Elise Carrington

Αν και κατα καιρους ειχα κανει κριτικη στην εκπομπη, θα στεναχωρηθω αν τελικα επαληθευθει η ειδηση, ειδικα αν δεν μεταφερθει η εκπομπη σε αλλο καναλι.


Παντως, σιγουρα αν δεν συνεχιστει κατι αλλο θα εμφανιστει. Θελω να πω, νιωθω οτι υπαρχει τοσος κοσμος που διψα για πληροφορηση σε τετοια θεματα και οπου ζητηση και προσφορα... αργα η γρηγορα.

Καλημερα/Καλο μηνα και σε σενα.

Πολυ ενδιαφερον θεμα. Αυτο τον καιρο κανω μια ερευνα για την Αλεξανδρια(ιδιατερα την ελληνικη της Ιστορια). Ειμαι ακομα στην αρχη αλλα μολις συγκεντρωσω στοιχεια εχω σκοπο να τα μοιραστω με ολους.

Παντως φαινεται οτι πολλα μοναστηρια κατεχουν/κατειχαν αρχεια χειρογραφα μεγαλης αξιας. Οπως επισης και πανεπιστημια οπως της Οξφορδης εχουν στα χερια τους καποια χειρογραφα/παπυρους.

http://news.nationalgeographic.com/...25_papyrus.html

πως δεν μπορει, μπορει και παραμπορει. Το μονο που εχουμε να κανουμε ειναι να διακτινιστουμε πισω στον πλανητη καταγωγης μας.

Βεβαια, υπαρχει ενα τεχνικο προβλημα: τοσα χρονια στη Γη εχω ξεχασει πως να διακτινιζομαι. Μηπως θυμασαι εσυ???

LOL!

Προσωπικα, δεν μπορω την αναμονη και μια ζωη παραπονιομουν για το ποσο αργος ειναι ο κοσμος που ζουμε, ομως τελευταια εχω συνειδητοποιησει την αξια της υπομονης.

Απ' ολα οσα ειπωθηκαν σε αυτο το topic, θεωρω αυτο το παραπανω ως το πιο σημαντικο.

Σας ευχαριστω για την ενθαρρυνση κυριε Νομικε. Να ειστε σιγουρος οτι επιασε τοπο.

Γεια σου Γιωργο,

Λοπον, σχετικα με την ανωτεροτητα και την υπεροψια, το καταλαβαινω οτι σε μερικα ατομα μπορει να φαινομαι/ακουγομαι ετσι. Ομως, δεν ειναι αληθεια. Αν ημουν πραγματικα υπεροπτικη θα ελεγα οτι εγω ειμαι καλυτερη απο σας, "επιλεκτη" και τελοσπαντων οι υπολοιποι ασ κοψουν το λαιμο τους. Αν διαβαζες με προσοχη ομως οσα εχω πει μεχρι τωρα θα διεκρινες οτι απλα το υφος μου ειναι αποτελεσμα της πεποιθησης μου οτι μου/μας αξιζει ενας πολυ καλυτερος κοσμος απο αυτον που ζουμε και αρνουμε να συμβιβαστω με τα πραγματα/το status quo. Πραγματικα, πολλες φορες ειναι πολυ εξαντλητικο να ειμαι τοσο επαναστατικη και για τον ιδιο μου τον εαυτο. Ομως δεν ξερω πως να μην ειμαι ετσι, οσες φορες εχω προσπαθησει να συμβιβαστω νιωθω οτι γινομαι ψευτικη. Ετσι και αλλιως ομως, παντα καποια επαναστατικα πνευματα εφεραν την αλλαγη στον κοσμο, ετσι? Βεβαια υπηρξαν και επαναστατες δικτατορες που καθε αλλο παρα θετικη προσφορα ειχαν αλλα δεν αναφερομαι σε αυτες τις περιπτωσεις.

Επισης ανεφερα πιο πανω οτι αυτα τα ατομα που χαρακτηριζονται ως Indigo ειναι απλα προαγγελοι του επομενου εξελικτικου σταδιου του ανθρωπινου ειδους. Τι σημασια εχει αν εγω ειμαι λιγο πιο μπροστα αυτη τη δεδομενη στιγμη. Ο χρονος απο κοσμικης αποψεως ειναι σχετικοτατος. Εγω προσωπικα δεν τον βιωνω με γραμμικο τροπο τοσο. Οποτε εκει που ειμαι θα ερθεις και εκει που εισαι ημουν.

Και κατι αλλο, ειπες πιο πανω οτι ειναι μεγαλη ευθυνη να εχεις καποιες ικανοτητες περα απο το μεσο ανθρωπο. Ναι, ακριβως, ειναι, και πολλες φορες ενιωθα οτι επρεπε παση θυσια να σωσω τον κοσμο. Τωρα πια ευτυχως δεν το νιωθω. Ισως γιατι λιγο πολυ επικεντρωσα τις προσπαθειες μου στο να σωσω ενα ατομο στο κοντινο μου περιβαλλον. Και οπως λενε, you save one person, you save the world. Βεβαια δεν ειμαι σιγουρη οτι με οσα κανει τον τελευταιο καιρο ο συγκεκριμενος σωζει κοσμο αλλα ο χρονος θα δειξει...

Μιχαλη, δεν ξερω τι νιωθεις εσυ για την καταθλιψη σου και πως την αντιμετωπιζεις αλλα σε οτι με αφορα, εχω κανει αρκετη ψυχοθεραπεια και γενικοτερα ασχοληθει με την αυτογνωσια και μπορω να σου πω οτι ποτε δεν ενιωσα "αρρωστη". Απλα ειμαι παρα πολυ ευαισθητη, σουπεριδεαλιστρια, με υπαρξιακες ανυσυχιες και τεινω να αναλυω τα παντα μεχρι τελικης πτωσεως. Δυστυχως ο κοσμος που ζουμε δεν προσφερεται για ατομα σαν και μενα. Αρα ειναι φυσιολογικο να καταθλιβομαι συχνα.


Σε οτι αφορα τις εμπειριες μου, θα χρειαζομουν ωρες ολοκληρες για να περιγραψω ολο το φασμα τους. Εν συντομια, θα πω οτι περιλαμβανουν ιδιαιτερα αυξημενη διασθηση. Αυτο περιλαμβανει την ικανοτητα να γνωριζω εκ των προτερων συχνα τι θα συμβει στο εγγυς(κυριως) μελλον, ειτε στην δικη μου ζωη ειτε στη ζωη αλλων η και στο ευρυτερο κοινωνικο συνολο. Μερικες φορες λαμβανω μυνηματα σε ονειρα, αλλες φορες απλα διασθητικα.

Μια αλλη εμπειρια η οποια συχνα στο παρελθον μου ειχε κανει τη ζωη δυσκολη ηταν η ικανοτητα να συμπασχω με ατομα που βρισκονταν στον ιδιο χωρο με μενα. Μ' αλλα λογια βιωνα τα συναισθηματα αλλων και οποιος εχει παρομοιες εμπειριες ξερει ποσο εξαντλητικο ειναι κατι τετοιο. Ευτυχως, στην πορεια με τη βοηθεια διαφορων μεθοδων καταφερα να το ελεγξω και τωρα πια δε μου προκαλει προβλημα.

Επισης εχω βιωσει εντονες εμπειριες τηλεπαθειας και συγχρονισμου για πολλα χρονια(δεν ελεγχω εγω ποτε/με ποιον συμβαινει). Οταν λεω συγχρονισμου εννοω τον ορο synchronicity που ομως μπορει να περιγραφει και ως συντονισμος. Μ' αλλα λογια, σκεφτομαι κατι η καποιον και την επομενη στιγμη διαβαζω/ακουω/βλεπω αυτο το κατι/καποιον στο περιγυρω μου. Αυτο συμβαινει σε αρκετους ανθρωπους απο οτι ξερω, απλα στην δικη μου περιπτωση η συχνοτητα ηταν/ειναι πολυ μεγαλη. Οσο για την τηλεπαθεια, νομιζω δε χρειαζεται επεξηγηση.

Αλλες εμπειριες περιλαμβανουν οραματα απο αλλες εποχες της Ιστοριας. Διαισθητικα γνωριζω οτι αναφερονται σε προηγουμενες ενσαρκωσεις μου. Τωρα βεβαια δεν μπορω να το αποδειξω αλλα να πω την αληθεια δεν νιωθω και την αναγκη να κανω κατι τετοιο.

Οσο για αυτο που ανεφερες περι σωτηρες...πραγματικα δεν βλεπω τον εαυτο μου ετσι αν και ολοι οι πνευματικοι δασκαλοι που εχω συναντησει επιμενουν οτι ως ανθρωποι(ολοι μας ανεξαιρετως) θα πρεπει να αποβλεπουμε στην σωτηρια των συνανθρωπων μας...ΟΚ, λεω εγω, αλλα εμενα γιατι δεν με εσωσε κανεις και χρειαστηκε/χρειαζεται να το δουλεψω μονη μου?[συγγνωμη αν ακουγομαι κυνικη αλλα πραγματικα εχω απογοητευθει απο μερικα πραγματα...)

Τελοσπαντων, ειναι λιγο αργα και ομολογω οτι δεν με τρελαινει ολο αυτο το typing που χρειαζεται προκειμενου να επικοινωνησεις online. Για αυτο λεω οτι ο κοσμος που ζουμε ειναι ολιγον πρωτογονος. Κανονικα θα επρεπε να υπαρχουν thought-activated keyboards. *sighs*



Υ.Γ: Σχετικα με τους ερευνητες που αναφερεις, το χω σκεφτει κατα καιρους και σε ενα post πιο πανω προσφερθηκα να βοηθησω τον κυριο Νομικο στην ερευνα του αλλα για να πω την αληθεια, δε με συναρπαζει η ιδεα να γινω πειραματοζωο. Και οπως και να χει δεν ξερω τους σκοπους που μπορει να εχει η καθε πανεπιστημιακη ερευνα...Δεν ειμαι σιγουρη οτι ειναι παντα αγαθα τα κινητρα. Κυριε Νομικε, σας παρακαλω μην το παρετε προσωπικα, δεν γνωριζω τιποτα σχετικα με την δικη σας ερευνα συγκεκριμενα. Αυτο που πραγματικα θελω ειναι να γνωρισω ατομα σαν και μενα για να μπορω να επικοινωνω πιο ουσιαστικα(χωρις αυτο να σημαινε οτι δεν υπαρχει ουσιαστικη επικοινωνια μεταξυ ατομων με διαφορετικα βιωματα, απλα δεν ειναι το ιδιο).

Οχι αλλα βρισκω τον αρνητισμο σου διασκεδαστικο.



Ναι θα μπορουσε καλλιστα να ειναι η υποσυνειδητη(και συνειδητη) ζηλια γιατι οπως προανεφερε και ο chaoticblue ετσι λειτουργουν οι ανθρωπινες κοινωνιες απο πολυ παλια. Και αυτο δεν ειναι απλα θεωρια, θα βρεις απειρα παραδειγματα αν διατρεξεις την Ιστορια.

Οσο για τον αν φαινομενο ειναι ο σωστος ορος, θα ελεγα πως τελικα ειναι. Η λεξη προερχεται απο το ρημα φαινομαι και ειδικα στο εξωτερικο εχουν παραρατηρηθει απο ψυχολογους πολλες περιπτωσεις ατομων με χαρακτηριστικα σαν κι αυτα που περιγραφονται στο ερωτηματολογιο. Το πιο σημαντικο ειναι οτι η τηλεπαθεια και η εντονη διαισθηση που παρουσιαζουν αυτα τα παιδια επαληθευεται και απο τους γονεις τους και ευρυτερο συγγενικο περιβαλλον οποτε παυει να ειναι θεωρια, γινεται φαινομενο. Τωρα, αν θα αποκαλεσεις αυτα τα παιδια Indigo η κατι αλλο, δεν με απασχολει καθολου. Εγω προσωπικα δεν ειχα εμπειρια με την Kirlian photography η αλλες μεθοδους αποτυπωσης της αυρας αλλα γενικα δεν το θεωρω και τοσο σημαντικο. Φανταζομαι οτι για αλλους ειναι γιατι με αυτο το τροπο μπορεις να αποδειξεις οτι οντως κατι γινεται με αυτα τα ατομα.

Παντως, για την ιστορια, ας πω το εξηs: εχω παει σε πολλους ψυχιατρους/ψυχολογους λογο της υπερευαισθησιας/ιδιοσυγκρασιας μου και των σωμπτωματων που αυτη μου δημιουργησε/δημιουργει κατα καιρους στο καταπιεστικο περιβαλλον που εχει τυχει να ζησω. Δυστυχως, οι περισσοτεροι ψυχιατροι μου προτειναν να παρω αντικαταθλιπτικα και ηρεμιστικα. Τα αρνηθηκα το οποιο μου κοστισε συναισθηματικα γιατι οι γονεις μου τα πρωτα χρονια πιστευαν οτι επρεπε να κανω αυτο που ελεγαν οι ειδικοι. Αργοτερα ομως η μητερα μου(η ιδια γιατρος) συμφωνησε μαζι μου οτι τελικα η ψυχιατρικη προσπαθει να προσαρμοσει ολους μας σε ενα μεσο ορο χωρις να την ενδιαφερει να integrate((πως το λενε αυτο στα ελληνικα?) την διαφορετικοτητα ενος ατομου ειδικα οταν αυτη ανατρεπει της θεωριες που επικρατουν. Γιατι τελικα αν το ψαξεις λιγο το θεμα η ψυχιατρικη επιστημη(ο ορος επιστημη ισως πρεπει να μπει σε εισαγωγικα...) βαζει ταμπελες με φασιστικο τροπο και διαχωριζει αυθαιρετα το "normal" απο το "abnormal". Καταλαβαινω βεβαια οτι αυτο που θεωρειται νορμαλ σε καθε δεδομενη κοινωνια ειναι αυτο που παρατηρειται στην πλειοψηφια. Ομως γιατι να προσπαθουν να πεισουν την μειοψηφια οτι επειδη σκεφτεται/συμπεριφερεται διαφορετικα χρειαζεται φαρμακα? Ασε δηλαδη που αυτο που θεωρειται νορμαλ ειναι καθαρα ιστορικο φαινομενο. Οι νοοτροπιες αλλαζουν και ανατρεπονται συνεχεια με το περασμα του χρονου.

Να πω την αληθεια, καταλαβαινω εναν απο τους λογους που πολλοι δυσπιστουν το φαινομενο Indigo: οταν ακους/διαβαζεις οτι υπαρχει μια καινουργια "ρατσα" ατομων με καποια χαρακτηριστικα που μπορει να περιγραφουν και ως χαρισματα, ειναι λογικο και κατανοητο να νιωθεις μειονεκτικα και να αναρωτιεσαι συνειδητα/υποσυνειδητα, "γιατι αυτοι και οχι εγω". Ομως αυτη ειναι λανθασμενη αντιμετωπιση. Τα ατομα αυτα ειναι απλα προαγγελλοι μιας ανωτερης συνειδητοτητας που καποια στιγμη στο μελλον θα εξαπλωθει παντου. Οσοι δεν καταφερουν να ανελιχθουν σ' αυτο το επιπεδο σ' αυτη την ζωη, θα το κανουν στην επομενη/επομενες. In cosmic terms, time is irrelevant.

Αναρωτιεμαι αν κανενας εχει ακουσει για τα Crystal Children?

Να και ενα σχετικο αρθρο:


http://www.starchild.co.za/what.html

Σ' ευχαριστω για την υποστηριξη Christin. Για μενα το θεμα εχει κλεισει. Παρολ' αυτα θα πω το εξης: Πρωτα απ' ολα δεν ηρθα εδω για να προσυλητησω κανεναν στη θεωρια των Indigo. ποτε δε μ'αρεσαν οι ταμπελες και στην τελικη αναλυση ο ορος Indigo αυτο ειναι. Απλα τον χρησημοποιησα χαριν συννενοησης.

Σκοπος μου δεν ηταν να περιγραψω προσωπικες μου εμπειριες, απλα ηθελα να επικοινωνησω με αλλα ατομα που νιωθουν σαν και εμενα. Χαιρομαι πολυ που βρηκα τουλαχιστον ενα και μονο γι' αυτο, θεωρω οτι αξιζε τον κοπο. Ομως αυτο που προσπαθησα να εξηγησω και δεν ξερω αν εγινε κατανοητο(περα απο την Christin) ειναι οτι ακομα και αν ειχα ερθει εδω προκειμενω να μοιραστω εμπειριες μου, παλι δεν θα παρεκτρεπα το θεμα αλλα αν μη τι αλλο, οσοι πραγματικα ενδιαφερονται για το φαινομενο Indigo, θα περιμενα να με ρωτουσαν συγκεκριμενες ερωτησεις που πολυ πιθανον να εδιναν μια πολυ ενδιαφερουσα τροπη στην συζητηση.

Tελοσπαντων, οπως προανεφερα το θεμα για μενα εχει κλεισει και γι αυτο σταματησα να συζητω επ' αυτου. Ελπιζω να συνεχιστει η συζητηση πιο εποικοδομητικα.

Το παραπανω μυνημα ειναι ακρως απογοητευτικο. Γινεται μια ενδιαφερουσα συζητηση για το φαινομενο(αν μπορω να το χαρακτηρισω ετσι) Indigo και μολις ερχεται καποια και λιγο πολυ εκφραζει την πεπηθοιση οτι εχει πολλα απο τα χαρακτηριστικα αυτων των παιδιων/ενηλικων και αναμεσα στ' αλλα ζητα να επικοινωνησει με ατομα που τυχον να νιωθουν το ιδιο, αμεσως θεωρειται οτι παρεκτρεπει την συζητηση. Πιο λογικο θα ηταν να μου απευθυνατε ολοι ερωτησεις και να μου ζητουσατε να εκφραστω εκτενεστερα πανω στο θεμα.

Συγγνωμη που θα το πω αυτο, αλλα ολα τα παραπανω μου υπενθιμιζουν τι φταιει στν ελληνικη νοοτροπια και σαν χωρα παμε κατα διαολου σε τοσους τομεις.

Σχετικα με την ομοιοπαθητικη, ειμαι συναισθηματικα φορτισμενη τον τελευταιο καιρο, σε βαθμο που επηρεαζει την καθημερινοτητα μου και επιπλεον μου δημιουργει ψυχοσωματικα συμπτωματα(αν και για να ειμαι ειλικρινης, θεωρω ολες τις αρρωστειες ψυχοσωματικες).

Σε οτι αφορα τα Ιndigo, νομιζω οτι μπορω να βοηθησω την ερευνα σου.

Δεν μ' αρεσει ο τονος του μυνηματος σου. Αν διαβαζες πιο προσεκτικα το δικο μου post, δε θα μου εκανες αυτη την ερωτηση. Αλλα εφοσον δε μπορεσες να το κανεις αυτο, ΟΚ, ας επαναλαβω το σκεπτικο μου: ο μονος λογος που ψαχνω τετοια ατομα ειναι γιατι και εγω νιωθω ολιγον(εως πολυ) Indigo. Δεν μ' αρεσει ο ορος, απλα τον χρησιμοποιω για να συννενοουμαστε.

Ειναι φυσικο να θελω να επικοινωνησω και να ανταλλαξω εμπειριες & σκεψεις.

Εχω κανει ομοιοπαθητικη στο παρελθον και εχω δει βελτιωση κατα καιρους εντελως περιστασιακα ομως...Δεν πειθομαι πια οτι η ομοιοπαθητικη παει στη ριζα του προβληματος...Ασε που δεν μ' αρεσει η ιδεα οτι χρειαζεται να κανω ομοιοπαθητικη γιατι εχω καποιο προβλημα. How about the world at large's got the problem?(συγγνωμη για τα αγγλικα, πιστεθω ομως οτι με κατανοειτε).

Παρολ' αυτα εχω κλεισει ραντεβου την επομενη βδομαδα σε εναν ομοιοπαθητικο που μου συστησε μια φιλη.(better than nothing)

Επισης, αναρωτιεμαι, η μαγνητικη τομογραφια εγκεφαλου τι ακριβως δειχνει? Μπορει παραδειγματος χαριν να αποτυπωσει διαφοροποιησεις σε πιο λεπτοφυη στρωματα της υλης?

Χμμμ...δεν ειμαι καθολου σιγουρη γι αυτο. Ακομα ομως κι αν εχεις κανει εκτεταμενη ερευνα για να φτασεις σ' αυτο το συμπερασμα, μπορει να σου εχουν διαφυγει περιπτωσεις ειδικα μη καταγεγραμμενες. Παραδειγματος χαριν, ειναι καθολα δυνατον το μωβ να ηταν το "χρωμα επιλογης" των πνευματικων δυναμεων σε προηγουμενους πολιτισμους που ανθισαν στον πλανητη Γη και δεν εμφανιζονται στην Ιστορια γιατι απλουστατα υπηρξαν πριν την τελευταια Ice Age
η και ακομα πιο παλια.



Δεν μ'ενδιαφερει το χρωμα της αυρας μου. Αυτο που θελω ειναι kindred spirits με τα οποια να μπορω να επικοινωνησω ουσιαστικα γιατι νιωθω εντελως surreal σ' αυτον τον κοσμο, σε βαθμο που νομιζω οτι καποιος μου κανει πλακα και αργα η γρηγορα θα ερθει να μου πει ολο αυτο το σκηνικο στον πλανητη ειναι μια ταινια που προβαλλεται σε αορατους προτζεκτορες. Ειτε αυτο ειται ενα κακο ονειρο απ' το οποιο καποια στιγμη θα ξυπνησω(αλλα ποτε???)



Θες να πεις οτι δεν υπαρχει στο DSM IV-TR? Ουτε αυτο με απασχολει, απλα εχω διαβασει καποια αρθρα και φαινεται οτι καποιοι ψυχιατροι το διαγνωσκουν αφου δινουν και φαρμακα γι αυτo. Και στην τελικη αναλυση αναγνωριζω αρκετα συμπτωματα στον εαuτο μου και ας μην ειμαι 13. Ομως οχι δεν θελω να παρω ψυχοφαρμακα με τιποτα. Σε καποιες φασεις στο παρελθον καποιοι ψυχιατροι μου συστησαν να παρω antidepressants & sedatives αλλα εγω τους ειπα no no no(a la Amy Winehouse lol).

Υπαρχουν ατομα εδω που νιωθουν οπως περιγραφει το ερωτηματολογιο? Επισης υπαρχουν ατομα που νιωθουν συχνα ενα ειδος mind spinning και αδυνατουν να μεινουν προσηλωμενοι πανω απο μερικα λεπτα σε οτι κανουν? Νιωθει κανεις οτι το ολο τo σκηνικο της καθημερινοτητας στον πλανητη Γη ειναι εντελως σουρεαλιστικο? Πιο συγκεκριμενα, θεωρει κανεις ενοχλητικο εως γελοιο το γεγονος οτι οι ανθρωποι γερνουν και πεθαινουν? Και οτι ο Πλανητης Γη ειναι γενικως πρωτογονος ως προς την τεχνολογια του αλλα και τα ηθη?

Δεν με ενδιαφερει αν αυτοαποκαλειστε Ιndigos η Pinkies η ως πασχοντες απο Attention Deficit Hyperactivity Disorder η οτιδηποτε αλλο. Απλα θα ηθελα να επικοινωνησω με τετοια ατομα για να μη νιωθω εντελως freaky.

Eυχαριστω εκ των πρωτερων.

Δηλαδη ειναι προτιμοτερο να παιρνει φαρμακα καποιος για να μεινει σ' αυτον το κοσμο? Τι σε κανει να πιστευεις οτι αξιζει τον κοπο?

Eυχαριστω για το link, beetlejuice.

Ενδιαφερον σχολιο, ΑVATARGR.

Παντως, απο τα λιγα που διαβασα για το βιβλιο του Rathford, με προβληματισε ιδιαιτερα η αναφορα σε υποτιθεμενη μελλοντικη πυρηνικη επιθεση στη Ρωμη. Πολλα μπορει να υποθεσει κανεις για μια τοσο συγκεκριμενη αναφορα.

Μηπως ετυχε να διαβασει κανεις το Nostradamus and WWW III by Dr Michael Rathford?

Δεν το εχω διαβασει, μονο κατι αρθρα στο Ιντερνετ, και δεν με εχουν πεισει ακομα οτι αξιζει να το παραγγειλω απο το amazon. Μπορει να κανω και λαθος ομως.

Αν θελησεις ποτε να συζητησουμε πανω στο βιβλιο, let me know.