Κατα ποσο οι Αρχαιοι Ελληνες τηρουσαν την αρχη του Μετρου ;
''Ηταν οι αρχαιοι ημων προγονοι ''εραστες του μετρου'' ; Τηρουσαν την αρχη ''παν μετρον αριστον'';;
Αν δουμε την αρχαια ελληνικη γραμματεια θα δουμε οτι αυτη την αρχη δεν την τηρουσαν ουτε ο απλος λαος ουτε οι αριστοι στην αρχαια Ελλαδα ...
Αν δουμε την αρχαια ελληνικη γραμματεια θα δουμε οτι αυτη την αρχη δεν την τηρουσαν ουτε ο απλος λαος ουτε οι αριστοι στην αρχαια Ελλαδα ...
Καλησπέρα. Μπορείς να δώσεις το στίγμα/λόγο ύπαρξης αυτού του θέματος;
*η ορθή φράση είναι "μέτρον άριστον" (χωρίς το "παν") και αποτελεί Δελφικό παράγγελμα...
*η ορθή φράση είναι "μέτρον άριστον" (χωρίς το "παν") και αποτελεί Δελφικό παράγγελμα...
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Trithemius
Καλησπέρα. Μπορείς να δώσεις το στίγμα/λόγο ύπαρξης αυτού του θέματος;
*η ορθή φράση είναι "μέτρον άριστον" (χωρίς το "παν") και αποτελεί Δελφικό παράγγελμα... |
..η απορια μου ειναι απλη
Κατα ποσο τηρουσαν την αρχη ''μετρον αριστον'' στην αρχαια Ελλαδα ...
Το ερώτημά σου μπορεί να απαντηθεί αλλιώς.
Καταρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι , σε τέτοιου είδους ερωτήσεις , τι εννοούμε αρχαία Ελλάδα.Κατά Ησίοδο είμαστε Σιδηρούν γένος οπότε ας πάρουμε ως αρχή το ότι έχουμε τα ίδια ελλατώματα με τότε.(Είμαι σίγουρος ότι έχεις στο μυαλό σου την Κλασσική Ελλάδα).
Ας το υποθέσουμε αυτό και ας ξεκινήσουμε. Εφ όσον και εκείνοι τότε ήταν άνθρωποι σημαίνει πως τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν στην ζωή τους χωρίζονται σε δυο κατηγορίες.
Συναισθηματικά ή Ψυχικά - Υλικά.
Ως Συναισθηματικά θεωρώ πως ήταν ακριβώς τα ίδια που έχουμε και τώρα , λόγω του ότι με μια μελέτη ακόμα και πρόχειρη μπορούμε να διακρίνουμε ότι υπήρχαν ζήλιες-εγωισμοί-πάθος για φήμη-ανταγωνισμός-ψέμα.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως αυτά τα πάθη είναι διαχρονικά στον άνθρωπο,όποιας εποχής και αν είναι αυτός.Δεν χρειάζεται να έχουμε στο Νου μας ότι τότε ήταν Υπεράνθρωποι και τέλειοι ως προς αυτόν τον τομέα.
Ως Υλικά έχουμε την φιλαργυρία-πλούτο-γυναίκες-δούλους.Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως είναι ακριβώς τα ίδια με σήμερα.Όπως ένας διάσημος έχει το χρήμα-γυναίκες-σπίτια κτλ έτσι και τότε εκείνα τα αγαθά ήταν στόχος για κάποιους.
Με όλα τα παραπάνω προσπαθώ να δώσω να γίνει κατανοητό πώς τα πάθη και τα εμπόδια διαχρονικά στο Γένος το οποίο ζούμε ήταν τα ίδια.Τα τείχη και τα ερωτηματικά παραμένουν ίδια.Αυτό που αλλάζει όμως από τον αρχαίο κόσμο στο σήμερα είναι τα εφόδια που υπάρχουν για να τα αποφύγει κάποιος.
Τότε ήταν πολύ περισσότερα ως προς τον αριθμό των βιβλίων και ως προς την νοοτροπία των ανθρώπων για την μάθηση , της οποία το πάθος ήταν μεγάλο.
Τώρα , τα βιβλία είναι λίγα , η νοοτροπία είναι ανάποδη του τότε , το πάθος δεν υπάρχει , υπάρχουν εμπόδια κοινωνικά-πολιτικά κτλ.
Δεύτερο κομμάτι της απάντησης είναι το τι εστί μέτρο.
Μέτρο κατά την δική μου άποψη δεν έχει να κάνει με κάτι κοινωνικό,αλλά βρίσκεται σε καθαρά προσωπικό επίπεδο.Το μέτρο το δικό μου στην γυμναστική είναι 3 φορές την εβδομάδα πχ και το μέτρο ενός άλλους είναι 5.
Για εμένα,αυτό που κάνει ο άλλος είναι υπερβολή,αλλά για εκείνον είναι σωστό.
Θα πρέπει να καταλάβει κάποιος ότι δεν θα πρέπει να βλέπουμε υποκειμενικά το μέτρο,αλλά θα εξετάζει τις συνθήκες στις οποίες ζει,και την κοινωνία που υπάρχει.
Προσωπικά πιστεύω πως οι άνθρωποι τότε ήταν ανωτέρας γνώσης από σήμερα και πολύ καλύτερης και ποιοτικότερης ζωής,με σωστά εφόδια και σωστό περιβάλλον.Γι αυτό το λόγο και ο ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΣ πολιτισμός του Πλανήτη.Είναι απλό.Είναι εργασία χιλιάδων ετών.Είναι εργασία Σώφρονος Λαού και φωτισμένου.
Συμπέρασμα : Σε γνώσεις ο τελευταίος άνθρωπος του αρχαίου κόσμου ήταν σε επιπεδο καθηγητή λυκείου του σημερινού κόσμου(δείτε εταίρες) , χωρίς ομως αυτό να σημαίνει ότι δεν είχε πάθη ή δεν έκανε λάθη.Που σημαίνει ότι έχανε το μέτρο ή ότι ΜΟΙΑΖΕΙ σε εμάς να χάνει το μέτρο.Οι Σοφοί και οι Μυημένοι που γνωρίζουμε ΉΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΛΙΓΟΙ μόνο και μόνο γιατί είχαν ΓΝΩΡΙΣΕΙ το μέτρο σε ΌΛΑ τα Επίπεδα στο φόντο του ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ,ως προς όλες τις ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ.
Καταρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι , σε τέτοιου είδους ερωτήσεις , τι εννοούμε αρχαία Ελλάδα.Κατά Ησίοδο είμαστε Σιδηρούν γένος οπότε ας πάρουμε ως αρχή το ότι έχουμε τα ίδια ελλατώματα με τότε.(Είμαι σίγουρος ότι έχεις στο μυαλό σου την Κλασσική Ελλάδα).
Ας το υποθέσουμε αυτό και ας ξεκινήσουμε. Εφ όσον και εκείνοι τότε ήταν άνθρωποι σημαίνει πως τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν στην ζωή τους χωρίζονται σε δυο κατηγορίες.
Συναισθηματικά ή Ψυχικά - Υλικά.
Ως Συναισθηματικά θεωρώ πως ήταν ακριβώς τα ίδια που έχουμε και τώρα , λόγω του ότι με μια μελέτη ακόμα και πρόχειρη μπορούμε να διακρίνουμε ότι υπήρχαν ζήλιες-εγωισμοί-πάθος για φήμη-ανταγωνισμός-ψέμα.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως αυτά τα πάθη είναι διαχρονικά στον άνθρωπο,όποιας εποχής και αν είναι αυτός.Δεν χρειάζεται να έχουμε στο Νου μας ότι τότε ήταν Υπεράνθρωποι και τέλειοι ως προς αυτόν τον τομέα.
Ως Υλικά έχουμε την φιλαργυρία-πλούτο-γυναίκες-δούλους.Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως είναι ακριβώς τα ίδια με σήμερα.Όπως ένας διάσημος έχει το χρήμα-γυναίκες-σπίτια κτλ έτσι και τότε εκείνα τα αγαθά ήταν στόχος για κάποιους.
Με όλα τα παραπάνω προσπαθώ να δώσω να γίνει κατανοητό πώς τα πάθη και τα εμπόδια διαχρονικά στο Γένος το οποίο ζούμε ήταν τα ίδια.Τα τείχη και τα ερωτηματικά παραμένουν ίδια.Αυτό που αλλάζει όμως από τον αρχαίο κόσμο στο σήμερα είναι τα εφόδια που υπάρχουν για να τα αποφύγει κάποιος.
Τότε ήταν πολύ περισσότερα ως προς τον αριθμό των βιβλίων και ως προς την νοοτροπία των ανθρώπων για την μάθηση , της οποία το πάθος ήταν μεγάλο.
Τώρα , τα βιβλία είναι λίγα , η νοοτροπία είναι ανάποδη του τότε , το πάθος δεν υπάρχει , υπάρχουν εμπόδια κοινωνικά-πολιτικά κτλ.
Δεύτερο κομμάτι της απάντησης είναι το τι εστί μέτρο.
Μέτρο κατά την δική μου άποψη δεν έχει να κάνει με κάτι κοινωνικό,αλλά βρίσκεται σε καθαρά προσωπικό επίπεδο.Το μέτρο το δικό μου στην γυμναστική είναι 3 φορές την εβδομάδα πχ και το μέτρο ενός άλλους είναι 5.
Για εμένα,αυτό που κάνει ο άλλος είναι υπερβολή,αλλά για εκείνον είναι σωστό.
Θα πρέπει να καταλάβει κάποιος ότι δεν θα πρέπει να βλέπουμε υποκειμενικά το μέτρο,αλλά θα εξετάζει τις συνθήκες στις οποίες ζει,και την κοινωνία που υπάρχει.
Προσωπικά πιστεύω πως οι άνθρωποι τότε ήταν ανωτέρας γνώσης από σήμερα και πολύ καλύτερης και ποιοτικότερης ζωής,με σωστά εφόδια και σωστό περιβάλλον.Γι αυτό το λόγο και ο ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΣ πολιτισμός του Πλανήτη.Είναι απλό.Είναι εργασία χιλιάδων ετών.Είναι εργασία Σώφρονος Λαού και φωτισμένου.
Συμπέρασμα : Σε γνώσεις ο τελευταίος άνθρωπος του αρχαίου κόσμου ήταν σε επιπεδο καθηγητή λυκείου του σημερινού κόσμου(δείτε εταίρες) , χωρίς ομως αυτό να σημαίνει ότι δεν είχε πάθη ή δεν έκανε λάθη.Που σημαίνει ότι έχανε το μέτρο ή ότι ΜΟΙΑΖΕΙ σε εμάς να χάνει το μέτρο.Οι Σοφοί και οι Μυημένοι που γνωρίζουμε ΉΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΛΙΓΟΙ μόνο και μόνο γιατί είχαν ΓΝΩΡΙΣΕΙ το μέτρο σε ΌΛΑ τα Επίπεδα στο φόντο του ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ,ως προς όλες τις ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ.
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από ΑΙΝΕΙΑΝ06
''Ηταν οι αρχαιοι ημων προγονοι ''εραστες του μετρου'' ; Τηρουσαν την αρχη ''παν μετρον αριστον'';;
Αν δουμε την αρχαια ελληνικη γραμματεια θα δουμε οτι αυτη την αρχη δεν την τηρουσαν ουτε ο απλος λαος ουτε οι αριστοι στην αρχαια Ελλαδα ... |
δεν οδηγεί σε σοβαρή εξέλιξη συζήτησης.
Οι αρχαιοι ημών πρόγονοι δεν ήταν όλοι το ίδιο πράγμα, άλλοι ήταν
εραστές του μέτρου άλλοι ήταν εραστές της υπερβολής άλλοι ήταν γενναίοι
άλλοι δειλοί, άλλοι μυδίσανε και άλλοι γίνανε τσιράκια των ρωμαίων.
Άλλοι γίναν τύρανοι και σκοτώνανε τους γειτόνους τους επειδή δεν
συμφωνούσαν στις ιδέες και άλλοι κάνανε εμπόριο και κοπνομάγανε.
Άλλο παρατηρούσαν τα αστέρια και άλλοι γράφαν δράματα και κωμωδίες.
Μόνο στο ζωικό βασίλειο μπορείς να βάλεις τέτοιου είδους ζητήματα.
Αν τα αλόγατα τους αρέσει να κολυμπάνε αν τα λιοντάρια τρώνε κρέας
και αν τα περιστέρια είναι πολυγαμικά και τέτοια ....
Στους ανθρώπηδες και ειδικά στούς άντριδες αυτά δεν ...
Σίγουρα δεν μπορούμε να πούμε οτι όλοι οι των τάδε χαρακτηριστικών και της χ ομαδοποίησης κάνουν ή δεν κάνουν κάτι. Εξαρτάται απο το σκεπτικό, την ψυχολογία και την νοοτροπία εκάστου, άλλωστε είχαμε και φιλοσοφικές τάσεις αντίθετες μεταξύ τους, δεν μπορούμε να πούμε όλοι οι αρχαίοι πίστευαν "αυτό". Εδώ συγκεκριμένα τίθεται και ζήτημα πώς ορίζει, περιγράφει και εννοεί καθένας το Μέτρο.
Κάποτε θα πρέπει να μάθουμε να είμαστε σοβαροί και κατά τις διατυπώσεις ερωτημάτων. Τα πολύ γενικά ή παιδικής νοοτροπίας δεν παίρνουν ποτέ σοβαρή απάντηση. Έχω βαρεθεί τις χαζές ερωτήσεις που ξεκινούν θέματα των οποίων είναι γνωστή σε όλους η απάντηση. πχ αν πήγαν οι αρχαίοι τάδε εκεί, ή αν υπάρχουν εξωγήινοι : P Φυσικά υπάρχουν εξωγήινοι. Και ένας άνθρωπος αν μπει σε έναν πύραυλο και βγει στο διάστημα, έγινε αυτομάτως εξωγήινος, όσο είναι εκτός Γης. Να ρωτάτε συγκεκριμένα αυτό που εννοείτε : P Η λέξη εξωγήινος είναι πολύ γενική.
Κάποτε θα πρέπει να μάθουμε να είμαστε σοβαροί και κατά τις διατυπώσεις ερωτημάτων. Τα πολύ γενικά ή παιδικής νοοτροπίας δεν παίρνουν ποτέ σοβαρή απάντηση. Έχω βαρεθεί τις χαζές ερωτήσεις που ξεκινούν θέματα των οποίων είναι γνωστή σε όλους η απάντηση. πχ αν πήγαν οι αρχαίοι τάδε εκεί, ή αν υπάρχουν εξωγήινοι : P Φυσικά υπάρχουν εξωγήινοι. Και ένας άνθρωπος αν μπει σε έναν πύραυλο και βγει στο διάστημα, έγινε αυτομάτως εξωγήινος, όσο είναι εκτός Γης. Να ρωτάτε συγκεκριμένα αυτό που εννοείτε : P Η λέξη εξωγήινος είναι πολύ γενική.
Φίλοι μου καλησπέρα σας.
Νομίζω πως το θέμα είναι μεγάλο (αλλά βέβαια δεν είναι στημένο) αλλά
πρέπει να το κάνουμε ποιό συγκεκριμένο γιατί μάλλον θα αερολογήσουμε...
Ευχαριστώ.
Νομίζω πως το θέμα είναι μεγάλο (αλλά βέβαια δεν είναι στημένο) αλλά
πρέπει να το κάνουμε ποιό συγκεκριμένο γιατί μάλλον θα αερολογήσουμε...
Ευχαριστώ.
Θα ήθελα να μάθω περισσότερα για αυτήν την κλασική ρήση. Φαίνεται να είναι η πιο διάσημη αρχαιοελληνική ρήση την οποία ο καθένας πιπιλίζει σαν καραμέλα ίσως για να κρίνει τον διπλανό του πως δεν έχει μέτρο και πως θα πρέπει να ζούνε όλοι στα πρότυπα αυτού που κρίνει. Μα όπως είπε κάποιος εδώ μέσα, το μέτρο είναι σχετικό. Και δεν ξέρουμε πως το εννοούσαν στην αρχαία Ελλάδα.
Επίσης, ήταν κάτι που όντως επικρατούσε σαν ηθική στο σύνολο του πληθυσμού ή δεν ήταν τόσο γνωστό πραγματικά; Γιατί πραγματικά εμείς το ξέρουμε σήμερα, για κάποιο λόγο σήμερα έγινε διάσημο, και όποιον ρωτήσεις να σου πει ένα γνωστό ελληνικό ρητό το πρώτο πράγμα που του έρχεται είναι αυτό. Ξέρω πως είναι άγνωστο ποίος το είπε στο παρελθόν. Αναφέρεται αυτή η φράση ή κάποιο σχετικό σκεπτικό πολλές φορές στην αρχαία ελληνική γραμματεία ή ήταν κάτι σχετικά άγνωστο που απλώς σήμερα το θεοποιήσαμε; Ήταν δηλαδή όντως νούμερο ένα ρήση και ηθική τότε ή κάποιες πιο πρόσφατες ρίζες το κάναν διάσημο;
Επίσης, ήταν κάτι που όντως επικρατούσε σαν ηθική στο σύνολο του πληθυσμού ή δεν ήταν τόσο γνωστό πραγματικά; Γιατί πραγματικά εμείς το ξέρουμε σήμερα, για κάποιο λόγο σήμερα έγινε διάσημο, και όποιον ρωτήσεις να σου πει ένα γνωστό ελληνικό ρητό το πρώτο πράγμα που του έρχεται είναι αυτό. Ξέρω πως είναι άγνωστο ποίος το είπε στο παρελθόν. Αναφέρεται αυτή η φράση ή κάποιο σχετικό σκεπτικό πολλές φορές στην αρχαία ελληνική γραμματεία ή ήταν κάτι σχετικά άγνωστο που απλώς σήμερα το θεοποιήσαμε; Ήταν δηλαδή όντως νούμερο ένα ρήση και ηθική τότε ή κάποιες πιο πρόσφατες ρίζες το κάναν διάσημο;