί γράφουν ψέματα - όπως και τα περισσότερα από τα ψέμματα των απατεώνων για τις πυραμίδες...
Εάν εσείς ξεκινήσατε τώρα, δεν σας φταίω εγώ...
Μήπως τελικά η παρωπίδα των περισσοτέρων ονομάζεται "ελληνικός αρχαίος πολιτισμός";;;
Ευχαριστώ θερμά...
Όμως ξέρεις κάτι;
Τα παραμύθια για την Ατλαντίδα τα ακούω εδώ και 20 χρόνια.
Τα παραμύθια για την Ατλαντίδα τα γράφουν εδώ και 120 χρόνια...
Οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι τόσο ραγδαίες που, με την μέθοδο της απόδειξης, όλο το "επιστημονικό κατεστημένο" έχει άρει τις απόψεις του για πολλά...
Όμως τα παραμύθια παραμένουν τα ίδια, απαραλάχτα και αναλείωτα και οι πιστεύοντες τα ψέματα τους, γράφουν τα ίδια και τα ίδια...
Απλό:
α) γιατί ο Πλάτωνας ήταν κυρίως φιλόσοφος και όχι ιστορικός όπως ο Ηρόδοτος.
β) γιατί τεράστια κομμάτια από τις ιστορίες (ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ) του Ηροδότου έχουν αποδειχτεί, αλλά τίποτα από τον Πλάτωνα.
γ) γιατί και άλλοι έχουν αναλύσει τον Τιμαίο και άλλα κείμενα του Ηροδότου και έχουν φτάσει σε αναλύσεις, από απλές φιλοσοφικές αναλύσεις και θέσεις, μέχρι "συγκαλημμένες" αναλύσεις πυρηνικών θέσεων και κατασκευής πυρηνικών εργαστασίων σύντηξης!!! (Δεν κάνω πλάκα, τα έχω διαβάσει...)
Όπως έγραψα όμως για να κάνεις επιστημονική ανάλυση θα πρέπει να πάρεις πρόταση προς πρόταση το κάθε κείμενο και να το αναλύσεις.
ΠΟΤΕ κανείς από εσάς τους πιστεύεοντες δεν το έχει πράξει αυτό.
Αρκίστε να πιστεύεται ότι οι γράφουν οι κάθε λογής "επιστήμονες" παραμυθάδες...
ΛΟΙΠΟΝ...
Έχετε τα κότσια και τις γνώσεις να το κάνουμε αυτό, ΜΑΚΡΙΑ από την παραμυθολογία;
Ρίχνω το γάντι... Αναμένω απάντηση και όχι παραμύθια ή φιλοσοφίες...
Παράθεση:
| Πρέπει να τον βρίσεις κατάμουτρα δηλαδή? |
Κάποιος στον οποίο το έχω κάνει, διαβάζει το φόρουμ...
Παράθεση:
| Πίσω απο την κάλυψη του internet ο καθένας άσχετος μπορεί να το παίξει επιστήμονας, και δυστυχώς εσύ έχεις περάσει στο επόμενο επίπεδο, να μας το παίζεις Μέγας Διδάκτορ-Φιλόσοφος. Μόνο Ζούπερμαν δεν έχεις γίνει ακόμα.. |
Δεν είναι αναγκαίο:
Βλέπεις μετά από τόσα χρόνια είμαι σχεδόν σίγουρος για τις απόψεις μου, για ένα και μόνο λόγο: ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ και όχι στις προτιμήσεις μου ή στα πιστεύω μου ή στα ψυχολογικά μου...
Μέχρι στιγμής σε ελάχιστες περιπτώσεις έχω βγει λάθος...
Όσο για τις πυραμίδες...
Είναι ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια στο πάνθεον των "μυστηρίων"...
Για αυτό και μπορώ να είμαι σίγουρος για κάποια πράγματα...
Όχι και όμως και Ζούπερμαν... Darkuin duck παρακαλώ...
Παράθεση:
| Για να τελειώνουμε λοιπόν, εγώ προσωπικά ώς ένας ταπεινός αναγνώστης βασίζομαι στη λογική των επιχειρημάτων αυτού του κειμένου |
Το οποίο όμως δεν μπορείς να ελέγξεις...
Αλήθεια για τα νεκρικά πλοία του Χέωπος μιλάει κάπου το κείμενο;;;
Άσε που δεν έχεις διαβάσει προσεκτικά και δεν έχεις χρησιμοποιήσει ΟΛΗ την λογική σου...
Παράθεση:
| Μπορεί όντως ο Ηρόδοτος να έγραψε κάποιες ανακρίβειες ή κάποια ψέματα μέσα στις τόσες του αλήθειες, και αυτό για να εξυπηρετήσει κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. |
Νάτα αρχίσαμε....
Προφανώς τα ψέματα είναι στα σημεία που μας βολεύουν και όχι κάπου αλλού όπως π.χ. οι Θερμοπύλες...
Η πιο μεγάλη πλάκα όμως ότι λίγες γραμμές πιο πάνω γράφεις ότι εγώ είναι αυτός που καταφέρεται ενάντια στο κείμενο...
Όσο για επιστημονικές αποδείξεις - άστο καλύτερα. Όλοι οι απατεώνες βασίζουν πιο τα ψέματα τους σε "επιστημονικές αποδείξεις". Πρέπει να είσαι σε θέση να καταλάβεις τα ψέματα τους.
Στο ξαναγράφω: η αρχή και μόνο σε κάνει να υποπτεύεσαι... Η αρχή (και ύστερα ολόκληρο το κείμενο) ανάγεται σε προσηλυτιστικό στηλ γραφής. Γιατί ο "επιστήμονας" να διαλέξει αυτού του στηλ την γραφή;
Παράθεση:
| Η μήπως ο Ηρόδοτος ήταν ένας αρχαίος Πάπας, είχε δηλαδή το αλάθητο και το αναμάρτητο, οπότε αποκλείεται να διαστρέβλωσε ένα κομμάτι της ιστορίας για να υπηρετήσει κάποιο σκοπό, ή απλά να έκανε λάθος? |
Ναι....
Γιατί όμως δεν έκανε λάθος στην χρονολογία που πήρε από τους Αιγυπτίους;
Ή μήπως αυτή είναι σωστή και όλα τα άλλα είναι αλήθεια;
Να αρχίσουμε να τα γράφουμε ένα προς ένα τα "λάθη του";;;
Παράθεση:
| Καθόλου παράξενη λοιπόν η αντίδραση μου γιατί δέν είμαι δογματισμένος, και καθόλου παράξενη ή αντίδραση σου γιατί είσαι δογματισμένος, και το δείχνεις σε όλα σου τα μυνήματα. |
Έχεις καλό χιούμορ ή έχεις το γνώθι σε εαυτόν....
Παράθεση:
| Τα λες και τα πιστέυεις? |
Τσου...
Το γράφω γιατί το ΞΕΡΩ.
Παράθεση:
| Φίλε OANNHSEA γιατό τόσο μίσος εναντίον μου; |
Τίποτα προσωπικό - το ξαναγράφω, αλλά:
""Κρετίνοι, αϊ στο διάλο"";;;;
Παράθεση:
| Δείχνεις ότι μάλλον έχεις παρωπίδες σε πολλά θέματα. |
Τσου...
Είναι θέματα τα οποία τα έχω ερευνήσει (ερευνώ), εδώ και πολλά χρόνια και ξέρω ποιοί γράφουν την αλήθεια και ποιοί γράφουν ψέματα - όπως και τα περισσότερα από τα ψέμματα των απατεώνων για τις πυραμίδες...
Εάν εσείς ξεκινήσατε τώρα, δεν σας φταίω εγώ...
Μήπως τελικά η παρωπίδα των περισσοτέρων ονομάζεται "ελληνικός αρχαίος πολιτισμός";;;
Παράθεση:
| Με λίγα λόγια, σε ταυτίζω με το "επιστημονικό" εσαεί κατεστημένο, που φοβάται και καταπολεμά κάθε αλλαγή στα ήδη "αποδεκτά"... - |
Ευχαριστώ θερμά...
Όμως ξέρεις κάτι;
Τα παραμύθια για την Ατλαντίδα τα ακούω εδώ και 20 χρόνια.
Τα παραμύθια για την Ατλαντίδα τα γράφουν εδώ και 120 χρόνια...
Οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι τόσο ραγδαίες που, με την μέθοδο της απόδειξης, όλο το "επιστημονικό κατεστημένο" έχει άρει τις απόψεις του για πολλά...
Όμως τα παραμύθια παραμένουν τα ίδια, απαραλάχτα και αναλείωτα και οι πιστεύοντες τα ψέματα τους, γράφουν τα ίδια και τα ίδια...
Παράθεση:
| Από την άλλη, γιατί το εκτενές κείμενο του Πλάτωνα είναι αμφιβόλου ακριβείας, ενώ του Ηροδότου μία φράση όλη κι όλη είναι αξιόπιστη, όταν αφ΄εαυτής επιδέχεται διττής ερμηνείας, ούσα ασαφής; |
Απλό:
α) γιατί ο Πλάτωνας ήταν κυρίως φιλόσοφος και όχι ιστορικός όπως ο Ηρόδοτος.
β) γιατί τεράστια κομμάτια από τις ιστορίες (ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ) του Ηροδότου έχουν αποδειχτεί, αλλά τίποτα από τον Πλάτωνα.
γ) γιατί και άλλοι έχουν αναλύσει τον Τιμαίο και άλλα κείμενα του Ηροδότου και έχουν φτάσει σε αναλύσεις, από απλές φιλοσοφικές αναλύσεις και θέσεις, μέχρι "συγκαλημμένες" αναλύσεις πυρηνικών θέσεων και κατασκευής πυρηνικών εργαστασίων σύντηξης!!! (Δεν κάνω πλάκα, τα έχω διαβάσει...)
Όπως έγραψα όμως για να κάνεις επιστημονική ανάλυση θα πρέπει να πάρεις πρόταση προς πρόταση το κάθε κείμενο και να το αναλύσεις.
ΠΟΤΕ κανείς από εσάς τους πιστεύεοντες δεν το έχει πράξει αυτό.
Αρκίστε να πιστεύεται ότι οι γράφουν οι κάθε λογής "επιστήμονες" παραμυθάδες...
ΛΟΙΠΟΝ...
Έχετε τα κότσια και τις γνώσεις να το κάνουμε αυτό, ΜΑΚΡΙΑ από την παραμυθολογία;
Ρίχνω το γάντι... Αναμένω απάντηση και όχι παραμύθια ή φιλοσοφίες...
Νομίζω ότι έχετε μπεί σε μια διαδικασία που δεν οδηγεί πουθενά, σε ένα forum δεν νομίζω πως είναι ικανός ΄κανείς να αποδείξει τίποτα παρά μόνο να αμφισβητήσει και να ανταλλάξει απόψεις. Αφενός μιλάμε για ιστορίες που άλλοι τα λένε παραμύθια , που ωστόσο πολλοί ερευνητές συνεχίζουν να τα ψάχνουν παρότι οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος τους και όταν ο Σλήμαν έψαχνε την Τροία ουσιαστικά κυνηγούσε Χίμμαιρες αλλά τις βρήκε, ακόμα ας μην ξεχνάμε τις συνεχείς αναζητήσεις του Κουστώ για την Ατλαντίδα και τέλος πάντων υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια παραδείγματα και αφετέρου μιλάμε και για αποδεκτές επιστημονικές έρευνες που ενώ υπάρχει το περιθώριο να αμφισβητηθούν κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει επιτυχημένα και ανατρεπτικά μόνο μέσω αντίστοιχων σοβαρών επιστημονικών ερευνών, εδώ μπορούμε μόνο να αμφισβητήσουμε.
Α και κάτι τελευταίο προς τον OHANNESEA δεν είναι αν μη τι άλλο σώφρον να απαξιώνουμε τον Πλάτωνα έλεος.
Α και κάτι τελευταίο προς τον OHANNESEA δεν είναι αν μη τι άλλο σώφρον να απαξιώνουμε τον Πλάτωνα έλεος.
Παράθεση:
| Α και κάτι τελευταίο προς τον OHANNESEA δεν είναι αν μη τι άλλο σώφρον να απαξιώνουμε τον Πλάτωνα έλεος. |
Μα δεν τον απαξιώνω Αλεξης15.
Όμως ο Πλάτωνας ΔΕΝ είναι ιστορικός... Αυτή είναι η θέση μου.
Ιστορικός είναι αυτός που τα γραφόμενα του έχουν αποδειχτεί...
Παράθεση:
| που ωστόσο πολλοί ερευνητές συνεχίζουν να τα ψάχνουν παρότι οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος τους και όταν ο Σλήμαν έψαχνε την Τροία ουσιαστικά κυνηγούσε Χίμμαιρες αλλά τις βρήκε |
Ένας πίστεψε - το έψαξε για λίγο, τα βρήκε.
Για την Ατλαντίδα ψάχνουν πολλοί, για πολύ καιρό και δεν βρίσκουν κάτι. Αντιθέτως στην προσπάθεια τους αυτή αρχίζουν το "αυτό είναι της εποχής των Ατλάντων, εκείνο είναι του 10.000π.χ." και στο τέλος φτάνουν να πλαστογραφούν στοιχεία όπως τους βολεύει...
Το ζήτημα είναι: ΑΔΙΑΣΗΣΤΑ στοιχεία μπορούν να υπάρξουν;
Στοιχεία που θα πείσουν και ανεξάρτητους;
Παράθεση:
| εδώ μπορούμε μόνο να αμφισβητήσουμε. |
Αλεξης15, δεν βρίσκομαι εδώ για αυτό...
Δες την υπογραφή μου...
Ωραία όλα αυτά ακόμα και αν ψάχνεις για αποδείξεις δεν μπορεί κανένας με αδιάσειστα στοιχεία να σου πεί ότι δεν υπήρξε Ατλαντίδα, όπως δε μπορεί κανείς να αποδείξει αδιάσειστα ότι υπήρξε, αυτό το αποδέχεσαι?
Η ιστορία που γνωρίζουμε σε γενικές γραμμές για την πορεία της ανθρωπότητας σε καλύπτει ή νομίζεις ότι κάτι δεν κολλάει κάπου το πάζλ είναι συμπληρωμένο λάθος? Γιατί εγώ έχω αυτή την άποψη, όχι μόνο για την Ατλαντίδα αλλά γενικότερα ακόμα και για τις πυραμίδες, ας πούμε κάποιες πυραμίδες, θεμέλια μάλλον που έχουν βρεθεί κοντά στις Μυκήνες είναι χρονολογημένες με διαφορά έως και 3000 χρόνια από έγκυρα εργαστήρια, όπως επίσης υπάρχουν αντιφάσεις για πάρα πολλά αρχιολογικά ευρήματα, ωστόσο δε φαίνεται κανένας ιδαίτερα διατεθημένος να το προχωρήσει παρακάτω, αυτό το αμφισβητείς?
Η ιστορία που γνωρίζουμε σε γενικές γραμμές για την πορεία της ανθρωπότητας σε καλύπτει ή νομίζεις ότι κάτι δεν κολλάει κάπου το πάζλ είναι συμπληρωμένο λάθος? Γιατί εγώ έχω αυτή την άποψη, όχι μόνο για την Ατλαντίδα αλλά γενικότερα ακόμα και για τις πυραμίδες, ας πούμε κάποιες πυραμίδες, θεμέλια μάλλον που έχουν βρεθεί κοντά στις Μυκήνες είναι χρονολογημένες με διαφορά έως και 3000 χρόνια από έγκυρα εργαστήρια, όπως επίσης υπάρχουν αντιφάσεις για πάρα πολλά αρχιολογικά ευρήματα, ωστόσο δε φαίνεται κανένας ιδαίτερα διατεθημένος να το προχωρήσει παρακάτω, αυτό το αμφισβητείς?