- ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Τα ήθη, τα οποία μεταβάλλονται με τόσο αργό ρυθμό, μεταβάλλουν όψη σήμερα σαν τα σύννεφα μπροστά στον άνεμο.
Έθιμα και θεσμοί, παλαιότερα, όσο φθάνει η ανθρώπινη μνήμη, διαλύθηκαν μπρος στα μάτια μας, σαν να ήταν επιπόλαιες συνήθειες, που πρόσφατα αποκτήθηκαν και εύκολα λησμονήθηκαν.
Ο γάμος, ο οποίος ήταν άλλοτε ο δρόμος προς την σαρκική ικανοποίηση και ο οποίος σε παλαιότερες εποχές εξασφάλιζε κάποια σταθερότητα στην ζωή και την συμπεριφορά των ανθρώπων, χάνει διαρκώς έδαφος. Τα οφέλη του, διαπιστώνουν οι άνθρωποι, μπορούν να αποκτηθούν χωρίς τις ζημιές του. Και ως προς το ένα και ως προς το άλλο σκέλος περιορίζεται σε διαρκώς στενότερα όρια – με τη μετάθεσή του σε αφύσικη ηλικία και την θορυβώδη επέμβαση του διαζυγίου.
Η οικογένεια, θερμοκήπιο άλλοτε της ηθικής και τιμώμενο από όλους θεμέλιο της κοινωνικής τάξης, υποχωρεί μπροστά στον ατομισμό της αστικής βιομηχανικής ζωής και διαλύεται μέσα σε μια γενιά.
Σπίτια που κτίστηκαν με μόχθο και θυσίες, για να στεγάσουν υιούς και κόρες, μένουν σιωπηλά και έρημα.
Τα παιδιά έχουν διασκορπιστεί στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και οι γονείς ζουν μόνοι στο ψυχρό σπίτι τους, όπου όλα τα άλλα καθίσματα είναι άδεια και στο κάθε δωμάτιο κυριαρχεί η ηχώ της απουσίας προσφιλών θορύβων.
Ας εξετάσουμε πώς αυτή η μεγάλη αλλαγή, την οποία διανύουμε, κυριάρχησε και άλλαξε τα ήθη μας.
Είναι φανερό ότι οι ηθικοί κώδικες μεταβάλλονται.
Τι είναι όμως εκείνο που τους μεταβάλλει; Γιατί πράξεις που εθεωρούντο καλές σε μια εποχή και ένα τόπο, συμβαίνει να θεωρούνται κακές σε άλλη εποχή και άλλο τόπο;
Προφανώς μια αλλαγή στις οικονομικές βάσεις της ζωής είναι εκείνο που προσδιορίζει αυτή την ηθική αλλαγή.
Στην ιστορία υπήρξαν δύο βαθειές μεταβολές αυτού του είδους:
Η μία ήταν το πέρασμα από το κυνήγι στην γεωργία.
Η άλλη ήταν το πέρασμα από την γεωργία στην βιομηχανία.
Αυτά είναι τα δύο κεντρικά γεγονότα στην ανθρώπινη εξέλιξη, περί τα οποία έχουν περιστραφεί όλα τα άλλα κύρια επεισόδια και εξελίξεις. Και στην κάθε μία από τις δύο περιπτώσεις, ο ηθικός κώδικας, ο οποίος είχε εξυπηρετήσει το καλό της ομάδας, στον παλιό τρόπο ζωής, αποδείχθηκε κακώς προσαρμοσμένος και μεταβλήθηκε αργά και αόριστα υπό το νέο καθεστώς.
Όλες σχεδόν οι ανθρώπινες φυλές έζησαν κάποτε κυνηγώντας ζώα, τα οποία σκότωναν, τεμάχιζαν - συνήθως επί τόπου - και τα έτρωγαν ωμά πολλές φορές, και πάντοτε τα έτρωγαν μέχρι "σκασμού". Διότι πολιτισμός, υπό την έννοια της οικονομικής πρόγνωσης και διασφάλισης, δεν υπήρχε ακόμη και η αδηφαγία ήταν μια αρετή αναγκαία για την αυτοσυντήρηση. Ο πρωτόγονος άνθρωπος έτρωγε όπως ο σκύλος σήμερα, διότι δεν γνώριζε πότε θα είχε την τύχη να ξαναφάει πάλι.
Η ανασφάλεια είναι η μητέρα της λαιμαργίας, όπως η σκληρότητα είναι το παιδί του φόβου.
Πόσο κοντά της θηρευτικής εκείνης εποχής βρίσκεται η σύγχρονή μας σκληρότητα και αρπακτικότητα, τα σημερινά υπολείμματα της βίας και της βαρβαρότητας και η από καιρού εις καιρόν ροπή μας προς τον πόλεμο !
Η κάθε κακία ήταν κάποτε αρετή και ίσως θα γίνει και πάλι σεβαστή, όπως το μίσος είναι σεβαστό εν καιρώ πολέμου.
Η βαναυσότητα και η αρπακτικότητα ήταν κάποτε αναγκαίες στον αγώνα για την ύπαρξη του ανθρώπου και τώρα είναι γελοίοι αταβισμοί.
Οι ανθρώπινες αμαρτίες δεν είναι αποτέλεσμα της πτώσεως του ανθρώπου, είναι υπολείμματα της ανόδου του.
Το πώς θα κατευθύνουμε τις ροπές μας ανάλογα προς τις τρέχουσες ανάγκες μας και σύμφωνα με τις επιθυμίες των γονιών μας, των πλησίον μας και των πνευματικών ηγετών μας, συνεπάγεται για εμάς έπαινο ή αποδοκιμασία.
Υπάρχει μία προσφορά και ζήτηση, όχι μόνο στα αγαθά, αλλά και στα ήθη.
Δεν γνωρίζουμε πότε ή πώς ακριβώς οι άνθρωποι πέρασαν από το κυνήγι στην γεωργία. Αλλά μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, ότι η μεγάλη αυτή στροφή δημιούργησε "ζήτηση" νέων αρετών και ότι πολλές παλιές αρετές έγιναν κακίες στην κατεστημένη ήρεμη αγροτική ζωή.
Η εργατικότητα ήταν τώρα περισσότερο ζωτική αρετή από την γενναιότητα, η ροπή προς την οικονομία περισσότερο επιθυμητή από την βία, η ειρήνη επικερδέστερη από τον πόλεμο.
Η γυναίκα ήταν τώρα χρησιμότερη στο χωράφι παρά στο κυνήγι, διότι τώρα απέδιδε στο δεκαπλάσιο με τη δουλειά της στο χωράφι και στο σπίτι.
Το να μισθώνει κανείς μια γυναίκα για όλες αυτές τις δουλειές ήταν πολύ δαπανηρό. Φθηνότερο ήταν να την παντρευτεί.
Και το σπουδαιότερο: Το κάθε παιδί που έφερνε στον κόσμο, πρόσφερε μετά από λίγο βοήθεια πολύ μεγαλύτερη από το κόστος της πενιχρής διατροφής και συντήρησής του. Και τα κορίτσια ήταν σε κάποιο βαθμό χρήσιμα.
Η μητρότητα, συνεπώς, έγινε ιερή, ο έλεγχος των γεννήσεων κηρύχθηκε ανήθικος και οι πολύτεκνες οικογένειες έγιναν αρεστές στον Θεό.
Στο αγροτικό εκείνο "περιβάλλον" πήρε μορφή ο πατροπαράδοτος ηθικός μας κώδικας.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Η ηθική είναι κατάσταση συνειδήσεως, μια μορφή αντίληψης , δεν είναι κρατικός νόμος και κοινωνικολογικό συμβάν.
Φιλικά
Άλλο συνείδηση άλλο ηθική. Μπορεί να φαίνονται ταυτόσημα αλλά δεν είναι. Μπορούμε να πούμε ότι συν-λειτουργούν αλλά διαφέρουν, γιατί έχουν διαφορετικό εφαλτήριο. Είναι ευτυχισμένος ο άνθρωπος εκείνος που οι επιταγές της συνείδησής του συμβαίνει να συνάδουν με τις επιταγές του ηθικού νόμου της κοινωνίας στην οποίαν ζει και λειτουργεί ή που μπορεί να βρίσκει τον τρόπο να τις συνταιριάζει.
Το κέντρο της συνειδήσεως (διάκριση καλού - κακού)βρίσκεται στον πρωμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου και όχι στον γαστρεντερικό σωλήνα, ενώ το κέντρο του ασυνείδητου στον οπίσθιο λοβό. Αυτά δεν επιδέχονται συζήτησης γιατί τότε καταργούμε νευροφυσιολογία, νευρολογία και ψυχιατρική.
Εγώ πιστεύω ότι η συνείδηση είναι tabula rasa με την γέννηση του ατόμου και οι καταγραφές γίνονται σταδιακά κυρίως μέσα από την οικογένεια και έχουν μάλλον θρησκευτικό υπόβαθρο.
Αντίθετα στο υποσεινήδητο οι καταγραφές έχουν μόνον βιωματική προέλευση. Ωστόσο ελέγχεται εάν στο υποσεινήδητο περνούν με τον γονιδιακό μηχανισμό και γονικές πληροφορίες, όπως ίσως (και αυτό είναι πράγματι ενδιαφέρον) πρωτογονικές και αταβιστικές πληροφορίες.
Η άποψή μου είναι ότι ήμουνα εντός του θέματος. Δεν θα αναλύσω το γιατί.
Ένας από τους λόγους για τον οποίο δεν θα το αναλύσω είναι το ότι θα ξεφύγω από το θέμα που μας απασχολεί.
Θα ήθελα, όμως, να επισημάνω ότι "ηθικολογία" είναι η περί ηθικής πραγματεία.
Πάντως σέβομαι την άποψή σου.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
Η διαφορά στην άποψη μου είναι οτι αυτό που αποκαλούμε ''ηθική'' δεν εχει καμία σχέση με την ψυχολογική και εσωτερική έννοια της λέξεως.
Εννούμε ως ηθική ενα σύνολο κανόνων που οδηγούν σε μια υποκριτική συμπεριφορά και που το μόνο που εκαναν ανα τους αιώνες είναι να διχάσουν την ανθρωπότητα και να εγκλωβίσουν την φυσική μας έκφραση.
Και αυτο οχι γιατι όλοι αυτοί οι κανόνες είναι κατ' ανάγκη λανθασμένοι η ανεφάρμοστοι αλλά γιατί είναι προιόντα επιβολής και πλύσης εγκεφάλου.
Επομένως αν κάποιος ακολουθεί όλο αυτό το εθιμοτυπικό μηχανικά, παρακινούμενος απο την μίμηση και τον φόβο, τότε αυτός δεν είναι ηθικός αλλά ηθικολόγος.
Θα πρέπει να ''ξεχασουμε'' όσα μάθαμε και όσα είναι θέσφατα, και διαλογιζόμενοι ελεύθερα να μπορέσουμε να δούμε αν θα ακολουθούσαμε και γιατί θα το κάναμε, ενα νόμο η ένα ''πρέπει''. Τότε θα γνωρίσουμε την δική μας ηθική.
Απλώς οι δικές μου απόψεις
Στην εισαγωγή του απ ότι είδα, δέχεσαι οτι η ηθική είναι κάτι επίκτητο που δημιουργήσαμε για να επιζήσουμε.
Επίσης θεωρείς οτι η αναγκαιότητα υπήρξε οταν εμφανίστηκε ό άλλος..
Σίγουρα οπως λες κι εσύ εχουν γραφτεί διάφορα και απο πολλούς...τωρα τελευταία μάλιστα διάβαζα τον Κάϊν του Βύρωνα οπου ανέλυε το πρόβλημα του κακού και του καλού...με πολύ λυρικό τρόπο..
Ομως σκέφτομαι οτι είναι καλύτερα να γράψουμε τα δικά μας και οχι αυτά που είναι ήδη στα βιβλία μας..
quote:
Το κέντρο της συνειδήσεως (διάκριση καλού - κακού)βρίσκεται στον πρωμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου και όχι στον γαστρεντερικό σωλήνα, ενώ το κέντρο του ασυνείδητου στον οπίσθιο λοβό. Αυτά δεν επιδέχονται συζήτησης γιατί τότε καταργούμε νευροφυσιολογία, νευρολογία και ψυχιατρική.
Δεν είναι ετσι για τον εξής λόγο.. Οι εν λόγω επιστήμες, δεν εχουν εργαστηριακά ευρήματα και αυτο τις καθιστά εμπειρικές και υποθετικές. Βασίζονται δε στην παρατήρηση και στα κοινωνικά δεδομένα ως μέτρο σύγκρισης του φυσιολογικού και του παθολογικού.
Την συνείδηση δεν την είδε ποτέ κανείς να εδρεύει ουτε πίσω απο τα μετωπιάια οστά, ούτε στον υποθάλαμο , ουτε στην υπόφυση και γενικώς πουθενά.. Αυτό που γνωρίζουμε είναι τα εγκεφαλικά κέντρα μεσω των οποίων αντιλαμβανόμαστε κάθε εξωτερική εντύπωση και μεσω των οποίων κρίνουμε και σκεφτόμαστε.
Το γιατί όμως αποφασίζουμε κάτι και όχι διάφορα άλλα αυτό δεν το ξέρουμε, και εκει είναι το κλειδί.
Δεν ξέρουμε ποιός είναι ο μηχανισμός της συνείδησης , επειδή αυτή δεν βασίζεται στην λογική [ πράγμα προκάτ] αλλά στο συναίσθημα.
Λέγοντας συναίσθημα δεν εννοώ την ευσυγκινησία η τον ρομαντισμό αλλά αυτή την αίσθηση ανοίγματος και ψυχικής θερμότητας που νιώθουμε οταν είμαστε αρμονικοί[ με όποια σημασία δίνεις].
quote:
Είναι ευτυχισμένος ο άνθρωπος εκείνος που οι επιταγές της συνείδησής του συμβαίνει να συνάδουν με τις επιταγές του ηθικού νόμου της κοινωνίας στην οποίαν ζει και λειτουργεί ή που μπορεί να βρίσκει τον τρόπο να τις συνταιριάζει.
Συμφωνώ , ευτυχώς στην χωρα μας και στην εποχή μας εχουμε πολλές επιλογές. Ομως με αυτή την φράση σου και εσύ δέχεσαι οτι οι επιταγές της συνείδησης μας μπορεί να διαφέρουν απο τους κοινωνικούς νόμους. Αρα δεν είναι κάτι επίκτητο , διότι αν ήταν έτσι θα είχαμε όλοι τους ίδιους αλλά κάτι βαθιά εσωτερικό που μας χαρακτηρίζει.
quote:
Εγώ πιστεύω ότι η συνείδηση είναι tabula rasa με την γέννηση του ατόμου και οι καταγραφές γίνονται σταδιακά κυρίως μέσα από την οικογένεια και έχουν μάλλον θρησκευτικό υπόβαθρο.
Αντίθετα στο υποσεινήδητο οι καταγραφές έχουν μόνον βιωματική προέλευση. Ωστόσο ελέγχεται εάν στο υποσεινήδητο περνούν με τον γονιδιακό μηχανισμό και γονικές πληροφορίες, όπως ίσως (και αυτό είναι πράγματι ενδιαφέρον) πρωτογονικές και αταβιστικές πληροφορίες.
Δλδ η συνείδηση είναι ενας άδειος πίνακας οπου καταγράφουμε στους απογόνους μας οτι εμείς πιστεύουμε...
Αν ηταν ετσι θα συμπεριφερόμασταν όλοι με κοινό τρόπο ...αλλά δεν το κάνουμε ..υπάρχουν διαφορές πολύ μεγάλες ανάμεσα σε αδέλφια που εμαθαν ακριβώς τα ίδια..
Το υποσυνείδητο δεν είναι γνωστό αλλιως δεν θα ήταν και υπο...
Επισης, προσωπικά δεν εχω ακούσει καμία μέθοδο καταγραφής του , αν θές ανέφερε τι εννοείς..
Θα ήθελα να προσθέσω, οτι ακόμη η γεννετική είναι σε αρχικά στάδια και οτι απ΄οσο εχω ψάξει κανείς ως τώρα δεν μπόρεσε να απαντήσει σχετικά με την εκφραση του συναισθήματος και τις διαφορές του...
Υπάρχουν εικασίες απο τις γενικές παρατηρήσεις αλλά πάλι είναι σχετικές.
quote:
"Από την στιγμή που στην σκηνή εμφανίσθηκε ο "Αλλος" άρχισε να δημιουργείται η ηθική"
Εχεις δίκιο, όχι μόνο η ηθική αλλά η ζωή ολόκληρη. Η ζωή μας εκτός του υλικής της υπόστασης που προέρχεται απο το ορυκτό και φυσικό βασίλειο, περιέχει και την ψυχή που για να ανθίσει χρειάζεται τις ανθρώπινες σχέσεις. Την αλληλεπίδραση. Είμαστε εδω για να ''μάθουμε'' να ''απολαύσουμε'' και να εξελιχθούμε. Αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε χωρίς τους άλλους.
Φιλικά
Edited by - nst on 02/05/2008 01:52:03
quote:
elo:
Έχεις απόλυτο δίκιο ευρωπαίε και είναι πολύ ενδιαφέρων, ότι όσοι αμπελοσοφούν όπως λες το τι είναι ηθική καταλήγουν σε αυτό που έγραψες …. «θα καταλήξουμε σε αμπελοφιλοσοφίες τις οποίες μόλις θα ολοκληρώνουμε θα τρέχουμε κλέβοντας τον πλησίον μας να αγοράσουμε δώρα για την ερωμένη κόρη μας!»Πράγματι, όταν κάποιοι φιλόσοφοι λέγανε …..
Αριστοτέλης «Τα αγαθά της ψυχής είναι οι ΑΡΕΤΕΣ»
Σωκράτης «Άρα, ακόμα και όταν αδικείται κανείς, δεν πρέπει να ανταποδίδει την αδικία, όπως νομίζει ο πολύς ο κόσμος, αφού βέβαια δεν πρέπει να αδικούμε ποτέ και με κανένα τρόπο»
Πλάτων «Αν ο άνθρωπος διερευνήσει τον εαυτό του και αποδεχθεί τα όρια του, τότε η συμπεριφορά του απέναντι στους συνάνθρωπους του, στην πόλη, στους Θεούς και στη φύση θα είναι ορθή»
Και πολλοί άλλοι ακόμα, καταλήγανε όλοι στο ωραίο πόρισμα σου….
Βέβαια ευτυχώς που υπήρχε ο Χριστός και που ήταν ο μόνος που δίδαξε την ηθική και που χάρη σε αυτόν όλοι οι «θρησκευόμενοι» κατανόησαν συνειδητά την ηθική και από λόγια την κάνανε πράξη/βίωμα
Mάλιστα elo! Πριν καν ο λέκτωρ λαλήσει μια φορά έτρεξες να με επιβεβαιώσεις περί αμπελοφιλοσοφίας. Είναι ανήθικο να <<διαστρεβλώνουμε>> νοήματα (και δε γράφω παρερμηνεύουμε). Όταν στο τελείωμα του μηνύματός μου γράφω <<Το τι είναι ηθική μόνο αμπελοφιλόσοφοι θα καθόντουσαν με τις ώρες να το ανέλυαν! εκτός αν ανακαλύψαμε εκ νέου την Αμερική!>> νομίζω ως νοήμον ότι έχω υπερκαλύψει την <<δήθεν μοναδικότητα της διδασκαλίας περί ηθικής από τον Ιησού>>, για την οποία με κατηγορείς εμμέσως πλην σαφώς ότι υποστήριξα. H έκφραση <<εκ νέου>> δεν αφήνει περιθώρια παρερμεινίας παρά μόνο διαστρέβλωσης.
Αν αυτό δεν είναι ανήθικο τότε τι είναι?
Γράφω πάλι το μήνυμα μου, όχι για να το δεις καλύτερα αλλά για να το δούν όσοι πιθανόν διάβασαν μόνο το δικό σου μήνυμα, πως λέμε για αποκατάσταση της τάξεως,……
[/quote]
elo:
Κατά την προσωπική μου άποψη για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε τον πραγματικό ορισμό της λέξεως ηθικής, πρέπει να απελευθερωθούμε από κάθε κοινωνικό και θρησκευτικό «πρέπει» που μας «επιβάλλεται» ως ένα σύνολο ρυθμιστικών κανόνων για την ανθρώπινη συμπεριφορά και να γνωρίσουμε συνειδητά το κάθε τι που πράττουμε .
[/quote]
europaios2:
Όλοι απελευθερωμένοι είμαστε elo! αν όμως φύγουμε από το <<πρέπει>> για να αρχίσουμε φιλοσοφικώς να προσεγγίσουμε την ηθική θα καταλήξουμε σε αμπελοφιλοσοφίες τις οποίες μόλις θα ολοκληρώνουμε θα τρέχουμε κλέβοντας τον πλησίον μας να αγοράσουμε δώρα για την ερωμένη κόρη μας!
Το τι είναι ηθική μόνο αμπελοφιλόσοφοι θα καθόντουσαν με τις ώρες να το ανέλυαν! εκτός αν ανακαλύψαμε εκ νέου την Αμερική!
[/quote]
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
είχα σκοπό να αναπτύξω κι εγώ και μάλιστα ο φίλος galex,
δεν βιάστηκε να τοποθετηθεί ενάντια, οπότε, θα τολμήσω να
πάρω θέση , πιστεύοντας ότι δεν θα υπάρξει νέο μέτωπο…
Βλέπεις κι εγώ πιστεύω ότι η ηθική είναι μεν επίκτητη,
αλλά δεν κατοικεί στο σώμα, αλλά στο νου, βάσει των μη
κληρονομικών χαρακτηριστικών όπως πολύ σωστά έγραψες….
Στο κάτω, κάτω ο άνθρωπος βιώνει την ηθική μέσα από την σχέση
του με τον συνάνθρωπο του, μόνος του δεν λέγεται ηθική το
ίδιο πράγμα που εκφράζει προς τον εαυτό του… Αυτό λέγεται ρεαλισμός, προς τον άλλο λέγεται ηθική…Ο Χριστός το είπε απλά, «αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν…» Γιατί η ηθική προς
τον εαυτό μας λέγεται αγάπη , έτσι πρέπει να λέγεται και
προς τον πλησίον κι όχι ηθική…
Η συνείδηση, όπως σωστά λέγεται, εφαρμόζεται ανάλογα με το
ίδιον όφελος, κατά βάση, όταν κανονικά, απλά πρέπει να βλέπει
την καθαρή αλήθεια, δηλαδή ότι ότι ισχύει για μας πρέπει να
έχουμε και ως νόμο για τους άλλους….Ότι δεν θέλουμε να μας
κάνουν, να μην κάνουμε…
Η ύπαρξη των άλλων είναι αυτή που θα μας μορφώσει και δεν είναι
μόνο ότι πρέπει να συμπεριφερόμαστε σωστά… Υπάρχει κάτι το
μαγικό στη σχέση με τους άλλους… Ίσως η πιο θεική από τις
ιδιότητες που κάνουν τον άνθρωπο Θεό, γιατί δίνει και μόνο
όποιος δίνει σημαίνει ότι έχει και γι’ αυτό και είναι θεός,
ενώ αυτός που παίρνει είναι βρυκόλακας, ζει από τους άλλους
είναι απομυζητής ρεόντων υγρών που απορρέουν από τους άλλους,
κι ο ίδιος είναι σκιά που δεν μπορεί να λάμψει…
Πολύ σωστά το θέτεις στο τέλος: εδώ είναι ένα σχολείο,
ερχόμαστε για να μάθουμε κι όχι να διδάξουμε…
quote:
:"Η ηθική αυτή δεν υπόκειται σε νόμους και ιδεες κοινωνικοπολιτικές επειδή δεν είναι αποτέλεσμα σκεψεως αλλά ψυχής."Δέν μπορώ να συμφωνίσω διότι αυτό προυποθέτει"πίστη στήν ύπαρξη τής ΨΥΧΗΣ",το οποίο δέν το αποδέχονται όλοι.Άν τώρα αποδεχθώ μία "υπερφυσική"κατάσταση,τότε γιατί να μήν θέσω τήν Ηθική ακόμη πιό ψηλά από τήν Ψυχή,δηλαδή στό επίπεδο του "ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ",σύμφωνα με τήν "σύσταση"του Ανθρώπου κατά μία φιλοσοφική άποψη{η οποία παριελαμβάνει 7 επίπεδα=1.Φυσικό-λειτουργίες σώματος.2.Αστρικό-προσωπικές συγκηνήσεις-παρορμήσεις3.Νοητικό-ιδεοπλασίες-διάνοια4.Βουδικό-ενσαρκόμενο εγώ και ΨΥΧΗ του Ανθρώπου5.Ατμικό ή Νιρβανικό-ΠΝΕΥΜΑ και άλλα 2 τα οποία είναι"ενσωματομένα είς τόν "ΛΟΓΟ"};Στα 2 ανώτατα δέν τολμώ να την θέσω διότι δεν νοώ ότι η ηθική εκπορεύεται από τόσο "ψηλά",διότι εκεί ευρίσκεται το "ΘΕΙΟΝ"ο"ΛΟΓΟΣ",Το Οποίον είναι "Αδιανόητον" ώς πρός εμάς .
Θα βγούμε εκτός θέματος αν αρχίσουμε να συζητάμε περί υπάρξεως η όχι της ψυχής.
Εκφράζουμε απόψεις και η δική μου είναι οτι η ηθική είναι ιδιότητα της συνείδησης ...η ίδια η συνείδηση, οπου συνείδηση - κατηγόρημα της ψυχής.
Μια όμως και αναφέρθηκες στα επίπεδα ύπαρξης θα ήθελα να πω οτι όλα αυτά είναι υποθέσεις και αποτελέσματα ενοράσεων αυτών που τα κατέθεσαν. Δεν λέω οτι είναι η δεν είναι ετσι αλλά οτι ΔΕΝ ΞΕΡΩ.
Βέβαια το γεγονός οτι τα βρίσκουμε στις περισσότερες αν όχι όλες τις διδασκαλίες , εστω και με αλλη ορολογία, μας κάνει να τείνουμε να τα δεχθούμε. Προσωπικά δεν εχω καμία απόδειξη η βίωμα που να μπορεί να τα στηρίξει.
Τώρα αν τα δεχθούμε ερωτώ ..
Πως μπορούμε να ξέρουμε τι αρχές ρυθμίζουν το κάθε επίπεδο και τι ιδιότητες έχει, ωστε να κατατάξουμε τις διάφορες λειτουργίες μας ανάλογα [ νοητικές , ψυχικές κλπ], αφου εμείς εδω είναι ζήτημα αν αγγίζουμε το τέταρτο...[ οπως το αντιλαμβάνομαι...υποκειμενικό και αυτό..]?
Επίσης αναφέρεις την λέξη πνεύμα. Τι ορίζεις ως πνεύμα? Ο δικός μου ορισμός είναι οτι το πνεύμα είναι η ενέργεια που διαποτίζει τα πάντα γύρω μας. Η ψυχή απο την αλλη, είναι η συνειδητή εκδήλωση του πνεύματος.
Επειδή θεωρώ οτι η ηθική δεν είναι κάτι αόριστο αλλά κάτι συγκεκριμένο το τοποθετώ στις ιδιότητες της ψυχής.
Δεν αποκλείεται΄, όμως να εχεις εσύ δίκιο και να είναι πνευματική λειτουργία....δεν γνωρίζω τι συμβαίνει εκεί επάνω...
Σχετικά με το << αδιανόητο>> εχω μια άποψη κάπως διαφορετική. Αν κάτι είναι αδια- νόητο , τότε πως συνελήφθη απο την διάνοια?
Δεν εχει σημασία τίνος ήταν η διάνοια αλλά οτι περιέχεται σε αυτήν.
Επομένως δύο τινά συμβαίνουν..
1] ολα αυτα είναι κατασκευάσματα της ανθρώπινης σκέψης και των προσδοκιών της, οπότε είμαστε πιασμένοι στο δίχτυ της, ψάχνοντας το απροσμέτρητο με ''λογικές μεθόδους''
2] Είναι μετρησιμα άρα περιορισμένα και εχουμε όλοι πρόσβαση σε αυτά .
Εκτός και αν ως αδιανόητο εννοείς το απέραντο της σιωπής, που ομως δεν περιγράφεται.
Φιλικά
Edited by - nst on 04/05/2008 11:55:14